Όσο μεγαλώνει αναπτύσσει τις ικανότητες του και χειρίζεται τα παιχνίδια με μεγαλύτερη σιγουριά και επιδεξιότητα.

Όταν καταφέρει να πετύχει το στόχο του, η επιτυχία αυτή του προσφέρει ένα μοναδικό αίσθημα αυτοεκτίμησης και μεγάλη ικανοποίηση.

Ο αριθμός και ο τύπος των παιχνιδιών επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο που παίζει το παιδάκι.

Η μεγάλη ποσότητα παιχνιδιών αποθαρρύνει τις κοινωνικές επαφές αλλά ασκεί ένα ερεθιστικό αποτέλεσμα σε ότι αφορά την ατομική εξερεύνηση. Παιχνίδια όπως το ντόμινο και τα διάφορα παιχνίδια κίνησης (τσουλήθρες, τραμπάλες, κούνιες) διευκολύνουν την επαφή με τους άλλους. Παιχνίδια όπως κούκλες, αυτοκινητάκια, αεροπλάνα, φορτηγά, κουζινικά και γενικότερα αντικείμενα σε μικρογραφία διευκολύνουν το παιχνίδι της μίμησης και της φαντασίας.

Αν επιλέξουμε ένα παιχνίδι κατάλληλο για το παιδί μπορούμε να ασκήσουμε μια θετική επίδραση στην ανάπτυξη του.

Όταν αποφασίζουμε να αγοράσουμε ένα παιχνίδι για το μικρούλη μας δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε σαν κριτήριο επιλογής το γεγονός ότι είναι σύνθετο, πρωτότυπο και ακριβό. Αυτά τα παιχνίδια αρέσουν στους μεγάλους, ενώ τα παιδιά διασκεδάζουν με όλα εκείνα που τους επιτρέπουν να παίρνουν πρωτοβουλία και να ακολουθούν τη φαντασία τους.

Καλύτερα λοιπόν να αφήνουμε το παιδάκι να παίζει με οικιακά σκεύη και τα αντικείμενα που βρίσκει μόνο του να ασχοληθεί, παρά να γεμίζουμε το δωμάτιο του με ακριβά και πολλά παιχνίδια που μετά από ένα πρώτο στιγμιαίο ενδιαφέρον πιθανόν δε χρησιμοποιεί.

Πάντα πρέπει να θυμόμαστε ότι το παιδί τείνει περισσότερο προς το "παιχνίδι-πράξη" και όχι προς το "παιχνίδι-αντικείμενο".

Ένα παιχνίδι για να είναι παράλληλα και μορφωτικό πρέπει να έχει μερικά απαραίτητα προσόντα:

Να είναι ελκυστικό, να είναι κατάλληλο για τις φυσικές και πνευματικές ικανότητες του παιδιού μας, ικανό να το ερεθίσει να ασχοληθεί μαζί του και να το εξερευνήσει, να το βοηθάει να αυτενεργεί παρά να είναι ένας απαθής θεατής, να μπορεί να χρησιμοποιείται με πολλούς τρόπους, να είναι σίγουρο και ασφαλή και πάνω από όλα να μη περιορίζει τη φαντασία του σε σταθερά πλαίσια.

Στην περίοδο από ενός μέχρι τριών ετών το παιδάκι λατρεύει τα μαλακά πράγματα.

Του αρέσει να αγκαλιάζει κούκλες και ζωάκια και τα παιχνίδια αυτά το βοηθούν να εξωτερικεύει τα συναισθήματα του.

Γίνεται αρχηγός σε ένα μικρόκοσμο που αναπαριστά τη ζωή του και στους μικρούς του φίλους μπορεί να κάνει όλα όσα δε του επιτρέπονται να κάνει στους ανθρώπους.

Επίσης, συχνά τα αντικείμενα που προτιμάει είναι τα σκεύη της κουζίνας και τα οικογενειακά αντικείμενα. Βρίσκει μαγευτικά και ενθουσιάζεται πολύ με τα αντικείμενα που λερώνουν (λάσπη, άμμο) έτσι όπως λατρεύει να παίζει και με το νερό.

Ο μικρός εξερευνητής χρειάζεται ένα βοηθό στο πλευρό του και πάνω από όλα πρέπει να φροντίσετε να του εξασφαλίσετε το χρόνο σας.

Το παιδάκι θέλει να είναι μαζί σας όχι για να παρεμβαίνετε ή να του λέτε διαρκώς το πρέπει να κάνει αλλά για να του συμπαραστέκεται και να το βοηθάτε όταν θα το ζητήσει. Το παιχνίδι είναι ανακάλυψη, πείραμα και φαντασία!

Ξεχάστε λοιπόν την καθημερινότητα με τα προβλήματα και τα άγχη, καθίστε στο πάτωμα και χαρίστε στο μικρούλη σας την πλήρη και αδιάσπαστη προσοχή σας.

Ο αριθμός θα περιοριστεί γύρω στα 1-2 ανά δεκαπενθήμερο όταν το μικρούλη σας κλείσει τα 3 του χρόνια.

Αντιδράστε απλά, δείξτε όσο τρομαγμένη ή εκνευρισμένη είστε, ότι δεν πειράζει πολύ αυτό που έγινε και αποφύγετε τα πολλά σχόλια όταν το αλλάζετε.

Αν το παιδάκι σας έχει αποκτήσει τον έλεγχο και σας ειδοποιεί κάθε φορά που θέλει να χρησιμοποιήσει το γιο γιο, είναι ώρα να του βγάλετε τις πάνες και να του φορέσετε τα πλαστικά βρακάκια με την ειδική ενίσχυση που αποτρέπουν τα ατυχήματα και δίνουν στο παιδάκι σας περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Πριν βγείτε από το σπίτι θα βάλετε το παιδάκι σας να καθίσει στο γιο γιο και φροντίστε να εφοδιαστείτε με ένα φορητό γιο γιο και μια αλλαξιά ρούχων για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο.

Μόλις το παιδάκι μάθει να χρησιμοποιεί το γιο γιο, αρχίστε να το συνηθίζετε στην ιδέα της τουαλέτας.

Τοποθετήστε στη λεκάνη της τουαλέτας το ειδικό πλαστικό κάλυμμα για τα παιδιά και βάλτε μπροστά ένα χαμηλό σκαμνάκι για να πατάει και να φτάνει να καθίσει στη λεκάνη. Βοηθήστε το να κατεβάσει το βρακάκι του και να τη χρησιμοποιήσει.

Δείξτε στα αγοράκια πως να κάνουν πιπί όρθια και σκουπίστε εσείς τα κοριτσάκια από εμπρός προς τα πίσω.

Στη συνέχεια αφήστε το παιδί να τραβήξει μόνο του το καζανάκι.

Είναι το κομμάτι της διαδικασίας που απολαμβάνουν συνήθως περισσότερο από όλα.

Φροντίστε τέλος, να μάθετε στο παιδάκι σας να πλένει πάντα τα χεράκια του ύστερα από τη χρήση της τουαλέτας.

Γύρω στον δεύτερο με τρίτο χρόνο η ζωγραφική του παιδιού μπαίνει στη φάση της κακογραφίας, οπού το παιδί εξασκεί τις κινητικές του ικανότητες και το συντονισμό ματιών και χεριών.

Η ζωγραφική ακόμα δεν είναι σκόπιμη.

Μόνο αργότερα αφού διαπιστώσει τυχαία ότι οι γραμμές του έχουν δημιουργήσει ένα σχήμα που μοιάζει με γνωστό αντικείμενο, το παιδί προσπαθεί να ζωγραφίσει το ίδιο αντικείμενο με μεγαλύτερη επιτυχία, αρχίζει να δίνει όνομα στη ζωγραφιά του και το επαναλαμβάνει με πρόθεση.

Γύρω στον τρίτο χρόνο μπορεί να φτιάχνει καμπύλες και γραμμές και μπορεί να αντιγράφει πρόσωπα.

Σιγά σιγά η ζωγραφική του αποκτάει περιεχόμενο, η παρατηρητικότητά του γίνεται όλο και πιο ακριβής και η προσοχή του αποσπάται λιγότερο. Για τον ενήλικα η ζωγραφική για να μοιάζει περισσότερο με την πραγματικότητα πρέπει να πλησιάζει φωτογραφικά το αντικείμενο.

Για το παιδί όμως της προσχολικής ηλικίας πρέπει να περιέχει όλα τα πραγματικά στοιχεία του αντικειμένου ακόμα και εκείνα που δεν φαίνονται για όποιον τα κοιτάζει.

Οι ζωγραφιές του αποκαλύπτουν μια έννοια του χώρου διαφορετική από του ενήλικα. Στο κέντρο των δικών του εικόνων που φτιάχνει υπάρχει το δικό του εγώ, με όλα αυτά που το περιβάλλουν και τα πράγματα γενικά έχουν ψυχή.

Τα αντικείμενα τα βλέπει σε σχέση με το σώμα του και θεωρεί τον εαυτό του σαν κέντρο.

Τα αντικείμενα είναι κοντά, κάτω , πίσω από αυτό.

Κατά τον πέμπτο χρόνο τα σχέδιά του εφοδιάζονται με λεπτομέρειες.

Προσπαθεί να αποδώσει ρεαλιστικά αυτό που θέλει να ζωγραφίσει και να αναπαράγει την πραγματικότητα όπως είναι.

Ακόμα όμως δεν μπορεί να το καταφέρει με μεγάλη επιτυχία γιατί του διαφεύγουν οι σχέσεις μεταξύ των αντικειμένων και των τμημάτων του ίδιου αντικειμένου.

Το παιδί προσπαθεί να ζωγραφίσει φιγούρες που να αναγνωρίζονται, αλλά συχνά το αποτέλεσμα είναι πολύ πιο κάτω από τις προθέσεις του.

Κάθε στοιχείο του σχεδίου είναι μελετημένο και μπορεί το σύνολο ή μερικά τμήματα να έχουν ξεχαστεί.

Έτσι ορισμένα στοιχεία λείπουν, άλλα επαναλαμβάνονται συνέχεια και ορισμένα δεν έχουν συνοχή μεταξύ τους.

Η ανησυχία για την απεικόνιση όλων εμφανίζεται για παράδειγμα στο διπλασιασμό των πραγμάτων, στις αναπαραστάσεις της πρόσοψης ενός πράγματος (πρόσοψη προσώπου με δύο μάτια, αυτοκινήτου με τέσσερις ρόδες), ή κάνοντας τα αντικείμενα διαφανή ( εξωτερική όψη ενός σπιτιού που φαίνεται στο εσωτερικό του, ένα δέντρο που φαίνεται πίσω του το σώμα κάποιου που κρύβεται σε αυτό).

Αυτός ο νηπιακός χαρακτήρας της ζωγραφικής οφείλεται στη συνθετική ανικανότητα του παιδιού, στον ακόμα ελλιπή συντονισμό και στο γεγονός ότι η ζωγραφική είναι για το παιδί ένα είδος ομιλίας.

Σιγά σιγά το παιδί προσπαθεί να διορθώσει τις δικές του επεξεργασίες.

Ένας τύπος ζωγραφικής που είναι αποδεκτός για ένα πράγμα διατηρείται για πολύ, εμπλουτίζεται λίγο κάθε φορά και γενικεύεται σε άλλες φιγούρες ( το παιδί που έμαθε να ζωγραφίζει το ανθρώπινο πρόσωπο, ζωγραφίζει με τον ίδιο τρόπο τον σκύλο και τα γατάκια, προσθέτοντας ή αφαιρώντας μόνο λεπτομέρειες).

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί σε αυτές τις μεταβατικές περιόδους της ζωγραφικής, διεγείροντας τη γνώση της σχέσης που το συνδέει με τα πράγματα που το περιβάλλουν, υποδεικνύοντας του θέματα για απεικόνιση κατάλληλα για αυτό, δηλαδή που αφορούν άμεσα το παιδί το ίδιο και είναι άμεσα συνδεδεμένα με εκείνο, και γεγονότα της καθημερινής ζωής του, επιδοκιμάζοντας τα αποτελέσματα και προτρέποντάς το να προσθέτει κι άλλες λεπτομέρειες στο σχέδιό του.

Με τον ίδιο τρόπο είναι σημαντικό να του προμηθεύουμε τα απαραίτητα υλικά για τη ζωγραφική: χαρτιά, κιμωλίες, μαρκαδόρους, μολύβια, ξυλομπογιές, τέμπερες και πλαστελίνη.

Τα παιδιά που επιζητούν την προσοχή, γίνονται πιο κοινωνικά

«Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά, κοίτα μαμά». Τώρα σας εκνευρίζει αλλά αργότερα θα σας κάνει περήφανους!

Τα νήπια που συνέχεια απαιτούν την προσοχή των μεγάλων είναι πιο πιθανό όταν μεγαλώσουν να γίνουν πολύ συνεργάσιμοι και να αγαπούν τη μάθηση. Αυτό έδειξε έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Child Development.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας Μαρί-Πιερ Γκόσελιν «όταν οι γονείς ανταποκρίνονται θετικά στη διαρκή απαίτηση των παιδιών τους για προσοχή, ικανοποιούν την ανάγκη τους για αλληλεπίδραση.

Έτσι, τα παιδιά γίνονται πιο πρόθυμα να συνεργάζονται και στο μέλλον, όχι μόνο με τους γονείς τους αλλά και με άλλα άτομα του κοινωνικού τους περιβάλλοντος».

Δεν φταίνε εκείνα που φέρονται εγωιστικά

Ερευνητές του Institute for Cognitive and Brain Sciences στη Γερμανία μελέτησαν τη συμπεριφορά παιδιών και τη λειτουργία του εγκεφάλου τους ενώ εκείνα έπαιζαν με άλλα παιδιά και ενθαρρύνονταν να μοιραστούν τα παιχνίδια τους μαζί τους.

Διαπίστωσαν ότι ακόμα κι όταν τα πιτσιρίκια καταλάβαιναν πως δίνοντας τα παιχνίδια τους θα ευχαριστούσαν τα άλλα παιδάκια, δεν μπορούσαν να αντισταθούν στον πειρασμό να κάνουν την «εγωιστική» επιλογή και να τα κρατήσουν για τον εαυτό τους.

Για την απόφασή τους αυτή ευθύνεται το γεγονός ότι ο εγκέφαλός τους είναι ακόμα ανώριμος να κάνει περισσότερο κοινωνικά αποδεκτές επιλογές. Ευτυχώς, καθώς το παιδί μεγαλώνει, ωριμάζει κι εκείνο το τμήμα του εγκεφάλου του που του επιτρέπει να σκέφτεται και λίγο έξω από τον εαυτό του.

Όσα ροχαλίζουν είναι πιο πιθανό να γίνουν υπερκινητικά

Τα παιδιά που ροχαλίζουν ή παθαίνουν άπνοια στον ύπνο τους είναι πιο πιθανό –σε σχέση με τα υπόλοιπα- να είναι υπερκινητικά όταν φτάσουν στην ηλικία των 7 ετών. Αυτό έδειξε έρευνα που έγινε στη Μ. Βρετανία με τη συμμετοχή 11.000 παιδιών και δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatrics. Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας Δρ. Κάρεν Μπόνακ «τα προβλήματα ύπνου είναι πιθανό να επηρεάζουν την εγκεφαλική ανάπτυξη του παιδιού, οδηγώντας σε προβλήματα συμπεριφοράς, όπως η υπερκινητικότητα». Σύμφωνα με την ίδια έρευνα περίπου ένα στα δέκα παιδιά ροχαλίζουν, ενώ το 2 έως 4% πάσχει από υπνική άπνοια. Σε πολλές από τις περιπτώσεις, υπεύθυνες γι’ αυτά τα προβλήματα είναι οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια).

Θυμούνται περισσότερα από όσα νομίζετε

Παλαιότερα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι τα μωρά και να μικρά παιδιά ζουν στο παρόν και δεν έχουν καμία μνήμη από το παρελθόν τους. Ωστόσο, πριν από είκοσι χρόνια μια έρευνα αποκάλυψε ότι νήπια ηλικίας τριών ετών μπορούσαν να θυμηθούν λεπτομέρειες από μια επίσκεψή τους στην Ντίσνεϊλαντ 18 μήνες αφότου την επισκέφθηκαν.

Επιπλέον, νέα έρευνα έδειξε ότι παιδιά μπορούσαν να ανακαλέσουν αναμνήσεις από γεγονότα που τους εντυπωσίασαν όταν ήταν ηλικίας 27 μηνών ακόμα και έξι χρόνια μετά!

Επηρεάζονται από τις παρέες τους από… κούνια Ήδη από την ηλικία των δύο ετών τα παιδιά μιμούνται τη συμπεριφορά των συνομηλίκων τους και επηρεάζονται από τα άλλα παιδάκια με τα οποία κάνουν παρέα.

Μάλιστα, όπως έδειξε έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Current Biology τα πιτσιρίκια είναι πιο πιθανό να αντιγράψουν μια συμπεριφορά όταν αυτή επαναλαμβάνεται από άλλα τρία μέλη της «ομάδας» τους παρά όταν πρόκειται για μόνο ένα φίλο τους.

Από: Ελένη Καραγιάννη

Το παιδί έχει μάθει να χρησιμοποιεί το γιο-γιο (είτε την τουαλέτα) όποτε θέλει να κάνει πιπί του.

Τι γίνεται, όμως, την νύχτα; Αυτό, είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της υπόθεσης!

Για καλό και για κακό, πριν από όλα, φροντίστε να έχετε στρωμένο ένα νάιλον κάτω από το σεντόνι, και βάλτε το γιο-γιο κοντά στο κρεβατάκι του έτσι ώστε όταν ξυπνήσει το βράδυ να μπορεί να το χρησιμοποιήσει.

Πριν το βάλετε για ύπνο, εξηγήστε του τι περιμένετε από αυτό να κάνει.

Δίνετε του πάντα συγχαρητήρια αν καταφέρνει και μένει στεγνό μέχρι την επόμενη μέρα, και ποτέ μην το μαλώνετε, μην δείξετε θυμό, αγανάκτηση και ενόχληση αν έχει βρέξει το σεντόνι του.

Εφοδιαστείτε με υπομονή, και όταν δείτε ότι όλα βαίνουν καλώς , φορέστε του το βρακάκι και το παντελόνι της πιτζάμας του.

Μπορείτε να κοιμηθείτε ανενόχλητη...

Γενικοί κανόνες

15 Μηνών

Το παιδάκι σας καταλαβαίνει πότε αδειάζει το έντερο και την κύστη του.

Δεν μπορεί ακόμη , όμως, να συγκρατηθεί. Κάντε μια αρχή, ρωτώντας το αν θέλει να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο του.

Εξηγείστε την χρήση του και προσπαθήστε να το πείσετε ότι πρέπει να μάθει να το χρησιμοποιεί.

Το πιθανότερο είναι να μην έχει άμεσο αποτέλεσμα η προσπάθειά σας αυτή, αλλά μην πτοηθείτε, είστε ακόμη στην αρχή...

18 Μηνών

Το παιδάκι, ενδεχομένως να αρχίσει να σας δείχνει κάποια σημάδια, αλλά γενικά όλες οι προσπάθειες οδηγούν σε αποτυχία. Συνεχίστε...

21 Μηνών

Το παιδάκι ενθουσιάζεται όταν χρησιμοποιεί το γιο-γιο του, και μάλιστα το αναζητά και χωρίς να συντρέχει λόγος...

Πλέον αντιλαμβάνεται περισσότερα πράγματα, και θέλει να σας αποδείξει ότι έχει πια μεγαλώσει.

Πρέπει φυσικά να επιβραβεύεται την κάθε του προσπάθεια...

2 Χρονών

Τα περισσότερα παιδάκια στην ηλικία αυτή έχουν μάθει να χρησιμοποιούν το γιο-γιο τους άνετα και άλλα ακόμη και την τουαλέτα.

Είναι ανεξάρτητα και προσπαθούν να τα κάνουνε όλα μόνα τους.

Εσείς φροντίστε να είστε συνέχεια δίπλα τους.

Δείξτε ενθουσιασμένη με το καινούργιο του κατόρθωμα, αγκαλιάστε το , φιλήστε το, πείτε του πολλά "μπράβο"!

Το παιδί, παίρνει θάρρος για αυτή την πράξη του και επειδή του αρέσει ιδιαίτερα να το επευφημούν επαναλαμβάνει την πράξη.

Έτσι, η πράξη γίνεται συνήθεια...

Μερικά παιδάκια, συνηθίζουν μέσα σε δύο-τρεις εβδομάδες, άλλα σε ένα μήνα, άλλα περισσότερο.

Να θυμάστε ότι πρέπει να έχετε υπομονή και δείξτε ανεκτική με αυτή του την προσπάθεια.

Ποτέ μην το πιέσετε, μην το κάνετε να αισθανθεί ντροπή, μην του επιβάλλεται κάποια τιμωρία, μην το μαλώνετε αν δεν τα καταφέρνει.

Άν περνά ο καιρός και δεν βλέπετε κανένα θετικό αποτέλεσμα στην όλη προσπάθεια, μην απελπίζεστε.

Ίσως να βιαστήκατε, γι΄αυτό αφήστε να περάσει λίγο χρονικό διάστημα, και ξαναρχίστε!

Πως πρέπει να κάνουνε πιπί τους τα αγοράκια;

Εδώ, οι γνώμες διίστανται.

Η μια πλευρά υποστηρίζει ότι πρέπει να είναι σε όρθια στάση, για να ελέγχει την λειτουργία του και να παρακολουθεί την διαδικασία, ενώ η άλλη πλευρά λέει ότι πρέπει πρώτα να μάθει να κάθεται στο γιο-γιο, πράγμα που εξυπηρετεί τη λειτουργία του εντέρου.

Διαλέξτε όποιον τρόπο σας βολεύει καλύτερα...

Ατυχήματα συμβαίνουν!

Μην έχετε την πλασματική εικόνα στο μυαλό σας, ότι από την στιγμή που θα σας δείξει το παιδάκι σας ότι έχει μάθει την λειτουργία και χρήση του γιο-γιο, πως όλα θα κυλήσουν τέλεια. Γελαστήκατε!

Το παιδί, μπορεί να έχει αρχίσει να αποκτά τον έλεγχο της κύστης και των σφιγκτήρων του και να σας ειδοποιεί κάθε φορά που θέλει να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο, αλλά πολλές φορές, θα είναι αργά...

Εφοδιαστείτε με πλαστικά βρακάκια, που αποτρέπουν τα ατυχήματα και χαρίζουν στο παιδί αυτοπεποίθηση, πριν βγείτε για την βόλτα σας βάλτε το να καθίσει στο γιο-γιο, και φροντίστε να έχετε μαζί σας πάντα μια δεύτερη αλλαξιά ρούχα, για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο.

Μόλις το παιδί μάθει να χρησιμοποιεί το γιο-γιο, αρχίστε να το συνηθίζετε στην ιδέα της τουαλέτας.

Στο εμπόριο κυκλοφορούν ειδικά πλαστικά καλύμματα που τοποθετούνται στην λεκάνη της τουαλέτας βοηθώντας το να κάνει το τελικό βήμα για αυτή την μεγάλη αλλαγή στην ζωή του.

Μην ξεχνάτε, να μάθετε στο παιδί να πλένει πάντα τα χεράκια του ύστερα από κάθε χρήση της τουαλέτας.

Ο κανόνας εδώ, είναι ένας: ότι δεν υπάρχουν κανόνες!

Γενικά, σωστή ηλικία για την εκπαίδευση της τουαλέτας δεν υπάρχει, αλλά πριν τους 18-20 μήνες το παιδάκι, είναι σωματικά ανώριμο για να ξεκινήσει τις επισκέψεις του στην τουαλέτα.

Και όταν θα ξεκινήσει κάτι τέτοιο, πρέπει να είναι ΣΩΜΑΤΙΚΆ και ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΆ έτοιμο.

Όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή, μόνο το μωράκι σας θα σας δείξει σημάδια που θα σας κάνουν να καταλάβετε ότι ...ήρθε η μεγάλη στιγμή!

Άλλα παιδάκια ξεκινάνε νωρίτερα και άλλα αργότερα.

Μερικά παιδάκια αποκτούν την πρώτη τους επαφή με το γιο-γιο πριν ακόμη κλείσουν τα δύο τους χρόνια, ενώ άλλα καθυστερούν μετά τα 3 χρόνια...

Τα περισσότερα παιδάκια, όμως, είναι έτοιμα να αποδεσμευτούν από τις πάνες τους γύρω στο τέλος του δεύτερου χρόνου.

Γι΄αυτό, μην συγκρίνετε το παιδάκι σας με άλλα παιδάκια συνομήλικα γιατί θα πέσετε έξω!

Υπάρχουν διάφορα σημάδια που υποδηλώνουν ότι το παιδάκι είναι έτοιμο για αυτή την μεγάλη αλλαγή στην ζωή του.

Για παράδειγμα, άν αρχίσει και δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το τι είναι το γιο-γιο, τι είναι η τουαλέτα, άν με διάφορες λέξεις και χειρονομίες σας ανακοινώνει το...ευτυχές γεγονός, άν αρχίσει και δείχνει ότι το ενοχλεί η πάνα και ιδιαίτερα, άν αρχίσει λίγο πριν λερώσει την πάνα του να σας εκφράζει αυτό που είναι έτοιμο να κάνει!

Το μεγαλύτερο σημάδι όμως, είναι όταν το παιδάκι καταφέρνει να μένει στεγνό για 3-4 ώρες κάθε μέρα.

Αυτό σημαίνει ότι έχει αποκτήσει έλεγχο των μυών του, και είναι έτοιμο για την μεγάλη αλλαγή στην ζωή του.

Πρώτο βήμα

Στην αγορά, υπάρχουν πάρα πολλά γιο-γιο, με ωραίο χρώματα και σχέδια.

Διαλέξτε το πιο όμορφο, και παρεούλα με το μικρό σας αρχίστε να του εξηγείτε τι είναι αυτό και σε τι χρησιμεύει.

Διαβάστε του ευχάριστα βιβλιαράκια με φωτογραφίες πάνω στο θέμα της τουαλέτας, αφήστε το να το περιεργαστεί και να παίξει μαζί του... αφήστε το να εξοικειωθεί με το καινούργιο του παιχνίδι!

Ποτέ, μην αναγκάσετε στο παιδί να το χρησιμοποιήσει αν δεν βλέπετε ότι είναι έτοιμο.

Το πρώτο βήμα για την κατάργηση της πάνας, είναι να κρατήσετε το παιδί στεγνό όλη την ημέρα.

Αφήστε το χωρίς πάνα ώστε να αρχίσει να μαθαίνει τα σημάδια του σώματος και φροντίστε να έχετε σε ευδιάκριτο μέρος το γιο-γιο, ώστε ανά πάσα στιγμή να το μπορεί να το χρησιμοποιήσει (ιδιαίτερα βολική εποχή για να ξεκινήσει η "αλλαγή", είναι το καλοκαίρι)

Προσπαθήστε να δώσετε να καταλάβει το παιδί την έννοια του γιο-γιο, τι κάνουμε σε αυτό, για να συνδέει το γιο-γιο με την συγκεκριμένη λειτουργία του.

Ξεκινήστε αργά και όχι απότομα να του κόψετε αυτή την κακιά συνήθεια.

Πολλά παιδάκια παθαίνουν πραγματικό σύνδρομο στέρησης.

Κεντρίστε την προσοχή του με κάποια άλλα πράγματα, και "ξεχάστε" την ένα απόγευμα που θα πάτε μια βόλτα.

Αρχικά, περιορίστε την χρήση της μόνο στον ύπνο.

Θα φτάσετε σιγά-σιγά και στον αποχωρισμό της , όταν θα φανούν τα πρώτα σημάδια,όταν πχ το παιδί δεν θα την ζητήσει για μια ολόκληρη μέρα, ή αν έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί αυτόνομα σε άλλες δραστηριότητες όπως φαγητό, ντύσιμο, τουαλέτα, μπάνιο.

Επίσης, αν δεν δυσκολεύετε στον ύπνο είναι ήρεμο και κοινωνικό, έχετε πετύχει τον στόχο σας!!!

Μπορεί να χειριστεί τα παιχνίδια του με μεγαλύτερη άνεση και σιγουριά και φυσικά, έχει βαρεθεί τα παιχνίδια που είχε κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής του.

Θέλει να μάθει κι άλλα πράγματα,να κάνει ένα βήμα παραπέρα.

Τα παιχνίδια με τα οποία μπορεί να απασχοληθεί άνετα από δω και πέρα είναι τα εξής:

Παιχνίδια με σχήματα

Το παιδάκι μαθαίνει τα σχήματα μέσα από το παιχνίδι: τρίγωνα, τετράγωνα, κύκλοι, ρόμβοι μπαίνουν σε μια συγκεκριμένη τρύπα και το παιδί μαθαίνει να ταιριάζει και να βάζει το καθένα στη σωστή του θέση.

Παζλ

Είναι σε θέση να ταιριάξει μια εικόνα που θα αποτελείται από 4-5 κομμάτια

Παιχνίδια κίνησης

Το πρώτο του ποδηλατάκι κάνει τώρα την εμφάνισή του.

Ακόμη οι τσουλήθρες, οι κούνιες, οι τραμπάλες και το να τρέχει αποτελούν για το παιδί πηγή χαράς και μέσα από τη σωματική άσκηση μαθαίνει να χρησιμοποιεί το σώμα του.

Παιχνίδια φαντασίας

Το παιδί μέσα από την φαντασία του σκηνοθετεί καταστάσεις, με πρωταγωνιστή τον ίδιο.

Αυτοκινητάκια, φορτηγά, πύργοι, κουζινικά, φάρμες με ζώα και πολλά άλλα, παίρνουν άλλη διάσταση στο μυαλουδάκι του και αναπτύσσεται η φαντασία του.

Κούκλες και μαλακά παιχνίδια

Τα παιχνίδια αυτά, είναι το καταφύγιό του. Η αγαπημένη του κουκλίτσα αποτελεί την καλύτερη παρέα του και είναι αχώριστοι.

Την έχει μαζί του παντού, στη βόλτα του, στο τραπέζι που τρώει, στο κρεβάτι που κοιμάται.

Βιβλία

Βιβλία κατάλληλα για παιδιά, με ζωάκια, όμορφες παραστάσεις, φάρμες, πολύχρωμες ζωγραφιές, αλλά και βιβλία με κρυμμένες εικόνες, με ήχους και φωνές ζώων, με σχήματα και αυτοκόλλητα, είναι η πιο όμορφη και διασκεδαστική παρέα!

Στα βιβλιοπωλεία θα βρείτε τεράστια γκάμα τέτοιων βιβλίων για το βλαστάρι σας.

Στα ερωτήματα αυτά, δεν υπάρχει μια απάντηση. Το πότε θα αποκτήσετε το δεύτερο παιδάκι σας είναι κάτι που εσείς η ίδια και ο σύντροφός σας θα το επιλέξετε, αφού σκεφτείτε και ζυγίσετε όλα τα συν και πλην .

Πολλοί, υποστηρίζουν ότι ιδανική διαφορά ηλικίας μεταξύ των δύο παιδιών , είναι τα δύο χρόνια.

Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί κανόνα, γιατί είτε το δεύτερο μωράκι έχει 2 είτε 4 ή 5 χρόνια με το μικρό του αδερφάκι, οι αντιδράσεις του θα είναι σχετικά ίδιες. Πάλι θα δείξει στην συμπεριφορά του ζήλια, δυσαρέσκεια και γενικά θα αντιδράσει.

Βέβαια, στο χέρι σας είναι να του δώσετε να καταλάβει, πως το μικρό του αδερφάκι είναι εκεί για να το φροντίζει , να του κάνει παρεούλα, να μοιράζεται τα παιχνίδια του, να το προσέχει και να το αγαπάει.

Άν τα παιδιά σας έχουν μικρή διαφορά ηλικίας, μερικά πλεονεκτήματα είναι :

• θα ξεμπερδέψετε πιο γρήγορα από πάνες, ξενύχτια, μπιμπερό, και όλα τα προβλήματα που συνοδεύουν τους πρώτους μήνες
  

• το πρωτότοκο παιδάκι σας θα έχει καλύτερο χαρακτήρα, και δεν θα είναι ένα "κακομαθημένο μοναχοπαίδι"
  

• θα μπορείτε, άν επιθυμείτε να εργαστείτε, να επιστρέψετε στην εργασία σας σύντομα
  

• τα παιδάκια θα μεγαλώνουν μαζί, θα παίζουν μαζί, θα έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα
  

• θα κάνετε το μεγαλύτερο δώρο στο πρωτότοκο παιδί σας!
  

Πριν πάρετε πάντως την απόφαση να αποκτήσετε δεύτερο παιδί, σκεφτείτε τα προβλήματα και τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσετε, τα έξοδα και τις αντοχές που χρειάζονται για το μεγάλωμα δύο παιδιών, και άν είστε έτοιμες και νιώθετε ότι μπορείτε να τα καταφέρετε, προχωρήστε στο επόμενο βήμα...

Πως να προετοιμάσω το παιδί μου για το αδερφάκι του;

Από την στιγμή που πήρατε την απόφαση να αποκτήσετε και δεύτερο παιδί, πρέπει να δώσετε προτεραιότητα στην ψυχολογική προετοιμασία του μικρού σας, που είναι μέχρι στιγμής το κέντρο της γης και το επίκεντρο της προσοχής όλων.

Δεν θα είναι και λίγο πράγμα, ξαφνικά, το ενδιαφέρον να στραφεί ...αλλού! Ένα είναι σίγουρο, από την στιγμή που θα φέρετε στον κόσμο το δεύτερο παιδάκι σας: το πρώτο σας παιδί, θα ζηλέψει. Θα νιώσει παραγκωνισμένο και είναι φυσικό να αντιδράσει.

Προσπαθήστε να μεταδώσετε στο μικρό σας την χαρά και την ευτυχία για την απόκτηση ενός ακόμη μέλους στην οικογένειά σας, δώστε του, όσο γίνεται, να καταλάβει πως ο ερχομός του παιδιού αυτού δεν θα αλλάξει την αγάπη σας για αυτό.

Στην αρχή της εγκυμοσύνης σας, αρχίστε να προετοιμάζετε το μικρό σας δείχνοντάς του και μιλώντας για οικογένειες.

Δείχνετε του τα μωράκια στον δρόμο, μιλήστε του για τα αδελφάκια των φίλων του...

Έτσι το παιδί, θα αρχίσει να συνειδητοποιεί και ν΄αποδέχεται το γεγονός ότι οι περισσότερες οικογένειες έχουν περισσότερα από ένα παιδιά, και θα θεωρήσει το γεγονός αυτό κάτι το φυσιολογικό.

Η πιο κατάλληλη περίοδος για όλα αυτά, είναι γύρω στον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης σας, πριν η εγκυμοσύνη σας είναι εμφανής και η κοιλιά σας μεγαλώσει πολύ, ώστε το παιδί να συνδυάσει το γεγονός αυτό, με όσα του λέτε.

Κάντε τα πάντα για να είναι το μωρό σας ενθουσιασμένο με την προσμονή του αδερφού του , φροντίστε ώστε να απασχολήστε το ίδιο μαζί του , να το πηγαίνετε βόλτες, να παίζετε μαζί του, και γενικά να περνάει όσο γίνεται καλύτερα , για να μην νιώσει ούτε στο ελάχιστο ότι τώρα που θα έρθει το αδερφάκι του δεν θα έχει καμία θέση στην αγκαλιά και την καρδιά σας!

Όταν έρθει η ώρα που θα γεννήσετε, και αναγκαστικά θα αποχωριστείτε για λίγες ημέρες, αποχαιρετήστε το παιδάκι σας και υποσχεθείτε ότι θα το ξαναδείτε πάλι σε λίγες ημέρες.

Μην φύγετε κρυφά , γιατί θα νομίζει ότι το εγκαταλείψατε και θα νιώσει μεγαλύτερη ανασφάλεια.

Είναι καλύτερο να μην σας επισκεφθεί στο μαιευτήριο, γιατί αν σας δει ταλαιπωρημένη από την δοκιμασία της γέννας, θα θεωρήσει το μικρό υπαίτιο της κατάστασης αυτής.

Όταν επιστρέψετε στο σπίτι, μην αμελήσετε καθόλου το παιδί και μην στραφείτε αποκλειστικά και μόνο στο νεογέννητο.

Σε κάθε ευκαιρία που θα βρίσκεται, να του λέτε πόσο αδύναμο και μικρούλι είναι, έτσι ώστε να αισθάνεται ότι εκείνο ξέρει να κάνει περισσότερα πράγματα και να νιώθει αυτοπεποίθηση.

Εξηγείστε του ότι και εκείνο ήτανε έτσι, όταν ήτανε μωράκι , δείξτε του φωτογραφίες από την βρεφική του ηλικία, και διηγηθείτε του ιστορίες από εκείνη την περίοδο.

Προσπαθήστε όσο γίνεται, να καταλάβει πως το μικρό αυτό πλασματάκι που ήρθε στο σπίτι και στην ζωή σας, πρέπει να έχει φροντίδα και αγάπη από μέρους του.

Προσοχή όμως: ποτέ μην το αφήνετε μόνο μαζί του.

Μέσα από τις πράξεις και τα λογάκια του, θέλει να συνέχεια να σας αποδεικνύει πόσο ικανό και αυτόνομο είναι, και πως μπορεί να καταφέρνει τα πάντα....μόνο του!

Η δημιουργικότητα και η φαντασία του αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς, οι κινήσεις του γίνονται ολοένα και πιο επιδέξιες και φυσικά, αυτό που του αρέσει εξαρχής να κάνει είναι συνέχεια να ζωγραφίζει...

Προσφέρετέ του τα απαραίτητα "εργαλεία", όπως μολύβια, μαρκαδόρους, δαχτυλομπογιές, κηρομπογιές και φυσικά

πολλά-πολλά φύλλα χαρτιού.

Φορέστε του μια άνετη και πρόχειρη μπλούζα για να αποφύγετε τυχόν ατυχήματα και αφήστε το να αυτοσχεδιάσει πάνω στο χαρτί.

Μην ξεχνάτε να επιβραβεύεται κάθε του προσπάθεια δίνοντάς του την ευχαρίστηση ότι έκανε κάτι σπουδαίο.

Στην ηλικία αυτή, τα παιδάκια έχουν την τάση να ταξινομούν τα πάντα γύρω τους, και φυσικά τα παιχνίδια τους.

Το παιδάκι, έχει αρχίσει να αναγνωρίζει ομοιότητες και διαφορές και αναπτύσσει την ικανότητά του να χωρίζει διάφορα αντικείμενα σε ομάδες.

Αρχίζει να φαντάζεται και να φτιάχνει φανταστικές ιστορίες με τα παιχνίδια του με πρωταγωνιστές τα παιχνίδια του ή μέλη της οικογενείας του και άλλων κοντινών προσώπων.

Επίσης, αυτό που του αρέσει ιδιαίτερα είναι το πόσα πρόσωπα και ρόλους μπορεί να αλλάξει μέσα από τις ιστορίες αυτές που πλάθει με το μυαλουδάκι του.

Έτσι, την μια στιγμή είναι η Βασίλισσα ή ο Βασιλιάς , την άλλη γιατρός που προσφέρει βοήθεια στην κούκλα ή το σκυλάκι του,

ενώ τους αρέσει ιδιαίτερα να φοράνε διάφορες στολές και καπέλα.

Το παιδί, αντιλαμβάνεται τα πάντα γύρω του, έχει πρότυπο τους γονείς του και είναι φυσικό να προσπαθεί να τους μοιάσει Στην αρχή απλώς λοιπόν, σας μιμείται σε διάφορα πράγματα όπως φαντάζεται ότι κάνει αυτό διάφορες δουλειές του σπιτιού. Παίρνει ένα πανάκι και κάνει ότι καθαρίζει το τραπεζάκι, βάζει τα παιχνίδια του μέσα στο κουτί για να μην είναι σκόρπια...

Επίσης, έχει μάθει να ελέγχει το σώμα του και το πέσιμο πλέον φαντάζει διασκεδαστικό.

Παρακολουθήστε, με πόση ευχαρίστηση πηδάει πάνω στο στρώμα του κρεβατιού σας και ξεκαρδισμένο από τα γέλια προσγειώνεται πάνω του.

Από την ηλικία αυτή, αρχίζει επιπλέον να συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια.

Μαθαίνει να μοιράζεται, να περιμένει την σειρά του, να παίζει μαζί με άλλα παιδάκια.

Τα περισσότερα κοριτσάκια αρχίζουν να παρουσιάζουν ένα δείγμα κοκεταρίας με το να φτιάχνουν τα μαλλάκια τους, να θέλουν να ντύνονται όμορφα με τα καλά τους παπουτσάκια, να έχουν κορδελίτσες, τσαντούλες, χτενούλες, ή ακόμη και να βάφουν -όπως η μαμά- τα νυχάκια τους!

Τα αγοράκια, τις περισσότερες φορές, παρουσιάζουν κάποια δείγματα βίας και επιθετικότητας, θέλοντας έτσι να είναι πρώτοι και αρχηγοί στο περιβάλλον τους.

Μην ξεχνάτε, ότι και στις δύο περιπτώσεις τα πράγματα είναι εντελώς φυσιολογικά.

Οι αντιδράσεις αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές, γιατί το παιδί όπως αναφέραμε και παραπάνω, μιμείται και προσπαθεί με διάφορους τρόπους να μπει και να γίνει και αυτός "μεγάλος".

Δεν ξεχωρίζει την πραγματικότητα, από το παιχνίδι και απλώς μιμείται τους ρόλους που καθορίζουν το φύλο του.

Μέσα από την δική σας συμπεριφορά και κουβέντα θα καταλάβει και θα υιοθετήσει σωστές συνήθειες και συμπεριφορές.

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, όχι μόνο δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα υπάρχουν και αρνητικές συνέπειες στην μετέπειτα ανάπτυξη τους, όπως επιβράδυνση της εξέλιξης του λεξιλογίου.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγαν οι ερευνητές Φρέντερικ Ζίμερμαν και ο ελληνικής καταγωγής παιδίατρος Δημήτρης Χριστάκης, του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, για κάθε ώρα που ένα βρέφος ηλικίας 8-16 μηνών περνά στην τηλεόραση, παρακολουθώντας διάφορα παιδικά βίντεο, αντιλαμβάνεται κατά μέσο όρο από 6 ως 8 λέξεις λιγότερες σε σχέση με ένα βρέφος που δεν παρακολουθεί καθόλου τηλεόραση.

"Όσο περισσότερα βίντεο βλέπουν τα βρέφη τόσο λιγότερες λέξεις γνωρίζουν" σημειώνει ο Δρ Δ. Χριστάκης τονίζοντας ότι οι γλωσσικές ικανότητες αυτών των μωρών είναι κατά 10% μειωμένες σε σχέση με τις ικανότητες των βρεφών που δεν παρακολούθησαν ποτέ τέτοια βίντεο.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε ο Δρ. Χριστάκης και οι συνεργάτες του, διαπιστώθηκε ότι στις ΗΠΑ τα βρέφη μέχρι τριών μηνών, είναι τηλεθεατές τέτοιων βίντεο σε ποσοστό 40%.

Μέχρι την ηλικία των δυο ετών, σχεδόν το 90% των παιδιών περνούν 2-3 ώρες την ημέρα μπροστά από την τηλεόραση.

Σύμφωνα με τρεις έρευνες η παρακολούθηση της τηλεόρασης, ακόμα και εκπαιδευτικών προγραμμάτων όπως η σειρά Sesame Street καθυστερεί σημαντικά την ανάπτυξη της γλώσσας.

Η διαδικασία εκμάθησης στα μωρά, επιτυγχάνεται μέσα από την αλληλεπίδραση με ένα άλλο άτομο, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Η αλληλεπίδραση αυτή δεν επιτυγχάνεται μέσα από την παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων ή βίντεο, όπου εκεί τα μωρά, λειτουργούν μόνο ως παθητικοί δέκτες.