Μάλιστα τα παιδιά είναι περισσότερα ευάλωτα στις εποχιακές ιώσεις αφού οι απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας, αποτελούν την βασική αιτία για την εμφάνιση τους.

Οι παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση τους είναι ο συχνά κακός αερισμός των χώρων αλλά και πολλές φορές η κακή ατομική υγιεινή των παιδιών.

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά προσβάλλονται πιο εύκολα από τις εποχιακές ιώσεις καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως και ο οργανισμός τους δεν διαθέτει όλα τα απαραίτητα αντισώματα τα οποία αποκτά σταδιακά.

Επιπλέον, περνούν αρκετές ώρες σε πολυσύχναστους χώρους όπως σχολικές αίθουσες, παιδικοί σταθμοί κτλ. όπου η μετάδοση των ιώσεων είναι πολύ ευκολότερη επισημαίνει ο Παιδίατρος – Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών Μέλος Δ.Σ. Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρίας Δρ. Νίκος Βουδούρης.

Τα συνηθισμένα συμπτώματα των ιώσεων περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, βήχα και πονόλαιμο.

Η εμφάνισή τους δε θα πρέπει να πανικοβάλει τους γονείς, αν και θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον παιδίατρο τους κυρίως εάν τα συμπτώματα γίνουν πιο έντονα.

Ο πονόλαιμος, που συνήθως έρχεται χρονικά πρώτος, κατά κύριο λόγο οφείλεται σε ιογενείς λοιμώξεις, και περιλαμβάνει ελαφρύ πόνο στην κατάποση, κόκκινες και φουσκωμένες αμυγδαλές και συχνά ελαφρύ πυρετό.

Συνήθως τα συμπτώματα δεν κρατάνε πολύ και υποχωρούν στις 3-4 μέρες.

Για την σωστή αντιμετώπιση του πονόλαιμου δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να δίνουμε στα παιδιά αντιβίωση από μόνοι μας, παρά μόνο αν το συστήσει ο γιατρός.

Σε κάθε περίπτωση οι γονείς θα πρέπει να δίνουν στα παιδιά να πίνουν άφθονα υγρά.

Όπως επισημαίνει ο κ. Βουδούρης »οι γονείς είναι δύσκολο να ενεργήσουν προληπτικά ώστε να αποφύγουν τα παιδιά τους τις ιώσεις.

Ούτε βέβαια μπορούν να απομονώσουν τα παιδιά από το να ζουν και να χαίρονται την κάθε στιγμή της καθημερινότητάς τους.

Μέσα από κάθε τους δραστηριότητα, θα αποκτήσουν σταδιακά αντισώματα, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει ο οργανισμός τους τις ιώσεις.

Παρ’ όλα αυτά, για τις περιόδους του χρόνου όπου υπάρχουν επιδημίες από συγκεκριμένους ιούς, υπάρχουν κάποιοι απλοί αλλά ταυτόχρονα πολύ αποτελεσματικοί τρόποι που μπορούν να τα προφυλάξουν.

Συμβουλές:

- Αερίζουμε καθημερινά το σπίτι για αρκετή ώρα κάθε φορά.

- Οι φρέσκοι χυμοί καθώς και οι τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C βοηθούν τα παιδιά να έχουν καλύτερο αμυντικό σύστημα απέναντι στις ιώσεις, αλλά και να αντιμετωπίζουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά το κρυολόγημα.

- Αν φτερνιζόμαστε ή βήχουμε, χρησιμοποιούμε ένα χαρτομάντιλο και μετά το πετάμε στα σκουπίδια. Δεν το αφήνουμε οπουδήποτε, διότι αποτελεί πηγή μικροβίων.

- Καθαρίζουμε τις επιφάνειες όπου αγγίζουν συχνά τα παιδιά με ένα αντιμικροβιακό απολυμαντικό.

- Πλένουμε συχνά τα χέρια μας με σαπούνι και νερό και βοηθάμε τα παιδιά μας να κάνουν το ίδιο.

- Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιούμε αντισηπτικό χεριών.

Για κάθε απορία που έχετε καλό είναι να συμβουλευτείτε και τον / την παιδίατρο σας.

iatropedia.gr

Η νέα μελέτη περιελάμβανε 80 αγόρια ηλικίας 8-14 ετών, ποσοστό περίπου 50% εκ των οποίων είχε λάβει διάγνωση για ΔΕΠΥ.

Για διάστημα 16 εβδομάδων, τα παιδιά κατανάλωναν είτε απλή μαργαρίνη είτε μαργαρίνη εμπλουτισμένη με Ω-3 λιπαρά οξέα σε καθημερινή βάση.

Η εμπλουτισμένη μαργαρίνη περιείχε 650 mg εικοσιδυαεξαενοϊκό οξύ (DHA) και 650 mg εικοσαπενταενοϊκό οξύ (EPA).

Μετά το διάστημα των 16 εβδομάδων, διαπιστώθηκε ότι τα αγόρια που είχαν λάβει επιπλέον ποσότητες Ω-3 λιπαρών οξέων παρουσίασαν ύφεση όσον αφορά τις δυσκολίες συγκέντρωσης, σύμφωνα με αξιολόγηση που έκαναν οι ίδιοι οι γονείς τους.

Μάλιστα, η βελτίωση παρατηρήθηκε τόσο στα αγόρια με ΔΕΠΥ όσο και στη δεύτερη υπο-ομάδα, όμως η επίδραση στα αγόρια με ΔΕΠΥ φάνηκε να είναι ισχυρότερη.

Τα περισσότερα αγόρια με ΔΕΠΥ που συμμετείχαν στη μελέτη λάμβαναν φαρμακευτική αγωγή.

Έτσι, οι ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Ουτρέχτης (UMC Utrecht) κατέληξαν στο συμπέρασμα πως «η λήψη συμπληρωματικής ποσότητας Ω-3 λιπαρών οξέων μπορεί να ενισχύσει αποτελεσματικά τη φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται για τη ΔΕΠΥ».

Πηγή: onmed.gr

Αν αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό πρόβλημα, η πιο συχνή αιτία έλλειψης σιδήρου σε ένα παιδί είναι η κακή διατροφή.

Ωστόσο χρειάζεται πολλή προσοχή, καθώς η σιδηροπενία σε ένα παιδί σχετίζεται με μειωμένη ανάπτυξη, μειωμένη σωματική και πνευματική απόδοση, εύκολη κόπωση, ευαισθησία σε λοιμώξεις και ιώσεις.

Συνήθως εμφανίζεται σε βρέφη που λαμβάνουν κανονικό γάλα πριν την ολοκλήρωση ενός έτους ζωής, σε αθλήτριες που έχουν έμμηνο ρύση και δεν έχουν επαρκείς πηγές σιδήρου στη διατροφή τους, σε κορίτσια που ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή.

Σε περίπτωση λοιπόν που μετά από εξετάσεις ο παιδίατρος διαπιστώσει ότι ένα παιδί έχει χαμηλό σίδηρο, θα πρέπει οπωσδήποτε να ενισχυθεί η διατροφή του σε καλές πηγές σιδήρου.

Τέτοιες είναι κυρίως προϊόντα ζωικής προέλευσης, όπως το κόκκινο κρέας (μοσχάρι, χοιρινό), το συκώτι, το κοτόπουλο και τα πουλερικά, το αυγό, το εμπλουτισμένο γάλα και τα θαλασσινά.

Τρόφιμα φυτικής προέλευσης που είναι πλούσια σε σίδηρο όπως οι φακές, το σπανάκι, το μπρόκολο, τα αποξηραμένα φρούτα, εμπλουτισμένα με σίδηρο δημητριακά και ροφήματα, επίσης μπορεί να βοηθήσουν.

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο βαθμός απορρόφησής τους είναι σημαντικά χαμηλότερος αυτού των ζωικών πηγών.

Σε πιο μικρά παιδιά ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός μέχρι τουλάχιστον τους 6 μήνες, καθώς επίσης και η έγκαιρη εισαγωγή τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο, όπως το κρέας και το κοτόπουλο, μετά την ηλικία των 6 μηνών, και ειδικών γαλακτοκομικών εμπλουτισμένων σε σίδηρο.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι σε περιπτώσεις σημαντικών ελλείψεων ο παιδίατρος ενδεχομένως να συστήσει και συμπληρωματική αγωγή με ειδικό σκεύασμα σιδήρου για το παιδί.

Περίπου 1 στα 5 παιδιά υποφέρει από αλλεργία.

Οι γονείς συχνά δεν μπορούν να καταλάβουν ότι τα συμπτώματα όπως η ρινική καταρροή, το εξάνθημα και οι στομαχικές διαταραχές μπορούν να σηματοδοτήσουν μια αλλεργία.

Τις περισσότερες φορές αυτά τα συμπτώματα - ειδικά αν είναι μικρής διάρκειας - είναι το αποτέλεσμα ενός κρυολογήματος ή κάποια άλλης πάθησης.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιτία είναι οι αλλεργίες.

Οι περισσότερες αλλεργικές παθήσεις είναι χρόνιες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να γίνουν απειλητικές για τη ζωή του παιδιού μας.

Για το λόγο αυτό οφείλουμε να τις διαγνώσουμε έγκαιρα και να πάρουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα για την καλύτερη αντιμετώπιση τους.

Τι είναι η αλλεργία;

Όταν το παιδί παρουσιάσει μια αλλεργία, είναι το αποτέλεσμα της αντίδρασης του ανοσοποιητικού του συστήματος σε ορισμένες ουσίες. Το ανοσοποιητικό σύστημα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού καθώς είναι προγραμματισμένο να καταπολεμά τις ασθένειες και να αναγνωρίζει διάφορους επιβλαβής παράγοντες όπως μικρόβια και ιούς.

Μερικές φορές όμως μπορεί να αντιδράσει σε μια αβλαβή ουσία, όπως είναι η γύρη.

Συγκεκριμένα τα άτομα που πάσχουν από αλλεργία εμφανίζουν κάποια διαταραχή στους μηχανισμούς ανοχής και το ανοσοποιητικό τους σύστημα αναγνωρίζει κάποιες ουσίες ως επιβλαβής ενώ σε φυσιολογικές συνθήκες είναι αθώες και υπεραντιδρά σε αυτές.

Η αλλεργική αντίδραση του μωρού σας μπορεί να επαναληφθεί κάθε φορά που είναι εκτεθειμένο στην αλλεργιογόνο ουσία που την προκάλεσε.

Τα αίτια που προκαλούν αυτή την περίεργη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος και τα παιδιά παρουσιάζουν αλλεργίες δεν είναι ξεκάθαρα.

Η κληρονομικότητα όμως φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα.

Για παράδειγμα, εάν ένας γονιός είναι αλλεργικός στην πενικιλίνη, το παιδί σας μπορεί να εμφανίσει αλλεργία σε κάτι άλλο.

Οι κυριότερες αλλεργικές παθήσεις είναι η αλλεργική ρινίτιδα και επιπεφυκίτιδα, το αλλεργικό άσθμα, η ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα), η τροφική αλλεργία, η φαρμακευτική αλλεργία, η αλλεργία στα υμενόπτερα, η κνίδωση-αγγειοοίδημα και η αναφυλαξία.

Τι μπορώ να κάνω όταν το παιδί μου παρουσιάσει κάποια αλλεργική αντίδραση;

Το πρώτο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να είστε πολύ παρατηρητικοί.

Όταν αντιληφθείτε κάποιο αλλεργικό σύμπτωμα στο παιδάκι σας πρέπει αμέσως να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.

Ο παιδίατρος θα παρακολουθεί και θα ελέγχει την εξέλιξη της αλλεργικής πάθησης και θα σας δώσει κάποια ειδική αγωγή για τον περιορισμό των συμπτωμάτων και την καλύτερη αντιμετώπιση τους.

Αν υποψιαστείτε ότι το παιδάκι σας εμφανίζει αλλεργία σε κάτι συγκεκριμένο προσπαθήστε να μη το φέρνεται σε επαφή με αυτό.

Ο ουσιαστικότερος και σημαντικότερος τρόπος αντιμετώπισης των αλλεργιών είναι ο εντοπισμός των αλλεργιογόνων και η αποφυγή τους.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς και το παιδί να ενημερωθούν για το είδος της αλλεργίας, να μάθουν τι την προκαλεί, με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται, ποια η φυσική της εξέλιξη και ποια είναι τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα που πρέπει να πάρουν για την καλύτερη αποφυγή των παραγόντων που την προκαλούν.

Η διάγνωση των αλλεργικών παθήσεων γίνεται συνήθως με αλλεργικά και αιματολογικά τεστ.

Τα αλλεργικά τεστ πρέπει να γίνονται από εξειδικευμένο αλλεργιολόγο και κατευθύνονται με βάση το ιστορικό του κάθε ασθενή.

Στόχος είναι να διαγνωσθεί με ακρίβεια η αλλεργιογόνος ουσία ώστε να ληφθούν τα καλύτερα μέσα για την πρόληψη και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αν και καμιά φορά τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι έγκυρα.

Ελέγξτε το περιβάλλον που ζει και μεγαλώνει το παιδί σας και φροντίστε να πάρετε τα απαραίτητα και βασικά μέτρα.

Προσπαθήστε να καθαρίζετε και να αερίζετε το σπίτι τακτικά , φροντίστε να καθαρίζετε τα φίλτρα του κλιματιστικού, χρησιμοποιήστε υποαλλεργικά απορρυπαντικά για το πλύσιμο των ρούχων και αποφύγετε να έρχεται το παιδί σας σε επαφή με λούτρινα παιχνίδια.

Αποφύγετε επίσης τις βόλτες στην ύπαιθρο τις πρώτες πρωινές ώρες και αργά το απόγευμα διότι τις ώρες αυτές παρατηρείται μεγάλη παραγωγή γύρης.

Μετά από κάθε βολτούλα είναι καλό να κάνετε πάντα ένα μπανάκι το παιδί σας χρησιμοποιώντας ήπια αφρόλουτρα.

Μικρές πρακτικές συμβουλές

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητη η ακριβής διάγνωση της αλλεργίας και πρέπει να αντιμετωπιστεί σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και την αγωγή που σας έχει χορηγήσει ο παιδίατρος.

- Σε περίπτωση που εντοπίσετε κάποιο εξάνθημα από τσίμπημα ή αλλεργία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντιισταμινικές αλοιφές που θα βρείτε στα φαρμακεία.

- Για την ανακούφιση της αλλεργικής ρινίτιδας μπορείτε να προμηθευτείτε αντιαλλεργικά και αποσυμφορητικά σπρέι.

- Καλό είναι να έχετε μαζί σας έτοιμες σύριγγες αδρεναλίνης. Οι ενέσεις είναι εύκολες στη χρήση, αλλά πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο σε περίπτωση αναφυλαξίας και όταν δεν είναι άμεσα προσιτή η ιατρική βοήθεια.

- Σε περίπτωση ερυθρότητας των ματιών χρησιμοποιείστε κολλύρια μόνο αν είστε σίγουροι ότι πρόκειται για αλλεργική επιπεφυκίτιδα.

Μέχρι να απευθυνθείτε σε κάποιον γιατρό, χρησιμοποιήστε σταγόνες φυσιολογικού ορού για να ξεπλύνετε το μάτι.

Η αλήθεια είναι ότι για να μάθει να ξεχωρίζει τα χρώματα δεν είναι τόσο εύκολο και θέλει το χρόνο του.

Η αντίληψη των χρωμάτων δεν είναι έμφυτη αλλά χρειάζεται εκπαίδευση όπως θα μάθαινε μία ξένη γλώσσα.

Η εκμάθηση των χρωμάτων συνήθως επιτυγχάνεται αφού το παιδί έχει αρχίσει να κάνει μικρές προτάσεις και να εκτελεί εντολές δηλαδή περίπου από τα 2 χρόνια και μετά.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιο παιδί μπορεί να έχει την ικανότητα να ξεχωρίζει τα χρώματα και πριν από αυτή την ηλικία αλλά και μερικά να καθυστερούν χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα.

Όταν ένα παιδί αδυνατεί να αναγνωρίσει όλα τα χρώματα, τότε λέμε πως έχει αχρωματοψία.

Αν δυσκολεύεται μόνο σε μερικά χρώματα τότε λέμε ότι έχει δυσχρωματοψία.

Η διαταραχή αντίληψης των χρωμάτων είναι μία νόσος κληρονομική, προσβάλλει και τα δύο μάτια και δεν επιδεινώνεται με την πάροδο των χρόνων.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις μεταφέρεται από τη μητέρα στο αρσενικό παιδί της.

Υπολογίζεται ότι σχεδόν 8 στα 100 αγόρια μπορεί να έχουν αχρωματοψία ενώ στα κορίτσια το ποσοστό είναι μόνο 0, 5 στα 100.

Η πιο συνηθισμένη αχρωματοψία είναι όταν το παιδί δυσκολεύεται να αναγνωρίσει το κόκκινο και το πράσινο.

Λιγότερα περιστατικά είναι να μην αναγνωρίζει το μπλε και το πράσινο.

Στις πιο σοβαρές καταστάσεις τα αντικείμενα εμφανίζονται σε διάφορες αποχρώσεις του γκρίζου.

Πώς θα το καταλάβετε;

Τις περισσότερες φορές το πρόβλημα περνάει απαρατήρητο.

Όταν αρχίζει όμως να ζωγραφίζει παρατηρούμε ότι χρησιμοποιεί τα χρώματα με κάποιο δικό του τρόπο που μας φαίνεται παράδοξος.

Μερικά παιδιά γίνονται αντιληπτά στο δημοτικό όταν ο δάσκαλος τους ζητάει να υπογραμμίσουν με κόκκινο χρώμα.

Πότε πρέπει να ανησυχήσετε;

Αν το παιδί έχει κλείσει τα 3 χρόνια και διαπιστώνετε ότι εξακολουθεί να μπερδεύει συστηματικά τα ίδια χρώματα τότε πρέπει να το αναφέρετε στον παιδίατρο σας.

Τι θα κάνει ο παιδίατρος;

Για να διαπιστωθεί αν το παιδί πάσχει από αχρωματοψία πρέπει να υποβληθεί σε κάποιο οπτικό απλό τεστ. Αν γνωρίζει τους αριθμούς θα του δείξει κάποιες καρτέλες με χρώματα για να διαπιστωθεί αν θα κάνει κάποια λάθη. Αν το παιδί δεν διαβάζει θα του δείξει καρτέλες με σχήματα και φιγούρες.

Θεραπεύεται η αχρωματοψία;

Δεν θεραπεύεται όμως η διάγνωσή της από μικρή ηλικία είναι σημαντική διότι στη σχολική ηλικία γίνεται ευκολότερο στο παιδί να αντιμετωπίσει τις μαθησιακές δυσκολίες που βασίζονται στην αντίληψη των χρωμάτων.

Τα παιδιά αυτά εκπαιδεύονται ανάλογα με τη σοβαρότητα της αχρωματοψίας για το πώς θα ξεχωρίζουν τα ρούχα τους ή τα πράγματά τους ή τα μολύβια τους κλπ.

Πώς διδάσκουμε τα χρώματα στα παιδιά;

Για παιδιά στα χρώματα πιο εύκολα είναι να χρησιμοποιούμε τη λέξη για τα χρώμα μετά το ουσιαστικό.

Για παράδειγμα μην το λέτε «αυτό είναι το κόκκινο μολύβι» αλλά το σωστό είναι «αυτό το μολύβι είναι κόκκινο» κλπ..

Δρ. Σπύρος Μαζάνης – πηγή:Tlife

Έχετε πιθανώς ακούσει ότι αν καταπιούμε τσίχλα αυτή «κολλάει» στο έντερο ή μπορεί να παραμείνει στο στομάχι έως και για επτά χρόνια.

Η αλήθεια όμως είναι ότι το γαστρεντερικό μας σύστημα μπορεί να απορρίψει την τσίχλα όπως απορρίπτει οτιδήποτε άλλο τρώμε.

Η τσίχλα βέβαια δεν διασπάται όπως οι περισσότερες τροφές, όμως περνά από το γαστρεντερικό σωλήνα και απορρίπτεται από το σώμα μέσα σε μερικές ημέρες, αναφέρει σχετική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Pediatrics.

Οι ερευνητές σημειώνουν, ωστόσο, πως υπάρχει κίνδυνος απόφραξης του οισοφάγου ή του εντέρου σε περίπτωση κατάποσης της τσίχλας, οπότε σε καμία περίπτωση δεν είναι καλή συνήθεια να την καταπίνετε.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, οι γονείς δεν θα πρέπει να αφήνουν τα πολύ μικρά παιδιά να τρώνε τσίχλες, καθώς δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να τις καταπίνουν.

Η επαναλαμβανόμενη κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε επεισόδια διάρροιας, πόνου στην κοιλιά κ.α.

Πηγή: onmed.gr

Ο παιδίατρος-νεογνολόγος Δρ. Σπύρος Μαζάνης σου εξηγεί!

Αν ο βήχας δεν συνοδεύεται από δύσπνοια ή πυρετό, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί με πολύ φυσικό τρόπο:

1. Αν το παιδί έχει εκκρίσεις στη μύτη του μπορεί ο βήχας να προέρχεται από την κάθοδο των βλεννών πίσω στο ρινοφάρυγγα.

Τότε πρέπει να αποσυμφορίσουμε τη μύτη.

Κάνουμε ρινοπλύσεις πολλές φορές την ημέρα με αμπούλες φυσιολογικού ορού ή με σπρέι θαλασσινού νερού ισότονο ή και με βρασμένο νερό βρύσης.

2.Κάνουμε μπάνιο στη μπανιέρα με πολλούς ατμούς ώστε να λιώνουν οι μύξες και να ανοίγει η μύτη.

3. Όταν κοιμηθεί βάζουμε 2-3 σταγόνες ευκαλυπτέλαιο στο άνω χείλος του, δηλαδή κάτω από τη μύτη ώστε καθώς αναπνέει να ελευθερώνεται η αναπνοή του.

4.Αν ο βήχας προέρχεται πιο κάτω, δηλαδή από τον θώρακα και τους βρόγχους, τότε του δίνουμε να πιει μικρές ποσότητες 40-50 γραμ. αφεψημάτων, όπως: γάλα με μέλι (για παιδί πάνω από 12 μήνες), χαμομήλι ή φασκόμηλο ή τίλιο ή γλυκάνισο ή θυμάρι με μέλι, πετιμέζι με λεμόνι.

Το λεμόνι έχει αντισηπτικές ιδιότητες.

Το μέλι είναι μαλακτικό.

Είναι σαν να τυλίγεις το λαιμό του με ένα κασκόλ.

Βάζουμε στο φούρνο ένα λεμόνι στους 120 βαθμούς για 20 λεπτά.

Το στύβουμε σε ένα ποτήρι με χλιαρό νερό και δίνουμε λίγο-λίγο να πίνει κατά τη διάρκεια της μέρας.

Αυτό δρα και σαν αντιπυρετικό.

5. Δίνουμε να πίνει πολύ νερό το οποίο έχει βλεννολυτικές ιδιότητες.

6. Βάζουμε πάνω στο μάτι της κουζίνας μία κατσαρόλα με νερό και προσθέτουμε χαμομήλι ή θυμάρι ή ευκάλυπτο ή και όλα αυτά μαζί.

Βάζουμε το παιδί να αναπνεύσει πολλές φορές πάνω από την κατσαρόλα.

7. Βάζουμε έναν υγραντήρα με δύο τρεις σταγόνες ευκαλυπτέλαιο μέσα στο δωμάτιο του παιδιού ειδικά όταν κοιμάται.

Όλα αυτά μόνα τους ή σε συνδυασμό μπορούν να ανακουφίσουν το βήχα του παιδιού, σύμφωνα με το tlife.gr.

Να θυμάστε βέβαια ότι ο βήχας είναι ένα σύμπτωμα μιας γενικότερης αρρώστιας και να επικοινωνείτε με τον παιδίατρο του για περισσότερες οδηγίες.

Τι είναι δυσκοιλιότητα;

Καθυστέρηση ή δυσκολία στη λειτουργία της αφόδευσης, ικανή να προκαλέσει σημαντική δυσφορία στο παιδί.

Βρέφη που θηλάζουν μπορεί να έχουν από 7 κρεμώδεις κενώσεις την ημέρα έως 1 την εβδομάδα.

Παιδιά ηλικίας 1-2 ετών έχουν κατά μέσο όρο 1-2 κενώσεις την ημέρα ενώ περίπου στα 4 χρόνια, τα παιδιά αποκτούν παρόμοιες συνήθειες με τον ενήλικα, έχουν δηλαδή από 3 κενώσεις την ημέρα έως 3 την εβδομάδα.

Πόσο συχνή είναι στα παιδιά;

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσκοιλιότητα αφορά ποσοστό 5-10% των παιδιών και αποτελεί την αιτία για το 3% των επισκέψεων στον παιδίατρο και για το 25-35% των παραπομπών στον παιδογαστρεντερολόγο.

Πως προκαλείται;

Γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ψυχολογικοί και διαιτητικοί παράγοντες ευθύνονται για την εμφάνιση της δυσκοιλιότητας στα παιδιά.

Στην πλειονότητα των παιδιών η δυσκοιλιότητα είναι λειτουργική, δεν οφείλεται δηλαδή σε οργανική βλάβη.

Στους πρώτους έξι μήνες της ζωής, η επώδυνη αφόδευση λόγω σκληρών κοπράνων μπορεί να προκαλέσει αναστολή, κατακράτηση κοπράνων και εκδήλωση δυσκοιλιότητας.

Αυτό κυρίως συμβαίνει στο μεταβατικό στάδιο της διατροφής, δηλαδή κατά τη μετάβαση από το μητρικό γάλα στο γάλα πρώτης βρεφικής ηλικίας ή αμέσως μετά την έναρξη των στερεών τροφών.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, η ηθελημένη κατακράτηση κοπράνων αποτελεί την κυριότερη αιτία της δυσκοιλιότητας.

Η επώδυνη αφόδευση ή ο φόβος της τουαλέτας οδηγούν σε δυσκοιλιότητα, η οποία χρονικά παρουσιάζει δύο αιχμές: την περίοδο εκμάθησης της τουαλέτας και την έναρξη της σχολικής ηλικίας.

Η κατακράτηση κοπράνων οδηγεί σε διάταση του εντέρου, ανησυχία και κοιλιακό άλγος, ευερεθιστότητα και ανορεξία, καθώς και σε διάρροια από υπερπλήρωση του εντέρου (εγκόπριση).

Προσοχή!

Όταν η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται κατά τον 1ο μήνα της ζωής, όταν συνδυάζεται με εμετούς, ελλιπή πρόσληψη βάρους ή διάταση της κοιλιάς, απευθυνθείτε αμέσως στον παιδίατρο σας.

Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας

Η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού, καθώς και από την βαρύτητα και την χρονιότητα των συμπτωμάτων. Σε γενικές γραμμές ακολουθούνται τα παρακάτω:

Κένωση του εντέρου: Στις περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, όπου κοπρανώδεις μάζες ψηλαφώνται στην κοιλιά ή σκληρά κόπρανα έχουν συσσωρευτεί στον ορθό, είναι απαραίτητο να προηγηθεί η πλήρης κένωση του εντέρου με τη χρήση καθαρτικών φαρμάκων ή υποκλυσμών (οι οποίοι όμως είναι καλύτερο να αποφεύγονται στο ήδη φοβισμένο παιδί), πριν ακολουθηθεί οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη θεραπεία.

Διαιτητική αγωγή:-Μετά την επιτυχή κένωση του εντέρου, ακολουθεί η επί μακρόν διατήρηση μαλακών κενώσεων (συνήθως για διάστημα μερικών μηνών).

Το παραπάνω επιτυγχάνεται:

- με την υιοθέτηση της διατροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες (όσπρια, φρούτα και λαχανικά), ή με την προσωρινή χρήση σκευασμάτων φυτικών ινών,

- με την αύξηση της χορήγησης υγρών και

- με την τακτική κένωση του εντέρου σε σταθερές ώρες της ημέρας.

Η επίτευξη του τελευταίου είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Οι πλέον κατάλληλες ώρες είναι μετά το πρόγευμα ή μετά το γεύμα/ δείπνο.

Η δημιουργία ευχάριστης, χαλαρωτικής ατμόσφαιρας είναι απαραίτητη.

Ένα ζεστό ρόφημα μπορεί να βοηθήσει, ενώ ένα ραδιόφωνο μπορεί να κάνει την όλη διαδικασία λιγότερο βαρετή για το παιδί, αρκεί να μην αποσπά την προσοχή του από την προσπάθεια για αφόδευση.

Φαρμακευτική αγωγή:

Στις περιπτώσεις όπου η διαιτητική αντιμετώπιση δεν επαρκεί, είναι επιβεβλημένη η προσθήκη υπακτικών φαρμάκων όπως είναι τα παρακάτω:

- Τα ωσμωτικά δρώντα φάρμακα που συγκρατούν νερό στον αυλό του εντέρου (λακτουλόζη, λακτιτόλη, γάλα μαγνησίας, πολυαιθυλενογλυκόλη κ.α),

- Τα διεγερτικά φάρμακα του εντέρου (σέννα, βισακοδύλη, πικοθειϊκό νάτριο κ.α),

- Τα μαλακτικά των κοπράνων (παραφινέλαιο).

Η επιλογή του φαρμάκου και της δοσολογίας εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού καθώς και από τη βαρύτητα και τη χρονιότητα της δυσκοιλιότητας.

Στις βαριές περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να συστήσει το συνδυασμό δύο φαρμάκων με διαφορετική δράση το καθένα, για καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Ο στόχος είναι η επίτευξη μαλακής κένωσης ανά 1 ή 2 μέρες.

Η επιμονή της δυσκοιλιότητας υποδηλώνει χορήγηση ανεπαρκούς δόσης υπακτικού φαρμάκου, ενώ η εμφάνιση διάρροιας, χορήγηση υπερβολικής δόσης.

Στην πρώτη περίπτωση η αρχική δόση αυξάνεται ανάλογα, ενώ στην δεύτερη μειώνεται, ώστε να βρεθεί η «χρυσή τομή» που εγγυάται το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η διάρκεια της θεραπείας:

Η επίτευξη του θεραπευτικού αποτελέσματος δεν συνεπάγεται την ανάγκη διακοπής του φαρμάκου, γιατί υπάρχει κίνδυνος υποτροπής της δυσκοιλιότητας.

Η χορήγηση των υπακτικών φαρμάκων είναι συνήθως απαραίτητη για διάστημα που κυμαίνεται από 2 έως 6 μήνες, ενώ στις βαρύτερες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο.

Κατά το διάστημα αυτό, δοκιμάζεται η σταδιακή μείωση της χορηγούμενης δόσης, σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού, εφόσον η μείωση δεν επηρεάζει αρνητικά το θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στην περίπτωση που χορηγούνται δύο φάρμακα, ένα εκ των οποίων είναι διεγέρτης του εντέρου, η μείωση αρχίζει από αυτό, ενώ το ωσμωτικά δρων φάρμακο ή το μαλακτικό του εντέρου συνεχίζει να χορηγείται.

Αντιμετώπιση της δυσκολιότητας στα βρέφη

Στα βρέφη κάτω του έτους ΔΕΝ χορηγούνται διεγερτικά του εντέρου, παραφινέλαιο ή υποκλυσμοί άλλοι από μικροκλύσματα γλυκερίνης.

Αυξημένη χορήγηση υγρών μετά τους 2 πρώτους μήνες της ζωής (νερού ή χυμού φρούτων) και φυτικών ινών μετά τους 5-6 μήνες στα βρέφη που τρώνε στερεές τροφές, είναι συνήθως αρκετά για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Επί επιμονής των συμπτωμάτων είναι δυνατή η χορήγηση μικρής δόσης λακτουλόζης ή λακτιτόλης μετά τους 6 μήνες της ζωής, σύμφωνα με τις συστάσεις του γιατρού.

Πότε χρειάζεται έλεγχο ένα παιδί με δυσκοιλιότητα;

Η διερεύνηση ενός παιδιού που παρουσιάζει χρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί να βασιστεί, και στις περισσότερες περιπτώσεις να περιοριστεί, στο λεπτομερές ιστορικό και στην κλινική εξέταση, καθώς οργανικό πρόβλημα διαπιστώνεται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό παιδιών.

Εργαστηριακός έλεγχος ενδείκνυται στις περιπτώσεις εκείνες που από το ιστορικό και την κλινική εξέταση γεννάται υποψία οργανικής νόσου ή στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει η αναμενόμενη ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή.

Αιματολογικές ή ορμονικές εξετάσεις, ακτινολογικός έλεγχος ή έλεγχος της κινητικότητας του εντέρου γίνονται μόνο όταν κριθεί απαραίτητο από τον θεράποντα ιατρό.

Σε όλες τις περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, είναι αναγκαία η ψυχολογική ενθάρρυνση του παιδιού και της οικογένειας και η ενημέρωσή τους για τις αιτίες της δυσκοιλιότητας.

Σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας παίζει ο συνδυασμός του σωστού τρόπου διατροφής με την τακτική κένωση του εντέρου και τη φαρμακευτική αγωγή, η δοσολογία της οποίας εξατομικεύεται στην κάθε περίπτωση και αυξομειώνεται ανάλογα με το επιθυμητό αποτέλεσμα.

1 Φροντίζουμε το παιδί μας να έχει μία ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφίμων, έχοντας υπόψη ότι την κύρια ευθύνη για τη διαθεσιμότητα των τροφίμων στο σπίτι την έχουμε οι ίδιοι.

2. Ενισχύουμε τη σωματική δραστηριότητα του παιδιού στην καθημερινότητά του, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία για κίνηση, και συμμετέχοντας παρέα με το παιδί σε αυτές.

3. Παροτρύνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν και σε οργανωμένη άσκηση. Τα ομαδικά αθλήματα, είναι ο καλύτερος τρόπος να αγαπήσουν τον αθλητισμό και να παράλληλα να ενισχύσουν την κοινωνικοποίηση τους.

4. Ελέγχουμε τον χρόνο που αφιερώνουν τα παιδιά σε «καθιστικές» δραστηριότητες, όπως τηλεόραση, ηλεκτρονικός υπολογιστής, βιντεοπαιχνίδια, ιδίως όταν αυτές είναι πριν τον ύπνο, καθώς μπορεί να επηρεάσουν τόσο την ποιότητα όσο και τη διάρκειά του.

5. Προσφέρουμε θρεπτικά σνακ, ανάμεσα στα γεύματα, όπως ξηρούς καρπούς, φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, παστέλι.

6. Μαγειρεύουμε 2 – 3 φορές την εβδομάδα ψάρι, προσπαθώντας τουλάχιστον τη μία να είναι από τα «λιπαρά» ψάρια (π.χ. γαύρος, σαρδέλα, σκουμπρί).

7. Υπενθυμίζουμε στα παιδιά τους βασικούς κανόνες υγιεινής, προκειμένου να περιορίσουμε την εξάπλωση των μικροβίων.

8. Αποφεύγουμε να στείλουμε τα παιδιά στο σχολείο όταν δεν αισθάνονται καλά και αερίζουμε συχνά τους χώρους στους οποίους βρισκόμαστε για πολύ ώρα.

To E.Y.ZH.N. (Εθνική δράση Υγείας για τη ΖωΗ των Νέων) είναι ένα πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας που σχεδίασε και υλοποιεί το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Κύριος στόχος του προγράμματος είναι η διασφάλιση της υγείας των παιδιών μέσα από την υιοθέτηση ισορροπημένων συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας.

Το Πρόγραμμα με συγκεκριμένες ενέργειες παρεμβαίνει στην καθημερινότητα της ελληνικής οικογένειας, του σχολείου και του συνόλου της κοινωνίας, παρέχοντας, μεταξύ άλλων, διαρκή συμβουλευτική ενημέρωση σε θέματα διατροφής, ανάπτυξης και σωματικής δραστηριότητας.

Ο παιδίατρος-νεογνολόγος Δρ. Σπύρος Μαζάνης σου εξηγεί!

Αν ο βήχας δεν συνοδεύεται από δύσπνοια ή πυρετό, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί με πολύ φυσικό τρόπο:

1. Αν το παιδί έχει εκκρίσεις στη μύτη του μπορεί ο βήχας να προέρχεται από την κάθοδο των βλεννών πίσω στο ρινοφάρυγγα. Τότε πρέπει να αποσυμφορίσουμε τη μύτη. Κάνουμε ρινοπλύσεις πολλές φορές την ημέρα με αμπούλες φυσιολογικού ορού ή με σπρευ θαλασσινού νερού ισότονο ή και με βρασμένο νερό βρύσης.

2.Κάνουμε μπάνιο στη μπανιέρα με πολλούς ατμούς ώστε να λιώνουν οι μύξες και να ανοίγει η μύτη.

3. Όταν κοιμηθεί βάζουμε 2-3 σταγόνες ευκαλυπτέλαιο στο άνω χείλος του, δηλαδή κάτω από τη μύτη ώστε καθώς αναπνέει να ελευθερώνεται η αναπνοή του.

4. Αν ο βήχας προέρχεται πιο κάτω, δηλαδή από τον θώρακα και τους βρόγχους, τότε του δίνουμε να πιει μικρές ποσότητες 40-50 γραμ. αφεψημάτων, όπως: γάλα με μέλι (για παιδί πάνω από 12 μήνες), χαμομήλι ή φασκόμηλο ή τίλιο ή γλυκάνισο ή θυμάρι με μέλι, πετιμέζι με λεμόνι. Το λεμόνι έχει αντισηπτικές ιδιότητες. Το μέλι είναι μαλακτικό. Είναι σαν να τυλίγεις το λαιμό του με ένα κασκόλ. Βάζουμε στο φούρνο ένα λεμόνι στους 120 βαθμούς για 20 λεπτά. Το στύβουμε σε ένα ποτήρι με χλιαρό νερό και δίνουμε λίγο-λίγο να πίνει κατά τη διάρκεια της μέρας. Αυτό δρα και σαν αντιπυρετικό.

5. Δίνουμε να πίνει πολύ νερό το οποίο έχει βλεννολυτικές ιδιότητες.

6.Βάζουμε πάνω στο μάτι της κουζίνας μία κατσαρόλα με νερό και προσθέτουμε χαμομήλι ή θυμάρι ή ευκάλυπτο ή και όλα αυτά μαζί. Βάζουμε το παιδί να αναπνεύσει πολλές φορές πάνω από την κατσαρόλα.

7. Βάζουμε έναν υγραντήρα με δύο τρεις σταγόνες ευκαλυπτέλαιο μέσα στο δωμάτιο του παιδιού ειδικά όταν κοιμάται.

Όλα αυτά μόνα τους ή σε συνδυασμό μπορούν να ανακουφίσουν το βήχα του παιδιού, σύμφωνα με το tlife.gr.

Να θυμάστε βέβαια ότι ο βήχας είναι ένα σύμπτωμα μιας γενικότερης αρρώστιας και να επικοινωνείτε με τον παιδίατρό του για περισσότερες οδηγίες.

Μπορεί οι αριθμοί αυτοί να σας φαίνονται υπερβολικοί, ωστόσο για τους επιστήμονες είναι απολύτως λογικοί, αφού για τις ιώσεις ευθύνονται δεκάδες διαφορετικοί ιοί.

Δείτε πώς μπορείτε να προστατευθείτε σύμφωνα με τους ειδικούς

Κρατήστε ζεστή τη μύτη σας

Όταν περπατάτε στους υπαίθριους χώρους, να τη διατηρείτε ζεστή καθώς έτσι είναι πιο ανθεκτική στις επιθέσεις των ιών.

Αποφεύγετε τις χειραψίες

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Aberystwyth υποστηρίζουν ότι η χειραψία μεταδίδει 10 φορές περισσότερα μικρόβια απ' ό,τι οποιαδήποτε άλλη μορφή επαφής χεριού με χέρι.

Πλένετε τα ρούχα σας με καυτό νερό

Να θυμάστε ότι οι ιοί των αναπνευστικών λοιμώξεων επιζούν στις πλύσεις των 30 και 40 βαθμών Κελσίου.

Μην τρώτε ζάχαρη

Μελέτες του Πανεπιστημίου LomaLinda στην Καλιφόρνια έδειξαν πως επί 5 ώρες έπειτα από την κατανάλωση 100 γραμμαρίων ζάχαρης, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού είναι πιο αδύναμα και εξοντώνουν λιγότερους επιβλαβείς μικροοργανισμούς από το φυσιολογικό.

Να κοιμάστε επαρκώς

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Γέιλ υποστηρίζουν ότι όσοι κοιμούνται λιγότερες από 7 ώρες κάθε βράδυ έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να «κολλήσουν» κάποια ίωση.

Προσέχετε τους διπλανούς σας

Όσοι κάθονται σε απόσταση δύο θέσεων από έναν άνθρωπο με ίωση, έχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο να «κολλήσουν», σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας, στην Καμπέρα.

Ανοίξτε τα παράθυρα

Οι πιθανότητες ενός ανθρώπου να κολλήσει μία ίωση είναι 99,9% όταν βρίσκεται μαζί με έναν ασθενή σε ένα αυτοκίνητο με κλειστά παράθυρα, αλλά μόνο 20% όταν τα παράθυρα του αυτοκινήτου είναι ανοιχτά.

Πλένετε συχνά τα χέρια σας

Η μετάδοση των ιών του κρυολογήματος, της γρίπης και της γαστρεντερίτιδας σε ένα γραφείο μειώνεται κατά 80% με το καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το φαγητό, σύμφωνα με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

omned.gr

Κι αυτό γιατί πολλές οφθαλμολογικές παθήσεις μπορούν να προληφθούν και να θεραπευτούν πιο εύκολα και με καλύτερα αποτελέσματα, αν διαγνωστούν στην προσχολική ηλικία, αντίθετα δε αν δεν εντοπιστούν έγκαιρα μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα όρασης.

«Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη και αυτό χρειάζεται να γίνει κανόνας για όλους μας σήμερα και πιο συγκεκριμένα σε όσους είναι γονείς» αναφέρει ο χειρουργός οφθαλμίατρος Δρ Γιάννης Μάλλιας και προσθέτει

«Κάθε παιδί χρειάζεται να εξετάζεται προληπτικά τις πρώτες ημέρες μετά την γέννηση του και για ευνόητους λόγους μέσα στο μαιευτήριο. Προληπτικά, η οφθαλμολογική εξέταση είναι αναγκαία να επαναλαμβάνεται όταν το παιδί βρίσκεται στην προσχολική ηλικία (4 έως 6 ετών)».

Σύμφωνα με τους οφθαλμίατρους στην πρώτη οφθαλμολογική εξέταση, η οποία πραγματοποιείται μέσα στο Μαιευτήριο.

Με τη συμπλήρωση των πρώτων 4 χρόνων και μέχρι το παιδί να πάει στο σχολείο, είναι η σειρά της επόμενης προληπτικής εξέτασης.

Σε αυτή την ηλικία το παιδί είναι συνεργάσιμο, οπότε πραγματοποιείται ένας πλήρης οφθαλμολογικός έλεγχος.

Στην εξέταση αυτή γίνεται έλεγχος για τον αποκλεισμό ύπαρξης συγγενούς καταρράκτη και συγγενούς γλαυκώματος, τα οποία μπορεί να υπάρξουν από τη γέννηση ή να εμφανισθούν λίγο αργότερα.

Επίσης γίνεται έλεγχος στην κινητικότητα των οφθαλμικών βολβών για την ύπαρξη στραβισμού, ο οποίος μπορεί να μην έχει γίνει αντιληπτός από τον παιδίατρο ή τους γονείς.

Πραγματοποιείται η πρώτη σκιασκοπία, μια απλή και ανώδυνη εξέταση, με την οποία θα διαπιστώσουμε αν το παιδί πάσχει από κάποια διαθλαστική ανωμαλία όπως μυωπία, υπερμετρωπία η αστιγματισμό.

Σε περίπτωση ύπαρξης διαθλαστικής ανωμαλίας, το παιδί χρειάζεται να φοράει γυαλιά για να βλέπει καλά, καθώς επίσης για την αποφυγή ανάπτυξης αμβλυωπίας (τεμπέλιασμα του ματιού).

Αν ο γιατρός με την εξέταση διαπιστώσει, αμβλυωπία τότε συστήνει στους γονείς την κάλυψη του υγιούς ματιού με στόχο τη βελτίωση της όρασης στο «τεμπέλικο» μάτι. Η αμβλυωπία μπορεί να διορθωθεί με κάλυψη σε παιδιά μικρότερα της ηλικίας των δέκα χρόνων.

Όσο πιο νωρίς ανακαλυφθεί το πρόβλημα της αμβλυωπίας, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η θεραπεία.

Σε περιπτώσεις ανισομετρωπίας (δηλαδή ύπαρξης διαφορετικού βαθμού διαθλαστικής ανωμαλίας ανάμεσα στα δύο μάτια) διορθώνουμε αρχικά το διαθλαστικό πρόβλημα με γυαλιά. Αυτή η διόρθωση συνδυάζεται με την ταυτόχρονη κάλυψη του άλλου «υγιούς» ματιού.

Ανάλογα με τη βαρύτητα της αμβλυωπίας μπορεί να συστηθεί ολική κάλυψη για ορισμένες μέρες ή, συχνότερα, μερική κάλυψη, για ορισμένες ώρες κάθε μέρα.

Για την επιτυχία της θεραπείας, πρωταρχικής σημασίας είναι η συνεργασία των μικρών ασθενών, αλλά και των γονιών, διότι η κάλυψη μπορεί να χρειαστεί να γίνεται για αρκετό χρόνο.

« Η συχνότερη διαθλαστική ανωμαλία των παιδιών είναι η υπερμετρωπία, στην οποία το είδωλο εστιάζεται πίσω από τον αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα το παιδί να βλέπει θολά τόσο κοντά όσο και μακριά.

Η διαφορά, όμως, στην υπερμετρωπία ανάμεσα στους οφθαλμούς, έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχόμενη θολή εικόνα στο περισσότερο υπερμετρωπικό μάτι.

Το άλλο μάτι στέλνει στο κέντρο της όρασης στον εγκέφαλο την καθαρή εικόνα, ενώ το μάτι με τη θολή εικόνα «τεμπελιάζει».

Μεγάλη σημασία έχει, επομένως, η έγκαιρη διάγνωση της διαφοράς της υπερμετρωπίας και η διόρθωσή της με γυαλιά, ώστε να προληφθεί η αμβλυωπία ή να θεραπευθεί, εφόσον ήδη υπάρχει»καταλήγει ο Δρ Γιάννης Μάλλιας.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι τα παιδικά γυαλιά είναι καλό να είναι πλαστικά, ελαφρά και άθραυστα ώστε να μην εγκυμονούν κινδύνους για το παιδί σε περίπτωση ατυχήματος.

iatropedia.gr