Προκειμένου να κάνουμε πιο ομαλή τη μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό, αλλά και για να διευκολύνουμε την εξελικτική ωρίμανση των παιδιών οι γονείς αρκεί να έχουμε υπόψη μας τα παρακάτω:

Οι αλλαγές τις περισσότερες φορές προκαλούν άλλοτε, άλλου βαθμού σύγχυση και άγχος στα παιδιά.

Σημαντική είναι λοιπόν, αν δεν συνεχίζει η φοίτηση του παιδιού στο, ίδιο σχολείο η εξοικείωση με το χώρο, πριν την έναρξη των μαθημάτων.

Καλό θα ήταν λοιπόν, να επισκεφτούμε το σχολείο, μαζί με το παιδί, όσο το δυνατόν νωρίτερα και να ανακαλύψουμε χώρους που θα χρειάζεται να γνωρίζει ώστε να μην αγχωθεί στην πορεία π.χ. τουαλέτες, κυλικείο, βρύσες κ.τ.λ.

Τα παιδιά αγχώνονται εύκολα, με πράγματα που οι ενήλικες θεωρούμε αυτονόητα.

Διαλέγουμε από νωρίς μαζί, την τσάντα του, τα τετράδια τα ρούχα του, κ.τ.λ. Αφήνουμε στα παιδιά τη δυνατότητα επιλογής, με την καθοδήγησή μας. Όσο νωρίτερα μάθουν να επιλέγουν, τόσο ενισχύεται η αυτοπεποίθησή τους.

Μετατρέπουμε την πρώτη μέρα του σχολείου σε γιορτή. Ξυπνάμε νωρίς, ήρεμοι, χαρούμενοι, χωρίς άγχος και ένταση.

Μαθαίνουμε από νωρίς το παιδί να ακολουθεί συγκεκριμένη ρουτίνα στις ώρες ύπνου, φαγητού, διαβάσματος. Τα παιδιά χρειάζονται πρόγραμμα, προκειμένου να μάθουν να οργανώνονται, αλλά και να διευκολύνεται η καθημερινότητα η δική τους και της οικογένειάς τους.

Συμμετέχουμε στη μελέτη του παιδιού, απλά επιβλέποντάς το. Στόχος μας είναι να μάθει να διαβάζει ανεξάρτητα, όσο το δυνατόν νωρίτερα. Δεν διορθώνουμε, δεν κάνουμε για αυτά τις εργασίες τους, δεν τα πιέζουμε. Αφήνουμε τη δουλειά των εκπαιδευτικών για τους εκπαιδευτικούς.

Εμπιστευόμαστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών μας. Ας μην ξεχνάμε ότι γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουμε κοινό στόχο την εξέλιξη των παιδιών μας. Αν για κάποιο λόγο έχουμε παράπονα, τα συζητάμε κατευθείαν μαζί τους, χωρίς να μοιραζόμαστε με το παιδί τις ανησυχίες μας. Αφήστε το παιδί να εμπιστευτεί τους δασκάλους του, έτσι ώστε να αποδώσει τα μέγιστα των δυνατοτήτων του.

Συζητήστε με τους εκπαιδευτικούς τυχόν δυσκολίες του παιδιού σας σε ακαδημαϊκό ή συναισθηματικό επίπεδο. Όσο πιο γρήγορα διαγνωστούν, τόσο πιο εύκολα αντιμετωπίζονται.

Τονώστε την αυτοπεποίθηση των παιδιών ωθώντας τα σε εξωσχολικές δραστηριότητες που αυτά θα επιλέξουν, τονίζοντας όμως ότι δε θα πρέπει να τις εγκαταλείψουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Τα παιδιά έχουν την τάση να εγκαταλείπουν, ειδικά όταν δυσκολεύονται, ας τα μάθουμε να μην το κάνουν.

Δεν ξεχνάμε ότι κάθε παιδί έχει τους δικούς του αναπτυξιακούς ρυθμούς, τις δικές του ικανότητες και δυνατότητες. Δεν τα πιέζουμε ανάλογα με τις δικές μας ανάγκες και προσδοκίες.

Φροντίζουμε να μην επαναλαμβάνουμε συνεχώς στο παιδί ότι πια έχει μεγαλώσει και ότι τα ανέμελα χρόνια του παιχνιδιού αποτελούν παρελθόν. Αντίθετα, πρέπει πάντα να βρίσκουμε χρόνο για παιχνίδι και επαφή με τους συνομηλίκους. Έτσι μόνο, θα αναπτύξει όλες του τις ικανότητες και θα εξελιχθεί σε ολοκληρωμένη ενήλικη προσωπικότητα.

Τέλος δεν ξεχνάμε ποτέ να επιβραβεύουμε τα παιδιά μας, τόσο στις επιτυχίες, όσο και στις προσπάθειές τους. Η επιβράβευση των γονιών αποτελεί πάντα το ισχυρότερο κίνητρο για την εξέλιξη των παιδιών.

Γράφει η Φρίντα Κωνσταντοπούλου, Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων

Πηγή: iatronet.gr

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Οι γονείς κάνουν τη διαφορά», «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά», «Οι γονείς χωρίζουν» και «Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση», κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Το περιεχόμενο των παραμυθιών βοηθά το παιδί να προσεγγίσει φόβους ή εσωτερικές συγκρούσεις και γενικά, συναισθήματα που το απασχολούν, να παρακολουθήσει ιστορίες με αναφορές σε θέματα, όπως εγκατάλειψη από τους γονείς, αδικίες, απώλεια κάπου αγαπημένου προσώπου, ζήλια για το αδερφάκι του, απογοητεύσεις, ενοχές.

Περιγράφουν καταστάσεις με αλληγορικό τρόπο.

Αυτές οι ιστορίες δίνουν στα παιδιά πολλά στοιχεία για να κατανοήσουν τον κόσμο και τον ίδιο τον εαυτό τους.

Κατά έναν τρόπο τα βοηθούν να μεγαλώσουν.

Τους εξηγούν ότι οι δυσκολίες είναι αναπόφευκτες, ενώ ταυτόχρονα τα βεβαιώνουν ότι μπορούν να τις υπερνικήσουν.

Δηλαδή, τους δίνουν μηνύματα για την εμπιστοσύνη που πρέπει να έχουν στον εαυτό τους, για την ανάγκη να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες…

Μέσα από τα παραμύθια, τα παιδιά αντλούν πολύτιμα στοιχεία και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να κατανοούν έννοιες αρκετά πολύπλοκες, όπως το καλό και το κακό.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα παιδιά πρέπει να παλέψουν με μια σειρά από συναισθήματα, που πολλές φορές είναι αντικρουόμενα, για να μπορέσουν να μεγαλώσουν και το παραμύθι συντελεί σε αυτό.

news.gr

Πολύ περισσότερο αν το παιδί αντιμετωπίζει δυσλεξία, δυσγραφία ή άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που το εμποδίζουν να αποκτήσει άνεση και ευκολία στη γραφή.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα άσκηση-παιχνίδι που προσφέρει την ευκαιρία στο παιδί να γράψει ενισχύοντας το πολυαισθητηριακά είναι η: "Γράψε στην άμμο εύκολα"!!

Υλικά: άμμο θαλάσσης (από την παραλία, καταστήματα γραφικής ύλης, φυτώριο), εργαλείο γραφής (πινέλο, μικρό ξυλάκι, ξύλινη κουτάλα, τσοπ στικ, μολύβι, χοντρό - λεπτό μαρκαδόρο, ξυλομπογιά κτλ)

Δραστηριότητα: Γεμίζουμε ένα πλατύ μπολ ή ένα ταψάκι με την άμμο, η οποία μπορεί να είναι και χρωματιστή για πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα και προτρέπουμε το παιδί να ξεκινήσει να κάνει σχέδια με το δάχτυλο του στην άμμο. Χρησιμοποιώντας αρχικά το δάχτυλο θα βοηθήσει να ενεργοποιηθούν καλύτερα όλοι οι υποδοχείς της αφής. Μετά από λίγο μπορείτε να δώσετε ένα από τα εργαλεία γραφής το οποίο θα χρειαστεί να πιάσει το παιδί για να συνεχίσει το παιχνίδι του. Ενθαρρύνουμε, προτρέπουμε και ενισχύουμε με θετική διάθεση την όλη διαδικασία.

Οι οδηγίες ανάλογα με την ηλικία του παιδιού ή τις δυσκολίες που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε μπορεί να είναι:

- Να σχεδιάσει γραμμές: ίσιες, ζικ-ζακ, κάθετες, οριζόντιες, διαγώνιες, σπιράλ κτλ

- Να σχεδιάσει σχήματα: τετράγωνο, κύκλο, τρίγωνο κτλ

- Να συνεχίσει τα σχήματα που εσείς ξεκινήσατε να σχηματίζετε στην άμμο

- Να σχεδιάσει μόνο του γράμματα

- Να συνεχίσει τα γράμματα που εσείς αρχίσατε πχ. κάνετε ένα /ο/ και ζητάτε να σας το κάνει /α/ κα.

- Να δουλέψετε την σωστή φορά των γραμμάτων με το δάχτυλο του στην άμμο πχ. το /ε/ κοιτάει προς τα δεξιά

- Να γράψει λέξεις και προτάσεις.

- Να ζωγραφίσει ότι θέλει.

Με αυτό τον τρόπο το παιδί σχηματίζει γράμματα και λέξεις χρησιμοποιώντας την αφή, η μορφή των γραμμάτων είναι πιο τρισδιάστατη από ότι είναι στο χαρτί και τέλος είναι πιο ευχάριστο να γράφει στην άμμο από ότι με το μολύβι στο τετράδιο του.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά που μαθαίνουν μόλις να γράφουν, που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην γραφή και χρειάζονται ένα πολυαισθητηριακό τρόπο ενίσχυσης και σε παιδιά όλων των ηλικιών ως ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι.

Είναι ένα παιχνίδι που μπορούν να το προσφέρουν στα παιδιά οι γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/01/blog-post_31.html

Για τα παιδιά που μόλις μαθαίνουν τα γράμματα αλλά και για τα μεγαλύτερα παιδιά που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες και δυσκολεύονται στον ορθό σχηματισμό των γραμμάτων ο δρόμος είναι η "εμπειρία".

Εμπειρία σημαίνει ότι συμμετέχουν περισσότερες αισθήσεις και ότι "εγώ συμμετέχω πιο ενεργά σε αυτό που φτιάχνω".

Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία αποτυπώνεται καλύτερα και η πρόσληψη πληροφοριών είναι πιο ολοκληρωμένη.

Μια άσκηση-παιχνίδι που μπορεί να γίνει με πέτρες και βότσαλα από τη παραλία είναι: "Να χτίσουμε τα γράμματα"!

Υλικά: βότσαλα παραλίας

Άσκηση-Παιχνίδι: Με τις πετρούλες που έχουμε μαζέψει προτρέπουμε το παιδί να σχηματίσει γράμματα που γνωρίζει. Προσπαθούμε η φορά σχηματισμού να είναι ορθή πχ. για το /ο/ να είναι αριστερόστροφη και να φτιάξει μόνο του όσα γράμματα μπορεί.

Διάφορες παραλλαγές που θα κάνουν το παιχνίδι πιο ενδιαφέρον αλλά και παιδαγωγικά πιο αποτελεσματικό είναι:

- Να σχηματίσετε το μισό γράμμα, να του πείτε πιο είναι και να ζητήσετε να το ολοκληρώσει.

- Να σχηματίσετε το μισό γράμμα, να ρωτήσετε πιο θα μπορούσε να είναι και να το ολοκληρώσει.

- Να σχηματίσετε έναν κύκλο και να ζητήσετε να συνεχίσει το παιδί με τις πέτρες για να φτιάξει το /α/, το /δ/, το /ρ/, το /σ/. Κάνοντας αυτό επισημάνετε τις διαφορές μεταξύ τους δηλ. "Είδες, το /σ/ θέλει μια γραμμούλα προς τα δεξιά και το /ρ/ μια γραμμούλα προς τα κάτω"! ή "Το /δ/ είναι πιο ψηλό από όλα!

Βασικά tips:

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που σκοπό έχει να εσωτερικευτεί αποτελεσματικότερα ο σχηματισμός των γραμμάτων.

Αυτοσχεδιάστε και βάλτε όσο το δυνατόν περισσότερες παραλλαγές θέλετε.

Η διάρκεια θα είναι όσο το παιδί ανταποκρίνεται.

Ειδικά για παιδιά που δυσκολεύονται μπορεί να είναι και μόνο ένα γράμμα κάθε φορά.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά Νηπιαγωγείου που μαθαίνουν τα γράμματα, στις πρώτες τάξεις του δημοτικού και ιδιαίτερα σε παιδιά σχολικής ηλικίας με μαθησιακές δυσκολίες για ενίσχυση στη δημιουργία των γραμμάτων.

Γίνεται από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/07/blog-post_17.html

Αυτό το στάδιο είναι απαραίτητο για να μπορέσει ομαλά το παιδί να οδηγηθεί στην σύγκριση συνόλων και να συνειδητοποιήσει αργότερα ότι το 7 είναι μεγαλύτερο από το 6 κατά ένα κτλ.

Δραστηριότητα:

ενθαρρύνουμε το παιδί να μας βοηθήσει όταν στρώνουμε το τραπέζι και του επισημαίνουμε το ταίριασμα κάθε άνθρωπος και ένα πιάτο, ποτήρι, πιρούνι κτλ.

Βάζουμε το παιδί να βάλει τις χαρτοπετσέτες ώστε να έχουν όλοι απο μία και ότι άλλο νομίζουμε.

Την ώρα που το κάνει βάλτε το να περιγράψει τι κάνει και μπορείτε να λέτε: "ένα ποτήρι για κάθε άνθρωπο...κτλ."

Κάνετε ερωτήσεις ώστε να συνειδητοποιεί περισσότερο τη σύγκριση συνόλων (άνθρωποι-αντικείμενα) "Φτάνουν τα ποτήρια για όλους;" "

Μήπως τα πιάτα είναι περισσότερα από τους ανθρώπους;" (όταν κάνει λάθος)κτλ.

Λεξιλόγιο:

ίσο, λιγότερο από, μεγαλύτερο από, ζευγάρι, ίδιο, σύνολο

Απευθύνεται:

Για παιδιά από 4-5 ετών, για παιδιά που πρόκειται να πάνε Α' Δημοτικού και ανήκει σε μια κατηγορία δραστηριοτήτων χρήσιμες σε παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα/δυσαριθμησία και δυσκολεύονται στην σύγκριση συνόλων.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_04.html

Όλες αυτές τις νύχτες που μένετε στο πλευρό του άυπνη προσπαθώντας να το ηρεμήσετε θα λέγαμε πως είναι ένα από τα κυριότερα βάσανα της νέας μητέρας.

Πώς όμως μπορείτε να καταπολεμήσετε το κακό;

- Κάποιες μητέρες προτιμούν να κοιμάται το παιδάκι τους σε ένα κρεβάτι δίπλα από το δικό τους.

Αν έχετε ακολουθήσει αυτή την τακτική σίγουρα θα αναρωτιέστε αν μάθει ποτέ να καταφέρει να αρχίσει να κοιμάται μόνο του.

Έρευνες έχουν δείξει πως τα παιδάκια που έχουν συνηθίσει να κοιμούνται με αυτό τον τρόπο μετά τα 2-3 χρόνια επιστρέφουν οικειοθελώς στο κρεβατάκι τους.

Και αυτό γίνεται μέσα σε μια μεταβατική περίοδο που κοιμούνται μερικές φορές μόνα τους και άλλες φορές επιζητούν να κοιμηθούν μαζί με τους γονείς.

Η τακτική αυτή έχει και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Η θετική πλευρά είναι ότι γλιτώνετε από τα βασανιστικούς περιπάτους κατά τη διάρκεια της νύχτας για να δείτε τι τρέχει με το μικρούλη σας όταν ξυπνάει, το δέσιμο είναι μεγαλύτερο γιατί το παιδάκι νιώθει ασφάλεια και ενισχύεται η φυσική επαφή και ο μπαμπάς έχει τη δυνατότητα και την ευκαιρία να ασχοληθεί περισσότερο με την ανατροφή του παιδιού.

Από την άλλη όμως πλευρά περιορίζεται πολύ ο χρόνος που μπορείτε να μείνετε μόνοι εσείς και ο σύντροφός σας και ο ύπνος είναι λίγο βασανιστικός καθώς το μωράκι σας σας ταλαιπωρεί και σας ξυπνά κατά διαστήματα στην προσπάθεια του να βολευτεί.

Κουνά χέρια, πόδια, σας κλωτσάει και τελικά εσείς κάνετε πολύ άστατο ύπνο.

- Ένας άλλος τρόπος που δοκιμάζουν μερικές μαμάδες είναι να προσπαθούν να προσαρμόζουν το παιδάκι τους σταδιακά στο θέμα του ύπνου.

Το παιδάκι σιγά σιγά καταλαβαίνει και προσαρμόζεται στις καινούργιες συνθήκες.

Είναι μια πολύ καλή στρατηγική γιατί η απότομη αλλαγή δεν θα σας βοηθήσει καθόλου.

Αν έχει συνηθίσει να κοιμάται με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο σταδιακά προσαρμόστε το σε κάτι άλλο και θα δείτε ότι θα αρχίσει να το αποδέχεται.

- Αν ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας και απαιτεί να πάτε κοντά του όσο δύσκολο κι αν σας είναι θα πρέπει να προσπαθήσετε να μειώσετε τις εμφανίσεις σας στο πλευρό του.

Ένας τρόπος είναι να του μιλήσετε χωρίς να σηκωθείτε από το κρεβάτι και να το καθησυχάσετε ότι είστε εκεί και ότι δεν υπάρχει λόγος να μη κοιμάται.

Αυτή η τεχνική είναι εύκολη στα λόγια αλλά μπορεί να σας φανεί ακατόρθωτη στην πράξη γιατί σίγουρα η πρώτη αντίδραση του θα είναι έντονα και σπαρακτικά κλάματα.

Και αυτό είναι λογικό γιατί είναι κάτι πρωτόγνωρο για εκείνο αλλά με τον καιρό θα αναγκαστεί να βρει μόνο του τρόπους που θα το κάνουν να κοιμάται.

Αν το καταφέρετε και δεν εγκαταλείψετε την προσπάθεια με τις αντιδράσεις από την πλευρά του που ίσως σας πτοήσουν είστε σε έναν πολύ καλό δρόμο για να συνηθίσετε σε μια συγκεκριμένη ρουτίνα ύπνου.

Αυτή η μέση λύση ικανοποιεί τις συναισθηματικές ανάγκες τόσο τις δικές σας όσο και του παιδιού σας.

- Κάθε φορά που το μωράκι σας κλαίει, πηγαίνετε με ηρεμία στο δωμάτιο του, καθησυχάστε το μιλώντας του γλυκά, σιγουρευτείτε ότι όλα είναι εντάξει και επιστρέψτε στο δωμάτιο σας.

Σε καμιά περίπτωση μην αφήσετε το παιδάκι σας να κλαίει σπαρακτικά μόνο του.

Οι αιτίες που το παιδάκι σας δεν κοιμάται το βράδυ είναι πολλές.

Μπορεί να νιώθει φόβο, μπορεί να πονάει, να πεινάει, να είναι στενοχωρημένο, αγχωμένο κτλ.

Να θυμάστε ότι οι συνήθειες του ύπνου του επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητα του και ευτυχώς όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται είναι παροδικά.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι όποια στρατηγική κι αν ακολουθήσετε το μικρούλη σας να αποκτήσει εμπιστοσύνη, ηρεμία και να νιώσει ασφάλεια.

Την λέει, με απίστευτη ευκολία και είναι η αναμενόμενη απάντηση που δίνει σε οτιδήποτε του λέτε.

Μην ανησυχείτε λοιπόν!

Δεν είστε η μόνη μανούλα στον κόσμο, που αντιμετωπίζει αυτόν τον αρνητισμό από μέρους του μικρού της θησαυρού.

Το παιδί, θέλοντας να διακηρύξει την ανεξαρτησία του προσπαθεί να κάνει τα πάντα μόνο του, χωρίς την βοήθεια κανενός.

Θέλει να είναι αυτόνομο, να κάνει τα πάντα το ίδιο χωρίς την βοήθεια κανενός.

Όλη αυτή η συμπεριφορά, που παρατηρείτε εκεί γύρω στην ηλικία των δύο χρόνων, είναι ένα υγιές, φυσιολογικό φαινόμενο.

Η συμπεριφορά αυτή, διαρκεί περίπου για ένα εξάμηνο διότι αργότερα το παιδί μαθαίνει να σκέφτεται, να υπολογίζει διαφορετικά τα πράγματα και τις καταστάσεις, αντιδρά πιο ήρεμα και θετικά , και μαθαίνει να είναι πιο συνεργάσιμο.

Φυσικά, θα πρέπει και εσείς η ίδια να περιορίσετε τα δικά σας "όχι" διότι το παιδί μιμείται και όσο πιο πολλές είναι οι απαγορεύσεις, τόσο πιο έντονος θα είναι και ο αρνητισμός που θα αντιμετωπίσετε.

Γενικά , για να ελέγξετε αυτού του είδους τις καταστάσεις, προσπαθήστε να φέρεστε διπλωματικά, και προσέχετε κάθε φορά που θα απευθύνετε μια ερώτηση να μην έχει το περιθώριο το παιδί να απαντήσει αρνητικά.

Για παράδειγμα, όταν έρθει η ώρα να φάει, μην το ρωτήσετε αν θέλει να φάει, αλλά θα του πείτε "προτιμάς να φας κοτόπουλο ή αυγά;"

Έκρηξη οργής και αγανάκτησης

Άλλο ένα φυσιολογικό φαινόμενο στην ηλικία αυτή, είναι οι εκρήξεις οργής από μέρους του παιδιού , το οποίο αναζητά απεγνωσμένα την αυτονομία του.

Έχει έντονη την ανάγκη να εκφράσει τα συναισθήματά του και τις ανάγκες του, και μην μπορώντας να το πετύχει με λόγια, μιλάει με πράξεις: φωνάζει, ουρλιάζει, χτυπάει πόδια και χέρια στο πάτωμα, είναι θυμωμένο, και με τον τρόπο αυτόν αποβάλλει τον θυμό του.

Για να αντιμετωπίσετε μια τέτοια κατάσταση, προσπαθήστε με ήρεμο και γλυκό τρόπο να το ηρεμήσετε αποσπώντας του την προσοχή με κάτι άλλο από αυτό που θέλει να κάνει.

Πάρτε το αγκαλιά, χαϊδέψτε το , μιλήστε του γλυκά και καθησυχαστικά ώστε να το ηρεμήσετε.

Σε καμία περίπτωση, μην το φωνάζετε, και μην το μαλώνετε γιατί τα αποτελέσματα θα είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που περιμένετε.

Το μικρό σας θα θυμώσει περισσότερο, θα αρχίσει να κλαίει και να χτυπιέται πιο έντονα, και το μόνο που δεν θα κάνει είναι να ηρεμήσει.

Μια άλλη αντίδραση από μέρους σας, είναι το να το αγνοήσετε! Ναι, καλά καταλάβατε!

Μην δίνετε σημασία στις εκρήξεις θυμού του και αυτό, σε λίγη ώρα θα σταματήσει αφού δεν θα του δίνει κανείς σημασία.

Πάντως, ποτέ μην κάνετε το λάθος να υποκύψετε σε αυτά που ζητάει , γιατί αν ενδώσετε μια φορά, θα μάθει να διεκδικεί με αυτόν τον τρόπο

ό, τι θέλει και θα χρησιμοποιεί αυτή την συμπεριφορά κάθε φορά.

Για σκεφτείτε το....

Επιθετικότητα

Θα έχετε παρατηρήσει, πως αρκετές φορές ανάμεσα στο παιδί σας και σε άλλα παιδάκια που παίζει μαζί τους, υπάρχει μια επιθετικότητα χωρίς αιτία από μέρους του.

Το παιδί σπρώχνει άλλα παιδάκια, τα κλωτσάει, τους τραβάει τα μαλλιά, τους βάζει τις φωνές...

Αυτό, είναι ένα μεταβατικό στάδιο που θα περάσει. Εσείς, το μόνο που έχετε να κάνετε , είναι να οπλιστείτε με υπομονή και κάθε φορά που το μικρό θα δείχνει την συμπεριφορά αυτή, να προσπαθείτε να του εξηγήσετε το πόσο λάθος είναι, εξηγώντας του το γιατί.

Το παιδί, πρέπει να μάθει να "σέβεται" τα άλλα παιδάκια, να μπορεί πριν κάνει κάτι να σκέφτεται τις συνέπειες τις πράξεις του, και να μην αδιαφορεί για τα συναισθήματα που προκαλεί στους άλλους.Αυτό είναι κάτι που μαθαίνεται, φτάνει να του το μεταδώσετε σωστά.

Αντικοινωνική συμπεριφορά

Είναι γεγονός, πως στην ηλικία των δύο ετών, το μικρό σας δεν μπορεί να συνεργαστεί και να μοιραστεί τα παιχνίδια του με τα άλλα παιδάκια γιατί απλά, είναι κάτι που δεν ξέρει ακόμα να κάνει.

Το μικρό, νιώθει πως είναι το κέντρο του κόσμου.

Δεν ξέρει να μοιράζετε, δεν ξέρει να συνεργάζεται και αυτό σημαίνει πως αν δώσει το παιχνιδάκι του σε ένα άλλο παιδάκι, γρήγορα θα το μετανιώσει και θα το πάρει πάλι πίσω.

Το παιδί σας, πρέπει να έρχεται σε επαφή με άλλα παιδάκια συχνά, να μάθει να συμβιώνει, να μοιράζετε και να κατανοήσει πως υπάρχουν ακόμη πολλοί μικροί-μικροί άνθρωποι σαν κι αυτό, με τους οποίους θα πρέπει να μάθει να ζει αρμονικά.

Όλα αυτά, πρέπει να του τα μάθετε με υπομονή και να του τα εμφυσήσετε από την τρυφερή αυτή ηλικία.

Ξέρει να εκφράζει αυτό που θέλει, και προσπαθεί ολοένα και περισσότερο να μιλήσει πιο σωστά.

Αυτό, βέβαια εξαρτάται από μεγάλο βαθμό από εσάς που θα πρέπει να του μιλάτε,, να του εξηγείτε και να το βοηθάτε να εμπλουτίζει το λεξιλόγιό του δίνοντάς του πολλά ερεθίσματα που θα ανοίξουν νέους ορίζοντες στην επικοινωνία του.

Ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να πλουτίσετε το λεξιλόγιο του παιδιού σας, είναι οι ερωτήσεις.

Μην χάνετε την ευκαιρία -ιδιαίτερα μέσα από το παιχνίδι- να το ρωτάτε για να του δίνεται, έτσι, το ερέθισμα να σκεφτεί και να μάθει.

Τα χρώματα, οι αριθμοί, τα γράμματα, τα σχήματα, είναι ιδανική ευκαιρία να τα μάθει μέσα από τα παιχνίδι, ή τα διάφορα τραγουδάκια που θα του μαθαίνετε...

Στην προσπάθειά του να επικοινωνήσει μαζί σας, αναπόφευκτα θα κάνει κάθε είδους γραμματικά λάθη, που εσείς θα πρέπει να διορθώνετε μιλώντας του όσο γίνεται πιο απλά και κατανοητά.

Μην κάνετε το λάθος να του μιλάτε "μωρουδίστικα", ή ακόμη χειρότερα να του μιλάτε μόνο εσείς, χωρίς να το αφήνετε να μιλήσει, έστω και λανθασμένα.

Κάθε φορά που του μιλάτε, φροντίστε να κάνετε παύσεις, για να δίνετε στο μικρό την ευκαιρία της συμμετοχής στην συζήτηση.

Αφήνετε περιθώρια να καταλάβει και να αφομοιώνει αυτά που του εξηγείτε και μην το βομβαρδίζετε συνέχεια με καινούργια πράγματα.

Τα παιδιά, στην ηλικία αυτή ρωτάνε συνέχεια για το καθετί.

Μα είναι τόσο λογικό! Το μικρό σας, θέλει να μάθει και να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του.

Έχει ακόρεστη δίψα για μάθηση, και οτιδήποτε νέο θέλει να το γνωρίσει.

Σε κάθε του ερώτηση , φροντίστε να του εξηγείτε με όσο πιο απλό τρόπο γίνεται, ώστε να καταλαβαίνει το νόημα από αυτό που ζητάει, και σιγά-σιγά διανθίστε την κουβέντα σας, ώστε να πλουτίζει και το λεξιλόγιό του.

Στην κοινωνία των παιδιών, είναι δημοφιλής η λέξη "γιατί;" -γιατί αυτό, γιατί εκείνο...και το αστείο είναι ότι πολλά παιδάκια ενώ ξέρουν την απάντηση , πάλι ρωτούν! Το παιδάκι, ξέρει ότι οι ερωτήσεις που κάνουν στρέφουν την προσοχή των μεγάλων για να του εξηγήσουν αυτό που ρωτάει, και ...αυτό ακριβώς είναι που θέλουν!

Το ενδιαφέρον και την προσοχή σας.

Δεδομένου ότι με την επανάληψη το παιδί μαθαίνει καλύτερα , εσείς οφείλετε να μην δυσανασχετείτε και να απαντάτε σ΄αυτό που σας ρωτάει...

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε περίτεχνες προτάσεις και δύσκολες λέξεις που δεν καταλαβαίνει, μιλήστε σύντομα και κατανοητά.

Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο θα βελτιώνετε και θα μιλάει πιο σωστά, κάνοντας έτσι την επικοινωνία μεταξύ σας πιο εύκολη!

Για αυτό το σκοπό υπάρχουν διάφορες ασκήσεις και παιχνίδια που μπορούν να γίνουν και αναφέρονται σε τομείς όπως: λεπτή-αδρή κινητικότητα, οπτικοκινητικό συντονισμό, προγραφή, προανάγνωση, προμαθηματικές έννοιες κα.

Τα παιδιά που έχουν ανωριμότητα, μια καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου που οδηγούν σε δυσκολίες στη μάθηση χρειάζονται ενισχυτικές ασκήσεις για τους παραπάνω τομείς μέσα από μια διαφορετική προσέγγιση της διδακτικής εμπειρίας.

Εδώ θα παρουσιαστεί μια εισαγωγική άσκηση πρώτης γραφής-ανάγνωσης για παιδιά που τώρα μαθαίνουν τα γράμματα και δυσκολεύονται στη τοποθέτηση τους στο δισδιάστατο χώρο της σελίδας.

Επίσης είναι μια άσκηση και για παιδιά με Δυσγραφία, Δυσλεξία που φοιτούν ήδη στο Δημοτικό και αντιμετωπίζουν προβλήματα χωρικού προσανατολισμού.

Η άσκηση λέγεται: "Σηκώνονται, πέφτουν, κάθονται"! και αναφέρεται στο Πως γράφουμε τα γράμματα σε σχέση με τη γραμμή του τετραδίου.

Υλικά: μαγνητικός πίνακας ή ψυγείο ή τραπέζι, τρισδιάστατα γράμματα

Άσκηση: Γράφουμε σε μικρά χαρτάκια τις λέξεις: Σηκώνονται, πέφτουν, κάθονται και δίπλα μαθαίνουμε στο παιδί να βάζει τα γράμματα αντίστοιχα.

http://i.imgur.com/WME2IAo.jpg

Tips:

Δεν είναι απαραίτητο να γίνει σε μαγνητικό πίνακα.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε επιφάνεια.

Επίσης στο ψυγείο μπορείτε να έχετε εκεί ανακατεμένα τα γράμματα και να ζητήσετε από το παιδί να τα βάζει σωστά σαν παιχνίδι μέσα στη μέρα.

Τέλος παράλληλα ενισχύεται και η λεπτή κινητικότητα πιάνοντας με τα δάχτυλα τα γραμματάκια.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά που δυσκολεύονται να τοποθετήσουν τα γράμματα σωστά σε σχέση με τη γραμμή αλλά και σε όλα τα παιδιά που μόλις αρχίζουν να μαθαίνουν τα γράμματα.

Μπορεί να γίνει από γονείς, θεραπευτές, εκπαιδευτικούς.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/10/blog-post_28.html

Η θέση, η κατεύθυνση και η σχέση των ανθρώπων και των αντικειμένων με τον χώρο είναι βασικές έννοιες που πρέπει να ενισχυθούν από τη προσχολική ηλικία.

Παιχνίδια για την ανακάλυψη των χωρικών σχέσεων είναι αυτά που το παιδί πρέπει να χρησιμοποιήσει το αντίστοιχο λεξιλόγιο για να περιγράψει τη θέση του αντικειμένου σε σχέση με κάτι άλλο.

Ένα τέτοιο απλό παιχνίδι που κάνουμε στη Προσχολική & Πρωτοσχολική ενίσχυση at home, εξερεύνησης των χωρικών σχέσεων είναι το "Ας ζωγραφίσουμε Πάνω, στη Μέση και Κάτω".

Υλικά:

φύλλα Α4 ή χαρτόνι, υλικό χρωματισμού (κηρομπογιές, μαρκαδόροι, ξυλομπογιές, νερομπογιές κτλ)

Παιχνίδι:

Διπλώνουμε το χαρτί ή χαρτόνι σε τρία μέρη. Έτσι σχηματίζεται ένας χώρος στη κορυφή, άλλος στη μέση και τέλος στη βάση.

Το παιδί θα πρέπει να ξεκινήσει να ζωγραφίζει στο πάνω κομμάτι, να συνεχίσει στο μεσαίο και να τελειώσει στο κάτω μέρος.

Επίσης μπορεί να ζωγραφίσει τρεις διαφορετικές ζωγραφιές για κάθε μέρος του χαρτιού. Κατά τη διάρκεια δεν ξεχνάμε να τονίζουμε που ζωγραφίζει κάθε φορά χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες λέξεις.

Λεξιλόγιο:

πάνω, κάτω, μέση, ξεκινώ, συνεχίζω, τελειώνω, από πάνω, από κάτω, στο κέντρο, στη βάση, στο πάνω μέρος, τέλος κτλ.

Tip:

Τα μικρά παιδιά απολαμβάνουν περισσότερο τον "μεγάλο καμβά" οπότε μπορείτε να κολλήσετε ένα μεγάλο χαρτόνι που έχετε κάνει διακριτά τα τρία μέρη της αρχής, της μέσης και της βάσης και να αφήσετε όρθιο το παιδί (ανάλογα με το ύψος του) να ζωγραφίσει.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από 3 ετών για να μάθουν τις χωρικές σχέσεις και να προχωρήσουν έπειτα σε άλλες προμαθηματικές έννοιες. Μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς, θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/11/blog-post_28.html

Όταν ένας γονιός φτάσει στο γραφείο ενός ειδικού επειδή ανησυχεί για το παιδί του αυτό είναι κάτι που πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη. Εξαιτίας της ιδιαίτερης δυσκολίας που έχουν οι γονείς να αναγνωρίσουν και να αποδεχτούν ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει στο παιδί τους συνήθως αναζητούν τη γνώμη του ειδικού καθυστερημένα.

Οι γονείς όσο το παιδί τους είναι στη προσχολική ηλικία παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία της μάθησης.

Είναι οι “δάσκαλοι” του και αυτοί που μπορούν να παρατηρήσουν το τρόπο που αυτό μαθαίνει.

Υπάρχουν λοιπόν κάποιες ενδείξεις που μπορεί να τους υποψιάσουν ότι το παιδί τους είναι πιθανό να αντιμετωπίσει μαθησιακές δυσκολίες με την ένταξη του στο σχολείο.

8 σημεία που είναι σημαντικά να τους δώσουμε βάση αν συμβαίνουν είναι:

1. Να μην έχει αποφασίσει ποια πλευρά του σώματος του θα είναι η πρωταγωνιστική, η “καλή” του πλευρά.

Τα παιδιά στη διάρκεια της προσχολικής τους ηλικίας διαλέγουν με ποιο χεράκι θα γράφουν, θα πιάνουν το κουτάλι/πιρούνι, την οδοντόβουρτσα τους κτλ. Αν ακόμα παιδεύεται να αποφασίσει ή αλλάζει χέρι κάθε φορά που είναι να κάνει κάτι τότε ίσως αυτό μας δείχνει ότι ο εγκέφαλος του μικρού μας δεν έχει “αποφασίσει” σε ποιο ημισφαίριο θα είναι το κέντρο του λόγου και της κίνησης. Αυτό σημαίνει ότι και τα δύο του χέρια είναι το ίδιο χρήσιμα προς το παρόν οπότε και δε θα πρέπει να το πιέσουμε προς μια κατεύθυνση. Είναι πολύ σημαντικό η επιλογή του χεριού να γίνει αβίαστα από το παιδί ή να υπάρξει η συμβολή του ειδικού αν χρειαστεί.

2. Μια καλή πηγή που μας δίνει κάποιες πρώτες πληροφορίες για τη γραφή του παιδιού είναι οι ζωγραφιές του.

Παιδιά που όταν εντάχθηκαν στην εγγράμματη παιδεία αντιμετώπισαν δυσκολίες στη κατεύθυνση της γραφής πχ. καθρεφτική γραφή (ε ή 3) στις ζωγραφιές των προηγούμενων χρόνων εμφάνιζαν στοιχεία που παρέπεμπαν σε δυσκολία προσανατολισμού. Ένα τέτοιο παράδειγμα μπορεί να είναι μια σημαία που βρίσκεται να ανεμίζει στην αριστερή πλευρά του στύλου ή ακόμα και να εμφανίζονται αντικείμενα που είναι ανάποδα ή σαν να τα βλέπουμε μέσα από καθρέφτη.

3. Να δυσκολεύεται να ξεχωρίσει το δεξί με το αριστερό.

4. Ο προφορικός του λόγος να μην έχει “καθαρίσει”.

Να δυσκολεύεται να προφέρει κάποιες λέξεις ή να αποφεύγει να χρησιμοποιεί πολύπλοκο λεξιλόγιο. Ο προφορικός λόγος είναι η βάση για τον γραπτό και για αυτό είναι σημαντικό το παιδί μας να ξεκινήσει το δημοτικό σχολείο χωρίς να έχει σημαντικά προβλήματα στη χρήση του προφορικού λόγου. Με αυτό το τρόπο θα αποφύγουμε να αποτυπωθούν όλες αυτές οι δυσκολίες του προφορικού στον γραπτό του λόγο.

5. Ανωριμότητα στη λεπτή κινητικότητα.

Αυτό μεταφράζεται ως δυσκολία κυρίως στη χρήση του μολυβιού και ψαλιδιού. Έτσι αν το παιδί μας είναι 4 χρονών και ακόμα δεν μπορεί να πιάσει το μολύβι με ένα λειτουργικό τρόπο, δηλαδή με ένα τρόπο που να πλησιάζει το τρόπο των ενηλίκων ώστε να του δίνει τη δυνατότητα να “μουτζουρώνει” ένα χαρτί ή αν το ψαλίδι που είναι στο σωστό μέγεθος για τα χεράκια του, δυσκολεύεται πολύ να το χρησιμοποιήσει τότε αυτά είναι σημαντικά στοιχεία που θα έπρεπε να προσέξουμε.

6. Δυσκολία στη συγκέντρωση.

Αν παρατηρούμε ότι το παιδί μας δεν μπορεί να συμμετέχει ή να παρακολουθήσει για ένα ικανό διάστημα μια δραστηριότητα πχ. να παίξει σε ένα ομαδικό παιχνίδι, να παρακολουθήσει ένα παιδικό πρόγραμμα μικρής διάρκειας στη τηλεόραση, αν αφήνει συνεχώς το ένα παιχνίδι για να παίξει με ένα άλλο ή ακόμα αν δεν μπορεί να πάρει ευχαρίστηση από καμία δραστηριότητα γιατί απλά δεν συγκεντρώνεται σε καμία.

7. Δυσκολία να μάθει απ' έξω μικρά παιδικά ποιηματάκια ή τραγουδάκια.

8. Δυσκολία να διηγηθεί μια ιστορία που άκουσε ή ένα γεγονός που του συνέβει.

   Τα παιδιά με τη κατάκτηση της ομιλίας αποκτούν και την ικανότητα να διηγούνται ιστοριούλες. Ο αφηγηματικός λόγος είναι από τις πιο σημαντικές κατακτήσεις του ανθρώπου.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε κάτι πολύ σημαντικό.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν πιθανές ενδείξεις για εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών στο μέλλον.

Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι όσα παιδιά εμφανίζουν κατά τη νηπιακή τους ηλικία ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω στοιχεία θα αντιμετωπίσουν οπωσδήποτε δυσλειτουργία στη σχολική τους ζωή που να σχετίζεται με τη μάθηση.

Αποτελεί όμως πραγματικότητα ότι τα παιδιά που παίρνουν τη διάγνωση κάποιας μαθησιακής δυσκολίας, στο παρελθόν είχαν εμφανίσει κάποια από τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Επομένως είναι καλό αν συστηματικά κάτι μας προβληματίζει για το παιδί μας, να κάνουμε μια πρώτη επίσκεψη σε έναν ειδικό που εμπιστευόμαστε, ώστε να ενημερωθούμε για το αν πρέπει να ανησυχούμε ή όχι.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_7958.html

Η αστική δομή θέτει σήμερα μεγάλους περιορισμούς στις δυνατότητες της κοινωνικής ζωής.

Για τα παιδάκια που δε πηγαίνουν σχολείο έχει γίνει δύσκολο να βρουν ένα χώρο για να παίζουν και να συναντούν τους φίλους τους.

Το νηπιαγωγείο προσφέρει τη δυνατότητα στο παιδί να παίζει με άλλα παιδάκια της ηλικίας του.

Με τα παιχνίδια μαζί τους μαθαίνει ότι υπάρχουν κι άλλα παιδιά που έχουν παρορμήσεις και επιθυμίες ίδιες με τις δικές του.

Μαθαίνει να σέβεται, να συνεργάζεται, να μοιράζεται και να δημιουργεί κοινωνικές σχέσεις.

Το νηπιαγωγείο προσφέρει εμπειρίες και δραστηριότητες που στο σπίτι δεν έχει, όπως να φωνάξει, να τρέξει, να πηδήξει, να προμηθευτεί υλικά που στο σπίτι δεν υπάρχουν και να τα χρησιμοποιήσει στα παιχνίδια του.

Μερικές τέτοιες δραστηριότητες είναι να κάνει κατασκευές με γιγαντιαίους κύβους, να ζωγραφίζει με κιμωλία, με χρώματα, να παίξει με λάσπη, να δουλέψει με πριόνι και σφυρί, να σκαρφαλώσει πάνω σε σιδερόβεργες.

Με τόσα πράγματα για απασχόληση το παιδί μπορεί να μαθαίνει και να αναπτύσσει την περιέργεια του και την ανεξαρτησία του.

Επιπλέον στο νηπιαγωγείο το παιδί ανακαλύπτει ότι μπορεί να ζήσει ήρεμο ακόμα και χωρίς τη συνεχή παρουσία της μητέρας.

Το να πάει το παιδάκι στο σχολείο για πρώτη φορά είναι μια πολύ καλή εμπειρία αλλά ταυτόχρονα το νέο ξεκίνημα το τρομάζει αρκετά.

Ορισμένες φορές αυτή η εμπειρία είναι δύσκολη και για τους γονείς που μπορεί να αισθανθούν ότι χάνουν το παιδί, που γίνεται πιο ανεξάρτητο.

Πολλοί γονείς έχουν την τάση να μεγαλοποιούν το ότι τα παιδιά θα πάνε στο σχολείο με αποτέλεσμα η προοπτική αυτή να τρομάξει το παιδί αποτελεσματικά.

Η καλύτερη βοήθεια που οι γονείς μπορούν να δώσουν στην πρώτη επαφή του παιδιού με το σχολείο είναι να μην δείχνουν ταραγμένοι στην ιδέα ότι θα το μοιραστούν με άλλους ενήλικες και να του εμπνεύσουν τη σιγουριά και την συμπαράσταση τους.

Πρέπει να δείχνετε ότι είστε πολύ χαρούμενη που θα πάει στο σχολείο, ότι έχετε εμπιστοσύνη να το αφήσετε εκεί και ότι είστε σίγουρη ότι θα περάσει πολύ καλά.

Μην έχετε απολογητικό ύφος, μην αφήσετε να φανεί κάποια νευρικότητα και μη δείξετε ενοχές γιατί το μικρό παμπόνηρο πλασματάκι σας θα το καταλάβει και θα το εκμεταλλευτεί αμέσως.

Αν η μητέρα στην αρχή παραμένει για λίγο με το παιδί στο σχολείο, παίζοντας μαζί του, αυτό θα μπορέσει προοδευτικά να αισθανθεί άνετα στην καινούργια του κατάσταση που πολύ σύντομα θα του γίνει οικεία.

Ορισμένες μητέρες χωρίς να θέλουν να το ομολογήσουν είναι ικανοποιημένες και κολακεύονται όταν το παιδί κλαίει και αρπάζεται από τη φούστα τους την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Δεν υπάρχει φυσικά λόγος να θορυβηθείτε αν το παιδί σας συμπεριφέρεται έτσι αλλά δεν είναι απαραίτητο παρ'όλα αυτά να ενθαρρυνθεί μια τέτοια συμπεριφορά.

Ο καλύτερος τρόπος για να το βοηθήσετε στην αντιμετώπιση αυτής της εμπειρίας είναι να το αποχαιρετήσετε με γαλήνη και σιγουριά παρά με φωνές λέγοντάς και σε καμιά περίπτωση μην το εγκαταλείψετε αν δεν θέλει με τίποτα να σας αποχωριστεί.

Πρέπει λοιπόν να σεβαστείτε το ρυθμό προσαρμογής του παιδιού.

Αν χρειαστεί να παραμείνετε μαζί του στο σχολείο τις πρώτες μέρες φροντίστε να είστε σχετικά αόρατη.

Ακόμα και αν ζητήσει τη γνώμη σας προσπαθήστε να μην παρεμβαίνετε και να μην του δείχνετε πως είστε εκεί για να το προστατεύεται συνεχώς.

Μην προσπαθήσετε να φύγετε κάποια στιγμή που το παιδάκι θα είναι χαρούμενο και απασχολημένο με κάτι και δεν σας βλέπει.

Αν σας χάσει ξαφνικά θα αισθανθεί προδομένο.

Ο αποχωρισμός πρέπει να γίνει σταδιακά.

Μια καλή δικαιολογία είναι να του πείτε πως πρέπει να πάτε να ψωνίσετε στο σούπερ μάρκετ, στο φούρνο, στο μανάβη.

Κάτι συνηθισμένο δηλαδή για να μην αισθανθεί ότι μπορεί να χάσει κάτι σπουδαίο.

Αποχαιρετήστε το σύντομα και γλυκά, διαβεβαιώστε το για την αγάπη σας και υποσχεθείτε του πως σε λίγες ώρες θα γυρίσετε.

Προσπαθήστε να μην αργήσετε ποτέ να το πάρετε.

Αν γίνει κάτι τέτοιο και μείνει τελευταίο ενώ όλα τα άλλα παιδάκια έχουν φύγει θα νιώσει ότι το ξεχάσατε και το εγκαταλείψετε.

Τέλος, ποτέ μην κάνετε το λάθος να αρχίσετε τις διάφορες ανταμοιβές και δωροδοκίες για να το πείσετε να πηγαίνει στο σχολείο.