• Το παιδί κάνει την σύγκριση μεταξύ σχολείου και σπιτιού και γρήγορα αποφασίζει υπέρ του σπιτιού.

Το παιδί έχει κάποιο δίκιο: αν κάνουμε τη ζωή στο σπίτι τόσο ευχάριστη, γιατί να θέλει να πάει σχολείο;

Αυτή η προσωρινή άρνηση μπορεί να ξεπεραστεί αν οι γονείς είναι ήρεμοι αλλά σταθεροί και συνεργαστούν με το δάσκαλο.

• Ενδέχεται να οφείλεται σε άγχος αποχωρισμού παιδιού από τους γονείς

Άρνηση σε μεγαλύτερη ηλικία

Στις μεγαλύτερες ηλικίες η άρνηση του σχολείου είναι πιο σοβαρό θέμα.

Μπορεί να οφείλεται σε:

• Mαθησιακές δυσκολίες

• κοινωνικό αποκλεισμό

• Xαμηλό κίνητρο

• Aρνητικές εμπειρίες σε σχέση με το σχολικό περιβάλλον

Και στις δύο περιπτώσεις, η άρνηση για το σχολείο μπορεί να παρουσιαστεί πρόσκαιρα λόγω κάποιας τραυματικής συγκυρίας (ασθένεια ή απώλεια συγγενικού προσώπου κλπ) που το παιδί χρειάζεται ακόμη χρόνο για να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.

Στάση γονέων

• Θα πρέπει οι γονείς να μπουν στη θέση του και να αναζητήσουν τους λόγους οι οποίοι απωθούν το παιδί από το να πάει στο σχολείο για να καταλάβουν τι είναι αυτό που προκαλεί τόση δυσφορία στο παιδί.

• Θα ήταν καλό οι γονείς να δημιουργήσουν τομείς επιτυχίας ώστε το παιδί να αισθάνεται πως αξίζει τον κόπο να πάει σχολείο

Αντιμετώπιση

• Την συγκεκριμένη στιγμή που το παιδί εκφράζει την άρνηση να πάει σχολείο, προσφερθείτε να πάτε το παιδί πίσω στην τάξη του. Το να χάσει κανείς το σχολείο δημιουργεί «κενά» που δυσκολεύουν την επάνοδό του.

• Μπορούν να γίνουν κάποιες παραχωρήσεις αλλά με αυστηρά όρια. Ο μπαμπάς θα πάει το παιδί στο σχολείο και θα το συνοδεύσει μέχρι την πόρτα, αλλά μετά είναι στα χέρια του δασκάλου και θα πρέπει να παραμείνει στο σχολείο.

• Όταν η κατάσταση φτάσει σε αδιέξοδο ο σύμβουλος του σχολείου μπορεί να δώσει πιο ειδικευμένη υποστήριξη. Όπου το πρόβλημα οφείλεται στα συναισθηματικά προβλήματα του παιδιού ή του γονιού, είναι ώρα για κάποιον ειδικό.

Γράφει ο Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, Στέλιος Μαντούδης www.mandou.gr

Πηγή: boro.gr

Αν όχι, είστε από τους "τυχερούς".

Πολλά είναι τα παιδιά που με το που γυρίζουν σπίτι αναμεταδίδουν με λεπτομέρειες όλη την ημέρα τους.

Αν κάτι σας θυμίζει όμως, τότε προφανώς τα παιδιά σας είναι στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν το σχολείο προσωπική τους υπόθεση και δε μοιράζονται λεπτομέρειες, ή απλά ο τρόπος που πέφτει αυτή η ερώτηση είναι τόσο γενικός και αόριστος που πραγματικά δεν έχουν τι να πουν, ενώ κατά τα άλλα θα ήταν πρόθυμα...

Η blogger Liz Evans, εκπαιδευτικός η ίδια, ήρθε αντιμέτωπη αρκετές φορές με τις μονολεκτικές, άδειες απαντήσεις "καλά", "μια χαρά" και άλλες παρόμοιες και αποφάσισε να κάνει μια λίστα πρωτότυπων και απρόσμενων ερωτήσεων που θα δελέαζαν τα παιδιά της να απαντήσουν.

Έτσι, εκείνα θα το έβρισκαν διασκεδαστικό, θα της μετέφεραν πληροφορίες χωρίς να έχουν την αίσθηση ότι δίνουν αναφορά κι εκείνη σίγουρα θα γινόταν πιο ευχάριστη απέναντί τους.

Συγχρόνως θα μάθαινε και όλα όσα θα ήθελε τόσο για την καθημερινότητά τους όσο όμως και για τον τρόπο που σκέφτονται και πράττουν τα παιδιά της όταν εκείνη δε θα ήταν παρούσα - ποιος ξέρει, ίσως και πολλά παραπάνω!

Να μερικές έξυπνες ερωτήσεις:

1. Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (ποιο ήταν το χειρότερο

2. Πες μου κάτι που σήμερα σε έκανε να γελάσεις.

3. Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον θα καθόσουν μαζί στην τάξη; (με ποιον δε θα καθόσουν με τίποτα; Γιατί

4. Ποιο σημείο (χώρος) του σχολείου είναι το πιο σούπερ;

5. Πες μου μια περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα. (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος)

6. Αν έπαιρνα τηλέφωνο τη δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για σένα;

7. Με ποιον τρόπο βοήθησες κάποιον σήμερα;

8. Με ποιον τρόπο σε βοήθησε κάποιος σήμερα;

9. Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα.

10. Ποια στιγμή ήσουν πιο χαρούμενος σήμερα;

11. Ποια στιγμή βαρέθηκες πιο πολύ σήμερα;

12. Αν εμφανιζόταν ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο στην τάξη σου για να πάρει κάποιον, ποιος θα ήθελες να ήταν αυτός; (Γιατί

13. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα που δεν έχεις παίξει ποτέ ξανά μαζί του;

14. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!

15. Ποια λέξη είπε πιο πολλές φορές η δασκάλα σου σήμερα;

16. Τι πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε για πιο πολλές ώρες στο σχολείο;

17. Τι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε λιγότερο; Γιατί;

18. Σε ποιον πιστεύεις ότι θα μπορούσες να φερθείς καλύτερα μέσα στην τάξη σου; (ενώ δεν το έχεις κάνει ενδεχομένως)

19. Πού κυρίως παίζεις στα διαλείμματα;

20. Ποιος είναι ο πιο αστείος μέσα στην τάξη σου; Γιατί;

21. Τι σου άρεσε πιο πολύ στο κολατσιό σου;

22. Αν ήσουν εσύ ο δάσκαλος αύριο, τι θα έκανες;

23. Υπάρχει κάποιος στην τάξη που θα χρειαζόταν λίγο χρόνο εκτός ομάδας;

24. Αν μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον μέσα στην τάξη, με ποιον θα το διαπραγματευόσουν; Γιατί;

25. Πες μου 3 διαφορετικές στιγμές που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσεις το μολύβι σου σήμερα!

Όπως είναι φανερό, η λίστα μπορεί να μην τελειώσει ποτέ κι αυτό είναι σίγουρα καλό!

Ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά μας χωρίς κριτική, χωρίς (φανερό) έλεγχο, χωρίς κυνήγι και απόδοση ευθυνών.

Ας γίνουμε λίγο πιο διασκεδαστικοί και ευχάριστοι και μέσα από αυτή μας τη στάση σίγουρα έχουμε μόνο να κερδίσουμε, εμείς, τα παιδιά μας και η σχέση μας με αυτά. Και θα δείτε ότι το παιχνίδι αυτό των ερωτήσεων θα τα εξιτάρει και θα το αποζητούν από μόνα τους.

Οι απαντήσεις τους μπορεί να σας ξαφνιάσουν, να σας συγκινήσουν, να σας καταπλήξουν.

Ακόμα και να σας σοκάρουν, να είστε έτοιμοι!

Φροντίστε να τα κοιτάτε στα μάτια, να μην ασχολείστε παράλληλα με κάτι άλλο και να μη ρίχνετε κλεφτές ματιές στο ρολόι γιατί η προσπάθεια θα καταλήξει σε παταγώδη αποτυχία.

Τα παιδιά θέλουν, αποζητούν, έχουν ανάγκη την προσοχή μας.

Όπως και οι μεγάλοι άλλωστε, έτσι δεν είναι;

Αν δείτε ότι δεν ανταποκρίνονται, μην τα παρατήσετε!

Δοκιμάστε πάλι με κάποια πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση και προτιμήστε την ώρα λίγο πριν τον ύπνο.

Τότε που είναι στιγμές χαλάρωσης, εξομολογήσεων, αγκαλιάς και φιλιών.

Προτρέψτε τα να κάνουν το ίδιο, να βρουν αντίστοιχες ερωτήσεις για εσάς.

Τα παιδιά, όπως και ο καθένας ίσως, ανοίγονται πιο εύκολα όταν κάνουμε την αρχή εμείς.

Αν τους πούμε πως πέρασε η δική μας μέρα, έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να μάθουμε για τη δική τους.

Οι καυγάδες, η έλλειψη αμοιβαίου σεβασμού και εμπιστοσύνης που μπορεί να διέπει τις σχέσεις του πρώην ζευγαριού δημιουργούν προβλήματα στα παιδιά, όπως και ενδεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες εξομάλυνσης της σχέσης από τον έναν σύζυγο.

Ο χειρισμός της απουσίας του ενός γονιού από την οικογενειακή στέγη είναι η δυσκολότερη κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει το παιδί.

Η αρνητική συμπεριφορά των παιδιών και η επιδίωξή τους να συμφιλιώσουν τους γονείς είναι θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. «Το κλίμα αυτό προκαλεί διάφορα συναισθήματα.

Το άγχος αποχωρισμού και εγκατάλειψης, ο φόβος, η θλίψη, ή ο θυμός και η επιθετικότητα, η κατάθλιψη, είναι μερικά απ’ αυτά.

Επίσης τα παιδιά μπορεί να νοιώθουν ενοχές, πιστεύοντας ότι είναι υπεύθυνα για το χωρισμό των γονιών τους», εξηγεί η Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Δρ. Ίλια Θεοτοκά.

Η ένταση και το είδος των παιδικών συναισθημάτων αλλά και ο χειρισμός που απαιτείται από τους γονείς εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ψυχοσυναισθηματική ωριμότητα των παιδιών και την ποιότητα των σχέσεων που έχουν αυτά με τα άτομα του οικείου περιβάλλοντός τους.

Όμως, η ωριμότητα των γονέων είναι η προϋπόθεση ώστε να μπορέσουν να χειριστούν με τον σωστό τρόπο την κατάσταση.

Βασικό μέλημά τους, προκειμένου να περάσουν τα παιδιά ευχάριστα τις διακοπές τους, θα πρέπει να είναι η καλή ψυχολογική κατάσταση των παιδιών.

«Κάθε γονιός, από την πλευρά του, θα πρέπει για όσες ημέρες διαρκέσουν οι διακοπές να στοχεύει στη δημιουργία ενός κλίματος αγάπης και σιγουριάς, ώστε τα παιδιά να νοιώσουν ασφαλή και ήρεμα», συμβουλεύει η Δρ. Ίλια Θεοτοκά.

Καλό είναι δε να αποσπά τα παιδιά σε ευχάριστες και εποικοδομητικές ασχολίες.

Σε κάθε περίπτωση οι γονείς μπορούν να αποταθούν σε κάποιον ψυχολόγο προκειμένου να λάβουν στήριξη και καθοδήγηση.

Ο ειδικός μπορεί να τους βοηθήσει να καταλάβουν ποιες είναι τόσο οι ανάγκες οι δικές τους όσο και των παιδιών τους, ώστε η επικοινωνία γονιών και παιδιών να είναι ποιοτικότερη και αποτελεσματικότερη.

Αυτό θα βοηθήσει όλες πλευρές να νοιώσουν πιο ήρεμα, και κυρίως τα παιδιά να “διώξουν” τα άγχη και τις ενοχές τους.

Οι γονείς πρέπει να κατανοήσουν ότι παρά το διαζύγιο θα πρέπει να συνεχίσουν να συνεργάζονται για το καλό των παιδιών τους, μέχρι αυτά να ενηλικιωθούν.

Το δέσιμο του μικρού Τόντλερ Κάρτερ με τον Τόμπι (ο σκύλος), ξεκίνησε προτού καν γεννηθεί ο πρώτος.

Όπως τονίζει η οικογένεια ο Τόντλερ, όταν η μητέρα του Κάρτερ ήταν ακόμη έγκυος, ο Τόμπι καταλάβαινε ότι κάτι θα αλλάξει στη ζωή του και ήταν ιδιαίτερα προστατευτικός μαζί της.

Ακόμη και όταν λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης δεν τον άφηναν να πλησιάζει την κρεβατοκάμαρα, πάντα έριχνε ένα κλεφτό βλέμμα από την πόρτα για να διαπιστώσει ότι είναι όλα καλά.

Και μόλις το μωρό ήρθε στο σπίτι έδειξε αμέσως το προστατευτικό του ενδιαφέρον.

Από τότε, Τόντλερ και Τόμπι είναι αχώριστοι, στον ύπνο και στον ξύπνιο τους και φυσικά στις σκανταλιές.

Τις δικές τους ιστορίες καταγράφουν με το φωτογραφικό φακό οι γονείς του Τόντλερ και τις μοιράζονται με όλους μέσω του Ιnstagram.

http://i.imgur.com/384eZK6.jpg

http://i.imgur.com/ex6YYOr.jpg

http://i.imgur.com/B7gEWDv.jpg

http://i.imgur.com/H9gisrE.jpg

http://i.imgur.com/ir5hKzg.jpg

http://i.imgur.com/IZRyxGy.jpg

http://i.imgur.com/EniOrA1.jpg

http://i.imgur.com/uwbDO8T.jpg

http://i.imgur.com/cQKCsSr.jpg

http://i.imgur.com/5a0lsQb.jpg

http://i.imgur.com/vyOUfbh.jpg

http://i.imgur.com/4xNLjR2.jpg

http://i.imgur.com/TdqtQ8Q.jpg

http://i.imgur.com/243CGjw.jpg

http://i.imgur.com/AHZeiHc.jpg

http://i.imgur.com/D48wkI3.jpg

http://i.imgur.com/UDBOzNZ.jpg

http://i.imgur.com/JZtB0si.jpg

http://i.imgur.com/A0xuLMv.jpg

http://i.imgur.com/62JuGpE.jpg

http://i.imgur.com/b9gySXH.jpg

http://i.imgur.com/qcfQx3r.jpg

http://i.imgur.com/Ok6xGx0.jpg

http://i.imgur.com/6VrcWMA.jpg

http://i.imgur.com/W0E1G9r.jpg

Πηγή: iefimerida.gr

1. Είναι πάντα έτοιμοι για μια περιπέτεια!

Εκδρομές, επισκέψεις σε μουσεία, πικ νικ! Οι παππούδες μας λατρεύουν να βγαίνουν έξω τόσο όσο και τα παιδιά!

2. Ξέρουν πολλές ιστορίες

Σε κάθε παιδί αρέσει να ακούει ιστορίες από τη ζωή του παππού και της γιαγιάς. Ειδικά οι προσωπικές τους ιστορίες είναι αυτές που μας κάνουν να τους θαυμάζουμε τόσο πολύ αλλά και να αναρωτιόμαστε αν θα πετύχουμε ποτέ τόσα πολλά όσο εκείνοι.

3. Ασχολούνται με τον κήπο

Φραουλίτσες, μποστάνια, φυτά και λουλούδια, ο κήπος είναι από τις αγαπημένες ασχολίες των παιδιών και μόνο οι γιαγιάδες έχουν την όρεξη και τον χρόνο για να το κάνουν!

4. Μας διαβάζουν βιβλία και παραμύθια

Οι γονείς συνήθως δεν έχουν τον χρόνο να διαβάσουν στα παιδιά πολλά βιβλία και παραμύθια. Η γιαγιά και ο παππούς, όμως, είναι αυτοί που μαθαίνουν στο παιδί να του αρέσει το διάβασμα.

5. Ξέρουν τα πάντα!

Κάθε παιδί πιστεύει ότι ο παππούς είναι κινητή εγκυκλοπαίδεια, ενώ αν κάτι δεν το γνωρίζει, τότε σίγουρα θα αφιερώσει χρόνο για να το βρει και να απαντήσει σε όποια ερώτηση του γίνει.

6. Γίνονται παιδιά

Ό,τι κι αν ζητήσει ένα παιδί από τη γιαγιά και τον παππού, όσο παιδικό ή ανόητο κι αν είναι, εκείνοι θα το κάνουν. Να τους καβαλήσουν, να τους φορέσουν αστεία καπέλα, να τους βάψουν το πρόσωπο με μπογιές. Οι παππούδες ξέρουν πώς είναι να είσαι παιδί και δεν το αλλάζουν με τίποτα!

7. Δεν βιάζονται

Δεν βιάζονται να ετοιμαστούν τα παιδιά για να πάνε στο σχολείο ούτε να κάνουν τα μαθήματά τους. Έχουν πολύ χρόνο και τους τον δίνουν απλόχερα.

8. Είναι το καλύτερο κοινό

Όταν το παιδί μαθαίνει ένα ποίημα, μια χορευτική κίνηση, το πρώτο του κομμάτι στο πιάνο, η γιαγιά και ο παππούς είναι αυτοί που πραγματικά θέλουν να ακούσουν.

9. Τους αρέσουν τα ταξίδια

Διακοπές στη Disneyland; Μέσα! Βόλτα στη Χαλκίδα με το τρένο; Φύγαμε!

10. Λένε στα παιδιά ιστορίες από τους γονείς τους

Ποιος ξέρει καλύτερα από όλους τους γονείς μας; Οι παππούδες μας. Για αυτό και μας αρέσει να τους ακούμε να μιλούν για τα παιδικά τους χρόνια, ενώ κάθε «το ίδιο έκανε και η μάνα σου μικρή» μας γεμίζει χαρά και υπερηφάνεια!

11. Μαγειρεύουν άψογα

Τα φαγητά της γιαγιάς και το πρωινό του παππού δεν συγκρίνονται με κανένα φαγητό στον κόσμο. Όλοι το ξέρουμε.

12. Ξέρουν πολλά τραγούδια

Ξέρουν σκοπούς από τους προσκόπους, παιδικά τραγούδια, μαθαίνουν γρήγορα όποιο τραγούδι λένε τα πιτσιρίκια και χαίρονται να το τραγουδούν μαζί τους.

13. Ακούνε

Χαίρονται πάντα να ακούνε όσα έχουν να τους πουν τα παιδιά χωρίς μάλιστα να κρίνουν. Απλώς ακούνε και βοηθούν.

14. Ξέρουν ιστορία

Δεν είναι μόνο ότι έχουν γνώσεις. Έχουν ζήσει πράγματα. Θυμούνται πότε ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα, έχουν ζήσει πολέμους και κακουχίες από πρώτο χέρι και έχουν να πουν πράγματα που δεν τα γράφουν ούτε τα βιβλία.

15. Έχουν παράξενα αντικείμενα στο σπίτι

Από γουδοχέρι μέχρι πορσελάνες, οι παππούδες έχουν κάθε λογής αντικείμενα που δεν βλέπουμε κάθε μέρα και τραβούν την περιέργεια των παιδιών. Αν, πάλι, χαλάσει κάτι δεν θα το κάνουν θέμα.

16. Κάνουν δώρα

Αν και οι περισσότεροι δεν έχουν τα χρήματα, αγοράζουν δώρα στα παιδιά ή τους χαρίζουν αντικείμενα της ιδιοκτησίας τους.

17. Χαρτζιλικώνουν

Για τις δουλειές του σπιτιού, που η μαμά θεωρεί δεδομένο ότι θα κάνουμε, η γιαγιά και ο παππούς δίνουν το κατιτίς τους.

18. Πιστεύουν τα πάντα

- Είδα ένα φάντασμα έξω από το σπίτι.

- Άντε! Πώς έμοιαζε;

19. Μαθαίνουν στα παιδιά δεξιοτεχνίες

Η γιαγιά και ο παππούς θα μάθουν στο παιδί πώς να ψαρεύει, να ράβει, να ανοίγει φύλλο, πράγματα για τα οποία οι γονείς δεν έχουν τον χρόνο ή τις γνώσεις.

20. Ξέρουν να "στέκονται"

Όταν το παιδί έχει ένα πρόβλημα, ξέρουν πώς να το αντιμετωπίσουν. Είτε αυτό σημαίνει να το συζητήσουν είτε να καθίσουν με το παιδί αμίλητοι και να δουν κινούμενα σχέδια.

21. Δεν μας μαλώνουν

Συνήθως οι παππούδες δεν περνούν όλη τη μέρα με τα παιδιά και έτσι όταν κάτι πάει στραβά, απλώς το προσπερνούν χωρίς να τους κάνουν παρατήρηση.

22. Μας σκέφτονται

Ακόμα κι αν βρίσκονται πολύ μακριά, πάντα θα πάρουν τηλέφωνο να δουν τι κάνουμε και θα μας δείξουν ότι μας νοιάζονται και μας σκέφτονται.

23. Μαθαίνουν από τα παιδιά

Θα μάθουν πράγματα από τα παιδιά, που δεν έχει κάποιος άλλος την υπομονή να τους τα δείξει, όπως το να χρησιμοποιήσουν το τηλέφωνο ή ακόμα και το Skype!

24. Κάνουν την κάθε μέρα ξεχωριστή

Θέλουν να κάνουν την κάθε μέρα ξεχωριστή για το παιδί. Βρίσκουν πράγματα που θα του τραβήξουν το ενδιαφέρον, το δελεάζουν και ανακαλύπτουν διαρκώς νέες ασχολίες.

25. Των παιδιών μου τα παιδιά...

Αν μη τι άλλο, αξίζουν την αγάπη των παιδιών γιατί τα λατρεύουν χωρίς όρους, χωρίς να περιμένουν κάτι από αυτά. Ακόμα κι όταν αυτά περνούν την εφηβεία και τους ξεχνούν, η γιαγιά και ο παππούς δεν παραπονιούνται ποτέ.

Χρειάζεστε καλύτερο λόγο;

Πηγή: Yahoo Celebrity

Όλα τα παιδιά έχουν κάποιο αγαπημένο χρώμα. Κάποιο που το επιλέγουν ξανά και ξανά για τις ζωγραφιές τους, για την ένδυση τους κ.α.

Κανένα από τα χρώματα που επιλέγουν δεν είναι τυχαίο, γι' αυτό και μέσα από την ψυχολογία των χρωμάτων, μπορούμε να καταλάβουμε πολλά για το χαρακτήρα και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.

Ωστόσο, πριν την διατύπωση των συμπερασμάτων, πρέπει να ληφθούν υπόψιν, το φύλο του παιδιού, τα βιώματά του, η καθημερινότητα όπου ζει κ.α.

Στη ζωγραφική για παράδειγμα, τα αντικείμενα της καθημερινής χρήσης που υπάρχουν στα σχέδια του παιδιού (π.χ. τραπέζι), συνήθως τα έχει ζωγραφίσει όπως τα έχει δει και τα έχει μάθει, κάτι που δεν προσφέρονται για την διεξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Πολυχρωμία: Η επιλογή πολλών χρωμάτων μαζί εκφράζει σίγουρα ένα συναίσθημα χαράς.

Έντονα χρώματα: Δηλώνουν ότι το παιδί την ώρα που ζωγραφίζει βιώνει έντονα συναισθήματα (θετικά ή μη).

Κόκκινο χρώμα: Δηλώνει χαρακτήρα δυναμικό και παρορμητικό. Η συνεχής και επίμονη χρήση του ίσως υποδηλώνει στοιχεία νευρωτικής συμπεριφοράς.

Πορτοκαλί χρώμα: Εκφράζει άτομο με ζεστή συμπεριφορά, ήρεμο και πολύ συναισθηματικό.

Κίτρινο χρώμα: Δείχνει άτομα με δυναμισμό, φιλοδοξίες, που του αρέσει η έντονη δράση.

Μπλε χρώμα: Εκφράζει άτομο που είναι ικανό να ρυθμίσει τη συναισθηματική συμπεριφορά του και έχει ανεπτυγμένη λογική και ωριμότητα.

Πράσινο χρώμα: Δηλώνει πείσμα και επιμονή. Εκφράζει άτομα που επιθυμούν και επιδιώκουν την διάκριση αλλά πολύ συχνά στρέφονται στον εαυτό τους.

Ροζ χρώμα: Χρησιμοποιείται κυρίως από τα κορίτσια και εκφράζει τη γυναικεία φύση αλλά και την αίσθηση ηρεμίας.

Μαύρο χρώμα: Προτιμάται από εσωστρεφή παιδιά. Το χρώμα αυτό συμβολίζει το φόβο, την ανησυχία, καθώς και την επιθυμία περιθωριοποίησης.

Γκρίζο χρώμα: Το χρησιμοποιούν παιδιά με έντονη εσωστρέφεια. Πολλές φορές αυτά τα παιδιά μπορεί να είναι πνεύματα αντιλογίας.

Άσπρο χρώμα: Πολλά παιδιά με αισθήματα δειλίας φτιάχνουν πολύ μικρά σχέδια και συνήθως αφήνουν κενό το υπόλοιπο χαρτί.

Το στρες, που όλοι λίγο πολύ νιώθουμε πριν από μια τέτοια δοκιμασία, είναι ουσιαστικά η φυσική αντίδραση του σώματός μας, ένας τρόπος για να μας βοηθήσει να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της περίστασης. Οι ορμόνες του άγχους όπως η αδρεναλίνη (που εκκρίνει το σώμα σε τέτοιες περιπτώσεις), ουσιαστικά μας βοηθούν στη συγκέντρωση. Όμως όταν τα όρια ξεπερνιούνται και το άγχος αγγίζει την υπερβολή, οι ίδιες ορμόνες προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Η εφίδρωση, τα ρίγη, οι πεταλούδες στο στομάχι και η έλλειψη καθαρής σκέψης, αποτελούν κάποιες μόνο αντιδράσεις που μπλοκάρουν το σύστημα μας και κάνουν την όποια διαδικασία να φαντάζει βουνό στα μάτια μας. Σε ηλικίες ευαίσθητες όπως η εφηβεία τα συμπτώματα είναι ακόμα πιο έντονα και το κάθε παιδί σίγουρα χρειάζεται βοήθεια.

Βοηθήστε το παιδί να νιώσει σίγουρο για τον εαυτό του!

Η αυτοπεποίθηση ρυθμίζει την ισορροπία τον ορμονών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ποδοσφαιρικές ομάδες, πριν μπουν στο γήπεδο. Οι παίκτες τραγουδούν συνθήματα και τραγούδια της ομάδας τους ενωμένοι, προκειμένου να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους και να ενθαρρύνουν τους συμπαίκτες τους. Το ίδιο μπορεί να κάνει ο καθένας. Όταν το παιδί έχει μπροστά του κάποια δοκιμασία που το φορτίζει με άγχος, είτε είναι ομαδική είτε ατομική, χρειάζεται ενθάρρυνση. Γονείς και φίλοι πρέπει να το στηρίζουν με τα σωστά λόγια, ώστε να νιώθει σίγουρο ότι θα τα καταφέρει. Εστιάστε στις γνώσεις και στο ταλέντο του. Τονίστε πόσο καλά έχει προετοιμαστεί και δείξτε του ότι δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται. Η μαγική φράση "μπορείς και θα τα καταφέρεις!" μπορεί να σβήσει κάθε αρνητική σκέψη...

Εστιάστε στη σωστή προετοιμασία

Η καλή προετοιμασία διώχνει τους φόβους και τις αμφιβολίες. Οι συνεχείς πρόβες και η καθημερινή πρακτική μπροστά σε άλλους, σταδιακά εξοικειώνει και αποβάλλει το στρες. Είναι πολύ σημαντικό να σκέφτεται το παιδί θετικά και να υπενθυμίζει το ίδιο στον εαυτό του ότι μπορεί και θα τα καταφέρει.

Η κάθε δοκιμασία απαιτεί ηρεμία και χαλάρωση

Tόσο οι αθλητές πριν τους αγώνες, όσο και η μουσικοί πριν από κάποια σημαντική εμφάνιση, φροντίζουν να διατηρούν την ψυχική τους ηρεμία, είτε βάζοντας την κατάλληλη μουσική, είτε ξεφυλλίζοντας κάποιο άλμπουμ με αγαπημένες φωτογραφίες κλπ. Η yoga και οι ασκήσεις σωστής αναπνοής επίσης βοηθούν πολύ. Μην ξεχνάτε ότι κάποιοι άνθρωποι ηρεμούν με το να μην κάνουν απολύτως τίποτα, ενώ άλλοι βρίσκουν την ηρεμία τους μόνο όταν παραμένουν δραστήριοι. Ο καθένας πρέπει να βρίσκει και να εφαρμόζει αυτό ακριβώς που του ταιριάζει.

Δείξτε του πόσο σημαντικό είναι να φροντίζει τον εαυτό του

Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο όταν κάποιος βρίσκεται σε πυρετώδεις προετοιμασίες για κάποια δοκιμασία, να αφήνει τον εαυτό του να ξεφεύγει. Ο σωστός, ποιοτικός ύπνος σε συνδυασμό με την υγιεινή-ισορροπημένη διατροφή και την άσκηση, εκτός του ότι διατηρούν τις ορμόνες σε σωστά επίπεδα, είναι βασικές προϋποθέσεις για μια όμορφη εικόνα αλλά και για μια σωστή ψυχολογία.

Ακολουθήστε τις συμβουλές των ειδικών!

Μέσα από βιβλία, DVD ή πληροφορίες στο internet, το παιδί μπορεί να συλλέξει πληροφορίες, που θα το βοηθήσουν να δώσει τον καλύτερό του εαυτό σε αυτό που καλείται να κάνει. Οι εμπειρίες-συμβουλές μεγάλων star ή αθλητών είναι επίσης πολύ χρήσιμες. Ο καθένας έχει εμπειρία σε δοκιμασίες και όλοι έχουμε μια καλή ιστορία να διηγηθούμε. Ακόμα και αυτές που έληξαν με άδοξο τέλος λόγω κάποιου λάθους, είναι καλό να μεταφέρονται στο παιδί, γιατί έτσι νιώθει ότι όλα ξεπερνιούνται. Είναι καλό να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι με ένα λάθος ή μια κακή στιγμή δεν έρχεται το τέλος του κόσμου.

news.gr

Το συχνότερο είδος συναισθησίας είναι το να βλέπει κανείς ήχους και το να συνδυάζει αυτόματα αριθμούς με συγκεκριμένα χρώματα.

Παρουσιάζεται ένα μήνυμα που μου έστειλε μια αναγνώστρια για να μοιραστεί μαζί μου την δική της ιστορία για το Τί σημαίνει μάθηση!

Κυρία Mητρακάκη, γεια σας!

Από καιρό ήθελα να σας γράψω αλλά άλλοτε το ξεχνούσα και άλλοτε δίσταζα. Να σας συγχαρώ για την ωραία δουλειά, τις πληροφορίες και τις γνώσεις που προσφέρετε μέσα από το προσωπικό σας blog. Λέγομαι Πλουσίου Μαρία, γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα σ' ένα χωριό της Χαλκιδικής. Από μικρή μου άρεσαν πολύ το θέατρο και η ζωγραφική. Ας μην σας αναφέρω όμως άλλες λεπτομέρειες νομίζω πως αυτές οι πληροφορίες είναι αρκετές.

Όταν ήμουν μικρή παίζαμε με τη μαμά μου (η μαμά μου είναι απόφοιτος του Δημοτικού) ένα παιχνίδι που μόνο εμείς οι δύο καταλαβαίναμε.

Εκείνη με ρωτούσε :

" Τι χρώμα βάζεις στη λέξη πχ. Ειρήνη ή στη λέξη Πόλεμος ή σε οποιαδήποτε λέξη γράμμα ή αριθμό.

Μαμά η λέξη Ειρήνη είναι πορτοκαλί, έλεγα με μεγάλη φυσικότητα, Ααα! απαντούσε εκείνη. Εγώ βάζω γαλάζιο!"

Η αδερφή μου που ήταν ένα χρόνο μικρότερή μου και δεν κατάλαβε ποτέ τι παιχνίδι παίζουμε. Τα χρόνια περνούσαν και όλες οι λέξεις για μένα είχαν χρώμα, γεύση και μυρωδιά. Κανείς βέβαια εκτός από τη μαμά δεν μπορούσε να παίξει αυτό το παιχνίδι μαζί μου. Όταν έλεγα πως:

" Η μέρα Τρίτη είναι ανοιχτό κίτρινο και έχει γεύση τοστ!" όλοι νόμιζαν οτι τους κορόιδευα ή ότι απλά έλεγα βλακείες να περάσει η ώρα.

Μεγάλωσα και οι αισθήσεις αυτές δεν με εγκατέλειπαν. Όταν οι συμμαθητές μου στο Λύκειο λέγανε:

" Ωχ μετά έχουμε Λατινικά στο άκουσμα της λέξης μου ερχότανε στο μυαλό χυλοπίτες!!

Δεν με έπαιρνε κανείς στα σοβαρά, ούτε καν εγώ η ίδια καθώς δεν ήταν κάτι που το προκαλούσα επίτηδες, απλά συνέβαινε, απλά πάντα θυμόμουν έτσι τον εαυτό μου. Κάποια στιγμή συγκατοικούσα με μια κοπέλα και επειδή ήμασταν μόνες σε ξένη χώρα μιλούσαμε όλη μέρα. Στη διάρκεια της κουβέντας μας της έλεγα:

" Αχ αυτή η λέξη είναι παστίτσιο είναι ροζ, μυρίζει κιμά.... "

Η κοπέλα στην αρχή γελούσε. Μια μέρα όμως με φώναξε και μου είπε: Έχεις συναισθησία, το ξέρεις;" Διάβασα όλα τα άρθρα που υπήρχαν για τη Συναισθησία και ένιωσα περίεργα. Το παιχνίδι που έπαιζα με την μαμά μου, η οποία προφανώς είναι επίσης συναισθητική, λέγεται " Συναισθησία"! Ύστερα από πολλή σκέψη κατάλαβα, τι μου ισχυροποιούσε την φαντασία που είχα ως παιδί αλλά και τι μου αποσπούσε πολύ εύκολα την προσοχή. Οι λέξεις έχουν Χρώμα, Γεύση, Μυρωδιά. Αυτό μερικές φορές μου προκαλεί και μου διεγείρει τις αισθήσεις και έτσι χρειάζεται να ξαναδιαβάσω μια πρόταση ή μια παράγραφο για να καταλάβω τι λέει αφού με την πρώτη ματιά είδα τα χρώματα, γεύτηκα τις λέξεις της και τις μύρισα.

Αυτά! Πιστεύω θα καταλάβετε γιατί σας έγραψα. Καλή συνέχεια στη όμορφη δουλειά σας, σας παρακολουθώ και μ' αρέσουν πολύ τα όσα δημοσιεύετε. Καλή σας μέρα!

Ααα! και το ¨Ασπα" είναι λευκό και έχει γεύση ινδοκάρυδο!

Η πραγματικότητα στην οποία ζει ο καθένας είναι σχετική. Για αυτό είναι απαραίτητο όταν γίνονται διαγνώσεις για Μαθησιακές δυσκολίες και Διάσπασης Προσοχής να διερευνούμε την αιτία και το μηχανισμό που τα προκαλεί. Η γνώση του εαυτού και των δυσκολιών είναι ένα ξεχωριστό έργο που θα βοηθήσει το παιδί να εξηγήσει και να μάθει Ποιος είναι.

Ευχαριστώ θερμά την κ. Μαρία Πλουσίου που δέχτηκε να δημοσιευτεί το μήνυμα της για να μπορέσουν να το διαβάσουν όλοι και ίσως κάποιοι να βρουν τον εαυτό τους ή κάποιον δικό τους μέσα από αυτό.

Περισσότερα για την Συναισθησία:

Αμερικάνικη Ένωση Συναισθησίας

Βιβλίο: Diane Ackerman, Συναισθησία: Η ιστορία των αισθήσεων, Εκδόσεις Περίπλους

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/07/blog-post_22.html

Η προσωπικότητα κάθε παιδιού καλλιεργείται διαφορετικά, από ίδιους γονείς.

Πώς αλήθεια, επηρεάζει η σειρά της γέννησης τον τρόπο ανατροφής;

Μπορεί να μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό, όμως εσωτερικά απέχουν έτη φωτός.

Με διαφορετική ψυχοσύνθεση και στάση ζωής, τα αδέρφια δεν μπορεί ποτέ να μοιάζουν μεταξύ τους πολύ, παρόλο που ζουν στο ίδιο περιβάλλον.

Ο τρόπος που μεγαλώνουν, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό, από την διαφορετική σειρά γέννησης.

Σύμφωνα με τον Αυστριακό γιατρό και ψυχολόγο, Άλφρεντ Άντλερ, υπάρχουν πέντε “ψυχολογικές θέσεις” κατάταξης, ανάλογα με την σειρά γέννησής τους.

Πολλά είναι τα στερεότυπα, που αναπτύσσονται για κάθε παιδί, αναλόγως με το αν είναι πρωτότοκο, μικρό, μεσαίο, ή μοναχοπαίδι. “Κακομαθημένο”, “ανταγωνιστικό”, “πεισματάρικο” είναι μόνο μερικοί από τους γενικούς χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν την προσωπικότητα που αναπτύσσει κάθε παιδί.

Ας δούμε ποια χαρακτηριστικά προσδίδονται ανάλογα με την γέννηση, σε μία προσπάθεια καλύτερης κατανόησης του κόσμου μέσα από τα μάτια του κάθε παιδιού.

Το πρωτότοκο παιδί εισέρχεται σε έναν κόσμο, κατέχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για τους γονείς.

Οπλισμένο με πολλά ερεθίσματα, συγκεντρώνει την αμέριστη προσοχή και των δύο γονιών, μέχρι να κάνει την εμφάνισή του το δεύτερο παιδί.

Συνήθως, οι γονείς εναποθέτουν στο πρώτο παιδί όλα τα όνειρα και τις προσδοκίες τους, περιμένοντας από αυτό, επιτυχίες σε όλους τους τομείς της ζωής.

Το αποτέλεσμα είναι ένα μόνιμο άγχος να φανεί αντάξιο των προσδοκιών.

Πώς επηρεάζει η σειρά γέννησης την μοίρα των παιδιών;

Ο ερχομός του δεύτερου παιδιού αφαιρεί την αποκλειστικότητα από το πρώτο, με αποτέλεσμα να νιώθει ότι απειλείται η θέση του στην καρδιά της οικογένειας.

Πολλά από τα συναισθήματα που διαδέχονται την γέννηση του μικρού αδερφού ή αδερφής, είναι ζήλια, θυμός, επιθετικότητα.

Ωστόσο, η θέση τους επιστρέφει και πάλι δυναμικά, γιατί τα μικρά αδέρφια τείνουν να εξιδανικεύουν την μορφή τους και να την ακολουθούν σαν πρότυπο.

Δεν είναι σπάνιο, το πρωτότοκο παιδί να θεωρείται ο “αρχηγός” πίσω από κάθε απόφαση που παίρνει το μικρότερο παιδί.

Το δεύτερο παιδί μοιράζεται την προσοχή των γονιών, καθώς πλέον διαιρείται και στα δύο παιδιά.

Προσπαθώντας να κερδίζει διαρκώς, την επιβράβευση για καθετί που κάνει, πέφτει στην παγίδα του ανταγωνισμού προς το μεγαλύτερο παιδί.

Με την πρώτη ευκαιρία επιδεικνύει το ταλέντο του για να το φέρει πιο κοντά στις “δάφνες”.

Η αντιμετώπιση όμως, από την πλευρά των γονέων είναι πολύ διαφορετική.

Έχοντας ήδη, ένα παιδί, αυτή την φορά είναι πολύ πιο προετοιμασμένοι και συνειδητοποιημένοι για τις κινήσεις που κάνουν.

Έτσι, το μικρότερο παιδί μεγαλώνει σε ένα πιο ήρεμο περιβάλλον, αφού οι γονείς εμφανίζουν μεγαλύτερη ωριμότητα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που τα μεσαία παιδιά περιγράφουν τον εαυτό τους ως “αόρατο” μέσα στο σπίτι.

Πρώτα απ' όλα, χάνουν την αποκλειστικότητα που μόνο το πρώτο παιδί κερδίζει.

Η προσοχή που λαμβάνουν, συνήθως κρατάει λίγο, εφόσον τα πρώτα βήματα, η βάφτιση, οι πρώτες μέρες στο σχολείο, δεν συμβαίνουν πρώτη φορά.

Όταν γεννιέται το τρίτο παιδί, η προσοχή της οικογένειας και του πρώτου παιδιού στρέφεται πάνω σε αυτό, με αποτέλεσμα το μεσαίο παιδί να νιώθει παραγκωνισμένο.

Τα παιδιά που γεννιούνται στη “μέση”, γίνονται πιο αυτόνομα, και πολλές φορές αναζητούν συμμάχους, εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Εάν τα αδέρφια τους είναι αριστούχοι μαθητές, συχνά επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο, αλλά να διακριθούν σε έναν διαφορετικό τομέα, όπως είναι η μουσική ή ο αθλητισμός.

Επίσης, έχουν πολλούς φίλους και μεγάλο κύκλο γνωριμιών, ενώ δείχνουν να επηρεάζονται ιδιαίτερα από τους συνομηλίκους τους, κατά την εφηβεία.

Το μικρότερο παιδί της οικογένειας συχνά, βιώνει έλλειψη σεβασμού από τα μεγαλύτερα αδέρφια, που θεωρούνται πάντα πιο δυνατά και έξυπνα, ενώ από την μητρική αγκαλιά δέχεται άπειρες αγκαλιές και χάδια.

Οι γονείς είναι συνήθως, πιο χαλαροί κατά την ανατροφή του, καθώς έχουν αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στον ρόλο τους.

Ωστόσο, τα μικρότερα παιδιά μοιάζουν να έχουν περισσότερο από τα υπόλοιπα την ανάγκη της προσοχής για τα κατορθώματά τους και όχι μόνο επειδή είναι τα “μικρά της παρέας”.

Προκειμένου να ξεχωρίσουν αποκτούν ευφράδεια λόγου και αναπτύσσουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες, διατηρώντας για πάντα την παιδικότητα τους.

Για τα μοναχοπαίδια ισχύει ότι και για τα μεγαλύτερα παιδιά, αλλά σε πιο έντονο βαθμό μιας και τα παιδιά, που μεγαλώνουν μόνα τους μέσα στην οικογένεια, παραμένουν για πάντα ξεχωριστά και είναι τα εκλεκτά της οικογένειας.

Ωστόσο, τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζουν μόνιμα το θέμα της μοναξιάς μέσα στο σπίτι, ενώ η ανάγκη κοινωνικοποίησης είναι πιο έντονη επειδή δεν υπάρχει κάποιο είδος αλληλεπίδρασης με αδέρφια.

Πολύς χρόνος αφιερώνεται σε συναναστροφές με ενήλικες, γεγονός που οδηγεί σε πιο γρήγορη ωρίμανση.

Έτσι εξηγούνται κάποιες ιδιότυπες συμπεριφορές που είχαμε δεχτεί ή εμφανίσει απέναντι στα αδέρφια μας.

Για όλα λοιπόν, υπάρχουν εξηγήσεις...

Μέχρι και γιατί η μεγαλύτερη σου αδερφή δεν σε είχε συμπεριλάβει στην ζωγραφιά της Πρώτης Δημοτικού παρόλο που το θέμα ήταν η "Οικογένεια"!

pathfinder.gr

Το συγκεκριμένο πείραμα έχει επαναληφθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, και εδώ έγινε ως μέρος της εκστρατείας κατά του ρατσισμού “Racismo en Mexico” για να αναδείξει τα βαθιά προβλήματα της μεξικανικής κοινωνίας.

Δυστυχώς, τα προβλήματα αυτά είναι λίγο πολύ παγκόσμια.

Φανταζόσασταν ποτέ ότι ο χαρακτήρας του παιδιού σας μπορεί να επηρεαστεί και από το εάν θα γεννηθεί το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο;

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι παράγοντες όπως η θερμοκρασία, οι ιώσεις που κυκλοφορούν και ενδέχεται να προσβάλλουν τη μέλλουσα μητέρα, η έκθεση στο ηλιακό φως, οι συνήθειες στον τρόπο ζωής και τη διατροφή -που αλλάζουν μαζί με την εποχή- ρυθμίζουν τις συνθήκες που επικρατούν στο ενδομήτριο περιβάλλον και κατά συνέπεια τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται ο καινούργιος οργανισμός.

Παράλληλα, οι διακυμάνσεις του ηλιακού φωτός και η αναλογία ημέρας/νύχτας που διαφέρει ανάλογα με την εποχή μπορεί να επηρεάσουν τον εγκέφαλο του εμβρύου που αναπτύσσεται μέσα στη μήτρα, με αποτέλεσμα να «σημαδέψουν» και την προσωπικότητά του.

Γι’ αυτό, άλλωστε, τα χαρακτηριστικά που φέρεται ότι προσδίδει η εποχή της γέννησης στο παιδί είναι αντίστροφα για τα δύο ημισφαίρια, όπως συμβαίνει και με τις κλιματικές συνθήκες.

Μάθετε, λοιπόν, ποια είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει προσδώσει στο παιδί σας η εποχή κατά την οποία γεννήθηκε.

Τα παιδιά του καλοκαιριού

Τα παιδιά που γεννιούνται κάτω από το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιρινού ήλιου τείνουν να έχουν μια πιο «ηλιόλουστη» διάθεση απέναντι στη ζωή. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει στη Γερμανία, τη Νορβηγία και τις ΗΠΑ, τα «καλοκαιρινά» (όπως και τα «ανοιξιάτικα») παιδιά θεωρούν τους εαυτούς τους πιο «τυχερούς» από όσους έχουν γεννηθεί σε άλλες εποχές του χρόνου, κι αυτό τους χαρίζει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ενώ στατιστικά είναι λιγότερο πιθανό να νοσήσουν στη ζωή τους από κατάθλιψη σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον.

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Χερτφορσάϊρ στην Αγγλία, αυτό ενδέχεται να οφείλεται στο ότι οι μητέρες τους εκμεταλλεύονται τον καλό καιρό και βγαίνουν πολύ σε εξωτερικούς χώρους μαζί με το μωρό.

Το γεγονός αυτό μπορεί να βοηθήσει την ίδια τη μητέρα να μειώσει τις πιθανότητες να πάθει επιλόχειο κατάθλιψη, αλλά και να κάνει το μωρό πιο κοινωνικό, ενεργητικό και ευδιάθετο από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ζωής του.

Από την άλλη, τα παιδιά που γεννιούνται το καλοκαίρι είναι λιγότερο πιθανό να γίνουν οι καλύτεροι μαθητές της τάξης τους -αφού η στατιστική τα κατατάσσει στις τελευταίες θέσεις των αριστούχων μαθητών-, ενώ ενδέχεται να αναπτύξουν μυωπία, καθώς η έντονη ηλιοφάνεια μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη «λεπτή» διαδικασία της ανάπτυξης της όρασης, αυξάνοντας τη δυσκολία να εστιάζουν σε αντικείμενα που βρίσκονται μακριά.

Αν γεννήσατε το καλοκαίρι:

Το μωρό σας εκτιμά πολύ τη σωματική δραστηριότητα και την επαφή με τη φύση.

Γι’ αυτό, βάλτε στο πρόγραμμά σας μια βόλτα μέχρι το κοντινό πάρκο ή την παιδική χαρά, όσο πιο συχνά μπορείτε.

Τα παιδιά του φθινοπώρου

Ονειρεύεστε να βρεθείτε μια μέρα σε ένα κατάμεστο στάδιο και να αποθεώνετε μαζί με χιλιάδες άλλους ανθρώπους το παιδί σας να συντρίβει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο;

Εάν έχετε γεννήσει σε κάποιον από τους μήνες του φθινοπώρου, τότε οι πιθανότητες το όνειρό σας να γίνει μια μέρα πραγματικότητα είναι σημαντικά περισσότερες από όσες του γενικού πληθυσμού.

Σύμφωνα με πολλές έρευνες που έχουν γίνει σε διάφορες χώρες του κόσμου, τα παιδιά που γεννιούνται το φθινόπωρο τείνουν να αγαπούν τα σπορ και να έχουν καλύτερες αθλητικές επιδόσεις από τα υπόλοιπα.

Αλλά και στο σχολείο, φαίνεται πως τα καταφέρνουν καλύτερα. Σύμφωνα με έρευνα του Συμβουλίου Ανώτερης Εκπαίδευσης στην Αγγλία, που δημοσιεύτηκε στους «Sunday Times», τα παιδιά που γεννιούνται το Σεπτέμβριο είναι πιο πιθανό να περάσουν στο πανεπιστήμιο, σε σχέση με τους συμμαθητές τους.

Επιπλέον, τα παιδιά που γεννιούνται τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο έχουν στατιστικά μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.

Στα μειονεκτήματα ανήκει η αυξημένη πιθανότητα να νοσήσουν από αλλεργίες και άσθμα, πιθανότατα επειδή οι μητέρες τους έχουν περάσει μεγάλο μέρος των τελευταίων εβδομάδων της εγκυμοσύνης τους εκτεθειμένες στη γύρη που υπάρχει στην ατμόσφαιρα κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες.

Αν γεννήσατε το φθινόπωρο: Ενισχύστε την κλίση του παιδιού για τα σπορ και την αγάπη για μάθηση από πολύ νωρίς.

Φροντίστε να έρχεται σε επαφή με διαφορετικά ερεθίσματα και πείτε του πολλά «μπράβο» για να τονώσετε ταυτόχρονα την αυτοπεποίθησή του.

Τα παιδιά του χειμώνα

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τα παιδιά που γεννήθηκαν τους χειμερινούς μήνες γίνονται πιο δυνατά, πιο έξυπνα και συχνά πιο επιτυχημένα από τα υπόλοιπα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι ότι οι μητέρες τους διανύουν το μεγαλύτερο μέρος της εγκυμοσύνης τους κατά τους καλοκαιρινούς και φθινοπωρινούς μήνες και έτσι τρέφονται καλύτερα, αφού τότε τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά περιέχουν περισσότερες βιταμίνες.

Επιπλέον, όπως υποστηρίζουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, το γεγονός ότι δεν εκτίθενται κατά τη νεογνική ηλικία στο έντονο ηλιακό φως έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να έχουν καλύτερη όραση και λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αργότερα στη ζωή τους μυωπία.

Από την άλλη, τα παιδιά που γεννιούνται το χειμώνα είναι πιο ευάλωτα σε τροφικές αλλεργίες, πιθανότατα επειδή συχνά παρουσιάζουν έλλειψη της βιταμίνης D, η οποία συντίθεται με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας.

Για τον ίδιο λόγο, ενδέχεται να γίνουν και πιο απαισιόδοξα ως χαρακτήρες.

Τέλος, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Σάουθαμπτον, είναι περισσότερο επιρρεπή στην παχυσαρκία.

Αν γεννήσατε το χειμώνα:

Ενισχύστε την τάση του παιδιού να αποκτήσει ένα γερό και μυώδη σωματότυπο, φροντίζοντας να τρέφεται σωστά.

Καθώς το βιολογικό του ρολόι είναι πιθανό να λειτουργεί λίγο πιο αργά από το κανονικό, είναι σημαντικό να εφευρίσκετε κάθε τόσο τρόπους που θα τονώνουν τη θετική του διάθεση και την ενεργητικότητά του, όπως ο αθλητισμός, το παιχνίδι με φίλους ή οι βόλτες στη φύση.

Τα παιδιά της άνοιξης

Εάν το παιδί σας είναι κοριτσάκι, τότε είναι αρκετά πιθανό να αποκτήσετε μια μέρα και εγγόνια, αφού έχει διαπιστωθεί ότι οι γυναίκες που γεννιούνται την άνοιξη είναι παραγωγικές για περισσότερα χρόνια και αποκτούν περισσότερα παιδιά από όσες έχουν γεννηθεί το χειμώνα.

Τα αγόρια, από την πλευρά τους -ιδιαίτερα αυτά του Μαΐου-, χαρακτηρίζονται από επιμονή και πείσμα. Στατιστικά, τα μωρά της άνοιξης είναι κατά 2,2 χιλιοστά πιο ψηλά από τα «χειμωνιάτικα» και έχουν μεγάλο προσδόκιμο ζωής, δηλαδή αναμένεται να ζήσουν πολλά χρόνια.

Επιπλέον, οι ψυχολόγοι έχουν παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που τα γενέθλιά τους είναι από το Μάρτιο μέχρι και το Μάιο έχουν μια πιο αισιόδοξη οπτική και είναι πιο χαρούμενοι από όσους έχουν γεννηθεί σε κάποιον από τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.

Από την άλλη, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, έχουν ελαφρώς μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν διατροφικές διαταραχές, ενώ είναι πιο επιρρεπείς στις ιώσεις και τα ατυχήματα.

Αν γεννήσατε την άνοιξη:

Ενδυναμώστε το ανοσοποιητικό του και βάλτε γερές βάσεις για να είναι το μωρό σας υγιές και χαρούμενο για ολόκληρη τη ζωή του, διδάσκοντας του από νωρίς τα οφέλη της υγιεινής διατροφής.

Τονώστε την αυτοπεποίθησή του δίνοντας έμφαση στα επιτεύγματά του και όχι σε ζητήματα που αφορούν την εικόνα του, για να μην ενισχύσετε την τάση του για ανορεξία.

Έτσι λοιπόν στην ερώτηση "Για ποιο πράγμα μπορεί να κάνει επανάσταση ένα παιδί στους γονείς του;" είπε:

1. Για να το πάνε βόλτα.

2. Για να το πάνε στο πανηγύρι, στο τσίρκο.

3. Για να φάει περισσότερα γλυκά.

4. Για να παίξει περισσότερο στον υπολογιστή.

5. Γιατί δεν το αφήνουν να κοιμηθεί περισσότερο το πρωί.

6. Για να βγεί έξω στο κρύο (χωρίς να ντυθεί καλά).

7. Για να του πάρουν ένα παιχνίδι.

8. Για να παίξουν μαζί του.

"Γιατί να κάνει επανάσταση ένας μαθητής στο σχολείο;" (όλα αναφέρονται τι θέλει να κάνει ο μαθητής μέσα στην τάξη την ώρα του μαθήματος):

1. Για να ζωγραφίζει.

2. Για να μιλάει με τον διπλανό του.

3. Για να ακούει μουσική.

4. Για να παίζει nintendo.

5. Για να τρώει.

6. Για να κλείνει τα μάτια του όσο θέλει.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post.html