1977-2017. Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια από το ψήφισμα του ΟΗΕ που καθιέρωσε την όγδοη ημέρα του Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και της Διεθνούς Ειρήνης. Σαράντα χρόνια πριν εορτάστηκαν για πρώτη φορά τα δικαιώματα των γυναικών, αν και η συγκεκριμένη μέρα είχε ξεκινήσει άτυπα να εορτάζεται σε ΗΠΑ και Ευρώπη στις αρχές του 20ου αιώνα από γυναίκες που ζητούσαν ίσα εργασιακά δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου. 

8 Μαρτίου 1985. Οι κάκιστες συνθήκες εργασίας οδηγούν 20.000 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας που ζητούσαν μειωμένο ωράριο σε 10 από 16 ώρες και ίσες απολαβές με τους άνδρες, σε μαζική απεργία στη Νέα Υόρκη.

Οι αστυνομικές αρχές χρησιμοποιούν βία για να διαλυθεί το πλήθος, ενώ οι εργοστασιάρχες δίνουν το στίγμα τους: Ομαδικές απολύσεις. Δύο χρόνια αργότερα οι γυναίκες που συμμετείχαν στην κινητοποίηση οργανώνουν το πρώτο σωματείο γυναικών, κίνηση που δημιούργησε αργότερα θέμα διαχωρισμού ανάμεσα στο γυναικείο εργατικό κίνημα και τον φεμινισμό. 

1908. Με σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» 15.000 γυναίκες κατεβαίνουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης με αίτημα λιγότερες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Το ψωμί συμβόλιζε την οικονομική ασφάλεια και το τριαντάφυλλο την καλύτερη ποιότητα ζωής. 

Τελικά η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας καθιερώνεται το 1910, στη δεύτερη Διεθνή Συνδιάσκεψη των Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη και εορτάζεται για πρώτη φορά ένα χρόνο μετά. 

Στη Ρωσία, μετά το τέλος της Οκτωβριανής Επανάστασης, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι πείθει τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία, η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. 

Στην Ελλάδα η πρώτη απεργία εργατριών έγινε στις 13 Απριλίου του 1982 στον Πειραιά, στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα. Τη συγκεκριμένη χρονιά η εν λόγω υφαντουργία αποφάσισε να προβεί σε μειώσεις μισθών στις γυναίκες από 80 σε 60 λεπτά.

Την είδηση μετέδωσε τότε η πρώτη γυναικεία εφημερίδα η «Εφημερίδα των Κυριών» που κυκλοφόρησε το 1887 και πρόβαλλε θέματα που αφορούσαν στο δικαίωμα στην εκπαίδευση και στο δικαίωμα στην εργασία. 

Αφορμή για την υλοποίηση του προγράμματος «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία», είναι οι συνεχείς βανδαλισμοί και κλοπές μνημείων στους δημόσιους χώρους της πρωτεύουσας.

Όπως επισήμανε ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, παρουσιάζοντας το μεσημέρι της Δευτέρας 30 Ιανουαρίου 2017, σε συνέντευξη Τύπου, την πρωτοβουλία «από τα σχολεία, από τα πρώτα παιδικά χρόνια, πρέπει να ξεκινήσει η επαγρύπνηση, όχι μέσα από παραινέσεις και υποδείξεις, αλλά μέσω της βιωματικής μάθησης, της γνώσης, της καλλιέργειας, της αγάπης για την πόλη και την ιστορία της». Το πρωτοποριακό αυτό πρόγραμμα εφαρμόζεται ήδη σε 20 σχολεία (14 δημοτικά και 6 νηπιαγωγεία) της Αθήνας.

Οι μαθητές υιοθετούν ένα άγαλμα στη γειτονιά τους και ένα σε άλλη περιοχή της. Ειδικοί επιστήμονες αλλά και εκπαιδευτικοί, που συμμετείχαν σε ειδικά επιμορφωτικά σεμινάρια, μαθαίνουν στους μαθητές για τα αγάλματα που έχουν υιοθετήσει, την ιστορία τους, τη σημασία που έχουν για τον τόπο, στοιχεία τεχνικά για το πώς κατασκευάστηκαν, για την πρώτη ύλη του υλικού που κατασκευάστηκαν, καθώς και τον κόπο και το κόστος που απαιτείται για τις εργασίες αποκατάστασης, αν αυτά βανδαλιστούν.

Επίσης, οι μαθητές θα γράψουν σε τάμπλετ ιστορίες για τα αγάλματα που έχουν υιοθετήσει οι οποίες θα παρουσιαστούν στις 30 Μαΐου 2017, σε μια μεγάλη γιορτή που θα στηθεί στην Τεχνόπολη.

Για την υλοποίηση του προγράμματος συνεργάστηκαν πολλοί τομείς του δήμου, το υπουργείο Παιδείας και το Πολιτιστικό ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς. Κατά την 9η Απριλίου, ημέρα που έχει οριστεί ως «Ημέρα των Αγαλμάτων», στην Τεχνόπολη του δήμου Αθηναίων θα διεξαχθεί μια ανοιχτή στο κοινό εκδήλωση, αφιερωμένη στα γλυπτά και στην κατεργασία του μαρμάρου, με προβολές ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού μήκους.

Ακόμη, θα εκδοθεί εκπαιδευτικός οδηγός με τις προτάσεις για την προσέγγιση του θέματος και τις καλές πρακτικές, που θα αξιοποιηθούν, με σκοπό τη διεύρυνση του προγράμματος την επόμενη σχολική χρονιά, σε περισσότερα σχολεία.

Τόσο η γρίπη όσο και το κρυολόγημα είναι ιογενή νοσήματα και η αλληλοεπικάλυψη των συμπτωμάτων στις δύο περιπτώσεις πολλές φορές μάς δυσκολεύει να τα ξεχωρίσουμε.

Όπως επισημαίνει το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, κατά την περίοδο έξαρσης της γρίπης «κυκλοφορούν» και άλλοι ιοί που προσβάλλουν το αναπνευστικό και προκαλούν παρόμοια συμπτώματα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι ρινοϊοί, η κύρια αιτία του κοινού κρυολογήματος, και ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, ο οποίος αποτελεί την πιο συχνή αιτία σοβαρής νόσου του αναπνευστικού στα παιδιά και μία από τις κύριες αιτίες βαριάς νόσησης ή και θανάτου σε ηλικιωμένα άτομα.

Άλλοι ιοί που μπορεί επίσης να προκαλέσουν κλινική εικόνα παρόμοια με εκείνη της γρίπης είναι οι αδενοϊοί και οι ιοί της παραγρίπης.

Γρίπη vs. κρυολόγημα: Οι βασικές διαφορές

Το κοινό κρυολόγημα προκαλείται από ιούς διαφορετικούς από τους ιούς της γρίπης. Τα συμπτώματα του κρυολογήματος είναι συνήθως πιο ελαφρά, περιορίζονται στο ανώτερο αναπνευστικό (καταρροή, φτάρνισμα, πονόλαιμος), διαρκούν λιγότερο και σπάνια οδηγούν σε επιπλοκές. Αντίθετα, η γρίπη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσηση και επιπλοκές που μπορεί να αποδειχθούν ακόμη και θανατηφόρες για κάποια άτομα, π.χ. σε άτομα με χρόνια νοσήματα.

Πολλές φορές ένα σοβαρό κρυολόγημα και μια μέτριας βαρύτητας γρίπη μπορεί να εμφανίζονται με την ίδια περίπου κλινική εικόνα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι βασικές διαφορές μεταξύ του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης – παρότι τα συμπτώματα αυτά δεν εμφανίζονται πάντα.

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε γρίπη

Μπορεί να έχετε γρίπη εάν παρουσιάσετε ξαφνικά πυρετό, συμπτώματα από το αναπνευστικό (καταρροή, βήχα), έντονους μυϊκούς πόνους και αυτό συμβαίνει τους χειμερινούς μήνες, κυρίως από τον Δεκέμβριο έως το Μάρτιο. Βέβαια μπορεί να πάθετε γρίπη οποιαδήποτε άλλη εποχή του χρόνου, αυτό όμως είναι σπάνιο.

Συνήθως οι γιατροί θέτουν τη διάγνωση με βάση τα συμπτώματα. Πάντως είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε τη γρίπη από άλλες ιώσεις του αναπνευστικού και μόνο με ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να γίνει ακριβής διάγνωση, αν και σπανίως αυτές κρίνονται αναγκαίες.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν τις ακριβείς αιτίες της διαταραχής, η οποία είναι τρεις φορές πιο συχνή στα αγόρια από ότι στα κορίτσια. Ας δούμε τους πιο συχνούς μύθους που κυκλοφορούν για τη διαταραχή και τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Μύθος 1ος – Για τη Διαταραχή ευθύνεται η συμπεριφορά των γονιών που αδυνατούν να ελέγξουν το παιδί τους. Ωστόσο έρευνες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν έδειξαν ότι η συμπεριφορά των γονέων μπορεί να επηρεάσει (θετικά ή αρνητικά) ορισμένες συμπεριφορές, αλλά σίγουρα δεν είναι η αιτία.

Μύθος 2ος – Δεν πρόκειται για πάθηση αλλά για κακή συμπεριφορά. Όμως υπάρχουν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια ενώ απαιτείται η συμβολή παιδοψυχολόγου και η ιατρική παρακολούθηση. Μάλιστα πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οφείλεται σε ανισορροπία ή ανεπάρκεια των ορμονών που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του.

Μύθος 3ος – Επηρεάζει μόνο τα παιδιά. Ωστόσο το 70% των παιδιών που πάσχουν από τη διαταραχή εξακολουθούν να εμφανίζουν συμπτώματα στην εφηβεία.

Μύθος 4ος – Τα παιδιά που πάσχουν από ΔΕΠΥ δεν είναι έξυπνα. Η εν λόγω  διαταραχή όμως δεν σχετίζεται με τη νοημοσύνη του ανθρώπου.

Μύθος 5ος – Η διαταραχή είναι θέμα υπερκινητικότητας. Πολλοί συνδέουν τόσο πολύ τη διαταραχή με την υπερκινητικότητα, ώστε συμβουλεύουν αλλαγές στη διατροφή π.χ. λιγότερη ζάχαρη για να πάψει το παιδί να είναι υπερκινητικό. Ωστόσο η διατροφή αφενός δεν μπορεί να επηρεάσει τα συμπτώματα, αφετέρου η διαταραχή δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από υπερκινητικότητα.

Οι ημέρες των Χριστουγέννων είναι ημέρες χαράς, γιορτής, ξεκούρασης και διασκέδασης, αλλά και ημέρες που καταναλώνεται αρκετό φαγητό και ποτό! Το αποτέλεσμα της υπερκατανάλωσης αυτής αποτυπώνεται συνήθως άμεσα στη ζυγαριά ή στα ρούχα μας. καθώς η περίοδος των Χριστουγέννων μας «φορτώνει» με 0,5 έως 2,5 κιλά.

Παράθεση

«Μπορεί σαν νούμερο να  φαίνεται κάπως μικρό, όμως μεγάλο ποσοστό των ατόμων που θα πάρουν αυτό το βάρος δεν θα το χάσουν με το πέρας τον εορτών, αντίθετα θα το διατηρήσουν. Και τα Χριστούγεννα είναι μόνο μία από τις πολλές εορταστικές περιόδους που έχουμε στη χώρα μας» επισημαίνει η διαιτολόγος-διατροφολόγος κυρία Εύα Τσάκου.

Η ειδικός υποδεικνύει οκτώ τρόπους για την αποφυγή διατροφικών ατασθαλιών και καταχρήσεων που θα μας επιτρέψουν να…ανεβαίνουμε στη ζυγαριά χωρίς φόβο και μετά την περίοδο των γιορτών.
 
1. Προγραμματίστε τη διατροφή σας. Τα άτομα, που ακολουθούν καθόλη τη διάρκεια του έτους ισορροπημένη διατροφή, έχουν λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγουν μέσα στις εορτές ή να διατηρήσουν το παραπάνω βάρος με το πέρας των εορτών.

Όσο περισσότερο ισορροπημένη διατροφή έχετε, τόσο πιο εύκολο είναι να προγραμματίσετε σωστά τα γεύματά σας και τελικά να κάνετε σωστές επιλογές, τόσο από πλευράς ποιότητας, όσο και από πλευράς ποσότητας. Είναι σημαντικό να διατηρήσετε και μέσα στις γιορτές τα τρία κυρίως γεύματα, δηλαδή πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό, καθώς και την κατανάλωση τριών φρούτων ημερησίως.

2. Σπάστε την αυτόματη σκέψη «Γιορτές = Φαγητό». Αυτό από μόνο του αποτελεί το μαγικό «τρικ» για να μην ξεφύγετε! Έχουμε μεγαλώσει έχοντας συνδυάσει τις γιορτές με πολύ φαϊ, πολύ ποτό, πολλά γλυκά και ξεχνάμε ότι οι γιορτές είναι ευκαιρία να περάσουμε πολύ καλά, με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, να μιλήσουμε πολύ, να χορέψουμε πολύ και να γελάσουμε πολύ.

Ζούμε σε μία κοινωνία αφθονίας φαγητού, με αποτέλεσμα να μπορούμε ανά πάσα στιγμή να απολαύσουμε ξανά τα ίδια τρόφιμα. Επομένως, ας προσπαθήσουμε να διώξουμε το άγχος και τη λογική του «να τα φάω όλα τώρα» και ας απολαύσουμε  την ουσία των γιορτών.

3. Διαχειριστείτε το πιάτο σας. Συμβαίνει συχνά να πελαγώνει κάποιος εμπρός στη θέα ενός μεγάλου τραπεζιού με εδέσματα. Πάρτε ανάσα και δώστε χρόνο στον εαυτό σας, ώστε να επιλέξετε αυτά που πραγματικά θα απολαύσετε. Ρίξτε μία ματιά σε όλα τα φαγητά και επιλέξτε αυτά που σας αρέσουν περισσότερο, χωρίς να πάρετε «τσάμπα» θερμίδες από κάτι που τελικά δεν σας ικανοποιεί και θα σας αυξήσει το βάρος.

Ένα τρικ που θα σας γλιτώσει από πολλές περιττές θερμίδες είναι να χωρίσετε το πιάτο σας στη μέση, στο ½ να τοποθετήσετε ποικιλία λαχανικών και στο υπόλοιπο ½ τα υπόλοιπα τρόφιμα που θέλετε να καταναλώσετε.

4. Μασάτε πάντα αργά και πολλές φορές. Έρευνες έχουν δείξει, ότι το να μασάτε αργά και πολλές φορές, ακόμα και 30 φορές την μπουκιά, μπορούν να σας γλιτώσουν θερμίδες. Πέραν του ότι διευκολύνετε την πέψη, δίνετε και χρόνο στο στομάχι σας να σας δώσει το σήμα ότι έχει χορτάσει και μπορείτε να σταματήσετε. Ένα τρικ για να το πετύχετε είναι να αφήνετε το πιρούνι κάτω, μετά από κάθε μπουκιά.

5. Μην ξεχνάτε το νερό. Σε κάθε σας γεύμα να έχετε πιο κοντά το νερό σε σχέση με το αλκοόλ. Έτσι, θα πιάνετε πρώτα το νερό για να ξεδιψάσετε και θα αποφύγετε να καταναλώσετε μεγάλη ποσότητα αλκοόλ, επειδή απλά διψούσατε. Το ίδιο θα σας βοηθήσει και κατά την έξοδό σας για ποτό, όπου εκεί καλό είναι να μείνετε μακριά και από τα συνοδευτικά του αλκοόλ (πατατάκια κλπ).

6. Καταναλώστε γλυκά με έξυπνο τρόπο. Προσπαθήστε η πρόσληψη κάποιου γλυκού (μελομακάρονο, δίπλες, κουραμπιές) να μην υπερβεί τα 3 τεμάχια την εβδομάδα, να είναι μετά από κάποιο γεύμα σας και επιλέξετε αυτό που σας ικανοποιεί γευστικά περισσότερο. Επίσης, μπορείτε να μοιραστείτε το γλυκό σας! Επιπλέον, όταν σας πιάνει ανάγκη για γλυκό να σκέφτεστε «και αύριο μέρα είναι», δηλαδή δεν χρειάζεται να το φάω όλο σήμερα ή να φάω παραπάνω, αφού μπορώ να αφήσω κάτι και για αύριο!

7. Να είστε δραστήριοι. Οι ημέρες των Χριστουγέννων δίνουν την ευκαιρία πολύ χορού και περπατήματος. Συνεπώς αδράξτε την ευκαιρία και κάψτε παραπάνω θερμίδες. Επιπλέον, αφήστε το αυτοκίνητο και κάντε πολλές βόλτες. Έτσι, θα απολαύσετε και το στολισμένο τοπίο.

8. Επανέλθετε στο πρόγραμμά σας. Αποφύγετε τη σκέψη του «όλα ή τίποτα», δηλαδή «αφού χάλασα το πρόγραμμά μου δεν πειράζει να συνεχίσω να το χαλάω». Μείνετε συγκεντρωμένοι στο στόχο σας και επανέλθετε στις καλές διατροφικές σας συμπεριφορές αμέσως μετά από τις γιορτινές ημέρες. Καλό είναι να θυμάστε πως οι ημέρες των γιορτών πρακτικά δεν είναι περισσότερες από τέσσερις, άρα περιορίστε τις διατροφικές ατασθαλίες σε αυτές τις ημέρες μόνο.

Πηγή: protothema.gr

Μαζί όμως με όλα τα άλλα, συχνά τα Χριστούγεννα γίνονται αφορμή για… υπερβολές. Τραπέζια πιο γεμάτα από όσο χωράει το στομάχι μας, καταναλωτική «επιδημία» στα εμπορικά καταστήματα, υπερβολική κατανάλωση γλυκών και μπόλικο καθισιό γίνονται οι καινούριες συνήθειες των παιδιών για περίπου 15 μέρες.

Για να έχουμε λοιπόν Χριστούγεννα με… ΕΥΖΗΝ, η λέξη κλειδί είναι το μέτρο!

1. Στολίστε το σπίτι σας αλλά όχι με… γλυκά!
   
   Κάθε φορά που το παιδί σας περνάει από το σαλόνι αφήνει πίσω του ίχνη από ζάχαρη άχνη; Είναι βέβαιο ότι η καθημερινή οπτική επαφή με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες θα αυξήσει την κατανάλωσή τους, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες!
   
   Εξάλλου, είναι μάταιο να προσπαθείτε να βάλετε όρια στα παιδιά ενώ ταυτόχρονα τα νόστιμα ερεθίσματα είναι μπροστά στα μάτια τους όλη μέρα. Επιλέξτε λοιπόν να μην στολίσετε το σαλόνι σας με γεμάτες πιατέλες παρά μόνο τις ημέρες των γιορτών!
    
2. Δημιουργήστε τα δικά σας οικογενειακά έθιμα!
   
   Επικεντρωθείτε σε δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τη σωματική δραστηριότητα και δεν χρειάζεται να σχετίζονται οπωσδήποτε με το φαγητό. Για παράδειγμα, οργανώστε μια μεγάλη βόλτα σε ένα αγαπημένο σας σημείο στην πόλη ή μια εκδρομή.
   
   Με τη βοήθεια των παιδιών δημιουργήστε χειροποίητες Χριστουγεννιάτικες κάρτες για τους φίλους και τους συγγενείς σας!
    
3. Μειώστε το κόστος!
   
   Είναι αλήθεια πως τα Χριστούγεννα αρέσουν σε όλους εκτός από… την τσέπη μας. Λίγο τα δώρα του Αϊ Βασίλη, τα εορταστικά τραπέζια όπου καλείστε ή που διοργανώνετε, οι βόλτες στα μαγαζιά, συνήθως καταλήγουν να μας βγάζουν λίγο έξω από τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
   
   Σε ότι αφορά στη διατροφή, περιορίστε τις υπερβολές στα γιορτινά τραπέζια και φροντίστε να αξιοποιήσετε ό,τι περισσέψει έτσι ώστε να μην πεταχτεί τίποτα. Για παράδειγμα, η γαλοπούλα του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού μπορεί να προστεθεί στη σαλάτα και να γίνει ένα ελαφρύ βραδινό την επόμενη μέρα!
    
4. Μείνετε απασχολημένοι ακόμα και μέσα στο σπίτι!
   
   Κλείστε την τηλεόραση και φτιάξτε μαζί με τα παιδιά σας τα δικά σας χειροποίητα στολίδια για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο! Φορέστε ποδιές και σκούφους και μπείτε στην κουζίνα για να δημιουργήσετε όλοι μαζί Χριστουγεννιάτικα εδέσματα, διαβάστε βιβλία, συζητήστε και ανακαλύψτε τη… μαγεία των Χριστουγέννων!
    
5. Το εορταστικό τραπέζι δεν θα είναι μόνο ένα!
   
   Θα είναι πολλά και για αυτό δεν χρειάζονται υπερβολές! Θυμηθείτε ότι πρακτικές, όπως «Χριστούγεννα είναι, ας φάμε κάτι παραπάνω» ή «ας βγούμε από το πρόγραμμα», ξεκινούν από εσάς, όχι από τα παιδιά.
   
   Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι δεν είναι αφορμή να μην φάμε λαχανικά ή να καταναλώσουμε πολύ περισσότερα γλυκά. Είναι αφορμή να φάμε μαζί με φίλους και συγγενείς, να δοκιμάσουμε διαφορετικά εδέσματα και να στολίσουμε το τραπέζι μας!
    
6. Μείνετε δραστήριοι!
   
   Αξιοποιείστε τον ελεύθερο σας χρόνο, βάζοντας τα θεμέλια για μια χρονιά με περισσότερη κίνηση! Εκτός από βόλτες ή χειμερινές εξορμήσεις, τα Χριστούγεννα μπορούν να γίνουν η αφορμή να ξεκινήσετε μια καινούργια οικογενειακή δραστηριότητα.
   
   Ένας μικρός περίπατος μετά το μεσημεριανό γεύμα, μια Κυριακάτικη βόλτα σε ένα διαφορετικό κάθε φορά πάρκο της πόλης σας, κλπ.

Η πιθανή υποκλοπή των φωτογραφιών ή ακόμα η διακίνησή τους από κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας πιθανόν να σας κάνουν να ξανασκεφτείτε τι θα μοιράζεστε στα κοινωνικά δίκτυα. Ποιες φωτογραφίες, ωστόσο, είναι καλύτερο να αποφεύγετε να ανεβάζετε;

• Φωτογραφίες στην μπανιέρα ή την παραλία. Αποφύγετε φωτογραφίες του παιδιού σας που απεικονίζεται ημίγυμνο ή γυμνό, καθώς υπάρχει πάντα κίνδυνος να πειραχθούν και να χρησιμοποιηθούν σε ιστοσελίδες με πορνογραφικό περιεχόμενο είτε να πέσουν στα «δίχτυα» μεμονωμένων παιδόφιλων.
• Τα προσωπικά του στοιχεία, όπως το ονοματεπώνυμό του, πού πηγαίνει σχολείο, σε ποια τμήματα παρακολουθεί εξωσχολικές δραστηριότητες.
• Όταν το παιδί είναι άρρωστο. Μπορεί κάποιες από τις φωτογραφίες να είναι χαριτωμένες, ωστόσο αν τις δημοσιοποιήσουμε δεν σεβόμαστε την ιδιωτικότητα του παιδιού και μάλιστα σε μια δύσκολη στιγμή.
• Αμήχανες στιγμές, που για εσάς μπορεί να είναι χαριτωμένες για εκείνο, όμως, ντροπιαστικές.
• Φωτογραφίες που πιστεύετε ότι δεν θα ήθελε να δημοσιευθούν. Ό,τι ανεβαίνει στο διαδίκτυο, μένει στην αιωνιότητα, επομένως υπάρχει και η περίπτωση να σας κατηγορήσει μελλοντικά ότι ανεβάσατε φωτογραφίες χωρίς την έγκρισή του.
• Φωτογραφίες άλλων παιδιών, ειδικά χωρίς την έγκριση των γονιών τους.

Άκου γονιέ...

Δεκαετίες τώρα, υπάρχουν πολλοί (γονείς, δάσκαλοι, Υπουργοί, μαθητές, αρμόδιοι και αναρμόδιοι) που πιστεύουν ότι αν με το άνοιγμα των σχολείων υπάρχουν δάσκαλοι και βιβλία, όλα είναι εντάξει. Εγώ, με την πείρα 33 χρόνων στα σχολεία, δεν το πιστεύω. Εσύ τι πιστεύεις;

Άκου γονιέ...

Φέρνουν το παιδί σου στην πρώτη τάξη από την ηλικία 5 χρονών και 8 μηνών. Του δίνουμε κάμποσα βιβλία και προσπαθεί να «μάθει», χωρίς να εξετάζουμε πόσο έτοιμο είναι γι αυτή την προσπάθεια. Στις χώρες που σου διαφημίζουν το εκπαιδευτικό τους σύστημα (π.χ. Φινλανδία, Σουηδία) τα παιδιά πηγαίνουν στο Δημοτικό 7 χρονών, όταν είναι έτοιμα. Έχουν δυο βιβλία Μαθηματικών όλη τη χρονιά και κάνουν μόνο πρόσθεση και αφαίρεση.

Τι λες; Σε ενδιαφέρουν αυτά; Δεν είναι λογικό το παιδάκι  σου να συναντά μαθησιακές δυσκολίες, να έχει παραβατικότητα κλπ.; Δεν νιώθεις ότι «καίμε» και «βιάζουμε» γνωσιολογικά τα παιδιά μας από τα πρώτα τους χρόνια; Δεν θα ήταν καλύτερο να προλαμβάνουμε παρά να τρέχουμε πίσω από τα προβλήματα, με επιτροπές και συσκέψεις;

Αφού δεν έχουμε την υποδομή να στεγάσουμε μια ακόμα χρονιά στα Νηπιαγωγεία, θα μπορούσε το πρόγραμμα της πρώτης τάξης να είναι όπως το πρόγραμμα της Προδημοτικής. Να υπάρχει ομαλή μετάβαση των παιδιών. Τα βιβλία να μεταφερθούν μια τάξη αργότερα. Έτσι καταργώντας τα βιβλία της ΣΤ’ τάξης, που είναι ουσιαστικά επανάληψη της Ε’ τάξης, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ωριμάσουν και να αποφύγουν μαθησιακές τραυματικές εμπειρίες. Κι όλα αυτά χωρίς ούτε ένα σεντ κόστος.

Άκου γονιέ...

Ξυπνάς το παιδί σου από τα χαράματα, «με την τσίμπλα στο μάτι» να το φέρεις στο σχολείο. Παρά τις μελέτες για το βιολογικό ρολόι του παιδιού και τη σωστή του ανάπτυξη, επιμένουμε να προσπαθούμε να μάθει πριν ξυπνήσει καλά καλά. Στις χώρες που σου διαφημίζουν τα παιδιά ξεκινούν το σχολείο στις 9 το πρωί.

Άκου γονιέ...

Κάθε χρόνο από το Μάη μέχρι και το Σεπτέμβρη διαβάζεις σελίδες ολόκληρες με μεταθέσεις, μετακινήσεις, τοποθετήσεις, διορισμούς δασκάλων. ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ σχεδόν οι μισοί δάσκαλοι αλλάζουν σχολείο. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, ίσως και στον κόσμο. Στις άλλες χώρες οι δάσκαλοι έχουν μόνιμη θέση στα σχολεία. Οι αλλαγές είναι σπάνιες, για εγκυμοσύνες, αφυπηρετήσεις ή μείωση τμημάτων. 

Σε πολλές μάλιστα χώρες προγραμματίζουν με προοπτική τριετίας και γνωρίζουν οι δάσκαλοι και οι γονείς τους δασκάλους της επόμενης τριετίας. Σε ενδιαφέρουν όλα αυτά; Με όλη αυτή τη «μετοικεσία» των δασκάλων ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, που γίνεται στην Κύπρο, σου αρκεί να ανοίξουν τα σχολεία με δασκάλους και βιβλία; Νομίζεις όλη αυτή η κατάσταση δεν επηρεάζει την ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία μας; Για σκέψου λίγο...

Άκου γονιέ...

Πρόσεξε που επενδύουν σε άλλες χώρες. Σε πολλές χώρες όλα τα παιδιά έχουν καθημερινά δωρεάν γεύμα, και σνακ και φρούτο στο εστιατόριο του σχολείου. Σε κάποιες πληρώνουν για αυτά 2-3 ευρώ την ημέρα. Σκέψου τη βοήθεια στην οικογένεια. Σε ενδιαφέρουν όλα αυτά; Τι λες; Έχουν επίπτωση στην ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία;

Άκου γονιέ...

Στις περισσότερες χώρες ο Διευθυντής του σχολείου δεν έχει διδακτικό ωράριο. Η επιλογή τους γίνεται αφού έχουν περάσει από διετή συνήθως «Σχολή για Διευθυντές». Σε πολλές χώρες υπάρχουν και Βοηθοί Διευθυντές χωρίς διδακτικό ωράριο. Είναι υπεύθυνος να πάρει αποφάσεις και να λογοδοτήσει για τα πάντα.

Έχει αποφασιστικό λόγο στις προσλήψεις του διδακτικού και βοηθητικού προσωπικού στο σχολείο. Εδώ μεσολαβούν και έχουν λόγο στη λειτουργία του σχολείου πλήθος αρμοδίων: Υπουργείο Παιδείας, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Σχολική Εφορεία, Σύνδεσμος Γονέων, Γραφείο Ευημερίας, Δήμος, κ.λ.π. Για σκέψου λίγο. Σε ενδιαφέρουν όλα αυτά; Τι λες; Έχουν επίπτωση στην ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία;

Άκου γονιέ...

Στις χώρες που σου διαφημίζουν οι δάσκαλοι έχουν διδακτικό ωράριο 22-25 περιόδους. Αρκετές περιόδους, κυρίως στα πρακτικά θέματα, υπάρχει δεύτερος δάσκαλος στην τάξη. Τις υπόλοιπες περιόδους που βρίσκονται στο σχολείο έχουν χρόνο για ξεκούραση, διόρθωμα, αξιολόγηση εργασιών, συναντήσεις και προγραμματισμό με το Διευθυντή, τους συναδέλφους και τους γονείς, κ.λ.π. Για σκέψου λίγο. Σε ενδιαφέρουν όλα αυτά; Τι λες; Έχουν επίπτωση στην ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία;

Άκου γονιέ...

Στις άλλες χώρες τα παιδιά κάθε εβδομάδα κάνουν 5 ως 8 περιόδους μάθημα της Γλώσσας, 3-5 περιόδους Μαθηματικά. Τα άλλα μαθήματα είναι, κυρίως, πρακτικά: Ξυλουργική, Μεταλλοτεχνία, Ραπτική, Μαγειρική, Τεχνολογία, Χειροτεχνία, Χορός, Φυσική Αγωγή, κ.ά. Τα γνωσιοκεντρικά μαθήματα είναι λίγες ώρες την εβδομάδα.  Περισσότερες ώρες είναι τα πρακτικά θέματα.

Τι λες για όλα αυτά; Δεν επιδρούν στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και τη διάθεσή τους για το σχολείο; Τα Μαθηματικά, για παράδειγμα μαθαίνονται καλύτερα λύνοντας περισσότερα φυλλάδια ή βιώνοντάς τα στην πρακτική ενασχόληση κατά την οποία  το παιδί αντιλαμβάνεται και τη χρησιμότητά τους στη ζωή;

Άκου γονιέ...

Σου λένε ότι δεν έχει σημασία με ποιο καθεστώς εργάζονται οι δάσκαλοι στο σχολείο των παιδιών σου. Αν είναι μόνιμοι ή αντικαταστάτες ή με αγορά υπηρεσιών. «Δεν τρέχει τίποτα» αν οι δάσκαλοι τρέχουν από το ένα σχολείο στο άλλο σε προγράμματα ολοήμερου, ΔΡΑ.Σ.Ε, επιμορφωτικά, αντικαταστάσεις, Α.Γ.Ο, κ.ά για να συμπληρώσουν κάποιες ώρες. Να πάρουν 300 - 500 ευρώ το μήνα, τα οποία τα έχουν «φάει» στις βενζίνες. Εσύ τι λες; Για σκέψου λίγο. Δεν έχει επίπτωση στην ποιότητα της εκπαίδευσης και την ασφάλεια των παιδιών;

Άκου γονιέ...

Σε άλλες χώρες η άδεια μητρότητας είναι τουλάχιστον ένας χρόνος. Πληρωμένη και υποχρεωτικά κάποιοι μήνες και για τον πατέρα. Δίνουν τεράστια σημασία στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του παιδιού. Και όταν θα έρθει στο σχολείο υπάρχει η ομάδα στήριξης της οικογένειας από Κοινωνιολόγο, Σχολικό Ψυχολόγο, Ιατρικό λειτουργό κ.ά. Αυτά όλα μόνιμες παροχές, συγκροτημένες, δεν χρειάζεται να τις... καλέσει κάποιος για να επιληφθούν των θεμάτων. Για σκέψου λίγο. Σε ενδιαφέρουν όλα αυτά; Τι λες; Έχουν επίπτωση στην ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία;

Άκου γονιέ...

Μετά από όλα αυτά πιστεύεις ότι είναι αρκετό όταν ανοίγουν τα σχολεία να έχουν απλά δασκάλους και βιβλία. Εγώ δεν το πιστεύω. Είμαι κι εγώ γονιός και αυτή η ιδιότητα είναι ισόβια. Δάσκαλος κάποτε, έστω τυπικά, θα σταματήσω να είμαι. Δεν θεωρώ το σχολείο απλά «παρκινγκ» παιδιών. Μ’ ενδιαφέρουν πολλά περισσότερα και πιο ουσιαστικά.

Άκου γονιέ...

Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά ακόμα. Ξέρω σου έβαλα δύσκολα. Δεν σ’ έχουν συνηθίσει να σκέφτεσαι και να διεκδικείς τα ουσιαστικά. Οι ηγεσίες των οργανωμένων γονιών σπάνια ασχολούνται με τα ουσιώδη. Μη νομίζεις ... και η ηγεσία της ΠΟΕΔ σπάνια καταφέρνει να σου δώσει να καταλάβεις ποια είναι τα βασικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Κι εμείς οι δάσκαλοι κάνουμε αγώνα για να αλλάξουν οι νοοτροπίες της ηγεσίας μας. Σκέψου και δράσε κι εσύ να αλλάξουν οι νοοτροπίες στους οργανωμένους γονιούς. Ίσως τα καταφέρουμε ... Αξίζει τον κόπο για τα παιδιά μας.                                         

Σημείωση: Ο τίτλος του άρθρου είναι παράφραση και εμπνευσμένος από το βιβλίο του Λαρς  Πέρσον: «Άκου λευκέ...».  Εκδόσεις: «Σύγχρονη εποχή». Είναι για άλλο θέμα αλλά αξίζει να το διαβάσεις.

* Του Μανόλη Σόβολου  - Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου στην Κύπρο (... και γονιού)

«Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνδέσει την εποχική αλλεργία με την Άνοιξη, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού υποφέρει ιδιαίτερα και το φθινόπωρο», αναφέρει ο χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος, Μηνάς Αρτόπουλος.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα βασικά συμπτώματα που εμφανίζουν οι αλλεργίες κατά τους μήνες του Φθινοπώρου είναι, καταρροή, συνάχι, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση, βουρκωμένα μάτια, βήχας, μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, άσθμα, εξάνθημα με κνησμό μετά από έκθεση σε κρύο, κνησμός σε μύτη και μάτια.

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες τα βασικά υπεύθυνα αλλεργιογόνα για τις αλλεργίες του Φθινοπώρου είναι:

- Η γύρη από τα αγριόχορτα. Και αυτό γιατί παρόλο που τα αγριόχορτα ανθίζουν κυρίως τον Αύγουστο, η αναπαραγωγή τους και η παραγωγή της γύρης διαρκεί έως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.

- Τα ακάρεα. Η σχετικά υψηλή θερμοκρασία και η υγρασία είναι οι πλέον κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν. Οι σχολικές αίθουσες διδασκαλίας που έχουν παραμείνει για πολύ καιρό κλειστές, όπως και τα χαλιά ή μοκέτες, τα στρώματα, οι κουρτίνες, τα χνουδωτά παιδικά παιχνίδια αποτελούν κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των ακάρεων που ευδοκιμούν μέσα στη σκόνη των κτιρίων, η ύπαρξή τους μάλιστα δεν εξαρτάται από το πόσο καθαρός είναι ο χώρος.

- Οι μύκητες. Οι σχολικές αίθουσες αφού έχουν παραμείνει κλειστές για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπόγεια, αποθήκες, αλλά και χώροι με αυξημένη υγρασία (μπάνια σπιτιού), είναι το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των μυκήτων, οι οποίοι ενοχοποιούνται για την αύξηση των κρίσεων άσθματος.

- Ισχυροί άνεμοι. Λόγω της διασποράς της γύρης, μπορεί να επιδεινώνουν τα συμπτώματα των αλλεργικών ατόμων.

Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων αλλεργίας, οι γιατροί συνιστούν στους ασθενείς να υποβάλλονται σε αλλεργικό τεστ προκειμένου να εντοπιστεί το υπεύθυνο αλλεργιογόνο και να δοθεί η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, που θα αποφασιστεί από τον ειδικό γιατρό βάση του ιστορικού και της κλινικής εξέτασης, σημειώνει ο κ. Αρτόπουλος.

Το πρώτο μέτρο άμυνας, όσων έχουν πρόβλημα αλλεργίας, είναι η πρόληψη με αποφυγή υπεύθυνου αλλεργιογόνου, εφόσον είναι γνωστό και είναι εφικτό, παραμονή σε κλειστό χώρο τις ώρες (10:00 -15:00) που η γύρη παρουσιάζει αυξημένη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα, χρήση μάσκας κατά τη διάρκεια καθαρισμού αυλής ή υπόγειων χώρων και καλό αερισμό κλειστών χώρων, ενώ πριν την ενεργοποίηση της θέρμανσης, καλός καθαρισμός των σωμάτων και αλλαγή των φίλτρων των κλιματιστικών.

Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Όπως αναφέρεται, στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους.

Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα.

Για τους λόγους αυτούς, είναι σημαντικό να μάθουν από μικρή ηλικία να προστατεύουν τον εαυτό τους και να μην τον θέτουν σε κίνδυνο, επισημαίνει η “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος”.

Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά πρέπει να μάθουν  σωστή οδική συμπεριφορά, έχοντας όμως υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει.

Γι΄αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, γι΄ αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.

Αν τα παιδιά πηγαίνουν  στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο,  να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου και να εξηγήσουμε  ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Στην περίπτωση που  πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και  οι γονείς, να εξηγήσουν γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν  την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.

Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Αν πηγαίνουν με τα πόδια  πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.

Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στην γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο την ασφαλή διέλευση αυτών.

Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν.

Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.

Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης, αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.

Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.

Πρέπει τα παιδιά να ενημερώνονται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.

Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.

Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών.

“Υπάρχουν κάποιοι τρόποι να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για το νέο αυτό ξεκίνημα”, όπως λέει η κα Δήμητρα Γιαννακάκου Ραζέλου Χειρουργός ΩΡΛ Έπιστημονικός Συν/της Ιασώ Παίδων .

Και τονίζει:

"Αρχικά θα πρέπει να φροντίσουμε τη διατροφή των παιδιών, να παρασκευάζουμε γεύματαυγιεινά στο σπίτι ,πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά και να αποφεύγουμε έτοιμες επεξεργασμένες τροφές. Η σωστή ενίσχυση του οργανισμού προστατεύει τα παιδιά και από τις ιώσεις που πολλές φορές εμφανίζονται κατά την έναρξη του σχολείου.

Ένα από τα πιο σοβαρά σημεία που αξίζει να σταθούμε είναι ο ύπνος. Οι ώρες ύπνου κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών μπορεί να διαφέρουν πολύ από αυτές του σχολικού έτους. Η σταδιακή προσαρμογή του παιδιού στον ύπνο νωρίς το βράδυ και την πρωινή έγερση είναι σημαντική ώστε ξεκούραστο και καλοδιάθετο να ξεκινήσει το σχολείο.

Δεν θα πρέπει να παραμελήσουμε έναν παιδιατρικό έλεγχο για τον έλεγχο των παιδιών μας, που συνήθως όμως γίνεται γιατί το απαιτούν τα σχολεία. Απαραίτητος είναι και οφθαλμολογικός και ακουολογικός έλεγχος των παιδιών προκειμένου να αντιμετωπιστεί έγκαιρα οποιοδήποτε πρόβλημα χωρίς αυτό να επηρεάσει την απόδοση των μαθητών.

Το πιο σημαντικό όμως είναι να μεταδώσουμε στα παιδιά μας την καλή μας διάθεση και την αισιοδοξία για το νέο αυτό ξεκίνημα".

Πηγή: protothema.gr

Το ίδιο άγχος εμφανίζεται όμως και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όταν το παιδί πρέπει να πάει στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ή και στην πρώτη δημοτικού.

Τι συμβαίνει στο παιδί και αγχώνεται; Η ειδικός, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια κυρία Λίζα Βάρβογλη, εξηγεί τι βιώνει το παιδί ανά ηλικία, πώς εκδηλώνει τα άγχος του και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο μπορούν οι γονείς να το βοηθήσουν να διαχειριστεί όσο πιο ομαλά γίνεται τη νέα φάση της ζωής του.

«Στην ηλικία 3-4 ετών τα παιδιά αισθάνονται πιο ικανά, πιο δυναμικά και έχουν καλύτερο έλεγχο του μικρόκοσμου τους. Το να φύγουν από το σπίτι και να ξεκινήσουν παιδικό ή νηπιαγωγείο ως προνήπια δεν παύει να είναι μια νέα, άγνωστη εμπειρία που τους προκαλεί άγχος ως ένα βαθμό» λέει η ειδικός.

Τι σκέφτεται το παιδί και αγχώνεται

• Θα ξαναδώ τη μαμά μου;
• Θα έρθει η μαμά μου να με πάρει ή θα με ξεχάσει εδώ;
• Τι θα γίνει αν δε μου αρέσει και στεναχωριέμαι;

Πώς να το βοηθήσετε

Συζητήστε για τους φόβους του και δώστε αντικειμενικές απαντήσεις, με χρονικούς όρους που καταλαβαίνει το παιδί:

• «Η μαμά σε αγαπάει πολύ, θα έρθω να σε πάρω μετά το μεσημεριανό φαγητό».
• Διαβάστε βιβλία με ήρωες που ξεκινούν να πηγαίνουν σχολείο.
• Διαλέξτε έναν νέο «φίλο», ένα μικρό λούτρινο ζωάκι (όχι το αγαπημένο του, γιατί αν χαθεί… χαθήκατε!) και δώστε το στο παιδί μαζί του.
• Όταν έρθει η ώρα να πείτε «αντίο», αγκαλιάστε και φιλήστε το παιδί σας και φύγετε αποφασιστικά.  Όσο πιο πολύ μένετε με το παιδί (και του μεταδίδετε το άγχος σας), τόσο πιο πολύ «κολλάει» και αυτό επάνω σας.

Η εμπειρία του νηπιαγωγείου ενισχύει πολλαπλώς την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Εμπρός στο κατώφλι του δημοτικού όμως το πιο πιθανό είναι το παιδί να εκδηλώσει και πάλι άγχος αποχωρισμού.

«Στην ηλικία 5-6 ετών, το παιδί του νηπιαγωγείου και της πρώτης δημοτικού μπορεί να έχει άγχος, επειδή θα έχει και ένα νέο ξεκίνημα, στο «μεγάλο» σχολείο, με περισσότερα άτομα, νέους φίλους και πιο πολλές ώρες» λέει η κυρία Βάρβογλη.

Τι σκέφτεται το παιδί και αγχώνεται

• Θα έρθει να με πάρει η μαμά;
• Το σχολείο είναι πολύ μεγάλο: τι θα γίνει αν χαθώ/αν δε βρίσκω την τάξη μου;
• Θα κάνω νέους φίλους;
• Τι θα γίνει αν δεν ξέρω όλα τα γράμματα/αριθμούς, κλπ;

Πώς να το βοηθήσετε

• Διαβεβαιώστε, όσες φορές κι αν χρειαστεί, το παιδί ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσετε στο σχολείο!
• Αν έχετε τη δυνατότητα, κάντε με το παιδί μια βόλτα έξω και μέσα από το σχολείο, γνωρίστε μαζί του τη δασκάλα του.  Συζητήστε για όλα τα ωραία πράγματα που θα συμβούν τη φετινή σχολική χρονιά.  Διαλέξτε παρέα την τσάντα και τα σχολικά του παιδιού.
• Απαντήστε στις ερωτήσεις του αντικειμενικά και με μια δόση χιούμορ: «αν τα ήξερες όλα δε θα πήγαινες πρώτη δημοτικού, θα σε έστελναν κατευθείαν στο γυμνάσιο!».
• Φτιάξτε του ένα μπρελόκ με μια οικογενειακή φωτογραφία και κρεμάστε το στην τσάντα του παιδιού.
• Υποσχεθείτε στο παιδί ότι θα κάνετε κάτι όμορφο μαζί μετά το σχολείο (και κρατήστε την υπόσχεση σας!).

Οι 5 Χειρότεροι Τρόποι για να Πείτε «Αντίο» στο Παιδί

• Φεύγετε στα κρυφά, χωρίς να πείτε «αντίο».  Το παιδί αισθάνεται προδομένο και δεν σας εμπιστεύεται.
• Παραμένετε στην τάξη για να δείτε αν το παιδί σας προσαρμόστηκε.  Το παιδί στρέφεται να σας δει, αλλά έτσι δεν ασχολείται με άλλα πράγματα στην τάξη, που θα το βοηθούσαν να περάσει καλά και να μειωθεί το άγχος του.
• Δείχνετε στο παιδί τη στεναχώρια σου και του λέτε ότι λυπάστε που φεύγετε.  Έτσι του δίνετε το μήνυμα ότι το σχολείο είναι κάτι αρνητικό και το άγχος του εντείνεται.
• Εκνευρίζεστε με το παιδί που έχει άγχος, του φωνάζετε και το μαλώνετε σε μια προσπάθεια να το… ηρεμήσετε!  Αυτή η τακτική επιτείνει το άγχος και τη δυσκολία αποχωρισμού.
• Δε συνδέεστε συναισθηματικά με το παιδί και βιάζεστε να διεκπεραιώσετε τις δουλειές σας για να το πάτε σχολείο.  Αφιερώστε λίγο χρόνο στο σπίτι για να συνδεθείτε συναισθηματικά, κάντε μια αγκαλίτσα, διαβεβαιώστε το για την αγάπη σας και ευχηθείτε του να περάσει όμορφα στο σχολείο.