«Οι περισσότεροι άνθρωποι σοκάρονται στην είδηση του αιφνίδιου θανάτου ενός νέου ανθρώπου, γιατί πιστεύουν ότι τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες έχουν άριστη υγεία και δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο για σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα», λέει ο κ. Φώτιος Ν. Πατσουράκος, καρδιολόγος-αρχίατρος ε.α., επιστημονικός διευθυντής του Ιδιωτικού Πολυιατρείου Ηλιούπολης.

«Κάθε χρόνο όμως ένας αριθμός μαθητών και φοιτητών, κυρίως αγόρια, πεθαίνουν ξαφνικά από καρδιακές παθήσεις, συχνά χωρίς να έχουν προηγηθεί προειδοποιητικά συμπτώματα.

Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 1% των παιδιών παρουσιάζουν παθήσεις της καρδιάς που τους απαγορεύουν τα ανταγωνιστικά αθλήματα».

Γι' αυτό τον λόγο, οι γονείς πρέπει να προνοούν να υποβάλλουν τα παιδιά τους σε προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο πριν από την έναρξη κάθε σχολικής ή αθλητικής σεζόν, συνιστά.

Ποιες είναι όμως οι αιτίες του αιφνίδιου θανάτου;

Στις ηλικίες άνω των 35 ετών η κύρια αιτία είναι η στεφανιαία νόσος, ενώ στους νεότερους αθλητές ευθύνονται κληρονομικές ή εκ γενετής διαταραχές της καρδιάς που προδιαθέτουν σε κακοήθεις κοιλιακές αρρυθμίες.

«Η πλειονότητα των περιπτώσεων αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σε μαθητές και γενικότερα σε άτομα μικρότερα των 35 ετών προκαλούνται από κληρονομικές μυοκαρδιοπάθειες και κυρίως από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή από αρρυθμιογόνο μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, όπως είναι η νόσος Νάξος η οποία ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου.

Ωστόσο, στη μεταθανάτια εξέταση περίπου στο 2% των αθλητών που πεθαίνουν ξαφνικά οι λόγοι δεν αποκαλύπτονται», λέει ο κ. Πατσουράκος.

Επειδή, όμως, υπάρχουν παθήσεις που η διάγνωσή τους είναι ανέφικτη μόνο με την κλινική εξέταση, ο καρδιολογικός έλεγχος πρέπει να συμπεριλαμβάνει ηλεκτροκαρδιογράφημα και έγχρωμο υπερηχογράφημα καρδιάς, τα ευρήματα από το οποίο θα καθορίσουν εάν χρειάζεται παραπομπή σε περαιτέρω εξετάσεις, προσθέτει.

Παραδείγματα νοσημάτων που δεν ανιχνεύονται μόνο με την κλινική εξέταση είναι το σύνδρομο Wolf-Parkinson-White (WPW) και το σύνδρομο μακρού Q-T.

«Για το τελευταίο, μελέτες σε συγγενείς πρώτου βαθμού των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από αιφνίδιο θάνατο έδειξαν ότι ένα ποσοστό των θανάτων οφείλεται σ’ αυτό το σύνδρομο όπως και στο σύνδρομο Brugada», λέει ο κ. Πατσουράκος.

Εάν εγερθούν υπόνοιες για καρδιολογικό πρόβλημα, το Ηolter ρυθμού και το τεστ κοπώσεως μπορούν να δώσουν μια οριστική απάντηση.

Ωστόσο ο κ. Πατσουράκος σπεύδει να επισημάνει ότι μερικοί γονείς ζητούν από τους καρδιολόγους πιστοποίηση ότι μπορεί να αθληθεί το παιδί τους, δίχως να έχουν προηγηθεί οι εξετάσεις.

«Αυτό είναι τραγικό λάθος», λέει.

«Οι γονείς δεν πρέπει να ζητούν κάτι τέτοιο, ούτε να θυμώνουν όταν ο γιατρός αρνείται.

Έχει ζωτική σημασία ο έλεγχος του παιδιού πριν από τη συμμετοχή σε αθλητική δραστηριότητα, ώστε να αποφεύγονται δραματικά γεγονότα.

Ο καρδιολογικός έλεγχος, που περιλαμβάνει τη λήψη του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού, την κλινική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και το υπερηχογράφημα καρδιάς, μπορεί να σώσει τη ζωή τους».

Η ύπαρξη, πάντως, κάποιας καρδιακής πάθησης δεν αποκλείει πάντοτε την ενασχόληση των παιδιών με κάποια αθλητική δραστηριότητα.

Για παράδειγμα η πρόπτωση μιτροειδούς, από την οποία πάσχει το 8-10% του γενικού πληθυσμού, δεν απαγορεύει την άθληση εάν δεν υπάρχει ιστορικό συγκοπτικού και ιστορικό εμβολικού επεισοδίου.

Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς να συζητούν με το θεράποντα καρδιολόγο για το τι επιτρέπεται στην περίπτωση του παιδιού τους.

«Υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να ασχολούνται και με ανταγωνιστικά αθλήματα, αλλά ο καρδιολόγος είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει το παιδί σε ασφαλείς επιλογές χωρίς να το αποκλείει από αγαπημένες δραστηριότητές του», καταλήγει.

Πηγή: tanea.gr

Οι αρνητικές επιδράσεις της υπερβολικής ενασχόλησης με την «οθόνη» αφορούν διάφορες πτυχές της ζωής των παιδιών, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής του υγείας, όπως το υπερβάλλον βάρος, η χαμηλή σωματική δραστηριότητα, η έλλειψη ύπνου, τα μαθησιακά προβλήματα και η επιθετικότητα.

Είναι συνεπώς, εξαιρετικής σημασίας να υπάρχουν κάποια όρια στη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.

Προς αυτή την κατεύθυνση, παρατίθενται μερικές χρήσιμες συμβουλές, για να βοηθηθούν οι γονείς στην καλύτερη διαχείριση του θέματος.

• Βασικός κανόνας είναι να μην υπάρχει κανένα είδος οθόνης στο υπνοδωμάτιο των παιδιών.

  Και ενώ για την τηλεόραση ίσως να είναι πιο διαχειρίσιμο, μία λύση για τις υπόλοιπες μικρές ηλεκτρονικές συσκευές μπορεί να είναι το να φορτίζονται κάθε βράδυ, όλες μαζί, σε ξεχωριστό δωμάτιο.

• Βάσει και των συστάσεων της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων, ο χρόνος που θα πρέπει ένα παιδί να αφιερώνει μπροστά από μία οθόνη δεν θα πρέπει να ξεπερνάει συνολικά τις δύο ώρες ημερησίως.

  Ειδικότερα για τα παιδιά κάτω των 2 ετών συστήνεται η μηδενική έκθεση στην τηλεόραση και τις άλλες οθόνες και η εκμετάλλευση του χρόνου για παιχνίδι-φυσική δραστηριότητα και άλλες δημιουργικές ασχολίες.

  Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί, ότι ο χρόνος που περνάει ένα παιδί σε αυτές τις μικρές ηλικίες στην τηλεόραση, φαίνεται να επηρεάζει την προσοχή που δίνει αργότερα στα μαθήματα στο σχολείο, καθώς έχοντας μάθει στη γρήγορη εναλλαγή εικόνων αδυνατεί να συγκεντρωθεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που απαιτεί η διδασκαλία.

• Πέρα από την «ποσότητα» της έκθεσης, σημασία έχει και η «ποιότητα».

  Οι γονείς καλούνται να «εκπαιδεύσουν» τα παιδιά τους ως τηλεθεατές, παρακολουθώντας από κοινού τηλεοπτικά προγράμματα και σχολιάζοντας κριτικά στοιχεία και αξίες που προβάλλονται από αυτά.

• Οι γονείς θα πρέπει να είναι αυστηροί σε σχέση με θέματα ακατάλληλα για την ηλικία των παιδιών, τα οποία όμως, προβάλλονται κατά κόρον σε διάφορες τηλεοπτικές ζώνες.

  Η σήμανση των προγραμμάτων ανάλογα με την ηλικία μπορεί να αποδειχτεί ένα χρήσιμο εργαλείο.

• Σε ότι αφορά τον χρόνο τον οποίο τα παιδιά αφιερώνουν «σερφάροντας» στο διαδίκτυο, το οποίο αδιαμφισβήτητα και είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο, αλλά παράλληλα εγκυμονεί και κινδύνους, συστήνεται καταρχάς η τοποθέτηση του υπολογιστή σε ένα εμφανές σημείο στο σπίτι.

  Με τον τρόπο αυτό, οι γονείς θα μπορούν να ελέγχουν διακριτικά το χρόνο που περνάει το παιδί τους «σερφάροντας», καθώς και το είδος των ιστοσελίδων τις οποίες επισκέπτεται.

• Τέλος, σε ότι έχει να κάνει με τον χρόνο που περνάνε καθώς και με τις κινήσεις των παιδιών τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (βλ. facebook, twitter), οι γονείς καλούνται να εξοικειωθούν και οι ίδιοι με αυτά και γιατί όχι να γίνουν ηλεκτρονικοί «φίλοι» με τα παιδιά τους. Επισημαίνεται ότι τα παιδιά που δεν έχουν φτάσει στην εφηβεία δεν θα πρέπει να διατηρούν τέτοιου είδους λογαριασμούς.

Κλείνοντας, πρέπει να επισημανθεί και να γίνει αποδεκτό ότι η χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών είναι πια ένα αναγκαίο και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Όμως, το πόσο και πώς θα διαχειριστούμε αυτή τη χρήση καθορίζει και το αν θα «προσλάβουμε» περισσότερο τα θετικά ή τα αρνητικά τους στοιχεία.

Όπως και με κάθε θέμα για την εξασφάλιση της ισορροπίας, ισχύει ο κανόνας του «παν μέτρον άριστον», πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την καλύτερη οχύρωση των παιδιών.

Βεβαιωθείτε ότι είναι κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού σας.

Για παράδειγμα μπορεί να αναγράφεται στη συσκευασία ότι περιέχει τμήματα που είναι ακατάλληλα για παιδάκια κάτω των 3 ετών.

Ακόμα και αν το μικρό σας είναι πιο αναπτυγμένο, είναι καλύτερο να ακολουθείτε τις οδηγίες των παιχνιδιών.

Ελέγξτε αν τα παιχνίδια που αγοράζετε είναι σε σφραγισμένες ή κλειστές συσκευασίες και αν περιλαμβάνουν εξαρτήματα, όπως για παράδειγμα ρόδες, κουμπιά ή οτιδήποτε μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί και να βρεθεί στο στόμα του μικρού σας.

Ορίστε συγκεκριμένους κανόνες για το παιχνίδι, ειδικά αν πρόκειται για κάτι που απαιτεί δεξιότητες ή κίνηση, όπως το ποδήλατο.

Μάθετε επίσης το παιδί σας να μαζεύει τα παιχνίδια του όταν τελειώνει το παιχνίδι.

Μην αγνοείτε τις ανακλήσεις παιχνιδιών. Όταν ακούσετε ότι απαιτείται να γίνει ανάκληση ενός παιχνιδιού, συνήθως στα ΜΜΕ, μην τις αγνοήσετε.

Οι επιστήμονες υγείας (παιδίατροι, διαιτολόγοι και λοιποί) κρούουν πολλές φορές τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τις πολύπλευρες αρνητικές επιδράσεις που έχει η πολύωρη παθητική παρακολούθηση της τηλεόρασης για την υγεία των παιδιών.

Μια πτυχή αυτών αποδίδεται στο τι «χάνουν» τα παιδιά όσο προσκολλώνται στην τηλεόραση.

Έχετε αλήθεια σκεφτεί ποτέ τι δεν κάνουν τα παιδιά σας όλες αυτές τις ώρες που περνάνε μπροστά από την τηλεόραση, παρακολουθώντας παθητικά εκπομπές και τηλεοπτικά προγράμματα το ένα μετά το άλλο;

Όταν ένα παιδί στέκεται με τις ώρες μπροστά από την οθόνη, ουσιαστικά χάνει σημαντικές ευκαιρίες για να γίνει πιο δραστήριο πνευματικά, συναισθηματικά, καλλιτεχνικά και κυρίως σωματικά.

Αντί,δηλαδή, τα παιδιά να παίζουν και να ασκούνται εκτός του σπιτιού, να περνούν την ώρα τους διαβάζοντας ένα βιβλίο, να συζητάνε ή να έρχονται σε επαφή με άλλα συνομήλικα παιδιά, αναπτύσσοντας την κοινωνικότητά τους και τη συνεργασία, ή ακόμα και να μελετάνε για την επόμενη ημέρα στο σχολείο, «αιχμαλωτίζονται» επί μακρόν μπροστά σε μία οθόνη.

Έτσι, σε γενικές γραμμές, όταν ένα παιδί παρακολουθεί τηλεόραση το πιο πιθανό είναι ότι δεν αναπτύσσει δεξιότητες και συμπεριφορές σημαντικές για τη συνολική διαπαιδαγώγησή του, όπως:

• Δεν κάνει ερωτήσεις

• Δεν λύνει προβλήματα

• Δεν γίνεται δημιουργικό

• Δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες

• Δεν εξασκεί τον συντονισμό ματιού-χεριού

• Δεν αναπτύσσει κινητικές δεξιότητες

• Δεν χρησιμοποιεί κριτική σκέψη, και δεν σκέφτεται λογικά και αναλυτικά

• Δεν αναπτύσσει επικοινωνιακές ικανότητες

• Δεν παίζει ούτε συνδιαλέγεται με άλλα παιδιά ή ενήλικες

Ας σημειωθεί, βεβαίως, ότι η τηλεθέαση δεν έχει μόνο αρνητικά: είναι ένα εργαλείο που αδιαμφισβήτητα συμβάλλει στη νοητική ανάπτυξη του παιδιού και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ζωής.

Το πόσο και πώς θα το χρησιμοποιήσουμε είναι που θα καθορίσει εάν υπερισχύσουν τα θετικά ή τα αρνητικά, όπως, άλλωστε συμβαίνει με κάθε τεχνολογικό επίτευγμα.

Οι γονείς έχουν κύριο ρόλο στον καλύτερο έλεγχο της τηλεθέασης των παιδιών τους, τόσο από την άποψη του πόσο θα βλέπουν, θέτοντας κάποια όρια και βρίσκοντας εναλλακτικές για έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής, όσο και του τι θα παρακολουθούν, βοηθώντας τα να γίνουν επιλεκτικοί τηλεθεατές.

Το παιδί που παίζει ασταμάτητα παιχνίδια στον υπολογιστή και δεν πηγαίνει σχεδόν ποτέ βόλτα με το ποδήλατο ούτε παίζει με τους φίλους του κυνηγητό σάς «αφήνει στην ησυχία σας», αλλά καλό είναι να ξέρετε πως ο δραστήριος τρόπος ζωής από πολύ μικρή ηλικία βοηθάει στη σωστή ανάπτυξη, στη διατήρηση υγιούς βάρους και στην ψυχοσωματική του υγεία.

Υπάρχουν πολλοί απλοί τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να αγαπήσει τη φυσική δραστηριότητα.

Άλλωστε, τα παιδιά και οι νέοι από τη φύση τους θέλουν να κινούνται. είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής που τους στερεί αυτή την πολύτιμη δυνατότητα.

Γίνετε εσείς το πρότυπο

Μην περιμένετε να γίνει το παιδί σας δραστήριο, αν δεν έχετε εσείς οι ίδιοι έναν ανάλογο τρόπο ζωής.

Λειτουργήστε ως θετικό πρότυπο.

Στα παιδιά αποτυπώνονται εικόνες από πολύ μικρή ηλικία και αργότερα τα πρώιμα βιώματά τους θα τα οδηγήσουν να μιμηθούν ένα δραστήριο τρόπο ζωής.

Όταν το παιδί βλέπει τους γονείς του να απολαμβάνουν τη σωματική δραστηριότητα και να διασκεδάζουν, είναι πολύ πιθανό να θέλει να συμμετέχει και το ίδιο.

Περπατήστε, λοιπόν, αντί να χρησιμοποιήσετε το αυτοκίνητο, προτιμήστε τις σκάλες όταν έχετε την επιλογή, πηγαίνετε βόλτες με το ποδήλατο, οργανώστε εκδρομές και πεζοπορίες.

Φροντίστε, πάντως, όλες αυτές οι δραστηριότητες να εναλλάσσονται για να μη βαριούνται τα παιδιά, αλλά και να είναι στο πλαίσιο των σωματικών δυνατοτήτων τους.

Χαρίστε του δώρο-πρόκληση

Ακόμα και η γιορτή ή τα γενέθλια του παιδιού σας μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρία για να το παρακινήσετε να γίνει δραστήριο.

Αντί για ηλεκτρονικά παιχνίδια, επιλέξτε δώρα που ενθαρρύνουν τη σωματική δραστηριότητα, όπως μπάλες, ρακέτες, σκοινάκι κλπ.

Είναι σημαντικό, επίσης, να μην παγιδευτείτε από την υπερβολική σας αγωνία να γίνει το παιδί σας δραστήριο.

Δεν είναι αναγκαίο να συμμετέχει σε αγώνες μπάσκετ ή ποδοσφαίρου για να είστε σίγουροι ότι γυμνάζεται.

Στόχος σας είναι το παιδί να αγαπήσει την κίνηση. Ενθαρρύνετέ το, λοιπόν, να τρέξει, να παίξει σκοινάκι, κρυφτό.

Μέσα από το παιχνίδι θα αισθανθεί ότι η άσκηση είναι διασκεδαστική.

http://i.imgur.com/WgnuzGp.jpg

Ενδιαφερθείτε για τις δικές του επιθυμίες

Σημαντικό είναι το παιδί να δραστηριοποιείται και εκτός σχολείου.

Πριν καταλήξετε, όμως, στην κατάλληλη απογευματινή ασχολία, πρέπει να λάβετε υπόψη σας τις δικές του επιθυμίες.

Αρκεστείτε να του δώσετε τα κατάλληλα ερεθίσματα, ώστε να είναι σε θέση να επιλέξει ό,τι του αρέσει.

Παραμερίστε τα προσωπικά σας κριτήρια και προσπαθήστε να αποκωδικοποιήσετε την εκδήλωση ενδιαφέροντος του παιδιού σας για κάποια ασχολία.

Μπορείτε, επίσης, να ζητήσετε από ειδικούς (το γυμναστή του σχολείου ή έναν εργοφυσιολόγο) να σας προτείνουν συγκεκριμένες δραστηριότητες που ταιριάζουν στο σωματότυπό του.

Πείτε όχι στην πίεση

Αρκετοί γονείς, στην προσπάθειά τους τα παιδιά τους να έχουν έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής, καταφεύγουν σε πιεστική συμπεριφορά με τα αντίθετα συνήθως αποτελέσματα.

Μην απαιτείτε (ούτε με «πλάγιους τρόπους») το παιδί να έχει άριστες επιδόσεις στα αθλήματα ή να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό.

Στόχος είναι να αγαπήσει την άσκηση και να την εντάξει σταδιακά στην καθημερινότητά του.

Διαλέξτε το χώρο

Μόλις καταλήξετε στο είδος της δραστηριότητας, βεβαιωθείτε ότι ο χώρος που θα επιλέξετε είναι ταυτόχρονα ευχάριστος για το παιδί σας και βολικός για σας.

Αν οι προπονήσεις δεν είναι στο δρόμο σας, το πιθανότερο είναι να κουραστείτε σύντομα και ίσως να τις διακόψετε.

Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης οι ώρες παρακολούθησης.

Πρέπει να ταιριάζουν τόσο στο δικό σας πρόγραμμα όσο και στου παιδιού σας.

Η σημασία του προπονητή

Η αναζήτηση δεν έχει τελειώσει ακόμη.

Πριν ξεκινήσει το παιδί σας τη νέα του δραστηριότητα, χρειάζεται να σιγουρευτείτε ότι θα επιβλέπεται από τον κατάλληλο προπονητή.

Επισκεφτείτε, λοιπόν, το χώρο και προσπαθήστε να ανακαλύψετε αν ο προπονητής έχει ευχάριστη προσωπικότητα, κατά πόσον είναι αυστηρός, αν τον ενδιαφέρει το παιχνίδι ή ασχολείται αποκλειστικά με τα παιδιά που μπορούν να διακριθούν κλπ.

Είναι πολύ ουσιαστικό να ταιριάζει η συμπεριφορά του προπονητή με τη φιλοσοφία της οικογένειάς σας.

http://i.imgur.com/d2hJ7uV.jpg

Τι είδους ενήλικος θα γίνει το παιδί σας;

Ένα δραστήριο παιδί έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να ακολουθήσει τον ίδιο τρόπο ζωής ως ενήλικος διατηρώντας σταθερό φυσιολογικό βάρος και απομακρύνοντας έτσι την πιθανότητα εμφάνισης χρόνιων παθήσεων.

Αντίθετα, τα παιδιά που κάνουν καθιστική ζωή αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να γίνουν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικοι.

Μακροπρόθεσμα η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα πίεσης και χοληστερίνης, αλλά και να συμβάλει στην εμφάνιση παθήσεων όπως ο διαβήτης τύπου 2.

Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη έρευνα, οι προειδοποιητικές ενδείξεις γι’ αυτές τις ασθένειες μπορεί να εντοπιστούν σε υπέρβαρους εφήβους ακόμη και από τα 15 χρόνια τους.

Προσέξτε τι σας λέει

Όσο προσεκτική επιλογή και αν έχετε κάνει, μόνο η συμπεριφορά του παιδιού σας μπορεί να την επιβεβαιώσει ή αντίθετα να την αμφισβητήσει. Παρακολουθήστε το όταν γυρνάει από τις προπονήσεις και προσπαθήστε να καταλάβετε αν έχει περάσει καλά.

Ζητήστε του να σας διηγηθεί τις εμπειρίες του με τους συμπαίκτες και τον προπονητή του.

O ενθουσιασμός είναι η καλύτερη διαβεβαίωση ότι το παιδί είναι ευχαριστημένο από τη νέα του δραστηριότητα.

Νικητής ή ηττημένος;

Τα παιδί πρέπει να εκπαιδεύεται για πιθανές απογοητεύσεις.

Προετοιμάστε το ότι μπορεί να χάσει η ομάδα του ή να μην παίξει καλά το ίδιο.

Δώστε του να καταλάβει ότι δεν έχουν σημασία οι επιδόσεις, ότι αυτό που παίζει ρόλο είναι να περνάει καλά, να κινείται και να γυμνάζεται διασκεδάζοντας.

Επιβραβεύστε το, λοιπόν, όταν έχει σχετικά καλές αποδόσεις, αλλά μην παραλείπετε να το ενθαρρύνετε στις περιπτώσεις που αποτυγχάνει.

Δηλώστε συμμετοχή

Υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες να συμμετέχετε και εσείς σε διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις μαζί με το παιδί σας.

Ενημερωθείτε για δραστηριότητες στο πλαίσιο του σχολείου, του δήμου ή κάποιου συλλόγου, στις οποίες μπορούν να συμμετέχουν και οι γονείς. Αφιερώστε λίγο χρόνο από το Σαββατοκύριακό σας για να οργανώσετε μια βόλτα με τα ποδήλατα οικογενειακώς ή συνοδεύσετε το παιδί σας σε αθλητικές εκδηλώσεις.

Πηγή: vita.gr

Οι γονείς θα πρέπει να μεριμνούν για να μπορούν τα παιδιά τους να έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες ή σε κάποιο σπορ.

Οι συνήθειες που θα αποκτήσουν τα παιδιά δια μέσου μιας υγιούς απασχόλησης σε ένα άθλημα ή σε ένα σπορ, θα τα συνοδεύουν και θα τα ωφελούν σε όλη τους τη ζωή.

Παράλληλα η σωματική εξάσκηση που θα κάνουν τα παιδιά με την ευκαιρία αυτής τους της απασχόλησης, θα έχει πολύ ευεργετικά αποτελέσματα για τη σωματική τους υγεία.

Στη σημερινή εποχή, τα παιδιά μας ξοδεύουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους, μπροστά σε οθόνες, στην τηλεόραση, στα κινητά τηλέφωνα, στα παιγνίδια βίντεο και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Η διατροφή τους κάθε άλλο παρά υγιεινή είναι και χαρακτηρίζεται από μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά και σε υδατάνθρακες.

Η παχυσαρκία στα παιδιά έχει γίνει μάστιγα που εξαπλώνεται και θέτει τις προϋποθέσεις για σημαντικά προβλήματα υγείας που θα προκύψουν αναπόφευκτα όταν τα παχύσαρκα παιδιά θα ενηλικιωθούν.

Τα πιο πάνω δεδομένα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για συμμετοχή των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες, σε σπορ, σε διάφορα παιγνίδια έξω στον ανοικτό αέρα.

Οι γονείς θα πρέπει να κοιτάξουν το θέμα της συμμετοχής των παιδιών τους σε αθλήματα ή σε σπορ με προσοχή.

Θα πρέπει να τα ενθαρρύνουν και να τα βοηθούν για να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες δραστηριότητες.

Είναι επίσης καλό να πηγαίνουν και οι ίδιοι να παρακολουθούν αυτό που κάνουν τα παιδιά τους, να σχολιάζουν τη συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα τους και να τους δίνουν κάθε μορφή υποστήριξης.

Σε περίπτωση που τα παιδιά λαμβάνουν μέρος σε αγώνες, είτε μόνα τους είτε μέσα στα πλαίσια μιας ομάδας, θα πρέπει να τα βοηθούν να έχουν λογικές προσδοκίες για τα αποτελέσματα και σε περίπτωση αποτυχιών να τα βοηθούν να αντεπεξέρχονται.

Οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς για την εξέλιξη και τις επιτυχίες του παιδιού θα πρέπει να διατηρούνται σε ρεαλιστικά επίπεδα.

Το άθλημα και το σπορ θα πρέπει να διατηρήσουν και το ψυχαγωγικό χαρακτήρα για το παιδί και όχι να καταστούν μια επιπρόσθετη πηγή ψυχικής εξουθένωσης.

Παράλληλα οι συμβουλές των γονιών θα πρέπει να καλύπτουν και τον τομέα της σωστής συμπεριφοράς του παιδιού μέσα στη δική του ομάδα αλλά και σαν θεατής ή σαν οπαδός της ομάδας του.

Ο σεβασμός προς τους συμπαίκτες του παιδιού, η διατήρηση της ψυχραιμίας του τόσο σε καλές αλλά και σε κακές στιγμές συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των βασικών αξιών που οι γονείς θα πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους.

Η σημασία για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού του χρόνου που αφιερώνει αυτό και εσείς στις εν λόγω δραστηριότητες είναι μεγάλη. Οι επιδράσεις που προκύπτουν θα διαρκούν για ολόκληρη τη ζωή του παιδιού.

Σίγουρα για τους γονείς οι ώρες που απαιτούνται για την οργάνωση των αθλητικών δραστηριοτήτων του παιδιού είναι ακόμη ένα φορτίο για το βεβαρημένο πρόγραμμά τους. Σίγουρα πιθανόν να επηρεάζει τον τρόπο εργασίας τους.

Όμως η επένδυση αυτή σε χρόνο πρέπει να γίνει λόγω των ευεργετημάτων που προκύπτουν για όλη τη ζωή του παιδιού.

Οι γονείς θα πρέπει επιπρόσθετα να μιλούν με τους προπονητές του παιδιού τους, να βλέπουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο αθλείται το παιδί τους και να βλέπουν και τα άλλα παιδιά που είναι με το δικό τους παιδί.

Οι συνομιλίες και η ανταλλαγή απόψεων με τον προπονητή του παιδιού και με τους άλλους γονείς αποβαίνουν πολύ χρήσιμες και εποικοδομητικές για τη συνέχιση και οργάνωση των δραστηριοτήτων των παιδιών.

Η συμμετοχή των παιδιών σε αθλήματα, η τακτική προπόνησή τους, η ομάδα μέσα στην οποία θα μάθουν να λειτουργούν  κάτω από αυτές τις συνθήκες, αποτελούν όλα μαζί, μια σημαντική ασπίδα προστασίας εναντίον της μάστιγας των ναρκωτικών, του καπνίσματος και άλλων κακών συνηθειών που μπορούν να επικρατήσουν σε παιδιά που είναι αδρανή.

Αναμφίβολα η ενεργός συμμετοχή των γονιών σε όλες τις πτυχές της ζωής των παιδιών τους έχει πρωταρχική σημασία.

Τα μαθήματα που μπορούν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους με την ευκαιρία των καταστάσεων που προκύπτουν από τη συμμετοχή τους σε αθλήματα και σε σπορ αποβαίνουν πολύτιμα για τα παιδιά όταν θα ενηλικιωθούν.

Ένα συνηθισμένο πρόβλημα που ακολουθεί την επιστροφή στο σχολείο είναι πως θα ξυπνάει με ευκολία το πρωί.

Το παιδάκι σας μάλλον έχει συνηθίσει την ανέμελη και ξέγνοιαστη ρουτίνα του καλοκαιριού και τώρα πάλι πρέπει να συνηθίσει και να μπει στο καθημερινό σχολικό πρόγραμμα.

Πως μπορούμε να κάνουμε το πρωινό βασανιστήριο πιο εύκολο; 

Καλός βραδινός ύπνος!

Ένα παιδί θα πρέπει να κοιμάται 8 με 10 ώρες το βράδυ. Όταν κοιμάται αρκετά μπορεί να ξυπνάει ξεκούραστο.

Για παράδειγμα αν πρέπει να ξυπνήσει στις 7 το πρωί θα πρέπει ήδη στις 9 να είναι στο κρεβάτι του.

Έτσι προσπαθήστε να οργανώσετε το καθημερινό πρόγραμμα του κατάλληλα και μη το αφήνετε να ξενυχτάει χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο.

Ο ύπνος είναι πολύτιμος για να λειτουργεί σωστά και να ανταπεξέρχεται στο επιβαρυμένο σχολικό του πρόγραμμα.

Μια δραστηριότητα πριν τον ύπνο μπορεί να το κρατήσει σε υπερένταση.

Για αυτό φροντίστε την ώρα αυτή να κάνετε κάτι που θα το χαλαρώσει, όπως ένα ζεστό μπάνιο ή να του διαβάσετε ένα παραμύθι. 

Λάβετε υπόψη το χαρακτήρα του παιδιού!

Μερικά μπομπιράκια σηκώνονται ευχάριστα και εύκολα και μάλιστα μπορεί να ξυπνούν και νωρίτερα από τη μαμά γιατί ανυπομονούν να πάνε στο σχολείο και να συναντήσουν τους φίλους τους.

Άλλα παιδάκια αρνούνται να πάνε σχολείο και με δυσκολία βγαίνουν από το πάπλωμα.

Γι'αυτό σκεφτείτε πως είναι η κατάσταση σύμφωνα με τα δεδομένα του παιδιού και βρείτε τρόπους να αλλάξετε το κλίμα κάνοντας το πιο ευχάριστο.

Προσαρμόζεται εύκολα στις αλλαγές και συγκεκριμένα στις αλλαγές μιας καθημερινής ρουτίνας;

Πόση ώρα χρειάζεται να ετοιμαστεί; Γκρινιάζει με τον τρόπο που το ξυπνάτε; 

Μην αναφέρετε το σχολείο ως απειλή!

Είναι λάθος να του τονίζετε πως η αλλαγή οφείλεται στο σχολείο.

Για παράδειγμα μη χρησιμοποιείτε φράσεις όπως "Πρέπει να κοιμηθείς γιατί αύριο έχεις σχολείο".

Αυτόματα περνάει στο μυαλουδάκι του ότι το σχολείο φταίει που δεν μπορεί πλέον να παίξει το βράδυ και πρέπει να κοιμηθεί.

Έτσι το σχολείο φαίνεται σαν απειλή που του προκαλεί φόβο και του στερεί όμορφα πράγματα.

Επίσης πολύ σημαντικό είναι να συζητάτε τα προβλήματα που δημιουργούνται στο σχολικό του περιβάλλον και κάθε μέρα να το αφήνετε να σας διηγηθεί τη μέρα του.

Μπορεί κάποιο γεγονός να το κάνει απρόθυμο να πάει στο σχολείο.

Αν το ξέρετε και εσείς μπορείτε να το αντιμετωπίσετε!

Αποφύγετε τη βιασύνη!

Μην αφήνετε ελάχιστο χρονικό περιθώριο να ετοιμαστεί.

Καλό είναι να το ξυπνάτε μια ώρα νωρίτερα.

Να σηκώνεται ήρεμα και να έχει χρόνο χωρίς άγχος να φάει και να ντυθεί.

Το μόνο που χρειάζεται είναι συνέπεια και ένας σωστός προγραμματισμός σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού.

Επίσης φροντίστε να έχετε τακτοποιημένη την τσάντα του από το βράδυ για να μην τρέχετε πανικόβλητοι το πρωί σε περίπτωση που ξεχάσατε κάτι!

Μην ανοίγετε την τηλεόραση το πρωί!

Η τηλεόραση είναι πειρασμός και μπορεί πολύ εύκολα να μας αποσπάσει την προσοχή.

Είναι ένας πολύ σημαντικός λόγος για αργοπορία και καθυστέρηση από τις πρωινές ετοιμασίες.

Μην το πιέζεται με το πρωινό γεύμα!

Το πρωινό είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας γιατί δίνει στο παιδί ενέργεια και το βοηθάει να αποδώσει καλύτερα στο σχολείο και στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Μερικά παιδάκια όμως αρνούνται πεισματικά να φάνε το πρωί και αυτό αποτελεί μεγάλο βάσανο για τους γονείς.

Σε αυτή την περίπτωση μην το παρακαλάτε να φάει αυτό που θέλετε εσείς αλλά βρείτε ευχάριστους τρόπους να μη φεύγει από το σπίτι νηστικό και σιγά σιγά να το πείσετε να τρώει.

Δώστε το καλό παράδειγμα κάνοντας κι εσείς το ίδιο, αφήστε το να συμμετέχει στην προετοιμασία του πρωινού και κάντε τα γεύματα πιο ευχάριστα και χαρούμενα για να το προσελκύσουν.

Για παράδειγμα χρησιμοποιείστε σερβίτσια με τα αγαπημένα του καρτούν και προσαρμόστε το πρωινό του σύμφωνα με τις διατροφικές του προτιμήσεις. 

Όλα είναι θέμα συνήθειας!

Φροντίστε να κάνετε τις διαδικασίες του πρωινού ξυπνήματος με την ίδια σειρά κάθε μέρα.

Για παράδειγμα πλύσιμο, ντύσιμο. πρωινό, βούρτσισμα δοντιών.

Έτσι το παιδάκι θα συνηθίσει σε μια ρουτίνα και δεν θα αποδιοργανώνεται. 

Προσφέρει χαρά, διασκέδαση, το βοηθά να αυτοσυγκεντρώνεται, να καλλιεργεί την προσοχή του και να αναπτύσσει καινούργιες δεξιότητες.

"Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι" είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Το παιχνίδι μπορεί να προσφέρει ευχαρίστηση και διασκέδαση αλλά αποτελεί και ένα μέσο επικοινωνίας για εμάς τους γονείς με το παιδί μας καθώς εκείνο απαιτεί ισότιμη συμμετοχή και από εσάς.

Πάρτε μέρος λοιπόν και δείξτε πρόθυμοι να συμμετέχετε και έντονο ενδιαφέρον.

Μπορεί να κουραστείτε αλλά δε φαντάζεστε τι χαρά θα πάρετε βλέποντας πόση χαρά προσφέρετε στο μικρό σας.

Μέσα από το παιχνίδι φροντίστε να καλλιεργείτε την περιέργεια του παιδιού, να το επιβραβεύεται και να ενθαρρύνετε τη δημιουργικότητα του.

Είναι πολύ σημαντικό να αφήνετε το παιδί σας να εκφραστεί όπως θέλει, να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του ακόμα κι αν χρησιμοποιεί το παιχνίδι με κάποιον ίσως ανορθόδοξο τρόπο.

Το παιχνίδι δε σημαίνει απλά υλικό αγαθό που κοστίζει.

Δώστε στο παιδί σας μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών και ανακαλύψτε απλά πράγματα που μπορεί να σας διασκεδάσουν.

Στο σπίτι υπάρχουν πολλά απλά πράγματα που με λίγη δόση φαντασίας μπορούν να μετατραπούν σε πανέξυπνα και υπέροχα παιχνίδια.

Δώστε ελευθερία στο παιχνίδι του και μην το περιορίζετε σε έναν χώρο. Αφήστε το να κινηθεί σε όλους τους χώρους του σπιτιού υπό την επίβλεψή σας πάντα.

Αν θέλετε να επικρατεί τάξη στο σπίτι θα πρέπει να τη θυσιάσετε για λίγο για χάρη του παιδιού σας.

Μην ξεχνάτε πως πρέπει να έχει και αυτό ίσα δικαιώματα μέσα στο σπίτι.

Με αυτό τον τρόπο θα μάθει να εξερευνά, να ανακαλύπτει να μαθαίνει να αλλάζει παραστάσεις και να σιγά σιγά να αρχίσει να συμμετέχει στην οικογενειακή ζωή.

Τέλος μη ξεχνάτε ότι ο χρόνος που περνάμε με το παιδί μας έχει ανεκτίμητη αξία και είναι πολύτιμος.

Μπορεί να έχετε πολλές δουλείες, υποχρεώσεις και υπερφορτωμένο καθημερινό πρόγραμμα αλλά η επικοινωνία μέσα από το παιχνίδι μπορεί να γίνει εφικτή αρκεί να το βάλετε προτεραιότητα.

Το δέσιμο με το παιδί σας γίνεται ισχυρό όταν του δίνεται ουσιαστικό και πραγματικό χρόνο.

Βρες ποιο ήταν νούμερο 1 στα charts την ημέρα των γενεθλίων σου με ένα κλικ!

Συμπληρώστε την ημερομηνία γέννησης σας εδώ για να το βρείτε!

Πρωταγωνίστρια η μικρή Ράιλι και ο δύσκολος δρόμος της προς την ενηλικίωση, που κάποιες φορές φαίνεται ότι είναι στρωμένος με …αγκάθια.

Οι δυσκολίες της ξεκινούν όταν αφήνει πίσω της την καθημερινή της ρουτίνα στα μεσοδυτικά και μετακομίζει με την οικογένειά της στο Σαν Φρανσίσκο, καθώς ο πατέρας της αποδέχθηκε μία νέα θέση εργασίας.

Προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη νέα της ζωή η μικρή έρχεται αντιμέτωπη με τα συναισθήματά της – χαρά, φόβο, θυμό, αηδία και θλίψη – τα οποία συναισθήματα είναι μικρά ανθρωπάκια που ζουν μέσα στο Κέντρο Ελέγχου του μυαλού της, όπου την βοηθούν συμβουλευτικά, μέσω της καθημερινής ζωής.

Καθώς η Ράιλι προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα ζωή της στο Σαν Φρανσίσκο, μια κρίση επέρχεται στο Κέντρο Ελέγχου.

Αν και η Χαρά, το βασικό και πιο σπουδαίο συναίσθημα της Ράιλι, προσπαθεί να κρατήσει θετικά τις ισορροπίες, τα συναισθήματα για το ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος περιήγησης στη νέα πόλη, το σπίτι και το σχολείο συγκρούονται.

Η ταινία αναμένεται στις κινηματογραφικές αίθουσες αρχές καλοκαιριού.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ :

(μεταγλωτισμένο )

Πηγή: INVITRO

Ο Aidan Prince aka Bah Boy είναι ένα ταλαντούχο παιδί που αν και μόλις 8 χρόνων έχει καταφέρει να χτίσει ένα όνομα στον χώρο του διαδικτύου (και όχι μόνο) χάρη στο εξαιρετικό του ταλέντο στον χορό.

Με κινησιολογικό χάρισμα, με απίστευτο ρυθμό, τέλειο συγχρονισμό, χάρη και τσαχπινιά, ο Aidan Prince ως μέλος μίας χορευτικής ομάδας, εκτελεί με άνεση, μία εξαιρετική χορογραφία και μας αφήνει κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό.

Το βίντεο που κοινοποίησε στα τέλη του Νοεμβρίου η καθηγήτρια του στον χορό, Tricia Miranda, είναι τόσο απολαυστικό και μαγικό που θα θέλεις να το βλέπεις στο repeat ξανά και ξανά.

Εμπνεόμαστε λοιπόν από ένα φυσικό ταλέντο με την ελπίδα να το δούμε σε μεγαλύτερη ηλικία να κατακτάει την τέχνη του χορού, χωρίς βέβαια τα μυαλά του να πάρουν αέρα.

Άλλωστε έχει γίνει τέτοιος ντόρος γύρω από το όνομά του, που ο μικρός Aidan έχει βρεθεί καλεσμένος σε εκπομπές υψηλής θεαματικότητας όπως αυτή της Ellen Degeneres.

Είστε έτοιμοι;

www.pathfinder.gr

- Τι θέλει και τι αντέχει το παιδί

- Η σωματική του ωριμότητα και, σε περίπτωση εφήβου, η σεξουαλική του ωριμότητα

- Η αναπτυξιακή του ηλικία: είναι σε θέση να συνεργαστεί, να προσέξει, να καταλάβει, να θυμηθεί και να πειθαρχήσει σε κανόνες που τα άλλα παιδιά της ίδιας χρονολογικής ηλικίας μπορούν;

- Η σωματική του ακεραιτότητα-παιδιά με σωματικές αναπηρίες δεν πρέπει να αποκλείονται από δραστηριότητες, μερικές από τις οποίες μάλιστα έχουν και θεραπευτικές ιδιότητες, όπως πχ η θεραπευτική ιππασία για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, αλλά απαιτείται εξειδικευμένο προσωπικό και ένας προπονητής ανά παιδί

- Η φυσική του κατάσταση. Παθήσεις όπως συγγενείς καρδιοπάθειες, επιληψία, άσθμα, ΣΔ, θρομβοφιλία κ.ά. είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση και τόσο το παιδί όσο και οι γονείς θα πρέπει να λαμβάνουν σαφείς οδηγίες από τον ειδικό που το παρακολουθεί

- Η Αμερικάνικη Καρδιολογική εταιρία συνιστά συστηματικό έλεγχο όλων των παιδιών στην ηλικία των 12 χρονών , καθώς τότε γίνεται συνήθως η μετάβαση στον έντονο αθλητισμό και στον πρωταθλητισμό, ενώ ταυτόχρονα αλλάζει σημαντικά η σωματική και συναισθηματική ωριμότητα του ατόμου, που μπαίνει πια στην περίοδο της εφηβείας.

Κ.Γκόλτσιου Παιδίατρος –Αναπτυξιολόγος – gkoltsiou.gr