Πρωινό ξύπνημα ,διάβασμα,εξωσχολικές δραστηριότητες αλλά και οι διάφορες ιώσεις είναι κάθε χρόνο μέσα στο πρόγραμμα.

Πως μπορεί όμως να αντεπεξέλθουν στο βαρύ αυτό πρόγραμμα μαμάδες, μπαμπάδες και παιδιά;

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (ΑΑΡ) δίνει συμβουλές στους γονείς για να θωρακίσουν όσο είναι δυνατόν την υγεία των παιδιών τους προκειμένου να τα βγάλουν πέρα και αυτή τη χρονιά.

σημαντική η διατροφή

Η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη αλλά και στην μάθηση.

Να παρέχετε σε κάθε γεύμα ποικιλία τροφίμων από όλες τις διατροφικές ομάδες, δίνοντας έμφαση σε ό,τι είναι λιγότερο επεξεργασμένο – όπως τα δημητριακά (ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά πρωινού) ολικής αλέσεως και τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

Μην χρησιμοποιείτε επίσης ποτέ το φαγητό ως μέσον επιβράβευσης ή τιμωρίας.

μη ξεχνάτε τα εμβόλια

Οι ειδικοί επιστήμονες συνιστούν να ελέγχετε το βιβλιάριο υγείας του παιδιού μαζί με τον παιδίατρο σας ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν έχετε ξεχάσει κάποια αναμνηστική δόση ή κάποιο εμβόλιο.

εξωσχολικές δραστηριότητες

Καλό το διάβασμα και οι ξένες γλώσσες, αλλά το παιδί πρέπει να έχει χρόνο για να αθλείται αλλά και να παίζει – εννοείται όχι ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Αφήστε του λοιπόν ελεύθερο χρόνο για να ασχολείται με όποιο άθλημα του αρέσει, αλλά και να είναι..παιδί.

ζώνες στο αυτοκίνητο

Βεβαιωθείτε ότι όλοι οι επιβάτες του αυτοκινήτου φορούν τις ζώνες ασφαλείας αμέσως μόλις μπουν σε αυτό, με τα παιδιά να κάθονται δεμένα στο πίσω μέρος.

Μην ξεχνάτε επίσης ότι όλοι οι ποδηλάτες, οι αναβάτες μηχανών και οι λάτρεις του σκέιτ μπορντ πρέπει να φορούν κράνη και τον απαιτούμενο προστατευτικό εξοπλισμό – και το «όλοι» συμπεριλαμβάνει μικρούς και μεγάλους.

πείτε όχι στη βία

Να δείχνετε και να διδάσκετε στο παιδί σας τρυφερότητα, προσοχή, επιδοκιμασία, ευγένεια, καθώς και πώς να δίνει και να δέχεται τη συγγνώμη. Όλ’ αυτά προάγουν την αγάπη, την καλή διάθεση και την αυτοεκτίμηση, ενώ μειώνουν τις πιθανότητες να επιδείξει βίαιη, επιθετική και αρνητική, καταστροφική συμπεριφορά.

με μέτρο στη τηλεόραση

Τα παιδιά δεν πρέπει να βλέπουν τηλεόραση περισσότερο από δύο ώρες την ημέρα. Επιπλέον, πρέπει να έχετε το νου σας στο τι βλέπει.

Η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνει από πολύ μικρή ηλικία, όταν και θα εξηγήσετε στο παιδί την έννοια του περιεχομένου.

Αν έχετε μεγαλύτερα παιδιά που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, βάλτε φραγμούς στις ιστοσελίδες σεξουαλικού περιεχομένου και μιλήστε εξονυχιστικά μαζί τους για τους κινδύνους από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

κόψτε το τσιγάρο

Πλέον έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι το παθητικό κάπνισμα αυξάνει τις ωτίτιδες, τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, ακόμα και το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου των βρεφών.

Αν, συνεπώς, δεν μπορείτε να κόψετε το κάπνισμα, τουλάχιστον μην κάνετε το παιδί σας παθητικό καπνιστή.

iatropedia.gr

Τα φοράμε πάντα καπέλο, με μεγάλο γείσο ακόμα και κάτω από την τέντα.

Καλό θα είναι τα παιδιά να χρησιμοποιούν γυαλιά ηλίου.

Είναι προφανές, ότι α κρύσταλλα πρέπει να είναι πλαστικά και όχι γυάλινα (για αποφυγή ατυχημάτων) πολύ σκούρου χρώματος.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία, πάνω από την οποία τα χρησιμοποιούμε (βέβαια είναι λογικό το παιδί να είναι μεγαλύτερο των 2 ετών).

Βάζουμε αρκετή ποσότητα αντηλιακού υψηλού δείκτη σε όλο το σώμα. (δεν ξεχνάμε τα αυτιά και τα πόδια του από τα γόνατα και κάτω).

Κάνουμε συχνές επαλείψεις του αντηλιακού κάθε 1.5 - 2 ώρες ή και νωρίτερα να το παιδί μπει στη θάλασσα.

Διαλέγουμε αντηλιακό που να γράφει ξεκάθαρα πως προστατεύει από την UVA και από την UVB ακτινοβολία.

Δεν βάζουμε αντηλιακό σε βρέφη μικρότερα των 5 μηνών.

ΠΟΤΈ δεν υποτιμάμε την συννεφιά. Μπορεί να προκαλέσει τα ίδια εγκαύματα σαν τον ήλιο.

Πηγή: real.gr

Μια λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος εμφανίζεται όταν τα βακτήρια μολύνουν τα νεφρά, την ουροδόχο κύστη, την ουρήθρα ή άλλα μέρη του ουροποιητικού συστήματος.

Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν ουρολοίμωξη, μπορούν να ζήσουν στον πεπτικό σωλήνα, τον κόλπο, ή γύρω από την ουρήθρα και κανονικά δεν θα προκαλέσουν πρόβλημα εκεί.

Αλλά αν αυτά τα βακτήρια εισέλθουν στην ουρήθρα, μπορούν να ταξιδέψουν προς την ουροδόχο κύστη, τα νεφρά και άλλα μέρη του ουροποιητικού συστήματος.

Μια μόλυνση της ουροδόχου κύστης είναι ένας τύπος ουρολοίμωξης που επηρεάζει την ουροδόχο κύστη, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί προς τα πάνω, προς τα νεφρά.

Τα βακτήρια που οδηγούν σε ουρολοιμώξεις, μπορεί να εξαλειφθούν από το ουροποιητικό σύστημα, πριν προκαλέσουν μια μόλυνση, αλλά μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση σε άτομα που είναι επιρρεπή σ’ αυτά.

Τα κορίτσια, για παράδειγμα, είναι πιο πιθανό να πάθουν λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος από ό,τι τα αγόρια.

Συμπτώματα λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης, είναι η αίσθηση καψίματος όταν το παιδί ουρεί, πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα, όπου βρίσκεται η κύστη, η συχνότητα της ούρησης -το παιδί αισθάνεται την ανάγκη να πηγαίνει συνέχεια στην τουαλέτα, ωστόσο βγαίνει μόλις μια ελάχιστη ποσότητα ούρων- και η διαδικασία του επείγοντος, καθώς αισθάνεται ότι πρέπει να ουρήσει αυτή τη στιγμή.

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί το παιδί να αναπτύξει πυρετό.

Αλλά οι περισσότερες ουρολοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών της ουροδόχου κύστης, συνήθως δεν σχετίζονται με πυρετό.

Αλλα συμπτώματα της ουρολοίμωξης μπορεί να περιλαμβάνουν:

* Δυσώδη ούρα

* Τα ούρα φαίνονται γαλακτώδη, θολά ή κοκκινωπά

* Κούραση

* Ρίγη ή πυρετός

Tα συμπτώματα της ουρολοίμωξης είναι πιο δύσκολο να τα αναγνωρίσει κανείς στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες.

Μερικές φορές τα παιδιά δεν παρουσιάζουν τα κλασικά συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης ή μπορεί να μην είναι σε θέση να εξηγήσουν τι τούς συμβαίνει στους γονείς τους.

Εάν το παιδί σας έχει τις ακόλουθες ενδείξεις μιας πιθανής ουρολοίμωξης, θα πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με το γιατρό:

* Ευερέθιστη διάθεση

* Ακανόνιστες διατροφικές συνήθειες και όρεξη

* Ανεξήγητος και επίμονος πυρετός

* Ακράτεια (το παιδί «βρέχει» τα ρούχα του και το κρεβάτι, παρόλο που έχει εκπαιδευτεί να πηγαίνει στην τουαλέτα)

* Διάρροια

* Επίμονα χαμηλό επίπεδο ενέργειας ή αδιαθεσία

Θεραπεία της ουρολοίμωξης

Οι εξετάσεις που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ουρολοίμωξης, συνήθως είναι μια φυσική εξέταση και ένα δείγμα ούρων.

Είναι σημαντικό να ελέγξετε τα ούρα για την παρουσία βακτηρίων, δεδομένου ότι οι ουρολοιμώξεις είναι συχνές στα παιδιά και ταλαιπωρούν ιδιαίτερα τα κορίτσια, με κυριότερο σύμπτωμα το κάψιμο κατά την ούρηση.

Όταν η ουρολοίμωξη διαγνωστεί, ο γιατρός του παιδιού θα σας συνταγογραφήσει αντιβιοτικά για να εξολοθρευτούν τα βακτήρια που προκαλούν τη λοίμωξη.

Είναι σημαντικό να παίρνει το παιδί τα αντιβιοτικά σύμφωνα με τις οδηγίες και να ακολουθεί το πλήρες πρόγραμμα των φαρμάκων, ακόμα και αν τα συμπτώματα καλυτερέψουν.

Ο παιδίατρος μπορεί, επίσης, να ζητήσει περισσότερες εξετάσεις, αφότου το παιδί σας ολοκληρώσει τη θεραπεία του.

Οι εξετάσεις αυτές μπορούν να γίνουν για να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχει ανωμαλία του ουροποιητικού συστήματος του παιδιού σας, όπως μία μικρή εμπλοκή που θα μπορούσε να προκαλέσει επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις.

Πρόληψη μεταδοτικών νοσημάτων

Εάν το παιδί σας έχει την τάση να παθαίνει ουρολοιμώξεις, οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψή τους:

Σπρώξτε τα υγρά.

Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας πίνει αρκετό νερό κάθε μέρα.

Ο χυμός των βακκινίων (cranberries) μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο της ουρολοίμωξης.

Ενθαρρύνετε τις τακτικές επισκέψεις στο μπάνιο.

Διδάξτε το παιδί σας να πηγαίνει να ουρήσει όποτε αισθάνεται την ανάγκη και να μη το αφήνει για αργότερα.

Μαθήματα τουαλέτας. Διδάξτε την κόρη σας να σκουπίζεται καλά, από εμπρός προς τα πίσω, μόλις πάει στην τουαλέτα.

Επιλογή ρούχων. Επιλέξτε βαμβακερά εσώρουχα και αποφύγετε να ντύνετε το παιδί σας με εφαρμοστά ρούχα.

Αυτές τις συμβουλές πρόληψης είναι εύκολο να τις ακολουθήσετε και δεν κοστίζουν.

Υπενθυμίστε στο παιδί σας, με ήπιο τόνο αλλά σταθερά πως πρέπει να ακολουθήσει αυτές τις συμβουλές, χωρίς να το κάνετε να ανησυχήσει.

medinova

Η ικανότητά τους να… αγνοούν οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους, εκτός από το άμεσο πεδίο εστίασης και προσοχής τους, είναι αξιοσημείωτη!

Οι ειδικοί, όπως αναφέρει δημοσίευμα του BBC, πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιος λόγος πίσω από την έλλειψη ευαισθητοποίησής τους, ο οποίος συνδέεται με το πώς αναπτύσσεται ο εγκέφαλος.

Υποστηρίζουν ότι τα παιδιά δεν αγνοούν τους γύρω τους επίτηδες.

Για την ακρίβεια, αυτό που βιώνουν ονομάζεται «αντιληπτική τύφλωση».

Η «τύφλωση» αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο κοιτάζω και βλέπω πραγματικά κάτι, στο ακούω και καταγράφω/επεξεργάζομαι αυτό που έχει ειπωθεί.

Το αποτέλεσμα της είναι η έλλειψη προσοχής, ειδικά έξω από το άμεσο πεδίο εστίασης αυτής.

Σύμφωνα με την καθηγήτρια Nilli Lavie από το Ινστιτούτο Γνωστικών Νευροεπιστημών του University College London, τα παιδιά έχουν μικρότερη περιφερική ευαισθητοποίηση από τους ενήλικες.

«Οι γονείς και οι φροντιστές τους –εκπαιδευτικοί κ.ά- πρέπει να γνωρίζουν ότι όταν τα παιδιά εστιάζουν σε κάτι ακόμη κι αν αυτό είναι κάτι πολύ απλό, αμέσως καθίστανται λιγότερο ευαίσθητα σε αυτό που συμβαίνει γύρω τους, συγκριτικά με τους ενήλικες.

Η ικανότητα εστίασης της προσοχής σε κάτι πέρα από το άμεσο πεδίο αυτής αναπτύσσεται με την ηλικία.

Επομένως, όσο πιο μικρό είναι ένα παιδί, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος που διατρέχουν εξαιτίας της αντιληπτικής τύφλωσης (όταν για παράδειγμα, προσπαθούν να περάσουν το δρόμο, έχοντας την προσοχή τους στραμμένη σε κάτι άλλο)» εξήγησε η ίδια.

Οι ψυχολόγοι ισχυρίζονται ότι όλοι έχουμε μειωμένη ικανότητα προσοχής σε κάποιο βαθμό και όταν κανείς ασχολείται με απαιτητικά καθήκοντα, είναι ένα πολύ χρήσιμο χαρακτηριστικό.

Ο καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Hertfordshire, Richard Wiseman, έχει μελετήσει την ανθρώπινη οπτική επεξεργασία σε μεγάλο βαθμό και την περιγράφει ως «τρομερά περίπλοκη».

«Συμμετέχουν μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι πολύ δύσκολη, επομένως δε θέλουμε να επεξεργαζόμαστε πράγματα που δεν έχουν και τόση σημασία.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η αντιληπτική τύφλωση.

Διαφορετικά δε θα ήμασταν σε θέση να εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάτι –γεγονός που θα δυσκόλευε πολύ τη ζωή των ενηλίκων» είπε ο ίδιος.

Και επειδή ο εγκέφαλος μας δίνει συνεχώς την εντύπωση ότι επεξεργάζεται τα πάντα, μας κάνει εντύπωση όταν δεν παρατηρούμε κάτι που θεωρούμε προφανές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, όλοι έχουμε την τάση προς «αντιληπτική τύφλωση», όλοι παραπονιόμαστε γι’ αυτή, κι όμως είναι τόσο απαραίτητη στην καθημερινότητά μας.

Ωστόσο, μην περιμένετε τα παιδιά σας να έχουν την ίδια… αντίληψη, όταν εσείς αντί γι’ αυτά έχετε στραμμένη την προσοχή σας στην τηλεόραση!

www.newsbeast.gr

Υπομονή! Και να έχετε τη βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά..

Τα αγόρια σταματούν να «βρέχονται» τη νύχτα αργότερα από τα κορίτσια, ιδιαίτερα αν και ο πατέρας τους είχε το ίδιο ιστορικό.

Παλαιότερα αποδίδαμε τη νυχτερινή ενούρηση αποκλειστικά σε ψυχολογικά αίτια (ζήλεια για τη γέννηση άλλου παιδιού, φοβίες), πιστεύουμε πια όμως ότι η συχνότερη αιτία είναι η καθυστέρηση στην ωρίμανση των νεύρων που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη, ενώ κάποιο ρόλο μπορεί να παίξει και το μικρό μέγεθος της ουροδόχου κύστης ή ακόμη και ο βαθύς ύπνος του παιδιού.

Η υπομονή και η αγάπη σας είναι απαραίτητες για αυτή την ωρίμανση.

Πρακτικές συμβουλές

1. Το παιδί σας στενοχωριέται περισσότερο από εσάς, μην αυξάνεται τη στενοχώρια του με τις φωνές σας ή τα πικρά σας λόγια.

Αποφύγετε οποιαδήποτε τιμωρία

2. Βεβαιωθείτε ότι ούρησε προτού πλαγιάσει

3. Όταν το αλλάζετε τη νύχτα, προσπαθήστε με ήπιο τρόπο να το κάνετε να συμμετέχει στο άλλαγμα των ρούχων του.

4. Επιβραβεύστε το όσες νύχτες το κρεβάτι μένει στεγνό

5. Μην δίνετε υγρά στο παιδί σας 2 ώρες πριν την ώρα του ύπνου

6. Προσπαθήστε να ξυπνάτε το παιδί για ένα διάστημα 3-4 εβδομάδων περίπου μια ώρα αφότου κοιμήθηκε, για να ουρήσει

7. Μετά τα 6 χρόνια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ειδικά ξυπνητήρια που συνδέονται με το βρακάκι του παιδιού και μπαίνουν σε λειτουργία μόλις «βραχεί».

Συνεχίστε να τα χρησιμοποιείτε για ακόμη 1 μήνα αφότου παραμείνει το παιδί σας «στεγνό» τη νύχτα

8. Σε περίπτωση επιμονής των επεισοδίων, σε παιδιά μεγαλύτερα των 6 ετών, ακολουθείστε τις οδηγίες της/του παιδιάτρου σας για τυχόν φαρμακευτική αγωγή (αντιδιουρητική ορμόνη).

Της Παιδιάτρου - Νεογνολόγου Φωτεινής Παπαδημητρίου

Πηγή: iatropedia.gr

Τα τικ ορίζονται ως οι επαναληπτικές ακούσιες κινήσεις που εμφανίζονται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος.

Τα κινητικά τικ περιλαμβάνουν το γρήγορο άνοιγμα και κλείσιμο των ματιών, το ανασήκωμα των φρυδιών, τις γκριμάτσες του προσώπου, το τρίκλισμα των δοντιών, το γρήγορο τίναγμα του κεφαλιού, το τίναγμα των ώμων ή των χεριών, το ρούφηγμα ή το ζάρωμα της μύτης, το ψυχαναγκαστικό χτύπημα του κεφαλιού, το άγγιγμα αντικειμένων, τη μίμηση κινήσεων άλλων ατόμων (ηχοπραξία) κ.ο.κ.

Τα φωνητικά τικ περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη ακούσια χρήση συγκεκριμένων φράσεων, την ψυχαναγκαστική εκφώνηση λέξεων ή φράσεων, τη μίμηση και την επανάληψη λέξεων άλλων ατόμων (ηχολαλία) κ.λπ.

Τα τικ εμφανίζονται συνήθως στην ηλικία των 5 έως 14 ετών και συχνότερα στα αγόρια.

Μειώνονται όταν το παιδί εμπλέκεται σε απορροφητικές δραστηριότητες, όπως είναι το διάβασμα ή ο αθλητισμός, εκλείπουν κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενώ επιδεινώνονται με το στρες και την κόπωση.

Όσο το παιδί μεγαλώνει, μπορεί να αρχίσει να ενσωματώνει τα τικ σε άλλες καθημερινές σκόπιμες κινήσεις και τελετουργίες προκειμένου να μπορεί να τα συγκαλύπτει.

Τι επιπτώσεις έχουν τα τικ στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού;

Η βιβλιογραφία αναφέρεται σε δυσλειτουργίες στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου όπου κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη.

Συχνά τα τικ είναι μια ιδιοπαθής κατάσταση και αν δεν συνοδεύονται από άλλα συμπτώματα, δεν προκαλούν σοβαρό πρόβλημα στο παιδί.

Όταν όμως τα τικ είναι συχνά και έντονα, παρεμβαίνουν στην ποιότητα της καθημερινότητας του παιδιού και μπορεί να οδηγήσουν σε ιδεοληπτικές σκέψεις, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές, υπερκινητικότητα, ευερεθιστότητα, παρορμητικότητα και διαταραγμένη προσοχή.

Το παιδί συχνά γίνεται στόχος προσοχής, αντικείμενο χλευασμού, απόρριψης ή περιθωριοποίησης στον σχολικό χώρο, με αποτέλεσμα η αυτοεκτίμησή του να πλήττεται και ο συναισθηματικός του κόσμος να είναι ιδιαίτερα ευάλωτος.

Τα τικ δυστυχώς θεωρούνται από ορισμένους εκπαιδευτικούς ή ακόμη και από του ίδιους τους γονείς «κακές συνήθειες», με συνέπεια το παιδί να υφίσταται ανάρμοστες τιμωρίες και εν τέλει το πρόβλημα να επιδεινώνεται.

Πολλά παιδιά με την κατάλληλη φροντίδα από τους γονείς τους και τη σταδιακή μείωση του άγχους τους μπορούν και ξεπερνούν τα τικ τους στο τέλος της εφηβείας.

Της Μυρσίνης Κωστοπούλου (ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια (PhD) )

Και ας ρίξουμε το βάρος της σκέψης μας κυρίως στα παιδιά.

Τι προτείνουν οι ψυχολόγοι

Ο J. Rousseau, ο κύριος εκπρόσωπος της αγωγής που εναρμονίζεται με τους νομούς της φύσης, θεωρούσε ύψιστη την πρόσφορα της στη διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου και υποστήριζε ότι «πρέπει να φέρουμε τα παιδιά μας στη φύση και να τα αφήσουμε εκεί ελεύθερα να διαβάσουν από μόνα τους το ανοιχτό βιβλίο της». Και τα παιδιά έχουν πολλά να διδαχτούν από το βιβλίο αυτό.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα της φύσης που έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ από το φυσικό του περιβάλλον, τις τελευταίες κυρίως γενιές.

Η πλειοψηφία των πληθυσμών ζει στις μεγαλουπόλεις, των οποίων η συνεχής εξέλιξη παρέχει όλο και λιγότερες ευκαιρίες επαφής με το «πράσινο». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εξαφάνιση της «αλάνας».

Τα παιδιά πλέον δραστηριοποιούνται, σχεδόν πάντα μόνα τους, στα διαμερίσματα ή στη καλύτερη των περιπτώσεων στους σύγχρονους παιδότοπους, οι οποίοι παρέχουν ανέσεις, σίγουρα όμως δεν επιτρέπουν και δεν προάγουν την επαφή με τη φύση.

Ας δούμε συνοπτικά σε 6 σημεία τα σημαντικότερα οφέλη, τα οποία σχετίζονται με την ομαλή κινητική, γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών όταν αυτά βρίσκονται σε επαφή με τη φύση.

• Η σημαντική αίσθηση ελευθερίας που χαρίζει σε όποιον αφήνεται σε αυτήν. Καταργούνται όλοι οι περιορισμοί και οι κανόνες του αστικού περιβάλλοντος.

• Η ηρεμία, η ψυχική ευφορία και η γαληνή που χαρίζεται απλόχερα και πολύ περισσότερο στα παιδιά που απελευθερώνονται από τους καθημερινούς ασφυκτικούς ρυθμούς.

Έρευνα ψυχολόγων οι οποίοι μελέτησαν περιστατικά παιδιών ηλικίας 6-12 ετών, τα οποία όταν ήρθαν σε πλήρη ελευθερία στη φύση βρέθηκαν σε κατάσταση έκστασης.

Η παρατήρηση των μελετητών ήταν ότι τέτοιες καταστάσεις βιώνονται μόνο όταν το άτομο νιώσει απολυτή ελευθερία και ασφάλεια.

• Παρατήρηση της φυσικής εξωτερικής πραγματικότητας και εξοικείωση με τα φυσικά φαινόμενα.

Δυστυχώς τα παιδιά γνωρίζουν να περιγράψουν με μεγαλύτερη ευκολία τα χαρακτηριστικά ενός πόκεμον από ότι ενός ζώου.

Ότι μαθαίνουν είναι μέσω βιβλίων, οπτικοακουστικών μέσων και μουσείων.

Πώς όμως θα μπορέσουν να αναπτύξουν και τις άλλες αισθήσεις τους όπως, την αφή, την όσφρηση και τη γεύση αν όλα περνούν μέσω της οθόνης;

• Η ανακάλυψη των αρχών και νόμων που διέπουν τη φύση.

Ας αναρωτηθούμε σε ποια ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν ότι το νερό δε «γίνεται» από τη βρύση του νεροχύτη αλλά το παράγουν άλλες διαδικασίες.

• Νέες εμπειρίες, εικόνες, ερεθίσματα διαφορετικά από αυτά που θα βρούμε στην πόλη.

Αν παρατηρήσουμε τις εκφράσεις και τη γενικότερη εικόνα ενός παιδιού που παίζει σε μια παραλία και ενός που παρακολουθεί τηλεόραση θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν παρέχουμε τα «πραγματικά» εφόδια για τη σωστή ανάπτυξη των παιδιών μας.

• Φυγή από το καθημερινό βεβαρημένο πρόγραμμα.

Τα σύγχρονα παιδιά είναι φορτωμένα υποχρεώσεις, περιορισμούς, με καθόλου πραγματικό ελεύθερο χρόνο.

Δεν παίζουν, δεν επικοινωνούν με άλλα παιδιά, δεν αυτοσχεδιάζουν.

Έτσι όμως μεγαλώνουμε παιδιά με γνώσεις, που όμως είναι παχύσαρκα, αγχωμένα, με έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Αποτελέσματα πολλών ερευνών αποδεικνύουν την ευεργετική αξία της φύσης στα παιδιά.

Το 1984 σε μελέτη νοσοκομειακών αρχείων 20 ετών φάνηκε ότι ασθενείς των οποίων τα δωμάτια έβλεπαν σε κήπο κατανάλωναν λιγότερα παυσίπονα και απασχολούσαν λιγότερο το νοσηλευτικό προσωπικό σε σχέση με όσους δεν έβλεπαν σε φύση.

Παιδιά 8-10 ετών αντιμετωπίζουν καλύτερα συμβάντα που προκαλούν στρες, όπως διαζύγιο, πένθος, ασθένειες από ότι τα παιδιά των πόλεων.

Το παιχνίδι σε φυσικό περιβάλλον μειώνει τα συμπτώματα του Συνδρόμου Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα σε παιδιά 5 – 12 ετών.

Τα παιδιά μας είναι παιδιά της εποχής τους και έτσι πρέπει να παραμείνουν.

Όμως θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι θα μεγαλώσουν πιο ευτυχισμένα και ισορροπημένα ψυχικά αν ανακαλύψουν τη φύση και αν τη βιώσουν με τρόπο άμεσο, απολαυστικό και διασκεδαστικό και μαζί τους και εμείς.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε και να αναγνωρίσουμε έγκαιρα τα συμπτώματα που προμηνύουν μια γρίπη;

Δεν είναι εύκολο να διαπιστώσει ένας γονιός αν πρόκειται για κοινό κρυολόγημα ή για γρίπη, ιδιαίτερα όταν το παιδάκι είναι πολύ μικρό.

Τα συμπτώματα της γρίπης δε διαφέρουν πολύ από τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος.

Η μόνη διαφορά θα λέγαμε πως βρίσκεται στην ένταση και έξαρση των συμπτωμάτων.

Διαρκούν τις περισσότερες φορές από 2 έως 4 ημέρες, όμως θα χρειαστεί να περάσουν 1 και 2 εβδομάδες μετά μέχρι να αναρρώσει πλήρως.

Τα κύρια συμπτώματα της γρίπης είναι τα εξής:

Πυρετός. Ανεβάζει ξαφνικά υψηλό πυρετό με ρίγος.

Κούραση. Νιώθει κουρασμένο και εξαντλημένο, γκρινιάζει και δεν έχει όρεξη.

Βήχας και ρινική καταρροή. Όταν πρόκειται για γρίπη και όχι για κοινό κρυολόγημα, τα συμπτώματα αυτά ξεσπούν ξαφνικά και απότομα μαζί με τον πυρετό.

Διάρροια και εμετός. Η γρίπη μπορεί να έχει αυτά τα συμπτώματα και να προκαλέσει πόνο στην κοιλιά.

Μυαλγίες.

Πως μπορώ να το προστατέψω;

- Φροντίζουμε να μην το φέρνουμε σε επαφή με άλλα άτομα ή παιδάκια που πιθανόν να είναι άρρωστα

- Πλένουμε πολύ συχνά τα χεράκια του και ειδικά όταν βρισκόμαστε έξω έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικά μαντιλάκια.

- Ξεκούραση. 'Όταν το παιδάκι είναι ξεκούραστο και κοιμάται αρκετές ώρες την ημέρα το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει περισσότερες άμυνες.

- Αποφεύγουμε να επισκεπτόμαστε κλειστούς χώρους.

- Απολυμαίνεται και καθαρίζετε τις επιφάνειες που έχουν ακουμπήσει άτομα που πιθανόν να νοσούν.

Μην βιαστείτε να δώσετε κάποια αντιβίωση στο παιδάκι σας.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να πάρετε τη γνώμη του παιδιάτρου αν διαπιστώσετε τα παραπάνω συμπτώματα.

Μερικά βήματα για να αντιμετωπίσουμε τη γρίπη

Δώστε του κάποιο παυσίπονο για να ανακουφιστεί από τον πόνο και τον πυρετό.

Φροντίστε να ξεκουράζεται και να κοιμάται καλά.

Δώστε του όλη σας την προσοχή, την αγάπη και τη συμπαράστασή σας.

Φροντίστε να πίνει άφθονα υγρά και χυμούς και αν δεν έχει όρεξη να φάει, μην επιμείνετε.

Ρυθμίστε τη θερμοκρασία του δωματίου στους 19-20 βαθμούς και ντύστε το ελαφριά.

Κάντε κομπρέσες και ένα μπανάκι αλλά όχι όταν έχει ρίγος.

Πολλοί γονείς δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και δε γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όταν το μωράκι τους κάνει εμετό.

Τι πρέπει να του δώσω να πιει; Τι πρέπει να φάει; Πώς να το ανακουφίσω;

Αν το μωράκι σας κάνει εμετό το πρώτο μέλημα είναι να φροντίσετε να μη πάθει αφυδάτωση.

Αμέσως μετά μη δώσετε τίποτα στο παιδάκι σας για τουλάχιστον 1,5 με 2 ώρες.

Με τη στέρηση αυτή βοηθάμε το στομαχάκι του να ηρεμήσει.

Στη συνέχεια μπορείτε να του δώσετε να πιει λίγο νεράκι με το κουτάλι.

Μετά τον εμετό το στομάχι του παιδιού κάνει σπασμούς και αν πιει μεγάλη ποσότητα νερού απότομα πιθανόν να ξανακάνει αυτόματα.

Αν μετά από τη χορήγηση νερού το παιδάκι σταματήσει τον εμετό μπορούμε σταδιακά να του δίνουμε να φάει μικρές ποσότητες από ελαφριές τροφές (φρυγανιά, φιδέ, ριζόσουπα).

Πάντα να παρακολουθείτε την όρεξη και τη διάθεση του παιδιού.

Μην πιέσετε ποτέ το παιδάκι να φάει όταν δεν έχει όρεξη.

Αρκεί να πίνει υγρά.

Αποφύγετε τους πολλούς χυμούς και ειδικά την πορτοκαλάδα.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα βρείτε στα φαρμακεία σε μορφή σκόνης, αφού πρώτα πάρετε και τη γνώμη του γιατρού σας.

Αν ο εμετός δεν υποχωρεί προσπαθήστε πάλι από την αρχή και ενημερώστε το γιατρό σας.

Ο παιδίατρος θα κρίνει αν το παιδάκι σας έχει αφυδατωθεί και θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.

Που οφείλονται όμως αυτά τα προβλήματα των δοντιών;

Ορισμένες συνθήκες ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης αλλά και κάποιες καταστάσεις τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού μπορεί να συμβάλλουν στην κακή ποιότητα και κατασκευή των δοντιών.

Περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες:

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες και μπορούν να επηρεάσουν το σχήμα, το μέγεθος, τον αριθμό και την ποιότητα κατασκευής των δοντιών.

Πυρετός:

Ένας υψηλός πυρετός μπορεί να διαταράξει την ισορροπία ασβεστίου-φωσφόρου στο αίμα με επακόλουθο να επηρεάσει ποσοτικά και ποιοτικά την ενασβεστίωση των δοντιών που δημιουργούνται.

Αντιβιοτικά:

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που συμβάλει στην κακή ποιότητα των δοντιών είναι η χορήγηση αντιβιοτικών της κατηγορίας των τετρακυκλινών.

Σε περίπτωση που η μέλλουσα μαμά κατά στην περίοδο της εγκυμοσύνης χρειαστεί για κάποιο λόγο να πάρει αυτού του είδους τα αντιβιοτικά ή πρέπει να χορηγηθούν σε ένα παιδάκι μέχρι 8 χρονών, τα δόντια του κατά πάσα πιθανότητα θα χρωματιστούν εκείνη την περίοδο.

Κακές συνήθειες:

Ορισμένα ορθοδοντικά προβλήματα μπορεί αν οφείλονται σε κακές συνήθεις του παιδιού όπως θηλασμός του δακτύλου (όταν συνεχίζεται μετά την ηλικία των 4 ετών), χρήση πιπίλας (όταν συνεχίζεται μετά την ηλικία των 2 ετών), δάγκωμα νυχιών, χειλιών, ή μολυβιών, λάθος τοποθέτηση της γλώσσας (όταν πιέζει τα εμπρός δόντια), τρίξιμο και σφίξιμο δοντιών.

Τα δοντάκια των πρόωρων μωρών είναι πιο επιρρεπή στη δημιουργία τερηδόνας, την πιο συχνή μολυσματική νόσο των παιδικών δοντιών.

Το λεγόμενο pet therapy ή assisted pet therapy πραγματοποιείται σε αυστηρά πλαίσια με ένα άψογα εκπαιδευμένο για την περίσταση ζώο, τον φροντιστή του και το άτομο υπό θεραπεία.

Η σχέση του ζώου με τον θεραπευόμενο λήγει, μόλις ολοκληρωθούν και οι απαραίτητες συνεδρίες.

Το APT εφαρμόζεται σε πληθώρα περιστατικών και φυσικά υπάρχουν έρευνες που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση, πάντα σε αυστηρά και καλά δομημένα πλαίσια και την παρουσία του ειδικού, εφαρμόζονται και στην περίπτωση του αυτισμού.

Τι γίνεται όμως με τα απλά κατοικίδια;

Μπορούν τα ζώα να βοηθήσουν και να συνυπάρξουν αρμονικά με τα αυτιστικά παιδιά και τις οικογένειές τους;

Είναι οι σκύλοι οι καταλληλότεροι σύντροφοι των παιδιών αυτών.

Οι λόγοι που οι γονείς αυτιστικών παιδιών υιοθετούν ένα σκύλο είναι οι ίδιοι με αυτούς που έχουν οι γονείς παιδιών με κανονική ανάπτυξη: Βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων, υπευθυνότητα, συντροφικότητα.

Τα παιδιά με κανονική ανάπτυξη με την κατάλληλη καθοδήγηση και τα σωστά πρότυπα από τους γονείς τους φαίνεται να ωφελούνται σε όλα τα παραπάνω επίπεδα από την σχέση τους με έναν σκύλο.

Οι έρευνες δείχνουν παρόμοια ευρήματα για τα παιδιά με αυτισμό. Ενώ η ανάπτυξη κοινωνικής σχέσης με κάποιο άλλο άτομο φαίνεται πολύ δύσκολη, εν τούτοις τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό καταφέρνουν να αλληλεπιδράσουν θετικά με έναν σκύλο, είτε αυτός ανήκει στην οικογένεια, είτε όχι.

Ο ερευνητής Solomon (2012) αποδίδει το παραπάνω, στο γεγονός ότι οι σκύλοι δεν έχουν την κοινή στους ανθρώπους έκφραση προσώπου και στάση σώματος.

Έτσι είναι ευκολότερο και χωρίς ιδιαίτερη πρόκληση για το παιδί να πλησιάσει ένα σκύλο.

Άλλες έρευνες έδειξαν ότι κατά την παρουσία ενός σκύλου τα επίπεδα κορτιζόλης (του βιολογικού δείκτη των επιπέδων στρες) μειώνονται, ενώ στην παρουσία ανθρώπων αυξάνεται.

Οι ακριβείς λόγοι για τους οποίους συμβαίνουν τα παραπάνω, ερευνώνται.

Τίθενται όμως και αρκετοί περιορισμοί στην συμβίωση ενός αυτιστικού παιδιού με έναν σκύλο.

Τα αισθητηριακά προβλήματα των παίδων αυτής της ομάδας μπορούν να είναι αποτρεπτικός παράγοντας για την υιοθέτηση ενός σκύλου, καθώς η υφή της γούνας ή του τριχώματος, καθώς και οι μυρωδιές, το γλείψιμο, ο θόρυβος από ένα πιθανό γάβγισμα και άλλα, μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές.

Η σωστή εκπαίδευση του σκύλου μπορεί να περιορίσει κάποιους από αυτούς τους παράγοντες.

Η ιδιαίτερη προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά του κάθε παιδιού πρέπει και οφείλει να είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την υιοθέτηση ενός σκύλου από την οικογένεια.

Η αλληλεπίδραση επίσης με την επίβλεψη ενός ενήλικα, τόσο για την ασφάλεια του παιδιού όσο και του σκύλου είναι απαραίτητη σε πολλές περιπτώσεις.

Σε κάθε περίπτωση ο ερχομός ενός νέου μέλους μέσα στην οικογένεια, απαιτεί ώριμη σκέψη και απόφαση από τους ενήλικες αυτής.

Ο σκύλος, άσχετα με την παρουσία ή όχι ενός αυτιστικού παιδιού απαιτεί χρόνο και αφοσίωση και σε κάθε περίπτωση οι ενήλικες πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκρίνονται και στις ανάγκες του κατοικίδιου τους.

Ένα ευτυχισμένο και καλά εκπαιδευμένο κατοικίδιο, μπορεί να προσφέρει απεριόριστη χαρά και ηρεμία σε ένα παιδί με αυτισμό και στη οικογένεια του.

Εν ολίγοις...

Πριν την υιοθεσία:

Σκεφτείτε καλά την ευθύνη, τον χρόνο, τον κόπο και τα χρήματα που χρειάζεται ένα κατοικίδιο

* Σκεφτείτε και συζητήστε με έναν ειδικό ή τον ειδικό που παρακολουθεί το παιδί σας τις ιδιαιτερότητές του και αν μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά με έναν σκύλο

* Φέρτε το παιδί σας σε επαφή με κάποιο άλλο κατοικίδιο ή τους σκύλους της γειτονιάς σας

* Αποφασίστε τις ευθύνες που θα έχει κάθε μέλος της οικογένειας απέναντι στο νέο σας κατοικίδιο

* Σκεφτείτε τα κίνητρά σας για την απόκτηση ενός νέου τετράποδου μέλους

Μετά την υιοθεσία:

Βεβαιωθείτε ότι η ασφάλεια του παιδιού σας και του σκύλου σας είναι εξασφαλισμένη

* Ελάτε σε επαφή με ένα Θετικό εκπαιδευτή σκύλων για την εκμάθηση των βασικών εντολών υπακοής. Ο Θετικός εκπαιδευτής είναι ικανός να μάθει στο νέο σας μέλος περισσότερα, εφόσον το επιθυμείτε, ώστε η συγκατοίκηση και η αλληλεπίδραση να είναι εποικοδομητική

* Κρατήστε επαφή με τον ειδικό του παιδιού σας σχετικά με το θέμα

* Κρατήστε σημειώσεις με τις δραστηριότητες του παιδιού σας με τον σκύλο και συζητήστε τις εφόσον το επιθυμείτε με τον ειδικό του

* Προσπαθήστε να το εμπλέξετε με οικογενειακές δραστηριότητες, εντός και εκτός σπιτιού

* Μην απογοητευτείτε αν το παιδί σας αδιαφορήσει και δεν ανταποκριθεί όπως θα επιθυμούσατε απέναντι στο κατοικίδιο. Θυμηθείτε ότι το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και με ξεχωριστά ενδιαφέροντα.

Της Αλεξάνδρας Κακαουδάκη

http://petfriends.gr/

...«ασπίδα προστασίας» κατά των αλλεργιών και του άσθματος στο μέλλον μεταβάλλοντας τα ανθρώπινα εντερικά βακτήρια. Αυτό προκύπτει, τουλάχιστο, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η σκόνη αυτή φαίνεται πως περιέχει βακτήρια τα οποία, όταν εμφανίζονται στα έντερα ενός ζώου, επηρεάζουν την παραγωγή κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο αναπνευστικό σύστημα ζώου.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως η έκθεση σε κατοικίδια, ειδικά σε σκύλους, από τα πρώτα χρόνια ζωής ενός ανθρώπου ενδέχεται να αποτρέψουν την εμφάνιση αλλεργιών.

Άλλες εργασίες απέδειξαν πως βακτήρια στο έντερο δρουν κατά των αλλεργιών και του άσθματος.

Η νέα αυτή μελέτη προσθέτει επιπλέον στοιχεία στη γενικότερη σχετική έρευνα αφού συνδέει όλες τις προαναφερθείσες απόψεις, δείχνοντας ουσιαστικά πως η σκόνη που προέρχεται από τον σκύλο επηρεάζει τον πληθυσμό των μικροβίων του εντέρου.

Στην εν λόγω μελέτη η Susan Lynch (καθηγήτρια φαρμακευτικής στις Η.Π.Α.) και οι συνάδελφοί της εξέθεσαν ποντίκια σε σκόνη προερχόμενη από ένα σπίτι με σκύλο.

Κατόπιν, εξέτασαν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος των ποντικιών σε αλλεργιογόνα κατσαρίδων και ωαλβουμίνη (συστατικό του ασπραδιού του αυγού), δύο ουσίες που συνήθως προκαλούν συμπτώματα άσθματος.

Αυτό που ανακάλυψαν ήταν πως τα εν λόγω ποντίκια είχαν λιγότερα κύτταρα στην αναπνευστική τους οδό τα οποία αποκρίνονταν σε αλλεργιογόνα, σε σύγκριση με άλλα ποντίκια.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν σε έντυπο της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών.

«Φαίνεται πως ένα μωρό που μεγαλώνει σε σπίτι με σκύλο - ή γάτα, σε μικρότερο βαθμό - έχει λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσει αλλεργίες ή άσθμα στο μέλλον » ανέφερε η κ. Lynch.

Όπως πρόσθεσε, επίσης, τα ευρήματα συμφωνούν με τη θεωρία πως η μη έκθεση σε ωφέλιμα μικρόβια συνδέεται με την ανάπτυξη αυτοάνοσων ασθενειών και άσθματος στις χώρες του δυτικό κόσμου.

Πλέον, το επόμενο βήμα αφορά την κατανόηση της ακριβούς δράσης των μικροβίων στο έντερο και το πώς επηρεάζουν την ανοσολογική απόκριση στο αναπνευστικό σύστημα του οργανισμού.

Τελικά, η κατανόηση της προαναφερθείσας διαδικασίας θα μπορέσει να μας οδηγήσει τακτικές πρόληψης ή θεραπείες του άσθματος, βασισμένες στη συμβολή των κατάλληλων μικροβίων.

http://petfriends.gr/