Μελετώντας την παιδική παχυσαρκία, ο διατροφολόγος του Πανεπιστημίου του Τορόντο Χάρβεϊ Άντερσον διαπίστωσε ότι τα παιδιά που βλέπουν τηλεόραση στη διάρκεια του γεύματος προσλαμβάνουν επιπλέον 228 θερμίδες από τα παιδιά που τρώνε χωρίς να παρακολουθούν ταυτόχρονα τηλεόραση.

Με βάση τα συμπεράσματα του Άντερσον, η παρακολούθηση της τηλεόρασης στη διάρκεια του γεύματος μάς εμποδίζει να συνειδητοποιήσουμε πότε χορταίνουμε", αναφέρει η έρευνα του Καναδικού Ινστιτούτου Έρευνας για την Υγεία.

Στην πραγματικότητα η αλόγιστη παρακολούθηση τηλεόρασης οδηγεί σε αλόγιστη κατανάλωση τροφής", τονίζεται στην έρευνα.

Η συμβουλή λοιπόν του Άντερσον προς τους γονείς είναι: Κλείνετε την τηλεόραση την ώρα του φαγητού".

Οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου ή IBD περιλαμβάνουν μια σειρά από παθήσεις, κυριότερο χαρακτηριστικό των οποίων είναι η χρόνια φλεγμονή που οδηγεί σε συμπτώματα όπως πόνος στην κοιλιακή χώρα και διάρροια. Πιστεύεται ότι οι παθήσεις αυτές οφείλονται στην υπερλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλεί βλάβες στον εντερικό ιστό του ατόμου.

Στη νέα μελέτη οι ερευνητές εξέτασαν εάν η αποκαλούμενη «υπόθεση υγιεινής» μπορεί να εμπλέκεται στην εμφάνιση IBD σε παιδιά. Η «υπόθεση υγιεινής» διατυπώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 για να εξηγήσει την αύξηση των αλλεργικών παθήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες.

Σύμφωνα με αυτή, όταν τα παιδιά εκτίθενται σε πολύ λίγους ιούς, βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, το ανοσοποιητικό τους σύστημα αναπτύσσεται κατά τρόπο που αυξάνει την πιθανότητα να αντιδράσει κατά μη φυσιολογικό τρόπο στο μέλλον.

Για παράδειγμα, μελέτες έδειξαν ότι τα παιδιά που πηγαίνουν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, όπου έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εκτεθούν σε ιούς και άλλους μικροοργανισμούς, είναι λιγότερο πιθανό να παρουσιάσουν αλλεργίες σε σχέση με τα παιδιά που στα πρώτα χρόνια της ζωής τους δεν έρχονται σε επαφή με συνομηλίκους τους.

Στην προαναφερθείσα μελέτη ο Δρ. Ίραν Ισραέλι και οι συνάδελφοί του εξέτασαν τη σχέση μεταξύ IBD και του πόσο «υγιεινή» ήταν η ανατροφή ενός παιδιού - για παράδειγμα, πόσα αδέλφια είχε και αν η οικογένεια ζούσε σε αγροτικό ή αστικό περιβάλλον. Το αγροτικό περιβάλλον γενικά θεωρείται λιγότερο «υγιεινό» από το αστικό.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι από τους σχεδόν 400.000 εφήβους που συμπεριέλαβε ο Ισραέλι στη μελέτη οι 768 (ποσοστό 0,2%) είχαν διαγνωστεί με IBD. Τα παιδιά με ένα μόνο αδελφό ή αδελφή είχαν δύο με τρεις φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να πάσχουν από IBD σε σχέση με αυτά που είχαν πέντε ή και περισσότερα αδέλφια.

Επίσης, οι έφηβοι που μεγάλωσαν σε αστικό περιβάλλον είχαν 38% μεγαλύτερες πιθανότητες να ασθενήσουν από IBD σε σχέση με τα άλλα παιδιά.

Σύμφωνα με τον Ισραέλι, καθηγητή στο Ιατρικό Κέντρο Χαντάσα-Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, ακόμη και αν το «πεντακάθαρο» περιβάλλον της σύγχρονης ζωής συμβάλει στην εμφάνιση IBD σε ορισμένα άτομα, δεν είναι δυνατόν να αλλάξουμε τις συνθήκες και να ζούμε σε λιγότερο «υγιεινό» περιβάλλον ώστε να αποφύγουμε μια πιθανή, μελλοντική πάθηση.

Πρόσθεσε ωστόσο ότι μπορεί να μειωθεί η πιθανότητα στα άτομα υψηλού κινδύνου, όπως αυτά με οικογενειακό ιστορικό, εκθέτοντάς τα σε ακίνδυνα μικρόβια, ώστε να ρυθμιστεί το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Οι ερευνητές έχουν ήδη αρχίσει να μελετούν εάν η έκθεση σε ακίνδυνα παράσιτα μπορεί να βοηθήσει όσους πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα ή από τη νόσο Crohn.

Τα αποτελέσματα πολύχρονης έρευνας, όμως, δείχνουν πως μεγάλο ρόλο στην ανθεκτικότητα των πνευμόνων παίζει ο τρόπος και η διάρκεια θηλασμού.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν πως τα μικρά παιδιά που έπιναν μητρικό γάλα τους πρώτους τέσσερις μήνες της ζωής τους, μεγαλώνοντας, είχαν πολύ πιο «δυνατούς» πνεύμονες.

Στην έρευνα αυτή συμμετείχαν 1.456 μωρά, τα οποία βρίσκονταν «υπό παρακολούθηση» ως το δέκατο έτος της ζωής τους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε εκείνα τα μωρά, των οποίων οι μητέρες είχαν άσθμα ή αλλεργίες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η πλειοψηφία των παιδιών είχε τη δυνατότητα να βγάλει περισσότερο και πιο γρήγορα τον αέρα προς τα έξω, μετά από μια βαθιά ανάσα.

Τα μωρά βάζουν όλοι τους τη δύναμη, για να «ρουφήξουν» το γάλα από το στήθος της μητέρας και κατά συνέπεια γυμνάζουν τους πνεύμονές τους.

Οι επιστήμονες τώρα προσπαθούν να βρουν ένα τρόπο για να κατασκευάσουν ένα μπουκάλι που θα έχει τα ίδια οφέλη με το στήθος της μητέρας. Σκοπός είναι να εξυπηρετεί και να ωφελήσει τα μωρά εκείνα, που οι μητέρες τους, για κάποιους λόγους, δεν μπορούν να τα θηλάσουν.

Μέχρι τώρα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι ήταν η ηλικία της μητέρας που είχε τη σημαντικότερη επίδραση στην υγεία και τις νοητικές ικανότητες του παιδιού. Αντίθετα, η ηλικία του πατέρα θεωρείτο πολύ λιγότερο σημαντική.

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα του Ινστιτούτο Εγκεφάλου του πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, υπό τον Τζον ΜακΓραθ, αυτές οι αντιλήψεις πρέπει να αναθεωρηθούν, αναφέρουν οι Times του Λονδίνου. Η έρευνα διαπιστώνει ότι τα παιδιά των μεγαλύτερης ηλικίας πατέρων, κατά μέσο όρο, εμφανίζουν σχετική υστέρηση στα τεστ νευρογνωσιακών ικανοτήτων τόσο κατά τη νηπιακή όσο και κατά την παιδική ηλικία. Με δεδομένη την κοινωνική τάση η πατρότητα διεθνώς να μετατίθεται σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία, ο ΜακΓκραθ εφιστά προσοχή στο ζήτημα.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα (όταν είναι άνω των 35 ετών) και στον αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση διαταραχών στο παιδί, όπως η δυσλεξία, ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια.Το δεύτερο συμπέρασμα της έρευνας του ΜακΓκραθ είναι ότι τα παιδιά με μεγαλύτερης ηλικίας μητέρες έχουν υψηλότερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μεγάλο ερώτημα είναι ποιοι βιολογικοί μηχανισμοί δικαιολογούν τέτοια ευρήματα. Μια υπόθεση είναι ότι όσο μεγαλώνουν οι άνδρες, τα κύτταρα, τα οποία παράγουν σπέρμα, υποφέρουν από συχνότερες μεταλλάξεις, που στη συνέχεια κληρονομούνται στα παιδιά.

Γιατί όμως, από την άλλη, τα παιδιά των μεγαλύτερων μητέρων εμφανίζονται να υπερτερούν νοητικά; Η άποψη του ΜακΓκραθ είναι ότι αυτό συμβαίνει, επειδή τα ωάρια της γυναίκας σχηματίζονται όταν είναι ακόμα στη μήτρα κι έτσι το DNA τους προστατεύεται από μεταλλάξεις μέχρι να χρησιμοποιηθούν

Ο νευροεπιστήμονας, Μάικλ Μίνι και οι συνάδελφοί του σύγκριναν -μετά θάνατον- τους εγκεφάλους 12 ανδρών που είχαν κακοποιηθεί σαν παιδιά και είχαν αυτοκτονήσει αργότερα, με εγκεφάλους συνομηλίκων τους που είχαν επίσης αυτοκτονήσει χωρίς όμως να έχουν κακοποιηθεί, όσο και με εγκεφάλους ατόμων που δεν είχαν κακοποιηθεί και είχαν πεθάνει από άλλες αιτίες.

Συγκεκριμένα μελέτησαν τμήματα του DNA από την περιοχή του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο, όπου βρίσκεται ένα συγκεκριμένο γονίδιο, το οποίο εμπλέκεται στη ρύθμιση των ορμονών που εκκρίνει ένας οργανισμός λόγω στρες. Η διαπίστωση ήταν ότι ο εγκέφαλος των κακοποιημένων ανδρών έδειχνε τις ίδιες αλλαγές στο γονίδιο αυτό, καθιστώντας το άτομο -όσο ζούσε- λιγότερο ικανό να ελέγξει τις αντιδράσεις του στο στρες. Η γονιδιακή αυτή αλλαγή δεν παρατηρήθηκε στις δύο άλλες ομάδες ατόμων που μελετήθηκαν και οι οποίοι δεν είχαν κακοποιηθεί σαν παιδιά.

Σύμφωνα με τον νευροεπιστήμονα, Έρικ Νέστλερ, της Ιατρικής Σχολής του Όρους Σινά στη Ν.Υόρκη, η νέα αυτή έρευνα είναι σημαντική, γιατί ενισχύει την θεωρία ότι οι λεγόμενες επιγενετικές αλλαγές -οι περιβαλλοντικές επιδράσεις, μετά τη γέννηση, που επηρεάζουν την έκφραση των γονιδίων ενός ατόμου και όχι τις ίδιες τις γενετικές αλληλουχίες του DNA- μπορεί να επηρεάζουν με γονιδιακό τρόπο το νευρικό σύστημα και να επιφέρουν μακροπρόθεσμες αλλαγές της συμπεριφοράς.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι κατά την τελευταία δεκαετία, έχουν συγκεντρωθεί αρκετά επιστημονικά δεδομένα ότι τα κακοποιημένα παιδιά είναι λιγότερο υγιή ως ενήλικες, εμφανίζοντας νοητικά προβλήματα, καρδιοπάθειες, παχυσαρκία, αυτοάνοσα νοσήματα κ.α., και ότι η νέα έρευνα ρίχνει φως στο γιατί αυτό συμβαίνει.

Τα στοιχεία αυτά ανακοίνωσαν πρόσφατα σε Συνέντευξη Τύπου, τα μέλη της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, οι κυρίες Δήμητρα Ζιάννη, Δρ Μ. Βρυωνίδου Αν.Διευθύντρια της Ενδοκρινολογικής Κλινικής στο Κοργιαλένειο- Μπενάκειο Νοσοκομείο “Ερυθρός Σταυρός” καθώς και ο Επικ Καθηγήτης του Παν/μιου Αθηνών Γεώργιος Μαστοράκος.

“Η δυνατότητα να αποκτήσει παιδί ένα ζευγάρι είναι ευλογία. Η αδυναμία να αποκτήσει δεν οφείλεται συνήθως σε νόσημα από το οποίο κινδυνεύει η υγεία του” τόνισε η κ Ζιάννη, και πρόσθεσε πως “το15-20% των ζευγαριών με προβλήματα υπογονιμότητας, αντιμετωπίζει ανεξήγητη στειρότητα καθώς δεν μπορεί να βρεθούν τα αίτια του προβλήματος. Όμως πάντοτε οφείλεται να έχουν αποκλεισθεί νοσήματα που προκαλούν υπογονιμότητα”.

Όπως αναφέρθηκε η “συμμετοχή” του ανδρικού παράγοντα στην υπογονιμότητα είναι σε ποσοστό ίσο με αυτό της γυναίκας και γι αυτό το λόγω η διερεύνηση του ζευγαριού πρέπει να ξεκινά ταυτόχρονα.

Αίτια γυναικείας υπογονιμότητας

* Ιδιαίτερα από την κ Ζιάννη, τονίστηκε η διάσταση που υπάρχει μεταξύ της χρονολογικής και της βιολογικής ηλικίας της γυναίκας που συμπεριλαμβάνει την αναπαραγωγική ικανότητας της.

“Δυστυχώς στον σημερινό κόσμο με τις πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις, είπε η κ Ζιάννη, φτάνει η γυναίκα στην ηλικία των 35χρόνων για αναζήτηση παιδιού. Και οφείλει να γνωρίζει ότι μετά την ηλικία των 35 χρόνων η αναπαραγωγική της ικανότητα μειώνεται δραματικά (μετά το 35ο-37ο έτος), άσχετα με τη ρυθμικότητα της εμμηνορρυσίας”. “Δεν υπάρχει δυστυχώς, πρόσθεσε, πολυτέλεια για περαιτέρω καθυστέρηση του προγράμματος της τεκνοποιίας. Αν μέσα σε χρονικό όριο 6 μηνών δεν συλλάβει οφείλει να κάνει ορμονική διερεύνηση για καθορισμό της περαιτέρω γραμμής που θα ακολουθήσει”.

* Από την πλευρά της η κ. Βρυωνίδου αναφέρθηκε στις διαταραχές της περιόδου σε νεαρές γυναίκες, οι οποίες υποδηλώνουν συνήθως διαταραχές των ορμονών που ρυθμίζουν τον αναπαραγωγικό κύκλο και οδηγούν σε υπογονιμότητα λόγω διαταραχών της ωορρηξίας.

Γι’ αυτό η κατάλληλη ορμονική διερεύνηση θεωρείται ότι είναι το πρώτο και θεμελιώδες βήμα για την διερεύνηση της γυναίκας, ώστε να αντιμετωπιστεί η υπογονιμότητα της.

* Δόθηκε επίσης έμφαση από την κ Βρυωνίδου στον πολύ συχνό συνδυασμό ενοχλημάτων που συμπεριλαμβάνουν διαταραχές της περιόδου με ταυτόχρονη ύπαρξη ακμής ή και τριχοφυΐας.

Μάλιστα αναφέρθηκε πως τέτοιες διαταραχές έχει περίπου το15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας, κάτι που υποδηλώνει συνήθως διαταραχή της λειτουργίας των ωοθηκών με ανώμαλη υπερπαραγωγή ανδρικών ορμονών (ανδρογόνων) και διαταραχή της ωορρηξίας.

Για αυτό η διερεύνηση των προβλημάτων αυτών απαιτεί ενδοκρινολογική εκτίμηση για τη σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος των διαταραχών του κύκλου και της γυναικείας υπογονιμότητας.

* Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως ανέφερε η κ Βρυωνίδου διαταραχές του κύκλου και της γονιμότητας αναπτύσσονται κατά την διάρκεια διαφόρων χρόνιων νοσημάτων η από τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για άλλα νοσήματα όπως η κορτιζόνη, τα αντικαταθλιπτικά, τα αντιεπιληπτικά, η εφαρμογή χημειοθεραπείας κλπ

* Από τον κ Μαστοράκο επισημάνθηκε πως η διατήρηση του σωστού βάρους παίζει καθοριστικό ρόλο κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας. Τόσο η απώλεια βάρους (μέχρι και την ανάπτυξη του ψυχιατρικού νοσήματος της Νευρικής Ανορεξίας) όσο και η αύξηση του σωματικού βάρους μπορεί να είναι καθοριστικές τόσο στην λειτουργικότητα του αναπαραγωγικού κύκλου, όσο και στην γενική υγεία της γυναίκας.

* Επίσης από όλους τους εισηγητές τονίστηκε ότι αμηνόρροια στη νεαρή γυναίκα, δηλαδή έλλειψη περιόδου για διάστημα πάνω από 6 μήνες απαιτεί άμεση διερεύνηση των ορμονών που εμπλέκονται στη ρύθμιση του κύκλου και όχι μόνον. Η αιτιολογία των διαταραχών αυτών μπορεί να περιλαμβάνει διάφορα άλλα ενδοκρινολογικά νοσήματα, όπως αδενώματα υποφύσεως, πρώιμη εμμηνόπαυση, λήψη φαρμακευτικών ουσιών. Η ενδοκρινολογική εκτίμηση θα διερευνήσει σφαιρικά το θέμα.

Αίτια ανδρικής υπογονιμότητας

Από την κ Ζιάννη, επίσης αναφέρθηκε ότι ενώ συχνό αίτιο υπογονιμότητας στη γυναίκα αποτελούν οι διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας, τα συχνότερα αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας είναι:

* Η κιρσοκήλη, δηλαδή η διάταση των φλεβών του όρχεως (32%).

* Οι λοιμώξεις των επικουρικών γεννητικών αδένων, όπως ο προστάτης και οι σπερματοδόχες κύστεις (9%).

* Η κρυψορχία, δηλαδή η μη κάθοδος των όρχεων στο όσχεο μετά τη γέννηση (8%).

* Οι αποφράξεις των εκφορητικών οδών του σπέρματος (1%).

* Και ενδοκρινολογικά (9%) ή ανοσολογικά αίτια, όπως τα αντισπερματικά αντισώματα (4%).

Ωστόσο σε ένα μεγάλο ποσοστό που ξεπερνά το 32%, το αίτιο της ανδρικής υπογονιμότητας παραμένει άγνωστο (ιδιοπαθής υπογονιμότητα).

Λύσεις

Ακόμη αναφέρθηκε πως όπου η συντηρητική αντιμετώπιση δεν δίνει λύση του προβλήματος της υπογονιμότητας , η σύγχρονη ιατρική επιστήμη έχει αναπτύξει τα τελευταία 20 χρόνια εξελιγμένες θεραπευτικές μεθόδους υποβοήθησης της αναπαραγωγής με την Εξωσωματική γονιμοποίηση. Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας με συντηρητικό τρόπο οδηγεί σε ποσοστά κύησης που κυμαίνονται στο 25-30% για κάθε προσπάθεια, ανάλογα βέβαια με το είδος του προβλήματος, την ηλικία της ασθενούς κ.λ.π.

Τέλος τονίστηκε “ότι η λύση για το άτεκνο ζευγάρι δεν είναι μόνο ο δρόμος της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Το ζευγάρι και ειδικότερα η γυναίκα πρέπει να διερευνηθεί κατ’ αρχήν ορμονικά για έλεγχο της ύπαρξης ή όχι ωορρηξίας και των πιθανών διαταραχών αυτής. Η λύση στην υπογονιμότητα του ζευγαριού μπορεί να είναι πολύ απλή και σαφώς πιο ανέξοδη και πολύ λιγότερο ψυχοφθόρα από τους κύκλους της εξωσωματικής. Η εξωσωματική είναι στο βάθος”.

Τα νέα για τις γυναίκες που προσπαθούν να μείνουν έγκυες είναι ευχάριστα, καθώς μπορούν να προσπαθήσουν αμέσως μετά την αποβολή και μάλιστα έχοντας καλύτερες πιθανότητες να επιτύχουν την πολυπόθητη εγκυμοσύνη!

Δείτε παρακάτω ένα απόσπασμα από την σχετική είδηση:

Διαβάστε ολόκληρη την είδηση στο news.in.gr.

Υπάρχουν μανούλες που προσπάθησαν αμέσως μετά από μία αποβολή και αν ναι είχαν επιτυχία;