Τα παραπάνω αναφέρει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η υπεύθυνη των προγραμμάτων λογοθεραπείας του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Βορειο-Δυτικού Τομέα (ΚΨΥΒΔ/Τ) Θεσσαλονίκης, λογοπεδικός Κατερίνα Καλαϊτζίδου, με αφορμή την ανοιχτή επικοινωνία με το κοινό για θέματα διαταραχών ροής ομιλίας που πραγματοποιείται σήμερα από το ΚΨΥΒΔ/Τ στις Συκιές.

Ομαδικά προγράμματα θεραπείας τραυλισμού για εφήβους και ενήλικες και ατομικά για παιδιά, εφήβους και ενήλικες εφαρμόζονται από το 2013 στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Βορειοδυτικού Τομέα Θεσσαλονίκης με αποτελέσματα που άλλαξαν τη ζωή των ατόμων που τραύλιζαν.

«Το ομαδικό πρόγραμμα συνέβαλε στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησής μου» λέει έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος θεραπείας η Βίκυ. Ικανοποιημένοι δηλώνουν ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας η Θάλεια και ο Φώτης. «Μετά τη θεραπεία, νιώθω πιο σίγουρη, έμαθα να τροποποιώ και να ελέγχω καλύτερα την ομιλία μου, δε με απασχολεί τόσο η γνώμη των άλλων, είδα ότι είμαι κάτι περισσότερο από τον τραυλισμό και μαθαίνω να βλέπω τη θετική πλευρά του» δηλώνει η Θάλεια, ενώ ο Φώτης σημειώνει: «Αποδείχτηκε ότι η θεραπεία αποτελεί μια γερή βάση για την τροποποίηση και τον έλεγχο της ροής της ομιλίας σε μακροχρόνιο επίπεδο υπό την προϋπόθεση της συνεχούς εξάσκησης».

Ο τραυλισμός εμφανίζεται στο 5% των παιδιών

Ο εξελικτικός τραυλισμός, ως διαταραχή στη ροή της ομιλίας, εμφανίζεται σε 5% των παιδιών προσχολικής ηλικίας, παραμένει όμως μόνο στο 1% από αυτά και στην μετέπειτα ζωή τους αναφέρει η κ. Καλαϊτζίδου. Το άτομο που τραυλίζει δυσκολεύεται να μιλάει με ευχέρεια, μπορεί να επαναλαμβάνει φθόγγους, συλλαβές ή λέξεις, να επιμηκύνει ήχους, να έχει μπλοκαρίσματα, να αποφεύγει τη βλεμματική επαφή κ.α. Έτσι, ο τραυλισμός μπορεί να δημιουργήσει συναισθηματικές δυσκολίες και να επηρεάσει την σχολική επίδοση και την κοινωνική ζωή του προσώπου που τραυλίζει.

«Η έγκαιρη και κατάλληλη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε κάθε ηλικία τα πρόσωπα που τραυλίζουν. Κατάλληλες παρεμβάσεις σε παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να αποτρέψουν την εδραίωση του τραυλισμού. Η λογοθεραπεία με τις κατάλληλες προσεγγίσεις μπορεί να δώσει απαντήσεις και να βοηθήσει τα παιδιά σχολικής ηλικίας, τους εφήβους και τους ενηλίκους, ώστε να περιοριστούν τα συμπτώματα του τραυλισμού και οι επικοινωνιακές, ψυχολογικές και λειτουργικές συνέπειές του» αναφέρει η κ. Καλαϊτζίδου.

newsbeast.gr

Η αιτία που μερικές γυναίκες κάνουν συνέχεια αποβολές, όταν μένουν έγκυες, πιθανώς οφείλεται στο ότι υπάρχει έλλειψη βλαστικών κυττάρων στη μήτρα τους, σύμφωνα με βρετανούς επιστήμονες. Είναι η πρώτη φορά που προτείνεται κάτι τέτοιο ως εξήγηση των συχνών αποβολών.

Οι ερευνητές των Σχολών Ιατρικής και Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ, με επικεφαλής τον καθηγητή μαιευτικής και γυναικολογίας Γιαν Μπρόζενς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Stem Cells», δήλωσαν ότι θα επιχειρήσουν πλέον να αναπτύξουν μια νέα θεραπεία, με βάση τα ευρήματά τους.

Περίπου μία στις πέντε κυήσεις καταλήγει σε αποβολή, ενώ μία στις 100 γυναίκες εμφανίζει τουλάχιστον τρεις διαδοχικές αποβολές.

Η έλλειψη βλαστικών κυττάρων στην μήτρα μπορεί να οδηγεί στην πρόωρη γήρανσή της και στην αποτυχία της εγκυμοσύνης. Οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν να βρουν λύση στο προβλημα, βελτιώνοντας τον αριθμό και την λειτουργία των βλαστοκυττάρων.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Μελέτης για τον Καρκίνο και τη Διατροφή, οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση διαφόρων φυτικών συστατικών στην πρόληψη του καρκίνου. Η μελέτη περιελάμβανε 1.500 γυναίκες που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού και 1.500 που δεν είχαν λάβει διάγνωση για τη συγκεκριμένη νόσο.

Αναλύθηκαν σε βάθος οι διατροφικές τους συνήθειες και ελήφθησαν αιματολογικά δείγματα ώστε να μετρηθούν τα επίπεδα συστατικών όπως η βήτα καροτίνη, η βιταμίνη C[1] και το λυκοπένιο.

Οι αναλύσεις έδειξαν ότι η αυξημένη πρόσληψη βήτα καροτίνης συσχετίζεται με 40-60% μικρότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Πλούσια σε βήτα καροτίνη είναι, εκτός από το καρότο, το σπανάκι, η κόκκινη πιπεριά, το μάνγκο, το βερίκοκο, το σπαράγγι, το γκρέιπφρουτ, το μπιζέλι, η γλυκοπατάτα και το μπρόκολο.

Πηγή: Ethnos.gr

Η πρόσφατη έρευνα, ωστόσο, του Πανεπιστημίου του Gothenburg στη Σουηδία, επιβεβαιώνει ότι τα μωρά που είχαν έρθει σε επανειλημμένη επαφή με το σάλιο των γονιών τους, είχαν 12% λιγότερες πιθανότητες να έχουν άσθμα και 37 % λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν έκζεμα ή τροφικές αλλεργίες σε ηλικία 18 μηνών.

Έτσι, οι γονείς που καθαρίζουν την πιπίλα των βρεφών τους πιπιλώντας την πρώτα οι ίδιοι, μπορούν να ελαττώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αλλεργιών.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, αυτό πιθανά οφείλεται στη διέγερση του ανοσοποιητικού από μικρόβια που μεταφέρονται στα βρέφη από το σάλιο τους.

Βασική προϋπόθεση, φυσικά, είναι ότι οι γονείς δεν έχουν συμπτώματα ασθένειας, την οποία μπορεί να μεταδώσουν μ’ αυτό τον τρόπο στο παιδί τους.

Πηγή: onmed.gr

Η προεκλαμψία ευθύνεται για πάνω από τέσσερις στους 10 μητρικούς θανάτους ετησίως σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η έγκαιρη διάγνωση της προεκλαμψίας με ακρίβεια δυνητικά σώζει ζωές και, επιπλέον, μπορεί να έχει θετικές οικονομικές επιδράσεις στα συστήματα υγείας.

Μια νέα μελέτη με την ονομασία PROGNOSIS η οποία δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine, απέδειξε ότι οι χαμηλές τιμές του λόγου των πρωτεϊνών sFlt-1 και PlGF στο αίμα γυναικών που εμφανίζουν ενδείξεις και συμπτώματα προεκλαμψίας προβλέπουν την απουσία εκδήλωσης της πάθησης εντός μιας εβδομάδας. Τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν δείχνουν ότι μια τιμή έως και 38 για τον λόγο sFlt-1/PlGF, αποκλείει την εμφάνιση προεκλαμψίας για την επόμενη εβδομάδα με πολύ υψηλό επίπεδο αξιοπιστίας που αγγίζει το 99,3%.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ταυτοποίηση γυναικών που δεν έχουν πιθανότητες να εκδηλώσουν προεκλαμψία βραχυπρόθεσμα,  απαλλάσσει από το άγχος της παρακολούθησης καθώς και της διατάραξης της οικογενειακής ζωής που προκαλεί η νοσηλεία.

Επίσης η μελέτη έδειξε, ότι μια τιμή μεγαλύτερη από 38 για τον λόγο sFlt-1/PlGF βοηθά να προβλεφθεί αν οι γυναίκες με υπόνοια προεκλαμψίας θα εκδηλώσουν την πάθηση εντός τεσσάρων εβδομάδων, δίνοντας τη δυνατότητα στους γιατρούς να ταυτοποίησουν τους ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο και χρήζουν στενής παρακολούθησης.

Συγκεκριμένα, η μελέτη αυτή αποδεικνύει την προγνωστική αξία του λόγου ανοσοκιμασιών sFlt-1/PlGF Elecsys®, βάσει του οποίου προβλέπεται ποιες έγκυες γυναίκες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν προεκλαμψία μια πάθηση που αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου κι επιπλοκών για τις εγκύους και τα αγέννητα βρέφη τους.

Όπως δήλωσε ο Harald Zeisler, Καθηγητής του Τμήματος Μαιευτικής και Γυναικολογίας του Ιατρικoύ Πανεπιστημίου της Βιέννης και ερευνητής στη μελέτη, «τα συναισθηματικά οφέλη που προσφέρει η εξέταση είναι πολύ σημαντικά: η προεκλαμψία αναπτύσσεται γρήγορα και τα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν ακόμη και σε γυναίκες που είχαν υγιή εγκυμοσύνη μέχρι τη δεδομένη στιγμή. Η δυνατότητα να ανακοινώσουμε σε ασθενή με ενδείξεις και συμπτώματα προεκλαμψίας ότι έχει χαμηλή τιμή sFlt-1/PlGF και άρα δεν διατρέχει κίνδυνο να εμφανίσει την πάθηση βραχυπρόθεσμα, αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες με υψηλές τιμές sFlt-1/PlGF μπορούν να παραπεμφθούν σε νοσοκομεία με μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών και ενηλίκων, όπου θα τους παρασχεθεί η εξειδικευμένη φροντίδα που χρειάζονται».

Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι η προεκλαμψία εμφανίζεται μετά την 20η  εβδομάδα της εγκυμοσύνης, προσβάλλει περίπου μία στις 20 κυήσεις και ευθύνεται για περισσότερους από τέσσερις στους 10 μητρικούς θανάτους ετησίως σε ολόκληρο τον κόσμο. Αποτελεί την κύρια αιτία πρόωρου τοκετού, έχοντας ως συνέπεια την ευαίσθητη υγεία ή ακόμη και τον θάνατο των νεογνών. Εάν δεν δοθεί η δέουσα προσοχή στην προεκλαμψία, η μητέρα μπορεί να παρουσιάσει σπασμούς, ακόμη και να χάσει τη ζωή της.

Τα αίτια της πάθησης δεν έχουν γίνει πλήρως κατανοητά, γνωρίζουμε όμως ότι αυτή εμφανίζεται όταν μειώνεται η ροή του αίματος στον πλακούντα και κατά συνέπεια το έμβρυο δεν λαμβάνει αρκετό οξυγόνο και τροφή για τη σωστή ανάπτυξή του. Η προεκλαμψία είναι μια πάθηση που δεν παρουσιάζει απαραιτήτως συμπτώματα κι επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δεν θεραπεύεται και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω τοκετού.

Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι, το 2005, το μέσο κόστος για την προεκλαμψία, χωρίς να συνυπολογίζονται οι δαπάνες φυσιολογικού τοκετού, ανήλθε σε 9,009 στερλίνες ανά εγκυμοσύνη. Η προεκλαμψία προσβάλλει περίπου 8,5 εκατομμύρια γυναίκες κάθε χρόνο, με το ετήσιο κόστος να υπολογίζεται σε 76,6 δισ. στερλίνες (με βάση στοιχεία του 2005), αποτελώντας σημαντική οικονομική επιβάρυνση. Η κλινική χρήση του λόγου sFlt-1/PlGF για την πρόγνωση και την διάγνωση της προεκλαμψίας μπορεί να συμβάλλει στη μείωση των σχετικών δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, περιορίζοντας τόσο την εσφαλμένη απομάκρυνση των ασθενών από το νοσοκομείο όσο και την περιττή νοσηλεία τους. Η συστηματική χρήση της εξέτασης προεκλαμψίας της Roche μπορεί να μειώσει κατά 50% τον αριθμό των γυναικών που νοσηλεύονται πριν διαγνωστούν με προεκλαμψία, εξοικονομώντας περίπου 400 στερλίνες ανά ασθενή.

ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr

Δύο νέες έρευνες επιβεβαιώνουν τώρα πόσο σημαντικός είναι ο θηλασμός για την υγεία της μητέρας, καθώς μπορεί να αποτελέσει ασπίδα έναντι δύο πολύ σοβαρών ασθενειών.

Επιστήμονες από τον ιατρικό οργανισμό Kaiser Permanente, στο Ώκλαντ της Καλιφόρνια, παρακολούθησαν επί σειρά ετών 1.035 νέες μητέρες, οι οποίες στην διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν παρουσιάσει διαβήτη της κυήσεως.

Η επιλογή τους δεν ήταν τυχαία: ο διαβήτης της κυήσεως αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 αργότερα στη ζωή, εξηγούν στην επιθεώρηση «Annals of Internal Medicine».

Όπως διαπίστωσαν, όσες γυναίκες θήλασαν τα μωρά τους είχαν έως και 50% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τύπου 2 διαβήτη με το πέρασμα του χρόνου, σε σύγκριση με όσες δεν τα είχαν θηλάσει.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο θηλασμός πιθανώς επηρεάζει τον μεταβολισμό και την ευαισθησία στην ινσουλίνη, με συνέπεια να εμποδίζει τον τύπου 2 διαβήτη.

Στη δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Annals of Oncology», αξιολογήθηκαν 37.000 γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Όσες από αυτές είχαν θηλάσει τα μωρά τους χρόνια πριν αρρωστήσουν, είχαν κατά 20% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν μία επιθετική μορφή καρκίνου του μαστού που λέγεται τριπλά αρνητικός καρκίνος.

Τα ευρήματα αυτά απηχούν εκείνα προγενέστερων μελετών, δήλωσε η επικεφαλής της δεύτερης μελέτης δρ Μαρίσα Βάις, από το Ιατρικό Κέντρο Lankenau στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

Πώς μπορεί, όμως, να προστατεύει ο θηλασμός από τον καρκίνο του μαστού; «Δεν είμαστε σίγουροι, αλλά πιθανώς οι μαστοί δεν αναπτύσσονται πλήρως εάν δεν θηλάσει η γυναίκα», είπε η δρ Βάις. «Ως φαίνεται η πλήρης εσωτερική ωρίμανσή τους επέρχεται μόνο όταν αποκτήσουν την ικανότητα να παράγουν γάλα».

Οι διεθνείς υγειονομικοί οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) συνιστούν στις γυναίκες να θηλάζουν επί τουλάχιστον έξι μήνες τα μωρά τους, για να αποκομίζουν και οι ίδιες και εκείνα τα μέγιστα δυνατά οφέλη.

Πηγή:onmed.gr

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Σαρπ, τον κορυφαίο επιστήμονα της Αναπαραγωγικής Βιολογίας στη Βρετανία, επανεξέτασαν όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή των σπερματοζωαρίων, διαπιστώνοντας πως ό,τι κάνει η έγκυος ασκεί σημαντική επίδραση στην αναπαραγωγική ικανότητα του γιου της αργότερα στη ζωή του.

Σύμφωνα με τη μελέτη, το κάπνισμα, η έκθεση στα εντομοκτόνα και η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση κατά τις πρώτες εβδομάδες της κύησης κάνουν μεγαλύτερο κακό στον άντρα απ΄ ό,τι η έκθεσή του σε αυτά μετά τη γέννησή του.

Μολονότι, εξάλλου, οι βλάβες που προκαλούνται μετά την ενηλικίωση του άνδρα μπορούν να αντιστραφούν εάν αυτός κόψει τις κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα, οι βλάβες που προκαλούνται ενόσω βρίσκεται στη μήτρα μάλλον είναι μη αναστρέψιμες.

Ο καθηγητής Σαρπ εκτιμά ότι αυτό πιθανώς οφείλεται στο ότι η έκθεση του εμβρύου στις τοξίνες μειώνει τον αριθμό των επονομαζόμενων κυττάρων Sertoli. Τα κύτταρα αυτά είναι απαραίτητα για την ωρίμαση των σπερματοζωαρίων καθ΄ όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του άνδρα.

Δεδομένου ότι σχεδόν ένας στους πέντε άντρες έχει χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων, τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν πως οι γυναίκες πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό για τα μωρά τους στη διάρκεια της κύησης.

Η μελέτη

Η νέα μελέτη βασίστηκε στην αξιολόγηση μελετών απ΄ όλο τον κόσμο για τις επιδράσεις διαφόρων παραγόντων (όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η έκθεση σε διάφορα χημικά) στην ανδρική γονιμότητα.

Μία από τις μελέτες, που αφορούσε τις συνέπειες από ένα χημικό ατύχημα σε ιταλικό εργοστάσιο, έδειξε πως από τη διαρροή των χημικών δεν επηρεάστηκε η γονιμότητα των ανδρών που εκείνη την εποχή ήταν ήδη ενήλικες. Αντιθέτως, όσοι γεννήθηκαν λίγους μήνες μετά το ατύχημα, είχαν χαμηλότερο από τον αναμενόμενο αριθμό σπερματοζωαρίων όταν ενηλικιώθηκαν.

Η νέα μελέτη έδειξε ακόμη ότι χημικές ουσίες των τροφίμων, των καλλυντικών και των καθαριστικών προϊόντων μπορεί να ευθύνονται για ορισμένες συγγενείς (εκ γενετής) δυσμορφίες των γεννητικών οργάνων και για αύξηση του κινδύνου αναπτύξεως καρκίνου των όρχεων αργότερα στη ζωή. Ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι ίδιες ουσίες επηρεάζουν κατ΄ ανάλογο τρόπο και τους ενήλικους άνδρες.

Οπως γράφει ο δρ Σαρπ στην επιθεώρηση «Ρhilosophical Τransactions of the Royal Society Β», αν και είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη πως η ποιότητα του σπέρματος επηρεάζεται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά εντομοκτόνα, «αυτό μοιάζει εν πολλοίς μη τεκμηριωμένο» καθώς «δεν υπάρχουν ισχυρά στοιχεία πως η έκθεση των ενηλίκων ανδρών σε συνήθεις περιβαλλοντικές χημικές ουσίες ασκεί σημαντική επίδραση στη γονιμότητα».

Κάπνισμα και τρόπος ζωής

Κατ΄ αντίστοιχο τρόπο, η νέα μελέτη δείχνει πως συνολικά το κάπνισμα κατά την κύηση μπορεί να μειώσει έως κατά 40% τον αριθμό των σπερματοζωαρίων αργότερα στη ζωή, ενώ όταν καπνίζει ένας ενήλικος άνδρας ο αριθμός των σπερματοζωαρίων του μπορεί να είναι έως 10% χαμηλότερος από τον φυσιολογικό.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες συνήθειες των ενηλίκων ανδρών που αποτελούν πλήγμα για το σπέρμα τους: παχυσαρκία και καθιστικός τρόπος ζωής διαπιστώθηκε ότι επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητά τους να αποκτήσουν απογόνους.

«Η νέα μελέτη μάς υπενθυμίζει ότι η ικανότητα παραγωγής σπερματοζωαρίων εδραιώνεται πολύ νωρίς στη ζωή- πιθανώς πριν από τη γέννηση», σχολιάζει ο δρ Αλαν Πέισι, ειδικός στην ανδρική γονιμότητα από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ.

«Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία που έχει να μην εκθέτουν οι έγκυοι τα αγέννητα μωρά τους σε επιβλαβείς χημικές ουσίες, όπως ο καπνός του τσιγάρου. Οι δε άνδρες πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση σε ό,τι πλήττει την αναπαραγωγική ικανότητά τους- μεταξύ αυτών η καθιστική ζωή, η παχυσαρκία, τα καυτά μπάνια και η χρήση ουσιών».

Πηγή: tanea.gr

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προτείνει -αντί για τεστ Παπ- να γίνεται γονιδιακό τεστ (DNA), το οποίο θα δείχνει εάν η γυναίκα φέρει τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).

Η συγκεκριμένη εξέταση είναι 100% αξιόπιστη, έναντι 54% του τεστ Παπ. Στην περίπτωση βγει θετική για τον ιό, η γυναίκα να υποβάλλεται πλέον σε τεστ Παπ, προκειμένου να διαπιστώνεται εάν υπάρχει αλλοίωση στον τράχηλο.

Τα παραπάνω ανέφεραν χθες οι καθηγητές Γυναικολογίας Θεόδωρος Αγοραστός και Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος, παρουσιάζοντας τα ευρήματα μελέτης σχετικά με το κόστος από την ενδεχόμενη εφαρμογή της εν λόγω εξέτασης στον ΕΟΠΥΥ. Όπως αναφέρθηκε, με την εξέταση αυτή, οι θάνατοι από καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 75% και να εξοικονομηθούν τουλάχιστον 3,5 εκ. ευρώ για το σύστημα υγείας και τον ΕΟΠΥΥ.

Επίσης σημείωσαν ότι τα 250 από τα 600 νέα περιστατικά της νόσου κάθε χρόνο στην Ελλάδα, χάνουν τη μάχη από έναν καρκίνο ο οποίος είναι ο μόνος που θα μπορούσε να προληφθεί πλήρως. Όπως τόνισαν, μόνο το 30% των γυναικών κάνουν τακτικό γυναικολογικό έλεγχο, ενώ το τεστ ΠΑΠ δεν αρκεί σε αρκετές περιπτώσεις στις οποίες φαίνεται ότι μόνο το HPV DNA test αναγνωρίζει ακόμα κατά 100% τις γυναίκες με προκαρκινική αλλοίωση στον τράχηλο.

Τα νέα δεδομένα στην πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας προκύπτουν από την κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 4.009 γυναικών στη χώρα μας το διάστημα 2012-2014 από την ερευνητική ομάδα HERMES σε Πανεπιστημιακές Κλινικές και Εργαστήρια 5 πόλεων πανελλαδικά.

«Η ευαισθησία του τεστ Παπανικολάου για να αναγνωρίσει τις γυναίκες με προκαρκινική αλλοίωση στον τράχηλο, ανήλθε στο 53,7% ενώ η αντίστοιχη ευαισθησία του HPV DNA test ήταν 100%», υποστήριξε ο καθηγητής ο Θ.Αγοραστός, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας του ΑΠΘ και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Αντιμετώπισης του Ιού των Θηλωμάτων.

«Ουσιαστικά από τη μελέτη, πιστοποιήσαμε την υπεροχή του HPV DNA test έναντι του τεστ Παπανικολάου ως μέθοδο πληθυσμιακού ελέγχου για την πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας, ιδιαίτερα σε γυναίκες μεγαλύτερες των 30 ετών. Με το HPV DNA test η προληπτική επανεξέταση μπορεί να γίνεται κάθε 3 χρόνια» κατέληξε

Πηγή:star.gr

Ανάλογα με ποιο εντερικό παράσιτο (σκώληκα) μολύνεται μια γυναίκα, «πιάνει» παιδί πιο εύκολα ή πιο δύσκολα. Αυτό είναι το απροσδόκητο συμπέρασμα μιας ασυνήθιστης επιστημονικής έρευνας, που επί χρόνια μελέτησε μια φυλή του Βολιβιανού Αμαζονίου, τους Τσιμάνε.

 Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Άαρον Μπλάκγουελ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σάντα Μπάρμπαρα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 1.000 γυναίκες των Τσιμάνε επί εννέα χρόνια.
Όπως διαπιστώθηκε, οι γυναίκες που μολύνονται με ένα είδος σκουληκιού (το αγκυλόστομα), κάνουν αργότερα το πρώτο παιδί τους, γεννούν σε αραιότερα χρονικά διαστήματα και συνολικά αποκτούν λιγότερα παιδιά. Αντίθετα, όσες έχουν μολυνθεί με ένα άλλο είδος εντερικού παράσιτου (την ασκαρίδα), γεννούν πρόωρα το πρώτο παιδί τους, μεσολαβούν μικρότερα διαστήματα ανάμεσα στις γέννες τους και αποκτούν περισσότερα παιδιά.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι ο ένας μικροοργανισμός ευνοεί τη γονιμότητα και ο άλλος τη «φρενάρει», για άγνωστη αιτία, που πιθανώς έχει να κάνει με τη διαφορετική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στα δύο παράσιτα. Οι γυναίκες των Τσιμάνε χρησιμοποιούν σπάνια αντισυλληπτικές μεθόδους και κατά μέσο όρο γεννάνε εννέα παιδιά.

Το 70% του πληθυσμού των Τσιμάνε (συνολικά περίπου 16.000 άτομα) έχουν μολυνθεί από εντερικά παράσιτα, χωρίς να το ξέρουν. Οι γυναίκες με ασκαρίδα (που μπορεί να φθάσει τα 36 εκατοστά) κάνουν τρία περισσότερα παιδιά σε σχέση με όσες δεν έχουν μολυνθεί με το παράσιτο, ενώ όσες έχουν μολυνθεί με αγκυλόστομα (που είναι μικροσκοπικό), κάνουν τρία λιγότερα παιδιά.

Το έναυσμα για την έρευνα υπήρξε το γεγονός ότι μία επιστήμων, που διεξήγαγε μελέτες στη συγκεκριμένη περιοχή της Βολιβίας και η οποία προσπαθούσε να συλλάβει παιδί με τον άνδρα της, έμεινε πολύ γρήγορα έγκυος, πράγμα που την έβαλε σε σκέψεις κατά πόσο υπήρξε κάποιος περιβαλλοντικός παράγων, ο οποίος την έκανε πιο γόνιμη. Όπως αποδείχθηκε, ήταν…ένα σκουλήκι.

Διεθνώς, εκτιμάται ότι το αγκυλόστομα και η ασκαρίδα -που ανήκουν στις έλμινθες- έχουν μολύνει τουλάχιστον 800 εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως σε φτωχές χώρες. Συνεπώς δεν αποκλείεται να παίζουν ένα σημαντικό -αν και αφανή- ρόλο στην παγκόσμια δημογραφία, με την πιθανή επιρροή που ασκουν στη γυναικεία γονιμότητα.

Είναι πάντως αμφίβολο αν οι σύγχρονες δυτικές γυναίκες που δυσκολεύονται να κάνουν παιδί, θα ήθελαν να μολυνθούν με ένα εντερικό παράσιτο επί τούτου. Επιπλέον, οι παρασιτικές λοιμώξεις μπορεί να δημιουργήσουν επικίνδυνες επιπλοκές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γι” αυτό δύσκολα οι γιατροί θα αποτολμούσαν μια θεραπεία της υπογονιμότητας με τη βοήθεια σκωλήκων.

Πηγή: protothema.gr

Το εντυπωσιακό με αυτά τα στατιστικά είναι πως κάτι τέτοιο συμβαίνει για πρώτη φορά από το 1938 που ξεκίνησαν οι έρευνες τέτοιου είδους.

Η εν λόγω έρευνα υποστηρίζει πως οι γυναίκες επιλέγουν τη μητρότητα ολοένα και πιο αργά στη ζωή τους. Παράλληλα, αυξημένος είναι και ο αριθμός των γυναικών που δεν κάνουν καθόλου παιδιά, είτε λόγω επιλογής, είτε λόγω δυσκολιών.

Πιο συγκεκριμένα, το 2014, το 21% των μωρών που γεννήθηκαν στη Βρετανία και την Ουαλία, είχαν μητέρες άνω των 35 ετών, ενώ το 20% είχαν μητέρες νεαρότερες των 25 ετών.

Συνολικά, οι μητέρες στην πλειοψηφία τους ήταν μεταξύ 25 και 34 ετών, με το 52% να ανήκει στις μητέρες από 30 χρονών και πάνω.

Σύμφωνα με την έκθεση του ONS, ο μέσος όρος της ηλικίας των πατεράδων έχει επίσης αυξηθεί, καθώς το 2014 ο μέσος όρος ήταν 33,1 ετών, ενώ το 2013 ήταν 32,9 ετών.

Όπως σχολίασε ο Siobhan Freegard, ιδρυτής της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης «Channel Mum», η αύξηση που παρατηρήθηκε, πιθανότατα οφείλεται στην επιλογή των ζευγαριών να αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας μέχρι να αποκτήσουν μια επαγγελματική και οικονομική σταθερότητα.

Πιο συγκεκριμένα, ο Freegard δήλωσε στη «The Daily Telegraph» πως: « Για να ξεκινήσεις μια οικογένεια, χρειάζεσαι ένα σπίτι, αλλά σε πολλά μέρη κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο για όσους είναι κάτω των 25 ετών. Τα ενοίκια και οι τιμές των σπιτιών ξεπερνούν τους μισθούς, ενώ η αυξανόμενη επαγγελματική αβεβαιότητα σημαίνει πως τα ζευγάρια περιμένουν μέχρι να αισθανθούν σιγουριά για να γίνουν γονείς».

Αναφορικά με την κοινωνική κατάσταση των γονιών, το 53% των μωρών έχουν γονείς που έχουν παντρευτεί ή που ζουν με σύμφωνο συμβίωσης. Στο εν λόγω ποσοστό παρατηρείται πτώση, καθώς το 2004 άγγιζε το 58%.

Όσο πιο πολύ τηλέοραση βλέπεις τόσο πιο πιθανό είναι να χάσεις τη ζωή σου. Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας του National Cancer Institut στις ΗΠΑ η οποία έδειξε ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην τηλεθέαση και στην αύξηση του κινδύνου θανάτου από τις οχτώ κυριότερες αιτίες θανάτου στις ΗΠΑ ανάμεσα στις οποίες καρκίνος, καρδιοπάθεια και διαβήτης.

Οι επιστήμονες έβαλαν στο μικροσκόπιο περισσότερους από 221.000 ανθρώπους ηλικίας από 50 έως 71 ετών. Όλοι τους δεν έπασχαν από καμία χρόνια ασθένεια όταν ξεκίνησε η έρευνα. Οι ερευνητές βρήκαν ότι 3-4 ώρες τηλεόραση καθημερινά αυξάνει κατά 15% την πιθανότητα θανάτου από κάθε αιτία σε σχέση με όσους παρακολουθούσαν τηλεόραση για μια ώρα την ημέρα.

Το ποσοστό αυτό αυξάνεται, σύμφωνα με την έρευνα, στο 47% για όσους έμεναν μπροστά από τη μικρή οθόνη για επτά ώρες την ημέρα.

«Η έρευνά μας έρχεται να «κουμπώσει» με τον αυξανόμενο αριθμό των ερευνών που δείχνουν ότι το καθισιό μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα υγείας» εξηγεί η Σάρα Κιντλ από το National Cancer Institute.

protothema.gr

Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι οι γονείς πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην πρόσληψη ζάχαρης από ότι στις συνολικές θερμίδες, όταν επιδιώκουν να κάνουν αλλαγές στη διατροφή των παιδιών τους.

Το μεταβολικό σύνδρομο είναι μια ομάδα ασθενειών που εμφανίζονται ταυτόχρονα, όπως υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή γλυκόζη, περίσσεια λίπους γύρω από τη μέση και μη φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης, που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή νόσο, εγκεφαλικό επεισόδιο και διαβήτη.

Η ηπατική νόσος και ο διαβήτη τύπου 2, ασθένειες που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο, έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ των παιδιών σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην “Δύση”, λόγω της παχυσαρκίας και άλλων συνθηκών που προκαλούνται κυρίως από την κακή διατροφή.

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο Touro στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ προσπάθησαν να βρουν αν τα σωρευτικά αποτελέσματα της μεταβολικής νόσου οφείλονται στην παχυσαρκία, τις θερμίδες ή κάτι άλλο στη διατροφή. Βρήκαν ότι ο περιορισμός της ζάχαρης στα παιδιά, χωρίς να αλλάξει το σωματικό τους βάρος από κάποια άλλη δίαιτα κλπ μείωσε δραματικά τα συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου.

Για τις ανάγκες της έρευνας οι επιστήμονες εξέτασαν τις περιπτώσεις 44 παιδιών ηλικίας 9-18 ετών. Όλα τα παιδιά ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα και όλα είχαν επιδείξει σαφή συμπτώματα μεταβολικού συνδρόμου. Τα παιδιά ακολούθησαν μια συγκεκριμένη διατροφή επί 9 ημέρες, όπου διατήρησαν την πρωτεΐνη, το λίπος και τους υδατάνθρακες που συνήθως κατανάλωναν, αλλά μείωσαν την πρόσληψη ζάχαρης από το 28% της διατροφής τους στο 10%.

Η ζάχαρη που κόπηκε από τη διατροφή των παιδιών αντικαταστάθηκε με άμυλο, όπως κουλούρια, δημητριακά και ζυμαρικά, αν και τα παιδιά μπορούσαν ελεύθερα να πάρουν φυσική ζάχαρη μέσω των φρούτων.
 
Μετά τις 9 ημέρες, οι ερευνητές διαπίστωσαν σαφή μείωση στην πίεση του αίματος, τα τριγλυκερίδια, την κακή χοληστερόλη, τη γλυκόζη νηστείας και τα επίπεδα ινσουλίνης και βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά.

Πηγή:iatropedia.gr