Η εξάσκηση σε αυτές τις δύο κατηγορίες κινήσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την κατάκτηση της γραφής.

1. φυλλομετρώ βιβλίο, περιοδικό κα.

2. ανεβαίνω σκαμπό για να φτάσω κάτι

3. σκουπίζω με πετσέτα τα πιάτα (μπολ, πλαστικά)

4. πίνω με ποτήρι

5. τρώω με το κουτάλι

6. καρφώνω με το πιρούνι

7.χοροπηδάω

8. τρέχω

9. ανεβαίνω και κατεβαίνω σκαλιά

10. χτενίζομαι

11. βάζω και βγάζω τα ρούχα μου

12. κουμπώνω-ξεκουμπώνω

13. τραβάω το φερμουάρ

14. μουτζουρώνω

15. κόβω με ψαλίδι

16. κρεμάω τη πετσέτα

17. διπλώνω τα ρούχα μου

18. κόβω με τα χέρια μου ψωμί, μαρούλι κτλ.

19. αλείφω το ψωμί μου

20. ανακατεύω κατσαρόλα, γάλα κα.

21. σκουπίζομαι όταν λερωθώ

22. προσπαθώ-τεντώνομαι να φτάσω κάτι

23. σκίζω χαρτιά

24, τσαλακώνω χαρτιά

25. τρίβομαι με σφουγγάρι

26. λούζομαι

27. ζυμώνω – πλάθω

28. βάζω και βγάζω το κοκαλάκι στα μαλλιά μου

29. ξεσκονίζω

30. ανεβαίνω – κατεβαίνω μόνος μου από την καρέκλα, καναπέ

31. βάζω – βγάζω τα παπούτσια μου

32. αλείφω με το πινελάκι το λάδι ή το βούτυρο

33. πληκτρολογώ στον υπολογιστή

34. πλένω τα δόντια μου

35. βιδώνω το καπάκι (οδοντόκρεμας, βαζάκι κα.)

36. δένω τα κορδόνια μου

37. στέκομαι στο ένα μου πόδι

38. ρίχνω κέρματα σε κουμπαρά

39. βάζω τα μανταλάκια στα ρούχα

40. βγάζω τα μανταλάκια από τα ρούχα

41. πλένω τα χέρια μου

42. ξεφλουδίζω μια μπανάνα, ένα μανταρίνι

43. κλειδώνω – ξεκλειδώνω μια πόρτα

44. ανοίγω – κλείνω μια πόρτα με το πόμολο

45. βάζω τα κεράκια σε μια τούρτα

Οι παραπάνω δραστηριότητες (ανάλογα με την ηλικία) απευθύνονται σε όλα τα παιδιά από 3 ετών και πάνω και βοηθούν ιδιαίτερα τα παιδιά που κάνουν εργοθεραπεία εξαιτίας της δυσκολίας και της αδεξιότητας που εμφανίζουν σε αυτόν τον τομέα.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/45.html

Ο Π, ένα αγόρι της Δ' Δημοτικού με δυσαναγνωσία και σημασιολογικά ελλείμματα:

"Η μαμά με ξέγραψε απο το ποδόσφαιρο γιατί δεν προλάβαινα να διαβάσω"!

Ο Φ, μαθητής της Γ' Δημοτικού με δυσλεξία:

"Κυρία μου άρεσε πολύ το πιάνο αλλά δεν πηγαίνω πια για να διαβάζω"!

Τέλος ο Π είναι ένα αγόρι της ΣΤ' Δημοτικού που έχει δυσλεξία, έντονη διάσπαση προσοχής και κινητική ανησυχία.

Δυσκολεύεται να διαβάσει και μπορεί να συγκεντρωθεί ελάχιστα λεπτά της ώρας.

Στο σχολείο δεν τα καταφέρνει καλά και η σχολική του υποεπίδοση είναι εμφανής.

Πηγαίνει όμως ποδόσφαιρο και είναι αρχηγός της ομάδας.

Μιλάει για αυτό με μεγάλη περηφάνια και αποτελεί το σημείο αναφοράς του για την εικόνα του εαυτού του.

Αν ο Π δεν είχε την επίδοση του ως αθλητής το μόνο που θα καθόριζε την αξία του ως ικανός ή μη θα ήταν το σχολείο.

Το παιδί με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει εκεί που οι συνομήλικοι του μπορούν, στο σχολείο.

Το μεγαλύτερο ποσοστό της καθημερινότητας του το περνά κάνοντας πράγματα που έχουν σχέση με γλωσσικές πληροφορίες οι οποίες δίνονται με τρόπο που αυτό δεν το βοηθούν να καταλάβει.

Η αξία του ορίζεται με το αν μπορεί ή όχι να διαβάσει εύκολα, να καταλάβει και να απαντήσει, να γράψει γρήγορα και χωρίς λάθη, να θυμηθεί.

Το γεγονός ότι ο συνομήλικος του ή ακόμα και μικρότερα παιδιά μπορούν ενώ ο ίδιος δυσκολεύεται βιώνεται ως αποτυχία.

Γίνεται λοιπόν περισσότερο από απαραίτητο να δίνεται η ευκαιρία στο παιδί με Δυσλεξία και άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες να κάνει κάτι που το ευχαριστεί και να μην αξιολογείται μόνο από την σχολική του επίδοση.

Άλλωστε οι ίδιες οι δραστηριότητες διδάσκουν δεξιότητες και ενισχύουν τομείς που τα παιδιά χρειάζονται.

Αναφέρονται 3 βασικές δραστηριότητες και τι προσφέρουν στο παιδί με ΕΜΔ:

Τα αθλήματα ή άλλες κινητικές δραστηριότητες πχ. ποδόσφαιρο, μπάσκετ, χορός κτλ. προσφέρουν:

α) Να συγκρατεί και να ακολουθεί προφορικές οδηγίες.

β) Να ακολουθεί διαδοχή βημάτων.

γ) Ενίσχυση στη χωροταξική αντίληψη. Την θέση του εαυτού του και των άλλων σε σχέση με τον χώρο πχ. γήπεδο, αίθουσα χορού.

δ) Στην περίπτωση του χορού το παιδί ενισχύει και την ρυθμική του ακολουθία.

Η μουσική προσφέρει:

α) Να μπορεί το παιδί να διαβάζει μια συμβολική γλώσσα (νότες) και να κωδικοποιεί και αποκωδικοποιεί. Ότι ακριβώς χρειάζεται και στην ανάγνωση (αποκωδικοποίηση) και γραφή (κωδικοποίηση).

β) Ενίσχυση της ακουστικής μνήμης.

Οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες πχ. ζωγραφική, χειροτεχνίες κτλ. προσφέρουν:

α) Ενίσχυση της έκφρασης χωρίς τη χρήση της γλώσσας.

β) Ενίσχυση της λεπτής κινητικότητας πχ. πινέλο, ψαλίδι κτλ.

γ) Ενίσχυση οπτικής διάκρισης.

Η συμμετοχή του παιδιού σε δραστηριότητες που απολαμβάνει λειτουργεί πάντα ως ένας σημαντικός αντισταθμιστικός παράγοντας αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης.

Τα πλεονεκτήματα είναι πολύ περισσότερα από όσα αναφέρονται και έχουν να κάνουν με την πεποίθηση ότι το παιδί ανήκει κάπου που μπορεί να εκφράσει άνετα την προσωπικότητα και τις ικανότητες του.

Επίσης συμβάλλουν εξαιρετικά στην ανεξαρτησία και αυτονόμηση του παιδιού.

Βασικό tip:

Όλα αυτά τα εξωσχολικά ενδιαφέροντα είναι θετικά μόνο όταν το παιδί με ΕΜΔ έχει τη διάθεση να λάβει μέρος.

Η επιλογή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τη συγκατάθεση του παιδιού και να μην το φέρνει αντιμέτωπο πάλι με αυτά που το δυσκολεύουν.

Για το κάθε παιδί κάτι διαφορετικό κινεί την διαδικασία έκφρασης, δημιουργίας και εκτόνωσης.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/blog-post_27.html

Κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση στη σχετική βιβλιογραφία ανακαλύπτεις πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα τα τελευταία χρόνια.

Μέχρι πριν από μία με δύο δεκαετίες η λέξη παιδί ήταν συνώνυμο με τρέξιμο και παιγνίδι στις αλάνες μέχρι τελικής πτώσεως, ενώ σήμερα η πραγματικότητά μας φαντάζει πολύ διαφορετική.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή που συνεχώς καταφθάνουν στα αφτιά μας πολύ ανησυχητικά νέα από όλες τις γωνιές του πλανήτη!

Όλοι μιλάνε για μια νέα επιδημία, της παιδικής παχυσαρκίας, και κατ’ επέκταση του μεταβολικού συνδρόμου στα παιδιά!

Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέες -και με εξωτικά ονόματα- ορμόνες, όπως η λεπτίνη, γκρελίνη, λιπονεκτίνη, προ-οπιομελανοκορτίνη που συμμετέχουν στην παθογένεια του συνδρόμου, προϊόν της βαρύτητας που έχει δοθεί από την ερευνητική κοινότητα στην αντιμετώπιση ενός τόσο ανησυχητικού φαινομένου.

Τι δείχνουν οι μελέτες

Μελέτες από επίσημους οργανισμούς, όπως η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μιλάνε για δραματική αύξηση του ποσοστού υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών κατά τη σχολική ηλικία, ποσοστό που σε ορισμένες χώρες κυμαίνεται από 20% εώς 40%.

Τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης μιλάνε για δύο δισεκατομμύρια υπέρβαρα άτομα παγκοσμίως μέχρι το 2015, ενώ σε μια πρόσφατη αμερικανική έρευνα τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικά: στην κατηγορία από έξι ώς δώδεκα ετών μόνο το 64% των αγοριών και το 50% των κοριτσιών μπορούσαν να διανύσουν ένα χιλιόμετρο σε λιγότερο από δέκα λεπτά, ενώ στην ίδια ηλικιακή ομάδα μόνο το 60% των αγοριών και το 30% των κοριτσιών μπορούσαν να κάνουν πάνω από μία έλξη (σε οριζόντια μπάρα με στόχο το πιγούνι τους να φτάνει την μπάρα).

Φαίνεται πως στις μέρες μας, για ένα σημαντικό ποσοστό από τα παιδιά μας, το ποδήλατο και η μπάλα έχουν αντικατασταθεί από τα ασύρματα πληκτρολόγια και τηλεχειριστήρια.

Τα παιδιά διασχίζουν ολόκληρες ηπείρους, συμμετέχουν σε μυθικές μάχες, εξολοθρεύουν εκατόμβες εχθρών με τα πιο απίθανα μέσα, αποκτούν φίλους στην Καραϊβική και την Κίνα (βλέπε facebook, tweeter κτλ.) και όλα αυτά χωρίς να ιδρώσουν!!

Τώρα, ίσως περισσότερο από ποτέ, γιατί όσο μιλάμε το πρόβλημα μόνο αυξητική τάση παρουσιάζει, είναι καιρός να δούμε τον τίτλο στην αρχική του μορφή: γιατί είναι η άσκηση σημαντική και γιατί είναι σημαντικό να ξεκινά από την παιδική ηλικία;

Συμβουλές στους γονείς

Ως γονείς είναι καλό να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να αποκτήσουν καλές συνήθειες για την υγεία τους, και όσο πιο νωρίς γίνει αυτό τόσο πιο μακροπρόθεσμα αποτελέσματα έχει.

Έχει ήδη αποδειχθεί από μελέτες ότι τα παιδιά που δεν αθλούνται έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν υγιείς ενήλικες. Υιοθετούν μια λογική αδράνειας που ενδέχεται να διατηρηθεί για την υπόλοιπη ζωή τους.

Είναι καλό να μάθετε στα παιδιά ότι δραστηριότητες όπως το ποδήλατο, το κολύμπι, ο χορός, το γρήγορο περπάτημα, το ποδόσφαιρο, η αεροβική γυμναστική όταν γίνονται τακτικά δεν είναι μόνο ευχάριστα, αλλά προάγουν και την υγεία.

Η συστηματική άθληση στα πλαίσια μιας ομάδας συνομηλίκων ενισχύει το αίσθημα ευγενούς άμιλλας και συνεργασίας για έναν κοινό στόχο, ενώ η από κοινού άθληση μελών της οικογένειας ενισχύει το συναισθηματικό τους δέσιμο, κάτι που δύσκολα επιτυγχάνεται μέσα στη φορτωμένη καθημερινότητα γονέων και παιδιών.

Πώς λειτουργεί θετικά για την υγεία

ΑΥΞΑΝΕΙ την καρδιαγγειακή αντοχή: Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν στις ανεπτυγμένες χώρες την πρώτη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας.

Παρά το ότι θεωρούνται παθήσεις ενηλίκων, εναποθέσεις λίπους έχουν βρεθεί στις αρτηρίες παιδιών ακόμη και τριών ετών, ενώ υψηλή αρτηριακή πίεση έχει περίπου το 5% των παιδιών.

Η συστηματική αεροβική άσκηση κάνει την καρδιά να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά και μειώνει τη συχνότητα υψηλής αρτηριακής πίεσης. Επίσης μέσω ορμονικών μηχανισμών αυξάνει τα επίπεδα της HDL (high density lipoprotein), της καλής μορφής της χοληστερόλης, που απομακρύνει τα πλεονάζοντα λιπαρά από την κυκλοφορία του αίματος.

Κατά τη μέση παιδική ηλικία συνιστάται άσκηση τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για είκοσι ώς τριάντα λεπτά έτσι, ώστε οι καρδιακοί παλμοί του παιδιού να επιταχύνονται.

Βελτιώνει την ισχύ και την αντοχή των μυών:

Καθώς οι μύες του παιδιού γίνονται δυνατότεροι θα μπορεί να ασκείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να προστατεύεται από τραυματισμούς - οι δυνατοί μύες παρέχουν καλύτερη στήριξη στις αρθρώσεις.

Παρ’ όλα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δεν συνιστάται η χρήση ελευθέρων βαρών για μυϊκή ενδυνάμωση κατά την παιδική ηλικία· ως περισσότερο κατάλληλες ασκήσεις προτείνονται από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία το τρέξιμο σε ανήφορο, οι κάμψεις (σε παραλλαγή ανάλογα με την ηλικία), τα επιτόπια πηδήματα και οι έλξεις.

Αυξάνει την ευλυγισία:

Για καλή φυσική κατάσταση τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να στρέφουν και να λυγίζουν το σώμα τους σε όλο το φάσμα των φυσιολογικών κινήσεων των αρθρώσεων, χωρίς να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια ή να κινδυνεύουν να τραυματιστούν.

Αν και με την πάροδο της ηλικίας οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την ευλυγισία τους, αυτό μπορεί να ανασταλεί με ειδικές ασκήσεις, που διατηρούν την ευκαμψία σε όλη τη διάρκεια της ζωής, αρχίζοντας από την παιδική ηλικία.

Οι ήπιες αυτές ασκήσεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί η ευλυγισία και μπορούν να συμπεριληφθούν στην προθέρμανση και χαλάρωση του παιδιού.

Βοηθά στη διατήρηση του ιδανικού βάρους: Κατά μέσο όρο δεκαπέντε στα εκατό παιδιά της προεφηβικής ηλικίας είναι υπέρβαρα, λίγα όμως από αυτά αθλούνται συστηματικά.

Ωστόσο με την άσκηση καίγονται αποτελεσματικά θερμίδες και λίπη και μειώνεται η όρεξη.

Μειώνει το άγχος:

Το άγχος που δεν αντιμετωπίζεται μπορεί να οδηγήσει σε σύσπαση των μυών, η οποία με τη σειρά της μπορεί να εκδηλωθεί με πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι και άλλα είδη αδιαθεσίας.

Το παιδί πρέπει να μάθει όχι μόνο να αναγνωρίζει την ένταση στο σώμα του, αλλά και να την εκτονώνει αποτελεσματικά.

Η άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ελέγχει κανείς το στρες.

Ένα σωματικά δραστήριο παιδί είναι λιγότερο πιθανό να βιώσει συμπτώματα που σχετίζονται με το στρες από ό,τι οι συνομήλικοί του που κάνουν καθιστική ζωή.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να κάνετε τα παιδιά να χαίρονται την άσκηση είναι να τη μετατρέψετε σε οικογενειακή εκδήλωση, με εσάς να δίνετε το καλό παράδειγμα και να ενθαρρύνετε τη συμμετοχή τους.

Δεν θα βελτιωθεί μόνο η φυσική κατάσταση όλων, αλλά θα ενισχυθεί και η ενότητα της οικογένειας!

Ποιο παιδί δεν θέλει να τρέχει και να παίζει με τους γονείς του; Προσωπικά δεν ξέρω κανένα!

Αν κάνετε το παιδί σας να ενδιαφερθεί από μικρή ηλικία για την καλή σωματική του κατάσταση, αυξάνετε τις πιθανότητες να γίνει η σωματική άσκηση συνήθεια ζωής.

Και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μακροπρόθεσμη υγεία!

Γίνετε εσείς το πρότυπο και βοηθήστε το παιδί να ακολουθήσει, γιατί, στο τέλος της ημέρας, ποιοι είναι τα πρότυπα και οι ήρωες κάθε παιδιού;

Πηγή: paidiatros.com

http://i.imgur.com/KA6QAg5.jpg

http://i.imgur.com/bQXkLyA.jpg

Η ζωγραφιά είναι ο τρόπος των παιδιών να εκφράσουν αυτό που νιώθουν χωρίς λογοκρισία και ρεαλιστικούς περιορισμούς.

Αποτυπώνουν την διάθεση τους, την αντίληψη για τον κόσμο, τις γνώσεις τους, τα συναισθήματα τους.

Η φαντασία και η επικοινωνία είναι ο λόγος και η ζωγραφική ο τρόπος.

Μπορείτε να δείτε όλη την ενδιαφέρουσα έκθεση εδώ.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_25.html

«Οι συμμαθητές μου έχουν κινητό τηλέφωνο, θέλω κι εγώ!»,

«Ανησυχούμε με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας! Θα σου πάρουμε κινητό, για να επικοινωνούμε μαζί σου όταν αργείς και να είμαστε ήσυχοι. Θα με ειδοποιείς με το κινητό τι ώρα τελειώνει το μάθημά σου ή αν άργησε το λεωφορείο σου, για να έρχομαι να σε συνοδεύω, γιατί δεν έχω χρόνο να περιμένω με τις ώρες».

Πιθανώς να αναγνωρίσατε μερικούς από τους λόγους για τους οποίους έχετε ήδη αγοράσει στο παιδί σας το δικό του κινητό, ή που σας έχουν βάλει σε σκέψεις για το αν πρέπει να το κάνετε πολύ σύντομα. Χρειάζεται, όμως, κινητό τηλέφωνο ένα παιδί; Η απάντηση είναι «ναι», αλλά με προϋποθέσεις. Τα κινητά έχουν γίνει πια μέρος της ζωής μας και τη διευκολύνουν πολύ. Το ίδιο εξυπηρετικά μπορεί να γίνουν και για τα παιδιά, φτάνει μόνο να τους μάθουμε πώς να τα χρησιμοποιούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τη δική τους ασφάλεια και διευκόλυνση!

Αναμφίβολα, δεν υπάρχει σχεδόν κανένας γονιός σήμερα που να μην αισθάνεται ανασφάλεια κι ανησυχία για τα παιδιά του, με όλες τις «κακοτοπιές» που υπάρχουν γύρω μας.

Και σίγουρα αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που εμείς οι γονείς αναγκαζόμαστε να αγοράσουμε κινητό τηλέφωνο στο παιδί μας όταν αρχίζει να ανεξαρτητοποιείται, να κυκλοφορεί μόνο του, πιστεύοντας ότι έτσι είναι εκείνο περισσότερο ασφαλές όταν βρίσκεται εκτός σπιτιού κι εμείς πιο ήσυχοι.

Επίσης, τα ιδιαίτερα φορτωμένα ωράρια μας, δυστυχώς, δεν μας επιτρέπουν να μοιραζόμαστε πολλές ώρες με τα παιδιά μας, να είμαστε δίπλα τους στις καθημερινές τους δραστηριότητες και σίγουρα το κινητό τηλέφωνο μας δίνει τη δυνατότητα συχνής επικοινωνίας.

Τα μικρά μας μπορούν να μας ενημερώνουν συνέχεια, έτσι ώστε να γνωρίζουμε τι κάνουν κάθε στιγμή.

Άλλο ανάγκη, άλλο… μόδα

από την άλλη πλευρά, τα ίδια τα παιδιά μπορεί να ζητάνε να αποκτήσουν κινητό τηλέφωνο επειδή το έχουν ανάγκη, για παράδειγμα για να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, αφού αυτή η συσκευή τούς παρέχει τη δυνατότητα να επικοινωνούν μαζί μας οποιαδήποτε στιγμή, όταν βρίσκονται μακριά μας.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα παιδιά βλέπουν το κινητό και σαν μόδα.

Ο τρόπος που παρουσιάζεται το κινητό μέσα από τις διαφημίσεις αλλά και ο τρόπος που το αντιμετωπίζουμε εμείς οι μεγάλοι κάνουν τα παιδιά να το βλέπουν σαν ένα μοδάτο αξεσουάρ και να θέλουν να το αποκτήσουν κυρίως για λόγους στυλ.

Κι εδώ ακριβώς πρέπει να επέμβουμε εμείς και να εξηγήσουμε στο παιδί ότι το τηλέφωνο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που διευκολύνει τη ζωή μας και έτσι πρέπει να το βλέπουμε.

Δεν είναι ένα αξεσουάρ μόδας, συγκεκριμένης μάρκας, χρώματος και στυλ.

Δεν είναι εργαλείο παρακολούθησης...

Η Α. ΚΟΥΛΟΥΒΑΤΟΥ τονίζει:

«Οι λόγοι που, συνήθως, οι ίδιοι οι γονείς θέλουν να αγοράσουν κινητό τηλέφωνο στο παιδί τους, έχουν σχέση με την ανασφάλεια που αισθάνονται με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ή με την ανάγκη τους να είναι συνεπείς, π.χ. στην ώρα που θα το πάρουν από το σχολικό του, κ.λπ.

Χρειάζεται, όμως, προσοχή από την πλευρά των γονιών, στο να μην καταλήξει να γίνει το κινητό τηλέφωνο ένα ακόμα μέσο υπερπροστασίας του παιδιού τους, μία επιπλέον "εισβολή" στον δικό του "χώρο".

Δηλαδή, να μην αισθάνεται το παιδί ότι οι γονείς του το ελέγχουν συνέχεια, με άλλα λόγια ότι το "ακολουθούν" παντού ή αντίθετα, να ξέρει ο μικρός ότι οποιαδήποτε στιγμή έχει τη δυνατότητα να τηλεφωνήσει σε εκείνους για να του λύσουν και το παραμικρό πρόβλημά του,

π.χ. "μαμά, τσακώθηκα με το φίλο μου, πες μου τι να κάνω ή έλα αμέσως να με πάρεις από το σπίτι του", κ.λπ.

Η τακτική αυτή δεν θα δώσει τη δυνατότητα στο παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αυτονομία, να πάρει μόνο του πρωτοβουλίες, να μάθει ότι δεν θα υπάρχει πάντα κάποιος κοντά του για να του βρίσκει λύσεις στα προβλήματά του».

...Ούτε και υποκατάστατο της παρουσίας των γονιών

«Ένα άλλο, επίσης σημαντικό σημείο, στο οποίο καλό είναι να δώσουμε προσοχή, είναι ο "κίνδυνος" το κινητό τηλέφωνο να καταλήξει να γίνει υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας των γονιών και του ενδιαφέροντός τους για τα παιδιά», λέει η κυρία Αννίνα Κουλουβάτου κι εξηγεί:

«Δηλαδή, με δεδομένο σήμερα τα "εξουθενωτικά" ωράρια και των δύο γονιών, είναι πολύ πιθανό να υποκαταστήσουν την πραγματική επαφή με την τηλεφωνική επικοινωνία, αντί να προσπαθήσουν να περάσουν, έστω και λίγη ώρα παραπάνω με τα παιδιά τους, έχοντας ήσυχη τη συνείδησή τους ότι μπορούν "να το βρουν και να τους βρει", οποιαδήποτε στιγμή, ότι ξέρουν συνέχεια τι κάνει, τηλεφωνώντας του και ρωτώντας το "έφαγες;", "διάβασες;", "γύρισες;", κ.λπ.».

Συνετή χρήση

Καλό είναι, λοιπόν, πριν δώσετε κινητό τηλέφωνο στο παιδί σας, να κάνετε μαζί του μια μεγάλη κουβέντα για το πώς θα το χειρίζεται συνετά και σωστά, αλλά και τι συνέπειες θα έχει η τυχόν αλόγιστη χρήση του.

Έτσι κι αλλιώς, όπως σε όλα τα θέματα και στο συγκεκριμένο, οι άμεσες, σαφείς, ειλικρινείς εξηγήσεις προς τα παιδιά μας, το ξεκαθάρισμα από την αρχή των ορίων και των περιορισμών, είναι ο καλύτερος τρόπος για να τα προσεγγίσουμε και να επικοινωνήσουμε μαζί τους.

Ωστόσο, καλό είναι να μην παραβλέψουμε ότι, και σε αυτό το ζήτημα, το μέτρο και η συνέπεια από τη δική μας την πλευρά, έχουν τον κύριο ρόλο.

Με άλλα λόγια, ακόμα κι ο τρόπος χρήσης του κινητού τηλεφώνου από τα παιδιά μας, είναι επακόλουθο των ζωντανών παραδειγμάτων που βλέπουν στο σπίτι, δηλαδή της τακτικής που ακολουθεί η οικογένειά μας και σε αυτό το θέμα.

ΣΤΕΛΛΑ ΒΑΣΑΛΑΚΗ

Με τη συνεργασία της Αννίνας Κουλουβάτου, Ψυχολόγου - Ψυχοπαιδαγωγού, της Κατερίνας Σιώτου, Ψυχολόγου - Ψυχοπαιδαγωγού, και της Λωρέττας Θωμαΐδου, παιδιάτρου.

Δώσε το καλό παράδειγμα

Αν κι εσύ περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου μπροστά από την τηλεόραση ή τον υπολογιστή, τότε δίνεις το παράδειγμα στο παιδί σου να πράξει το ίδιο.

Πρότεινε στο παιδί σου ένα νέο χόμπι

Μπάσκετ, βόλεϊ, χορό, ζωγραφική. Ένα καινούριο χόμπι θα τραβήξει το παιδί από τον υπολογιστή, θα το βοηθήσει στην κοινωνικοποίηση και θα το κάνει πιο δημιουργικό.

Βγάλε τις ηλεκτρονικές συσκευές από το δωμάτιο

Αν το δωμάτιο του παιδιού έχει μετατραπεί σε ίντερνετ καφέ, με τον υπολογιστή, την τηλεόραση και τα video games συνεχώς ανοιχτά, τότε μία δραστική λύση είναι να βγάλεις την «πηγή του κακού» μέσα από το υπνοδωμάτιο του. Μπορείς να μεταφέρεις τον υπολογιστή στο σαλόνι για να τον χρησιμοποιεί όλη η οικογένεια, να κρύψεις την τηλεόραση στο πατάρι και να μεταφέρεις την κονσόλα στην τηλεόραση του σαλονιού.

Κλείσε την τηλεόραση

Προσπάθησε κάποιες ώρες να είναι «ιερές». Κλείσε την τηλεόραση την ώρα του φαγητού ή όταν μαζεύεστε το βράδυ στο σαλόνι όλοι μαζί. Ο οικογενειακός διάλογος είναι πιο εποικοδομητικός από ένα σίριαλ.

Μην βάζεις τιμωρίες

Οι τιμωρίες και οι απαγορεύσεις δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Αντί να παρουσιάζεις κάτι σαν τιμωρία, ζήτα το σαν χάρη.

Ζήτα βοήθεια για να μεταφέρεις τα ψώνια από το σουπερμάρκετ, ζήτα παρέα την ώρα της μαγειρικής ή ανέθεσε στο παιδί σου να βγάλει βόλτα το σκύλο.

Να κατανοήσω ότι όλα τα κόκκινα αντικείμενα γίνονται μια ομάδα ξεχωριστή από όλα τα πράσινα αντικείμενα θα με βοηθήσει αργότερα να περάσω και στην κατηγοριοποίηση συμβόλων όπως είναι οι αριθμοί πχ. 6= ζυγός, ακέραιος κτλ.

Η σημαντικότητα αυτή είναι ακόμα πιο εμφανής όταν πρέπει να γίνει κατηγοριοποίηση ενός αντικειμένου ή μιας έννοιας σε πολλαπλά επίπεδα ταυτόχρονα πχ. η λέξη χαρά δηλώνει: συναίσθημα, θηλυκό ουσιαστικό κτλ.

Παιχνίδια που εξασκούν αυτή την προμαθηματική έννοια της ταξινόμησης είναι απαραίτητα να γίνονται με κάθε ευκαιρία.

Στη προσχολική προετοιμασία/ενίσχυση at home πολλές δραστηριότητες έχουν σαν άξονα την ενίσχυση και εξέλιξη της ταξινόμησης.

Σε παιδιά με αναπτυξιακή ανωριμότητα γίνεται απαραίτητη διαδικασία αφού έτσι θα μπορέσουν να καλύψουν τα ελλείμματα τους.

Το παιχνίδι "Στο παγάκι καλύτερα χρώμα"!

είναι ένα από τα πολύ εύκολα και απλά παιχνίδια κατηγοριοποίησης.

Σκοπός είναι το παιδί να αυτοματοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την διεργασία της κατηγοριοποίησης ανα χρώμα για να μπορεί να ταξινομεί ανάλογα τα αντικείμενα.

Υλικά:

παγοθήκη, μικρά χρωματιστά αντικείμενα (συνδετήρες, πινέζες, maltesers καραμελάκια, μικρά τουβλάκια lego, κουμπιά, πλαστικούς αριθμούς+γράμματα, κιμωλίες, κηρομπογιές) Στα μικρά παιδιά θα πρέπει να υπάρχει επιτήρηση.

Δραστηριότητα:

Βάζετε τα αντικείμενα και την παγοθήκη μπροστά στο παιδί σε χαμηλό τραπέζι αντίστοιχο του ύψους του ή στο πάτωμα και τοποθετείται αρχικά εσείς σε κάθε μια θήκη το χρώμα που θέλετε.

Ζητάτε από το παιδί να βάλει όλα τα αντικείμενα που έχουν το ίδιο χρώμα στη σωστή θήκη.

Έπειτα αλλάξτε τη θήκη που βάλατε σε κάθε χρώμα.

Αφήστε το παιδί να το επαναλάβει όσες φορές θέλει.

Στη περίπτωση λάθους επισημαίνετε ότι είναι λάθος και δείχνετε ή βοηθάτε το παιδί με ερωτήσεις

πχ. "Για δες καλύτερα μήπως το έβαλες λάθος"; "Τι χρώμα έχουν όλα τα πράγματα σε αυτή την θήκη;"

Για τους γονείς η διάρκεια δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη, για να θεωρηθεί ότι το παιχνίδι έχει παιδαγωγική αξία.

Ποικίλει από την ηλικία του παιδιού, την διάθεση και την ενδεχόμενη δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζει.

Η επανάληψη της διαδικασίας είναι σημαντική.

Βασικά tips:

Επιπλέον τομείς που ενισχύονται με το παιχνίδι είναι: η λεπτή κινητικότητα των άνω άκρων μέσα από την κίνηση "πιάνω το μικρό αντικείμενο με τα δάχτυλα μου", η συγκέντρωση και η οπτική διάκριση.

Απευθύνεται:

Σε όλα τα από παιδιά από 3 ετών και πάνω, ως ένα απλό παιχνίδι παιδαγωγική ενασχόλησης με την προμαθηματική έννοια της κατηγοριοποίησης. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε παιδιά με αναπτυξιακή ανωριμότητα που αντιμετωπίζουν έλλειμμα στην προμαθηματική τους σκέψη.

Γίνεται εύκολα από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/05/blog-post_09.html

Ο παραπάνω διάλογος έχει γίνει με γονείς παιδιών που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες οι οποίοι προσπαθούν να χειριστούν την κούραση του παιδιού και την οδηγία της δασκάλας.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες το οποίο παρακολουθεί και συνεδρίες αποκατάστασης πάντα υπερπροσπαθεί.

Προσπαθεί περισσότερο από τα άλλα παιδιά στο σχολείο, στο διάβασμα στο σπίτι, στα προγράμματα παρέμβασης.

Οι γλωσσικές πληροφορίες είναι για αυτό ο πιο δύσκολος τρόπος για να μάθει, να κατανοήσει, να επεξεργαστεί.

Επομένως είναι πολύ λογικό στο διάστημα των διακοπών το παιδί να αντιδρά αρνητικά στο ενδεχόμενο πάλι να ασχοληθεί με κάτι που δεν το διασκεδάζει ή χαλαρώνει αλλά το αγχώνει και το θέτει για ακόμη μια φορά αντιμέτωπο με τις δυσκολίες του.

Η οδηγία και η προσωπική τοποθέτηση είναι ότι το παιδί πρέπει οπωσδήποτε να ξεκουραστεί και να παίξει όπως θέλει αυτό.

Άλλωστε αυτός είναι και ο τρόπος για να αφομοιώσει τις γνώσεις που πήρε και να τις εφαρμόσει στην καθημερινή του επικοινωνία.

Οτιδήποτε θέλουμε να προσθέσουμε στη διάρκεια της ημέρας μέσα στις διακοπές του πρέπει να παίρνει μόνο τη μορφή παιχνιδιού και διασκέδασης.

Έτσι λοιπόν υπάρχουν 10 ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν διαβάζοντας ένα βιβλίο και κάνοντας ενδιαφέρουσες ασκήσεις/παιχνίδια με αφορμή αυτό:

- Να ζωγραφίσει τους ήρωες του βιβλίου. Δώστε του ποικιλία υλικών (μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, κηρομπογιές, τέμπερες, δαχτυλομπογιές, κάρβουνο, μεγάλα και μικρά χαρτιά κα.)

- Να ζωγραφίσει μια σκηνή από τη πλοκή του βιβλίου (διαλέξτε μια έντονη σκηνή).

- Κολλήστε ένα μεγάλο χαρτόνι στον τοίχο. Πάρτε μαρκαδόρους και φτιάξτε μαζί ένα ενδιαφέρον, πολύχρωμο σχεδιάγραμμα του βιβλίου με τα πρόσωπα και τι γίνεται στην ιστορία.

- Βάλτε το να διηγηθεί την ιστορία και μαγνητοφωνήστε το. Αφήστε το μετά να ακούσει την φωνή του.

Μπορείτε να το κάνετε και εσείς σαν παιχνίδι.

- Παίξτε παντομίμα με την ιστορία του βιβλίου.

- Αφήστε το να "ντυθεί" και να παίξει την ιστορία (σε πολλά παιδιά αρέσει η δραματοποίηση της ιστορίας).

- Γράψτε σε ένα μεγάλο χαρτόνι μια πρόταση που έχει σχέση με το βιβλίο αλλά κάπου θα έχετε κάνει ένα λάθος.

Ανάλογα με την ηλικία και τις δυσκολίες του παιδιού το λάθος θα είναι περισσότερο ή λιγότερο εμφανές.

Προτρέψτε το να το διορθώσει.

- Παίξτε και προσαρμόστε το παιχνίδι: "Φτιάξε στο ψυγείο τι εννοώ" στην ιστορία του βιβλίου πχ. σχηματίστε τα ονόματα των ηρώων και κάποιο να είναι λάθος ή να λείπει κτλ.

- Παίξτε κρεμάλα με στοιχεία του βιβλίου δηλ. βάλτε ως ζητούμενες λέξεις: ονόματα ηρώων, μέρη, γεγονότα (κλοπή, ζημιά κτλ.), διάφορα σχετικά ουσιαστικά, ρήματα

- Αρχίστε να διηγήστε το βιβλίο και θα έχετε προετοιμάσει το παιδί ότι όσο θα "λέτε" την ιστορία θα κάνετε "τόσα" λάθη πχ. 4 λάθη.

Ενθαρρύνετε να τα εντοπίσει κατά τη διήγηση σας.

Βασικά tips:

Υπάρχουν πολλοί εναλλακτικοί τρόποι που μπορούν να εφαρμοστούν ως αφορμές για να ασχοληθεί ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες και όχι μόνο, με ένα βιβλίο.

Οι βασικές οδηγίες είναι να είναι το παιδί ξεκούραστο και να δει όλη αυτή την ενασχόληση σαν παιχνίδι.

Εμπλέξετε και άλλα παιδιά που μπορεί να είναι μαζί στις διακοπές σε αυτά τα παιχνίδια.

Προσέξτε να είναι ένα τη φορά και με απόσταση ημερών ενδιάμεσα για να μην γίνει βαρετή η διαδικασία.

Επίσης δεν είναι απαραίτητο να ταιριάζουν όλοι αυτοί οι τρόπο στο κάθε παιδί.

Το πιο σημαντικό είναι να μην πιέσουμε και να σεβαστούμε το χρόνο ξεκούρασης του παιδιού.

Απευθύνεται:

Σε όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας που θέλουν να ασχοληθούν δημιουργικά γύρω από την πλοκή ενός βιβλίου αλλά ιδιαίτερα σε παιδιά με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες που δυσκολεύονται και χρειάζονται εναλλακτικούς τρόπους μάθησης.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/07/10.html

Μπαίνοντας στη "θέση του άλλου" (ενσυναίσθηση) λύνει καθημερινά προβλήματα και διαφωνίες με αποτελεσματικό τρόπο και είναι σε θέση να συνάπτει σχέσεις φιλίας, συνεργασίας και συντροφικότητας.

Η αναγνώριση των συναισθημάτων και ο τρόπος που τα χειριζόμαστε κάθε φορά αναφέρεται πάλι στη μάθηση.

Η φράση "Κλαίνε οι άντρες βρε;" είναι μια μορφή εκπαίδευσης για το 4χρονο αγόρι που μαθαίνει ότι οι άντρες "δεν πρέπει" να κλαίνε.

Πως μπορούμε να βοηθήσουμε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας που βιώνουν μεγάλες, ξαφνικές και έντονες διακυμάνσεις στο συναίσθημα και τη διάθεση τους να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν λεκτικά αυτό που νιώθουν;

Μια δραστηριότητα είναι η παρακάτω.

Υλικά:

χρωματιστά χαρτόνια, μολύβι ή μαρκαδόρους, ψαλίδι

Δραστηριότητα:

Όπως φαίνεται και στο βίντεο κόβουμε χρωματιστά χαρτόνια στο σχήμα προσώπου και με απλές γραμμές φτιάχνουμε φατσούλες που αποτυπώνουν συναισθήματα χαράς, λύπης, θυμού, έκπληξης, φόβου κτλ.

Στην εικόνα φαίνεται πως μπορούμε να τις φτιάξουμε.

12 τρόποι που μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε:

1. Να τις δείχνουμε και να λέει το παιδί ποιο συναίσθημα παρουσιάζεται. Αν κάνει λάθος ή δεν γνωρίζει να το πει λεκτικά του το μαθαίνουμε.

2. Μπορείτε να ζητήσετε σε κάθε φατσούλα να σας πει πότε αυτό νιώθει την αντίστοιχη διάθεση

   πχ. Εσύ πότε είσαι χαρούμενος; Πότε είσαι στεναχωρημένος;

3. Ζητήστε να σας πει πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσε έτσι πχ. Πότε ένιωσες πρόσφατα έκπληξη;

4. Πείτε και αποκαλύψτε του εσείς τι σας κάνει χαρούμενο ή λυπημένο και πότε ήταν η δική σας τελευταία φορά που φοβηθήκατε.

5. Μπορείτε να φτιάξετε ένα πρόγραμμα της εβδομάδας και να ζητήσετε από το παιδί να κολλήσει την φάτσα που αντιπροσώπευε κάθε ημέρα της εβδομάδας.

6. Διαβάστε παραμύθια και ζητήστε από το παιδί να παρατηρήσει και να ονοματίσει το συναίσθημα που δείχνει ο ήρωας πχ. Κοίτα πόσο τρομαγμένο είναι το γουρουνάκι όταν άκουσε τον λύκο! Εσένα τι σε τρομάζει;

7. Ζητήστε να σας δείξει ποια φατσούλα θα έδινε σε εσάς, στον μπαμπά, στη δασκάλα για να καταλάβετε πως έχουν αποτυπωθεί συναισθηματικά οι στενοί άνθρωποι στο παιδί.

8. Μπορείτε να το βάλετε να δραματοποιήσει και να "δείξει" με το πρόσωπο του το συναίσθημα που του δείχνετε στη φατσούλα.

9. Αν δεν θέλετε να προσωποιήσετε την διαδικασία μπορείτε να ζητήσετε να σας πει γενικά πράγματα που μπορούν να κάνουν ένα παιδί να χαρεί, να λυπηθεί κτλ.

10. Συζητήστε με ποιο τρόπο δείχνουμε το συναίσθημα που του παρουσιάζεται στην φατσούλα

πχ. Ερώτηση: Πως δείχνουμε ότι είμαστε χαρούμενοι; Απάντηση: Χαμογελάμε, χτυπάμε παλαμάκια, γελάμε δυνατά κτλ

11. Μπορείτε επίσης να το μετατρέψετε σε παιχνίδι μνήμης βάζοντας ανάποδα τις κάρτες και ζητώντας από το παιδί να βρει που είναι πχ. ο θυμός, η έκπληξη κτλ.

12. Μπορεί να γίνει και παιχνίδι αντιστοίχησης ένα προς ένα φτιάχνοντας διπλές φατσούλες για κάθε συναίσθημα και ζητώντας από το παιδί να ταιριάξει τις ίδιες.

Το παιχνίδι αυτό εκτός από την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης συμβάλλει στην ανάπτυξη του λεξιλογίου και στην λεκτική εκφραστική διαδικασία.

*Λεξιλόγιο:

συναίσθημα, νιώθω, λέξεις συναισθημάτων (χαρά, λύπη, κτλ), διάθεση, αισθάνομαι, δείχνω κτλ.

*Βασικό tip:

Σε όλη την διαδικασία μιλήστε με παραδείγματα και γίνετε παραστατικοί.

*Απευθύνεται:

Σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε παιδιά με παρορμητική και "επιπόλαιη" συμπεριφορά που δυσκολεύονται να "μπαίνουν στη θέση του άλλου".

Παιχνίδι για τους γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/12.html

Βοηθά τη μαθησιακή διαδικασία, εξάπτει τη φαντασία και τη περιέργεια, ενισχύει τη συναισθηματική νοημοσύνη.

Το παιδί μαθαίνει, εκφράζεται, εφαρμόζει, ανακαλύπτει μέσα από τη διαδικασία του παιχνιδιού.

Αυτοί είναι και οι λόγοι που είναι τόσο σημαντικό το παιδί να παίζει αλλά και όσοι ασχολούνται με το παιδί να χρησιμοποιούν το παιχνίδι σαν δρόμο για να το εκπαιδεύσουν.

Ένα παιχνίδι για την λεπτή κινητικότητα και τη συγκέντρωση στη προσχολική ηλικία είναι το "Άρπαξε το τουβλάκι"!

Υλικά: λαβίδα πάγου, ξυλάκια, τουβλάκια κτλ.

Οδηγίες:

Τοποθετούμε τα ξυλάκια σε ένα τραπέζι κατάλληλο για το ύψος του παιδιού.

Δίνουμε την οδηγία να πιάσει και να μεταφέρει όσα πιο πολλά τουβλάκια μπορεί με τη λαβίδα του πάγου, χωρίς να του πέσουν.

Ο σκοπός είναι να γεμίσει ένα σακουλάκι.

Θα γίνει πιο ενδιαφέρον και με μεγαλύτερο κίνητρο για το παιδί αν παίζουν δυο μαζί.

Ο κανόνας θα είναι να μεταφέρει ο καθένας όσα πιο πολλά μπορεί χωρίς να του πέσουν.

Νικητής είναι αυτός με τα περισσότερα τουβλάκια.

Οφέλη:

Τα βασικά οφέλη έχουν να κάνουν κυρίως με την αυτοσυγκέντρωση και την εξάσκηση στη λεπτή κίνηση των άνω άκρων.

Δυναμώνει και ενεργοποιεί τους μικρούς μύες της παλάμης και των δαχτύλων.

Όλα αυτά είναι απαραίτητα για την επίδειξη της απαραίτητης δεξιοτεχνίας στην εκμάθηση της γραφής, που αποτελεί τη κορυφή της δεξιότητας στη λεπτή κίνηση.

Επίσης ενισχύει σημαντικά το συντονισμό των κινήσεων.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ως ένα παιχνίδι συγκέντρωσης και ενίσχυσης.

Ιδιαίτερα χρήσιμο για παιδιά με ανωριμότητα, αδυναμία στη λεπτή κινητικότητα και στην επίδειξη συγκέντρωσης και εκπόνησης εργασίας για συγκεκριμένο διάστημα.

Μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/04/blog-post_3.html

Η θεραπευτική και παρεμβατική διαδικασία στα παιδιά γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω του παιχνιδιού.

Ειδικά όταν αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι συντονισμός κινήσεων, συγκέντρωση, ισορροπία, δημιουργική σκέψη το παιχνίδι είναι μονόδρομος.

Το παλιό κλασικό παιχνίδι "Twister", που μπορεί να βρει κανείς σε όλα τα καταστήματα παιχνιδιών αλλά και online πχ. skroutz είναι πολύ απλό στην εκτέλεση του και το παιδί εξασκείται σε πλήθος δεξιοτήτων παίζοντας.

Οδηγίες:

Το παιχνίδι έχει ένα χαλί με κύκλους από χρώματα και ένα δείκτη τον οποίο γυρνάς.

Παίζεται με δυο και περισσότερους παίκτες.

- Απλώνετε το χαλάκι με τους κύκλους.

- Οι παίκτες βγάζουν τα παπούτσια τους.

- Ορίζεται ένα άτομο διαιτητής για να γυρίζει τον δείκτη, να δίνει τις οδηγίες και να επιτηρεί τους παίκτες.

- Ο διαιτητής γυρίζει τον δείκτη και ανάλογα με τι τυχαίνει λέει τις οδηγίες πχ. "δεξί πόδι μπλε".

Τότε κάθε παίκτης πρέπει να βρει τον κοντινότερο μπλε κύκλο για να τοποθετήσει το δεξί του πόδι.

http://i.imgur.com/fAHdaG8.jpg

Όποιος ακουμπήσει έξω από τον κύκλο ή πέσει, χάνει. Κερδίζει όποιος μείνει τελευταίος.

http://i.imgur.com/0SkQ3cO.jpg

Δεξιότητες που εξασκούνται:

- Ισορροπία.

- Συντονισμός κινήσεων.

- Δημιουργική σκέψη.

- Υπολογισμό απόστασης και "καλύτερης λύσης".

- Συγκέντρωση.

- Υπομονή.

- Επιδεξιότητα κινήσεων.

- Συνείδηση του σώματος του.

- Συνείδηση της θέσης του σε σχέση με τους άλλους.

Βασικά tips:

Η επιτυχία του παιχνιδιού να κεντρίσει και να διατηρήσει το ενδιαφέρον των παιδιών είναι συνήθως αρκετά μεγάλη.

Για ενίσχυση της λεπτής κινητικότητας και του συντονισμού χεριού ματιού υπάρχει και το "Twister" που παίζεται μόνο με τα δάχτυλα των χεριών.

http://i.imgur.com/UAqaAYM.jpg

Απευθύνεται:

Σε όλα τα παιδιά ως ένα διασκεδαστικό παιχνίδι φυσικών ικανοτήτων.

Ενδείκνυται για παιδιά που έχουν έλλειμμα προσοχής και συγκέντρωσης.

Επίσης είναι πολύ καλό ως άσκηση σε παιδιά με "αδεξιότητα" στις κινήσεις τους.

Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να παίξουν Twister και παιδιά με προβλήματα όρασης και τύφλωσης.

Μπορείτε να βρείτε τις οδηγίες εδώ.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/twister.html

Το παιδί ξεκινά να παίζει στον χώρο της παιδικής χαράς από όταν είναι ακόμη στην βρεφική ηλικία και συνεχίζει μέχρι και στα σχολικά του χρόνια.

Πρόκειται για ένα μέρος που προσφέρει πλήθος ερεθισμάτων, μαθησιακών εμπειριών και παιδικών αναμνήσεων στην προσωπική ιστορία του κάθε παιδιού.

Τα 11 κυριότερα οφέλη που προσφέρει το παιχνίδι στην παιδική χαρά είναι:

- Ανάπτυξη και εξάσκηση κινητικών δεξιοτήτων(λεπτής και αδρής κινητικότητας)

- Ευκαιρίες για ανακάλυψη υλικών που είναι η γέφυρα για τις πρώτες προμαθηματικές έννοιες.

- Πολυαισθητηριακή διέγερση μέσα από διαφορετικά ερεθίσματα που επεξεργάζονται μέσω όλων των αισθήσεων.

- Ανάπτυξη και ενίσχυση της αυτοπεποίθηση και της ανεξαρτησίας αφού το παιδί δοκιμάζει τις δυνάμεις του και πιστεύει περισσότερο στον εαυτό του.

- Το παιδί αποκτά καλύτερη συναίσθηση του εαυτού του και των ορίων του (σε σχέση με τα άλλα παιδιά, αντικείμενα, στο χώρο)

- Πλήθος ευκαιριών για κοινωνική ενσωμάτωση μέσα από την συναναστροφή του με άλλα παιδιά.

- Γίνονται οι πρώτες φιλίες και το παιδί μαθαίνει τι σημαίνει μοίρασμα και σεβασμός στον άλλον.

- Το παιδί εμπλουτίζει τις εμπειρίες του, γεγονός που δίνει ευκαιρίες συζήτησης και διήγησης αυτών των εμπειριών.

- Μέσα από την συναναστροφή του με τα άλλα παιδιά μαθαίνει τα πρώτα ομαδικά παιχνίδια και να ακολουθεί κανόνες.

- Αντιμετωπίζει τους φόβους του (ψηλά μέρη, απότομα μέρη, να χάσει τα παιχνίδια του)

- Το παιδί βιώνει καθημερινά τις αλλαγές στην εξέλιξη των ικανοτήτων του (δεν μπορούσα να ανέβω, τώρα μπορώ)

Να τονίσουμε ότι ο χώρος της παιδικής χαράς δίνει την ευκαιρία και στους γονείς να εξασκηθούν στην καταπολέμηση των προσωπικών τους φόβων σε σχέση με το παιδί τους πχ. μήπως πέσει, χτυπήσει, κρυώσει αλλά και να συνειδητοποιήσουν την εξέλιξη των ικανοτήτων του.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_21.html