Στη διαφήμιση, ένα αγοράκι 4-5 ετών με μελανιές στο πρόσωπό του, πηγαίνει σ' ένα φαρμακείο ζητώντας φάρμακο για τη βία των συμμοριών. Ο φαρμακοποιός του δίνει το φάρμακο και το συμβουλεύει να πίνει μια σταγόνα μαζί με ένα κύβο ζάχαρης «για να το κρατήσει ασφαλές».

Δυστυχώς, αυτή η συζήτηση γίνεται στο μυαλό του αγοριού, στη διάρκεια ενός ονείρου – ο φαρμακοποιός είναι μια φανταστική φιγούρα και το αγόρι προσγειώνεται απότομα στην άγρια πραγματικότητα. Όπως κι ο θεατής επίσης, που μαθαίνει ότι «δεν υπάρχει φάρμακο για τη βία. Μόνο εσείς».

Το πιο σοκαριστικό όμως μήνυμα είναι αυτό που λέει ότι κάθε πέντε λεπτά ένα παιδί χάνει τη ζωή του λόγω διαπροσωπικής βίας και όχι λόγω πολέμου!

Ωστόσο, εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο από κάθε κοινωνική τάξη, κάθε θρησκεία ή πολιτισμικό υπόβαθρο, υφίστανται τη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση κάθε μέρα. Εκατομμύρια ακόμα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, βλάπτοντας την ικανότητά τους για μάθηση και κοινωνικοποίηση και επηρεάζοντας τη μετάβασή τους στην ενηλικίωση, με αρνητικές συνέπειες στη μετέπειτα ζωή τους.

Κάποια παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα λόγω φύλου, φυλής , εθνικής καταγωγής ή κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Συνήθως παιδιά με ειδικές ανάγκες, παιδιά που έχουν μείνει ορφανά, που προέρχονται από εθνοτικές μειονότητες ή άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες. Άλλοι κίνδυνοι για τα παιδιά σχετίζονται με τη ζωή και την εργασία στους δρόμους, με τις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν σε ιδρύματα ή σε κοινότητες όπου η ανισότητα, η ανεργία και η φτώχεια είναι πολύ έντονες.

Οι φυσικές καταστροφές, οι ένοπλες συρράξεις και η προσφυγιά εκθέτουν τα παιδιά σε πρόσθετους κινδύνους. Τα παιδιά προσφύγων ή εσωτερικά εκτοπισμένων πληθυσμών, τα ασυνόδευτα παιδιά και τα παιδιά των μεταναστών διατρέχουν επίσης κινδύνους. Ο βαθμός του κινδύνου συνδέεται επίσης με την ηλικία. Τα μικρότερα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ορισμένες μορφές βίας και οι κίνδυνοι μεταβάλλονται καθώς ενηλικιώνονται.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συχνά ασκείται από πρόσωπα στο οικείο περιβάλλον του παιδιού, συμπεριλαμβανομένων των γονέων, άλλων μελών της οικογένειας, οικιακών βοηθών, εκπαιδευτικών, εργοδοτών, οργάνων της τάξης, κρατικών λειτουργών, αλλά και άλλων παιδιών. Μόνο ένα μικρό ποσοστό των περιστατικών βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης έρχεται στο φως και διερευνάται και πολύ λίγοι δράστες λογοδοτούν.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συμβαίνει στο σπίτι, στο σχολικό περιβάλλον, στα ιδρύματα παιδικής φροντίδας, μέσα στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες σε όλα τα περιβάλλοντα και ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων ή φυσικών καταστροφών. Πολλά παιδιά εκτίθενται σε διάφορες μορφές βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, της ένοπλης βίας, της εμπορίας ανθρώπων, της παιδικής εργασίας, της βίας με βάση το φύλο, τον σχολικό εκφοβισμό, την παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, τη βία των συμμοριών, πρακτικές όπως ο ακρωτηριασμός/αποκοπή των γυναικείων γεννητικών οργάνων, το γάμο σε παιδική ηλικία, τη σωματική ή και συναισθηματικά βίαιη πειθαρχία των παιδιών και άλλες επιβλαβείς πρακτικές.

Η πρωτοβουλία της UNICEF "Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών"

Η βία καταστρέφει την παιδική ηλικία

Δεν υπάρχει χώρος για βία κατά των παιδιών στον 21ο αιώνα.

Ωστόσο, εξακολουθεί να καταστρέφει ζωές - σε κάθε χώρα και σε κάθε κοινωνική τάξη.

Πολύ συχνά όμως είναι ένα αόρατο πρόβλημα, διότι συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες και είτε οι άνθρωποι κάνουν πως δε το βλέπουν ή απλά δεν μπορούν να το καταγγείλουν εξαιτίας του φόβου ή του στιγματισμού.

Έτσι επειδή μεγάλο μέρος της βίας είναι κρυμμένο - και επειδή είναι πολύ συχνά γίνεται ανεκτή - οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.

Τα σωματικά τραύματα ή μώλωπες εξαιτίας της βίας μπορεί να εξαφανιστούν, αλλά τα ψυχικά τραύματα δεν μπορούν. Η βία επηρεάζει τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, θέτει σε κίνδυνο την ικανότητά τους να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιηθούν και υπονομεύει την ανάπτυξη τους ώστε να γίνουν λειτουργικοί ενήλικες και καλοί γονείς αργότερα στη ζωή τους.

Επιπλέον, δεν είναι μόνο μεμονωμένα παιδιά ή οικογένειες που επηρεάζονται, αλλά ολόκληρες κοινωνίες. Οι συνέπειες της βίας κατά των παιδιών μπορεί να εμποδίσουν την οικονομική ανάπτυξη, λόγω της απώλειας παραγωγικότητας, αναπηρίας και μειωμένης ποιότητας ζωής - παράγοντες οι οποίοι μπορεί να δυσχεράνουν ένα κράτος από το να αναπτυχθεί πλήρως. Οι συνέπειες αυτές επίσης, περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη.

Καθώς η βία διεισδύει στον κοινωνικό ιστό όλο και περισσότερο και η κοινωνία χάνει την ευαισθησία της απέναντι στις επιπτώσεις της, βασιλεύει η ατιμωρησία. Αν κανείς δε μιλά για τη βία, αν κανείς δε ζητά την ανάληψη δράσης εναντίον της, οι δράστες πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι ανεκτές και τα θύματα πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέλος στη μιζέρια και τη φρίκη που βιώνουν.

Η προστασία των παιδιών βρίσκεται στο επίκεντρο της αποστολής της UNICEF από την ίδρυσή της.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που καθοδηγεί το έργο της UNICEF, ορίζει ότι κάθε παιδί, όπου και να ζει, έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ανάπτυξη και πρέπει να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας. Η αρχή της πρόληψης και της αντιμετώπισης, της βίας, της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των παιδιών, βρίσκεται στο επίκεντρο του νέου στρατηγικού σχεδιασμού της UNICEF.

Η UNICEF πιστεύει πως κάθε δράση για την καταπολέμηση του φαινομένου της βίας δεν πρέπει να είναι μια μεμονωμένη προσπάθεια, αλλά μάλλον μια διαρκής προσπάθεια, που θα ρίχνει όλο και περισσότερο φως σε ένα θέμα που έχει παραμείνει αόρατο για πάρα πολύ καιρό. Έτσι ξεκίνησε την πρωτοβουλία «Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών».

Η Βία κατά των Παιδιών είναι δουλειά όλων μας

Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας

Η σιωπή δεν είναι αποδεκτή. Εάν γίνεις μάρτυρας βίας κατά ενός παιδιού και δεν κάνεις τίποτα, λες σε αυτό το παιδί πως αυτό που του συμβαίνει είναι αποδεκτό. Δείξε στα παιδιά ότι νοιάζεσαι.

Κανένα παιδί δεν αξίζει κακομεταχείρισης. Όλοι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε για να μπει ένα τέλος στη βία ενάντια στα παιδιά. Πρέπει να τελειώσουμε με τα ταμπού και να κάνουμε τη βία - ιδιαίτερα τη σεξουαλική κακοποίηση - ένα ζήτημα που συζητείται ανοικτά. Δείξε στα παιδιά ότι έχουν επιλογές.

Είναι δουλειά όλων μας να φροντίσουμε ότι αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με τις αποφάσεις που αφορούν την ευημερία των παιδιών, ανταποκρίνονται απέναντι στις ευθύνες τους ώστε να δημιουργήσουν ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά, να προσφέρουν προστασία στα θύματα και να αντιμετωπίσουν τους δράστες. Απαίτησε δράση.

Ζωτικές γνώσεις

Η βία είναι παντού. Εμφανίζεται σε όλες τις χώρες, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αλλά πολύ συχνά, η βία κατά των παιδιών είναι αόρατη γιατί συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες ή επειδή οι άνθρωποι κάνουν πως δεν τη βλέπουν. Ελάτε μαζί μας. Μιλήστε.

Η βία μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους, μερικοί από τους οποίους είναι κρυμμένοι εξαιτίας της ανοχής της κοινωνίας, του στιγματισμού ή ταμπού. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το αόρατο ορατό.

Τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα βίας μπορεί να μη φαίνονται κακοποιημένα. Αλλά μπορεί να μην έχουν ύπνο, να αισθάνονται αδιάθετα ή να κλείνονται στον εαυτό τους. Μπορεί ακόμη και να σκέφτονται την αυτοκτονία. Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία. Ενημερωθείτε και ελευθερώστε την τοπική σας κοινωνία από τη βία.

Πολλά παιδιά που έχουν κακοποιηθεί, ντρέπονται ή φοβούνται να το πουν στους γονείς τους, σε ένα άλλο ενήλικα ή σε ένα φίλο. Κάθε ένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία ενός κόσμου όπου τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή, προστατευμένα και μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας για να το πετύχουμε.

http://youtu.be/NqiO8QpUjP8

Πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία οι επιπλοκές λόγω πρόωρης γέννησης έχουν ξεπεράσει πια κάθε άλλη αιτία παιδικού θανάτου. Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών, όπως ανακοινώθηκε με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού (ή Προωρότητας).

Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών

Από τους συνολικά 6,3 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάτω των πέντε ετών που εκτιμάται ότι συνέβησαν το 2013, σχεδόν το 1,1 εκατομμύριο θάνατοι (ποσοστό 17,4%) αποδίδονται σε επιπλοκές εξαιτίας του πρόωρου τοκετού, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας νέας επιστημονικής έρευνας, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Μπλακ της Σχολής Δημόσιας Υγείας Μπλούμπεργκ του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η οποία δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περοδικό «The Lancet».

Σε 965.000 υπολογίζονται οι θάνατοι που συνέβησαν πέρυσι κατά τις πρώτες 28 ημέρες της ζωής του πρόωρα γεννημένου νεογνού λόγω άμεσων επιπλοκών, ενώ άλλοι 125.000 θάνατοι υπήρξαν έως την ηλικία των πέντε ετών μετά από έμμεσες επιπλοκές. Εκτός από τον πρόωρο τοκετό, άλλες βασικές αιτίες της παιδικής θνησιμότητας είναι η πνευμονία (935.000 θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών το 2013) και οι επιπλοκές κατά τον φυσιολογικό τοκετό (720.000 θάνατοι, από τους οποίους οι 662.000 κατά την πρώτη ημέρα ζωής του νεογνού).

Στο παρελθόν οι λοιμώξεις αποτελούσαν τη βασική αιτία θανάτου των παιδιών, κάτι που πλέον έχει αλλάξει, καθώς η ανθρωπότητα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να καταπολεμήσει τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως

Οι χώρες με τους περισσότερους θανάτους παιδιών έως πέντε ετών λόγω των επιπλοκών του πρόωρου τοκετού είναι η Ινδία (361.000 θάνατοι το 2013), η Νιγηρία (98.300), το Πακιστάν (75.000), το Κογκό (40.600) και η Κίνα (37.200). Αναλογικά με τον πληθυσμό, τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων καταγράφονται στις χώρες της Δυτικής Αφρικής, ιδίως αυτές που πλήττονται από τον ιό Έμπολα, όπως η Σιέρα Λεόνε και η Λιβερία.

Στην Ευρώπη τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων λόγω πρόωρου τοκετού (στο σύνολο των παιδικών θανάτων) καταγράφονται κατά σειρά στην ΠΓΔΜ, τη Σλοβενία, τη Δανία, τη Σερβία, τη Βρετανία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.

Η παγκόσμια παιδική θνησιμότητα παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί δραστικά από τους 76 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις το 2000, σε 46 θανάτους το 2013 (ετήσια μείωση 3,9%). Ένα μεγάλο μέρος αυτών των μειώσεων οφείλεται στις επιτυχίες κατά της πνευμονίας, της διάρροιας, του ιού HIV του AIDS, του τέτανου, της ελονοσίας κ.α. Όμως, οι θάνατοι λόγω προωρότητας μεταξύ 2000 και 2013 μειώθηκαν με τον μισό σχεδόν ετήσιο ρυθμό (μόνο 2%).

Καθώς αυξάνεται το ποσοστό των μωρών που γεννούνται πρόωρα ξεπερνώντας το 10% παγκοσμίως, το ζήτημα της προωρότητας ανεβαίνει σιγά – σιγά στη διεθνή ατζέντα. Η Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού αποτελεί μια πρωτοβουλία του ΟΗΕ.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Σε τρία έως πέντε χρόνια ελπίζεται ότι οι έρευνες αυτές θα έχουν αποδώσει αποτελέσματα. Προς το παρόν, παραμένει μάλλον μυστήριο τι είναι αυτό που πυροδοτεί έναν πρόωρο τοκετό (πάνω από τους μισούς συμβαίνουν αυθόρμητα).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πότε είναι θετική και πότε αρνητική όσον αφορά την ψυχολογία του παιδιού η συμμετοχή του σε μια ομάδα; Τι συμβαίνει όταν τα κοντά παιδιά τοποθετούνται στις τελευταίες σειρές της παρέλασης; Όταν τα παχουλά κορίτσια κρύβονται στη μέση για να αποφύγουν την έκθεση στο κοινό που σχολιάζει; Και τι συμβαίνει με την ανάληψη του αισθήματος της ευθύνης;

(Η διαλεκτική της ομάδας)

α)Οι κοινές ανάγκες δημιουργούν κοινό κώδικα:

Και κάθε άτομο έχει κάποιες ανάγκες που χρειάζεται να ικανοποιηθούν. (π.χ.:Πεινάει)

Κάποιες φορές για να μπορέσει να τις ικανοποιήσει χρειάζεται τη βοήθεια των άλλων. (π.χ.:γυρνάει απ” τη δουλειά κουρασμένος-η και δεν έχει κουράγιο να μαγειρέψει)

Οι κοινοί στόχοι των ατόμων όταν επικοινωνηθούν, δημιουργούν μια εστία αλληλοβοήθειας. (π.χ.: ο-η σύντροφος μαγειρεύει κάτι για να φάνε).

Η εφάπαξ ικανοποίηση μιας ανάγκης δεν την εξαφανίζει όπως παρατηρούμε εύκολα από το φαινόμενο της πείνας.

Με λίγα λόγια οι ανάγκες είναι επαναλαμβανόμενες.

Άρα μπορούν να υπάγονται σε κάποιο μοτίβο κάλυψης ανάλογα με το ρυθμό ανάδυσής τους, δηλαδή να ικανοποιούνται με βάση ένα πρόγραμμα.Έτσι αν ένα ή περισσότερα άτομα “ακολουθούν” ένα πρόγραμμα, συνεννοούνται με βάση αυτό κι έχουν κάτι κοινό:

Ένα κώδικα, μια γλώσσα με την οποία στήνουν το πρόγραμμα κάλυψης αναγκών και πολλά άλλα.

Το “πρόγραμμα” μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα αυτοκίνητο που είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μας μετακινεί γρήγορα αλλά δε μας υπαγορεύει “που να πάμε’.

Οι ανάγκες μας για γρήγορη μετακίνηση μεταφράζονται μέσα απ’το αμάξι ως καύσιμα που χρειάζεται για να κινηθεί. Τέλος για να χρησιμοποιήσουμε αυτοκίνητο οφείλουμε να γνωρίζουμε τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας για να συνεννοούμαστε με τους υπόλοιπους, άσχετα με το ποιος είναι ο προορισμός μας.

Όλα αυτά συνθέτουν το σκελετό μιας συλλογικής ανάγκης όμως μέχρι στιγμής δεν δίνουν ταυτότητα σ’αυτό που προσπαθούμε να ορίσουμε: Την ομάδα.

β)(πως) ο στόχος της ομάδας μέσα στο χρόνο της δίνει ταυτότητα:

Το “που” θα πάει το αυτοκίνητο είναι μια διαδρομή που, για να μπορέσει να επιτευχθεί, βασίζεται πάνω στις ανάγκες (καύσιμα που κάνουν το αμάξι να κινείται).

Για την κάθε ομάδα είναι διαφορετικός ο προορισμός (το που). Π.χ.: Για μια οικογένεια η “διαδρομή” είναι η εργασία των γονέων και το μεγάλωμα των παιδιών.

Για ένα πολιτικό κόμμα είναι η άσκηση πίεσης για την αλλαγή στον τρόπο που το κράτος διαχειρίζεται ένα οικονομικό θέμα. Για μια μειονότητα είναι ο αγώνας για αποδοχή από την ευρύτερη κοινωνία και ισότητα με τα υπόλοιπα μέλη. Για ένα κράτος είναι η προστασία και ευημερία των πολιτών του με τρόπο ώστε να εκφράζονται ελεύθερα και δημιουργικά προς αλλήλους.

Το σύνολο των δραστηριοτήτων που δείχνει προς τα που πάει μια ομάδα σε συνδυασμό και σχέση το “από που έρχεται” και “που επιθυμεί να καταλήξει’, αποτελεί την ταυτότητα της ομάδας.

Παραδείγματος χάριν: Η σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία ξεκίνησε στο πρώτο μισό του δεκάτου εννάτου αιώνα μετά την ανεξαρτητοποίησή της από την οθωμανική αυτοκρατορία (από που ερχόμαστε) και σήμερα δυσπραγεί οικονομικά. Βαδίζει προς ένα οικονομικό τέλμα (που πηγαίνουμε). Είναι ο σκοπός της αυτός;

Όχι.

Παρ’όλα αυτά αυτό αποτελεί ένα σύγχρονο χαρακτηριστικό της.

Το γεγονός ότι συλλογικά επιθυμούμε ως μέλη αυτής της κοινωνίας να αποφύγουμε το οικονομικό τέλμα δίνει κάποια αίσθηση για τις μελλοντικές μας κινήσεις, πράγμα που ενδυναμώνει τους δεσμούς μας ως ομάδα προς αυτό το σκοπό.

Οι παλιοί λέγανε πως “στα δύσκολα οι Έλληνες μονιάζουν’. Η αλήθεια είναι πως οι δυσκολίες, σύμφωνα και με τις παραπάνω προτάσεις, ξανα-ορίζουν την ομάδα γιατί ανανεώνουν την ταυτότητά της, δηλαδή της δίνουν ένα μελλοντικό στόχο προς επίτευξη, ένα νέο ταξίδι.

γ)Η ομάδα σε ζωντανή σχέση με το άτομο:

Οι ομάδες όμως, όπως είπαμε πιο πριν, αποτελούνται από άτομα.

Η συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες είναι ένας τρόπος με τον οποίο ο εγωισμός μεταμορφώνεται σε αλτρουϊσμό.

Η προαγωγή του ομαδικού στόχου εντός του κάθε ατόμου που συναπαρτίζει μια ομάδα, ουσιαστικά κάνει το “εγώ” να επενδύει και να οργανώνει τις προτεραιότητές του με τρόπο ώστε η ατομική του ανάπτυξη να έχει άμεση σύνδεση με τη βιωσιμότητα της ομάδας και ταυτόχρονα η βιωσιμότητα της ομάδας να αποτελεί δείκτη για την ατομική ανάπτυξη.

Αυτή η ισορροπία είναι πάντα το ζητούμενο μιας ομάδας με ταυτότητα, δηλαδή με συγκεκριμένη πορεία που χαράχτηκε στο παρελθόν, εντοπίζεται στο παρόν και φαίνεται να έχει μέλλον.

Π.χ.: Ο ποδοσφαιριστής που βάζει γκολ για την ομάδα του η οποία τελικά κερδίζει την αναμέτρηση με την αντίπαλη ομάδα δεν είναι περισσότερο νικητής από τους υπόλοιπους οι οποίοι αλληλοβοηθήθηκαν από την άμυνα ως την επίθεση και την τελική επίτευξη του τέρματος.

Αυτό όμως ακούγεται κάπως εξιδανικευμένο.

Τί γίνεται στις περιπτώσεις που χάνει η ομάδα ή όταν φοβόμαστε ότι θα χάσει;

δ)Η συλλογική ευθύνη και η ανάληψή της.

Η συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες είναι κάτι που μας εκθέτει σαν άτομα και δείχνει το βαθμό που μπορούμε να σχετιζόμαστε και να προσαρμοζόμαστε στην επίτευξη ενός ομαδικού στόχου.

Είναι ένα διαρκές τεστ για το πόσο έτοιμοι είμαστε να αφήσουμε τις ατομικές μας απολαύσεις και ανάγκες και να διαθέσουμε τις δυνάμεις μας αλλά και την τόλμη μας να κάνουμε λάθος προς ένα στόχο που μας ξεπερνά.

Αυτό δεν είναι εύκολο και πολλές φορές μπορεί να νιώσουμε πνιγμένοι κάτω από την πίεση των υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει σε συνδυασμό με την κρισιμότητα της κατάστασης της ομάδας με την οποία ταυτιζόμαστε.

Αυτό το τελευταίο άγχος είναι που στην καθομιλουμένη λέμε “βάρος της ευθύνης”.

Ο πραγματικός αλτρουϊσμός είναι η γνώση του πόσο βάρος ευθύνης μπορούμε να αντέξουμε ως άτομα.

Αυτό το όριο είναι κάτι που σταθμίζουμε καθημερινά:

α)με το να δοκιμάζουμε τον εαυτό μας μέσα σε διάφορους ρόλους στην κοινωνία (π.χ.: οι διάφορες εργασίες που αναλαμβάνουμε και πόσο αυτές μας καλύπτουν ταυτόχρονα προσωπικές ανάγκες και ανάγκες της ομάδας υπαγωγής μας) και

β)με το να ελαφρύνουμε το βάρος της ευθύνης αποδίδοντας σ’αυτό κύρος, θαυμασμό, εύσημα και υλικές απολαυές.

Η κοινωνία όντας ουσιαστικά ένας συλλογικός νους έχει μέσα της τη σοφία (η οποία εκφράζεται μέσα απ” την ανταλλαγή ιδεών) να μετατρέπει τις μεγάλες ευθύνες σε ευχάριστες ή θελκτικές διαδικασίες. Αίρει δηλαδή κάπως το φόβο ανάληψής τους (αυτή είναι μια απ” τις εκφάνσεις της κουλτούρας).

Π.χ.: Όλοι έχουμε ανάγκη να τρώμε. Όμως δε τρώμε “για να μη πεθάνουμε’. Για να μη βιώνουμε τη θλίψη του καταναγκαστικού χαρακτήρα της πείνας συλλογικά φτιάξαμε τρόπους όπου η ανάγκη αυτή καλύπτεται διασκεδαστικά, δηλαδή χωρίς φόβο ότι “κάτι κακό θα συμβεί αν δε φάμε”. Αυτοί οι τρόποι ονομάζονται “ελληνική κουζίνα” στην οποία όλοι μετέχουμε, είτε σαν καταναλωτές είτε σαν παραγωγοί ιδεών.

ε)η συμβολοποίηση της ευθύνης

Ένα άλλο παράδειγμα όπου μια μεγάλη συλλογική ανάγκη συνυπάρχει με μεγάλο κύρος και θαυμασμό είναι η υστεροφημία των ανθρώπων που ανέλαβαν σημαντικές ευθύνες. Αυτό στην πραγματικότητα είναι η συνύπαρξη της ευθύνης για προστασία και συνέχιση της κοινωνίας με το κύρος και τον θαυμασμό γι’αυτούς που ανέλαβαν τέτοια ευθύνη.

Ο κοινωνικός ιστός για να κρατηθεί ελαστικός και να έχει λειτουργική συνοχή είναι θεμιτό να θυμίζει στον εαυτό του τη δύναμη της συλλογικότητας. Τέτοιες διαστάσεις της κοινωνικής ζωής εκφράζονται και μέσα από συμβολισμούς όπως οι εθνικές επέτειοι. Αυτό έχει σχέση με τον ιστορικό άξονα της ομαδικής ταυτότητας (από που ξεκινήσαμε).

Τέτοιος είναι ο χαρακτήρας της σημερινής επετείου της 25ης Μαρτίου. Είναι μια συμβολική διάσταση που συνοψίζει αυτά που είπαμε παραπάνω.

Ο συμβολισμός αυτής της επετείου κορυφώνεται με την εκδήλωση που αποτελεί η στρατιωτική παρέλαση.

Στην παρέλαση λοιπόν αναπαράγεται και βιώνεται σε καθέναν ξεχωριστά η δύναμη της συλλογικότητας υπό τον κοινό σκοπό που ανέλαβαν οι άνθρωποι που δημιούργησαν το νεο-ελληνικό κράτος.

Ο εορτασμός μιας εθνικής επετείου είναι στην πραγματικότητα η συμμετοχή στη συνέχεια της ιστορικής ταυτότητας ενός έθνους-κράτους.Είναι σαν να λέει το κάθε μέλος “ναι ανήκω κι εγώ σ’αυτή την ομάδα γιατί αναγνωρίζω τους κόπους της για να φτάσει ως εδώ και μετέχω σ’αυτούς”.

Ακόμα κι αν κάποιος δεν πιστεύει στο συμβολισμό και την πρακτική της παρέλασης είναι δύσκολο να αρνηθεί τη δύναμη που αυτή αποπνέει όταν περνά από μπροστά του.

Γι’αυτό είναι σημαντικό η δύναμη αυτή να μην δίνει την αίσθηση του αποκλεισμού ώστε να μη περιθωριοποιεί τους ανθρώπους που συναπαρτίζουν τον κοινωνικό ιστό. Άλλωστε ο σκοπός μιας κοινωνίας είναι να περιλαμβανει όλα τα μέλη της εξίσου.

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές σε ευαίσθητες υπο-ομάδες όπως μια σχολική κοινότητα. Τα παιδιά βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη όσον αφορά την εκμάθηση των τρόπων διάρθρωσης της κοινωνίας και τα επίπεδα διαβάθμισης των ευθυνών.

Για να μπορέσουν να νιώσουν ότι “ανήκουν” στο σύνολο της κοινωνίας πρέπει να έχουν την αίσθηση ότι με τις δικές τους προσωπικές δυνάμεις τους μπορούν να εκφράσουν κάτι κοινό όπως ο συμβολισμός της παρέλασης.

Το σχολείο δεν είναι στρατός γι’αυτό πρέπει η σχολική παρέλαση να είναι ευαίσθητη στις αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες όσων συμμετέχουν (διαφορές σωματότυπων, διαχωρισμοί σε “όμορφα και άσχημα παιδιά’) αλλιώς χάνει το νόημα του περιέχειν σε μια κοινή προσπάθεια, πράγμα το οποίο αποτελεί την ουσία της κοινωνικότητας και δημιουργεί εσωστρέφεια και ντροπή.

Αν τα παιδιά νιώθουν ότι η ατομικότητά τους υπολείπεται αυτού που προσπαθεί να μεταδώσει ο κοινός συμβολισμός τότε θα νιώσουν πληγωμένα και περιθωριοποιημένα. Αυτό δε λειτουργεί αρνητικά μόνο για τους αποκλεισμένους αλλά επιβαρύνει και αυτούς που συμμετέχουν με μια αίσθηση “εκλεκτού” που η σκιά της είναι η μετατροπή της συλλογικής ευθύνης σε “υπερ-ηρωισμό’. Αυτό δεν μπορεί να είναι καλός οιωνός για μια ζωντανή κοινωνία που θέλει να έχει μέλλον.

Άλλωστε η σχολική παρέλαση είναι μια αντανάκλαση του συμβολισμού της στρατιωτικής παρέλασης σε σχολικό περιβάλλον . Η ουσία της πρέπει είναι η συμμετοχή και όχι η επίδειξη ισχύος αν θέλει να μεταδίδει την ουσία του ιδεώδους για το οποίο υφίσταται η κοινωνία μας: Τη δημοκρατία.

Είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη διαδικασία ακριβώς γιατί περιλαμβάνει μέσα της ένα συμβολισμό δύναμης ο οποίος μπάινει σε πράξη τώρα από τα ευαίσθητα μέλη της κοινωνίας που αποτελούν τα παιδιά.

boro.gr

Ελλάδα παρέχονται, μέσω της ιστοσελίδας 1520.gov.gr και της Γραμμής Καταναλωτή 1520. Όπως αναφέρεται στην ηλεκτρονική σελίδα της Γενικής Γραμματείας, η σχετική ενημέρωση γίνεται με την ευγενική άδεια της Competition and Markets Authority του Ηνωμένου Βασιλείου και βασίζεται στο φυλλάδιο με τίτλο «Top Tips for consumers on online games».

Η Γενική Γραμματειά Καταναλωτή συμβουλεύει:

1. Ελέγξτε τις ρυθμίσεις

Πριν παραδώσετε τη συσκευή στο παιδί σας, ελέγξτε καλά τις ρυθμίσεις επιλογών πληρωμής. Εάν εισάγετε τον προσωπικό κωδικό πρόσβασής σας, προκειμένου να εγκρίνετε μία μεμονωμένη πληρωμή, υπάρχει η πιθανότητα να ανοίξει ένα παράθυρο πληρωμής στο οποίο ο κωδικός σας δεν θα είναι αναγκαίος, δηλαδή δεν θα ζητείται εκ νέου για επόμενες πληρωμές. Σε αυτή την περίπτωση έχετε την επιλογή να αλλάξετε τη συγκεκριμένη ρύθμιση, ώστε να απαιτείται ο προσωπικός σας κωδικός πρόσβασης για κάθε σας αγορά. Μη μοιράζεστε τον προσωπικό κωδικό πρόσβασής σας με κανέναν, μήπως τυχόν προβεί κάποιος σε αγορά χωρίς τη θέλησή του.

2. Διαβάστε την περιγραφή του παιχνιδιού

Η περιγραφή του παιχνιδιού είτε στο app store, είτε στην ιστοσελίδα του ίδιου του παιχνιδιού, θα πρέπει να αναφέρει εάν υπάρχει δυνατότητα πραγματοποίησης αγορών εντός του ίδιου του παιχνιδιού, τα κύρια χαρακτηριστικά του και οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που είναι σημαντική για εσάς πριν το κατεβάσετε για το παιδί σας ή του επιτρέψετε να δημιουργήσει ένα λογαριασμό. Διαβάστε αυτές τις πληροφορίες, προκειμένου να ελέγξετε ότι είστε καταρχήν εσείς ικανοποιημένοι με το παιχνίδι ώστε να παίξει και το παιδί σας.

3. Ελέγξτε αν το παιχνίδι περιέχει στοιχεία κοινωνικής δικτύωσης

Πολλά παιχνίδια επιτρέπουν στους παίκτες να διασυνδέονται μεταξύ τους, είτε μέσω του παιχνιδιού, είτε μέσα από πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Στην περίπτωση που ένα παιχνίδι παρέχει αυτή τη δυνατότητα, θα πρέπει να σας είναι ξεκάθαρο από την αρχική του περιγραφή. Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του παιδιού σας, σκεφθείτε αν θέλετε να είναι διαθέσιμη η δυνατότητα επικοινωνίας του με άτομα που μπορεί να μη γνωρίζει, όπως επίσης εάν υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί ή χαρακτηριστικά ασφαλείας στο παιχνίδι που να αποτρέπουν την επικοινωνία.

4. Παίξτε πρώτα εσείς το παιχνίδι

Ο καλύτερος τρόπος για να αντιληφθείτε τι θα βλέπει το παιδί σας όταν θα παίζει το παιχνίδι, είναι να το παίξετε εσείς πρώτοι. Μπορείτε να ελέγξετε εάν κατά την άποψή σας το περιεχόμενο του θα είναι κατάλληλο για το δικό σας παιδί και να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να το παραπλανήσουν ή να του ασκήσουν υπερβολική πίεση για την πραγματοποίηση αγορών. Ρωτήστε το παιδί σας για τα παιχνίδια που παίζει και αν υπάρχει κάτι σε αυτά που το δυσαρεστεί. Έχετε υπόψη σας ότι το περιεχόμενο του παιχνιδιού ενδέχεται να αλλάζει μέσω αναβαθμίσεων, γι' αυτό θα πρέπει να ελέγχετε τακτικά εάν σας ικανοποιεί το παιχνίδι που παίζει το παιδί σας και αν παραμένει κατάλληλο για αυτό.

5. Ελέγξτε τους λογαριασμούς σας

Αν διαπιστώσετε χρέωση του λογαριασμού σας εν αγνοία σας ή χωρίς τη συγκατάθεσή σας, επικοινωνήστε πρώτα με το διαχειριστή της συγκεκριμένης πλατφόρμας ή τον προμηθευτή του παιχνιδιού. Αυτό θα τους δώσει την ευκαιρία να ανακαλύψουν τι συμβαίνει και να διορθώσουν κάθε πρόβλημα που οφείλεται σε αυτούς. Αν δεν είστε ικανοποιημένοι από την απάντησή τους, επικοινωνήστε με τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή (Γραμμή Καταναλωτή 1520) για επιπλέον πληροφορίες και συμβουλές ως προς τα νόμιμα δικαιώματά σας.

Σύμφωνα με έρευνα της Kaspersky Lab και της B2B International, το 13% των Ευρωπαίων χρηστών έχει χάσει χρήματα ή σημαντικές πληροφορίες ως αποτέλεσμα της διαδικτυακής δραστηριότητας των παιδιών τους.

Ο αριθμός αυτός δείχνει ότι τα παιδιά μπορούν να προκαλέσουν άθελα τους προβλήματα στους γονείς, εκτός από το να εκτεθούν τα ίδια σε online κινδύνους.

Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί έκπληξη, αν αναλογιστούμε ότι το 47% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι τα παιδιά του δεν γνωρίζουν αρκετά για τους υπολογιστές, ενώ 39% θεωρεί ότι τα παιδιά του έχουν πλήρη άγνοια για τις ψηφιακές απειλές.

Αυτή η έλλειψη γνώσης εγκυμονεί κινδύνους για τους γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά τους να χρησιμοποιούν online συσκευές. Σε ποσοστό 7%, οι Ευρωπαίοι γονείς ανέφεραν ότι τα παιδιά τους είχαν διαγράψει κατά λάθος σημαντικές πληροφορίες.

Μάλιστα, το 4% δέχτηκε απροσδόκητους λογαριασμούς από app stores που είχαν επισκεφτεί παιδιά. Σε γενικές γραμμές, ένας στους πέντε γονείς παγκοσμίως παραδέχτηκε ότι έχει χάσει χρήματα ή σημαντικά δεδομένα εξαιτίας της χρήσης του Διαδικτύου από τα παιδιά του.

Παρά το γεγονός αυτό, μόνο το ένα τρίτο των γονέων βρίσκεται πραγματικά σε επιφυλακή για τον κίνδυνο.

Στην Ευρώπη, μόλις το 35% των γονέων ανησυχεί ότι τα παιδιά του ενδέχεται να ξοδεύουν χρήματα χωρίς συγκατάθεση όταν βρίσκονται online και μόνο το 29% ανησυχεί για το ότι τα παιδιά μπορεί να μοιράζονται εμπιστευτικές πληροφορίες.

Την ίδια στιγμή, οι γονείς φαίνεται ότι χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να αποφύγουν τα προβλήματα και να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τις διαδικτυακές απειλές.

Για παράδειγμα, το 34% ελέγχει προσωπικά με ποιον τρόπο χρησιμοποιούν τις συσκευές τα παιδιά και το 12% έχει ζητήσει από τον πάροχο του Internet να μπλοκάρει την πρόσβαση σε ορισμένες ιστοσελίδες. Επιπλέον, το 37% υπενθυμίζει τακτικά στα παιδιά τους κινδύνους του Διαδικτύου, ενώ το 15% επέλεξε να γίνει «φίλος» με τα παιδιά του στα κοινωνικά δίκτυα.

Είναι σημαντικό το γεγονός ότι μόνο το 24% των γονέων χρησιμοποιεί εξειδικευμένο λογισμικό για τις δραστηριότητες των παιδιών στο Διαδίκτυο, παρότι τέτοιες λειτουργίες είναι διαθέσιμες σε πολλές λύσεις ασφάλειας.

«Όταν οι γονείς σκέφτονται ότι τα παιδιά τους περνούν χρόνο στο Διαδίκτυο, το πρώτο μέλημά τους είναι να τα προστατεύσουν από ανεπιθύμητο περιεχόμενο. Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη σημαντική πτυχή που δεν πρέπει να ξεχνιέται και η οποία αφορά τα προβλήματα που μπορούν να προκαλέσουν τα παιδιά στους γονείς. Η χρήση λύσεων γονικού ελέγχου δεν δείχνει δυσπιστία προς το παιδί. Είναι μια λογική προφύλαξη, η οποία συμβάλει στην προστασία των συσκευών και των δεδομένων που βρίσκονται σε αυτές. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι η εφαρμογή αυτή μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα. Δηλαδή, τα ενήλικα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις λύσεις για να βοηθήσουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία γονείς τους που έχουν ελάχιστες γνώσεις σχετικά με τις ψηφιακές απειλές», δήλωσε ο Konstantin Ignatev, Web Content Analysts Group Manager τηςKaspersky Lab.

Η αρχή της σχολικής χρονιάς είναι μια έντονη περίοδος στη ζωή κάθε οικογένειας και κυρίως στην περίπτωση που το παιδί πηγαίνει πρώτη φορά στο σχολείο.Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα καθώς όλοι πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα.

Το ποίημα της Wendy Silva αναφέρεται στα συναισθήματα του αποχωρισμού και συγκεκριμένα στο άγχος που νιώθει κάθε γονιός για το κλίμα που θα βρει το μικρό του παιδάκι στο καινούργιο του σχολικό περιβάλλον.

"Αν κάποιος σου φερθεί ευγενικά, ελπίζω να είναι ένας σπάνιος άνθρωπος...ένας καλός φίλος που θα μπορούσες να βρεις.

Αναρωτιέμαι αν ο δάσκαλος γνωρίζει πόσο σημαντικός-ή είσαι για μένα κι αν μπορεί να δει το φως στην καρδιά σου.

Αναρωτιέμαι αν με σκέφτεσαι κι αν χρειάζεσαι μία αγκαλιά. Ήδη μου λείπει ο ήχος της φωνής σου.

Αναρωτιέμαι επίσης αν θα μπορούσες να καταλάβεις πόσο δύσκολο είναι για μένα να σε βλέπω να μεγαλώνεις τόσο γρήγορα.

Όταν φτάσει αυτή η μέρα που θα ενηλικιωθείς θα καταλάβω ότι το μωρό μου μεγάλωσε."

...ενώ δείχνει -μεταξύ άλλων- ότι για το δημοτικό ένας γονιός μπορεί να δαπανήσει από 14,52 έως και 172,33 ευρώ και για το γυμνάσιο και λύκειο από 26,72 μέχρι και 243,38 ευρώ!

Το ΚΕΠΚΑ τονίζει, σε σημερινή ανακοίνωσή του, ότι «τα ακριβά και τα εξεζητημένα σχολικά μπορούν να δημιουργήσουν ακόμα και πρόβλημα κοινωνικής ένταξης, για το παιδί μας, αφού τα σχολικά είδη είναι εργαλεία μάθησης και όχι επίδειξης» και γι” αυτό προτείνει στους καταναλωτές να επιλέξουν προϊόντα που βρίσκονται πιο κοντά στις χαμηλές τιμές, στέλνοντας έτσι και ένα μήνυμα «στις ακραίες συμπεριφορές κάποιων να πωλούν μια σχολική τσάντα δημοτικού μέχρι και 190 ευρώ».

Ενδεικτικά, το εύρος τιμών σε ορισμένα σχολικά είδη, όπως αποτυπώθηκε στην έρευνα του ΚΕΠΚΑ, έχει ως εξής:

- Μολύβι από 0,06 λεπτά έως και 2,99 ευρώ (4.883%),

- στυλό από 0,07 λεπτά μέχρι και 2,99 ευρώ (4.171%),

- διορθωτικό από 0,50 λεπτά μέχρι και 3,99 ευρώ (698%),

- διαβήτης από 0,69 λεπτά έως και 5,40 ευρώ (683%),

- γόμα από 0,09 λεπτά μέχρι και 1,99 ευρώ (2.111%),

- μαρκαδόροι 12 τεμάχια από 0,49 λεπτά μέχρι και 5,80 ευρώ (1.084%),

- κασετίνα σκληρή γεμάτη από 2 ευρώ μέχρι και 15,60 ευρώ (680%),

- τετράδιο 50 φύλλων από 0,25 λεπτά έως και 2,10 ευρώ (740%) και

- τετράδιο σπιράλ δύο θεμάτων από 0,99 λεπτά μέχρι και 5,99 ευρώ (505%).

Με βάση τις παρακάτω τιμές, το κόστος, για την αγορά των σχολικών, για ένα παιδί, κυμαίνεται:

· Για το Δημοτικό, από 14,52 ευρώ έως 172,33 ευρώ.

· Για το Γυμνάσιο – Λύκειο, από 26,72 ευρώ έως 243,38 ευρώ.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. εφιστά την προσοχή των καταναλωτών:

· Στην αγορά, μπορούμε να βρούμε ένα πολύ μεγάλο εύρος τιμών. Αν προτιμήσουμε τα ακριβά, τελευταίας μόδας προϊόντα, θεωρώντας ότι, έτσι, το παιδί μας θα προβληθεί, θα πληρώσουμε 1.086,85% παραπάνω, για το Δημοτικό και 810,85% παραπάνω, για το Γυμνάσιο – Λύκειο.

· Τα ακριβά και τα εξεζητημένα σχολικά μπορούν να δημιουργήσουν ακόμα και πρόβλημα κοινωνικής ένταξης, για το παιδί μας. Τα σχολικά είδη είναι εργαλεία μάθησης και όχι επίδειξης.

· Για τον υπολογισμό του συνολικού κόστους των σχολικών ειδών δε λάβαμε υπόψη μας τις ακραίες υψηλές τιμές, που υπάρχουν στην αγορά. Π.χ. Μολύβι: 14,94€, Στυλό: 43€, Διαβήτης: 45,20€, Ντοσιέ: 23,90€, Μαρκαδόροι: 20,52€, Ξυλομπογιές: 43,20€, Κασετίνα: 41€, Τσάντα νηπιαγωγείου: 113€, Τσάντα δημοτικού 190€.

· Το ΚΕ.Π.ΚΑ. συμβουλεύει τους γονείς να επιλέξουν προϊόντα, που η τιμή τους βρίσκεται, πιο κοντά στις χαμηλές τιμές. Πρέπει να περιοριστεί η ζήτηση των εξεζητημένων και πανάκριβων σχολικών. Σε μια περίοδο κρίσης, δεν είναι δυνατό να επιβραβεύουμε ακραίες πρακτικές, ίσως και πρακτικές αισχροκέρδειας (από όπου και αν προέρχονται), γιατί θέλουμε π.χ. η τσάντα του παιδιού μας να έχει τον ήρωα της φετινής κινηματογραφικής επιτυχίας.

madata.gr

Την τεχνική μάλιστα του εντυπωσιασμού την αξιοποιούν και οι εταιρίες παραγωγής σχολικών ειδών για να προσελκύσουν τα παιδιά-καταναλωτές. Αποτέλεσμα: Υπερκατανάλωση και υψηλότερος λογαριασμός. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αρκετά από τα είδη που προωθούνται στην αγορά είναι εντελώς περιττά.

Βέβαια, τα σχολικά είδη έχουν ένα σημαντικό κόστος και πολλές φορές επιβαρύνουν αρκετά τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Είναι κοινή η διαπίστωση ότι οι διαφορές τιμών, ανάμεσα στα απλά σχολικά και στα σχολικά που είναι “της μόδας” είναι, πολλές φορές μεγάλες καθώς οι τιμές προϊόντων “διακοσμημένων” με σούπερ – ήρωες και σχέδια είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Τα σχολικά είδη, ενώ είναι αντικείμενα που χρησιμοποιούνται από παιδιά για συγκεκριμένο σκοπό, εν τούτοις πολλά από αυτά μοιάζουν με παιχνίδι με την διαφορά ότι δεν έχουν συμπεριληφθεί στη νομοθεσία για τα παιχνίδια. Αυτό σημαίνει ότι για τα συγκεκριμένα προϊόντα οι προδιαγραφές ασφάλειάς τους καθορίζονται από τη νομοθεσία για τη γενική ασφάλεια προϊόντων.

Ειδικά όμως τα σχολικά που έχουν ως χρήστες παιδιά χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή αλλά και επιμέλεια κατά την διαδικασία επιλογής.

Είναι πολύ σημαντικό να μην αγοράζουμε σχολικά που μοιάζουν παιχνίδια. Έτσι, στυλό, που ανάβουν, μολύβια, με μικρά διακοσμητικά αυτοκόλλητα, γόμες που μυρίζουν σα φρούτα, σχολικά που μπορούν να κρεμαστούν στον λαιμό του παιδιού με κορδόνια μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνα είδη για την υγεία ακόμα και τη ζωή των παιδιών.

Τα στυλό που ανάβουν περιέχουν λαμπτήρα και μπαταρία που μπορεί να τα καταπιεί το παιδί. Τα στυλό που μέσα τους «κολυμπούν» διάφορα καρτούν, ψαράκια, κ.λπ. περιέχουν υγρά που δε γνωρίζουμε τι είναι.

Τα μακριά κορδόνια, με τα οποία κρεμάμε τα σχολικά από τον λαιμό του παιδιού μας, μπορεί να προκαλέσουν ασφυκτικά …προβλήματα.

Συχνά αποσύρονται από την κυκλοφορία σχολικά είδη που δεν πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας. Τα προϊόντα που αποσύρονται καταγράφονται στο σύστημα RAPEX που είναι προσβάσιμο από τους καταναλωτές και επομένως είναι σημαντικό να επισκεπτόμαστε συχνά το σύστημα αυτό, για να ενημερωνόμαστε για τα προϊόντα που αποσύρονται ώστε να προστατεύουμε τα παιδιά μας.

Πηγή: Premium.paratiritis.gr

Αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα των ολοήμερων δημοτικών σχολείων προκειμένου να ολοκληρώνεται η μελέτη των μαθημάτων της επόμενης ημέρας εντός της σχολικής μονάδας προωθεί το υπουργείο Παιδείας.

Πέντε ώρες την εβδομάδα για μελέτη – προετοιμασία των μαθημάτων της επόμενης ημέρας θα δοθούν στις τέσσερις πρώτες τάξεις των ολοήμερων δημοτικών σχολείων σύμφωνα με πρόταση του υπουργείου Παιδείας.

Σύμφωνα με την πρόταση του υπουργείου Παιδείας που έχει σταλεί προς τους Προϊσταμένους Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης, θα δοθούν στις 4 πρώτες τάξεις των ολοήμερων δημοτικών σχολείων με ενιαίο αναμορφωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα στα οποία φοιτούν πάνω από 313 χιλιάδες μαθητές, 5 ώρες την εβδομάδα για μελέτη – προετοιμασία των μαθημάτων της επόμενης ημέρας.

Στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι η ολοκλήρωση της μελέτης των μαθημάτων, η εμπέδωση της διδασκόμενης ύλης και η ολοκληρωμένη προετοιμασία των μαθητών για την επόμενη ημέρα, στην πρωινή ζώνη του προγράμματος, ώστε οι μαθητές να είναι έτοιμοι και να μένει η τσάντα στο σχολείο.

Ακόμα, η στήριξη της ελληνικής οικογένειας με την απαλλαγή της όσον αφορά το διάβασμα των παιδιών, αλλά και η εξασφάλιση επαρκούς ελεύθερου χρόνου στους μαθητές.

πηγή: newsbomb.gr

Ο σκοπός που δημιουργήθηκε είναι ότι έρευνες μεγάλων πανεπιστημίων και όχι μόνο έδειξαν ότι η νούμερο 2 αιτία θανάτου (ως ατύχημα) σε παιδιά ηλικίας έως 10 ετών είναι ο πνιγμός σε παραλίες ή πισίνες.

Είναι ένα Gadget το οποίο φοράνε οι γονείς στα παιδιά τους πριν τα αφήσουν ελεύθερα να παίξουν με το νερό. Υπάρχουν 2 είδη iSwimbandένα για τα παιδιά που ξέρουν να κολυμπάνε και το φοράνε στο κεφάλι καθώς και ένα άλλο για αυτά που δεν ξέρουν και το φοράνε απλά στο χέρι τους. Η κατασκευή τους είναι πολύ βολική και δεν ενοχλεί τα παιδιά οπότε θα είστε σίγουροι ότι ποτέ δεν θα το βγάλουν.

Τι κάνει όμως στα αλήθεια ένα iSwimband;

Διαθέτει πάνω του ειδικούς αισθητήρες νερού καθώς και έναν δέκτη/πομπό wifi/Bluetooth. Με αυτά τα δύο εργαλεία όταν αντιληφθεί ότι κάποιο παιδί είναι κάτω από το νερό για αρκετά δευτερόλεπτα στέλνει ειδοποίηση στις συσκευές μας (ηχητικές και εικονικές) ώστε να προλάβουμε ότι κακό μπορεί αυτό να φέρει.

Το iSwimbnad όπως μπορεί πολλοί από εσάς να νομίζουν δεν είναι προϊόν επίσημο από την Apple, αλλά προφανώς το “i” στην ονομασία του δείχνει ότι η συσκευή είναι διαθέσιμη αρχικά μόνο για τις iOSσυσκευές μας. (iPhone, iPad)

Είναι ένα γκάτζετ, που όσο άχρηστο να φαίνεται στους περισσότερους από εμάς, έχει κερδίσει τους τελευταίους μήνες πάρα πολλά βραβεία και έχει επίσημα σώσει αρκετά παιδάκια από τα χειρότερα…

Η τιμή του δεν ξεπερνάει τα 80 ευρώ και μπορεί να συνδεθεί με περισσότερες από 4 συσκευές.

Παρακάτω είναι ένα βίντεο που εξηγεί πώς ακριβώς δουλεύει το iSwimband

Πηγή techingreek.com

Από τις αρχές Ιουλίου έχουμε θρηνήσει 62 θύματα λόγω πνιγμού, σύμφωνα με στοιχεία του Λιμενικού Σώματος, στη χώρα μας. Με αφορμή τη δυσάρεστη αυτή είδηση και επειδή για τους περισσότερους από μας οι διακοπές μας ξεκινούν από δω και πέρα, η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης σας δίνει μερικές πρακτικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να προλάβετε και να αντιμετωπίσετε μια τέτοια κατάσταση.

- Δεν κολυμπάμε ποτέ μόνοι μας, γιατί αυτός που μπορεί να μας βοηθήσει άμεσα είναι μόνο αυτός που κολυμπάει μαζί μας

- Εντοπίζουμε εγκαίρως τη θέση του ναυαγοσώστη, ώστε να τον ενημερώσουμε άμεσα σε περίπτωση ατυχήματος, γιατί είναι άτομο κατάλληλα εκπαιδευμένο, ώστε να βοηθήσει όποιον έχει ανάγκη.

- Ενημερωνόμαστε και προσέχουμε για την ύπαρξη θαλάσσιων ρευμάτων, τα οποία μπορούν να μας παρασύρουν μακριά από την ακτή. Η κολύμβηση είναι επικίνδυνη όταν υπάρχουν ισχυρά θαλάσσια ρεύματα.

- Ενημερώνουμε πάντα κάποιο φιλικό μας πρόσωπο που πάμε και πότε θα γυρίσουμε

- Δεν κολυμπάμε εφόσον δεν έχουν περάσει τουλάχιστον τρεις ώρες από το τελευταίο γεύμα, γιατί ο οργανισμός δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ταυτόχρονα σε δύο απαιτητικές ζωτικές λειτουργίες (χώνεψη, κολύμβηση).

- Δεν κάνουμε ποτέ βουτιές με το κεφάλι σε θάλασσες που δεν γνωρίζουμε το βάθος. Μπορεί να τραυματιστούμε σοβαρά.

- Δεν καταναλώνουμε αλκοόλ και λιπαρά φαγητά πριν μπούμε στη θάλασσα. Προτιμάμε νερό, φρούτα και χυμούς.

- Δεν απομακρυνόμαστε από τον οριοθετημένο θαλάσσιο χώρο κολύμβησης (σημαδούρες), γιατί δεν γινόμαστε εύκολα ορατοί από κινούμενα σκάφη (ταχύπλοα, jet ski, κ.λ.π.)

- Εάν αισθανθούμε κούραση ενώ κολυμπάμε, μένουμε στην επιφάνεια σε οριζόντια θέση και συνεχίζουμε ήρεμα το κολύμπι όταν ξεκουραστούμε

- Δεν πρέπει να κολυμπάμε όταν δεν αισθανόμαστε καλά ή είμαστε κουρασμένοι

- Ελέγχουμε τις καιρικές συνθήκες την ημέρα που θα πάμε στη θάλασσα. Ενημερωνόμαστε για τον καιρό την προηγούμενη μέρα. Εφόσον προβλέπονται άσχημες καιρικές συνθήκες (άνεμοι, βροχές) αποφεύγουμε να πάμε στην θάλασσα

- Εάν πάθουμε κράμπα ενώ κολυμπάμε, χαλαρώνουμε το μέρος του σώματος που πιάστηκε και με αργές κινήσεις κινούμαστε προς την ακτή

- Η κολύμβηση είναι επικίνδυνη όταν φυσάει δυνατά ή έχει μεγάλα κύματα

- Εάν βρεθούμε σε θαλάσσιο ρεύμα θα πρέπει να συνεργαστούμε μαζί του, διαφορετικά εάν κολυμπήσουμε κόντρα σε αυτό, τότε γρήγορα θα εξαντληθούμε. Κολυμπάμε διαγώνια προς την ροή του ρεύματος και προς την έξοδό του

- Υποθερμία:

Υποθερμία είναι η απώλεια θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος. Πρόκειται για τον νούμερο ένα κίνδυνο για όποιον βρεθεί στο νερό υπό μη φυσιολογικές συνθήκες και είναι η βασικότερη αιτία πνιγμού.

Η υποθερμία επέρχεται μετά από μεγάλη παραμονή μας στο νερό, χωρίς κατάλληλο εξοπλισμό.

Τα συμπτώματα εμφάνισής της - από τα προειδοποιητικά έως τα σοβαρά - με αυξανόμενη σειρά εμφάνισης και βαρύτητας είναι:

- Ρίγος ιδίως αν είναι μη ελεγχόμενο και συνεχές

- Πτώση της φυσικής κατάστασης, μυϊκός αποσυντονισμός

- Βραδύτητα στις αντιδράσεις, αργή σκέψη και ομιλία

- Διανοητική σύγχυση, παραισθήσεις

- Κώμα και ανακοπή

Ας μην παίρνουμε αψήφιστα την ασφάλεια μας ακόμα και τις μέρες των διακοπών όταν όλοι χαλαρώνουμε από την κούραση της καθημερινότητας. Σε όλα τα ατυχήματα ή τα δυστυχήματα, η πρόληψη και η σωστή ενημέρωση είναι τα στοιχεία που μπορούν να αποτρέψουν στις περισσότερες περιπτώσεις μια αρνητική εξέλιξη.

Καλές διακοπές σε όλους!