Δεν υπάρχει κάποιος κεντρικός έλεγχος σε παγκόσμιο επίπεδο στα μελάνια που χρησιμοποιούνται στα τατουάζ και δεν έχουν γίνει συστηματικές μελέτες για την αντίδραση του σώματος στο μελάνι του τατουάζ, τον τρόπο επεξεργασίας του και την επίδρασή του στην ανθρώπινη υγεία.

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε τατουάζ, συμπεριλαμβανομένου του μόνιμου μακιγιάζ, μπορεί να συμβούν αμέσως μετά τη διαδικασία ή να εμφανιστούν και χρόνια αργότερα. Μια δερματοστιξία (όπως ονομάζεται στα ελληνικά) είναι ένα μόνιμο σημάδι αυτοέκφρασης, οπότε σκεφτείτε πολύ καλά αν και τι θέλετε να κάνετε στο σώμα σας.

Ερυθρότητα και οίδημα

Η παρουσία μεταλλικών αλάτων που περιέχονται σε ορισμένα μελάνια μπορεί να προκαλέσει ερυθρότητα και οίδημα γύρω από την περιοχή στην οποία έχει διεισδύσει η βελόνα. Αυτό το σύμπτωμα μπορεί να διαρκέσει έως και τρεις εβδομάδες. Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή γύρω από τα τατουάζ σε μερικούς ανθρώπους.

Αυτό το είδος της φλεγμονής πιο συχνά συνδέεται με το κίτρινο χρώμα, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε σχέδια που έχουν κόκκινη χρωστική ουσία, καθώς και οι δύο περιέχουν θειούχο κάδμιο, το οποίο προκαλεί φωτοευαισθησία.

Αλλεργικές αντιδράσεις

Η Δερματολογική Εταιρεία της Νέας Ζηλανδίας σημειώνει ότι η δερματοστιξία μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής και φωτοαλλεργική δερματίτιδα ως αποτέλεσμα της υπερευαισθησίας του δέρματος κάποιων ατόμων στις χρωστικές ουσίες. Οι αντιδράσεις αυτές εκδηλώνονται ως ένα κόκκινο εξάνθημα, που μερικές φορές συνοδεύεται από φολιδωτό δέρμα που ξεφλουδίζει.

Δερματικές λοιμώξεις

Αν και δεν συμβαίνουν συχνά, δερματικές λοιμώξεις έχουν εμφανισθεί μερικές φορές μετά από τατουάζ. Η Δερματολογική Εταιρεία Νέας Ζηλανδίας αναφέρει περιστατικά από μολυσματικό κηρίο, κυτταρίτιδα, απλό έρπη και κονδυλώματα ως ιογενείς λοιμώξεις που μπορεί να μεταδοθούν μέσω της χρήσης μη επαρκώς αποστειρωμένου εξοπλισμού.

Προϋπάρχουσες παθήσεις

Αν έχετε μια προϋπάρχουσα δερματική πάθηση, όπως το έκζεμα, θα ήταν σώφρον να επανεξετάσετε την απόφασή σας να κάνετε τατουάζ, αφού μπορεί να προκαλέσει εξάρσεις σε οποιαδήποτε προϋπάρχουσα πάθηση του δέρματος.

Σχηματισμός κοκκιωμάτων

Ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) σημειώνει ότι το σώμα αντιμετωπίζει μερικές φορές τις χρωστικές ουσίες στα τατουάζ ως ανεπιθύμητες ξένες ουσίες, κάτι που οδηγεί στο σχηματισμό κοκκιωμάτων στην περιοχή του σχεδίου. Τα κοκκιώματα είναι ανώμαλα στην υφή, κόκκινα σημάδια που αποτελούνται από κύτταρα του δέρματος και λευκά αιμοσφαίρια. Συνδέονται πιο συχνά συνδέεται με το κόκκινο μελάνι.

Λειχηνοειδή σημάδια

Οι λειχηνοειδείς αντιδράσεις στο μελάνι εκδηλώνονται ως γυαλιστερά, επίπεδα μοβ σημάδια που καλύπτονται με λευκές γραμμές. Αυτά πιο συχνά εμφανίζονται στις κόκκινες περιοχές ενός τατουάζ, επειδή είναι μια πιθανή αντίδραση του δέρματος στην κόκκινη χρωστική ουσία.

Πηγή: iatropedia

Ωστόσο, παρατηρήθηκε μείωση κατά 14% της πνευμονικής λειτουργίας και στις γυναίκες που ασχολούνταν με την οικιακή καθαριότητα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στη διάρκεια της καθαριότητας, οι πνεύμονες εκτίθενται σε χημικούς παράγοντες, όπως η αμμωνία που ερεθίζουν τους αεραγωγούς, καθώς και άλλες ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αναπνευστικές αντιδράσεις.

Οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Bergen εξηγούν ότι όταν χρησιμοποιούμε σπρέι καθαρισμού θα πρέπει να ακολουθούμε τις οδηγίες χρήσης, ενώ επισημαίνουν ότι συγκριτικά τα μαντηλάκια καθαρισμού εκλύουν λιγότερες πτητικές ουσίες. Επίσης, συνιστούν τον καλό αερισμό των χώρων κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το καθάρισμα.

Η έρευνά τους θα παρουσιαστεί στο Διεθνές Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Εταιρίας στο Λονδίνο.

Πηγή: vita.gr

Οι ερευνητές ανακάλυψαν, λοιπόν, πως το να κάθεσαι κάθε μέρα για οκτώ ώρες αυξάνει το κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 59%, αλλά αυτό το ρίσκο εξαλείφεται εντελώς αν ασκείσαι καθημερινά για περίπου μία ώρα.

Η έκθεση, που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, αναφέρει ότι η σημερινή «πανδημία» της αδράνειας έχει ως αποτέλεσμα να προκαλούνται περίπου 90.000 πρόωροι θάνατοι ετησίως, ενώ 1 στα 6 άτομα πάσχουν από διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικά επεισόδια και καρκίνο.

Έτσι μία ώρα άσκησης την ημέρα από έντονο τρέξιμο μέχρι ποδήλατο και κάποιο είδος προγράμματος, μειώνει τους κινδύνους καρδιοπάθειας και τονώνει τον οργανισμό, ο οποίος βρισκόταν σε αδράνεια όσες ώρες καθόσουν.

Οι γυναίκες που πίνουν πάνω από 14 ποτά (μερίδες αλκοόλ) την εβδομάδα, δηλαδή κατά μέσο όρο τουλάχιστον δύο τη μέρα, έχουν κατά 18% μικρότερη πιθανότητα να μείνουν έγκυες. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε τουλάχιστον δύο μπουκάλια κρασί την εβδομάδα.

Η κατανάλωση ενός έως επτά μερίδων αλκοόλ την εβδομάδα δεν φαίνεται να επηρεάζει καθόλου τη γυναικεία γονιμότητα, ενώ ούτε το είδος του αλκοολούχου ποτού (κρασί, μπίρα, βότκα κ.α.) παίζει ρόλο.

Όμως οι ερευνητές συνέστησαν στις γυναίκες να μην κάνουν περιστασιακές κραιπάλες με αλκοόλ, έστω και αραιά, γιατί αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον κύκλο της περιόδου τους.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την Έλεν Μίκελσεν του Τμήματος Κλινικής Επιδημιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ώρχους, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για 6.120 γυναίκες ηλικίας 21 έως 45 ετών για διάστημα εννέα ετών. Από αυτές, οι 4.210 έμειναν έγκυες, ενώ μόνο το 1,2% των γυναικών έπιναν πάνω από 14 ποτά εβδομαδιαίως.

Η μελέτη δεν έλαβε υπόψη της την κατανάλωση αλκοόλ από τους συντρόφους των γυναικών, κάτι που είναι γνωστό ότι επηρεάζει την ποιότητα του σπέρματος. Αν ένα ζευγάρι αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες να πιάσει παιδί, οι ειδικοί συστήνουν να περιορίσουν και οι δύο δραστικά το αλκοόλ.

Επίσης, το έμβρυο είναι άκρως ευάλωτο στο αλκοόλ κατά τις πρώτες εβδομάδες μετά τη σύλληψη.

Στις ανεπτυγμένες χώρες περίπου ένα στα τέσσερα ζευγάρια (24%) αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα υπογονιμότητας, πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι αδυνατούν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ο μήνυμα της νέας μελέτης είναι ότι και η παραμικρή σωματική δραστηριότητα μετράει για την υγεία και όχι μόνο η γυμναστική.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μουχάμαντ Φορουνζαφάρ τουΠανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) τα ευρήματα 174 ερευνών, που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1980-2016 και αφορούσαν τη σχέση ανάμεσα στη συνολική σωματική δραστηριότητα και στις διάφορες ασθένειες.

Περπατήστε και κερδίστε

Το «κλειδί», σύμφωνα με τη νέα μελέτη, είναι - πέρα από το γυμναστήριο και γενικά τα σπορ που κάνει κάποιος - να εμπλέκεται σε καθημερινές σωματικές δραστηριότητες, όπως οι δουλειές του νοικοκυριού, η κηπουρική, οι μετακινήσεις στη δουλειά και σε άλλα μέρη με τα πόδια και όχι με μέσα μεταφοράς, το ποδήλατο κ.α.

Στόχος είναι το συνολικό επίπεδο καθημερινής σωματικής κινητικότητας -γυμναστική συν όποιες άλλες δραστηριότητες- να υπερβαίνει κατά πολύ (τουλάχιστον πέντε φορές) το ελάχιστο συνιστώμενο όριο.

Αυτό, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, είναι 600 μεταβολικά ισοδύναμα λεπτά μέσα στην εβδομάδα (τα ισοδύναμα από μεταβολική άποψη λεπτά αποτελούν ένα ομοιόμορφο δείκτη μέτρησης των ποικίλων σωματικών δραστηριοτήτων με βάση την ενέργεια που δαπανάται σε κάθε δραστηριότητα). Αυτά τα 600 «μεταβολικά» λεπτά αντιστοιχούν σε 150 λεπτά γρήγορου περπατήματος την εβδομάδα ή 75 λεπτά τρεξίματος.

Τα περισσότερα οφέλη όμως εμφανίζονται, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, όταν η συνολική εβδομαδιαία δραστηριότητα κινείται σε επίπεδο 3.000 έως 4.000 τέτοιων ισοδύναμων λεπτών. Ενδεικτικά, ενώ με 600 «μεταβολικά» λεπτά δραστηριότητας ο κίνδυνος διαβήτη μειώνεται κατά 2%, με 3.600 «μεταβολικά» λεπτά η μείωση του κινδύνου φθάνει το 21%.

Για να πετύχει κανείς τον χρόνο των 3.000 έως 4.000 μεταβολικά ισοδύναμων λεπτών, μπορεί να κάνει διάφορους συνδυασμούς σωματικής δραστηριότητας, που τελικά θα έχουν εξίσου ευεργετικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, μπορεί σε καθημερινή βάση να αφιερώνει δέκα λεπτά για να ανεβαίνει σκάλες, 15 λεπτά για να καθαρίζει το σπίτι του, 20 λεπτά για να περιποιείται τον κήπο του, 20 λεπτά για να τρέχει σε ανοιχτό χώρο ή σε γυμναστήριο, 25 λεπτά για να περπατά ή να κάνει ποδήλατο κ.α.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Η μείωση της αρτηριακής πίεσης, η βελτίωση των επιπέδων της χοληστερίνης, ο έλεγχος του βάρους αλλά και η μείωση του κινδύνου σοβαρών παθήσεων του καρδιαγγειακού συστήματος και του διαβήτη, είναι μερικά από αυτά που μας προσφέρει το ποδήλατο, ενώ σύμφωνα με τους ειδικούς η επαφή με τη φύση- εφόσον το ποδήλατο γίνεται σε ένα πάρκο ή στην εξοχή- μπορεί να βελτιώσει την λειτουργία του εγκεφάλου.

Οι επιστήμονες -σύμφωνα με δημοσίευμα του Psychology Today- ανακάλυψαν μέσα από μια σειρά πειραμάτων ότι το ποδήλατο βοηθά στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, τόσο σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια όσο και σε υγιείς ανθρώπους, ενώ αποτρέπει από την εμφάνιση διάφορων νευρολογικών ασθενειών, το Alzheimers και το Parkinson.

Επιπλέον, το ποδήλατο συντελεί στην διατήρηση της καλή κυκλοφορίας του αίματος προς τον εγκέφαλο, βοηθώντας έτσι τη σκέψη, την μάθηση, την μνήμη και την κρίση. Μάλιστα, σύμφωνα με ένα πείραμα στο οποίο συμμετείχαν νεαροί ενήλικες, τα γνωστικά τεστ που έκαναν μετά από 30 λεπτά ποδηλασίας είχαν καλύτερες βαθμολογίες ενώ τα ολοκλήρωσαν και πιο γρήγορα.

Η συχνή γυμναστική, επίσης, μπορεί να μειώσει το άγχος και την κατάθλιψη, αφού σύμφωνα με το αποτέλεσμα μιας έρευνας σε ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη και ακολουθούσαν θεραπεία με αντικαταθλιπτικά φάρμακα, σημειώθηκε μείωση των επιπέδων της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, μετά από 15 λεπτά ποδηλασίας.

Μάλιστα, το ποδήλατο σε εξωτερικό χώρο αυξάνει τα οφέλη αφού η επαφή με την φύση, από μόνη της, μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους αλλά και να ενισχύσει την χαρά και το κίνητρο για φυσική δραστηριότητα.

Εάν κανείς -ιδίως από μια ηλικία και μετά- θέλει καλύτερη μνήμη, πιο γρήγορη σκέψη και καθυστέρηση της εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άνοιας, έχει κάθε λόγο να ακολουθεί την Μεσογειακή διατροφή, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική μελέτη, που έρχεται να επιβεβαιώσει ανάλογες έρευνες του παρελθόντος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Χάρντμαν του Κέντρου Ανθρώπινης Ψυχοφαρμακολογίας του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σουίνμπερν στη Μελβούρνη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα «Frontiers in Nutrition», μελέτησαν και επαναξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) τις δημοσιευμένες έρευνες σχετικά με τις επιπτώσεις της μεσογειακής διατροφής στον εγκέφαλο. Συνολικά εξέτασαν 18 μελέτες της περιόδου 2000-2015.

Το συμπέρασμά τους είναι ότι, πέρα από κάθε αμφιβολία, η Μεσογειακή διατροφή συνδέεται κυρίως με καλύτερη μνήμη, αλλά επίσης με βελτίωση στην προσοχή, στη γλωσσική ικανότητα κ.α. 

Όσοι επιμένουν... μεσογειακά, επιβραδύνουν γενικότερα την έκπτωση των νοητικών και μνημονικών λειτουργιών τους.

«Το πιο εντυπωσιακό εύρημα είναι ότι αυτά τα οφέλη συναντώνται σε όλες τις χώρες, οπουδήποτε στον κόσμο, και όχι μόνο στην ίδια την Μεσόγειο, αρκεί να τηρεί κάποιος αυτές τις διατροφικές συνήθειες», ανέφερε ο Χάρντμαν.

Η μεσογειακή διατροφή έχει διαφορές παραλλαγές, αλλά γενικά είναι πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ελαιόλαδο, ξηρούς καρπούς κ.α., ενώ είναι πιο φτωχή σε γαλακτοκομικά και κόκκινα κρέατα.

Η θετική επίδρασή της στον εγκέφαλο αποδίδεται στην μείωση των εσωτερικών φλεγμονών, στην τροφοδοσία του οργανισμού με βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά στοιχεία, στην έμφαση στα φυτικά αντί για τα ζωικά λίπη, στη συμβολή της στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, στην αύξηση των πολυφαινολών στο αίμα, στη βελτίωση του ενεργεικού μεταβολισμού μέσα στα κύτταρα, στον εμπλουτισμό των μικροβιακών κοινοτήτων του εντέρου κ.α.

Μετά από όλα αυτά, σύμφωνα με τους ερευνητές, και με δεδομένη τη σταδιακή γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια, η μεσογειακή διατροφή πρέπει να θεωρείται ουσιαστικό εργαλείο για μια καλύτερη ποιότητα ζωής και για πρόληψη της άνοιας.

«Συνιστώ στους ανθρώπους να προσπαθήσουν να αρχίσουν ή να συνεχίσουν να ακολουθούν την Μεσογειακή διατροφή, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία», δήλωσε ο Χάρντμαν.

Μέρες που είναι, όλο και σε κάποιο ταξίδι θα έχετε βρεθεί πηγαίνοντας ή γυρίζοντας από τις καλοκαιρινές διακοπές. Αν δεν είστε εσείς ο οδηγός, τότε θα έχετε μπει στον πειρασμό να διαβάσετε ένα βιβλίο ή ακόμη και να «chat-άρετε» με κάποιο φίλο στο messenger για να περάσει η ώρα.

Και ξαφνικά, αισθάνεστε χάλια, νιώθετε μια έντονη ζαλάδα που ακολουθείτε από ασυνήθιστη εφίδρωση. Γρήγορα, έχετε φτάσει στα πρόθυρα του εμετού. Αυτή η αντίδραση δεν είναι στάνταρ για όλους, αφού υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να διαβάζουν εν κινήσει με χαρακτηριστική άνεση. Για τους υπόλοιπους…

Η εξήγηση στο πρόβλημα έχει να κάνει με τον θάλαμο του εγκεφάλου, ένα μέρος του ανθρώπινου μυαλού, που όπως εξηγούν οι ειδικοί είναι υπεύθυνο για τη «μετάφραση» των μηνυμάτων αισθητικών ερεθισμάτων.

Ως κέντρο αντίληψης αισθητικών ερεθισμάτων, όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κίνηση, το σώμα λαμβάνει σήματα – ότι δηλαδή κινείται. Αισθάνεται τις αναταράξεις του δρόμου, τις λακκούβες, πολλές φορές ακόμη και την απόσταση που έχει διανύσει. Όταν όμως διαβάζεις την ώρα που μετακινείσαι, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την κατάσταση διαφορετικά και τα ερεθίσματα αυτά δεν γίνονται αντιληπτά.

Αυτό που συμβαίνει είναι πως ο εγκέφαλος λαμβάνει μπερδεμένα μηνύματα. Από τη μία οι μύες του, αλλά και τα μάτια του δίνουν το σήμα πως παραμένει σταθερός, ενώ διαβάζει το βιβλίο του. Παράλληλα όμως, οι αισθητήρες ισορροπίας, στέλνουν σήμα πως βρίσκεται σε κίνηση. Και οι δύο πληροφορίες δεν μπορεί να είναι σωστές.

Υπό άλλες συνθήκες, τη «δυσλειτουργία» αυτή μπορεί να την προκαλέσει μόνο μια νευροτοξίνη ή δηλητήριο. Κάπως έτσι εκπέμπεται σήμα κινδύνου και το ανθρώπινο μυαλό φροντίζει πρώτα και κύρια να αποβάλλει το δηλητήριο, με απλά λόγια να ξεράσει.

Με λίγα λόγια, κάθε φορά που ο εγκέφαλος λαμβάνει μπερδεμένα ερεθίσματα όπως τα εξηγήσαμε παραπάνω, επιλέγει τη ναυτία και τη δυσφορία που έχει όμως ως στόχο την προστασία από τον «πλασματικό» κίνδυνο.

Για να συνοψίσουμε λοιπόν, ζαλίζεται κανείς στο αυτοκίνητο επειδή ο υπερπροστατευτικός εγκέφαλός του αισθάνεται συνεχώς την απειλή δηλητηρίασης.
Να, λοιπόν ποιος ο λόγος της ζαλάδας όταν κανείς δεν προσέχει το δρόμο. Άλλους τους επηρεάζει περισσότερο, άλλους λιγότερο.

Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που δεν έχουν καμιά δυσκολία να διαβάζουν στο αυτοκίνητο. Μη ρωτάτε το γιατί εκεί. Τουλάχιστον τώρα γνωρίζετε πως λειτουργεί ο μηχανισμός στη δική σας περίπτωση και καταλήγετε στο πάρκινγκ της εθνικής να βγάζετε τα «άντερά» σας.

Οι διαφορές -λέει- μπορούν να εξηγηθούν με τη μελωδία της κάθε γλώσσας. "Για τις ανάγκες της έρευνας καταγράψαμε μόνο αυθόρμητες φωνές, συνήθως όταν τα μωρά έκλαιγαν γιατί πεινούσαν", λέει η Φέρμκε.

Σύμφωνα με τη γερμανίδα καθηγήτρια οι διαφορές μπορούν να εξηγηθούν από το γεγονός ότι στις μητρικές γλώσσες μια εννοια που προφέρεται με μια μόνο συλλαβή π.χ. στα γερμανικά, μπορεί να χρειάζεται περισσότερες συλλαβές στα κινέζικα ή τα καμερουνέζικα. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα νεογέννητα έχουν αρχίσει αμέσως μετά τη γέννησή τους να καταλαβαίνουν τη μητρική τους γλώσσα - πριν ακόμη προσπαθήσουν να μιλήσουν.

Η ομάδα της καθηγήτριας Φέρμκε πραγματοποίησε δυο έρευνες. Στην πρώτη μελέτη,οι ερευνητές μελέτησαν 42 βρέφη,τα μισά από τη Γερμανία και τα υπόλοιπα στο βορειοδυτικό Καμερούν. Ακολούθησε μια δεύτερη μελέτη 55 νεογνών από το Πεκίνο. Προηγούμενες μελέτες, πριν από 7 χρόνια, είχαν καταλήξει επίσης σε παρόμοια συμπεράσματα. Τα Γερμανάκια κλαίνε με διαφορετικό τρόπο από τα μωρά στη Γαλλία, καθώς είναι διαφορετικές οι μελωδίες και οι ηχοι που ακούνε

Οι νέες μελέτες έδειξαν ότι μεταξύ των παιδιών από την Κίνα και το Καμερούν, το κλάμα είναι διαφορετικό γιατί η απόσταση, μεταξύ του χαμηλότερου και του υψηλότερου τόνου, ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι στα γερμανάκια νεογνά.

Παρόλα αυτά, οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι πιο ανικανοποίητες με το σώμα τους σε σχέση με τους άνδρες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή ψυχολογίας Μπράϊαν Καράτζια του Κολλεγίου Γούστερ στο Οχάιο, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης (δεν έχει υπάρξει ακόμη η σχετική επιστημονική δημοσίευση).

Οι επιστήμονες μελέτησαν και αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) τα ευρήματα άνω των 250 ερευνών που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1981-2012 και αφορούσαν συνολικά περισσότερα από 100.000 άτομα και των δύο φύλων.

Οι ψυχολόγοι μπόρεσαν έτσι να αποκτήσουν μια εικόνα σχετικά με το πώς νιώθουν οι άνθρωποι για το σώμα τους και ποια είναι η τάση διαχρονικά.

Η βασική διαπίστωση ήταν ότι ενώ οι γυναίκες συστηματικά νιώθουν μικρότερη ικανοποίηση από τους άνδρες για την εικόνα του σώματός τους και το βάρος τους, αυτή η έλλειψη ικανοποίησης μειώνεται σταδιακά, ενώ η αντίστοιχη έλλειψη ικανοποίησης των ανδρών παραμένει σταθερή στο πέρασμα του χρόνου.

Ενώ το βασικό πρόβλημα των γυναικών με το σώμα τους είναι το πάχος, των ανδρών είναι οι (ανεπαρκείς) μύες τους.
Η έλλειψη ικανοποίησης με το σώμα μπορεί να οδηγήσει άνδρες και κυρίως γυναίκες σε διαταραχές πρόσληψης τροφής (νευρική ανορεξία ή υπερφαγία) και σε κατάθλιψη.

Ο Καράτζια δήλωσε «συγκρατημένα αισιόδοξος» ότι τα ευρήματα δείχνουν μια θετική αλλαγή στη νοοτροπία των γυναικών και μια μείωση στην κοινωνική πίεση που τους ασκείται άμεσα και έμμεσα σε σχέση με το σώμα τους.

Όμως άλλοι ψυχολόγοι εμφανίσθηκαν πιο επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας ότι στην εποχή του Facebook, οι γυναίκες εκτίθενται συνεχώς σε εικόνες άλλων γυναικών, πράγμα που όχι σπάνια οδηγεί σε μειωτικές συγκρίσεις για το σώμα τους.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την επιδημιολόγο Εύη Στεργιακούλη του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό παιδιατρικής «JAMA Pediatrics», βρήκαν ότι η λήψη ακεταμινοφαίνης (παρακεταμόλης) στη διάρκεια της 18ης εβδομάδας της κύησης σχετίζεται με αύξηση κατά 42% της πιθανότητας το παιδί στην ηλικία των επτά ετών να είναι υπερκινητικό, καθώς και με αύξηση 31% της πιθανότητας να έχει κι άλλα προβλήματα συμπεριφοράς.

Όταν η παρακεταμόλη είχε ληφθεί κατά την 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, τότε η πιθανότητα το επτάχρονο παιδί να εμφανίσει συναισθηματικές δυσκολίες είναι αυξημένη κατά 29%. Τα παιδιά, των οποίων οι μητέρες έπαιρναν την εν λόγω ουσία έως την τελευταία περίοδο προτού γεννήσουν, έχουν 46% μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν διάφορες διαταραχές συμπεριφοράς.

Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι η μελέτη αναδεικνύει μια συσχέτιση και δεν αποδεικνύει ότι η ακεταμινοφαίνη/παρακεταμόλη (που κυκλοφορεί με διάφορες εμπορικές ονομασίες) είναι η αιτία. Όμως επισήμαναν ότι τα νέα ευρήματα δημιουργούν αυξημένες ανησυχίες πως η έκθεση του εμβρύου στη συγκεκριμένη ουσία μπορεί όντως να συνδέεται με νευροαναπτυξιακά προβλήματα.

Προηγούμενες επιδημιολογικές μελέτες έχουν συνδέσει την παρακεταμόλη κατά την εγκυμοσύνη με συμπεριφορές τύπου Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) στα παιδιά. Μελέτες σε ποντίκια έχουν δείξει ότι το φάρμακο αυτό μπορεί να επιδρά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, διαταράσσοντας την ορμονική λειτουργία του αναπτυσσόμενου εμβρύου.

Εδώ και καιρό πάντως η εν λόγω δραστική ουσία θεωρείται ασφαλής κατά την εγκυμοσύνη και εκτιμάται ότι πάνω από τις μισές εγκύους στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ τη χρησιμοποιούν.

Η Εύη Στεργιακούλη σπούδασε Βιολογία και Γενετική στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, έκανε μεταπτυχιακά στη Βιολογία στο Imperial College του Λονδίνου, πήρε το διδακτορικό της στη Ψυχιατρική Γενετική από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στην Ουαλία και σήμερα διδάσκει γενετική επιδημιολογία και στατιστική γενετική στο Τμήμα Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.

Μπορεί πολλά να λέγονται για το πώς το ίντερνετ βλάπτει τους μαθητές- συνήθως λόγω της προσκόλλησής τους στο διαδίκτυο σε βάρος του διαβάσματός τους- ωστόσο έρευνα του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μελβούρνης διαπιστώνει πως οι έφηβοι που παίζουν διαδικτυακά παιχνίδια είναι περισσότερο πιθανό να έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο.

Η έρευνα έδειξε πως οι μαθητές που παίζουν διαδικτυακά παιχνίδια σε καθημερινή βάση, έχουν καλές επιδόσεις στα μαθηματικά, στα αντικείμενα των επιστημών, αλλά και στο διάβασμα.

"Οι μαθητές που παίζουν καθημερινά παιχνίδια στο διαδίκτυο έχουν καλύτερες επιδόσεις κατά 15 μονάδες από το μέσο όρο στα μαθηματικά και κατά 17 μονάδες από τις μέσες μαθητικές επιδόσεις στα επιστημονικά αντικείμενα", σύμφωνα με τον ερευνητή του Ινστιτούτου Άλμπερτ Πόσο.

Όπως εξήγησε, "όταν παίζεις διαδικτυακά παιχνίδια, επιλύεις προβλήματα προκειμένου να μετακινηθείς στο επόμενο επίπεδο και αυτό σε υποχρεώνει να χρησιμοποιήσεις τόσο γενική γνώση, όσο και μαθηματικές γνώσεις, αλλά και γνώσεις από την επιστήμη και την ανάγνωση των γνωστικών αντικειμένων που έκανες στη διάρκεια της ημέρας".