Είναι σημαντικό το παιχνίδι να ανταποκρίνεται στις ικανότητες και τα ενδιαφέροντα του παιδιού για να το βοηθάει να αναπτυχθεί και να αυξάνει το ενδιαφέρον του μέσα από τις επιτυχημένες προσπάθειες.

Τα παιχνίδια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού:

Νεογέννητα έως βρέφη 1 έτους

Επιλέξτε ελαφρά παιχνίδια με ζωντανά χρώματα που έλκουν το βλέμμα, την ακοή και την αφή του παιδιού.

- Βιβλία με μεγάλες εικόνες, από ύφασμα, πλαστικό ή πεπιεσμένο χαρτί

- Μεγάλα ξύλινα ή πλαστικά κομμάτια

- Δοχεία και κύπελλα

- Κουδουνίστρες

- Μαλακά ζωάκια, κούκλες ή μπάλες, που να πλένονται

- Φωτεινά, κινούμενα αντικείμενα, τα οποία δεν φτάνει όμως το μωρό

- Πίνακες δραστηριοτήτων

- Παιχνίδια που επιπλέουν στο μπάνιο

- Παιχνίδια που όταν το μωρό τα πιέζει βγάζουν ήχο

Νήπια 1 έως 2 ετών

Τα παιχνίδια γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να είναι ασφαλή και ικανά να αντέξουν την περιέργεια του νηπίου χωρίς να διαλυθούν.

- Βιβλία με μεγάλες εικόνες, από ύφασμα, πλαστικό ή πεπιεσμένο χαρτί

- Κούκλες γερής κατασκευής

- Παιδικά αυτοκίνητα

- Μουσικές πλατφόρμες

- Κομμάτια που μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο

- Παιχνίδια που τα παιδιά σπρώχνουν και τραβούν (όχι με μακριά κορδόνια)

- Παιχνίδια που σχηματίζουν στοίβες

- Παιχνίδια – τηλέφωνα (χωρίς καλώδια)

Παιδιά 2 έως 5 ετών, προσχολικής ηλικίας

Τα παιχνίδια γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα μπορούν να είναι δημιουργικά ή να μιμούνται τις δραστηριότητες των γονιών και των μεγαλύτερων παιδιών.

- Βιβλία (σύντομες ιστορίες ή ιστορίες δράσης)

- Μαυροπίνακας και κιμωλία

- Τουβλάκια

- Μπογιές, μη τοξικές δαχτυλομπογιές, πηλός

- Παιχνίδια που αποτελούνται από ένα σφυρί και μια επιφάνεια όπου το παιδί εφαρμόζει κομμάτια

- Παιχνίδια οικοκυρικών

- Παιχνίδια εξωτερικού χώρου: κουτί με άμμο (με καπάκι), τσουλήθρα, κούνια, σπιτάκι

- Παιχνίδια – μεταφορικά μέσα

- Κασετόφωνο ή μαγνητόφωνο

- Απλά παζλ με μεγάλα κομμάτια

- Ρούχα μεταμφίεσης

- Παιχνίδια - σκεύη κουζίνας

Παιδιά 5 έως 9 ετών

Τα παιχνίδια για τα παιδιά αυτής της ηλικίας θα πρέπει να βοηθούν το παιδί να αναπτύξει νέες επιδεξιότητες και τη δημιουργικότητά του.

- Ψαλίδια με αμβλυμμένες άκρες, σετ ραπτικής

- Παιχνίδια με κάρτες

- Βαλιτσάκια γιατρού και νοσοκόμας

- Μαριονέτες

- Μπάλες

- Ποδήλατο με κράνος

- Αεροπλάνα

- Ηλεκτρικά τρένα

- Κούκλες από χαρτί

- Σχοινάκι

- Πατίνια με προστατευτικό εξοπλισμό

- Αθλητικός εξοπλισμός

- Επιτραπέζια παιχνίδια

Αγόρια και κορίτσια 10 έως 14 ετών

Ιδανικά γι’ αυτές τις ηλικίες είναι τα διάφορα χόμπι και οι επιστημονικές ενασχολήσεις.

- Παιχνίδια στους υπολογιστές

- Ραπτική, πλέξιμο, κέντημα

- Μικροσκόπια / τηλεσκόπια

- Επιτραπέζια παιχνίδια

- Αθλητικός εξοπλισμός

- Συλλογές

πηγή:www.e-child.gr

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_23.html

Η επίβλεψη και οι συμβουλές μας για την ασφάλεια και την αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο θεωρείται υψίστης σημασίας και το petfriends.gr σας παρουσιάζει τον όσον το δυνατόν καλύτερο χειρισμό μιας τέτοιας σχέσης.

•Διδάξτε στα παιδιά σας να μην πλησιάζουν ποτέ άγνωστα σκυλιά ή άλλα ζώα γιατί δεν είναι όλα εξοικειωμένα με ξένους.

•Διδάξτε στα παιδιά σας το πως να προσεγγίζουν τα σκυλιά. Βεβαιωθείτε ότι θα το πράξουν με ήρεμο τρόπο, ζητώντας πάντα την άδεια από τον κηδεμόνα.

•Η αγκαλιά δεν είναι πάντοτε αποδεκτός τρόπος από τα σκυλιά. Μερικά σκυλιά έχουν μάθει να δέχονται αγκαλιές λόγω εμπιστοσύνης, αλλά δεν νιώθουν όλα εξίσου άνετα.

•Διδάξτε στα παιδιά σας να σέβονται τα ζώα.

Ποτέ μην επιτρέπετε το παιδί σας να πειράζει ή να ταλαιπωρεί τον σκύλο, καθώς μπορεί να βρεθεί σε σοβαρό κίνδυνο.

•Μην αφήνετε τα παιδιά σας με σκύλο χωρίς επίβλεψη, ειδικά με ξένους σκύλους.

•Μην αφήνετε τα παιδιά σας να τρώνε ή να κρατάνε φαγητό κοντά σ’ έναν άγνωστο σκύλο ή σ’ ένα σκύλο που δεν έχει διδαχθεί να μην τ’ αρπάζει. Έχετε πάντοτε υπ’ όψιν πως τα παιδιά σας είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με σας και συχνά εκλαμβάνονται ως όμοια τους.

•Βεβαιωθείτε πως τα παιδιά σας ξέρουν πότε πρέπει να τρέξουν ή να ουρλιάξουν όταν ένα σκυλί είναι παρών.

Η ενεργητικότητα των παιδιών (τρέξιμο, ουρλιαχτό, παιχνίδι) μπορεί να ωθήσει τον σκύλο σας να το κυνηγήσει ενστικτωδώς ή ακόμη και να πηδήξει πάνω του.

Πηγή: petfriends.gr

Για αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε με ποιον τρόπο μπορεί η ανάγνωση μιας παιδικής ιστορίας να συμβάλλει στην καλλιέργεια της φαντασίας και στην συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού.

10 οδηγίες για μια πιο δημιουργική ανάγνωση του παραμυθιού:

1) Διαβάζουμε το παραμύθι χρωματίζοντας την φωνή μας ανάλογα με τα γεγονότα της ιστορίας.

2) Αφήνουμε το σώμα μας να συμμετέχει σαν εκφραστικό μέσο στην αφήγηση πχ. με κινήσεις των χεριών δείχνουμε τι έκανε ο πρωταγωνιστής (η κοκκινοσκουφίτσα έβαλε μέσα στο καλάθι πολλά πράγματα για την γιαγιά) κτλ.

3) Εμπλουτίζουμε την διήγηση του παραμυθιού με τις εκφράσεις του προσώπου μας πχ. η Σταχτοπούτα ήταν στενοχωρημένη, κατεβάζοντας το κεφάλι μας ή είναι χαρούμενη και χαμογελάμε ευδιάκριτα κα.

4) Έχουμε ένα χαρτί και μαρκαδόρους δίπλα μας για να ζωγραφίζουμε αυτά που νιώθει ο πρωταγωνιστής σχεδιάζοντας πρόσωπα πχ.

5) Στο τέλος του παραμυθιού είναι πολύ δημιουργικό να ζητήσουμε από το παιδί να ζωγραφίσει αυτά που διαβάσαμε με όποιο τρόπο μπορεί και θέλει και με όποια υλικά και χρώματα έχει διάθεση.

6) Ας αφήσουμε το παιδί προφορικά να δώσει ένα άλλο τέλος στην ιστορία.

7) Μπορεί να ζωγραφίσει το εναλλακτικό τέλος.

8) Μπορεί με αφορμή το παραμύθι να σχεδιάσει ένα δικό του παραμύθι ή ένα μεγαλύτερο παιδί να γράψει ένα δικό του παραμύθι.

9) Μια ωραία ιδέα είναι να το μετατρέψει σε κόμικ.

10) Αφήστε το ελεύθερο να διαλέξει ρούχα για να "παίξει" το παραμύθι.

Η δραματοποίηση του παραμυθιού και η ταύτιση με τον ήρωα αναπτύσσει εξαιρετικά την ενσυναίσθηση των παιδιών δηλ. την ικανότητα να "μπαίνουν" στην θέση του άλλου.

Βασικά tips:

Το παραμύθι είναι ένα μαγικό μέσο και σκοπός είναι να γοητεύσει το παιδί. Καλό είναι να αποφεύγουμε την απόλυτα λογική εξήγηση των νοημάτων του παραμυθιού και να αφήνουμε το παιδί να "λύνει" και να "εξηγεί" το παραμύθι, μέσα από την αφήγηση και την ακρόαση.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_09.html

Ειδικά οι διακοπές και οι μέρες της χαλάρωσης προσφέρονται για τέτοιους πειραματισμούς.

Άλλωστε όπως έχει τονιστεί πολλές φορές η ευκαιρία που δίνουμε στο παιδί να φτιάξει, να κατασκευάσει, να δοκιμάσει λειτουργεί και ως συνδετικός κρίκος για την επαφή με τον ενήλικα.

Στα παιδιά με Δυσλεξία/ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που οι ακυρώσεις και οι ματαιώσεις είναι παρούσες στη καθημερινή τους ζωή αποτελεί βασική προτεραιότητα να χαρίσουμε στιγμές που το παιδί θα εκφραστεί και θα παράξει έργο το οποίο δε μπαίνει σε αξιολόγηση και κριτική.

Ένα πολύ δημιουργικό παιχνίδι είναι η Ζωγραφική με Λαχανικά!!

Υλικά:

χαρτόνι, υγρές μπογιές, λαχανικά (καρότα, μήλα, πατάτα κτλ.) Γενικά προτιμάμε σκληρά λαχανικά για να αντέχουν στη μπογιά και στη πίεση.

Παιχνίδι:

Κόβουμε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτόνι. Ετοιμάζουμε πολλές και διαφορετικών χρωμάτων μπογιές.

Κόβουμε τα λαχανικά και προτρέπουμε το παιδί να βουτάει πχ. το καρότο στο χρώμα και να ζωγραφίζει με αυτό στο χαρτόνι.

Μπορούμε αν θέλουμε να χαράξουμε και κάποια βασικά σχέδια στο λαχανικό πχ. γεωμετρικά σχήματα για να λειτουργήσουν σαν σφραγίδες.

Οφέλη:

Προώθηση αυτενέργειας, πρωτοβουλίας και βελτίωση αυτοπεποίθησης.

Ενίσχυση λεπτής κινητικότητας, εκγύμναση των μικρών μυών των άνω άκρων.

Εκπαίδευση στη χωρική τοποθέτηση μέσα σε πλαίσιο (χαρτόνι).

Tip:

Δεν παρεμβαίνουμε απλά ενθαρρύνουμε με καλή διάθεση.

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα είναι πάντα ξεχωριστό.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά όλων των ηλικιών ως ένα παιχνίδι έκφρασης, δημιουργίας και λεπτής κινητικότητας.

Γίνεται απο γονείς, εκπαιδευτικούς, θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html

Άλλοι είναι οι πιο σημαντικοί λόγοι που κατευθύνουν την επιλογή της τοποθεσίας που θα πάμε με τα παιδιά μας.

Αρχικά να επιλέξουμε κατά προτίμηση ένα μέρος ήρεμο, με λίγο θόρυβο και καθαρό αέρα.

Τα παιδιά για να εγκλιματιστούν και να συνηθίσουν στο καινούργιο περιβάλλον θέλουν λίγο χρόνο.

Για το λόγο αυτό όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα των διακοπών τόσο καλύτερο είναι για εκείνα γιατί διαφορετικά πριν ακόμα συνηθίσουν στην καινούργια ζωή θα έρθει ήδη ο καιρός να επιστρέψουν στο σπίτι.

Η αναστάτωση που θα προκληθεί θα είναι μεγαλύτερη από τις ωφέλειες που περιμένουμε να φέρουν οι διακοπές.

Για αυτόν τον ίδιο λόγο αποφύγετε τις άσκοπες μετακινήσεις με το αυτοκίνητο. Αν δεν έχουν κάποια συντροφιά, κυρίως με παιδιά της ηλικίας τους, θα κουραστούν και θα γίνουν νευρικά.

Οι διακοπές εννοείται ότι δεν γίνονται γι'αυτό!

Κατά τη διάρκεια της διαμονής στο μέρος που ήδη έχετε επιλέξει προσπαθήστε να μην αλλάξετε τις συνήθειες του παιδιού.

Διακοπές σημαίνει να επιτρέπετε τα πάντα!

Αν το παιδάκι σας στο σπίτι είναι συνηθισμένο να κοιμάται στις εννέα δεν πρέπει να καθυστερείτε υπερβολικά το ωράριο του με τη δικαιολογία των διακοπών.

Στις δέκα μπορεί να είναι καλά, αλλά τα μεσάνυχτα όχι! Διαφορετικά όταν γυρίσετε στο σπίτι θα καταλάβετε πόση κούραση χρειάζεται για να το επαναφέρετε στο παλιό του ωράριο!

Για οτιδήποτε προσπαθήστε να είστε λογικοί! Δεν πρέπει να είναι ούτε όλα απαγορευμένα, ούτε να επιτρέπονται τα πάντα.

Ένα παγωτό κάθε μέρα δεν πειράζει, αλλά τα καπρίτσια για ένα δωράκι όλες τις μέρες με τη δικαιολογία των διακοπών δε πρέπει να τα δεχόμαστε. Η κατανόηση είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε.

Κατανόηση και όχι ανεκτικότητα!

Για να πραγματοποιήσουμε έστω και μία απλή βόλτα θα πρέπει να τηρηθούν κανόνες ασφάλειας και χρήσης του απαραίτητου εξοπλισμού τόσο από τους γονείς όσο και από τα παιδιά.

Έχει αποδειχτεί ότι τα παιδιά 7-12 ετών είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ατυχήματα, γι' αυτό η ασφάλεια των παιδιών θα πρέπει να απασχολεί ιδιαίτερα τους γονείς προκειμένου να έχουμε υπεύθυνους και σωστά καταρτισμένους μελλοντικούς οδηγούς.

Τα παιδιά αυτής της ηλικίας επίσης χαρακτηρίζονται από την έλλειψη βασικών ικανοτήτων οδήγησης και η καθοδήγηση από τους γονείς σε κάποιο από τα κοντινά και ασφαλή πάρκα της περιοχής που διαμένουν, θεωρούνται ιδανικοί χώροι εκμάθησης και εξοικείωσης με το ποδήλατο.

Στην συνέχεια θα αναφέρουμε τους βασικούς κανόνες που θα πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά όπως επίσης και πληροφορίες που θα κάνουν την ασχολία του παιδιού με το ποδήλατο απόλαυση προσφέροντάς του αξέχαστη διασκέδαση.

Το μέγεθος του ποδηλάτου

Θα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς ότι το μέγεθος του ποδηλάτου είναι ένα από τους βασικότερους παράγοντες για ασφαλή οδήγηση ιδίως για παιδιά νεαρής ηλικίας.

Η οδήγηση ενός ποδηλάτου ιδιαίτερα ψηλού ή χαμηλού για το ύψος και την ηλικία του παιδιού όπως επίσης ποδήλατο ιδιαίτερα βαρύ δημιουργεί προβλήματα ισορροπίας και πιθανή αιτία πρόκλησης ατυχήματος.

Ο ίδιος κανόνας ισχύει επίσης και για τους γονείς.

Πώς θα ρυθμίσω το ποδήλατο σε σχέση με το ύψος μου;

Για τις μικρές ηλικίες (άπειρους ποδηλάτες) θα πρέπει να έχει την δυνατότητα ο αναβάτης ενώ κάθεται στην σέλα του ποδηλάτου, να ακουμπά και τα δύο πέλματα των ποδιών του στο έδαφος με τεντωμένα πόδια.

Σε περίπτωση που το παιδί βελτιώνει την ισορροπία και την ικανότητα οδήγησής του, θα μπορούσε η σέλα του ποδηλάτου να σηκωθεί σταδιακά προς τα επάνω βελτιώνοντας την ικανότητα ώθησης των πεντάλ.

Ενώ ποδηλατούμε, ποτέ το πόδι δεν θα πρέπει να κάνει πλήρη έκταση.

Στο σημείο που το πόδι έχει την μεγαλύτερη απομάκρυνση από το σώμα του παιδιού, σχηματίζεται μια μικρή γωνία στην άρθρωση του γονάτου.

Τα χέρια θα πρέπει να έρχονται σε επαφή με το τιμόνι με ιδιαίτερα εύκολο τρόπο έχοντας βέβαια την ιδανική θέση οδήγησης.

Βασικοί κανόνες ασφάλειας

Συνεχής καθοδήγηση και έλεγχος από ενήλικο άτομο ιδίως για τα παιδιά κάτω των εννέα ετών.

Τα περισσότερα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν έχουν ανεπτυγμένες ικανότητες οδήγησης τέτοιου επιπέδου προκειμένου να ποδηλατούν χωρίς επίβλεψη.

Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά έχουν διδαχθεί και κατανοήσει τους κανόνες ασφαλούς οδήγησης πριν τους επιτραπεί να οδηγήσουν χωρίς επίβλεψη

Οι αυτοκινητόδρομοι είναι πάντοτε επικίνδυνοι για τα παιδιά.

Σε περίπτωση που πρόκειται να τον διασχίσουμε κάθετα, θα πρέπει να ελέγξουμε τον δρόμο με ασφάλεια κοιτώντας πρώτα αριστερά και μετά δεξιά και σε καμία περίπτωση χωρίς την καθοδήγηση ενός έμπειρου ενήλικα.

Για λόγους ασφάλειας τα παιδιά θα πρέπει καθώς οδηγούν να μπορούν να αγγίζουν το έδαφος με τα πέλματά τους με ιδιαίτερη ευκολία ανά πάσα στιγμή εφόσον χρειασθεί.

Πάντοτε χρησιμοποιούμε ειδικό προστατευτικό ποδηλατικό κράνος

Ποτέ δεν αφήνουμε τα παιδιά να οδηγούν τη νύχτα

Δεν ακούμε μουσική (με ακουστικά) όταν οδηγούμε το ποδήλατο

Η ασφαλής οδήγηση απαιτεί την χρήση και των δύο χεριών

Δεν οδηγούμε πίσω από ογκώδη σταθμευμένα οχήματα (φορτηγά κλπ.)

Η οδήγηση του ποδηλάτου τις βροχερές ημέρες πρέπει να αποφεύγεται αυστηρώς

Κατά την διάρκεια της οδήγησης θα πρέπει το βλέμμα να είναι στραμμένο συνεχώς εμπρός προκειμένου να αντιληφθούμε εμπόδια που υπάρχουν στην πορεία

Τέλος θα πρέπει τα παιδιά να ενημερώνουν τους γονείς τους που πρόκειται να κινηθούν ή να παίξουν με το ποδήλατό τους.

Απαραίτητος εξοπλισμός

Κράνος

Όλοι οι ειδικοί που ρωτήθηκαν από τι εξαρτάται η ασφάλεια στην οδήγηση ποδηλάτου, απάντησαν ομόφωνα φυσικά από το κράνος.

Το μέγεθος και η χρήση του προστατευτικού ειδικού ποδηλατικού κράνους θεωρείται απαραίτητος εξοπλισμός μιας που οι χρήστες του ποδηλάτου νεαρών ηλικιών έχει αποδειχθεί ότι τραυματίζονται στο κεφάλι με ιδιαίτερα εύκολο τρόπο λόγου έλλειψης εμπειρίας οδήγησης και έλλειψης συνείδησης των κινδύνων που διατρέχουν.

Από την πλευρά τους οι γονείς θα πρέπει να επιμείνουν σε αυτόν τον κανόνα και να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους στην χρήση του κράνους.

Το κράνος πρέπει να ταιριάζει απόλυτα στο κεφάλι του παιδιού για να παρέχει ασφάλεια.

Σε περίπτωση που οι γονείς δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες ρυθμίσεις του κράνους, θα πρέπει να καταφεύγουν στο κατάστημα που το αγόρασαν προκειμένου να τους εξηγήσουν τον ιδανικό τρόπο ρύθμισης.

Σε καμία περίπτωση το κράνος δεν πρέπει να μετακινείται αριστερά, δεξιά, εμπρός ή πίσω από το κεφάλι του παιδιού κατά την διάρκεια που ποδηλατεί.

Θα πρέπει να ρυθμιστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να εφαρμόζει σταθερά στο κεφάλι του παιδιού μέχρι το μέτωπο και να υπάρχει ένα κενό μέχρι τα φρύδια των ματιών περίπου τριών εκατοστών.

Όσο απλή και αν φαίνεται η αγορά του κράνους, θεωρείται πολύ υπεύθυνη μιας που θα πρέπει να ταιριάζει απόλυτα στο κεφάλι του χρήστη.

Σε περίπτωση που έχουμε πτώση του παιδιού, θα πρέπει στην συνέχεια να ελέγξουμε και τον βαθμό ζημιάς που προξενήθηκε στο προστατευτικό κράνος.

Μερικές φορές οι ζημιές δεν είναι εμφανείς με το μάτι και σε μια πιθανή νέα πτώση να μην προστάτευε το παιδί όπως θα έπρεπε.

Είναι προτιμότερο να αλλάξουμε το κράνος εάν δεν είμαστε σίγουροι για την ασφάλεια του παιδιού μετά από πτώση.

Εάν ο νεαρός ποδηλάτης είναι μικρότερος των πέντε ετών, θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα στην αγορά του κράνους προκειμένου να πληρεί τις προδιαγραφές ασφάλειας που αναφέρονται για παιδιά αυτής της ηλικίας.

Σαν υπεύθυνος γονιός θα πρέπει να ελέγχετε συχνά την κατάσταση του προστατευτικού κράνους του παιδιού σας.

Σημεία που φέρουν εκδορές θα πρέπει να ελέγχονται σχολαστικά από το εσωτερικό σημείο προκειμένου να διαπιστώνεται η κατάσταση του προστατευτικού υλικού.

Τέλος θα πρέπει να γνωρίζετε ότι το κράνος έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την πιθανότητα τραυματισμού στο κεφάλι μέχρι και 88%.

Σωστή αγορά ποδηλάτου

Η αγορά του ποδηλάτου αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο σημαντικό βήμα για την αγορά ενός κινούμενου οχήματος που εκτός από διασκέδαση και ευχαρίστηση αντιπροσωπεύει μία σειρά από κινδύνους εάν δεν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες.

Ο πρώτος κίνδυνος εμφανίζεται πριν ανεβεί το παιδί στο ποδήλατο και αφορά την αγορά του ποδηλάτου από τους γονείς.

Αυτό συμβαίνει όταν οι γονείς αγοράζουν σχετικά ψηλότερο ποδήλατο από αυτό που αντιστοιχεί στο ύψος και την βιολογική ηλικία του παιδιού προκειμένου να αποφύγουν μελλοντική σπατάλη χρημάτων με την αγορά ενός ψηλότερου ποδηλάτου.

Είναι λογικό οι γονείς να σκέπτονται κατ' αυτόν τον τρόπο αλλά θα πρέπει πρωταρχικά να εξετάσουν την ασφάλεια του παιδιού τους.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς θα πρέπει τουλάχιστον να δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες οδήγησης που επιτυγχάνονται με την αγορά βοηθητικών εξαρτημάτων (μικρότερο τιμόνι, δυνατότητα καλύτερης ρύθμισης της σέλας κλπ.) για την διευκόλυνση της οδήγησης και την παροχή υψηλότερου δείκτη ασφάλειας κατά την οδήγηση.

Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις το ποδήλατο του μεγαλύτερου ηλικιακά παιδιού «περνάει» στα χέρια του μικρότερου.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι μιας που εκτός από σχετικά ψηλό και βαρύ ποδήλατο έχουμε και ποδήλατο κακής συντήρησης με αποτέλεσμα διπλασιασμού της πιθανότητας πρόκλησης ατυχημάτων.

Για την αποφυγή πιθανού λάθους, θα πρέπει να βρίσκεται και το παιδί παρόν στην αγορά του ποδηλάτου.

Οι συμβουλές των καταστημάτων σε σχέση με το μέγεθος του ποδηλάτου που ταιριάζει στο κάθε παιδί θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν από τους γονείς.

Η χρήση του παιδικού καθίσματος

Αρκετοί είναι οι γονείς που τοποθετούν παιδικά καθίσματα στα ποδήλατά τους προκειμένου να απολαύσουν την βόλτα τους μη κατανοώντας τους κινδύνους που πιθανώς κρύβει η έλλειψη υπευθυνότητας αυτής της ενέργειας.

Αυτά που θα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς είναι τα ακόλουθα:

Δεν θα πρέπει να επιβιβάζουν στα παιδικά καθίσματα των ποδηλάτων παιδιά ηλικίας κάτω των δώδεκα μηνών.

Ο λόγος είναι διότι ο αυχένας του παιδιού δεν είναι αρκετά δυνατός για να αντέξει το βάρος του κράνους που απαιτείται γι' αυτές τις ηλικίες.

Επιλέξτε το κάθισμα ελέγχοντας την ασφάλεια των ζωνών δεσίματος του παιδιού καθώς επίσης και την δυνατότητα μη ελέγχου αυτής της ζώνης ασφαλείας από το παιδί.

Θα πρέπει να υπάρχει ειδικό σημείο στήριξης για τα πόδια του παιδιού που λειτουργεί παράλληλα και σαν προστασία από τις ακτίνες του τροχού.

Το κάθισμα θα πρέπει να υποστηρίζει την πλάτη του παιδιού κάπως ψηλά και πλαγίως, προκειμένου να του παρέχει ασφάλεια και να εμποδίζει την πλήρη και άσκοπη κίνηση του κορμού.

Τα σημεία του παιδικού καθίσματος που ασφαλίζουν (δένουν) επάνω στο σκελετό του ποδηλάτου, θα πρέπει να έχουν συμπαγή εφαρμογή και να αντέχουν στις πλευρικές ταλαντεύσεις.

Τέλος είναι προτιμότερο όταν έχετε παιδικό κάθισμα στο ποδήλατο, να οδηγείτε σε δρόμους πάρκων και γενικότερα σε μέρη που η πρόσβαση των αυτοκινήτων είναι περιορισμένη και απολύτως ελεγχόμενη.

Πηγή: cyclist.gr

Από την άλλη πλευρά όμως, όλα τα παιδιά αναζητούν και αποζητούν χρόνο για παιχνίδι με τους γονείς τους!

Γι’ αυτά, το παιχνίδι με τη μαμά και το μπαμπά τα κάνει να νιώθουν μοναδικά και ιδιαίτερα.

Μέσα από παιγνιώδεις δραστηριότητες, χτίζεται ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα στην οικογένεια και ο καθένας νιώθει σημαντικός και ξεχωριστός. Δημιουργούνται σχέσεις εμπιστοσύνης και το παιδί νιώθει πως μπορεί να μοιραστεί πράγματα με τους γονείς του.

Οι γονείς από τη μεριά τους γνωρίζουν καλύτερα το παιδί τους, βάζουν τις βάσεις για όρια και σεβασμό και οι ίδιοι χαλαρώνουν με μια ευχάριστη δραστηριότητα, έπειτα από την απαιτητική και κουραστική καθημερινότητά τους.

Αρκετά συχνά, ειδικοί και παιδαγωγοί λένε στους γονείς πως ο χρόνος που θα περάσουν με το παιδί τους δε χρειάζεται να είναι πολύς, εφόσον οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν, αρκεί να είναι ποιοτικός.

Για να είμαστε ειλικρινείς, κάτι τέτοιο δεν είναι απολύτως σωστό.

Ο χρόνος που περνάμε με τα παιδιά έχει σημασία, γι’ αυτό και παρά τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε οι περισσότεροι σήμερα, πρέπει να οργανωνόμαστε έτσι ώστε να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά.

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε όμως προκειμένου να τα προλάβουμε όλα, είναι να βάλουμε το παιχνίδι, την επικοινωνία και την ποιότητα χρόνου με τα μικρά μας, σε απλές, καθημερινές δραστηριότητες, όπως το μαγείρεμα, το σούπερ μάρκετ, το περπάτημα μέχρι το σχολείο, κ.α.

Οφείλουμε να δώσουμε χώρο και χρόνο σε εμάς, αλλά και στο παιδί για ερωτήσεις, κουβέντα, οργάνωση δραστηριοτήτων και αλληλεπίδραση και όχι να διεκπεραιώνουμε μηχανικά και γρήγορα τις καθημερινές μας υποχρεώσεις.

Σας φαίνονται όλα αυτά ουτοπικά και δύσκολα στην πράξη;

Παρακάτω, θα διαβάσετε μερικές ιδέες που θα δείτε πως μπορεί εύκολα κάποιος να προσαρμόσει στην καθημερινότητά του με τα παιδιά.

• Ακούστε μαζί μουσική, τραγουδήστε, συζητήστε το λεξιλόγιο και ανακαλύψτε τεχνικές εξάσκησης μνήμης, οποιαδήποτε ώρα μέσα στο σπίτι ή το αυτοκίνητο.

• Κάντε παιχνίδι ταξινόμησης με τις δουλειές του σπιτιού.

Τακτοποιήστε μαζί τα ρούχα από την απλώστρα, τα μαχαιροπίρουνα από το πλυντήριο, κ.α.

• Μαγειρέψτε μαζί.Μιλήστε για τα υλικά και κάντε μάθημα γεύσης, αφής, χρωμάτων και σειροθέτησης.

Ρωτήστε το παιδί σας για το πριν και το μετά και αφηγηθείτε τι κάνατε από την αρχή.

• Πάρτε το παιδί μαζί στο σούπερ μάρκετ.

Το παιδί χωρίς όρια μπορεί να κάνει τα ψώνια πολύ δύσκολα. Ωστόσο, είναι ευκαιρία και για το γονιό να δει και ο ίδιος πού πρέπει να «δουλέψει» με το μικρό του.

Αν έχετε βάλει τις βάσεις για καλή συνεννόηση, τότε το σούπερ μάρκετ αποτελεί τεράστια πηγή παιχνιδιού και μάθησης!

• Περπατήστε για να πάτε στο σχολείο.

Αξίζει τον κόπο να σηκωθείτε δέκα λεπτά πιο νωρίς από το κρεβάτι προκειμένου να τα περάσετε στο δρόμο μαζί με το παιδί σας, συζητώντας για τον καιρό, περιγράφοντας κτίρια και μαθαίνοντας κανόνες κυκλοφοριακής αγωγής στην πράξη.

• Παίξτε «τις νοικοκυρές» ή τους «μάστορες» και κάντε όλοι μαζί δουλειές που πρέπει να γίνουν μέσα στο σπίτι.

• Μοιραστείτε κουκλάκια και αυτοκινητάκια και κάντε με αυτά δραστηριότητες που μπορεί να κάνετε και οι ίδιοι π.χ. μπάνιο, ντύσιμο, διάβασμα, ψώνια, μαγείρεμα, βόλτα, κλπ.

• Ναι, δείτε τηλεόραση ή ταινία (κατάλληλα προγράμματα), αλλά μετά συζητήστε γι’ αυτό που είδατε ή είδε το παιδί.

Ρωτήστε για τους ήρωες και τα γεγονότα, βάλτε το παιδί στη διαδικασία να προσέξει, να θυμηθεί και να αφηγηθεί.

• Φροντίστε μαζί τον κήπο ή το μπαλκόνι.

Μιλήστε για τα λουλούδια, τη σημασία της συνέπειας και της φροντίδας.

Σε γενικές γραμμές, προσπαθήστε να εντάξετε το παιδί ή τα παιδιά σας σε όσα περισσότερα πράγματα μπορείτε!

Επενδύστε στη σχέση σας με αυτόν τον τρόπο και θα δείτε μακροπρόθεσμα πώς κι αυτά θα μάθουν την αξία της οικογένειας και θα αποζητούν πάντα το δέσιμο και το μοίρασμα με την οικογένεια.

ΠΗΓΗ:nowdoctor.gr, Φανή Βαγγελάτου - Λογοθεραπευτής

Αναρωτιέστε αν είναι καλή η ιδέα σας και σκέφτεστε συνέχεια τι πρέπει να κάνετε για να πάνε όλα καλά;

Οι διακοπές σημαίνουν ξεκούραση, χαλάρωση, διασκέδαση.

Το σημαντικότερο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να συζητήσετε με το παιδάκι σας τι θα το ευχαριστούσε να κάνει αυτό το καλοκαίρι, να του προτείνετε ιδέες ζητώντας τη γνώμη του και να προσπαθήσετε να ικανοποιήσετε την επιθυμία του.

Ένα ενδεχόμενο λοιπόν είναι η διακοπές στην κατασκήνωση!

Τι πρέπει να προσέξετε αν πάρετε αυτή την απόφαση και για ποιους λόγους είναι καλό να στείλετε το παιδάκι σας σε μια κατασκήνωση;

*Τι να προσέξουμε

Για ένα παιδάκι κάτω των 6 ετών είναι σχεδόν ακατόρθωτο το σενάριο της κατασκήνωσης.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δύσκολα μπορούν να αποχωριστούν τους γονείς τους για ένα χρονικό διάστημα, καθώς είναι εξαρτημένα και προσκολλημένα πάνω τους.

Αποφύγετε επίσης να το στείλετε σε ευαίσθητες οικογενειακές στιγμές γιατί θα αισθανθεί ότι το απομακρύνεται.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να νιώσει ότι η κατασκήνωση είναι μια λύση για εσάς να το απομακρύνεται από κοντά σας.

Πρώτα από όλα θα πρέπει να συμφωνήσει και εκείνο με την απόφασή σας.

Μην πάρετε την πρωτοβουλία και το γράψετε μόνη σας χωρίς να το ρωτήσετε και χωρίς την έγκριση του.

Αν αποφασίσει ότι τελικά δε θέλει να πάει μη το πιέσετε και σεβαστείτε αυτό που θέλει.

Σε περίπτωση που καταλάβετε ότι η άρνηση του οφείλεται σε δισταγμούς και στην ανικανότητα να πάρει αποφάσεις, βοηθήστε το μιλώντας του για τις δραστηριότητες, το περιβάλλον και τις νέες εμπειρίες που θα αποκτήσει εκεί.

Η παρέα βοηθάει πολύ!

Καλό είναι, ειδικά την πρώτη φορά, να προσπαθήσετε να το στείλετε μαζί με κάποιο αγαπημένο φίλο του ή με κάποιο ξαδερφάκι και φυσικά αφήστε το να πάρει μαζί του κάποιο παιχνίδι ή ένα αγαπημένο αντικείμενο.

Πρέπει να το προετοιμάσετε για την εμπειρία αυτή!

Μπορείτε να του περιγράψετε το όμορφο περιβάλλον που θα συναντήσει, να μιλήσετε για τα πράγματα που θα κάνει εκεί, για τις καινούργιες γνωριμίες με άλλα παιδάκια και για τους λόγους που θα πάει εκεί.

Δείξτε του ότι είστε χαρούμενοι που θα πάει διακοπές μόνο του και ενημερώστε το ότι θα βρίσκεται σε έναν χώρο που θα έχει τη δυνατότητα να αθλείται και να ψυχαγωγείται με παιδιά της ηλικίας του.

Σε περίπτωση που έχετε πάρει μαζί την απόφαση και τις τελευταίες μέρες νιώσετε ότι είναι διστακτικό και στεναχωρημένο, καλύτερα να μη του ξαναμιλήσετε για το πόσο όμορφα θα είναι εκεί και για το πόσο ωραία θα περάσει.

Πρέπει να το ενθαρρύνετε να πάει πρώτα λίγες μέρες να δει μόνο του και αν δεν του αρέσει τελικά να το διαβεβαιώσετε ότι με την πρώτη ευκαιρία θα πάτε να το πάρετε.

Φροντίστε να έχετε τακτική επικοινωνία μαζί του,

αλλά μη του υπενθυμίζετε συνέχεια πόσο σας λείπει γιατί έτσι θα το αναστατώνεται και θα νιώθει νοσταλγία για το σπίτι του.

Τις πρώτες μέρες τα παιδιά γνωρίζονται και δένονται μεταξύ τους και η συνεχής επικοινωνία μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την κοινωνικοποίηση του.

Τέλος, κάντε ότι περνάει από το χέρι σας να περάσει καλά και επιλέξτε μαζί μια κατασκήνωση καλά οργανωμένη που θα του προσφέρει πολλές ευχάριστες δραστηριότητες, ασφάλεια, καθαριότητα, ψυχαγωγία και άθληση για αξέχαστες και μοναδικές διακοπές.

*Για ποιους λόγους να στείλω το παιδί μου κατασκήνωση;

Το παιδί μαθαίνει τον εαυτό του.

Μέσα από τις όμορφες και καθημερινές δραστηριότητες που προσφέρει η κατασκήνωση, το παιδί μαθαίνει να ανακαλύπτει και αναπτύσσει τις ικανότητες του και μπορεί να αποφασίζει τι του αρέσει και τι όχι.

Ανεξαρτησία.

Το παιδί αρχίζει να παίρνει αποφάσεις χωρίς την καθοδήγηση των γονέων.

Μαθαίνει να διαχειρίζεται μόνο του τις ανάγκες του εαυτού του και τις καθημερινές του επιλογές.

Λειτουργώντας σύμφωνα με τους κανονισμούς της ομάδας, γίνεται κοινωνικό, ανακαλύπτει τις δυνατότητες του και αναπτύσσει το δυναμικό της προσωπικότητάς του.

Μαθαίνει να προσαρμόζετε.

Το περιβάλλον της κατασκήνωσης είναι κάτι πρωτόγνωρο και τελείως διαφορετικό για το παιδάκι.

Με την παραμονή του στην κατασκήνωση μαθαίνει να προσαρμόζετε σε ένα καινούργιο περιβάλλον και να αποδέχεται τις καινούργιες συνθήκες, αποκτώντας πολλές ευχάριστες εμπειρίες.

Μπορεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του.

Ανακαλύπτοντας τις ικανότητες του και αναπτύσσοντας τη δημιουργικότητα του το παιδί δεν φοβάται τον ανταγωνισμό και αποκτά αυτοπεποίθηση.

Τα παιδιά λειτουργούν σαν ομάδες, δένονται μεταξύ τους και μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες μαθαίνουν να βοηθάνε το ένα το άλλο, χωρίς να αισθάνονται ανταγωνισμό και αρχίζουν να μη φοβούνται τη συνύπαρξη με άλλους.

Το παιδί γίνεται υπεύθυνο.

Μαθαίνει να λειτουργεί ομαδικά και να προσαρμόζεται σε συγκεκριμένους κανόνες και όρια.

Μαθαίνει να μοιράζεται, να συνυπάρχει και να συνεργάζεται με άλλα παιδάκια της ηλικίας του και έτσι αποκτά μεγαλύτερη υπευθυνότητα.

Αποκτά έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής.

Έρχονται καθημερινά σε επαφή με τη φύση, την άθληση, γίνονται περισσότερο δραστήρια και ανακαλύπτουν τη δημιουργικότητα τους μακρυά από τον κόσμο της τεχνολογίας.

Ψυχαγωγία, χαρά και διασκέδαση.

Μπορεί να αποκτήσει τόσα πολλά εφόδια μέσα σε ένα περιβάλλον χαράς, διασκέδασης και χαλάρωσης.

Τα παιδιά γελούν, χορεύουν, τραγουδούν, παίζουν ανέμελα και φυσικά αποκτούν πολλούς φίλους!

Αρχίζουν σιγά σιγά να εμφανίζονται τα παιχνίδια συνεργασίας και του ατομικού και του ομαδικού συναγωνισμού.

Αυτή είναι μια ηλικία που συχνά την ονομάζουν "της μετάβασης" και φτάνει μέχρι τα οκτώ χρόνια!

Τα παιδάκια των 6 ετών απεχθάνονται συνήθως να παίζουν μόνα τους και επιζητούν παιχνίδια συνεργασίας και συναγωνισμού μαζί με άλλα παιδιά της ηλικίας τους, αν και ακόμα οι ομάδες τους στο παιχνίδι είναι ακόμα ευμετάβλητες και οργανωμένες με πολύ ελεύθερο τρόπο.

Τα παιχνίδια δεν εξαρτιούνται τώρα τόσο πολύ από τα διάφορα αντικείμενα και εκδηλώνεται μια καθαρή προτίμηση για το τρέξιμο, τα οργανωμένα παιχνίδια σε ομάδες και για όλες τις μορφές των αθλημάτων.

Τα ομαδικά παιχνίδια οδηγούν στον σχηματισμό πραγματικών ομάδων που δημιουργούνται για να καταφέρουν και να πετύχουν έναν κοινό σκοπό.

Οι ομάδες που σχηματίζονται αρχικά δεν είναι σταθερές.

Στη συνέχεια, γύρω στα 10 περίπου χρόνια αρχίζουν και δημιουργούνται ομάδες από τα παιδάκια με σταθερούς συντρόφους, με μιαν αυξανόμενη αλληλεγγύη μεταξύ τους που επεκτείνεται και στην τάξη και μερικές φορές η αντίθεση μεταξύ των αντιπάλων προκαλεί ανταγωνιστικότητα.

Ένα τυπικό φαινόμενο αυτών των ομάδων είναι η ιεραρχία.

Συνήθως κάθε ομάδα έχει τον δικό της αρχηγό που συντονίζει και οργανώνει τους συμπαίκτες του.

Η ανάγκη του παιδιού για επιβεβαίωση και απελευθέρωση από τους ενήλικες καθώς και η ανάγκη για συμφωνία και αλληλεγγύη είναι τα κίνητρα που σπρώχνουν τα παιδιά να ενωθούν και να σχηματίσουν ομάδες.

Η ανάγκη να ανήκουν και να είναι μέλη μιας ομάδας είναι πάρα πολύ σημαντική σε αυτή την ηλικία.

Είναι επίσης σημαντικό να μιμούνται τους άλλους και να κάνουν εκείνο που κάνουν οι συνομήλικοι και να επηρεάζονται από αυτούς.

Η σχετική επιρροή των ενηλίκων και των συνομηλίκων αλλάζει σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού.

Όσο μεγαλώνει η επιρροή των άλλων παιδιών της ηλικίας τους γίνεται μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη των ενηλίκων.

Πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβεται η ανάγκη του παιδιού να αισθάνεται μέρος μιας ομάδας.

Η επιθυμία αυτή είναι η φάση της μετάβασης μεταξύ του να ανήκει στην οικογένεια, όπως το μικρό παιδί, και να ανήκει στον εαυτό του, όπως ο έφηβος.

Τον πρώτο χρόνο η εκλογή των συντρόφων καθορίζεται από τις ευκαιρίες του παιδιού για κοινωνικές επαφές και αργότερα καθορίζεται από τα κοινά ενδιαφέροντα.

Τα παιδιά δεν αναζητούν πλέον το ένα το άλλο μόνο για να παίζουν, αλλά για να δημιουργήσουν μια καινούργια ψυχολογική κοινότητα.

Τα παιδάκια αυτής της ηλικίας, δεδομένου της απειρίας και της ανωριμότητας τους,

έχουν ανάγκη και δέχονται τις περισσότερες φορές με ευχαρίστηση την παρέμβαση, την επίβλεψη και την καθοδήγηση ενός ενήλικα,

αρκεί να μη επεμβαίνει πολύ και να ξέρει να κρατάει τη θέση του.

Τις περισσότερες φορές κουράζονται εύκολα να κάθονται σε όλη τη διάρκεια ενός κοινού κινηματογραφικού θεάματος και οι ταινίες που έχουν κάτι ενδιαφέρον για αυτά είναι λίγες.

Στις μέρες μας όμως προβάλλονται πολλές ταινίες με κινούμενα σχέδια και σαφέστατα το παιδάκι βλέπει με ευχαρίστηση τους αγαπημένους παιδικούς του ήρωες.

Μερικές από αυτές τις ταινίες γίνονται κυρίως για εμπορικούς λόγους και άλλες αποτελούν ένα τέλειο θέαμα για τα παιδιά, καθώς προσφέρουν σε αυτά ένα ικανοποιητικό παιδαγωγικό και μορφωτικό περιεχόμενο.

Όταν το παιδάκι είναι μικρό η επιλογή της ταινίας εύκολα βρίσκεται υπό τον έλεγχο των γονιών.

Όσο όμως αρχίζει να μεγαλώνει η επιλογή ταινιών από τους γονείς γίνεται πολύ πιο δύσκολη υπόθεση και παραχωρεί τη θέση της στις θεαματικές επιλογές των παιδιών.

Στην ηλικία του δημοτικού ο κινηματογράφος γίνεται για το παιδί τόπος δημιουργίας κοινωνικών σχέσεων.

Το παιδί θέλει να παρακολουθεί έργα που βλέπουν όλοι οι φίλοι του.

Ο κινηματογράφος αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της πραγματικής κουλτούρας και είναι δουλειά των γονιών να βοηθάνε τα παιδιά για να βρίσκουν το καλύτερο που έχει να τους προσφέρει.

Οι γονείς μπορούν καμιά φορά να απορρίπτουν τις ταινίες αλλά μόνο και πάντα με αιτιολόγηση.

Συχνά οι απαγορεύσεις έχουν σαν αποτέλεσμα να διεγείρουν ακόμα περισσότερο την περιέργεια του παιδιού, το οποίο θα θελήσει να δει την απαγορευμένη ταινία.

Είναι πολύ σημαντικό να μιλάμε με το παιδί για την ταινία που θα ήθελε να δει, εξηγώντας του γιατί αυτή η ταινία αξίζει ή όχι.

Με τον τρόπο αυτό θα αρχίσουμε να το συνηθίζουμε μέσα από τις ερωτήσεις του και τις δικές μας απαντήσεις να μπορεί να μπορεί διαλέγει μόνο του τις ταινίες και να βελτιώσει τις επιθυμίες του και αισθητικά του κριτήρια.

Ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι και για έναν ενήλικα να αποσπάσει τη προσοχή του από την οθόνη, ακόμα και αν το πρόγραμμα δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον, και να ασχοληθεί με κάτι άλλο.

Πως δημιουργείτε στο παιδί όμως η κακή συνήθεια να βλέπει πολύ τηλεόραση?

Είναι πιθανό πως εμείς οι ίδιοι παρακολουθούμε πολύ και το παιδί μας μιμείται.

Ένας άλλος λόγος είναι πως πολλές φορές ενθαρρύνουμε εμείς οι ίδιοι αυτή τη συνήθεια όταν βλέπουμε ότι το παιδί είναι ήσυχο παρακολουθώντας κάτι και αυτό εξυπηρετεί κι εμάς.

Πολλές φορές ακόμα χρησιμοποιούμε την τηλεόραση ως μέσο επιβράβευσης για κάποιο πράγμα που θέλουμε να πετύχουμε από το παιδί, κάνοντας έτσι την παρακολούθηση της τηλεόρασης κάτι σπουδαίο, μια αμοιβή.

Επομένως, τα παιδιά που παρακολουθούν πολύ τηλεόραση δε φταίνε.

Το φταίξιμο είναι δικό μας που χρησιμοποιούμε αυτό το μέσο για τα κρατάμε ήσυχα και δε συμμετέχουμε με τρόπο πιο δραστήριο και ουσιαστικό στα παιχνίδια τους και τα ενδιαφέροντα τους.

Το μεγαλύτερο ελάττωμα της τηλεόρασης είναι ότι δε δίνει την ευκαιρία στο παιδί να επέμβει ενεργητικά στο περιβάλλον, μα το συνηθίζει να δέχεται τον κόσμο παθητικά από τις πληροφορίες. Παρά το ελάττωμα αυτό, αν η τηλεόραση χρησιμοποιηθεί σωστά και όχι σαν μέσο για να μας απαλλάσσει από το παιδί, αντιπροσωπεύει ένα καλό μέσο πληροφοριών και ερεθισμάτων.

Το σημαντικό είναι να διαλέγουμε τα προγράμματα που μπορεί να παρακολουθήσει και να ορίσουμε τις ώρες που θα τα βλέπει, σύμφωνα πάντα με την ηλικία και την προσωπικότητα του παιδιού μας.

Τα παιδιά κατά τη σχολική ηλικία μπορούν να παρακολουθούν και προγράμματα για ενήλικες, αν και είναι καλύτερα να αποφεύγονται ταινίες και σκηνές που μπορούν να τα ταράξουν.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία αγαπούν και δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση σε ταινίες δράσης με λίγο κίνδυνο και αγωνία.

Μέσα σε επιτρεπόμενα όρια είναι σωστό να σεβόμαστε τις προτιμήσεις του, αφήνοντάς το να παρακολουθήσει αυτό που του αρέσει.

Για να περιορίσετε τις αρνητικές συνέπειες της τηλεόρασης θυμηθείτε:

● Σύμφωνα με ανακοίνωση της Αμερικανικής Παιδιατρικής Εταιρίας τα παιδιά κάτω των 2 ετών θα πρέπει να αποφεύγουν την τηλεόραση καθώς αυτή επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών.

● Η ίδια ανακοίνωση αναφέρει ότι στα μεγαλύτερα παιδιά ο χρόνος έκθεσης τους σε οθόνη (τηλεόραση, υπολογιστής κτλ) δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις δύο ώρες στο σύνολο.

● Αποφύγετε να τοποθετήσετε την τηλεόραση σε παιδικό δωμάτιο καθώς με αυτό τον τρόπο υπάρχει ο κίνδυνος να «χάσετε» τον έλεγχο».

● Ελέγχετε πάντα την ποιότητα των προγραμμάτων που παρακολουθεί το παιδί σας (μια έξυπνη λύση είναι να αφιερώσετε χρόνο κάποια στιγμή και να τα δείτε μαζί) και συμβουλευτείτε την ειδική σήμανση.

● Προτείνετε κι εσείς προγράμματα που θα μπορούσε το παιδί σας να παρακολουθήσει.

● Περιορίστε στο μικρότερο δυνατό τον χρόνο της τηλεόρασης.

● Συζητήστε πάντα ότι σας μεταφέρει το παιδί από την εμπειρία του με την τηλεόραση, και φροντίστε να του/της ξεχωρίσετε το πραγματικό από το φανταστικό.

Η επαφή του παιδιού με το θέατρο, εκτός από την διασκέδαση που προσφέρει, συμβάλει πολύ στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του και συντελεί στην ψυχοπνευματική του ανάπτυξη.

Η παρακολούθηση μιας θεατρικής παράστασης περνάει με πολύ απλό και μαγικό τρόπο μυνήματα στο μυαλουδάκι του παιδιού για ηθικές αξίες, στοχεύοντας στην ανάπτυξη της παιδικής φαντασίας, στην ψυχαγωγία, στην αισθητική διαπαιδαγώγηση αλλά και στην καλλιέργεια μιας κριτικής ματιάς πάνω στην κοινωνία και στη ζωή.

Τα πλεονεκτήματα του θεάτρου για το παιδί

-Καλλιέργεια ικανοτήτων έκφρασης σκέψεων και συναισθηµάτων.

-Ενεργοποίηση της φυσικής περιέργειας και διάθεσης συµµετοχής.

-Εξοικειώνετε µε την οµαδική εργασία.

-Βοηθάει σε τυχόν µαθησιακές δυσκολίες, καθώς συμβάλει στη γλωσική ανάπτυξη του παιδιού.

-Καλλιεργεί και απελευθερώνει τη φαντασία του.

-Συντελεί στην ανάπτυξη της κοινωνικότητας του παιδιού.

-.Ο συνδυασµός λεκτικής και µη λεκτικής επικοινωνίας, βοηθάει στη διατύπωση ολοκληρωµένων νοηµάτων.

-Αναπτύσσει το κριτικό πνεύμα του, καθώς έχει τη δυνατότητα να κρίνει και να σκεφτεί τι του άρεσε και τι όχι.

Αρκετές φορές οι γονείς επαναπαύονται στο ότι κάποια στιγμή το παιδάκι τους θα αρχίσει να παρακολουθεί θεατρικές παραστάσεις με το σχολείο. Σίγουρα θα γίνει και αυτό, αλλά η επίσκεψη του γονιού με το παιδί του σε μια θεατρική παράσταση είναι μια εμπειρία που αξίζει να ζήσετε όπως και να έχει.

Μέσα από τη διασκέδαση και με έναν πολύ ευχάριστο τρόπο θα μπορέσετε να επικοινωνήσετε μαζί του, καθώς τα μηνύματα που θα σας περάσει το θεατρικό έργο είναι μια πολύ καλή αφορμή για συζήτηση.

Από πότε μπορεί να παρακολουθήσει το παιδάκι μια θεατρική παράσταση;

Ένα παιδάκι μπορεί να επισκεφτεί το θέατρο από την ηλικία μόλις των 2 ετών, χωρίς να χρειάζεται να κατανοήσει το νόημα του έργου. Τουλάχιστον η εμπειρία που θα αποκτήσει και η πρώτη γνωριμία του με τον κόσμο του θεάτρου είναι δύο πολύ σημαντικά κίνητρα.

Κατά την επίσκεψή σας στο θέατρο μην έχετε πολλές απαιτήσεις από το παιδάκι σας και σε καμία περίπτωση μη το πιέσετε. Ο στόχος είναι να περάσετε καλά και να κρατήσετε ότι πιο όμορφο από την εμπειρία αυτή.

Η επίσκεψη στο θέατρο

- Προετοιμάστε το παιδάκι σας για το τι περίπου είναι το θέατρο, τι πρόκειται να δείτε εκεί και ότι θα είναι μια πολύ ευχάριστη έξοδος.

-Στην περίπτωση που νιώσει δυσφορία και θέλει να βγει έξω μη το μαλώσετε και μη το φέρετε σε δύσκολη θέση.

Προσπαθήστε να συζητήσετε ποιος είναι ο λόγος και αν έτσι νιώσει καλύτερα και είναι απαραίτητο μη του χαλάσετε το χατήρι.

- Αφήστε το παιδί σας να επιλέξει που θέλει να καθίσει.

- Φροντίστε να είναι κοντά σας για να απαντάτε σε τυχόν ερωτήσεις και απορίες, να τους τονίζετε κάτι που θεωρείτε ενδιαφέρον στο έργο και να μοιράζεστε τα συναισθήματα που απλόχερα προσφέρει μια θεατρική παράσταση(γέλιο, λύπη, θυμό, νοσταλγία, χαρά)

- Αν το παιδάκι σας είναι πολύ μικρό φροντίστε να έχετε μαζί σας νερό και φαγάκι για να του δώσετε όταν χρειαστεί.