Όπως συμπέραναν οι επιστήμονες σε πρόσφατη έρευνα, δεν πρέπει να πάρουμε στην αγκαλιά μας το μωρό αμέσως μόλις αυτό αρχίσει να κλαίει, απεναντίας, είναι καλύτερο να το αφήσουμε ήσυχο στο κρεβατάκι του και να μην το παρηγορήσουμε με το πρώτο κλάμα.

Έτσι -όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί - θα μειωθεί το στρες του και θα βελτιωθεί ο ύπνος του.

Οι ερευνητές από τη Μελβούρνη συμβουλεύουν τους γονείς να περιμένουν κάποια ώρα πριν πάρουν αγκαλιά το μωρό τους. Συγκεκριμένα, την πρώτη φορά που θα ξυπνήσει το μωρό κλαίγοντας, πρέπει να περιμένουν δύο λεπτά προτού το πάρουν στην αγκαλιά τους. Το επόμενο βράδυ πρέπει να περιμένουν πέντε λεπτά, το τρίτο δέκα λεπτά κτλ. Με τον τρόπο αυτό το μωρό θα μάθει να ξανακοιμάται, χωρίς να χρειάζεται την παρηγοριά των γονιών του.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το μωρό δεν διατρέχει κάποιον κίνδυνο αν κλάψει για λίγο, και ότι το κλάμα δεν βλάπτει την ψυχική υγεία του, ούτε μακροπρόθεσμα υπάρχει ο κίνδυνος να εκδηλώσει προβλήματα συμπεριφοράς. Επιπλέον, η μείωση του στρες είναι μια θετική επίπτωση και για τη μητέρα, η οποία διατρέχει μικρότερο κίνδυνο να εκδηλώσει κατάθλιψη.

Πηγή: lifezone.gr

Τα αποτελέσματα της μελέτης αναδεικνύουν πως σε γενικές γραμμές τα ανθρώπινα σπερματοζωάρια είναι πιο υγιή κατά τη διάρκεια του χειμώνα και στην αρχή της άνοιξης.

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Οι ειδικοί επισημαίνουν πως εάν υπάρχει ένα εποχιακό μοτίβο, η γνώση και η κατανόηση του είναι υψίστης σημασίας, κυρίως για τα ζευγάρια που αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την υπογονιμότητα που σχετίζεται με την αναπαραγωγική υγεία του άνδρα και υποβάλλονται σε επαναλαμβανόμενες θεραπείες, χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα διαβάζουμε στο boro.

Στη μελέτη συμμετείχαν πάνω από 6000 άνδρες, οι οποίοι λάμβαναν θεραπεία για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Οι ερευνητές βρήκαν στα δείγματα σπέρματος των συμμετεχόντων περισσότερα σπερματοζωάρια, ταχύτερα και με λιγότερες ανωμαλίες, όταν αυτά λήφθηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η ποιότητα του σπέρματος βρέθηκε να παρουσιάζει μια σταθερή μείωση στα δείγματα που λήφθηκαν από την άνοιξη και μετά.

Πιο συγκεκριμένα, αναλύθηκαν 6455 δείγματα σπέρματος μεταξύ του Ιανουαρίου του 2006 και του Ιουλίου του 2009. Από αυτά στα 4960 η παραγωγή σπέρματος βρέθηκε φυσιολογική, ενώ στα 1495 βρέθηκαν διαταραχές, όπως είναι η χαμηλή συγκέντρωση σπερματοζωαρίων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καθορίζει οποιαδήποτε τιμή πάνω από 16 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά ml σπέρματος ως φυσιολογική.

Οι ερευνητές, λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο οργανισμός χρειάζεται κατά μέσο όρο 70 ημέρες για να παράγει ένα σπερματοζωάριο, βρήκαν ότι οι άνδρες με φυσιολογική παραγωγή σπέρματος, παρήγαγαν τα πιο υγιή σπερματοζωάρια κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Για παράδειγμα, οι άνδρες αυτοί παρήγαγαν περίπου 70 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά ml σπέρματος το χειμώνα το 5% εκ των οποίων είχαν τέτοια ταχύτητα στη κίνηση τους που αύξανε την πιθανότητα σύλληψης. Την άνοιξη όμως, οι ίδιοι άνδρες παρήγαγαν περίπου 68 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά ml από τα οποία μόνο το 3% κινούταν με καλή ταχύτητα.

Το εποχιακό αυτό μοτίβο όμως δεν παρατηρήθηκε στους άνδρες που δεν είχαν φυσιολογική παραγωγή σπερματοζωαρίων. Τα σπερματοζωάρια τους βρέθηκε να έχουν μια ελαφρώς καλύτερη κινητικότητα κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, ενώ η μεγαλύτερη συγκέντρωση σπερματοζωαρίων φυσιολογικής μορφολογίας βρέθηκε κατά τη διάρκεια της άνοιξης και άγγιξε μόλις το 7%.

Με βάση τα παραπάνω ευρήματα λοιπόν, οι άνδρες με φυσιολογική παραγωγή σπέρματος είναι πιο πιθανό να επιτύχουν σύλληψη κατά τη διάρκεια του χειμώνα , ενώ στις περιπτώσεις υπογονιμότητας που σχετίζονται με χαμηλή συγκέντρωση σπερματοζωαρίων, οι πιθανότητες σύλληψης αυξάνονται την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει παρόμοια εποχιακά μοτίβα σε ζώα, στα οποία οι εποχιακές αλλαγές στην παραγωγή σπέρματος σχετίζονται με παράγοντες όπως είναι η θερμοκρασία, η διάρκεια της ημέρες και οι ορμονικές εναλλαγές. Στους ανθρώπους, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει μια πτώση στα επίπεδα παραγωγής σπερματοζωαρίων σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν και ο λόγος δεν είναι γνωστός, οι επιστημονικές θεωρίες ενοχοποιούν διάφορους παράγοντες, όπως είναι η καθιστική ζωή και οι περιβαλλοντικές χημικές ουσίες .

Οι ερευνητές δεν προτρέπουν φυσικά τους ιατρούς να συστήνουν στους άνδρες με χαμηλή συγκέντρωση σπερματοζωαρίων να περιμένουν την άνοιξη για να ξεκινήσουν την προσπάθεια για τεκνοποίηση. Είναι απαραίτητη η ενθάρρυνση της προσπάθειας ανεξαρτήτως εποχής, καθώς και η υποστήριξη του ζευγαριού με παρεμβάσεις και θεραπείες.

Νέα επιστημονικά ευρήματα, όμως, αμφισβητούν ευθέως αυτή τη σύσταση, αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Επιστήμονες από τη Σουηδία δημοσίευσαν τη Δευτέρα στην επιθεώρηση «Pediatrics» μία μελέτη που έδειξε ότι τα νήπια τα οποία εκτίθενται στα μικρόβια του στόματος των γονέων τους που συνηθίζουν να καθαρίζουν τις πιπίλες με το στόμα, αναπτύσσουν μεγαλώνοντας λιγότερες αλλεργίες απ’ όσες τα νήπια που μονίμως έχουν στο στόμα αποστειρωμένες πιπίλες ή πιπίλες που έχουν πλυθεί με σαπούνι και νερό.

Τα νήπια που εκτίθενται στα μικρόβια των γονέων είχαν επίσης χαμηλότερα ποσοστά δερματικού εκζέματος, λιγότερες ενδείξεις άσθματος και χαμηλότερα επίπεδα ενός είδους λευκών αιμοσφαιρίων που αυξάνονται σε αντίδραση στις αλλεργίες.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 180 παιδιά, τα οποία παρακολούθησαν οι ερευνητές από τη γέννησή τους. Στην ηλικία των 18 μηνών, περίπου το 25% είχαν έκζεμα και το 5% άσθμα, με εκείνα που εκτίθονταν έστω περιστασιακά στο σάλιο των γονιών τους να έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν αυτές τις αλλεργικές καταστάσεις, ιδίως το έκζεμα.

Επιπλέον, στα μωρά που είχαν γεννηθεί με καισαρική και οι πιπίλες τους μόνον αποστειρώνονταν ή πλένονταν με σαπούνι και νερό, τα ποσοστά του εκζέματος ήταν τα πιο υψηλά απ’ όλα (σχεδόν 55%), ενώ τα πιο χαμηλά (σχεδόν 20%) παρατηρήθηκαν σε όσα είχαν γεννηθεί με φυσικό τοκετό και οι γονείς καθάριζαν τις πιπίλες (και) με το στόμα τους.

Τα ευρήματα αυτά προστίθενται σε εκείνα που υποδηλώνουν ότι η λελογισμένη έκθεση σε μικρόβια νωρίς στη ζωή είναι ωφέλιμη για τα παιδιά και ότι η ανατροφή σε αποστειρωμένο περιβάλλον έχει αντίθετη από την επιθυμητή δράση, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη ανοσίας σε συνηθισμένους «εχθρούς» του περιβάλλοντος.

Ωστόσο τα νέα ευρήματα δεν αποδεικνύουν πως το σάλιο των γονέων είναι η αιτία των μειωμένων ποσοστών αλλεργίας στα παιδιά. «Στη χειρότερη περίπτωση, όμως, υποδηλώνουν ότι οι συγκεκριμένοι γονείς γενικώς είναι πιο χαλαροί στο θέμα των μικροβίων», λέει ο δρ Γουίλιαμ Σάφνερ, ειδικός σε θέματα λοιμωδών νοσημάτων από το Πανεπιστήμιο Vanderbilt, ο οποίος δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη.

«Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη, που ενισχύει τη θεωρία ότι είναι ωφέλιμη για τα νήπια και τα παιδιά η αλληλεπίδρασή τους έως ένα βαθμό με το μικροβιακό περιβάλλον τους», σχολίασε.

Βακτήρια τερηδόνας

Προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει τον μικροβιακό κόσμο με τις πιθανότητες αλλεργίας από τη γέννηση ακόμη: τα μωρά που γεννιούνται με φυσικό τοκετό εκτίθενται σε διαφορετικά βακτήρια διερχόμενα από τον κόλπο της μητέρας τους απ’ ό,τι εκείνα που γεννιούνται με καισαρική – και τα πρώτα έχουν μειωμένο κίνδυνο αλλεργικής ρινίτιδας, άσθματος και τροφικών αλλεργιών.

Το αν όμως παρέχει ανάλογη προστασία το να καθαρίζει η μαμά την πιπίλα με το στόμα της ή το να ταΐζει το μωρό με το κουτάλι της είναι κάτι που δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς, σύμφωνα με τον επικεφαλής της νέας μελέτης δρα Μπιλ Χέσελμαρ από το Πανεπιστήμιο του Γκότενμπουργκ. Αντιθέτως, είναι κοινή η σύσταση να αποφεύγονται αυτές οι τακτικές, διότι ευνοούν τη μεταφορά των βακτηρίων της τερηδόνας από τους γονείς στα παιδιά τους.

Παρότι, όμως, το βακτήριο που προκαλεί τερηδόνα (ο στρεπτόκοκκος mutans) είναι πολύ μεταδοτικός και τα παιδιά μπορεί να τον κολλήσουν σε πολύ μικρή ηλικία, ο δρ Τζόελ Μπεργκ, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής Οδοντιατρικής (AAPD), λέει ότι δεν προστατεύονται τα παιδιά όταν δεν τρώνε από το κουτάλι των γονέων τους, καθώς οι γονείς μπορεί να τους το μεταδώσουν και με το απλό φιλί.

«Η άποψη ότι αν το μωρό δεν τρώει από το πιρούνι ή το κουτάλι της μαμάς δεν θα κολλήσει είναι παράλογη, διότι αν το πρόσωπό της είναι αρκετά κοντά στο δικό του τίποτα δεν εμποδίζει τη μετάδοση», λέει. «Δεν υπάρχει καμία επιστημονική ένδειξη ότι δεν κολλάνε στρεπτόκοκκο τα μωρά που δεν τρώνε από τα μαχαιροπίρουνα των γονιών τους. Είναι αδύνατον να προστατευθούν απ’ το βακτήριο, εκτός κι αν οι γονείς φοράνε μονίμως μάσκα ή δεν πλησιάζουν ποτέ το μωρό τους, πράγμα εντελώς αφύσικο».

Ο δρ Μπεργκ, που πραγματοποιεί έρευνες για το σάλιο στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, λέει πως η νέα μελέτη υπογραμμίζει αυτό που χρόνια τώρα λέει ο ίδιος στους γονείς: «Το σάλιο είναι φίλος μας. Περιέχει ένζυμα, πρωτεΐνες, ηλεκτρολύτες και άλλες ωφέλιμες ουσίες, ορισμένες από τις οποίες ίσως περνούν από τους γονείς στα παιδιά».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Οι μικρές αγαπημένες χειρονομίες που έκαναν οι γονείς μας για εμάς όταν ήμασταν παιδιά είναι που έχουν αφήσει το μεγαλύτερο αποτύπωμα στη ζωή μας και έχουν σφραγίσει την πορεία μας στη ζωή. Αυτό προέκυψε από έρευνα της P&G, της εταιρείας πίσω από προϊόντα όπως το Ariel®, τα Pampers® και τη Gillette®, το Pantene®, το Fairy® και την Always®, που πραγματοποιήθηκε και στην Ελλάδα. 84% των Ελλήνων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν πως «τα καθημερινά πράγματα που έκαναν οι γονείς μου για μένα, μου έδωσαν τις πιο έντονες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας».

Η έρευνα της P&G αποτελεί κομμάτι μιας ευρύτερης έρευνας που στόχο έχει να αναδείξει τη σημασία των μικρών καθημερινών πραγμάτων στη ζωή μας. Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, η έρευνα επικεντρώθηκε στη σχέση μητέρας παιδιού και έδωσε την έμπνευση για ένα βίντεο, που στόχο έχει να μας παρακινήσει να στείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στη μαμά μας για όλες αυτές τις καθημερινές της μικρές πράξεις αγάπης. Οι Γιάννης Μαρκετάκης, Βίκυ Σταυροπούλου, Χρήστος Καλλανιώτης, Αθηνά Κορώση και οι bloggers Άσπα Τσαμαδή και Έφη Ανέστη θυμούνται τις δικές τους ξεχωριστές στιγμές με τις μητέρες τους:

Κάθε στιγμή έχει τη δική της μοναδική δυναμική και παρόλο που οι μητέρες πολλές φορές αναρωτιούνται αν αυτά που προσφέρουν καθημερινά εκτιμώνται όσο πρέπει, η αλήθεια είναι ότι η επίδραση αυτών των καθημερινών στιγμών στη ζωή ενός παιδιού είναι αξιοσημείωτη.

Καθημερινές ασχολίες του σπιτιού, όπως το να βάζουμε πλυντήριο ή να καθαρίζουμε το πάτωμα, που για τους μεγαλύτερους δεν είναι παρά μέρος μίας αναπόφευκτης ρουτίνας, για ένα παιδί συχνά σημαίνουν κάτι πολύ περισσότερο.

Μια μοσχομυριστή κουβερτούλα διεγείρει τις αισθήσεις του, φέρνει στο μυαλό του αναμνήσεις και κεντρίζει τη φαντασία του, ένα αστραφτερό πάτωμα γίνεται ασφαλής χώρος παιχνιδιού και ένα καθαρό πουκάμισο του δίνει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να σηκώσει το χέρι στην τάξη. Στην P&G εδώ και 175 χρόνια δημιουργούμε καινοτόμα προϊόντα που βοηθούν να γίνει καλύτερη αυτή ακριβώς η καθημερινή μας ζωή.

Η ίδια έρευνα κατέδειξε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων πιστεύουν ότι η ρουτίνα παίζει και ένα διαφορετικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού. Το να πλένει τα δόντια του κάθε πρωί και βράδυ ή το να βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού είναι μικρά βήματα προς την ανεξαρτησία του ως ενήλικας. Οι σημερινοί Έλληνες γονείς έχουν συνειδητοποιήσει την αξία της Δύναμης της Καθημερινότητας στα παιδιά τους.

Έως και το 40% των παιδιών στην Ελλάδα βοηθούν στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού. Επίσης, η πλειοψηφία των Ελλήνων εκτιμούν ότι οι γονείς τους τούς δίδαξαν την αξία της οικογένειας και των σχέσεων, το να έχουν καλούς τρόπους και το να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις. Πάνω από 8 στους 10 Έλληνες συμφώνησαν ότι μεγάλωσαν τα παιδιά τους ακολουθώντας την ίδια καθημερινότητα με την οποία είχαν μεγαλώσει και οι ίδιοι.

Από τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύεται η εξαιρετική δυναμική της «Στιγμής», ανεξάρτητα πόσο συνηθισμένη μπορεί να φαίνεται και επιβεβαιώνεται ότι η «αγαπημένη καθημερινότητα» που οι μαμάδες μας διαμορφώνουν με όλες αυτές τις μικρές στιγμές, μας συντροφεύει για όλη μας τη ζωή.

Η μελέτη, που παρουσιάσθηκε στο ετήσιο συνέδριο των Παιδιατρικών Ακαδημαϊκών Εταιρειών (PAS) στην Ουάσινγκτον, αποκαλύπτει ότι τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε μαγνήσιο διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο με το ασβέστιο στην δημιουργία της οστικής μάζας.

«Πολλά θρεπτικά συστατικά έχουν ζωτική σημασία για υγιή οστά στα παιδιά και ένα από αυτά φαίνεται ότι είναι το μαγνήσιο», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Στήβεν Έιμπραμς, καθηγητής Παιδιατρικής στο Κολέγιο Ιατρικής Μπέιλορ, στο Χιούστον.

«Το ασβέστιο είναι σημαντικό αλλά, με εξαίρεση τα παιδιά και τους εφήβους που έχουν πολύ χαμηλή πρόσληψη, δεν είναι πιο σημαντικό από το μαγνήσιο».

Αν και είναι καλά τεκμηριωμένος ο ρόλος του μαγνησίου για την οστική υγεία των ενηλίκων, λίγες είναι οι μελέτες που έχουν διερευνήσει κατά πόσον σχετίζεται με την οστική μάζα των μικρών παιδιών.

Για να διερευνήσουν το θέμα, οι επιστήμονες του Μπέιλορ επιστράτευσαν 63 υγιή παιδιά ηλικίας 4-8 ετών, τα οποία δεν έπαιρναν κανενός είδους βιταμίνη ή πολυβιταμίνη, και τα μελέτησαν επί δύο εβδομάδες.

Οι γονείς των παιδιών κρατούσαν αναλυτικά ημερολόγια της διατροφής των παιδιών τους, ενώ εκείνα χρειάσθηκε να παραμείνουν δύο φορές στο νοσοκομείο για 24 ώρες προκειμένου να υποβληθούν σε μετρήσεις των επιπέδων ασβεστίου και μαγνησίου στον οργανισμό τους.

Επιπλέον, υποβλήθηκαν σε μετρήσεις οστικής πυκνότητας.

Στη διάρκεια της νοσηλείας τους το φαγητό και τα ροφήματά τους περιείχαν ακριβώς τις ίδιες ποσότητες ασβεστίου και μαγνησίου που κατανάλωναν στο σπίτι τους, με βάση τα ημερολόγια διατροφής που είχαν κρατήσει οι γονείς τους.

Οι αναλύσεις έδειξαν πως η ποσότητα του μαγνησίου που κατανάλωναν τα παιδιά και απορροφούσε ο οργανισμός τους αποτελούσε ισχυρό δείκτη της οστικής πυκνότητάς τους, ενώ αντιθέτως το ασβέστιο δεν ήταν και τόσο ισχυρό.

Τα ευρήματα αυτά σημαίνουν ότι «είναι πολύ σημαντικό να εξασφαλίζεται όχι μόνο η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου, αλλά και η πρόσληψη μαγνησίου από τα παιδιά», τόνισε ο δρ Έιμπραμς.

Καλές πηγές μαγνησίου είναι τα αμύγδαλα, οι σπόροι κολοκύθας (σποράκια), το γιαούρτι, τα ρεβίθια, οι μπανάνες, τα σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά, η βρώμη και η μαύρη σοκολάτα.

Πηγή: tanea.gr

Αν στην έγκυο μητέρα μεταδοθεί γρίπη στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αυξάνεται ο κίνδυνος να γεννήσει παιδί, το οποίο αργότερα στη ζωή του θα εμφανίσει διπολική διαταραχή (γνωστή στο παρελθόν ως μανιοκατάθλιψη), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Κολούμπια, με επικεφαλής τον καθηγητή Άλαν Μπράουν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής "JAMA Psychiatry", σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν τις περιπτώσεις 814 εγκύων και διαπίστωσαν ότι η γρίπη της εγκύου σχεδόν τετραπλασιάζει κατά μέσο όρο τον κίνδυνο το παιδί κάποια στιγμή να αναπτύξει την εν λόγω ψυχική διαταραχή.

Η νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ανάλογα ευρήματα των ίδιων ερευνητών, που έχουν ήδη συνδέσει τη γρίπη κατά την εγκυμοσύνη με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης σχιζοφρένειας στο παιδί. Οι ερευνητές επισήμαναν την ανάγκη οι έγκυοι να κάνουν το αντιγριπικό εμβόλιο.

Πάντως ο κίνδυνος παραμένει μικρός και, σύμφωνα με τον Μπράουν, οι γυναίκες δεν θα πρέπει να ανησυχούν, καθώς η νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η λοίμωξη με γρίπη κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε μια πιθανότητα της τάξης του 3% έως 4% για κατοπινή διπολική διαταραχή στο παιδί. Συνεπώς στη συντριπτική πλειονότητα των περιστατικών διπολικής, δεν υπάρχει ιστορικό γρίπης κατά την εγκυμοσύνη της μητέρας.

Η διπολική διαταραχή προκαλεί απότομες αλλαγές διάθεσης στον πάσχοντα, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν για μήνες, με συνέπεια ο ασθενής από το ένα άκρο της κατάθλιψης, της αδράνειας και της απελπισίας να περνάει στο άλλο της μανιακής ευφορίας, της υπερδαστηριότητας και της έλλειψης αναστολών. Η πάθηση, που πλήττει περίπου το 1% του πληθυσμού, συχνά διαγιγνώσκεται κατά το τέλος της εφηβείας και μεταξύ 20 έως 30 ετών.

Ο μηχανισμός που αιτιολογεί την αρνητική επίπτωση της γρίπης πάνω στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου, δεν έχει ακόμα εξηγηθεί πλήρως. Η γρίπη δεν θεωρείται ότι κάνει άμεση ζημιά στο έμβρυο μέσα στη μήτρα, αλλά η αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος της μητέρας απέναντι στον ιό, πιστεύεται ότι κυρίως επηρεάζει την εγκεφαλική ανάπτυξη του αγέννητου ακόμα παιδιού.

Όπως γράφει η εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου, από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά πάσχισαν πολύ για να κοινωνικοποιηθούν με τους συνομηλίκους τους όταν έγιναν 3 ετών, εμφάνισαν σημαντικά περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και υπολείπονταν σε σημαντικά στάδια της ανάπτυξής τους, σε σύγκριση με παιδιά που μεγάλωσαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, με νταντάδες, ακόμη και με άλλα μέλη της οικογένειας. Το μόνο σαφές όφελος των πρώτων, ήταν ότι το λεξιλόγιό τους ήταν καλύτερο.

Τη μελέτη πραγματοποίησαν σε δείγμα 4.800 παιδιών που γεννήθηκαν το 2000 και το 2001 ερευνητές του Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Όλα είχαν μητέρες που εργάζονταν όταν ήταν μωρά. Τα παιδιά που φρόντισαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους αποτελούσαν πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος και οι ερευνητές είπαν ότι οι διαφορές ανάμεσα στην ομάδα αυτή και τις άλλες ήταν σημαντικές.

Από 9 μηνών

Το πιο ανησυχητικό από τα ευρήματα ήταν τα προβλήματα συμπεριφοράς που παρουσίασαν στην ηλικία των εννέα μηνών. Στα 3 χρόνια τους εμφάνιζαν πολλά περισσότερα συμπτώματα υπερδραστηριότητας, αντικοινωνική συμπεριφορά και γενικά προβλήματα συμπεριφοράς- πάντα σε σχέση με τα άλλα. Σε όρους κοινωνικών δεξιοτήτων, τα αγόρια που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά τα πήγαν ιδιαίτερα άσχημα, ανεξαρτήτως κοινωνικού υπόβαθρου.

Στο πλαίσιο της μελέτης, δεν εξετάστηκε γιατί τα παιδιά που φρόντιζαν ο παππούς και η γιαγιά εμφάνισαν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Όμως οι ερευνητές λένε πως άλλη έρευνα έδειξε ότι η επαγγελματική φροντίδα των παιδιών, από εξειδικευμένους ανθρώπους, μπορεί να τα βοηθήσει να αναπτύξουν τις κοινωνικές δεξιότητες που χρειάζονται για να τα πηγαίνουν καλά με τους συνομηλίκους τους και να αποφύγουν σοβαρότερα προβλήματα αργότερα.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα αυτό, βλέποντας τις εικόνες των υπερηχογραφημάτων σε μωρά που άκουγαν μουσικούλα από την κοιλιά της μαμάς. Το zoom στην εμβρυακή ζωή αυτής της ηλικίας, κατέγραψε την έκπληξη τους, τις βαθιές ανάσες που έπαιρναν, το άνοιγμα του στόματος και το τρεμούλιασμα στο πηγούνι , εικόνες που μαρτυρούν συμπεριφορά κλάματος.

Zoom στην εμβρυακή ζωή

Η ανακάλυψη ήρθε τυχαία. Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Auckland της Νέας Ζηλανδίας, με επικεφαλής τον Dr. Ed. Mitchell έκαναν έρευνα για τις επιπτώσεις του καπνίσματος και των ναρκωτικών στην εγκυμοσύνη.

Στην αρχή, δεν κατάλαβαν ότι η συμπεριφορά του μωρού ήταν κλάμα και νόμιζαν ότι πρόκειται μάλλον για μία κρίση.

Στη συνέχεια όμως, κάνοντας zoom στο video του υπερηχογραφήματος είδαν ότι επρόκειτο ξεκάθαρα για κλάμα.

Ο Dr Mitchell, δεν φαίνεται να εκπλήσσεται για το εύρημα της έρευνας.

Όπως αναφέρει, ακόμα και τα πολύ πρόωρα νεογνά, μπορούν να κλάψουν. Το κλάμα όμως της εμβρυακής ζωής, δεν είχε ποτέ μέχρι τώρα παρατηρηθεί.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην έκδοση για τα έμβρυα και νεογνά της επιθεώρησης Archives of Disease in Childhood.

Οι Αμερικανοί παιδίατροι συνιστούν τη χρήση της πιπίλας ως μέσο προφύλαξης από το σύνδρομο (SIDS) και καλούν τους γονείς τους πρώτους μήνες ζωής ενός μωρού να έχουν το βρέφος στο δωμάτιό τους, όχι όμως να κοιμούνται μαζί στο ίδιο κρεβάτι.

Νέες οδηγίες δίνουν και για τον τρόπο που πρέπει να κοιμίζουμε τα μωρά κάτω του ενός έτους. Έτσι, ενώ μέχρι σήμερα τα βάζαμε από τη μιά ή την άλλη μεριά, σήμερα θα πρέπει να προτιμούμε την ανάσκελη θέση.

Τα ναι και τα όχι

Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Παιδιατρικής για την πρόληψη του αιφνίδιου θανάτου, οι γονείς

Θα πρέπει :

• Να δίνουν πιπίλα στα μωρά μέχρι ενός έτους κατά τη διάρκεια του ύπνου
  
• Να τοποθετούν την κούνια του μωρού στο υπνοδωμάτιο τους, για να γίνεται ευκολότερα ο θηλασμός
  
• Να κοιμίζουν τα παιδιά ανάσκελα (μεγάλη ανατροπή, μέχρι σήμερα ίσχυε ότι κοιμίζουμε τα βρέφη είτε στη μία, είτε στην άλλη πλευρά)
  
  Δεν θα πρέπει:
  • Να χρησιμοποιείται η πιπίλα για τα βρέφη ενός μήνα, που θηλάζουν
    
  • Να επιβάλλεται η πιπίλα, όταν το μωρό δεν τη θέλει
    
  • Να ξαναβάζουμε την πιπίλα όταν το μωρό την έχει βγάλει και φυσικά να μην τη βουτάμε σε ζάχαρη, μέλι ή άλλες γλυκές ουσίες
    
  • Να κοιμούνται γονείς και μωρά στο ίδιο κρεβάτι
    
  • Να κοιμούνται τα μωρά από τη μία ή την άλλη πλευρά. (η θέση είναι πολύ ασταθής, μπορούν εύκολα να γυρίσουν και έτσι θα πρέπει να αποφεύγεται)
    

Ερευνητική ομάδα του Νοσοκομείου Brigham and Women της Βοστόνης και της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, με επικεφαλής την Δρ Αλισον Μ. Στουεμπ εξέτασε τον συσχετισμό μεταξύ διάρκειας του θηλασμού και της εκδήλωσης διαβήτη τύπου ΙΙ αναλύοντας στοιχεία από δυο μεγάλες ομάδες γυναικών που είχαν αποκτήσει παιδιά.

Η πρώτη ομάδα περιελάμβανε 83.585 γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη Nurses Health Study και η δεύτερη ομάδα 73.418 γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη Nurses Health Study ΙΙ. Η δεύτερη ομάδα είναι ηλικιακά νεότερη. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα πρώτα 15 χρόνια μετά τον τελευταίο τοκετό, κάθε έτος θηλασμού συσχετίστηκε με 15% μείωση του κινδύνου εκδήλωσης διαβήτη.

«Στη συγκεκριμένη ανάλυση λάβαμε υπόψη τη διατροφή, τη γυμναστική, το κάπνισμα, τη λήψη ή όχι πολυβιταμινών -δείκτης αν είναι συνειδητοποιημένα άτομα σε θέματα υγείας ή όχι- και πάλι προέκυψε όφελος 15%», εξηγεί η Δρ Στουεμπ. Πέραν των 15 ετών από τον τελευταίο τοκετό το όφελος δεν ήταν τόσο μεγάλο, αλλά τουλάχιστον για τα πρώτα 15 χρόνια προέκυπτε μακροχρόνια σχέση που προστατεύει τις γυναίκες από τον διαβήτη.

«Κατά κάποιο τρόπο η κύηση είναι μια προ-διαβητική κατάσταση, καθώς υπάρχει μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη και αυτό είναι μέρος ενός τρόπου διασφάλισης ότι το έμβρυο λαμβάνει επαρκή ποσότητα σακχάρου. Μετά έρχεται ο θηλασμός ο οποίος, υπό μια έννοια, είναι μια αντι-διαβητική κατάσταση», σημειώνει η Αμερικανίδα ερευνήτρια.Βασιζόμενοι λοιπόν στα προαναφερόμενα στοιχεία οι ερευνητές υποθέτουν ότι ο θηλασμός επανακινεί τον οργανισμό μετά την κύηση.

Αν μια γυναίκα δεν θηλάσει το βρέφος για μια παρατεταμένη περίοδο, ο κίνδυνος διαβήτη αυξάνεται.

Σύμφωνα με έρευνα Aμερικανών διατροφολόγων που παρουσιάστηκε σε συνέδριο για τη Διατροφή στην Iσπανία, οι γεύσεις των φαγητών που καταναλώνουν οι γυναίκες όταν είναι έγκυες και θηλάζουν περνούν στα έμβρυα «εθίζοντάς τα» να καταναλώσουν παρόμοιες τροφές όταν μεγαλώσουν.

Oπως επισημαίνει η διατροφολόγος Tζούλι Mενέλα, οι γεύσεις των φαγητών γίνονται αντιληπτές στα έμβρυα μέσω του αμνιακού υγρού και στα παιδιά μέσω του μητρικού γάλακτος.

Στην έρευνα της Aμερικανίδας καθηγήτριας συμμετείχαν 45 γυναίκες, οι μισές από τις οποίες, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας κατανάλωναν επί τρεις μήνες χυμό καρότου. Tα μωρά που έφεραν στον κόσμο, στη μετέπειτα ζωή τους, κατανάλωναν με ευχαρίστηση δημητριακά με γεύση καρότου.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Καρολίνσκα με επικεφαλής τον Δρ Στέφαν Γιοχανσον έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 329.495 Σουηδούς άνδρες που είχαν γεννηθεί την περίοδο 1973-1981 και είχαν καταταγεί στον στρατό την περίοδο 1993-2001 και είχαν υποβληθεί σε μετρήσεις αρτηριακής πίεσης.

Από την επεξεργασία των δεδομένων διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες που είχαν γεννηθεί πολύ πρόωρα δηλαδή σε λιγότερο από 29 εβδομάδες κύησης είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο υπέρτασης, η οποία με τη σειρά της αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου και άλλων νοσημάτων.

Συγκεκριμένα, οι άνδρες που είχαν γεννηθεί πάρα πολύ πρόωρα, δηλαδή μεταξύ 29ης και 32ης εβδομάδας είχαν 45% αυξημένο κίνδυνο, ενώ εκείνοι που είχαν γεννηθεί μεταξύ 33ης και 36ης εβδομάδας είχαν 24% μεγαλύτερο κίνδυνο υπέρτασης.

«Στην παρούσα μελέτη, ο πρόωρος τοκετός αναγνωρίζεται ως ένας νέος και πολύ πρώιμος παράγοντας κινδύνου υπέρτασης. Μάλιστα ο κίνδυνος είναι μεγάλος για τους νεαρούς άνδρες που έχουν γεννηθεί τουλάχιστον οκτώ εβδομάδες νωρίτερα», εξηγεί ο Δρ Γιόχανσον.

Η σχέση πρόωρου τοκετού και υπέρτασης ήταν απίθανο να εξηγηθεί με βάση το οικογενειακό ιστορικό ή γενετικούς παράγοντες. Ίσως οφείλεται σε προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόωρο νεογνό.