Η μνήμη μπορεί να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία ή την αποτυχία ενός παιδιού να είναι ή όχι "ένας καλός μαθητής".

Η απομνημόνευση και η ανάκληση των αποθηκευμένων πληροφοριών πολλές φορές είναι το ζητούμενο μέσα στη σχολική τάξη πχ. "πες το μάθημα", ορθογραφία, προπαίδεια και για αυτό είναι πολύ χρήσιμο να εκπαιδεύουμε τη μνήμη τους σε κάθε ευκαιρία.

Ειδικά το παιδί με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και Δυσλεξία όπου η μνήμη του είναι ιδιαίτερα αδύναμη κρίνεται απαραίτητο στα προγράμματα παρέμβασης αλλά και οι γονείς να προσπαθούν πάντα να την ενισχύουν.

15 τρόποι που μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τη μνήμη των παιδιών:

- Μάθετε τραγουδάκια, ποιηματάκια. Εκτός από την εξάσκηση στη μνήμη οτιδήποτε έχει ρίμα, ρυθμό και ομοιοκαταληξία είναι ιδανικό για την εξάσκηση του παιδιού στο τονισμό και τη φωνολογία των γραμμάτων.

- Ζητάτε να αναγνωρίζει πρόσωπα πχ. φωτογραφίες συγγενών και άλλων προσώπων που ξέρετε ότι γνωρίζει πχ. ηθοποιών, αθλητών, τραγουδιστών κτλ.

- Μάθετε του μια απλή διαδοχή οδηγιών και βημάτων και ζητήστε να την επαναλάβει πχ. τα βήματα ενός απλού χορού, τις οδηγίες για να φτιάξει ένα τοστ κτλ.

- Ζητήστε μέσα στην ημέρα να σας εξιστορήσει τι έκανε μέχρι εκείνη τη στιγμή πχ. στο σχολείο, φροντιστήριο κτλ.

- Κάντε ερωτήσεις για την προηγούμενη ημέρα πχ. τι φόρεσες, τι έφαγες, τι είδες στη τηλεόραση κτλ.

- Κάντε ερωτήσεις για κάποιο πρόσφατο σημαντικό γεγονός πχ. ποιοι ήρθαν στο πάρτυ κτλ.

Ζητήστε να σας πει ονόματα πχ. των παιδιών στη τάξη του, συγγενών, φίλων, συναθλητών κτλ.

- Κλείνοντας τα μάτια του ενεργοποιήστε τη μνήμη των αισθήσεων του πχ. να αναγνωρίσει κάτι με την αφή, όσφρηση, ακοή

- Μουρμουρίστε ρυθμούς από τραγούδια που ξέρετε ότι γνωρίζει και ζητήστε να τα αναγνωρίσει. Έπειτα βάλτε να κάνει το αντίστροφο για να το αναγνωρίσετε εσείς αυτή τη φορά.

- Γράψτε μερικές πολύ γνωστές ημερομηνίες σε ένα χαρτί και ζητήστε να εντοπίσει τα γενέθλια του, τη γιορτή του, τη γιορτή των Χριστουγέννων κτλ.

- Παίξτε όσο το δυνατόν περισσότερα παιχνίδια μνήμης. Μπορείτε να βρείτε ποικιλία από επιτραπέζια και διαδικτυακά ανάλογα παιχνίδια.

- Ζητήστε να σας πει πληροφορίες για ζώα που ξέρετε ότι γνωρίζει πχ. πως λέγεται το μικρό τους, που ζουν, ποια είναι τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους κτλ.

- Ζητήστε να σας πει τίτλους από ταινίες που έχει δει πρόσφατα.

- Γράψτε διάσπαρτα μερικές λέξεις σε ένα χαρτί (ξεκινήστε από τον ελάχιστο αριθμό και δυσκολέψτε προοδευτικά) και ζητήστε να σας πει όσες θυμάται.

- Βγάλτε το έξω στο μπαλκόνι, αυλή και χωρίς να βλέπει ζητήστε να αναγνωρίσει τους ήχους που ακούει πχ. αυτοκίνητο, πουλί, κόρνα κτλ.

Βασικό tip:

Στοχεύστε περισσότερο στην εκπαίδευση της βραχύχρονης μνήμης ή αλλιώς μνήμης εργασίας γιατί αυτή είναι που αντιμετωπίζει και τα περισσότερα προβλήματα στα παιδιά με ΕΜΔ.

Αυτό το καταφέρνουμε με το να ζητάμε να ανακληθούν οι πρόσφατα αποθηκευμένες πληροφορίες.

Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες έχουν σκοπό να εξασκήσουν τη μνήμη του παιδιού σε όλα τα είδη της δηλ. ακουστική μνήμη, οπτική μνήμη, σημασιολογική μνήμη.

Το επιπλέον κέρδος είναι ότι οι περισσότερες από αυτές προσφέρουν ευκαιρίες να εκφραστεί λεκτικά, να περιγράψει, να γίνει συγκεκριμένο, να πλουτίσει το λεξιλόγιο του.

Απευθύνονται:

Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, σχολικής ηλικίας και ιδιαίτερα στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες/Δυσλεξία που χρειάζεται να ενισχύσουν τη μνήμη τους.

Ως παιχνίδια - ασκήσεις μπορούν να γίνουν από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/blog-post_04.html

Το παιδί έρχεται σε επαφή με αυτές στη καθημερινή του ζωή όπου αναγκάζεται να "λύνει" μαθηματικά προβλήματα, χωρίς βέβαια να τα αναγνωρίζει ως τέτοια.

Αφορμές για να καλλιεργηθούν δίνονται συχνά και η θάλασσα και η άμμος μπορούν να είναι εξαιρετικά εργαλεία για να εισάγετε το παιδί στη μαθηματική σκέψη.

Η μαθηματική σκέψη δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα να μαζεύω δεδομένα, να επιλέγω μέθοδο, να δοκιμάζω και να "λύνω" το πρόβλημα.

3+1 προμαθηματικές έννοιες που μαθαίνουμε στη θάλασσα:

Κατηγοριοποίηση:

Παίρνουμε διάφορα μικρά ή μεγάλα αντικείμενα που βρίσκουμε στη παραλία πχ. πέτρες, κοχύλια, ξυλάκια κτλ. και τα χωρίζουμε σε ομάδες-κατηγορίες ανάλογα με ένα χαρακτηριστικό τους πχ. μέγεθος, χρώμα, ιδιότητα

Αντιστοίχιση ένα προς ένα:

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αντιστοιχήσουμε κάθε αντικείμενο με άλλο ένα πχ. κάθε πέτρα με έναν άνθρωπο. Αφήστε λοιπόν να μοιράσει από μια πέτρα σε κάθε έναν της παρέας.

Μοτίβο-αλληλουχία:

Φτιάξτε μια εύκολη επαναλαμβανόμενη σειρά από αντικείμενα πχ. πέτρα-κοχύλι-άμμος και αφήστε το παιδί να την επαναλάβει έτσι ακριβώς. Βοηθήστε με ερωτήσεις αν δυσκολεύεται πχ. Ποιο έχει σειρά μετά τη πέτρα;

Σειροθέτηση:

Εδώ πρέπει να βάλουμε σε σειρά αντικείμενα ανάλογα με ένα μέγεθος που έχουμε επιλέξει πχ. τις πέτρες από τη μικρότερη στη μεγαλύτερη, από την ελαφρύτερη στη βαρύτερη κτλ.

Tips:

Θα αλλάζετε το βαθμό δυσκολίας ανάλογα με την ηλικία του κάθε παιδιού.

Επίσης αν το παιδί είναι αρκετά μικρό ασχοληθείτε πρώτα με την εκμάθηση των μεγεθών πχ. ελαφρύ-βαρύ, μικρό-μεγάλο κτλ.

Τέλος φροντίστε σε όλη τη διάρκεια αυτών των παιχνιδιών να αναφέρεστε με μαθηματικούς όρους πχ. επόμενο, προηγούμενο, βαρύ, ελαφρύ, πρώτο, δεύτερο κτλ.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και σε παιδιά με ανωριμότητα που χρειάζεται να κατακτήσουν τις πρώτες προμαθηματικές έννοιες.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/07/31.html

Οι παιδικοί σταθμοί δεν είναι κρατικά σχολεία, ούτε προβλέπονται από επίσημους σχολικούς κανονισμούς και πολύ περισσότερο δεν υπάρχει δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης για τα παιδιά μέχρι τριών ετών.

Υπάρχουν αντίθετα, παιδικοί σταθμοί που διοικούνται από τοπικές αρχές (δήμοι- κοινότητες) ή από ιδιώτες ή από μεγάλες εταιρείες.

Οι γονείς που σκέπτονται να βάλουν το παιδί τους στο περιβάλλον ενός παιδικού σταθμού πρέπει να λάβουν υπόψη τους την ποιότητα εκείνου που έχουν στη διάθεσή τους και έπειτα να σκεφτούν ποιες άλλες επιλογές και εναλλακτικές λύσεις μπορούν να υπάρχουν (γιαγιάδες, γείτονες, μπέιμπι-σίτερ).

Το παιδί τα πρώτα χρόνια δεν έχει ανάγκη μόνο από φυσικές φροντίδες, που σε ένα παιδικό σταθμό εξασφαλίζονται από ειδικευμένο προσωπικό, αλλά από πολύ πιο ουσιαστική φροντίδα.

Η εκλογή του παιδικού σταθμού ή μιας άλλης εναλλακτικής λύσης είναι πολύ σημαντική για τη μετέπειτα ανάπτυξή του.

Για το λόγο αυτό πριν πάρετε μια απόφαση πρέπει να το σκεφτείτε με μεγάλη προσοχή, να επισκεφτείτε και να μελετήσετε το περιβάλλον και να εξετάσετε αν το παιδί σας μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτό και πάνω από όλα να νιώθει όμορφα και άνετα.

Το πέρασμα από το οικογενειακό περιβάλλον στο σχολείο είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για το παιδάκι σας και φυσικά η δική σας συμβολή για να προσαρμοστεί σε αυτό είναι απαραίτητη.

Σιγά σιγά θα πρέπει να σας αποχωριστεί για κάποιες ώρες την ημέρα και θα έρχεται σε καθημερινή επαφή με ανθρώπους που δεν γνωρίζει και με άλλα παιδάκια.

Στην αρχή όλα αυτά θα το φοβίσουν και θα του δημιουργήσουν άγχος και ανασφάλεια, αλλά πολύ γρήγορα θα προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και θα ενταχθεί στο νέο κοινωνικό περιβάλλον.

Σημάδια που δείχνουν αν το παιδάκι σας είναι έτοιμο για το μεγάλο βήμα!

- Αν δεν επικεντρώνει συνέχεια το ενδιαφέρον του σε εσάς και είναι θετικό να καθίσει για μικρά χρονικά διαστήματα με κάποιον από το περιβάλλον σας που γνωρίζετε και εμπιστεύεστε χωρίς τη δική σας παρουσία.

- Αν μπορεί να επικοινωνήσει με άλλους ενήλικες χωρίς τη δική σας παρέμβαση και προτροπή.

- Αν δείχνει ενδιαφέρον όταν παίζουν τα άλλα παιδάκια και θέλει να συμμετέχει στο παιχνίδι μαζί τους.

Προετοιμασία

- Ποτέ μη δείξετε στο παιδάκι σας ότι με την επιλογή σας να το στείλετε στον παιδικό σταθμό το απορρίπτεται ή το διώχνεται μακρυά σας.

- Προσπαθήστε να του συμπαρασταθείτε όσο μπορείτε και όσο χρειάζεται τον πρώτο καιρό στην νέα του εμπειρία.

- Μην προσπαθείτε να το προετοιμάσετε με λόγια.

Ο παιδικός σταθμός είναι είναι κάτι τελείως καινούργιο που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο στη ζωή του.

Για το λόγο αυτό, όσο κι αν προσπαθήσετε να εξηγήσετε τι θα του συμβεί εκεί που θα πάει και να προσπαθήσετε να του περιγράψετε το περιβάλλον δεν πρόκειται να καταλάβει.

Παρόλα αυτά όμως μια κουβεντούλα μπορεί να του δώσει μια ιδέα.

- Ένας πολύ καλός τρόπος είναι να επισκεφτείτε μαζί το καινούργιο του περιβάλλον για να πάρει μια πρώτη γεύση από αυτό που πρόκειται να μπει στην καθημερινότητά του.

Γνωρίστε του τη νέα του δασκάλα, τα άλλα παιδάκια, δείξτε του τα παιχνίδια και τις δραστηριότητες εκεί και αφήστε το να εξοικειωθεί με το χώρο. Αυτή η επίσκεψη είναι καλό να γίνει πριν ξεκινήσει κανονικά τον παιδικό σταθμό, περίπου ένα μήνα νωρίτερα.

- Στη συνέχεια προσπαθήστε να του υπενθυμίζετε όλα όσα είδατε εκεί με ερωτήσεις όπως "Θυμάσαι πως λένε τη δασκάλα σου;", "Θυμάσαι εκείνο το ωραίο παιχνίδι που είδαμε στο σχολείο;"και φροντίστε να απαντάτε πάντα στις ερωτήσεις και τις απορίες του.

- Τέλος, κάντε του σαφές ότι θα είστε πάντα δίπλα του, χρησιμοποιώντας όταν μιλάτε το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. "Θα πάμε σχολείο", "Θα ζωγραφίσουμε με τα άλλα παιδάκια", "Θα παίξουμε με τα παιχνίδια".

Με αυτό τον τρόπο θα νιώσει ασφάλεια και μεγάλη σιγουριά!

Αν ξεκινήσει νωρίτερα, η εκμάθηση της ξένης γλώσσας, μπορεί να εμποδίσει τη γλωσσική του ανάπτυξη και να παρεμποδίσει το λεξιλόγιό του.

Στην ηλικία όμως αυτή το μυαλουδάκι του παιδιού αφομοιώνει πολύ εύκολα και γρήγορα οτιδήποτε καινούργιο και έτσι μπορεί να αρχίσει να μιλά την ξένη γλώσσα με τον ίδιο τρόπο και ρυθμό που αρχίζει να μαθαίνει και τη μητρική του γλώσσα.

Όσο καλά όμως και να μιλάτε εσείς οι γονείς την ξένη γλώσσα, είναι προτιμότερο να παραχωρήσετε τη διαδικασία της διδασκαλίας σε κάποιον έμπειρο και ειδικό.

Αυτό συμβαίνει γιατί το παιδάκι σας από την αρχή της ζωής του σας ακούει να μιλάτε ελληνικά και θα δυσκολευτεί να αποδεχτεί ξαφνικά αυτόν τον νέο και τελείως διαφορετικό κωδικά επικοινωνίας και επομένως θα μπερδευτεί όταν το κάνετε.

Πριν διαλέξετε το άτομο για να μάθει την ξένη γλώσσα στο μικρούλι σας, βεβαιωθείτε ότι την ξέρει και τη μεταχειρίζεται καλά.

Όταν θα είναι με το παιδάκι σας θα πρέπει να μιλά αποκλειστικά αυτή τη γλώσσα, χωρίς να μιλά παράλληλα και ελληνικά.

Αν το παιδάκι έχει απορίες και άγνωστη λέξη θα είναι λάθος να του τη μεταφράσει.

Ο πιο σωστός τρόπος είναι να του εξηγήσει με κάποια άλλη παραπλήσια λεξούλα και να του δώσει να καταλάβει τι σημαίνει με χειρονομίες και εκφράσεις του προσώπου.

Η εκμάθηση της ξένης γλώσσας πρέπει να γίνει μέσα από ευχάριστες διαδικασίες: παιδικά τραγουδάκια, παιχνίδια και βιβλία πολύχρωμα, χαρούμενα με ωραίες φωτογραφίες.

Έτσι το παιδάκι θα συνδυάσει τη μάθηση με τη διασκέδαση και η εκμάθηση της ξένης γλώσσας θα γίνει μια ευχάριστη διαδικασία για εκείνο.

Απλά, το παιδί συνειδητοποίησε την μονιμότητα νέας κατάστασης και έχει αντιληφθεί ότι ο παιδικός δεν είναι ένας χώρος που όποτε θέλει αυτό θα επισκέπτεται και θα παίζει με τα άλλα παιδάκια, αλλά είναι μια νέα μόνιμη κατάσταση.

Αυτή η συνειδητοποίηση, αυτή η νέα πραγματικότητα, τα κάνει να αντιδρούν στην ιδέα του παιδικού σταθμού και με το κλάμα δοκιμάζουν το πόσο μπορούν να ανατρέψουν αυτή την πραγματικότητα.

Εκεί, δοκιμάζεται και η εμπιστοσύνη μεταξύ των γονιών και του παιδικού σταθμού.

Αν οι γονείς, βεβαιωθούν ότι για την αντίδραση αυτή του παιδιού όντως δεν προηγήθηκε κάτι δυσάρεστο θα πρέπει να κρατήσουν μια σταθερή συμπεριφορά επιμένοντας στην συνέχιση της παραμονής του παιδιού εκεί.

Είναι σίγουρο, ότι μετά 2-3 ημέρες θα επιστρέψει πάλι στο παιδί ο αρχικός ενθουσιασμός.

Για να συμβούν , όμως, όλα αυτά θα πρέπει οι γονείς από την πρώτη ώρα να έχουν μια θετική συμπεριφορά στην ιδέα του παιδικού σταθμού και στην αναγκαιότητα του στη ζωή του παιδιού τους, και είναι σίγουρο ότι κάποιο Σάββατο το παιδάκι τους θα ξυπνήσει για να ετοιμαστεί για τον παιδικό, όμως θα απογοητευτεί γιατί έκανε λάθος, και θα πρέπει να περιμένει την Δευτέρα για να δει πάλι την αγαπημένη του δασκάλα και τους φίλους του...

Τα παιδιά, την περίοδο αυτή, έχουν να αντιμετωπίσουν και να προσαρμοστούν σε ένα νέο περιβάλλον, μακριά από την ασφάλεια που τους παρέχει το σπίτι τους, καινούργια πρόσωπα, τις παιδαγωγούς που για κάποιες ώρες θα αντικαταστήσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα -μαμά, μπαμπάς, γιαγιά - και ακόμη τα άλλα παιδάκια που φιλοξενούνται στον παιδικό σταθμό, και που θα πρέπει να μοιραστούν τα παιχνίδια τους, το υλικό , την προσοχή και αγάπη των παιδαγωγών.

Ξαφνικά, χάνεται η αποκλειστικότητα, παύουν να είναι το κέντρο του κόσμου, το επίκεντρο της προσοχής όλων και γενικά ανατρέπεται το κοινωνικό-συναισθηματικό τους περιβάλλον!

Οι γονείς, από την άλλη μεριά, είναι προβληματισμένοι για το αν έκαναν την σωστή επιλογή παιδικού σταθμού και βιώνουν αγωνία, ανησυχία, ανασφάλειες και καμιά φορά και τύψεις...

Ο καλύτερος τρόπος, για να ξεπεραστούν όλα τα παραπάνω, είναι η ενεργή συμμετοχή ενός εκ των γονέων με ένα μικρό ωράριο επισκέψεων στον παιδικό σταθμό.

Ο γονιός παραμένει στο σταθμό αυτές τις ώρες , υποδηλώνοντας έτσι την έγκρισή του για την παραμονή του παιδιού στο νέο αυτό περιβάλλον.

Επίσης, καλό είναι στην αρχή τουλάχιστον , να μην γίνεται χρήση του σχολικού λεωφορείου αλλά το παιδί να πηγαίνει μαζί με τον γονιό του στον χώρο αυτό.

Το άγχος των παιδιών, είναι ότι η μαμά τα εγκατέλειψε εκεί και δεν θα τα ξαναπάρει...

Με τις επισκέψεις όμως αυτές, μειώνεται η αγωνία και το άγχος του παιδιού, το οποίο αντιλαμβάνεται ότι θα επιστρέφει πάντα στο σπίτι του (ακόμα και αν αργότερα επιστρέφει με το σχολικό).

Είναι πολύ σημαντικό, από την αρχή να τηρηθεί ένα σταθερό ωράριο, στις ώρες που το παιδί θα πηγαίνει και θα φεύγει από τον σταθμό.

Τα παιδιά, μπορεί να μην γνωρίζουν την ώρα, αλλά ξέρουν να συνδυάζουν την αποχώρησή τους με κάποια πράγματα, όπως πχ την αποχώρησή τους πριν το σερβίρισμα του μεσημεριανού ή πριν από την αποχώρηση του παιδιού που το λένε Γιωργάκη...

Όλα αυτά, προϋποθέτουν ότι ο γονιός προγραμματισμένα θα έχει έρθει σε συνεννόηση με τον παιδικό σταθμό, ώστε η περίοδος προσαρμογής του παιδιού να συμπέσει με κάποια άδεια που έχει εξασφαλίσει από την δουλειά του για τις μέρες αυτές.

Αυτές οι αντιδράσεις και η αγωνία του παιδιού, συνήθως εκδηλώνονται στην αρχή της επαφής του με τον παιδικό σταθμό.

Είναι κάτι λογικό και αναμενόμενο.

Τι γίνεται, όμως, όταν ενώ τα πράγματα εξελίσσονται ομαλά , το παιδί δείχνει ενθουσιασμό για το νέο του περιβάλλον και τους καινούργιους του φίλους, αλλά μετά μια εβδομάδα-10 μέρες αρνείται πεισματικά και με κλάματα να μπει στο σχολικό;;;

Στο θέμα αυτό, πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και...αυστηροί!

Όλοι οι επιστήμονες, προειδοποιούν τους γονείς για τον αρνητικό ρόλο που παίζει η τηλεόραση στην ανατροφή του παιδιού, λέγοντας με έμφαση ότι αποτελεί "την πιο ανεπαρκή φυσική, νοητική και κοινωνική δραστηριότητα".

Το παιδί που απορροφάται από το "μαγικό κουτί", δεν έχει άλλα ενδιαφέροντα, δεν τρέχει, δεν παίζει, δεν κινείται, δεν ζωγραφίζει.

Οι φοβίες και οι εφιάλτες, επίσης, σχετίζονται με την τηλεόραση, και ταλαιπωρούν τα παιδάκια -και κατά συνέπεια και τις μαμάδες τους- κατά την διάρκεια του ύπνου τους.

Τα παιδιά, λόγω του γεγονότος ότι δεν έχουν την κρίση να ξεχωρίζουν το ψεύτικο με το αληθινό, συσχετίζουν ότι βλέπουν, με τον εαυτό τους και τους ανθρώπους που αγαπούν.

Έτσι, δεν είναι τυχαίο, άν για παράδειγμα νομίζουν οτι στο κρεβατάκι τους κρύβεται ο κακός ο λύκος που τα περιμένει να τα φάει...

Η τηλεόραση ενοχοποιείται, όμως, και για άλλα προβλήματα.

Σχετίζεται άμεσα, με την αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας αφού τα περισσότερα παιδάκια βλέποντας τηλεόραση καταφεύγουν σε διάφορες τροφές που τους παρέχουν άχρηστες θερμίδες, ενώ συγχρόνως περιορίζουν την κίνησή τους.

Επίσης, μεγαλώνοντας αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα κοινωνικότητας.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι ένα παιδάκι δεν πρέπει να βλέπει τηλεόραση

ΚΑΘΌΛΟΥ

μέχρι να γίνει 18 μηνών.

Ενώ επιτρέπεται μισή ώρα την ημέρα για τον δεύτερο χρόνο της ζωής τους, και μία ώρα μετά τα δύο χρόνια.

Δώστε το καλό παράδειγμα και περιορίστε την τηλεόραση στο σπίτι σας.

Δείτε μια ενημερωτική εκπομπή χωρίς καλούς και κακούς, μια εκπομπή που να έχει μουσική και τραγουδάκια, με κάποιο παιδικό θέμα κατάλληλο για τα παιδιά.

Την ώρα που βλέπετε τηλεόραση, συζητήστε με το μικρούλι σας, ανταλλάξτε απόψεις, εξηγήστε και απαντήστε.

Και όταν έρθει η ώρα να κλείσετε την τηλεόραση, αποσπάστε την προσοχή του παιδιού σας με κάποια ευχάριστη δραστηριότητα.

Κάποια άλλα, καθυστερούν λίγο παραπάνω. Το πότε θα μιλήσει , πάντως , κάποιο παιδί, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η κληρονομικότητα.

Συνηθίζεται να λέγεται, ότι τα κοριτσάκια μιλάνε πιο γρήγορα από τα αγοράκια ή ότι το πρώτο παιδί έχει πάντα μεγαλύτερες ρητορικές ικανότητες από τα άλλα.

Όλα είναι σχετικά.

Τα παιδιά που ζουν σε ένα περιβάλλον που το βοηθάει και το δίνει πολλές ευκαιρίες για να μιλήσει, μιλάει πιο γρήγορα από τα άλλα.

Η προσωπικότητα του ίδιου του παιδιού, είναι σίγουρα ένας κύριος παράγοντας που παίζει ρόλο στο πότε θα μιλήσει.

Ενώ το "πότε" θα μιλήσει ένα παιδάκι είναι κάτι που διαφέρει από παιδί σε παιδί, παρ΄όλ΄αυτά το "τι" θα πει, ακολουθεί κάποιους αναμενόμενους κανόνες.

Στον δεύτερο χρόνο της ζωής του, το μωράκι σας θα είναι ιδιαίτερα...φλύαρο!

Χρησιμοποιώντας μια πρωτότυπη δική του γλώσσα και μέσα από χειρονομίες και εκφράσεις θα προσπαθεί να σας μιλήσει.

Εσείς λοιπόν καλείστε να αποδικωποιήσετε αυτά που προσπαθεί να πει.

Δεν θα είναι λίγες και οι φορές, που το παιδί θα δυσανασχετεί όταν δεν το καταλαβαίνετε.

Βλέπετε, νομίζει ότι μιλά κανονικά και εκνευρίζεται όταν δεν καταλαβαίνετε τι θέλει να σας πει.

Γύρω στους 14 μήνες, το μωρό κατανοεί τη χρήση των αντικειμένων και αρχίζει να ταυτίζει τη λέξη με το αντικείμενο.

Λόγω έλλειψης εμπειρίας, θα προβαίνει σε διάφορες γενικότητες όπως δηλ. θα λέει μπάλα το παιχνίδι του μπάλα, το πορτοκάλι και το μήλο.

Λίγο αργότερα, θα μάθει να καταλαβαίνει τις διαφορές μεταξύ τους.

Η συμβολή σας, εξακολουθεί να είναι βέβαια ιδιαίτερα σημαντική, αφού εσείς είστε ο οδηγός του που του δείχνετε και του μαθαίνετε πράγματα.

Και, όσο πιο πολύ ασχολείστε μαζί του, όσο πιο πολύ του μιλάτε, τόσο πιο γρήγορα θα μάθει και να μιλάει.

Αν αρχίσει πιο νωρίς, μπορεί να μπερδέψει και να παρεμποδίσει το λεξιλόγιο του παιδιού στην μητρική του γλώσσα.

Όσο καλά και αν ξέρετε να μιλάτε την ξένη γλώσσα, είναι λάθος να του την μάθετε εσείς.

Το παιδί, που από την αρχή της ζωής του σας ακούει να του μιλάτε ελληνικά, θα δυσκολευτεί να αποδεχτεί ξαφνικά τον νέο, παράξενο κώδικα επικοινωνίας με την μαμά του, και θα μπερδευτεί.

Είναι προτιμότερο λοιπόν, την εκμάθηση της ξένης γλώσσας να την εμπιστευτείτε σε κάποιον άλλον άνθρωπο, που θα πρέπει να είστε σίγουρη ότι θα του την μάθει σωστά.

Η εκμάθηση της ξένης γλώσσας, είναι προτιμότερο να γίνεται μέσα από ευχάριστες διαδικασίες, πχ παιδιά τραγουδάκια, βιβλία ή φωτογραφίες, γιατί το παιδάκι θα συνδυάσει την διασκέδαση με την γνώση.

Το παιδί καλείται να αντιμετωπίσει για πρώτη φορά ένα άγνωστο περιβάλλον με νέα πρόσωπα, νέους φίλους και νέους κανόνες.

Πως πρέπει λοιπόν η μητέρα να προετοιμάσει το αγγελούδι της για να είναι όσο το δυνατόν ανώδυνη αυτή η μετάβαση;

Πάνω σε αυτό τον προβληματισμό δίνει συμβουλές το εξαιρετικό άρθρο της Στέλλας Αρχοντάκη, που επιλέξαμε για σας.

Δείτε ένα μικρό απόσπασμα:

Πώς να προετοιμαστούν οι γονείς.

Αρχικά, πριν προετοιμάσετε το παιδί σας, θα πρέπει να έχετε προετοιμαστεί εσείς οι ίδιοι ψυχολογικά για την επερχόμενη αλλαγή στη ζωή σας! Πολλοί γονείς βιώνουν αυτή την αλλαγή σαν μια διαδικασία αποχωρισμού, με έντονα συναισθήματα όπως ανησυχία, φόβο, δισταγμό, αμφιβολία κ.ά., με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να αποδεχτούν τη νέα πραγματικότητα τόσο οι ίδιοι, όσο και το παιδί.

Αυτή η αλλαγή, θα είναι ευχάριστη για το παιδί, αν αισθάνεται ότι είναι ευχάριστη και για εσάς.

Μπορείτε να συζητήσετε με τον/την σύζυγό σας και να μοιραστείτε τις σκέψεις σας, τους προβληματισμούς σας, τα συναισθήματά σας, αλλά και τις ανησυχίες σας για την νέα πραγματικότητα, έτσι ώστε να μπορέσετε να αλληλοβοηθηθείτε.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://rethemnos.gr/pos-na-proetimaso-to-pedi-mou-gia-ton-pediko-stathmo-tis-stellas-archontaki/

Όσες μανούλες έχετε περάσει αυτό το στάδιο και θέλετε να δώσετε τις συμβουλές σας ή κάποια tips σχολιάστε παρακάτω.