Τι πρέπει όμως να κάνετε στην περίπτωση που συμβεί στο δικό σας παιδάκι;

• Αρχικά ξεπλύνετε την περιοχή του τσιμπήματος με αμμωνία ή με θαλασσινό νερό.

Αποφύγετε να χρησιμοποιήσετε γλυκό νερό, καθώς ενεργοποιείται με αυτόν τον τρόπο το δηλητήριο που υπάρχει στα πλοκάμια της τσούχτρας.

• Καλό είναι να έχετε μαζί σας μία αλοιφή για τσιμπήματα.

Αν έχετε μαζί σας κάντε κομπρέσες με ξύδι προκειμένου να αντιμετωπιστεί άμεσα η φαγούρα και το τσούξιμο.

• Αν το παιδί σας είναι αλλεργικό, επικοινωνήστε άμεσα με τον παιδίατρος σας ο οποίος θα σας δώσει το κατάλληλο αντισταμινικό σιρόπι.

Για διακοπές χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις θα πρέπει να προνοήσουμε να έχουμε έτοιμο το φαρμακείο με όλα όσα πιθανόν να χρειαστούν σε περίπτωση μικροτραυματισμού, τσιμπήματος από έντομα καθώς και εγκαύματα από τον ήλιο.

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι θα πρέπει να περιλαμβάνει το φαρμακείο του παιδιού σας ακόμα κι αν ταξιδεύετε για λίγες μέρες:

- Αντισηπτικά μαντηλάκια (για τον καθαρισμό μικροτραυματισμών αλλά και των χεριών μας μετά την παραλία)

- Iώδιο

- Οξυζενέ για να καθαρίσετε τις πληγές

- Απλούς επιδέσμους

- Γάζες

- Ψαλίδι και τσιμπιδάκι

- Τσιρότα σε διάφορα μεγέθη

- Ελαστικό επίδεσμο που θα βοηθήσει σε περίπτωση διαστρέμματος ή κάκωσης.

- Τοπική αντιβιοτική αλοιφή που αποτρέπει τυχόν λοιμώξεις σε μικρές πληγές και εκδορές

- Εντομοαπωθητικό

- Παγοκύστες

- Αντισταμινική αλοιφή ή τζελ για την αντιμετώπιση των αλλεργικών αντιδράσεων και του κνησμού που προκαλεί το τσίμπημα από έντομα, τσούχτρες κ.λπ.

- Κάποιο φάρμακο κατά της ναυτίας (δραμαμίνη)

- Θερμόμετρο

- Ένα απλό αντιπυρετικό - αναλγητικό φάρμακο, για την περίπτωση που κάποιο μέλος της οικογένειας παρουσιάσει πυρετό ή πόνο (παρακεταμόλη)

- Αντηλιακό με μεγάλο δείκτη προστασίας κατάλληλο για παιδιά

- Το βιβλιάριο υγείας του παιδιού

- Μία αντιφλεγμονώδη αλοιφή

- Τοπική στεροειδή κρέμα για τα δερματικά εξανθήματα ή τα ηλιακά εγκαύματα.

- Ένεση κορτιζόνης, για αλλεργικά άτομα.. Για ελαφρές τοπικές αλλεργίες θα πρέπει να υπάρχει μια κορτιζονούχα αλοιφή

- Σύριγγες, για να υπολογίζετε τη σωστή δόση

- Φυσιολογικό ορό

- Οινόπνευμα

- Βαμβάκι

Τέλος, αν το παιδί σας ακολουθεί κάποια συγκεκριμένη αγωγή, δεν θα πρέπει να ξεχάσετε τα φάρμακα που σας έχει χορηγήσει ο παιδίατρος σας.

Τις περισσότερες φορές όμως επικεντρώνονται στο παιχνίδι και δεν μπορούν να αντιληφθούν τους κινδύνους που μπορεί να επιφέρει η αμέλεια κάποιων μέτρων προστασίας.

Τα πλατσουρίσματα και το παιχνίδι στη θάλασσα μπορεί να αποβούν επικίνδυνα για τον λιλιπούτειο κολυμβητή σας.

Ο λόγος είναι ότι τα παιδάκια, ιδιαίτερα στην ηλικία των 4-5 χρονών δεν μπορούν να συγχρονίσουν τις κινήσεις του σώματος με την αναπνοή και λίγα δευτερόλεπτα αρκούν για να βουλιάξουν.

Ακολουθώντας κάποιες μικρές οδηγίες και συμβουλές μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να παίζει, να κολυμπά και να χαίρεται τη θάλασσα με μεγάλη ασφάλεια.

Το πιο βασικό είναι να επιλέξετε μια παραλία που κρύβει τους λιγότερους κινδύνους για το παιδί σας και πάντα να ελέγχεται αν ο χώρος είναι ασφαλής.

Διαβάστε τυχόν πινακίδες και ρωτήστε το ναυαγοσώστη για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής.

Πριν μπει το παιδί στη θάλασσα ελέγξτε τη θερμοκρασία, τα ρεύματα, το βάθος του νερού και αν τυχόν υπάρχουν βράχια και επικίνδυνα ψάρια.

Σε περίπτωση που η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.

Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ.

Τέλος ελέγξτε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).

Πότε μην χαλαρώνετε την προσοχή σας όταν το παιδάκι βρίσκεται μέσα στο νερό.

Κάθε φορά που επισκέπτεστε κάποια παραλία φροντίστε να ορίσετε κάποιον που θα έχει τη διαρκή και αποκλειστική ευθύνη του μικρού σας κολυμβητή.

Είναι μεγάλο λάθος να επαναπαύεστε ότι κάποιος το προσέχει, η γιαγιά, ο παππούς, ο μπαμπάς.

Ιδιαίτερα όταν το παιδάκι δε φοράει μπρατσάκια και βουτάει στο νερό θα πρέπει να είστε πάντα δίπλα του γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χάσει την ισορροπία του ή να γλιστρήσει.

Ποτέ μην αφήσετε το παιδί να απομακρυνθεί από την παραλία και αποφύγετε να κολυμπάτε ακόμα και μαζί κοντά σε βαρκούλες, σκαφάκια και σε περιοχές που επιτρέπονται τα θαλάσσια σπορ.

Κάτι πολύ σημαντικό ακόμη είναι να φροντίσετε τη διατροφή του παιδιού πριν μπει στη θάλασσα.

Τα παιδιά δεν πρέπει να μπαίνουν στη θάλασσα αν δεν έχουν περάσει τουλάχιστον 2 ώρες από το τελευταίο τους γεύμα.

Ακόμα δεν πρέπει να κολυμπούν αν είναι πεινασμένα ή κουρασμένα. Σε περίπτωση που κουραστούν ακόμα και μέσα στη θάλασσα θα πρέπει να βγουν αμέσως.

Όταν το παιδάκι σας κρυώσει πρέπει να το βγάλετε αμέσως από τη θάλασσα και να το τυλίξετε με μια στεγνή και μεγάλη πετσέτα για να ζεσταθεί.

Σκουπίστε το πάρα πολύ καλά και φορέστε του ρούχα.

Μεγάλη προσοχή πρέπει να έχουμε και στα φουσκωτά.

Μην εμπιστεύεστε απόλυτα τα μπρατσάκια, το σωσίβιο και τα στρώματα καθώς δεν αποτελούν σωστικά μέσα.

Ενώ μοιάζουν ασφαλή μπορούν πολύ εύκολα να αναποδογυρίσουν και με ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα το παιδί με τα μπρατσάκια μπορεί να παρασυρθεί μακριά μέσα στο νερό.

Μερικοί παιδίατροι συνιστούν να αποφεύγουμε τα μπάνια στη θάλασσα για ένα παιδάκι μικρότερο του ενός έτους γιατί ισχυρίζονται ότι το θαλασσινό νερό δεν έχει καμία ευεργετική επίδραση για το μωρό και αντίθετα περιέχει μικρόβια που μπορούν να βλάψουν τον οργανισμό του.

Ρωτήστε λοιπόν τον παιδίατρο σας αν το επιτρέπει, επιλέξτε μια ήρεμη, ζεστή και ρηχή θάλασσα, πάρτε αγκαλίτσα το μωράκι σας και καλές βουτιές!

1. Όλα τα αντηλιακά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους τους φωτότυπους δέρματος.

Το λευκό δέρμα χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη ευαισθησία του και δεν μαυρίζει καθόλου ή μαυρίζει πολύ δύσκολα και αναπτύσσει γρήγορα εγκαύματα, (φωτότυποι 1 και 2).

Το σύνηθες δέρμα κοκκινίζει και μαυρίζει (φωτότυπος 3), ενώ το μελαχρινό δέρμα (φωτότυπος 4) μαυρίζει αμέσως και σπανίως καίγεται.

Πάνω από 25 όλα τα αντηλιακά θεωρούνται total block.

Ο μεγαλύτερος δείκτης βοηθάει στη μακρύτερη χρονικά προστασία .

Πάντως το νούμερο των δεικτών αναφέρεται σε ιδανικές συνθήκες οπότε οι φωτότυποι 1,2 πρέπει να χρησιμοποιούν υψηλότερους δείκτες.

2. Αφού έβαλε κάποιος το πρωί αντηλιακό, αυτό αρκεί για όλη την ημέρα.

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε διότι εάν βρισκόμαστε στον ήλιο, το αντηλιακό μας θα μπορεί να ’’λειτουργήσει’’ για 4 ώρες, ανάλογα φυσικά με το εκάστοτε προϊόν.

Τα φίλτρα σε συνδυασμό με τον ιδρώτα και τη μικρότερη ποσότητα που συνήθως βάζουμε αδρανοποιούνται, πράγμα που σημαίνει, ότι σύντομα το αντηλιακό δεν θα έχει καμία απολύτως δράση.

Επίσης όταν βγούμε από τη θάλασσα, ανανεώνουμε το αντηλιακό μας ακόμη και αν γράφει ‘’ανθεκτικό στο νερό’’.

Ανανεώνουμε κάθε τέσσερις περίπου ώρες με φυσιολογική δραστηριότητα και κάθε δυο ώρες αν αθλούμαστε.

Προσέχουμε να καλύπτουμε καλά όλο το σώμα στη θάλασσα, ενώ στην πόλη κεφάλι, μπούστο και χέρια.

3. Όλα τα αντηλιακά ταιριάζουν σε όλους τους τύπους επιδερμίδας.

Αυτή είναι μια ακόμη λάθος θεωρία εφόσον έχει αποδειχτεί ότι το λάθος αντηλιακό μπορεί να μας δημιουργήσει προβλήματα στο δέρμα.

Φροντίζουμε να επιλέξουμε το σωστό για τον τύπο του δέρματος μας.

Για ευαίσθητη επιδερμίδα, χρησιμοποιούμε έναν τύπο αντηλιακού χωρίς άρωμα.

Τα ευαίσθητα, με τάσεις για αλλεργίες δέρματα, πρέπει να χρησιμοποιούν αντηλιακά με φυσικά φίλτρα, δηλαδή αυτά που αφήνουν πιο λευκό το δέρμα.

Αν έχουμε δέρμα λιπαρό ή με τάση ακμής, αναζητούμε ένα ελαφρύ, oil-free προϊόν.

Τα λιπαρά με τάση για ακμή δέρματα πρέπει να χρησιμοποιούν τα μη λιπαρά αντηλιακά, αλλιώς μπορεί εύκολα να εμφανίσουν επιδείνωση της νόσου.

Για ξηρό δέρμα, επιλέγουμε κάποιο σε μορφή κρέμας .

Για το τριχωτό της κεφαλής κάποιο σε σπρέι.

4. Τα αντηλιακά των ενηλίκων ενδείκνυνται και για χρήση στα παιδιά.

Αυτό είναι ένα ακόμη λάθος επειδή στο βρεφικό/παιδικό δέρμα, οι στοιβάδες του δέρματος είναι λεπτότερες και η περιεκτικότητα νερού είναι υψηλότερη σε σχέση με το δέρμα των ενηλίκων, καθώς και η δυνατότητα για δημιουργία γρήγορα σημαντικής ποσότητας μελανίνης είναι μικρότερη, ακόμη και για τα πιο σκουρόχρωμα παιδιά.

Επομένως η ευαισθησία του δέρματος στην ηλιακή ακτινοβολία είναι αυξημένη στα παιδιά.

Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν τις διαφορές και τα χαρακτηριστικά των διαφόρων τύπων αντηλιακών για να κάνουν την καλύτερη δυνατή επιλογή για τα παιδιά τους.

Μέχρι 6 μηνών τα παιδιά δεν εκτίθενται στον ήλιο.

Στα παιδιά από 6- 24 μηνών χρησιμοποιούμε αντηλιακά με φυσικά μόνο φίλτρα. Τα αντηλιακά με φυσικά φίλτρα δρουν αντανακλώντας τις UV, έχουν καλύτερη προστασία κατά των ακτινών UVB και λιγότερο κατά των UVA και παρουσιάζουν λιγότερες δερματικές αντιδράσεις.

Η έγκρισή τους είναι για χρήση άνω των 6 μηνών.

Τα αντηλιακά με χημικά φίλτρα απορροφούν τις UV, είναι περισσότερο ανεκτά κοσμητικά, είναι ασφαλή για τον οργανισμό.

Στα πλεονεκτήματά τους όμως ανήκουν το αυξημένο φάσμα απορρόφησης ακτινοβολίας UV, ενώ στα μειονεκτήματα οι περισσότερες τοπικές δερματικές αντιδράσεις κατόπιν εφαρμογής τους, η απομάκρυνσή τους με νερό και ιδρώτα και ο περιορισμός στη χρήση τους για παιδιά άνω των 2 ετών.

Για αυτό το λόγο, πάνω από 24 μηνών, χρησιμοποιούμε εξειδικευμένα παιδικά αντηλιακά που περιέχουν φυσικά και χημικά φίλτρα για καλύτερη προστασία από UVA. Φυσικά επιβάλλεται η αποφυγή έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10.00-16.00.

5. Βάζουμε αντηλιακό λίγο πριν την εμφάνισή μας στην παραλία.

Είναι ένα ακόμη σφάλμα μας, καθώς το αντηλιακό πρέπει να εφαρμόζεται τουλάχιστον 20 λεπτά της ώρας πριν την έκθεση στον ήλιο και, αν θέλoυμε vα διατηρήσoυμε πραγματική αvτηλιακή πρoστασία.

Τα αντηλιακά, ακόμη και τα αδιάβροχα, υφίστανται τουλάχιστον κατά 50% μείωση της δυνατότητας προστασίας που διαθέτουν μετά από την κατάδυση στη θάλασσα ή στην πισίνα.

Επομένως, πρέπει να επαναχρησιμοποιούμε το αντηλιακό μετά το μπάνιο.

Μέσα, άλλωστε, στο νερό, κατά τη διάρκεια του μπάνιου, ή μετά από εφίδρωση (παίζοντας π.χ. ρακέτες στην παραλία) η μείωση του δείκτη προστασίας κυμαίνεται από 20 έως 30%.

Δηλαδή όταν βγούμε από τη θάλασσα, ανανεώνουμε το αντηλιακό μας ακόμη και αν γράφει ανθεκτικό στο νερό και ανανεώνουμε κάθε 4 περίπου ώρες με φυσιολογική δραστηριότητα και κάθε δυο ώρες αν αθλούμαστε.

6. Στην παραλία φοράμε τα αντηλιακά πόλης.

Τα «δύο σε ένα» προϊόντα μπορεί να είναι βολικά όταν πρόκειται για σαμπουάν και conditioner, αλλά δεν ισχύει το ίδιο με το αντηλιακό στη μορφή μέικ απ.

Μέρος του προβλήματος είναι ο δείκτης.

Δηλαδή το μέικ απ, που θα χρησιμοποιήσετε, δεν περιέχει την επαρκή αντίστοιχη ποσότητα αντηλιακής προστασίας, που χρειάζεται το πρόσωπό σας.

Επιπρόσθετα, για να έχουν καλή κοσμητικά εφαρμογή περιέχουν χημικά φίλτρα και προστατεύουν καλύτερα από την UVA, αλλά απομακρύνονται εύκολα με το νερό, οπότε δεν προτείνονται όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα.

Όσον αφορά την αντηλιακή προστασία στην πόλη, προτιμάμε αντηλιακά μόνο με χημικά φίλτρα, ενώ στην παραλία προτείνονται τα αντηλιακά με μεικτά φίλτρα προστασίας γιατί είναι ανθεκτικά στο νερό της θάλασσας.

7. Φοράμε τα αντηλιακά που μας περίσσεψαν από το προηγούμενο καλοκαίρι.

Πιθανόν να έχουμε κάποια παλιά αντηλιακά στο σπίτι μας από το περασμένο καλοκαίρι.

Δεν πρέπει να τα χρησιμοποιούμε αν έχουν ανοιχτεί, γιατί συνήθως είναι αλλοιωμένα, πράγμα που φαίνεται και από την αλλαγή του χρώματος και της υφής του αντηλιακού προϊόντος.

Αν δεν τα έχουμε ανοίξει, η ημερομηνία λήξης είναι σωστή και τα έχουμε σε δροσερό περιβάλλον τότε μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε.

8. Όταν κυκλοφορούμε στην πόλη φοράμε αντηλιακό μόνο στο πρόσωπό μας.

Είναι ένα από τα συνηθέστερα λάθη μας διότι εκτός από το πρόσωπό μας εκτίθενται και άλλα μέρη του σώματος μας όπως ο λαιμός, τα αυτιά, το μπούστο και η ραχιαία επιφάνεια των χεριών.

Περιοχές του δέρματος που εκτίθενται περισσότερη ώρα ή όταν είναι κάθετα οι ακτίνες του ήλιου χρειάζονται συνήθως αντηλιακά με υψηλότερο SPF.

Επιπλέον, υπάρχουν σημεία όπου οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν να εφαρμόσουν αντηλιακό όπως, γύρω από τα μάτια, την άκρη της μύτης, τα αυτιά, τα χείλη, και κοντά στη γραμμή του τριχωτού της κεφαλής ή σε αυτό αν έχουμε αλωπεκία.

9. Τα αντηλιακά προϊόντα τα έχουμε μαζί μας και φυλαγμένα στο αυτοκίνητο για να μην τα ξεχάσουμε κατά την απόδραση μας στην παραλία.

Αυτή είναι μια ακόμη λανθασμένη πράξη μας γιατί το αντηλιακό είναι εκτεθειμένο σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες ( π.χ αυξημένη θερμοκρασία) και έτσι μπορεί να μειωθεί η δράση του.

Τα αντηλιακά μας τα παίρνουμε μαζί όταν ετοιμαζόμαστε για την παραλία και φροντίζουμε να είναι φυλαγμένα σε ξηρό και δροσερό μέρος.

10. Τα μελαχρινά άτομα δεν έχουν ανάγκη από αντηλιακή προστασία.

Είναι μια συνηθισμένη λανθασμένη θεωρία την οποία οι δερματολόγοι προσπαθούν εδώ και χρόνια να ανατρέψουν.

Παρόλο που η σκουρόχρωμη επιδερμίδα προσφέρει περισσότερη φυσική προστασία από τις βλαβερές ηλιακές ακτινοβολίες, κανένας δεν έχει ανοσία στην καταστροφή που προκαλεί ο ήλιος.

Οι σκουρόχρωμες επιδερμίδες παράγουν περισσότερη μελανίνη, σε σχέση με τις ανοιχτόχρωμες, η οποία προστατεύει από τις UV ακτινοβολίες.

Όμως φυσικά έχουν ανάγκη από αντηλιακή προστασία απλώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν χαμηλότερο δείκτη 20-30.

11. Βάζουμε οποιοδήποτε είδος αντηλιακού με έναν τρόπο.

Πρέπει να διαβάζουμε τις ειδικές οδηγίες στα περιεχόμενα της κάθε συσκευασίας του αντηλιακού για τις ορθές κινήσεις επάλειψης του.

Οι αντηλιακές λοσιόν χρειάζονται πολύ καλή ανακίνηση για να παρέχει την φωτοπροστασία που προτείνεται.

Πρέπει να διαβάζουμε στο κουτί, τον ακριβή δείκτη και για τις δύο ακτινοβολίες (uva και uvb).Πολλές εταιρίες με το δείκτη SPF αναφέρονται μόνο στη UVB, ενώ για τη UVA μπορεί να έχουν μικρότερο δείκτη, άρα και προστασία.

12. Λίγη ποσότητα αντηλιακού αρκεί για όλο το σώμα μας.

Τα αντηλιακά, για να μας προστατέψουν σωστά χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε αρκετή ποσότητα περισσότερη από μια κρέμα ενυδάτωσης.

Όταν μιλάμε για αντηλιακή προστασία, το «όσο λιγότερο τόσο καλύτερα» δεν ισχύει.

Οι περισσότεροι δεν χρησιμοποιούμε την επαρκή ποσότητα αντηλιακού προϊόντος, με αποτέλεσμα να μην προστατεύουμε στην ουσία το δέρμα μας.

Ο κανόνας λέει ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε την ποσότητα του αντηλιακού, που αντιστοιχεί σε ένα ποτήρι για σφηνάκι, προκειμένου να προστατεύσουμε ολόκληρο το σώμα μας.

Ωστόσο, αυτό ισχύει ως γενικός κανόνας, γιατί η σωματική διάπλαση του καθενός φυσικά διαφέρει, αλλάζοντας σημαντικά την απαιτούμενη ποσότητα του αντηλιακού.

Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζετε είναι, ότι καλύτερα να έχετε περισσότερο αντηλιακό στο δέρμα μας, παρά λιγότερο.

iatronet.gr

Τσίμπημα από κουνούπι

Τα τσιμπήματα από κουνούπια είναι συχνά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου υπάρχουν έλη ή πολλά δέντρα.

Προκαλούν όμως τοπικό ερεθισμό, πόνο και κάποιες φορές επιμολύνονται. Τις περισσότερες φορές τα συμπτώματα είναι ήπια και δεν χρειάζεται καμιά θεραπεία.

Αν όμως ο κνησμός (φαγούρα) είναι έντονος τότε χρειάζεται να βοηθήσετε το παιδί με φάρμακα.

Τοπικά μπορείτε να βάλετε μια κορτιζονούχα κρέμα.

Αν όμως η φαγούρα είναι γενικευμένη πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο σας, ο οποίος το πιο πιθανόν να συστήσει κάποιο αντιϊσταμινικό φάρμακο, το οποίο θα παίρνει το παιδί από το στόμα.

Σε περίπτωση μόλυνσης, τότε χρειάζεται απαραίτητα η συμβουλή του γιατρού, ο οποίος θα κρίνει αν χρειάζεται αντιβιοτικό τοπικά ή και από το στόμα.

Πώς να προστατεύσετε τα παιδιά σας;

1. Οι κλασικές κουνουπιέρες είναι πολύ αποτελεσματικές, ιδιαίτερα για τα μικρά σας βρέφη.

2. Αν κοντά στο σπίτι σας υπάρχουν πολλά κουνούπια τότε καλό είναι να βάλετε στα παράθυρα και τις πόρτες τα ειδικά δίκτυα που αφήνουν τον αέρα να περάσει αλλά όχι τα κουνούπια.

3. Εντομοαπωθητικά φάρμακα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έχοντας στο μυαλό τα ακόλουθα:

• Χρησιμοποιείτε τα ειδικά εντομοαπωθητικά για παιδιά.

• Να τοποθετείτε τα εντομοαπωθητικά πάνω στα ρούχα και όχι στο σώμα.

• Μην βάζετε εντομοαπωθητικά σε περιοχές με ηλιακά εγκαύματα.

• Εάν τοποθετήσετε το εντομοαπωθητικό πάνω στο δέρμα, όταν το παιδί μπει στο σπίτι πλύνετε καλά την περιοχή του δέρματος.

4. Τα εντομοαπωθητικά δισκία μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε με ασφάλεια.

Τσίμπημα από μέλισσα

Τα τσιμπήματα από μέλισσα προκαλούν έντονο πόνο και φούσκωμα στην περιοχή του τσιμπήματος.

Πρώτο μέλημα είναι να αφαιρέσετε το κεντρί προσεκτικά, γιατί περιέχει υπόλειμμα του δηλητηρίου.

Χρησιμοποιείστε μια καρφίτσα ή μια τσιμπίδα.

Με το χέρι σας μάλλον θα δυσκολευτείτε και πιθανόν να μην αφαιρέσετε όλο το κεντρί.

Αφού αφαιρέσετε το κεντρί τοποθετήστε στην περιοχή κρύες κομπρέσες.

Επίσης υπάρχουν στα φαρμακεία ειδικά στικς που περιέχουν αμμωνία ή μπορείτε να βάλετε μια κορτιζονούχα κρέμα.

Τα τσιμπήματα μπορούν να είναι επικίνδυνα όταν είναι πολλά.

Για να προκληθεί θάνατος πρέπει τα τσιμπήματα να είναι περισσότερα από 400, παρά το γεγονός ότι έχουν αναφερθεί θάνατοι και με λιγότερα. Γι` αυτό αν το παιδί παρουσιάζει ένα από τα πιο κάτω επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό σας.

• Έντονο φούσκωμα στην περιοχή.

• Αλλαγή στη φωνή του.

• Δύσπνοια.

Τσίμπημα από σφήκα

Το τσίμπημα από σφήκα είναι πολύ πιο επώδυνο από αυτό της μέλισσας.

Το φούσκωμα είναι συνήθως πιο έντονο και καλό είναι να τοποθετήσετε πάνω κομπρέσες με χλιαρό νερό.

Επίσης είναι χρήσιμο να βάλετε στην περιοχή κορτιζονούχα αλοιφή που θα βοηθήσει να βελτιωθεί ο πόνος και το φούσκωμα.

Αν το φούσκωμα δεν υποχωρεί ή παρουσιάσει το παιδί αλλαγή στη φωνή ή δύσπνοια τότε αμέσως πρέπει να ζητήσετε ιατρική βοήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι όλοι οι κίνδυνοι είναι πολύ μακρινοί μέχρι να γίνουν κοντινοί και μας αφορούν όλους.

Ο ρόλος του γονέα είναι να προετοιμάσει το παιδί του για όλους τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει σαν παιδί και σαν ενήλικας.

Όντως ένας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι γονείς είναι ε εξαφάνιση του παιδιού τους.

Να θυμάστε πάντα ότι οι δικές σας συμβουλές … μπορούν να του δείξουν το δρόμο για το σπίτι!

● Μιλήστε ανοιχτά στα παιδιά σας για τον κίνδυνο της εξαφάνισης.

Το να μιλήσεις σε ένα παιδί για ένα κίνδυνο που μπορεί να αντιμετωπίσει, δεν το αγχώνει ούτε το προβληματίζει.

Αντίθετα το προετοιμάζει για μια κατάσταση που μπορεί να βρεθεί και θα κληθεί μόνο του να αντιμετωπίσει.

● Γνωρίζετε το πρόγραμμα των παιδιών σας και τις συνήθειες του.

Η γνώση λειτουργεί προληπτικά.

Δεν αρκεί να γνωρίζετε τι ώρα σχολάει το παιδί σας αλλά και τι ώρα επιστρέφει.

Σε περίπτωση που εξαφανιστεί θα κινητοποιηθείτε άμεσα.

● Γνωρίστε τους φίλους των παιδιών σας.

Η γνώση λειτουργεί προληπτικά.

Τα παιδιά μοιράζονται μεταξύ τους χρόνο αλλά και μυστικά.

Γνωρίζουν καλά το ένα το άλλο.

● Γνωρίζετε πάντα που είναι τα παιδιά σας και με ποιους.

Η γνώση λειτουργεί προληπτικά.

Το να ξέρετε που είναι το παιδί σας και με ποιους, είναι σαφώς καλύτερο από το «είναι έξω και παίζει».

Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να το αναζητήσετε και να βεβαιωθείτε ότι είναι καλά.

Δεν είναι καταπίεση αλλά ενδιαφέρον.

● Παρατηρήστε πως αντιδρούν τα παιδιά σας σε αγχωτικές καταστάσεις.

Το να εξαφανιστεί ένα παιδί είναι σίγουρα μια κατάσταση που δεν μπορεί να διαχειριστεί αφού κυριεύεται από άγχος και φόβο.

Το να ξέρετε πως αντιδρά σε τέτοια συναισθήματα, σας επιτρέπει να «προβλέψετε» το τι κάνει και πως μπορείτε να το βρείτε.

● Διδάξτε στο παιδί την σπουδαιότητα της ηρεμίας και βρείτε μαζί του διαδικασίες που το χαλαρώνουν.

Το άγχος είναι σίγουρα ο χειρότερος σύμβουλος μικρών και μεγάλων.

Βοηθήστε το παιδί σας να αντεπεξέλθει σε μια δύσκολη κατάσταση, όπως η εξαφάνιση, με το να κάνει ή να σκέφτεται πράγματα που το χαλαρώνουν.

● Καλλιεργήστε ένα κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης με τα παιδιά.

Τα παιδιά λειτουργούν ενοχικά και σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να στενοχωρούν τους γονείς τους.

Έτσι πολλές φορές κρατάνε μυστικά που νομίζουν ότι αν τα πουν θα μπουν τιμωρία ή θα στενοχωρήσουν τους γονείς (όπως για παράδειγμα ότι τους μίλησε κάποιος στο δρόμο ή τους ακολούθησε).

Κάντε σαφές ότι στη μαμά και τον μπαμπά λέμε τα πάντα και ότι αυτοί με τη σειρά τους, δεν μαλώνουν αλλά συμβουλεύουν.

Θυμηθείτε ότι πολλά παιδιά που ξεχάστηκαν στο παιχνίδι προτίμησαν να μην γυρίσουν καθόλου στο σπίτι με το φόβο μην τα μαλώσουν.

● Διδάξτε τα παιδιά σας τα βήματα ασφαλείας.

Ένα παιδί δεν μπορεί να λειτουργήσει σε αγχωτικές καταστάσεις.

Η αλήθεια είναι ότι απλά πράγματα όπως δεν μιλάμε σε αγνώστους, δεν μετακινούμαστε πολύ, γνωρίζουμε δωρεάν αριθμούς βοήθειας όπως το 100 ή το 116000, αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες.

● Εξηγήστε στα παιδιά ότι είναι σημαντικότερο να είναι ασφαλή παρά ευγενικά.

Η ευγένεια είναι αρετή.

Το να αποκαλύψουμε όμως σε έναν ξένο το όνομα, την διεύθυνση, την ηλικία μας, τα παράπονα που έχουμε από τη μαμά και τον μπαμπά ή να τον ακολουθήσουμε για να τον βοηθήσουμε σε κάτι, δεν είναι ευγένεια αλλά κίνδυνος.

● Συμβουλευτείτε την Ευρωπαϊκή Γραμμή για Εξαφανισμένα Παιδιά 116000

Η Ευρωπαϊκή Γραμμή για Εξαφανισμένα Παιδιά 116000 είναι μια 24ώρη δωρεάν και ανώνυμη τηλεφωνική Γραμμή, στελεχωμένη από κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους, όλοι επιστημονικά προσανατολισμένοι σε θέματα παιδιών, τους οποίους μπορείτε να συμβουλευτείτε.

Στο παρακάτω υπέροχο βίντεο δείτε πως τα κατοικίδια γίνονται οι καλύτεροι προστάτες των μωρών και μάλιστα τα προστατεύουν ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς τους σαν να ήταν δικά τους παιδιά.

Από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Η πρακτική ύπνου του να μοιράζεται ένα βρέφος ή ένα μικρό παιδί το ίδιο κρεβάτι (bed-sharing) ή το ίδιο δωμάτιο (co-sleeping) με τη μητέρα του είναι καταρχήν μια πρακτική που φαίνεται να διαφοροποιείται από χώρα σε χώρα και μια συνήθεια που αντιμετωπίζεται από ειδικούς και μη ειδικούς πολύ διαφορετικά.

Πριν από τη δεκαετία του ’80 στις χώρες του δυτικού κόσμου επικρατούσε η αντίληψη ότι το να κοιμάται το παιδί με τους γονείς του –ή συχνότερα, στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του- οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα.

Οι γιατροί αποθάρρυναν τους γονείς να κοιμούνται με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τους δημιουργήσουν κακές συνήθειες, διαταραχές ύπνου, να μην τα κάνουν εξαρτημένα, καθώς και να μην βλάψουν το γάμο τους.

Μάλιστα, αναζητούσαν τρόπους να εξαλείψουν την ανάγκη τροφής των βρεφών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να αποφευχθεί η όποια πιθανότητα να κοιμηθούν μαζί παιδιά και γονείς.

Ωστόσο, οι διαπολιτισμικές και ανθρωπολογικές μελέτες δείχνουν ότι το να κοιμούνται μητέρα και βρέφος μαζί έχει ως συνέπεια τον καλύτερο συγχρονισμό στο ρυθμό του ύπνου και ξύπνιου και των δύο.

Όταν μητέρα και βρέφος κοιμούνται μαζί, υπάρχει μεγαλύτερη ανταλλαγή αισθητηριακών ερεθισμάτων, όπως περισσότερη βλεμματική επαφή ή άγγιγμα.

Δεδομένης της σχετικής ανωριμότητας του βρέφους, μέσα από αυτήν την άμεση και συνεχή ανταλλαγή ερεθισμών με τη μητέρα, συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό, το κεντρικό νευρικό και η ομοιόσταση ρυθμίζονται και σταθεροποιείται η λειτουργία τους.

Επιπλέον, τα βρέφη που κοιμούνται με τους γονείς τους έχουν λιγότερους ενύπνιους τρόμους, νυχτερινούς εφιάλτες και, γενικά, ο ύπνος τους είναι πιο ήσυχος και με λιγότερο κλάμα.

Το μοίρασμα κρεβατιού επιτρέπει την άμεση αντίδραση στα επεισόδια πείνας και αυξάνει τη συχνότητα του θηλασμού.

Δίνει στη μητέρα τη δυνατότητα να θηλάζει χωρίς να ξυπνάει εξ’ ολοκλήρου τη νύχτα, κάτι που ειδικά στις εργαζόμενες μητέρες φαίνεται να βοηθά στην παραγωγή γάλακτος, αλλά και τις δίνει την αίσθηση καλύτερης ποιότητας ύπνου.

Οι ανθρωπολόγοι επισημαίνουν ότι το μοίρασμα κρεβατιού, όταν γίνεται με ασφάλεια και κατ’ επιλογή, αυξάνει το θηλασμό, αλλά και συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μέσα στην οικογένεια.

Ακόμη, μοιάζει το βρέφος να κοιμάται (ή να αξιολογείται πιο ευνοϊκά από τις μητέρες) για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Για κάποιους ανθρωπολόγους, μάλιστα, φαίνεται αυτή η πρακτική ύπνου να προστατεύει από το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (SIDS).

Επίσης, η συνεχής και υπεύθυνη φροντίδα φαίνεται να προωθεί την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και ασφάλειας στα μικρά παιδιά.

Η πρακτική αυτή συμβάλλει στην ενδυνάμωση του δεσμού μητέρας-βρέφους, καθώς η μητέρα φαίνεται να γίνεται περισσότερο συναισθηματικά ευαίσθητη στις ανάγκες του βρέφους και το βρέφος πιο σίγουρο και με αυτοπεποίθηση, καθώς μεγαλώνει.

Το να μοιράζεται μια μητέρα το κρεβάτι με το παιδί της θεωρείται από κάποιους ως μια συνεχής ψυχολογική ανατροφοδότηση και ότι ενδυναμώνει τη σχέση των δύο.

Στον αντίποδα, για πολλούς ειδικούς, καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωριμάζει σωματικά, αναπτύσσεται γνωστικά και γλωσσικά και αποκτά μια αυξανόμενη ικανότητα για αυτονομία και μια αίσθηση εαυτού ως ξεχωριστή οντότητα.

Το να κοιμάται μόνο του φαίνεται να διευκολύνει την ανάπτυξη αυτών των σημαντικών ικανοτήτων.

Αντίθετα, το μοίρασμα κρεβατιού δυσχεραίνει την ανάπτυξη της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας και παγιώνει μια υπερβολική και μη υγιή εξάρτηση από τη μητέρα.

Η φυσιολογική διαδικασία της ανάπτυξης της σεξουαλικής ταυτότητας μπορεί να διαταραχθεί, καθώς το παιδί υπερδιεγείρεται από τη νυχτερινή επαφή με το σώμα των γονέων του.

Το παιδί χρειάζεται να αφεθεί σταδιακά στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας να κατανοήσει τη σεξουαλικότητά του, η οποία συμπορεύεται με τη σωματική και ψυχολογική του ωρίμανση.

Επίσης, η ερωτική και σεξουαλική εγγύτητα των γονέων φαίνεται να δέχεται σημαντικό πλήγμα.

Το βρέφος μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και σαν ένας ανταγωνιστής για το ενδιαφέρον, την τρυφερότητα και την προσοχή ανάμεσα στους δύο ερωτικούς συντρόφους.

Τέλος, υποστηρίζεται ότι το μοίρασμα κρεβατιού μπορεί να είναι επικίνδυνο για τη φυσική ασφάλεια του παιδιού, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος καταπλακώματος, πνιγμού ή ασφυξίας, αλλά και για την υγεία του, στις περιπτώσεις που οι γονείς κάνουν χρήση ουσιών ή αλκοόλ και φαρμάκων.

Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι το πού κοιμούνται τα παιδιά δεν είναι μια επιφανειακή πρακτική φροντίδας, αλλά ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες, όπως οι πολιτισμικές αξίες και παραδόσεις, οι αντιλήψεις αναφορικά με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού (οι στόχοι ανατροφής), αλλά και ο τρόπος με τον οποίο «βλέπουν» οι γονείς τον ερχομό ενός παιδιού.

Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη την κουλτούρα μέσα στην οποία ζει μια οικογένεια.

Οι γονείς δεν πρέπει να επικρίνονται για τις αποφάσεις τους.

Είναι σημαντικό να γίνεται σεβαστή η όποια πρακτική που ακολουθούν.

Επίσης, οι γονείς χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν σε αυτήν την πρακτική και να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες ασφαλείς συνθήκες.

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πώς νιώθει ένας γονιός που κοιμάται με το παιδί του και το ποιοι λόγοι τον ωθούν να το κάνει.

Συμπερασματικά, δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί εκ των προτέρων ότι είναι καλό ή κακό το να μοιράζεται το κρεβάτι του ένας γονιός με το παιδί του, χωρίς πρωτίστως να κατανοηθεί σε βάθος το ειδικό και γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου μια οικογένεια έχει επιλέξει αυτήν την πρακτική.

Στο παρόν άρθρο αντλήθηκαν δεδομένα από την ερευνητική πιλοτική εργασία των Ιωαννίδου Άννας, Μάντη Όλγας και Κούτσικου Βασιλικής, στα πλαίσια της μεταπτυχιακής τους εκπαίδευσης στη Σχολική & Εξελικτική Ψυχολογία.

http://enarthro.blogspot.gr/

Η τσάντα ενός μαθητή δεν θα πρέπει να ζυγίζει περισσότερο από το 15% του βάρους του σώματός του.

Μια βαριά τσάντα μπορεί να προκαλέσει στο παιδί σας διάφορα προβλήματα υγείας .

*Καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης

Η τσάντα που φοριέται στον έναν ώμο μπορεί να προκαλέσει στο παιδί σας πόνο καθώς κλίνει προς τη μία πλευρά , προκαλώντας καμπύλη στη σπονδυλική στήλη. Θα πρέπει να φοριέται και στους δυο ώμους ώστε το βάρος να κατανέμεται ομοιόμορφα.

*Συμπίεση της σπονδυλικής στήλης

Το βάρος της σχολικής τσάντας ‘τραβάει’ το παιδί σας προς τα εμπρός , αναγκάζοντάς το να ρίχνει το βάρος προς τα εμπρός και με τον τρόπο αυτό επιβαρύνει τα ισχία. Αυτή η στάση του σώματος μπορεί να προκαλέσει τη συμπίεση της σπονδυλικής στήλης.

*Τραυματισμός του αυχένα

Οι ιμάντες της τσάντας μπορεί να ασκήσουν πίεση στα αιμοφόρα αγγεία και στα νεύρα στον ώμο και στο λαιμό του παιδιού σας. Η πίεση μπορεί να προκαλέσει πόνο και τσούξιμο και γι’ αυτό προτιμάτε τσάντες με καλά ενισχυμένα λουριά που μπορεί να αποτρέψουν την υπερβολική πίεση που ασκείται στο σώμα.

*Μυϊκή καταπόνηση

Σημαντικό ρόλο παίζει όχι μόνο ο τρόπος που θα φορεθεί η σχολική τσάντα αλλά και το μέγεθός της. Εκτός από προβλήματα στην πλάτη και στους μύες του στομάχου μπορεί να προκαλέσει μυϊκή καταπόνηση στο παιδί. Για την προστασία από τη μυϊκή καταπόνηση , μπορείτε να προσαρμόσετε τους ιμάντες ώμου αλλά και τη ζώνη της μέσης ( αν έχει η τσάντα) για να διασφαλίσετε ότι η τσάντα ακουμπά στην πλάτη του παιδιού.

*Χρόνιος πόνος στην πλάτη και στον αυχένα

Τσάντες με μεγάλο βάρος προκαλούν επίσης πόνους στον αυχένα και στην πλάτη. Κακή στάση του σώματος μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα.

*Τυχαίοι τραυματισμοί

Οι μαθητές που μεταφέρουν βαριά σακίδια μπορεί να προκαλέσουν βλάβες σε άλλους συμμαθητές τους, αν το σακίδιο τους χτυπήσει ή πέσει πάνω σε ένα άλλο παιδί .

Ένα βαρύ σακίδιο μπορεί ακόμη να επηρεάσει τον τρόπο που το παιδί σας περπατά .

Η σχολική σάκα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10% του βάρους ενός μαθητή.

Παράδειγμα: ένας μαθητής που ζυγίζει 30 κιλά δεν πρέπει να σηκώνει καθημερινά και λανθασμένα παραπάνω από 3 κιλά βάρος.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας καθηγητή Παιδιατρικής του Παν/μίου Αθηνών η έρευνα έδειξε ότι οι μαθητές μεταφέρουν τσάντα βάρους 4-7 κιλών.

Σε παρόμοια έρευνα που διεξήχθη στην Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής τα παιδιά παρουσίασαν στη συνέχεια πόνους στην πλάτη.

Οι συνηθέστερες παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος σε αυτήν την ηλικία είναι η σκολίωση (πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με αποτέλεσμα την προεξοχή της μίας ωμοπλάτης) και η κύφωση (καμπούρα).

Οι παθήσεις αυτές μπορούν να προληφθούν με ειδικές ασκήσεις τόσο στο σχολείο όσο και σε συλλόγους, για να προάγουν τη φυσιολογική ανάπτυξή τους, τη σωματική και ψυχική υγεία.

Προτάσεις-Συμβουλές

1. Οι γονείς πρέπει να ελέγχουν το βάρος και το περιεχόμενο της σάκας. ∆εν πρέπει να ξεπερνά το 10% του σωματικού βάρους του μαθητή.

2. Η τσάντα να επιλέγεται με εργονομικά κριτήρια, δηλαδή να έχει δυο ιμάντες που προσαρμόζονται σε κάθε σωματότυπου και βάτες στην πλάτη. Καλό είναι να μην ακολουθούμε τη μόδα και τη διαφήμιση στην επιλογή μιας τσάντας.

3. Η σάκα να έχει θήκες και τα σχολικά είδη να μοιράζονται με τα πιο βαριά στο κέντρο.

4. Η καλύτερη πρόληψη πέρα από τις προτάσεις είναι η (σωματική) άσκηση των μυών που διατηρούν τη φυσιολογική γραμμή βαρύτητας.

5. Οι μαθητές να μην κάθονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, να κάνουν συχνά διαλείμματα, όταν μελετούν, για να μη στραβώσει αργότερα η σπονδυλική στήλη.

Ο πυρετός δεν είναι μια αρρώστια αλλά ένα σύμπτωμα αρρώστιας που συνοδεύει σχεδόν πάντα τις νηπιακές αδιαθεσίες και το κοινό κρυολόγημα.

Η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας ανεβαίνει πάντα αργά το απόγευμα και το βράδυ για να πέσει μετά το πρωί, επομένως μη ξαφνιάζεστε αν ο πυρετός εμφανίζεται πάλι μετά από καμιά ώρα καλής κατάστασης.

Τα εμπύρετα επεισόδια στα μωράκια οφείλονται σε απλές ιογενείς λοιμώξεις και περνάνε χωρίς ειδική αγωγή και αντιβιοτικά και τα νεογνά ιδιαίτερα μετά το φαγητό τους και τις απογευματινές ώρες μπορεί να έχουν λιγάκι αυξημένη θερμοκρασία.

Ακόμα η θερμοκρασία του σώματος αυξάνει σε όλα τα βρέφη και τα παιδάκια τις πολύ ζεστές μέρες του καλοκαιριού ή μετά από μια έντονη άσκηση.

Για τους λόγους αυτούς δεν χρειάζεται υπερβολική ανησυχία.

Μια σωματική θερμοκρασία που ξεπερνά τους 38 βαθμούς θεωρείτε υψηλή και είναι χρέος μας να κάνουμε ότι μπορούμε για να την κατεβάσουμε.

Υπάρχουν πολλά αντιβιοτικά φάρμακα αλλά όλα δε μπορούν να δίνονται στα παιδιά.

Γι'αυτό η χρήση τους πρέπει να καθοδηγείται από τη γνώμη του παιδιάτρου.

Μπορείτε να προσπαθήσετε να ρίξετε τον πυρετό με πολλά απλά τεχνάσματα.

1. Μη σκεπάζετε υπερβολικά το παιδί. Η υπερβολική θερμοκρασία του σώματος δε μπορεί να ελαττωθεί αν το μικρό βρίσκεται σε πολύ ζεστή ατμόσφαιρα. Μειώστε τη θερμοκρασία του χώρου στους 18-20 βαθμούς, μην το ντύνετε πολύ βαριά και μη το σκεπάζετε με κουβέρτες εκτός αν έχει ρίγη.

2. Βοηθήστε το μικρούλι να χάσει θερμότητα με τη μεθόδους της κομπρέσας. Χρησιμοποιήστε χλιαρό νερό στη φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος του (36-37 βαθμούς) και αποφύγετε το κρύο νερό γιατί μπορεί να του προκαλέσει ρίγος. Βάλτε κομπρέσες στο μέτωπο, στο στομάχι, στις μασχάλες και τη βουβωνική χώρα. Συνεχίστε βρέχοντας ξανά τις κομπρέσες για 20-30 λεπτά.

3. Ένα μπανάκι έχει χαλαρωτικές ιδιότητες, ευχαριστεί το παιδάκι και ανακουφίζει από τον πυρετό. Βάλτε το παιδί στο μπανάκι του μέσα σε χλιαρό νερό και αφήστε το για 20-30 λεπτά. Έπειτα σκουπίστε το καλά και με προσοχή. Το νερό χρησιμεύει ως αγωγός της θερμοκρασίας και κατεβάζει εύκολα και γρήγορα τον πυρετό.

4. Φροντίστε να ανανεώνεται το οξυγόνο στον χώρο που βρίσκεται το παιδάκι ανοίγοντας το παράθυρο.

5. Αποφύγετε να κάνετε εντριβές με οινόπνευμα γιατί υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης και τοξίνωσης

6. Δώστε στο παιδάκι να πίνει άφθονα υγρά όπως νερό, χυμούς, γάλα για να αναπληρώσει τα υγρά που χάνονται με τον πυρετό.

7. Μην κάνετε κομπρέσες πάγου γιατί υπάρχει κίνδυνος εξάντλησης.

8. Αφήστε το παιδί να κυκλοφορεί χωρίς κάλτσες. Μπορεί να θεωρηθεί ένα φυσικό αντιπυρετικό, καθώς από τις πατούσες φεύγει η ζέστη προς το πιο κρύο πάτωμα.

9. Βρέξτε το τριχωτό του κεφαλιού χωρίς να το στεγνώσετε. Καθώς εξατμίζετε το νερό παίρνει παράλληλα και τη θερμότητα από το παιδάκι.

10. Σε κάθε περίπτωση μη ξεχνάτε να επικοινωνείτε με τον παιδίατρο σας και να ακολουθείτε τις συμβουλές και τις οδηγίες που σας έχει δώσει.

Ένας από αυτούς τους εχθρούς είναι και η τσούχτρες.

Αρκεί μόνο να ακουμπήσουν πάνω στο δερματάκι του σε κάποιο ακάλυπτο σημείο για να απελευθερώσουν τις τοξικές ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν ενοχλητικά συμπτώματα.

Στην αρχή προκαλείτε έντονο κάψιμο και μετά ερύθημα με έντονο πόνο και κοκκίνισμα, τοπικό οίδημα, κνησμός και καμιά φορά φυσαλίδες.

Συχνά στο ευαίσθητο δερματάκι του παιδιού αποτυπώνεται σαν σφραγίδα το τμήμα της τσούχτρας που ακούμπησε πάνω του.

Πολύ σπάνια το τσίμπημα της τσούχτρας μπορεί να προκαλέσει εμετό, πονοκέφαλο, μυική αδυναμία, δύσπνοια, διάρροια ή αναφυλακτικό σοκ.

Τι πρέπει να κάνουμε;

- Ξεπλύνετε την περιοχή με θαλασσινό νερό, τρίψτε με άμμο και μετά ξεπλύνετε.

- Εφαρμόστε στην περιοχή με κάποια αλοιφή για τσιμπήματα, και αν δεν έχετε, βάλτε κομπρέσες με ξύδι, που αντιμετωπίζει τη φαγούρα και το τσούξιμο.

- Βάλτε στην περιοχή αντιισταμινική ή κορτιζονούχα αλοιφή.

- Σε περίπτωση γενικής αντίδρασης του οργανισμού πρέπει να επισκεφθείτε οπωσδήποτε έναν γιατρό.