Nτουλάπες που "βούλιαζαν" από ρούχα και παπούτσια, συρτάρια ξέχειλα με μπλουζάκια, κάλτσες, εσώρουχα κι αξεσουάρ, βιβλιοθήκες ως το ταβάνι και δυο σωροί παιχνίδια, χωμένα όπως όπως σε παιχνιδόκουτα, κούτες μπαούλα και σακουλάκια – τα περισσότερα, δεν τα άγγιζε καν, αλλά αρνιόταν να τα αποχωριστεί κιόλας. (Ναι, εννοείται, πως είναι μοναχοπαίδι…).

Με τη σειρά του, το αγόρι μου ήταν ένα "δείγμα τυπικό" της οικογένειας – κατά βάση -  κι έπειτα του κύκλου, της πόλης, του κόσμου που τον είχε γεννήσει: ένας λαίμαργος και αλλοπρόσαλλος καταναλωτής.
 
Και πάλι, δεν νομίζω πως εμείς πρωτοτυπούσαμε ιδιαιτέρως.

Μεγαλωμένη σε χρόνια ευημερίας, χωρίς κρίσεις, στερήσεις και κατοχικά σύνδρομα, η γενιά μας στρατεύτηκε νωρίς κάτω από το logo "καταναλώνω άρα υπάρχω", που στην γονεϊκή του εκδοχή γινόταν το περίφημο "άλλωστε εμείς για ποιoν δουλεύουμε;

Για τα παιδιά μας!".

Που πάει να πει δουλεύεις και δε ρωτάς, διότι δουλεύεις για να πληρώνεις παιχνίδια και ρούχα και ιδιωτικά σχολεία και babysitters, τις οποίες το παιδί πιθανόν να μην χρειαζόταν ποτέ, αν δεν δούλευες εξαρχής.

Στην γενική του εικόνα, το πράγμα θυμίζει λίγο το μεγάλο δίλημμα του κόκκορα στις ιστοριούλες του Αρκά: "Θέλω να βγω από το αδιέξοδό μου, αλλά δεν θυμάμαι από πού μπήκα".
 
Και για να μη χανόμαστε σε αερολογίες, σκάλισα στο Web και βρήκα μια έρευνα που είχε γίνει από μερικά χρόνια από  κάτι γιατρούς στο Κρατικό της Νίκαιας για να καταγραφούν οι απόψεις των Ελλήνων γονιών σε ό,τι αφορούσε τη σχέση τους με το παιδί και το χρήμα.

Τότε  (σ.σ. λογαριάστε ότι μιλάμε για τις αρχές του 2009, άρα οριακά προ μνημονίων, χαρατσιών κ.λπ)

2 στους 10 γονείς παιδιών ηλικίας 6-14 ετών – παραδέχονταν ότι "αντάμειβαν" με χρήματα τα παιδιά, επειδή δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους.

Ένα μικρό ποσοστό (15%) προτιμούσε να μην αγοράζει τίποτα στο παιδί, ενώ, τέλος, 3 στους 10 γονείς αγόραζαν στα βλαστάρια τους πράγματα που δεν τους τα είχαν ζητήσει καν.
 
Και να ‘μαστε τώρα όλοι μαζί, εσείς, εμείς κι αυτοί, στα χρόνια της κρίσης και του "εξορθολογισμού εξόδων".

Που σημαίνει πως κομμένα τα σινιέ jeans και τα παπούτσια, οι επιδρομές στα παιχνιδάδικα και τα ηλεκτρονικά που αποτιμώνται μισό διαμέρισμα στα Πατήσια, ανά τεμάχιο.

Κομμένα και τα τρικ του τύπου "η μαμά έχει δουλειά και θ’ αργήσει το βράδυ, αλλά αύριο θα σου πάρει ό,τι θέλεις".

Αν έχασες τη δουλειά σου, καλύτερα είναι – ή έτσι επιμένουν οι ειδικοί – να λες στο παιδί με ήσυχο, σταθερό τρόπο όλη την αλήθεια (εντάξει, ας μη μάθει επακριβώς τι είναι "αύξηση του spread" και "μη βιώσιμο ελληνικό χρέος"), απαλύνοντας τις αγωνίες και τους φόβους του.
 
Να ορίζεις ήρεμα τις οικονομικές, οικογενειακές δυνατότητες και το τι θα γίνει στο μέλλον.

Αντί για το "δεν μπορώ να στο πάρω, δεν έχω λεφτά", προτιμότερο είναι το "δεν αγοράζουμε ό,τι βλέπουμε" ή το "αν σου είναι πραγματικά πολύ απαραίτητο, θα μαζέψουμε μαζί τα χρήματα για να το πάρουμε".
 
Ποτέ να μην ανταμείβεις ένα παιδί για να κάνει το αυτονόητο, αλλά να είσαι σπάταλος μαζί του σε ό,τι του δίνει ασφάλεια και αίσθηση συνέχειας.

"Το πιο ακριβό και πολύτιμο πράγμα στον κόσμο", μας θυμίζουν "είναι η αγκαλιά μας και η αγάπη μας".

Μόνο που αυτές τις βγάλαμε από καιρό στο σφυρί.

Και άντε τώρα να τις πάρουμε πίσω…

Λίγο πολύ αυτές τις περίεργες αντιδράσεις τις έχουν όλα τα παιδιά και όλοι οι γονείς τις έχουμε ζήσει. 

- Σας ζητάει επίμονα ένα φαγητό (συνήθως κάτι άλλο εκτός από αυτό που έχετε μαγειρέψει ήδη). Σηκώνεστε να του το ετοιμάσετε και όταν το βλέπει του κόβετε η όρεξη ή κλαίει λέγοντας σας ότι τελικά δεν ήταν αυτό που ήθελε.

-Αγγίζει όλα τα αντικείμενα που δεν πρέπει και που μπορούν εύκολα να σπάσουν.

- Όταν βρίσκει μια μικρή τρυπούλα στον τοίχο, σε αντικείμενα βάζει το δάχτυλο του γα να δει αν χωράει.

- Το καλύτερο μαξιλάρι είναι το κεφάλι της μαμάς. Τόσο μεγάλο κρεβάτι αλλά πάντα βολεύεται πάνω σας. 

- Θέλει να βάζει όλα τα αντικείμενα στο στόμα του.

- Νευριάζει, τσατίζεται και κλαίει γιατί πχ βάλατε και τυρί στο πιάτο με τις πατάτες.

- Το καλύτερο στήριγμα είναι να κρατιέται από τα μαλλιά σας.

- Σου λέει δε θέλω να κοιμηθώ ενώ με το ζόρι κρατάει τα μάτια του ανοιχτά.

- Τρελαίνεται για τα μακαρόνια και δεν του αρέσει το παστίτσιο ή τα λαζάνια.

- Βήχει ψεύτικα. Μια συνηθισμένη τακτική για να του δώσετε προσοχή.

- Δεν κάθεται στο καροτσάκι. Σε κάθε βόλτα μετά από λίγα λεπτά ζητάει την αγκαλιά σας.

- Βγάζει τα ρούχα του. Δε χάνει ευκαιρία να πετά τα ρούχα του. Αν επιχειρήσετε να του βάλετε πχ. κάλτσες δε θα καταλάβετε πότε θα τις έχει πετάξει ήδη στο πάτωμα.

Όλες οι μανούλες φοβόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε μεγάλες δυσκολίες όταν έρθει η ώρα να του το στερήσουμε.

Υπάρχουν όμως μερικές ιδέες που θα σας βοηθήσουν να το δελεάσετε και να επιτύχετε πιο εύκολα το στόχο σας.

Η απεξάρτηση από το μπιμπερό είναι καλύτερα να γίνεται όσο πιο μικρό είναι το παιδάκι σας.

Όσο καθυστερούμε τόσο πιο δύσκολα θα μπορέσει να αποχωριστεί την αγαπημένη του συνήθεια.

Η κατάλληλη ηλικία είναι γύρω στους 12 μήνες καθώς τότε αρχίζει να γίνεται ανεξάρτητο και να έχει την επιθυμία και την περιέργεια να δοκιμάζει διαφορετικά πράγματα.

Αν όμως συνεχίσει να χρησιμοποιεί το μπιμπερό θα αρχίσει να αποκτάει συναισθηματικούς δεσμούς μαζί του και θα αρνείται να αποχωριστεί το αγαπημένο του αντικείμενο.

Αρχίστε να το ενθαρρύνετε να τρώει μόνο του.

Θα λερωθεί, θα πέσει το φαγητό κάτω στο πάτωμα αλλά όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα μέχρι να καταφέρει να πιάνει το κουτάλι μόνο του.

Αφήστε το να σας μιμηθεί. Αρχίστε να τρώτε παρεούλα στο τραπέζι για να βλέπει πως συμπεριφέρεστε την ώρα του φαγητού.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι σας παρατηρεί και θα προσπαθήσει και εκείνο να μιμηθεί και να υιοθετήσει τους τρόπους σας.

Επιβραβεύστε το και τονίστε του ότι τώρα συμπεριφέρεται σαν μεγάλος καθώς αυτή η συνήθεια ήταν τελείως μωρουδίστικη.

Αγοράστε μαζί καινούργια ποτηράκια με τον αγαπημένο του ήρωα και σε διάφορα χρώματα.

Θα εντυπωσιαστεί και θα αντικαταστήσει ευκολότερα το μπιμπερό.

Αν το μπιμπερό είναι μέχρι τώρα ο πατροπαράδοτος τρόπος να κοιμάται προσπαθήστε να αρχίσετε να κάνετε πρώτα μικρές αλλαγές στην ρουτίνα του ύπνου του.

Δεν πρέπει να είναι απότομη η αλλαγή γιατί θα το αναστατώσει.

Μπορείτε να του διαβάσετε ένα παραμύθι ή να του τραγουδήσετε το αγαπημένο του νανούρισμα και φροντίστε να του δίνετε το γάλα τουλάχιστον μία ώρα νωρίτερα από την ώρα που θα ξαπλώσει.

Ξεκινήστε την προσπάθεια πρώτα με νερό και φρουτοχυμούς και μετά γάλα.

Μην υποκύπτετε όταν σας παρακαλάει επίμονα ή όταν είναι άρρωστο.

Αποφύγετε να του δίνετε το μπιμπερό για να παίξει, να το κρατάει και να το βάζει απλά στο στόμα του.

Χρησιμοποιήστε το μόνο για το λόγο που προορίζεται δλδ για να πιει το γάλα και το νερό του.

Αποφύγετε να του το στερήσετε σε δύσκολες περιόδους της ζωής του όπως όταν ξεκινάει παιδικό σταθμό, όταν ετοιμάζετε καινούργιο αδερφάκι, όταν μετακομίζετε κ.λ.π.

2 καλοί λόγοι να το κόψουμε!

1. Η παρατεταμένη χρήση του μπιμπερό μπορεί να δημιουργήσει ορθοδοντικά προβλήματα.

2. Το παιδάκι υπάρχει πιθανότητα να υποφέρει από ωτίτιδες.

Όταν πίνει το γάλα του ξαπλωμένο μπορεί να περάσει από το πίσω μέρος του φάρυγγα και από κει στο εσωτερικό του αυτιού.

Φυσικά ένα μπανάκι στη θάλασσα με τη συνοδεία του παιδιού σας απαιτεί καλή οργάνωση και μεγάλη ευθύνη εξαιτίας των ατυχημάτων που μπορούν να συμβούν στην παραλία. Η παραλία είναι ένας τόπος γεμάτος νέες εμπειρίες για το παιδί και συνήθως τους αρέσει να βουτούν και να χαίρονται με τις ώρες τη θάλασσα. Τα πρώτα μπανάκια ξεκινούν λοιπόν! Τι θα πρέπει να προσέξετε όμως με τα παιδιά και ποια είναι τα απαραίτητα πράγματα που πρέπει να έχετε μαζί σας για μια όμορφη μέρα στην παραλία;

Προστασία από τον ήλιο

Το πρώτο και πιο σημαντικό θέμα είναι η προστασία από τον ήλιο. Εξοπλιστείτε με διάφορα αντηλιακά μεγάλου δείκτη προστασίας και κρέμες που θα προστατέψουν το δερματάκι του παιδιού σας από τις υπεριώδης ακτίνες και φροντίστε να κάθεστε σε μέρος σκιερό για να αποφύγετε τα εγκαύματα και τους κινδύνους που προκαλεί ο ήλιος! Tο αντηλιακό πρέπει να ανανεώνεται και κατά την παραμονή στην παραλία. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως, ακόμα και αν το παιδί είναι σχεδόν συνέχεια μέσα στη θάλασσα, οι ακτίνες του ήλιου μπορεί να του προκαλέσουν εγκαύματα.

Ξαφνική αλλαγή καιρού

Ακόμα και αν ο καιρός έχει όλες τις προϋποθέσεις για μια μέρα στην παραλία, ένα αεράκι είναι αρκετό να ρίξει τις θερμοκρασίες σημαντικά. Πάντα να φροντίζετε να έχετε ένα ζακετάκι και τα κατάλληλα ρούχα για τα παιδιά σε περίπτωση που η θερμοκρασία πέσει ξαφνικά.

Ελέγξτε την παραλία

O έλεγχος της παραλίας είναι η μεγαλύτερη υποχρέωσή σας όταν πηγαίνετε για μπάνιο με τα παιδιά. Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι ασφαλές μέρος για κολύμπι είναι πάντοτε αυτό που παρουσιάζει τους λιγότερους κινδύνους. Γι’ αυτό, λοιπόν:

● Διαβάζετε τυχόν πινακίδες ή ρωτάτε το ναυαγοσώστη (αν υπάρχει) για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής (ρεύματα, βράχια, επικίνδυνα ψάρια, μορφολογία βυθού). Εάν η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.

● Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ κοντά στην ακτή.

● Βλέπετε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).

Δώστε τους σαφείς οδηγίες

Εάν η θάλασσα έχει βράχια, τότε επισημάνετε στα παιδιά να κολυμπούν σε απόσταση από αυτά. Διαφορετικά, ένα δυνατό κύμα μπορεί να τα σπρώξει προς τα βράχια και να τα τραυματίσει. Ακόμη, ζητήστε από τα μεγαλύτερα παιδιά να βουτούν με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, ιδιαίτερα αν δεν γνωρίζετε καλά τα νερά. Για τον ίδιο λόγο, ζητήστε από τα παιδιά να αποφεύγουν τα σπρωξίματα μέσα στο νερό. Τέλος, αν η θάλασσα έχει κύμα, πείτε στα παιδιά να κολυμπούν με την πλάτη προς την ακτή, ούτως ώστε να μην καλυφθούν ξαφνικά από τα κύματα και τρομάξουν.

Θέστε όρια

Oρίστε με σαφήνεια στο παιδί μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει, π.χ. «Μέχρι εκείνη τη σημαδούρα». Μπορεί να πάει πιο βαθιά μόνο εάν κολυμπάτε δίπλα του και είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το βοηθήσετε. Εάν το παιδί είναι παρορμητικό, να είστε ακόμη πιο αυστηροί στα όρια που θα θέσετε. Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί και με τα παιδιά που πηγαίνουν κολυμβητήριο! Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν τις ικανότητες των παιδιών τους όταν αυτά πηγαίνουν κολυμβητήριο, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν την επιτήρησή τους.

Να είστε κοντά τους

Τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από έναν ενήλικο στη θάλασσα. Ποτέ μην τα εμπιστεύεστε σε μεγαλύτερα παιδιά. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο κοντά του πρέπει να είστε. Στα μικρά παιδιά (π.χ. 3 χρονών) συνιστάται η επίβλεψη αφής - δηλαδή, να μπορείτε να πιάσετε το παιδί ανά πάσα στιγμή απλώνοντας το χέρι σας, ακόμη και αν βρίσκεται στην ακροθαλασσιά.

Φαγητό

Kαλό θα είναι να έχουν μεσολαβήσει δύο τουλάχιστον ώρες ανάμεσα στο φαγητό και στο μπάνιο, καθώς το γεμάτο στομάχι πιέζει το διάφραγμα, με αποτέλεσμα να ενοχλούνται η καρδιά και οι πνεύμονες. H πέψη ενός γεύματος πλούσιου σε λιπαρά μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 4 ώρες.

Nα μην έχει φάει πολύ. Όσο ελαφρύ και να είναι ένα γεύμα, το παιδί θα αργήσει να χωνέψει αν είναι μεγάλη η ποσότητα. Σημαντικό είναι επίσης, τόσο για εσάς όσο και για την οικογένεια, να έχετε μαζί σας πολύ νερό.

Καπέλο

Φροντίστε να μη μένει έξω από τη θάλασσα χωρίς καπέλο. H ηλίαση είναι μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία. Eίναι πολύ σημαντικό για το παιδί να μάθει ότι το καπέλο είναι απαραίτητο κάθε φορά που πάει για μπάνιο.

Μην εμπιστεύεστε τα μπρατσάκια

Ακόμη και αν τα παιδιά φορούν μπρατσάκια ή σωσίβιο, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείτε να τα αφήσετε χωρίς επίβλεψη στο νερό, επειδή τα φουσκωτά βοηθήματα δεν αποτελούν σωστικά μέσα. Απεναντίας, με ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα το παιδί με τα μπρατσάκια μπορεί να παρασυρθεί μακριά μέσα στο νερό. Γι’ αυτό και συστήνουν τα παιδιά να εμπιστεύονται τις δικές τους δυνάμεις. Εάν πάντως θέλετε το παιδί να έχει ένα βοήθημα, προτιμήστε τα κολυμβητικά σωσίβια επίβλεψης ή τα κολυμβητικά γιλέκα (πωλούνται κυρίως σε καταστήματα με αθλητικά είδη).

Κατάλληλη ώρα για μπανάκι

Nα μην πηγαίνουμε για μπάνιο τις «επικίνδυνες» ώρες. H έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία θα πρέπει να αποφεύγεται από τις 12 μέχρι τις 16.30. Tο ωράριο αυτό θα πρέπει να τηρηθεί αυστηρά, ώστε να προστατευτεί το παιδί αλλά και εμείς, καθώς οι ακτίνες UVA και UVB είναι πολύ επικίνδυνες τις ώρες αυτές.

Τι να πείτε στα παιδιά πριν πάτε στη θάλασσα

• Εάν κάποιο παιδί κινδυνεύει, να φωνάξουν αμέσως έναν ενήλικο ή το ναυαγοσώστη. Να μην επιχειρήσουν να το βοηθήσουν μόνα τους.

• Να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους μέσα στο νερό και να μην απομακρύνονται ποτέ από το σημείο της παραλίας όπου βρίσκεστε.

• Να κολυμπούν πάντα κοντά σας και να μην μπαίνουν ποτέ στο νερό μόνα τους ή χωρίς να σας το πουν.

• Να μη φωνάζουν «βοήθεια» χωρίς λόγο, παρά μόνο όταν έχουν σοβαρό πρόβλημα, π.χ. όταν νιώθουν ότι δεν μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας μόνα τους στην ακτή.

Δείξτε ενδιαφέρον για τα παιχνιδάκια του μωρού σας και μη παραλείπετε να το επιβραβεύετε με ενθουσιασμό κάθε φορά που κάνει κάτι και να το παροτρύνετε να συνεχίσει.

Δοκιμάστε να παίζετε εναλλάξ Μια εσείς, μια το μωρό.

Χτίστε και γκρεμίστε μαζί του πυργάκια, γεμίστε και αδειάστε κουτάκια, παίξτε με την μπάλα, κρύψτε το πρόσωπό σας για να το βρει το μωράκι, κυνηγήστε το μικρούλη σας μπουσουλώντας.

Μπορεί να είναι λίγο κουραστικό για εσάς, αλλά σίγουρα θα γελάσετε, θα διασκεδάσετε και θα ενθουσιαστείτε όταν δείτε πόση χαρά προσφέρετε στο μωράκι σας.

Ενθαρρύνετε την περιέργεια και τη δημιουργικότητα του παιδιού σας.

Η φαντασία του μωρού καλπάζει κι αν θελήσει να χρησιμοποιήσει κάποιο παιχνίδι με ανορθόδοξο τρόπο, μην το αποθαρρύνετε.

Πρέπει να είστε πάντα θετικοί και να αφήνετε το παιδί να εκφραστεί μέσα από το παιχνίδι με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Ο καλύτερος τρόπος για να μάθει καινούργιες λέξεις και ονόματα είναι να του μιλάτε συνέχεια όταν παίζεται μαζί του.

Δώστε στο παιδάκι σας μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να του αγοράσετε ακριβά παιχνίδια.

Πολλές φορές, ακόμη και τα πιο απλά πράγματα του σπιτιού με λίγη παραπάνω φαντασία μπορούν να μετατραπούν σε υπέροχα παιχνίδια, ικανά να προσφέρουν στο μωράκι σας ατελείωτες ώρες διασκέδασης και δημιουργικής απασχόλησης.

Προσπαθήστε να μην αφήνετε τα παιχνίδια συνεχώς κάτω στο πάτωμα, γιατί το παιδάκι βλέποντας τα συνέχεια εκεί μπορεί να τα βαρεθεί πού γρήγορα.

Τοποθετήστε τα μέσα σε ένα καλάθι και φροντίστε να του δίνετε μερικά παιχνιδάκια κάθε μέρα.

Οργανώστε από την αρχή το σπίτι έτσι ώστε το μωράκι σας να έχει έναν άνετο και ασφαλή χώρο να παίζει, κάνοντας και τη δική σας ζωή πιο εύκολη. Έτσι δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε συνέχεια μήπως το μωράκι σας βρει κάτι επικίνδυνο και έχει μεγάλο φόβο να χτυπήσει.

Αφήστε το μωράκι στο πάτωμα να ασχολείται με το παιχνίδι που θέλει, δίνοντάς του την ελευθερία και το περιθώριο να κινείτε με τη δική του πρωτοβουλία στο χώρο. Αν σας αρέσει η τάξη πρέπει να τη θυσιάσετε για χατήρι του παιδιού σας.

Είναι πολύ δύσκολο να το περιορίσετε μόνο σε ένα δωμάτιο και λάθος τακτική.

Το μωράκι θα πρέπει να κινείται σε όλους του χώρου του σπιτιού, να μαθαίνει, να εξερευνά, να αλλάζει παραστάσεις και να μάθει σιγά σιγά να συμμετέχει στην οικογενειακή ζωή.

Αναρωτιέστε αν είναι καλή η ιδέα σας και σκέφτεστε συνέχεια τι πρέπει να κάνετε για να πάνε όλα καλά;

Οι διακοπές σημαίνουν ξεκούραση, χαλάρωση, διασκέδαση.

Το σημαντικότερο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να συζητήσετε με το παιδάκι σας τι θα το ευχαριστούσε να κάνει αυτό το καλοκαίρι, να του προτείνετε ιδέες ζητώντας τη γνώμη του και να προσπαθήσετε να ικανοποιήσετε την επιθυμία του.

Ένα ενδεχόμενο λοιπόν είναι η διακοπές στην κατασκήνωση!

Τι πρέπει να προσέξετε αν πάρετε αυτή την απόφαση και για ποιους λόγους είναι καλό να στείλετε το παιδάκι σας σε μια κατασκήνωση;

Τι να προσέξουμε

Για ένα παιδάκι κάτω των 6 ετών είναι σχεδόν ακατόρθωτο το σενάριο της κατασκήνωσης.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δύσκολα μπορούν να αποχωριστούν τους γονείς τους για ένα χρονικό διάστημα, καθώς είναι εξαρτημένα και προσκολλημένα πάνω τους.

Αποφύγετε επίσης να το στείλετε σε ευαίσθητες οικογενειακές στιγμές γιατί θα αισθανθεί ότι το απομακρύνεται.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να νιώσει ότι η κατασκήνωση είναι μια λύση για να το απομακρύνεται από κοντά σας.

Πρώτα από όλα θα πρέπει να συμφωνήσει και εκείνο με την απόφασή σας.

Μην πάρετε την πρωτοβουλία και το γράψετε μόνη σας χωρίς πρώτα να το ρωτήσετε και χωρίς να πάρετε την έγκριση του.

Αν αποφασίσει ότι τελικά δε θέλει να πάει μη το πιέσετε και σεβαστείτε αυτό που θέλει.

Σε περίπτωση που καταλάβετε ότι η άρνηση του οφείλεται σε δισταγμούς και στην ανικανότητα να πάρει αποφάσεις, βοηθήστε το μιλώντας του για τις δραστηριότητες, το περιβάλλον και τις νέες εμπειρίες που θα αποκτήσει εκεί.

Η παρέα βοηθάει πολύ! Καλό είναι, ειδικά την πρώτη φορά, να προσπαθήσετε να το στείλετε μαζί με κάποιο αγαπημένο φίλο του ή με κάποιο ξαδερφάκι και φυσικά αφήστε το να πάρει μαζί του κάποιο παιχνίδι ή ένα αγαπημένο αντικείμενο.

Πρέπει να το προετοιμάσετε για την εμπειρία αυτή!

Μπορείτε να του περιγράψετε το όμορφο περιβάλλον που θα συναντήσει, να μιλήσετε για τα πράγματα που θα κάνει εκεί και για τις καινούργιες γνωριμίες με άλλα παιδάκια.

Δείξτε του ότι είστε χαρούμενοι που θα πάει διακοπές μόνο του και ενημερώστε το ότι θα βρίσκεται σε έναν χώρο που θα έχει τη δυνατότητα να αθλείται και να ψυχαγωγείται με παιδιά της ηλικίας του.

Σε περίπτωση που έχετε πάρει μαζί την απόφαση και τις τελευταίες μέρες νιώσετε ότι είναι διστακτικό και στεναχωρημένο, καλύτερα να μη του ξαναμιλήσετε για το πόσο όμορφα θα είναι εκεί και για το πόσο ωραία θα περάσει.

Πρέπει να το ενθαρρύνετε να πάει πρώτα λίγες μέρες να δει μόνο του και αν δεν του αρέσει τελικά να το διαβεβαιώσετε ότι με την πρώτη ευκαιρία θα πάτε να το πάρετε.

Φροντίστε να έχετε τακτική επικοινωνία μαζί του, αλλά μη του υπενθυμίζετε συνέχεια πόσο σας λείπει γιατί έτσι θα το αναστατώνεται και θα νιώθει νοσταλγία για το σπίτι του. Τις πρώτες μέρες τα παιδιά γνωρίζονται και δένονται μεταξύ τους και η συνεχής επικοινωνία μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την κοινωνικοποίηση του.

Τέλος, κάντε ότι περνάει από το χέρι σας να περάσει καλά και επιλέξτε μαζί μια κατασκήνωση καλά οργανωμένη που θα του προσφέρει πολλές ευχάριστες δραστηριότητες, ασφάλεια, καθαριότητα, ψυχαγωγία και άθληση για αξέχαστες και μοναδικές διακοπές.

Για ποιους λόγους να στείλω το παιδί μου κατασκήνωση;

1. Το παιδί μαθαίνει τον εαυτό του. Μέσα από τις όμορφες και καθημερινές δραστηριότητες που προσφέρει η κατασκήνωση, το παιδί μαθαίνει να ανακαλύπτει και αναπτύσσει τις ικανότητες του και μπορεί να αποφασίζει τι του αρέσει και τι όχι.

2. Ανεξαρτησία. Το παιδί αρχίζει να παίρνει αποφάσεις χωρίς την καθοδήγηση των γονέων.

Μαθαίνει να διαχειρίζεται μόνο του τις ανάγκες του εαυτού του και τις καθημερινές του επιλογές. Λειτουργώντας σύμφωνα με τους κανονισμούς της ομάδας, γίνεται κοινωνικό, ανακαλύπτει τις δυνατότητες του και αναπτύσσει το δυναμικό της προσωπικότητάς του.

3. Μαθαίνει να προσαρμόζετε. Το περιβάλλον της κατασκήνωσης είναι κάτι πρωτόγνωρο και τελείως διαφορετικό για το παιδάκι.

Με την παραμονή του στην κατασκήνωση μαθαίνει να προσαρμόζετε σε ένα καινούργιο περιβάλλον και να αποδέχεται τις καινούργιες συνθήκες, αποκτώντας πολλές ευχάριστες εμπειρίες.

4. Μπορεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του.

Ανακαλύπτοντας τις ικανότητες του και αναπτύσσοντας τη δημιουργικότητα του το παιδί δεν φοβάται τον ανταγωνισμό και αποκτά αυτοπεποίθηση.

Τα παιδιά λειτουργούν σαν ομάδες, δένονται μεταξύ τους και μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες μαθαίνουν να βοηθάνε το ένα το άλλο, χωρίς να αισθάνονται ανταγωνισμό και αρχίζουν να μη φοβούνται τη συνύπαρξη με άλλους.

5. Το παιδί γίνεται υπεύθυνο. Μαθαίνει να λειτουργεί ομαδικά και να προσαρμόζεται σε συγκεκριμένους κανόνες και όρια. Μαθαίνει να μοιράζεται, να συνυπάρχει και να συνεργάζεται με άλλα παιδάκια της ηλικίας του και έτσι αποκτά μεγαλύτερη υπευθυνότητα.

6. Αποκτά έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Έρχονται καθημερινά σε επαφή με τη φύση, την άθληση, γίνονται περισσότερο δραστήρια και ανακαλύπτουν τη δημιουργικότητα τους μακρυά από τον κόσμο της τεχνολογίας.

7. Ψυχαγωγία, χαρά και διασκέδαση. Μπορεί να αποκτήσει τόσα πολλά εφόδια μέσα σε ένα περιβάλλον χαράς, διασκέδασης και χαλάρωσης. Τα παιδιά γελούν, χορεύουν, τραγουδούν, παίζουν ανέμελα και φυσικά αποκτούν πολλούς φίλους!

Το αγοράκι μόλις ξύπνησε αγκάλιασε και φίλησε την αδελφούλα του!

Ένα πραγματικά ένα υπέροχο βίντεο… Δείτε το…!

Οπως επισημαίνει σε σχετικό άρθρο το LiveScience, στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετές εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για τα παιδιά ενός και δύο ετών και ακόμη ένα-ετών, αλλά η επίσημη καθοδήγηση από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία δηλώνει ότι: «θα πρέπει να αποφεύγεται η τηλεόραση και άλλα μέσα ψυχαγωγίας με οθόνη στα βρέφη και τα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών»

Γιατί όμως η ηλικία αυτή αποτελεί ορόσημο; Οι Ευρωπαίοι ερευνητές έχουν διαφορετικές απόψεις σε κάθε χώρα.

Στη Γερμανία, ορισμένοι παιδοψυχολόγοι συμβουλεύουν ότι η χρήση της οθόνης θα πρέπει να αποφεύγεται μέχρι την ηλικία των έξι ετών, στη Φινλανδία και σε άλλες Σκανδιναβικές χώρες, δεν θέτουν κάποιο όριο, ενώ στην Ισπανία και την Πολωνία, ορίζουν τα 2 χρόνια ως το κατώτατο όριο.

Όλοι επεσήμαναν ωστόσο, ότι το να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι την παθητική παρακολούθηση τηλεόρασης με την διαδραστική και συμμετοχική χρήση των smartphones, tablets, βιντεοπαιχνιδιών και Leapsters φαίνεται παράλογο.

Φαίνεται ότι, κάπως ειρωνικά, παρόλο που η παγκόσμια αγορά έχει αναπτύξει την συγκεκριμένη, τεχνολογία είμαστε ακόμα πολύ μακριά από την επίτευξη μιας παγκόσμιας συναίνεσης σχετικά με την ηλικία στην οποία επιτρέπεται η χρήση οθόνης.

Οι οθόνες είναι ουσιαστικά μια επιφάνεια που δημιουργεί και περιέχει ένα εναλλακτικό κόσμο.

Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε τις έννοιες που εμφανίζονται σε αυτό τον «άλλο κόσμο» και να σκεφτούμε αν τα παιδιά κάτω των δύο ετών μπορούν να τις κατανοήσουν με έναν τρόπο που θα μπορούσε να έχει ένα νόημα, και θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξή τους.

Για παράδειγμα, αυτό είναι αποδεδειγμένο ότι παρά το γεγονός ότι έχουν μόνο έξι μήνες διαφορά, τα παιδιά 3 ετών ξεπερνούν σταθερά τα παιδιά 2μιση ετών στην κατανόηση της σχέσης ανάμεσα σε ένα σύμβολο και μια πραγματική αναπαράσταση ενός αντικειμένου.

Έρευνα από την Τζούντι Ντελόουτς του Κέντρο Μελέτης του Παιδιού στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και τους συνεργάτες της, δείχνουν ότι μερικά παιδιά κάνουν και λάθη στην κλίμακα, για παράδειγμα, εκλαμβάνοντας τα αυτοκίνητα παιχνίδια για πραγματικά αυτοκίνητα.

Επίσης οι παιδοψυχολόγους τονίζουν ότι οι διαδραστικές εφαρμογές μπορούν να παρεμβαίνουν στην ικανότητα κατανόησης ιστοριών του παιδιού, κυρίως επειδή όταν οι γονείς διαβάζουν το βιβλίο στο παιδί τους τείνουν να επικεντρώνονται περισσότερο στα διαδραστικά στοιχεία από ό, τι στην ιστορία, κάτι που δεν θα συνέβαινε με ένα τυπωμένο βιβλίο.

Δεν έχει σημασία πόσο ακριβές και εξατομικευμένο θα είναι το λογισμικό, δεν μπορεί ποτέ να παρουσιάσει το εύρος και την ποιότητα των γλωσσικών σημάτων ενός ανθρώπινου ομιλητή.

Η ικανότητα να δοκιμάσει να μιμηθεί τον ήχο και τις εκφράσεις του προσώπου, τις χειρονομίες, τους ήχους της φωνής και τη γλώσσα του σώματος του γονιού, είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των γλωσσικών ικανοτήτων.

Από την άλλη, οι τεχνοκράτες, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι, δεδομένης της δημοτικότητας των tablet τόσο στους ενήλικες όσο και στα μικρά παιδιά, θα μπορούσε να χρησιμεύσει για να τους φέρει κοντά.

Όμως εδώ τίθεται θέμα ποιότητας, αφού συνήθως τα τυπωμένα βιβλία περνάνε από σκληρή ανταγωνιστική διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους εμπειρογνώμονες με μεγάλη εμπειρία στο είδος, που συμβουλεύουν σχετικά με την ποιότητα του βιβλίου πριν από τη δημοσίευση. Αντίθετα οι κριτικές των παιχνιδιών στο App Store σίγουρα δεν γίνονται από παιδοψυχολόγους.

Επίσης η μονόπλευρη απεικόνιση του κόσμου στα λογισμικά που απευθύνονται σε παιδιά, είναι ένα άλλο σημαντικό ζήτημα, αφού οι ενήλικες και συνομήλικοι τους παρουσιάζουν πολύπλοκες συμπεριφορές που δεν συμπίπτουν πάντα με τα πρότυπα των ψηφιακών εφαρμογών και είναι αδύνατο να προβλεφθούν και να μοντελοποιηθούν.

Πολλοί θα υποστηρίξουν ότι ορισμένες εφαρμογές υπάρχουν απλά για να ψυχαγωγούν τα παιδιά και να βρίσκουν για λίγο την ησυχία τους οι γονείς.

Ωστόσο κατά πόσο αυτό το υλικό είναι κατάλληλο για την ψυχαγωγία των νηπίων, όταν οι περισσότεροι γονείς δεν γνωρίζουν καν ποια είναι τα ιδανικά επίπεδα φωτεινότητας της οθόνης, ώστε να μην παρεμβαίνει στην σωστή ανάπτυξη της όρασης τους.

Τέλος, καθώς τα tablet είναι ακόμα πολύ καινούργια στον τεχνολογικό στίβο, γνωρίζουμε ελάχιστα για τις πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες στα παιδιά 2 ετών από την εκτεταμένη αλληλεπίδραση με οθόνες αφής.

Μάλιστα, όσο διαδραστικές κι αν είναι οι εφαρμογές και οι εικόνες έχουν εντελώς διαφορετικές ιδιότητες από τα περισσότερα άλλα αντικείμενα με τα οποία τα μικρά παιδιά μπορούν να αλληλεπιδράσουν στην καθημερινότητα τους.

Η αφή είναι το πρώτο και το νούμερο ένα μέσο επικοινωνίας και μάθησης στην πρώιμη παιδική ηλικία.

Θα πρέπει να είναι σε θέση να πιάσουν, να ζουλήξουν ή και να προσπαθήσουν να μασήσουν τα αντικείμενα προκειμένου να κατανοήσουν τις βασικές τους ιδιότητες.

Δεν έχουμε ιδέα τι θα συμβεί αν αντικαταστήσουμε το χρόνο που δαπανάται σε αυτές τις εμπειρίες με τις παραλλαγές που χρησιμοποιούνται στην ψηφιακή τεχνολογία, όπου απλά θα πατάνε μία οθόνη.

Σε μια εποχή που οι οθόνες είναι μέρος της καθημερινότητας μας και υπάρχουν παντού, είναι αδύνατον να τις αποφεύγουμε εντελώς.

Οι γονείς θα πρέπει σίγουρα να μην πανικοβληθούν όταν το μωρό τους συναντά μια οθόνη, αλλά τουλάχιστον μέχρι να έχουμε σωστά κριτήρια αξιολόγησης με γνώμονα την έρευνα για την καταλληλότητα των οθονών για τα νήπια, το καλύτερο είναι να ελαχιστοποιήσουμε την αλληλεπίδραση των παιδιών με αυτές και να δώσουμε βάρος στην φυσική επαφή.

Αναρωτιέστε πώς πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση;

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Οι γονείς κάνουν τη διαφορά», «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά», «Οι γονείς χωρίζουν» και «Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση», κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Η νυχτερινή ενούρηση έχει χαρακτηριστεί ως το πιο συχνό και χρόνιο πρόβλημα των παιδιών, επισημαίνει η κυρία Καππάτου.

Πρόκειται για ένα σύμπτωμα που αφορά το 10-15% των παιδιών και είναι πολύ συχνό στα αγόρια 2 προς 1 σε σχέση με τα κορίτσια.

Οι γονείς αρχικά θα πρέπει να απευθυνθούν στον παιδίατρο, ο οποίος θα τους συστήσει κάποιες εξετάσεις για να αποκλειστεί η πιθανότητα οργανικής αιτιολογίας και όταν βεβαιωθούν ότι δεν υπάρχει τίποτα οργανικό, θα πρέπει να καταφύγουν στους ειδικούς ψυχικής υγείας, ψυχολόγους και παιδοψυχιάτρους, οι οποίοι θα αναλάβουν να βοηθήσουν το παιδί αλλά και την οικογένεια.

Η αντιμετώπιση της ενούρησης κατευθύνεται…

Στην κατανόηση από τους γονείς του προβλήματος του παιδιού.

Στη βελτίωση της σχέσης του παιδιού με τους γονείς.

Στην αντιμετώπιση παραγόντων που το στρεσάρουν.

Στην αποκατάσταση της θέσης του παιδιού μέσα στην οικογένεια.

Στην επανεκπαίδευση του παιδιού σχετικά με την καθαριότητα, η οποία μπορεί να ήταν πολύ πιεστική ή πρώιμη.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε…

Να μη δίνετε πολλά υγρά στο παιδί πριν από τον ύπνο, χωρίς ωστόσο να υπερβάλλετε.

Να ξυπνάτε το παιδί σας τη νύχτα για ένα διάστημα 3-4 εβδομάδων, μία ως μιάμιση ώρα αφότου κοιμήθηκε.

Να κρατάτε ημερολόγιο με τις στεγνές νύχτες και να επαινείτε το παιδί όταν μένει στεγνό.

Να αποφεύγετε τις παρατηρήσεις ή την ειρωνεία όταν βρέχεται.

Να ζητάτε βοήθεια από το παιδί προκειμένου να αλλάξει τα βρεγμένα του ρούχα.

Αν το πρόβλημα παραμένει, η αναζήτηση βοήθειας από ψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο είναι απαραίτητη.

news.gr

Τι γίνεται όμως με τα παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες να ξεχωρίσουν γρήγορα και πετυχημένα τις μορφές τους;

Πρόκειται συνήθως για παιδιά που δεν έχουν ευχέρεια στην οπτική αναγνώριση των λεπτομερειών και των διαφορών μεταξύ αυτών των συμβόλων.

Για αυτό και μια μικρή 6 ετών όταν της ζητούσα να μου δείξει το /8/ πολλές φορές το μπέρδευε με το /3/ και συνέχιζε να κάνει και άλλες παρανοήσεις ανάμεσα στα σχήματα των αριθμών και των γραμμάτων όπως το /ξ/ με το /ζ/.

Η οπτική διάκριση είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη των υπόλοιπων σχολικών δεξιοτήτων του παιδιού.

Για αυτό και κρίνεται υψηλής προτεραιότητας στα προγράμματα εκπαίδευσης ειδικής αγωγής.

Μια από τις ασκήσεις η οποία εμπλέκει το παιδί στη διαδικασία αναγνώρισης και ταύτισης είναι και η: "Ξεκλείδωσε σωστά"!!

Υλικά: μαρκαδόρος, σελοτέιπ, χαρτί Α4, ψαλίδι, λουκέτα με κλειδιά

http://i.imgur.com/cFDHnoi.jpg

Άσκηση:

Σε κάθε λουκέτο γράφετε αριθμούς ή γράμματα καθώς και στα αντίστοιχα κλειδιά τους.

Τα απλώνετε όλα σε ένα τραπέζι μπροστά από το παιδί.

http://i.imgur.com/DdPFLFv.jpg

Κάθε φορά ζητάτε από το παιδί να βρει κάποιο συγκεκριμένο αριθμό ή γράμμα και να βάλει το αντίστοιχο κλειδί στο λουκέτο!

http://i.imgur.com/Z7OVzch.jpg

Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

- Να δείξετε το λουκέτο με το γραμμένο αριθμό/γράμμα και το παιδί να διαλέξει από όλα τα κλειδιά το σωστό και να ξεκλειδώσει.

- Να πείτε τον αριθμό/γράμμα και το παιδί να βρει το λουκέτο με το σωστό κλειδί και να ξεκλειδώσει.

Tip:

Για παιδιά προσχολικής ηλικίας που θέλετε να ενισχύσετε την οπτική τους διάκριση μπορείτε να παίξετε με γεωμετρικά σχήματα!

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

Παρακάτω σας προτείνουμε μερικές απλές ιδέες που μπορούν να απασχολήσουν ευχάριστα το παιδί για να περάσετε έναν διασκεδαστικό και ταυτόχρονα δημιουργικό χρόνο μαζί του!

1. Μαγειρέψτε παρέα! Ζητήστε του να σας βοηθήσει με την προετοιμασία του φαγητού και να σας δίνει τα υλικά που χρειάζεστε.

2. Δώστε τους ένα απλό λευκό μπλουζάκι και αφήστε τα παιδιά να το ζωγραφίσουν με κηρομπογιές.

3. Τοποθετήστε ταινία στο πάτωμα και δημιουργήστε αυτοκινητόδρομο για τα αυτοκινητάκια του μικρού σας.

4. Γεμίστε μερικά μπαλόνια με αλεύρι και στη συνέχεια ζωγραφίστε διάφορες φατσούλες πάνω σε αυτά.

5. Βάλτε τη μουσική που του αρέσει και χορέψτε!

6. Παίξτε παντομίμα!

7. Χειροτεχνίες με χαρτί. Φτιάξτε βαρκούλες, αεροπλανάκια, λουλούδια και χρωματίστε τα.

8. Χαρείτε τη ζωγραφική χωρίς περιορισμούς! Ανακατέψτε χρώματα και ζωγραφίστε με δαχτυλομπογιές!

9. Παίξτε το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού. Κρύψτε διάφορα αντικείμενα και ανακαλύψτε κρυψώνες σε όλο το σπίτι!

10. Τραγουδήστε όσο πιο δυνατά μπορείτε.

11. Φυτέψτε ένα γλαστράκι και δώστε του ένα όνομα που θα το ξέρετε μόνο εσείς

12. Δείτε μαζί φωτογραφίες από την παιδική σας ηλικία

13. Ανακαλύψτε μυρωδιές και γεύσεις. Παίρνουμε μπουκάλια και βαζάκια με διαφορετικές γεύσεις και μυρωδιές (π.χ. καφές, λεμόνι, ξύδι, μαρμελάδα ή μέλι και κολώνια). Λέμε στο παιδί να κλείσει τα μάτια. Ανοίγουμε ένα βάζο τη φορά, το παιδί μυρίζει τη μυρωδιά και την ονοματίζει. Αφού τα βρει ή τα μάθει όλα, του δίνουμε να δοκιμάσει με ένα κουταλάκι και να μαντέψει πάλι ποιά γεύση δοκίμασε.

14. Παίξτε με μπαλόνια. Προσπαθήστε να κρατήσετε όσο περισσότερο μπορείτε το μπαλόνι ψηλά, χωρίς να πέσει στο έδαφος.

15. Φτιάξτε φωλίτσες από μαξιλάρια!

16. Παιχνίδια στη φύση! Βγείτε έξω και μαζεύετε θησαυρούς, πετρούλες, λουλουδάκια, φυλλαράκια και να κάνετε συλλογή.

17. Παίξτε με τα ζυμαρικά! Χρησιμοποιήστε κοφτό μακαρονάκι. κοχύλια, πένες και φτιάξτε ένα κολάζ και διάφορα κοσμήματα!

18. Πάρτε από ένα ποδήλατο και πάτε βόλτα!

19. Κάντε μια καλή πράξη μαζί χωρίς αντάλλαγμα.

20. Παίξτε κουκλοθέατρο και φτιάξτε σύντομες θεατρικές παραστάσεις!

Η καλλιέργεια αυτής της δεξιότητας μπορεί να γίνει μέσα από διάφορες δραστηριότητες και παιχνίδια.

Κύριος σκοπός είναι το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένα παρελθόν, ένα παρόν και ένα μέλλον.

Ενώ θα είναι ικανό να "βάλει" σε μια χρονική αλληλουχία μια σειρά γεγονότων χρησιμοποιώντας χρονικούς όρους πχ. πριν, τώρα, μετά.

Τα παιδιά με Δυσλεξία και άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζουν ελλείμματα στον χρονικό προσανατολισμό και για αυτό σε ένα πρόγραμμα παρέμβασης αλλά και στη καθημερινότητα οι γονείς προσπαθούν να ενισχύσουν αυτή την αδυναμία.

Ένα τέτοιο παιχνίδι που μπορείτε πολύ εύκολα να παίξετε με το παιδί είναι το παιχνίδι "Τι θα γίνει μετά;" και σχετίζεται με την εξέλιξη μιας εικονογραφημένης ιστορίας.

Υπάρχουν πολλά επιτραπέζια παιχνίδια με τέτοιες κάρτες που μπορείτε να προμηθευτείτε από όλα τα βιβλιοπωλεία.

Εδώ χρησιμοποιούμε κάρτες από το παιχνίδι "Εξελίξεις", Δεσύλλας.

Δραστηριότητα:

Το παιχνίδι παίζεται με κάρτες οι οποίες αν μπουν σε μια σειρά αποτυπώνουν την εξέλιξη μιας ιστορίας με αρχή, μέση και τέλος. Στην εικόνα φαίνεται μια τέτοια ιστορία η οποία έχει μπει σε χρονική, λογική σειρά σύμφωνα με την ορθή διαδοχή των γεγονότων.

Ο τρόπος παιχνιδιού γίνεται ως εξής:

Βάζετε τις κάρτες μιας ιστορίας πάνω στο τραπέζι με μπερδεμένη σειρά. Εξηγείται ότι πρόκειται για κάρτες που "Αν τις βάλουμε στη σωστή σειρά θα δείξουν την ιστορία"! Αφήνετε να τις παρατηρήσει και να αποπειραθεί να τις φτιάξει.

http://i.imgur.com/dLjCLz3.jpg

'Ένα παράδειγμα των καρτών και της σειράς που πρέπει να μπουν.

Ο πειραματισμός είναι πολύ πιθανό να μην αποδώσει από την αρχή έτσι θα πρέπει να βοηθήσουμε και να προσπαθήσουμε να κατευθύνουμε προς την σωστή τοποθέτηση.

Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού κάνουμε και διάφορες παραλλαγές του παιχνιδιού και το χρησιμοποιούμε σαν εργαλείο για να ενισχύσουμε

Για το παιδί προσχολικής ηλικίας και το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες:

- Για δες καλύτερα μήπως κάπου έχει γίνει κάποιο λάθος;

- Αν το παιδί αδυνατεί να δει το λάθος τότε ξεκινάτε να αφηγείστε τη ιστορία ενσωματώνοντας το λάθος στην διήγηση για να "ακούσει" το λάθος.

- Μπορείτε να ρωτήσετε "Εσύ τι θα έκανες μετά στη θέση του;"

- Μπορείτε επίσης να βάλετε εσείς με λανθασμένη σειρά τις κάρτες και να πείτε ότι υπάρχει ένα λάθος που πρέπει να βρει.

- Ζητήστε να βάλει το παιδί τις κάρτες με λανθασμένη σειρά και να βρείτε εσείς το λάθος.

Για το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες εκτός από τα παραπάνω μπορούμε επίσης:

- Γράψτε σε χαρτιά με λίγα λόγια αυτά που δείχνει η κάθε κάρτα ή τίτλο για την κάθε κάρτα και ζητήστε να αντιστοιχήσει το κάθε χαρτί με την σωστή κάρτα και να τα βάλει και στη σειρά.

- Μπορείτε να γράψετε την εξέλιξη της ιστορίας και να την διαβάσετε φωναχτά και το παιδί παράλληλα να βάζει τις κάρτες στη σειρά σύμφωνα με αυτό που ακούει.

- Ζητήστε από το μεγαλύτερο παιδί με μαθησιακές δυσκολίες να γράψει το ίδιο την ιστορία.

- Γράψτε την ιστορία μέχρι ένα χρονικό σημείο και αφήστε να την ολοκληρώσει το παιδί σύμφωνα με τις κάρτες.

- Ζητήστε να γράψει για κάθε κάρτα της ιστορίας μια πρόταση ή έναν τίτλο.

Λεξιλόγιο:

πριν, τώρα, μετά, σε λίγο, προηγουμένως, έπειτα, ύστερα, αφού έγινε αυτό μετά.....,

Βασικά tips:

Κάθε φορά που "φτιάχνει" μια ιστορία ζητήστε από το παιδί να την διηγηθεί προφορικά και ελέγξτε και διορθώστε ανάλογα.

Στην διήγηση πρέπει το παιδί να μπορεί να ακολουθεί τη σωστή χρονική αλληλουχία των γεγονότων, να αντιστοιχεί την διήγηση με την εικόνα, να χρησιμοποιεί χρονικό λεξιλόγιο.

Σε όλη την διαδικασία χρησιμοποιείτε λέξεις χρόνου για να εξοικειωθεί το παιδί με τους χρονικούς όρους.

Σαν παιχνίδι εκτός απο τον χρονικό προσανατολισμό μπορεί να αποτελέσει και θαυμάσια ευκαιρία για ανάπτυξη λεξιλογίου, προφορική και γραπτή έκφραση.

Για τους γονείς η διάρκεια του παιχνιδιού πρέπει να είναι τόση όση το παιδί ανταποκρίνεται.

Απευθύνεται:

Σε παιδιά από 3 χρονών σαν παιχνίδι ενίσχυσης του χρονικού προσανατολισμού και σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες που δυσκολεύονται στη χρονική αλληλουχία και έκφραση.

Μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη

Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/04/blog-post_23.html