Δυστυχώς όμως δεν μπορούν ακόμα να αξιολογήσουν τους κινδύνους που μπορεί να ελλοχεύουν μέσα στο σπίτι.

Πώς μπορείτε να προστατεύσετε τα παιδιά σας από τον ίδιο τους τον εαυτό; Απαντήσεις στο επιστημονικό άρθρο που ακολουθεί.

Της Παιδιάτρου- Νεογνολόγου Φωτεινής Παπαδημητρίου

Στις πρώτες θέσεις ατυχημάτων μέσα στο σπίτι στην παιδική ηλικία βρίσκονται τα εγκαύματα.

Χώροι επικίνδυνοι είναι το μπάνιο και η κουζίνα.

Αναφέρονται ορισμένοι αποτελεσματικοί τρόποι για την αποφυγή των εγκαυμάτων στο σπίτι

*Η μέγιστη θερμοκρασία του νερού στο λουτρό πρέπει να είναι 49οC.

Δε ξεχνάμε να ελέγξουμε πάντα τη θερμοκρασία με τον αγκώνα μας ή τον καρπό μας

*Το παιδί πρέπει να πλένεται με την πλάτη στη βρύση ώστε να μην μπορεί να την πιάσει

*Να μαγειρεύετε κατά προτίμηση στις πίσω εστίες της ηλεκτρικής κουζίνας, με τα χερούλια των σκευών γυρισμένα προς τα μέσα.

*Καυτά ροφήματα δεν τοποθετούνται ποτέ στην άκρη του πάγκου.

*Προμηθευτείτε μηχανισμούς κλειδώματος για την πόρτα του φούρνου σας

*Τα σπίρτα και οι αναπτήρες αποθηκεύονται σε κλειδωμένα ντουλάπια

*Οι θερμαντικές συσκευές κλείνουν πάντα όταν βγαίνει κανείς από το δωμάτιο

*Συσκευές που μόλις έχουν χρησιμοποιηθεί, π.χ. σίδερο, αφήνονται να κρυώσουν χωρίς να είναι προσιτές στο παιδί

*Όλες οι πρίζες όταν δεν χρησιμοποιούνται καλύπτονται με καλύμματα

*Τα τζάκια πρέπει να διαθέτουν πάντα προστατευτικά

Συχνά ατυχήματα αποτελούν και η κατάποση ξένου σώματος, με μεγαλύτερη συχνότητα στις ηλικίες κάτω των 4 ετών.

Οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν τα εξής:

*Κρατήστε τα νομίσματα μακριά από τα παιδιά σας. Ειδικά τα μικρά κέρματα τους προκαλούν το ενδιαφέρον λόγω χρώματος

*Προσοχή στις μπαταρίες σε σχήμα κουμπιού. Μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ιστική βλάβη στον οισοφάγο μέσα σε μόλις 2 ώρες από την κατάποση.

Παρόμοιες βλάβες μπορούν να προκαλέσουν στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού, ή στο βλεννογόνο της μύτης.

Προτιμήστε λοιπόν παιχνίδια που να διασφαλίζουν το άνοιγμα της θέσης της μπαταρίας με κατσαβίδι.

Μην αφήνετε τα παιδιά να παίζουν με αυτές

*Να μη δίνονται ξηροί καρποί ή ποπ κορν στα παιδιά κάτω των 4 ετών. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πνιγμονής

*Μικρά αντικείμενα, όπως κοσμήματα, κουμπιά, συνδετήρες, είναι καλό να φυλάσσονται σε σημεία δυσπρόσιτα και κλειδωμένα

*Στις μικρές ηλικίες υπάρχει πάντα ο φόβος της πτώσης, ειδικά στα βρέφη. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε:

*Πάντα το ένα χέρι μας είναι στο βρέφος όταν αυτό βρίσκεται στην αλλαξιέρα

*Το ρηλάξ τοποθετείται μόνο στο πάτωμα και ποτέ πάνω στο τραπέζι ή σε άλλο έπιπλο

*Στο καρεκλάκι του φαγητού πάντα φοράμε στο μωρό τη ζώνη ασφαλείας

*Στις άκρες της σκάλας τοποθετούνται πορτάκια ασφαλείας και στα παράθυρα, ειδικά προστατευτικά

*Τοποθετούμε stop στα συρτάρια ώστε να μην μπορούν να τραβηχτούν όλα έξω

*Ποτέ, τέλος, δεν αφήνουμε σε κοινή θέα ή σε προσιτή στο παιδί θέση φάρμακα ή καθαριστικά προϊόντα.

Ειδικά τα τελευταία, επειδή βρίσκονται συνήθως σε χρωματιστά μπουκάλια, θα τραβήξουν σίγουρα το ενδιαφέρον τους και είναι άκρως επικίνδυνα.

Είναι χρήσιμο το τηλέφωνο του κέντρου δηλητηριάσεων (2107793777) να βρίσκεται σε ευδιάκριτο σημείο για ώρα ανάγκης

iatropedia.gr

Στην προσπάθειά σας να κρατήσετε απασχολημένο το παιδί ώστε να μην γκρινιάζει, θα έχετε σκεφτεί να του αποσπάσετε την προσοχή με αντικείμενα όπως τα κλειδιά ή το κινητό σας τηλέφωνο.

Πόσο ασφαλή είναι, όμως, αυτά τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης για το μωρό σας;

Κλειδιά

Τα μωρά αγαπούν τη λάμψη και τον ήχο των κλειδιών, αλλά είναι αρκετά ασφαλή για εκείνα; Ο Jeffrey Berkowitz, παιδίατρος και συνεργάτης της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, αναφέρει: “Τα κλειδιά είναι κατασκευασμένα από ορείχαλκο, υλικό το οποίο μπορεί να περιέχει μικρές ποσότητες μολύβδου. Επιπλέον, μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς, σε περίπτωση που το παιδί σκοντάψει ενώ τα έχει στο στόμα του”.

Τηλεκοντρόλ

Τα μωρά ενθουσιάζονται με το πλήθος των κουμπιών που υπάρχουν πάνω στα χειριστήρια τηλεόρασης. Όμως, καλό θα ήταν να τα κρατήσετε μακριά τους αφού “τα τηλεκοντρόλ δεν είναι ασφαλή για τα παιδιά. Περιέχουν μπαταρίες που μπορεί να αποβούν επικίνδυνες σε περίπτωση κατάποσης. Επίσης, τα τηλεχειριστήρια αποτελούνται από άλλα μικρά μέρη, τα οποία θα μπορούσαν να σπάσουν και να προκαλέσουν τον κίνδυνο πνιγμού”, αναφέρει ο Dr. Jeffrey Berkowitz.

iPads και Tablets

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει ότι τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν πρέπει να εκτίθενται σε οθόνες, όπως αυτές των tablets, των iPads και της τηλεόρασης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα παιδιά δεν είναι ακόμα σε θέση να κατανοήσουν το εκπαιδευτικό περιεχόμενο και μαθαίνουν καλύτερα μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι. Ακόμα κι αν υπάρχουν εφαρμογές για παιδιά, είναι ειδικά σχεδιασμένες ώστε να συνδυάζουν το παιχνίδι παρέα με τους γονείς.

Κινητό τηλέφωνο

Το κινητό τηλέφωνο είναι γεμάτο μικρόβια που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες στο παιδί, σε περίπτωση που δοκιμάσει να το βάλει στο στόμα του. Επιπλέον, όπως τα τηλεχειριστήρια και τα iPads, αποτελούνται από μικρά κομμάτια και μπαταρίες, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν επικίνδυνα για εκείνο. Αντ’ αυτού, προτιμήστε ένα πλαστικό κινητό τηλέφωνο, το οποίο είναι πολύ πιο ασφαλές και διασκεδαστικό για το παιδί από’ ότι ένα αληθινό τηλέφωνο.

Στυλό, μολύβια και μαρκαδόροι

Τα περισσότερα στυλό και μολύβια είναι μη τοξικά, αλλά μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς στο παιδί, εάν επιχειρήσει να βάλει τα καπάκια τους στο στόμα του. Επιπλέον, οι μουντζούρες από στυλό και μαρκαδόρους στους τοίχους και τα πατώματα δεν θα είναι το ομορφότερο θέαμα για το σπίτι σας. Αφήστε το παιδί να τα χρησιμοποιήσει όταν θα είναι αρκετά μεγάλο, αλλά ακόμα και τότε φροντίστε να το επιβλέπετε.

Μωρομάντηλα

Οι περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν τα μωρομάντηλα για να αποσπάσουν την προσοχή του μωρού κατά τη διάρκεια της αλλαγής της πάνας. Αν και στην πλειοψηφία τους είναι μη τοξικά, ο Dr. Jeffrey Berkowitz αναφέρει: “Δεν είναι σωστό να επιτρέπουμε στο μωρό να πιπιλίζει τα μαντηλάκια καθαρισμού, γιατί θα μπορούσε να καταπιεί τις χημικές ουσίες που περιέχονται σε αυτά. Επίσης, εάν το μωρό μασάει ή κόβει ολόκληρα κομμάτια από τα μωρομάντηλα, θα μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος πνιγμού”.

από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο

«Περνάμε τους 12 πρώτους μήνες της ζωής των παιδιών μας μαθαίνοντας τους να περπατάνε και να μιλάνε, και τους επόμενους 12 λέγοντάς τους να κάτσουν κάτω και να βγάλουν το σκασμό!»

Phyllis Diller

Η ηλικία από ενός έως τριών ετών, είναι μια περίοδος εξαιρετικά μεγάλων αλλαγών για το παιδί αλλά και τους γονείς του.

Το παιδί από μικρό μωράκι που ήταν, αρχίζει να αποκτά νέες ικανότητες: περπατάει και αρχίζει να μιλάει.

Τα νήπια γύρω στα δύο έτη, που ονομάζονται και «τρομερά δίχρονα» ("terrible twos"), συχνά δυσκολεύουν ιδιαίτερα τους γονείς, εξαιτίας της ολοένα αυξανόμενης διεκδίκησης της αυτονομίας τους αλλά και του έντονου αρνητισμού που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά τους.

Σε αυτή την ηλικία αρχίζουν να λένε «όχι», δοκιμάζοντας τις δυνατότητες τους αλλά και τα όριά του περιβάλλοντος τους.

Σε αυτή την φάση, το βασικό ζήτημα κάθε παιδιού είναι ο αποχωρισμός και η εξατομίκευση του.

Τα παιδιά αρχίζουν να κάνουν τις πρώτες προσπάθειες ανεξαρτητοποίησης από τους γονείς τους.

Σε αυτό συμβάλλουν και οι νεοαποκτηθείσες ικανότητες, όπως το περπάτημα.

Το παιδί επιδιώκει τον αποχωρισμό και την αυτονομία, αλλά παράλληλα αισθάνεται ακόμα εξαρτημένο από τη μητέρα του.

Έχει δύο τάσεις: να προσκολληθεί στη μητέρα του, και να εξερευνήσει το περιβάλλον.

Πρέπει λοιπόν να βρεθεί ένα είδος ισορροπίας ανάμεσα στα δύο.

Ο ρόλος των γονέων είναι εξαιρετικά σημαντικός στην προσπάθεια αυτή, καθώς οι γονείς καλούνται να αποτελέσουν για το παιδί σταθερό σημείο αναφοράς, από το οποίο να μπορεί να απομακρύνεται ώστε να εξερευνά το περιβάλλον του, και στο οποίο να μπορεί να επιστρέφει για επιβεβαίωση και ενίσχυση σε στιγμές έντασης και κούρασης.

Έτσι οι γονείς πρέπει να βρουν μια ισορροπία ανάμεσα στην τάση τους να προστατεύσουν το παιδί και να το ενθαρρύνουν να είναι αυτόνομο. Καλούνται, δηλαδή, να βοηθήσουν το παιδί να νιώθει ασφαλές, όντας σωματικά και συναισθηματικά διαθέσιμοι και παράλληλα επιτρέποντας του να εξερευνά το περιβάλλον του άφοβα.

Στη μεταβατική αυτή αναπτυξιακά φάση πραγματοποιούνται πολύ σημαντικές αλλαγές στη σχέση του παιδιού με το γονιό του.

Μέσα από τη σχέση αυτή, το παιδί καλείται να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις όποιες δυσκολίες του και να εξελιχθεί σε ένα ξεχωριστό άτομο με δική του προσωπική υπόσταση, να αναπτύξει έναν αληθινό εαυτό.

Για να μπορέσει να το επιτύχει αυτό, χρειάζεται τη στήριξη των γονιών του ώστε να αισθάνεται ασφαλές, να έχει αυτοεκτίμηση και τελικά να μπορεί να αντλεί ικανοποίηση από τον εαυτό του.

Η διαδικασία της αυτονόμησης, όμως, αφορά ταυτόχρονα το παιδί και τους γονείς.

Οι γονείς μπορεί να έρχονται αντιμέτωποι με τη δική τους εξάρτηση από το νήπιο.

Σε αυτή την περίοδο καλούνται να επιτρέψουν στον εαυτό τους να αφήσουν από κοντά τους το παιδί τους, και μπορεί να είναι δύσκολο για έναν γονιό να αποδεχθεί ότι δεν είναι πια απαραίτητος συνεχώς στο παιδί του, αλλά ταυτόχρονα να παραμένει συναισθηματικά διαθέσιμος για αυτό όταν τον χρειάζεται.

Σύμφωνα με έρευνες μετά τα 2-3 χρόνια τα παιδάκια επιστρέφουν οικειοθελώς στο κρεβάτι τους αφού πρώτα περάσει μια μεταβατική περίοδος που κοιμούνται μια νύχτα μόνα τους και μια νύχτα στο δωμάτιο των γονιών.

Ο ύπνος μαζί με τους γονείς έχει φυσικά πολλά θετικά στοιχεία.

Γλιτώνετε τα κουραστικά νυχτοπερπατήματα για να ελέγξετε αν το παιδάκι είναι καλά ή όταν κλαίει κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενισχύεται το δέσιμο με το παιδί σας και δίνεται η ευκαιρία στον μπαμπά να ασχοληθεί και να συμμετέχει στην ανατροφή του παιδιού.

Ένα μεγάλο αρνητικό στοιχείο είναι πως περιορίζεται πολύ ο χρόνος για να μείνετε μόνοι με τον σύντροφό σας και ο δικός σας ύπνος γίνετε δύσκολη υπόθεση καθώς το παιδάκι στριφογυρνά στον ύπνο του, σας κλωτσά, απλώνει τα χεράκια και τα πόδια του και σας ξυπνά συνέχεια.

Όλα τα παιδάκια μαθαίνουν να προσαρμόζονται σε κάτι σταδιακά και σιγά σιγά.

Για το λόγο αυτό καλό θα είναι να ακολουθήσετε μια σταδιακή προσαρμογή για να μάθει το παιδάκι να κοιμάται και μόνο του.

Αλλάξτε σταδιακά τη ρουτίνα του ύπνου του αλλά μην το βουτήξετε κατευθείαν στα βαθιά.

Αν ο ύπνος του έχει πολλές διακοπές και ξυπνά πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας αρχίστε να ελαττώνετε τις εμφανίσεις στο πλευρό του. Μιλήστε του χωρίς να σηκωθείτε από το κρεβάτι και διαβεβαιώστε το ότι μπορεί να συνεχίσει τον ύπνο του ήσυχο.

Με λίγα λόγια πρέπει να το καθησυχάζεται και όχι να το κοιμίζεται.

Κάθε αρχή και δύσκολη και για εσάς που θα πρέπει να αντισταθείτε να πάτε κοντά του και για εκείνο που θα αρχίσει να κλαίει σπαρακτικά και πιθανόν να αντιδρά έντονα που δε θα σας έχει κοντά του.

Σε πολύ μικρό διάστημα θα δείτε όμως ότι θα αρχίζει να συνηθίζει.

Φυσικά θέλει πολύ κόπο να μη λυγίσετε στις έντονες αντιδράσεις του και να μην εγκαταλείψετε τελικά την προσπάθεια.

Όταν το μικρούλι σας ξυπνάει και κλαίει κατά τη διάρκεια του ύπνου πηγαίνετε με ηρεμία στο δωμάτιο του, μιλήστε του ήρεμα και γλυκά, βεβαιωθείτε ότι όλα είναι καλά και δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, καθησυχάστε το και φύγετε.

Σε καμιά περίπτωση μην το αφήσετε να κλαίει μόνο του σπαρακτικά.

Η έλλειψη ύπνου επιφέρει πολλές δυσάρεστες συνέπειες και συνδέεται με πολλά προβλήματα υγείας, με την παχυσαρκία, την κατάθλιψη και το άγχος και συμβάλλει αρνητικά στην ανάπτυξη του παιδιού.

Για να δούμε όμως συγκεκριμένα τις συνέπειες του κακού ύπνου στα μωράκια, στα παιδιά προσχολικής ηλικίας και στους γονείς.

Σε βρέφη

- Εύκολο κλάμα

- Γίνεται ευερέθιστο, ευέξαπτο και έχει κακή διάθεση

- Έλλειψη προσοχής

- Εξάρτηση του παιδιού από αυτόν που το φροντίζει

- Αναπτυξιακά προβλήματα

Στα παιδιά

- Μειωμένη απόδοση στο σχολείο

- Ανασφάλεια

- Δειλία

- Κούραση, κόπωση

- Κατάθλιψη και άγχος

- Διαμόρφωση κακού χαρακτήρα

Στους γονείς

- Ανασφάλεια

- Αισθήματα ενοχής

- Εντάσεις ανάμεσα στους γονείς

- Απογοήτευση προ της καταστάσεως

- Αίσθηση ανικανότητας και αποτυχίας

- Κούραση, κόπωση

Παρ'όλα αυτά πρέπει να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε με ακρίβεια σε μια τέτοια περίπτωση και να βοηθήσουμε το μικρούλι μας όσο περισσότερο μπορούμε.

Τι πρέπει να κάνουμε βήμα βήμα

- Ο πρώτος κανόνας είναι να προσπαθήσετε να μην πανικοβληθείτε και να αποφύγετε να κάνετε απότομες κινήσεις.

- Αν το παιδάκι αναπνέει, βήχει, κλαίει και μιλά δε χρειάζεται να κάνετε τίποτα. Απλά ενθαρρύνετε το να βήξει. Ένα νευρολογικά υγιές παιδάκι θα μπορέσει αυτόματα να βήξει, να βγάλει ή να καταπιεί το φαγάκι του.

- Σε περίπτωση που είναι ξαπλωμένο σηκώστε το ή γυρίστε το μπρούμυτα με το κεφάλι λίγο πιο χαμηλά από το σώμα του και δώστε του μεταξύ των ωμοπλατών μερικά γρήγορα και δυνατά χτυπήματα με την παλάμη σας. Αν πρόκειται για μωρό, μπορεί να τοποθετηθεί μπρούμυτα πάνω στο χέρι σας, το οποίο ακουμπά πάνω στο σώμα σας για πρόσθετη υποστήριξη.

- Αν το παιδί εξακολουθεί να μη μπορεί να αναπνεύσει γυρίστε το ανάσκελα και κάντε τέσσερις γρήγορες ωθήσεις στο στήθος ίδιες με αυτές των καρδιακών μαλάξεων.

- Μη χτυπάτε το παιδάκι στην πλάτη γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορεί να του σταματήσουμε το βήχα και να σπρώξουμε χαμηλότερα την τροφή.

- Ανοίξτε το στόμα τραβώντας το σαγόνι του παιδιού και κοιτάξτε εάν υπάρχει πίσω στο λαιμό του ξένο σώμα που μπορεί να τραβηχτεί έξω με τα δάκτυλά σας αλλά ποτέ μη βάζετε το χέρι σας στο στόμα του γιατί μπορεί να σπρώξετε τη μπουκιά πιο βαθιά.

- Εάν και πάλι δεν τα καταφέραμε το τελευταίο βήμα είναι να εφαρμόσετε την τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα.

- Αν ο βήχας συνεχίζεται και το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει, αν λιποθυμήσει ή αρχίζει να μελανιάζει καλέστε οπωσδήποτε σε βοήθεια.

Οι απαιτήσεις της δουλειάς και τα άτακτα ωράρια κρατούν τους γονείς μακρυά από τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια της ημέρας με αποτέλεσμα να μην είναι σίγουροι για το αν τα παιδιά τους έχουν την κατάλληλη φροντίδα στο σπίτι.

Επιπλέον οι μικροδουλειές που πρέπει να τακτοποιηθούν μετά το προγραμματισμένο ωράριο της εργασίας τους μειώνουν ακόμα περισσότερο τις ώρες που οι γονείς βλέπουν τα παιδιά τους.

Για τους παραπάνω λόγους αλλά και για άλλους πολλούς., η μίσθωση μιας παραμάνας είναι η πιο δημοφιλής επιλογή για τη σύγχρονη οικογένεια, και όταν συνοδεύεται με μια ικανοποιητική σχέση μεταξύ της νταντάς και της οικογένειας , οι γονείς είναι σε θέση να απολαύσουν έναν πιο χαλαρό ρυθμό στο σπίτι ο οποίος υποστηρίζεται και από ένα μεγάλο αίσθημα ασφάλειας.

Η παραπάνω λύση όμως είτε πρόκειται για λίγες ώρες είτε συμβαίνει σε καθημερινή βάση προβληματίζει τους γονείς σχετικά με την ασφάλεια των παιδιών τους.

Ενώ οι περισσότερες νταντάδες δεν θα μπορούσαν ποτέ να βλάψουν ένα μικρό παιδί ή να διαπράξουν μικροκλοπές στο σπίτι, ωστόσο , οι σπάνιες περιπτώσεις όπου τέτοια γεγονότα συμβαίνουν κάνουν ακόμα πιο προσεκτική την εξέταση για την επιλογή μιας νταντάς.

Όταν η πρόσληψη και η αξιολόγηση μιας νταντάς γίνεται με μεγάλη προσοχή, οι οικογένειες αισθάνονται πιο σίγουρες και νιώθουν μεγαλύτερη ηρεμία.

Εκτιμήσεις κατά την επιλογή της νταντάς

. Αγαπάει και νοιάζεται για τα παιδάκια;

. Είναι έμπειρη;

. Είναι ευχάριστη και επικοινωνιακή;

. Είναι αξιόπιστη;

. Έχετε καλές συστάσεις;

. Έχουν ευέλικτο ωράριο;

. Οδηγεί και πόσο καιρό έχει το δίπλωμα;

. Εξετάζετε και οι εσείς οι ίδιες τα προσόντα και το ιστορικό των υποψήφιων νταντάδων.

. Έχουν γνώση σχετικά με τις πρώτες βοήθειες;

. Έχουν τα προσόντα για τη φροντίδα των παιδιών;

. Θα ζει μαζί σας;

. Πόσο μακριά μένει από σας και πως θα έρχεται;

. Μαγειρεύει; Θα μπορεί να φτιάχνει απλά γεύματα για το παιδί;

. Πόσο καιρό συνήθως εργάζεται σε κάθε οικογένεια;

. Καπνίζει;

. Ποιες μεθόδους πειθαρχίας χρησιμοποιεί;

. Έχει εμπειρία με παιδιά της ίδιας ηλικίας με τα δικά σας;

Μια δοκιμαστική περίοδος είναι απαραίτητη για να βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας είναι ευχαριστημένα.

Συζητήστε μαζί τους, ζητώντας τους να μιλήσουν για την ημέρα, για τα πράγματα που έκαναν μαζί της, τι έκαναν να διασκεδάσουν και γενικά πως ήταν η συμπεριφορά της απέναντι τους;

Το να ξοδέψετε χρόνο μόνοι σας με την νταντά είναι επίσης σημαντικό, δεδομένου ότι μπορεί να σας βοηθήσει να γνωρίσετε την επαγγελματική της φύση λίγο καλύτερα.

Μέσω αυτής της διαδικασίας μπορείτε να εκμαιεύσετε πολύτιμες πληροφορίες οι οποίες ίσως δεν θα εμφανίζονταν στις διαδικασίες ελέγχου.

Οι οικογένειες μπορούν επίσης να αναζητήσουν νταντάδες από εταιρίες ή άλλες επαγγελματικές οργανώσεις και φορείς. Οι εταιρίες αυτές παρέχουν συνήθως εκτεταμένους ελέγχους και μπορεί ακόμη και να επιβλέπουν την εκπαίδευση των νταντάδων.

Μία έρευνα σχετικά με το ιστορικό της υποψήφιας νταντάς είναι εξαιρετικά σημαντικό μέρος της εύρεσης του κατάλληλου ατόμου για τη δουλειά.

Τα πρακτορεία συνήθως ενημερώνουν τις οικογένειες για το ιστορικό μιας νταντάς και παρέχουν υλικό το οποίο συχνά βοηθά, όμως είναι σημαντικό για τις οικογένειες να εξετάζουν και οι ίδιες τα προσόντα και το ιστορικό των υποψήφιων νταντάδων.

Κάθε υποψήφια που δεν αναφέρεται σε προηγούμενες επαγγελματικές δραστηριότητες θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με καχυποψία.

Αντίθετα κάθε υποψήφια η οποία είναι άνετη στο να συζητά για προηγούμενες εμπειρίες της συνήθως σημαίνει πως δεν έχει τίποτα να κρύψει.

Το να έρχεσαι σε επαφή με τους προηγούμενους εργοδότες, ακόμα και να ελέγχεται την ακρίβεια των πληροφοριών που σας δίνουν, είναι κάποια καλά μέτρα για να διασφαλίσετε ότι οι υποψήφιες νταντάδες είναι ειλικρινής μαζί σας και τα προσόντα τους είναι πραγματικά.

Αν έχετε τη δυνατότητα, καλό θα ήταν να έρθετε σε επαφή και να μιλήσετε με τις οικογένειες που είχαν προσλάβει την νταντά πριν από εσάς για να δείτε αν έμειναν ικανοποιημένοι.

Καλό θα ήταν επίσης, να επισκεφθείτε την ίδια την εταιρεία από την οποία αναζητήσατε τη νταντά για να διαπιστώσετε και να βεβαιωθείτε αν πρόκειται για μια αξιόπιστη,επαγγελματική και καθιερωμένη εταιρεία.

Τι θα πρέπει να παρέχετε εσείς οι γονείς;

1. Θα πρέπει να ορίσετε ένα σαφές πρόγραμμα και να συμφωνήσετε για τις ώρες που θα αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών σας. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει εκτός από το ωράριο και τα καθήκοντα που αναμένεται από αυτούς.
   

2. Θα πρέπει να παρέχετε ένα καθαρό και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον (αυτό θα πρέπει να ισχύει για τα παιδιά σας, έτσι κι αλλιώς).
   

3. Ενημερώστε την νταντά για οποιαδήποτε από τις αλλεργίες των παιδιών σας και για τυχόν ιατρικές απαιτήσεις.
   

4. Πρέπει να της παρέχετε όλα τα στοιχεία και όλες τις λεπτομερείς οδηγίες για το γιατρό και το νοσοκομείο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
   

5. Προτείνετε και δείξτε της τα μέρη που τα παιδιά προτιμούν να επισκέπτονται και στα οποία μπορούν να παίζουν με ασφάλεια.
   

6. Παρέχετε όλα τα κατάλληλα εκπαιδευτικά παιχνίδια και μέσα για τη διασκέδαση των παιδιών.

   
   

Τι θα πρέπει να παρέχει η νταντά στην οικογένειά σας;

1. Φροντίδα σε ένα δομημένο περιβάλλον για την αρμονική ανάπτυξη των παιδιών σας.
   

2. Ένα πρόγραμμα των επερχόμενων δραστηριοτήτων κάθε εβδομάδα.
   

3. Ένα καθημερινό οργανωμένο σχέδιο που θα συμπεριλαμβάνει τις ιδέες για τη διασκέδαση, τη μάθηση και χαλάρωση.
   

4. Τακτική ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των παιδιών σας μαζί με τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
   

5. Η νταντά θα πρέπει να αισθάνονται άνετα με σας και είναι σε θέση να συζητηθούν τυχόν προβλήματα. Να έχετε επικοινωνία.
   

Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι η πρόσληψη σωστής νταντάς δεν σημαίνει απαραίτητα να έχετε την καλύτερη νταντά από άποψη προσόντων αλλά αυτή που προτιμάτε εσείς και τα παιδιά σας.

Από την ηλικία των 6 μηνών και άνω , τα περισσότερα αντηλιακά θεωρούνται ασφαλή για να τα χρησιμοποιήσετε.

Για μικρότερες ηλικίες, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας.

Σε μικρό ποσοστό, όπως και στους ενήλικες, μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος ή αλλεργίες, για τον λόγο αυτό μην τα χρησιμοποιήσετε δοκιμάστε τα πρώτα σε μια μικρή επιφάνεια δέρματος.

Προτιμήστε υποαλλεργικά προϊόντα χωρίς οινόπνευμα..

Τα παιδικά σκευάσματα περιέχουν τις ίδιες αντηλιακές χημικές ουσίες με αυτά των ενηλίκων, έχουν όμως ηπιότερη κρεμμώδη βάση και δεν περιέχουν άρωμα.

Διαλέξτε αντηλιακά με δείκτη προστασίας SPF 15 και άνω.

Το ηλιακό φως περιέχει υπεριώδη ακτινοβολία Α (UVA) και Β (UVB). Η UVB είναι περισσότερο καταστρεπτική, έχει βρεθεί όμως ότι και η UVA μπορεί να προκαλέσει βλάβες.

Προτιμήστε τα προϊόντα που προσφέρουν προστασία και από τις δύο αυτές μορφές υπεριώδους ακτινοβολίας.

Μην ανησυχήσετε αν δείτε το παιδί σας να γλύφει το αντηλιακό από τα χέρια του, γιατί δεν θεωρούνται τοξικά προϊόντα.

Για τον λόγο αυτό άλλωστε, χρησιμοποιούνται και σε σκευάσματα για τα χείλη.

Μην ξεχνάτε ότι προστασία από τον ήλιο χρειάζεται ακόμη και στη σκιά και ότι τα σύννεφα δεν εμποδίζουν την υπεριώδη ακτινοβολία και εγκαύματα μπορεί να συμβούν ακόμη και μια συννεφιασμένη ημέρα.

Να θυμάστε , ότι τα παιδιά, μιμούνται τους ενήλικες γι΄αυτό δώστε τους το καλό παράδειγμα με το να είστε και εσείς προσεκτικοί με τον ήλιο.

Τα καταστρεπτικά αποτελέσματα του ήλιου στο δέρμα, ξεκινούν από την πρώτη κιόλας έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.

Οι υπεριώδεις ακτίνες προξενούν βλάβες στα κύτταρα του δέρματος, ακόμη κι όταν δεν προκαλείται εμφανές έγκαυμα.

Χρόνο με το χρόνο, η αθροιστική επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας οδηγεί σε πρόωρη γήρανση και σε αύξηση της πιθανότητας για εμφάνιση καρκίνου του δέρματος.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος στα παιδιά.

Το δέρμα των μωρών και των μικρών παιδιών είναι πιο λεπτό, παράγει λιγότερη μελανίνη και είναι πιο ευαίσθητο στην ηλιακή ακτινοβολία από το δέρμα των ενηλίκων.

Ειδικά για ένα νεογέννητο, η άμεση έκθεσή του σε δυνατό ήλιο για περισσότερα από 10 λεπτά, μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα...

Πως θα προστατεύσω το παιδί μου

• Τα πολύ μικρά παιδάκια, κάτω των 12 μηνών, θα πρέπει να αποφεύγουν τελείως την έκθεση στο άμεσο ηλιακό φως
  

• Τα μεγαλύτερα παιδιά, θα πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο τις ώρες που η ηλιακή ακτινοβολία είναι ισχυρότερη δηλ το χρονικό διάστημα 11πμ-3μμ
  

• Όταν είστε σε υπαίθριο χώρο κρατήστε τα παιδιά όσο το δυνατόν περισσότερο στην σκιά
  

• Φοράτε στα παιδιά καπέλο με γείσο
  

• Η προστατευτική τέντα ή ομπρέλα στο καροτσάκι του μωρού, είναι απαραίτητη
  

• Όταν η έκθεση στον ήλιο είναι αναπόφευκτη φροντίστε το μεγαλύτερο μέρος του δέρματος τους να είναι καλυμμένο με ανοιχτόχρωμα , ελαφρά ρούχα
  

• Χρησιμοποιήστε αντηλιακή κρέμα και μην ξεχνάτε να την ανανεώνετε τακτικά.
  

Μπορεί να είναι κουρασμένο, μπορεί να μάτια του να κλείνουν όμως αυτό...εκεί!

Μια άρνηση , σε ότι και να του λέτε.

Η απάντηση είναι η ίδια, όταν προσπαθείτε να το βάλετε για ύπνο : "δεν θέλω να κοιμηθώ, δεν θέλω!!!"

Μάθετε από μικρή ηλικία στο παιδί σας να ξεχωρίζει την μέρα από την νύχτα.

Δοκιμάστε να ακολουθείτε μια συγκεκριμένη ρουτίνα στο καθημερινό του πρόγραμμα, διότι είναι κάτι που το θέλει, το περιμένει.

Δημιουργείστε μια ήρεμη και ευχάριστη ατμόσφαιρα πριν τον ύπνο του.

Κάντε του ένα ζεστό μπανάκι, πλύνετε του τα δοντάκια, φορέστε τις πυτζαμούλες του (θα τις βγάζετε το πρωί μόλις ξυπνά, έτσι ώστε να γίνουν το σύμβολο του ύπνου, και να το βοηθήσουν να συνειδητοποιήσει την μέρα με την νύχτα), διαβάστε του ένα παραμυθάκι (εννοείται χωρίς τέρατα και δράκους), συζητήστε μαζί του για το πως πέρασε την μέρα του, πείτε "καληνύχτα" στον μπαμπά , πάρτε την κουκλίτσα ή το αρκουδάκι του αγκαλιά, και βάλτε του τρυφερά στο κρεβατάκι του.

Επειδή το παιδί σε αυτή την ηλικία τα περνάει όλα από το μυαλουδάκι του σε ένα μεγεθυντικό φακό, όταν έρθει η ώρα να σας αποχωριστεί αντιδρά.

Φοβάται και αρνείται να το εγκαταλείψετε.

Καθησυχάστε το, καθίστε κοντά του, και προσπαθήστε να το κάνετε να νιώσει ασφαλή.

Τρίψτε του την πλατούλα, σιγομουρμουρίστε ένα τραγουδάκι, και δεν θα αργήσει να κλείσει τα ματάκια του και να αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα...

Εφιάλτες

Στην ηλικία αυτή, το παιδί δεν μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, το όνειρο από την πραγματικότητα, το φανταστικό από το πραγματικό.

Προσπαθήστε τα οπτικά του ερεθίσματα να μην περιέχουν δράκους, τέρατα , εξωγήινους και περίεργα και τρομαχτικά πλάσματα, γιατί αυτά θα είναι απρόσκλητοι επισκέπτες στον ύπνο του, που θα το τρομάζουν και θα φοβάται με συνέπεια να ξυπνάει με κλάματα.

Το παιδάκι αισθάνεται ευάλωτο, αδύναμο , απροστάτευτο.

Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια, έχει την μανούλα του που πρέπει να ξέρει ότι είναι για αυτό πάντα εκεί δίπλα του, και έτσι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.

Το παιδί στην ηλικία αυτή με την αυξημένη φαντασία του , που δεν έχει ακόμα πλαισιωθεί από την κοινή λογική, χρειάζεται την δική σας βοήθεια ώστε να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει τίποτε απειλητικό γύρω του, δεν κινδυνεύει από τίποτα και από κανέναν.

Φοβίες

Οι φοβίες του παιδιού στην ηλικία αυτή, δεν σχετίζονται με τα όνειρα. Εμφανίζονται λίγο πριν τα πάρει ο ύπνος και διαρκούν για περίπου μισή ώρα αφότου κοιμηθεί.

Το παιδί σας μεγαλώνοντας γίνεται πιο έξυπνο, παύει να λειτουργεί με το ένστικτο και τα αντανακλαστικά του, και η νοημοσύνη του αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς.

Ο κόσμος αρχίζει να γίνεται γύρω του απειλητικός και δεν έχει ακόμη την λογική να ξεχωρίσει κάποια πράγματα αφού η φαντασία του οργιάζει.

Οτιδήποτε πέφτει στην αντίληψή του περνά από ένα μεγεθυντικό φακό, και αυτό έχει ως συνέπεια το μικρό του μυαλουδάκι να φαντάζεται και να πλάθει ιστορίες που δεν έχουν, φυσικά, καμία απολύτων λογική!

Εσείς, το μόνο που έχετε να κάνετε, είναι να το βοηθήσετε να αντιμετωπίσει οτιδήποτε το τρομάζει, και να κάνετε να καταλάβει όσο γίνεται ότι οι φόβοι που νιώθει είναι παράλογοι και δεν έχει να φοβάται τίποτε.

Μην είστε εσείς η αιτία του κακού δημιουργώντας εσείς οι ίδιες τον φόβο στον παιδί σας, λέγοντάς του φράσεις όπως "αν δεν φας όλο σου το φαγητό θα σε δώσω στον κύριο" ή "αν δεν είσαι κακό παιδί, θα φωνάξω τον κακό λύκο να σε φάει". Προς Θεού!

Η θεωρία, όμως, πάντοτε δεν συμβαδίζει με την πράξη, και εσείς το ξέρετε πιο καλά από τον καθένα!

Πάντα, ο ύπνος του παιδιού , οι ώρες που θα κοιμάται και οι ώρες που δεν θα κοιμάται, θα αμφιταλατεύονται.

Ένα παιδάκι μπορεί να κοιμάται 8 ώρες και να του αρκούν , άλλο παιδάκι χρειάζεται τουλάχιστον 13 ώρες για να "χορτάσει" ύπνο, ενώ άλλα δεν φαίνεται να συμπαθούν ιδιαίτερα τον Μορφέα...

Τα κυριότερα , πάντως, προβλήματα ύπνου σε ένα παιδάκι, είναι τα εξής:

Ξύπνημα για φαγητό!

Μερικά παιδάκια, ξυπνάνε στην μέση της νύχτας, για...να φάνε! Αυτό, βέβαια, είναι κάτι που μάθατε εσείς στο παιδί σας, και έτσι η κοιλίτσα του έχει συνηθίσει να ξυπνά το μωρό σας, και αυτό κατά συνέπεια εσάς...

Πρέπει να γνωρίζετε ότι από την ηλικία των 3-4 μηνών το παιδί δεν έχει ανάγκη να φάει το βράδυ (εκτός αν το έχει συστήσει ο γιατρός σας). Αν εσείς εξακολουθείτε να το ταΐζετε το παιδί θα αντιμετωπίσει μελλοντικά πρόβλημα με το βάρος του και επιπλέον η τερηδόνα θα καταστρέψει τα δοντάκια του.

Δοκιμάστε να περιορίσετε τα νυχτερινά γεύματα και σιγά-σιγά να τα καταργήσετε.

Έτσι το μωράκι δεν θα ξυπνάει και θα συνηθίσει να κοιμάται χωρίς διακοπή όλο το βράδυ.

Ύπνος με ...διακοπές

Μερικά μωράκια, είτε με αιτία ή χωρίς, ξυπνάνε κατά την διάρκεια της νύχτας.

Το πρόβλημα που προκύπτει , όμως, είναι ότι δεν ξανακοιμούνται αμέσως χωρίς την δική σας συνδρομή. Μην πετάγεστε από τον ύπνο σας και τρέχετε αμέσως να δείτε τι συμβαίνει. Περιμένετε λίγο και αν επιμένει ελέγξτε τι είναι αυτό που το ενοχλεί.

Μήπως είναι αδιάθετο; Μήπως έχει λερωθεί;μήπως απλά θέλει να νιώσει ασφάλεια;

Kαθησυχάστε το , χαϊδέψτε το τρυφερά, και μιλώντας του σιγανά προσπαθήστε να το ηρεμήσετε.

Αποφύγετε να το πάρετε αγκαλιά, να ανάψετε το φως και να το ξεσηκώσετε.

Μόλις τα πράγματα ηρεμήσουν , απομακρυνθείτε σιγά-σιγά.

Όταν έρθει η ώρα να αγοράσετε για τον μικρό σας θησαυρό, τα πρώτα του παπουτσάκια, πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτική στην αγορά σας.

Συνηθίζετε να λέγεται, και έτσι είναι , πως τα παπουτσάκια δεν δανείζονται ούτε ανάμεσα σε αδελφάκια.

Φροντίστε λοιπόν, για τα πρώτα ανεξάρτητα βηματάκια του μωρού σας, να επισκεφθείτε το μαγαζί της επιλογής σας και μαζί με το μικρό σας να διαλέξετε σωστά τα πρώτα του παπουτσάκια.

Τι πρέπει να θυμάστε:

• Είναι καλύτερα το παιδάκι σας να είναι ξεκούραστο και ταϊσμένο, ώστε να μην γκρινιάζει κατά την επίσκεψή σας στο μαγαζί.
  

• Φροντίστε να επισκεφθείτε το μαγαζί σε ώρα που δεν θα έχει πολύ κόσμο.
  

• Μην δοκιμάζετε τα παπούτσια όταν κάθεται το παιδί, πρέπει να το σηκώσετε για να πατήσει το πόδι του κάτω.
  

• Τα παπουτσάκια πρέπει να εφαρμόζουν ακριβώς στο πόδι του παιδιού.
  

• Τα παπουτσάκια πρέπει να μπαινοβγαίνουν εύκολα , να είναι ελαφριά και ευλύγιστα.
  

• Τα πρώτα του παπουτσάκια, πρέπει να έχουν ανατομική σόλα και φυσικά, να μην έχουν τακουνάκια.
  

Ο ρυθμός ανάπτυξης του παιδιού σας είναι γρήγορος, κι έτσι πρέπει να έχετε κατά νου , πως κάθε 3-4 μήνες περίπου θα χρειαστεί να αγοράσετε καινούργιο ζευγάρι παπουτσάκια.