Στην έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLOS ONE, αναφέρεται πως οι γυναίκες που σπάνια έτρωγαν σκούρα ή λιπαρά ψάρια, όπως ο τόνος και ο σολομός, είχαν 53% περισσότερες πιθανότητες να νιώσουν άγχος στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, σε σχέση με αυτές που έτρωγαν ψάρι τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Επίσης, μεταξύ των φυτοφάγων γυναικών, όσες έκαναν την αυστηρότερη διατροφή είχαν 25% περισσότερες πιθανότητες άγχους, συγκριτικά με γυναίκες που είχαν ευέλικτα χορτοφαγικά προγράμματα και κατανάλωναν περιστασιακά κρέας ή ψάρι.

Ειδικότερα, στη μελέτη πήραν μέρος 9.500 γυναίκες που κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με το πρότυπο διατροφής τους. Χωρίστηκαν σε ομάδες σχετικές με τη διατροφή τους, όπως, στην «υγιεινή» και την «παραδοσιακή». Στην πρώτη ομάδα ήταν γυναίκες που κυρίως έτρωγαν φρούτα, λαχανικά, ψάρια και δημητριακά και στην άλλη όσες έτρωγαν κυρίως λαχανικά, κόκκινο κρέας και κοτόπουλο. Στις άλλες ομάδες εντάχθηκαν οι γυναίκες που έκαναν φυτοφαγική διατροφή, εκείνες που έτρωγαν πολλά κατεργασμένα τρόφιμα και γυναίκες που έκαναν διατροφή πλούσια σε γλυκά.

Στην 32η εβδομάδα της κύησης, οι γυναίκες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια και όσες είχαν σκορ στο ανώτατο σημείο του 15%, θεωρήθηκε ότι βίωναν υψηλά επίπεδα άγχους. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο πως η έλλειψη ω-3 λιπαρών οξέων συντελεί σε άγχος, ενδεχομένως η έλλειψη να διαταράσσει την κυτταρική επικοινωνία και να επηρεάζει τον τρόπο που το σώμα ανταποκρίνεται στο ψυχολογικό στρες, εξηγούν οι ερευνητές. Το στρες δεν είναι ασυνήθιστο στις εγκύους και μελέτες το έχουν συσχετίζει με επίσης υψηλότερα επίπεδα άγχους στα βρέφη που γεννιούνται πρόωρα ή με χαμηλό σωματικό βάρος.

Μια υγιεινή διατροφή μπορεί να περιλαμβάνει σε ισορροπημένες ποσότητες μεταξύ άλλων δημητριακά ολικής άλεσης, λαχανικά, κρέας, πουλερικά και ψάρια. Ορισμένα ψάρια και θαλασσινά είναι καλές πηγές ω-3 λιπαρών οξέων που έχει διαπιστωθεί ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία της καρδιάς και του εγκεφάλου. Στην εγκυμοσύνη, λόγω των αυξημένων αναγκών που έχουν οι γυναίκες, απαιτείται βελτιστοποίηση της διατροφής. Μια δίαιτα με έλλειψη σε ψάρια και κρέας ενδεχομένως να εξηγεί και τα υψηλότερα επίπεδα άγχους.

Ωστόσο, οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της κύησης θα πρέπει να αποφεύγουν ψάρια που περιέχουν υψηλά επίπεδα υδραργύρου, όπως ο ξιφίας και το σκουμπρί. Με ασφάλεια μπορούν όμως να καταναλώνουν δύο μερίδες άλλων ψαριών, όπως σολομό και τόνο.

Σύμφωνα με την έρευνα, τα παιδιά που δεν είχαν μια κανονική ώρα ύπνου ή που κοιμούνταν μετά τις 21:00, είχαν χαμηλότερο σκορ στην ανάγνωση και τα μαθηματικά.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, η έλλειψη ύπνου μπορεί να διαταράξει τους φυσικούς ρυθμούς του σώματος και να βλάψει την διαδικασία όπου ο εγκέφαλος μαθαίνει νέες πληροφορίες.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές μελέτησαν πάνω από 11.000 παιδιά ηλικίας 3, 5 και 7 ετών και εξέτασαν τις συνήθειες του ύπνου τους και πόσο αυτές επηρεάζουν την ικανότητα μάθησης. Οι ακανόνιστες ώρες για ύπνο ήταν πιο συχνές στην ηλικία των τριών ετών, όταν περίπου ένα στα πέντε από τα παιδιά πήγαιναν για ύπνο σε διάφορους χρόνους. Από την ηλικία των επτά, περισσότερα από τα μισά παιδιά είχαν μια κανονική ώρα για ύπνο γύρω στις 19:30-20:30. Συνολικά, τα παιδιά που δεν είχαν ποτέ τακτικές ώρες ύπνου έτειναν να τα πηγαίνουν χειρότερα από τους συμμαθητές τους από την άποψη των αποτελεσμάτων των τεστ για την ανάγνωση, τα μαθηματικά και την αντίληψη του χώρου.

Επίσης από τα ευρήματα της μελέτης φάνηκε ότι , τα παιδιά που είχαν ακανόνιστες ώρες ύπνου προέρχονταν από πιο κοινωνικά μειονεκτικά περιβάλλοντα και ήταν λιγότερο πιθανό να διαβάσουν καθώς γενικά παρακολουθούσαν περισσότερο τηλεόραση.

"Η ρουτίνα στον ύπνο πραγματικά φαίνεται να είναι σημαντική για τα παιδιά. Η δημιουργία μιας καλής ώρας ύπνου νωρίς στην παιδική ηλικία είναι ίσως το καλύτερο, αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να φτιαχτεί", τόνισε η επικεφαλής της έρευνας Αμάντα Σάκερ.

Πηγή: hamomilaki.blogspot.gr

Με βάση την έρευνα, οι συνηθέστεροι λόγοι για τους οποίους συνέβαινε αυτό ήταν ότι οι μητέρες θεωρούσαν ότι: «το μωρό τους ήταν αρκετά μεγάλο», «το μωρό τους έδειχνε πεινασμένο», «το μωρό τους έδειχνε ενδιαφέρον για το φαγητό που έτρωγαν οι γονείς», «ο γιατρός ή κάποιος επιστήμονας υγείας τους είπε ότι το μωρό τους πρέπει να αρχίσει τη στερεά τροφή», «θεωρούσαν ότι θα βοηθούσε το μωρό τους να κοιμηθεί περισσότερο το βράδυ, γιατί θα ήταν χορτάτο».

Όμως η πρώιμη εισαγωγή στερεών τροφών, πριν την ηλικία των 4 μηνών έχει ανεπιθύμητες ενέργειες στον οργανισμό του μωρού. Οι κυριότερες παρενέργειες είναι η δυσκολία πέψης και απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών της τροφής, λόγω του ανώριμου γαστρεντερικού συστήματος, με πιθανότητα εκδηλώσης γαστρεντερίτιδας, διάρροιας, κοιλιοκάκης, καθώς και ο κίνδυνος ανάπτυξης αλλεργιών και εκζέματος και ο κίνδυνος ανάπτυξης παιδικής παχυσαρκίας και σακχαρώδους διαβήτη.

Πότε πρέπει να ξεκινάει το μωρό τη στερεά τροφή;

Με βάση τις τελευταίες διεθνείς συστάσεις, της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η σταδιακή εισαγωγή στερεών τροφίμων ξεκινάει από τους 6 μήνες ζωής. Μπορεί να υπάρχουν ακόμα λίγοι παιδίατροι που να συμβουλεύουν για την έναρξη από 4 μηνών, αλλά αυτή είναι παλιότερη σύσταση.

Από την ηλικία αυτή και μετά αρχίζει να μην επαρκεί το μητρικό ή το έτοιμο γάλα για τις ενεργειακές και θρεπτικές ανάγκες του μωρού. Γι΄αυτόν το λόγο και ξεκινάει η σταδιακή σίτιση στην αρχή με στερεά αλεσμένα τρόφιμα. Δεν πρέπει να έχετε την απαίτηση το μωρό να τρώει την «προβλεπόμενη» ποσότητα τροφής, από τις πρώτες ημέρες.

Οι πρώτες εβδομάδες είναι περισσότερο «διερευνητικές» και «εκπαιδευτικές». Πρέπει να μάθει να τρέφεται με το κουτάλι, να εξοικειωθεί με νέες γεύσεις, να ελεγχθεί η πιθανότητα αλλεργιών σε τρόφιμα και να προσαρμοστεί το γαστρεντερικό σύστημα στην επεξεργασία της τροφής, δηλαδή στην πέψη, απορρόφηση και αφόδευση, μιας και πολλά μωρά αντιμετωπίζουν προβλήματα δυσκοιλιότητας με την εισαγωγή στερεών τροφίμων.

Υπάρχουν ενδείξεις και προσαρμοστικές αναπτυξιακές μεταβολές, που θα σας καθοδηγήσουν σχετικά με το αν το μωρό είναι έτοιμο να δεχτεί στερεά τροφή. Οι πιο σημαντικές από αυτές είναι: εάν το μωρό κάθεται, εάν μπορεί να στηρίξει το κεφάλι του, εάν δείχνει ενδιαφέρον για τις τροφές που καταναλώνουν οι γονείς, εάν ανοίγει το στόμα του όταν πλησιάζει η τροφή, εάν μπορεί να καταπιεί.

Πολύ συχνά οι γονείς είναι μπερδεμένοι, σχετικά με το ποια τρόφιμα θα πρέπει να ξεκινήσουν. Ουσιαστικά για τα περισσότερα μωρά δεν έχει σημασία με το ποια ομάδα τροφίμων θα ξεκινήσουν. Παραδοσιακά έως τώρα γίνεται η εισαγωγή απλών δημητριακών, συνήθως χωρίς γλουτένη, όπως π.χ. το ρύζι – ρυζάλευρο.

Στη συνέχεια άλλοι ξεκινάνε με φρούτα και άλλοι με λαχανικά, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη διαφορά, ούτε στην ανάπτυξη ούτε στις γευστικές προτιμήσεις των παιδιών. Κατόπιν μπαίνει το μοσχάρι και το κοτόπουλο, με το αυγό και το ψάρι να προστίθενται περί τον 9ο μήνα και ανάλογα με την ευαισθησία του κάθε παιδιού. Εισάγετε πάντα ένα τρόφιμο κάθε φορά και περιμένετε συνήθως 3 ημέρες για να δείτε την πιθανή αντίδραση του οργανισμού.

Η ποσότητα της τροφής που αναμένεται να καταναλώνει το κάθε μωρό είναι προσεγγιστική και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στην αρχή αρκεστείτε στο να μάθει να ανοίγει το στόμα του και να καταπίνει λίγες κουταλιές και σταδιακά αυξήστε την ποσότητα τροφής του, έως ότου το δείτε να χορταίνει, δηλαδή να μη θέλει άλλο. Στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να το μπουκώσετε για να φάει παραπάνω, γιατί ή θα κάνει εμετό ή θα συνηθίσει να υπερσιτίζεται, αυξάνοντας τον κίνδυνο της παχυσαρκίας.

Είναι καλύτερα να διακόψτε μόλις χορτάσει και να του δώσετε ξανά ένα μικρό γεύμα μόλις πεινάσει. Το πόσα γραμμάρια θα φάει το κάθε παιδί εξαρτάται από το φύλο του, το σωματότυπό του, το ρυθμό ανάπτυξής του, τη δραστηριότητά του και την ιδιοσυγκρασία του και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να μπαίνετε σε συγκρίσεις με άλλα συνομήλικα παιδιά ή να ακολουθείτε με άγχος κατά γράμμα τις οδηγίες του παιδιάτρου.

Τέλος, να σημειωθεί ότι είναι σημαντικό να θυμάστε ότι όταν ένα μωρό είναι ανήσυχο, κλαίει ή δεν κοιμάται δε σημαίνει πάντα ότι πεινάει. Μπορεί να νυστάζει, να θέλει η πάνα του αλλαγή, να φοβάται ή να διψάει, ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Μη χρησιμοποιείτε το φαγητό ως μέσο ανακούφισης, γιατί μελλοντικά θα οδηγήσει σε ανεπιθύμητες διατροφικές συνήθειες.

Ουάσινγκτον

Μια νόσος η οποία «κλέβει» από μικρά παιδιά την ικανότητα να περπατούν και να μιλάνε… εξαφανίστηκε σε τρεις περιπτώσεις χάρη σε μια πρωτοποριακή γονιδιακή θεραπεία. Και τα τρία παιδιά που έπασχαν από μεταχρωματική λευκοδυστροφία (σπάνια νευρολογική πάθηση που χαρακτηρίζεται από απομυελίνωση της λευκής ουσίας στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και στα περιφερικά νεύρα) μπορούν πλέον να πηγαίνουν κανονικά στο σχολείο.

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Science» σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα μιας αντίστοιχης μεθόδου η οποία φάνηκε να αναστρέφει μια σπάνια και σοβαρή γενετική νόσο (σύνδρομο Wiskott-Aldrich) που επιδρά στο ανοσοποιητικό σύστημα και πάλι σε τρεις περιπτώσεις μικρών παιδιών.

Ποιες είναι οι δύο σπάνιες νόσοι

Τα μωρά που γεννιούνται με μεταχρωματική λευκοδυστροφία (οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο ARSA) φαίνονται αρχικώς υγιή, ωστόσο εμφανίζουν πρόβλημα στην ανάπτυξη μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου χρόνου ζωής τους καθώς τμήμα του εγκεφάλου τους αρχίζει να υφίσταται ανεπανόρθωτες βλάβες.

Το σύνδρομο Wiskott-Aldrich (για την εμφάνισή του είναι «ένοχες» μεταλλάξεις στο γονίδιο WAS) οδηγεί σε σοβαρή αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος καθιστώντας τους ασθενείς ευάλωτους σε λοιμώξεις, στον καρκίνο αλλά και σε αυτοάνοσα νοσήματα.

Η νέα τεχνική γονιδιακής θεραπείας η οποία αναπτύχθηκε από δύο συνεργαζόμενες ομάδες του Επιστημονικού Ινσιτούτου Σαν Ραφαέλε στο Μιλάνο βασίζεται στη χρήση ενός γενετικώς τροποποιημένου ιού με στόχο τη μεταφορά υγιών αντιγράφων των ελαττωματικών γονιδίων στον οργανισμό των ασθενών.

Το κατάλληλο «όχημα» μεταφοράς

Συγκεκριμένα οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ως «όχημα» μεταφοράς των υγιών αντιγράφων των γονιδίων στον οργανισμό των μικρών ασθενών έναν ιό (lentivirus) ο οποίος έχει το χαρακτηριστικό ότι διαθέτει μακρά περίοδο επώασης (εξ ου και το όνομά του από το lente που στα λατινικά σημαίνει αργός).Αυτού του είδους οι ιοί που ανήκουν στην οικογένεια ιών Retroviridae (μεταξύ τους περιλαμβάνεται και ο ιός HIV του AIDS) μπορούν να μεταφέρουν σημαντική ποσότητα ιικού RNA μέσα στο γενετικό υλικό του κυττάρου του ξενιστή και διαθέτουν τη μοναδική ικανότητα μεταξύ των ρετροϊών να μολύνουν κύτταρα που δεν διαιρούνται. Για τον λόγο αυτό αποτελούν μια πολύ καλή περίπτωση «οχημάτων» μεταφοράς για γονιδιακή θεραπεία σε σύγκριση με τους «συμβατικούς» ρετροϊούς.

Στο πλαίσιο των νέων μελετών οι ειδικοί έλαβαν αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα από τους ασθενείς και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τον ιό ώστε να «μολύνουν» αυτά τα κύτταρα με μικροσκοπικά τμήματα DNA που περιείχαν τις σωστές οδηγίες «λειτουργίας». Μετά την επεξεργασία τους τα κύτταρα επανεγχύθηκαν στους ασθενείς.

Η πρώτη μελέτη

Στην περίπτωση της μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας οι επιστήμονες επέλεξαν για εφαρμογή της θεραπείας τρία παιδιά από οικογένειες με ιστορικό της ασθένειας τα οποία όμως δεν είχαν ακόμη αρχίσει να παρουσιάζουν βλάβες στον εγκέφαλο. Η επικεφαλής της συγκεκριμένης δοκιμής δρ Αλεσάντρα Μπίφι ανέφερε στο βρετανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο BBC ότι «τα αποτελέσματα ήταν θετικά. Και τα τρία παιδιά βρίσκονται σε καλή κατάσταση, έχουν μια φυσιολογική ζωή και πηγαίνουν στο νηπιαγωγείο όπως όλα τα παιδιά σε μια ηλικία που τα αδέλφια τους που πάσχουν από την ίδια γενετική νόσο δεν ήταν σε θέση καν να περπατήσουν».

Συγκεκριμένα αναλύσεις που διεξήχθησαν δύο χρόνια μετά την εφαρμογή της θεραπείας στον ένα παιδί και 18 μήνες μετά την εφαρμογή της στα άλλα δύο έδειξαν ότι η μέθοδος έβαλε «φρένο» στην εξέλιξη της νόσου. Τα τροποποιημένα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα που επανεγχύθηκαν στους ασθενείς άρχισαν να εκφράζουν το λειτουργικό ένζυμο ARSA σε υψηλά επίπεδα από την πρώτη στιγμή και συνέχισαν να το εκφράζουν σε μάκρος χρόνου.

Η δρ Μπίφι συμπλήρωσε ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί κάποια παρενέργεια από την εφαρμογή της θεραπείας. Παραδέχθηκε πάντως ότι απαιτείται μακρόχρονη παρακολούθηση των παιδιών ώστε να αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία η ασφάλεια της μεθόδου.

Αν όντως υπάρξει απόδειξη μακροπρόθεσμης ασφάλειας της γονιδιακής αυτής θεραπείας το γεγονός θα είναι άκρως σημαντικό αφού πολλές από τις μέχρι τώρα απόπειρες είχαν συνδεθεί με σοβαρές παρενέργειες όπως η λευχαιμία. Η δρ Μπίφι τόνισε ότι οι ειδικοί έχουν πάρει τα μαθήματά τους από τις προηγούμενες αποτυχίες. «Η εμπειρία έδειξε ότι η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να βελτιωθεί και πιθανώς βρισκόμαστε στην αφετηρία μιας νέας εποχής για τη συγκεκριμένη μέθοδο».

Η δεύτερη μελέτη

Στο πλαίσιο της δεύτερης μελέτης ο δρ Αλεσάντρο Αγιούτι και οι συνεργάτες του ακολούθησαν την ίδια ακριβώς τακτική για να μεταφέρουν υγιή αντίγραφα του ελαττωματικού γονιδίου WAS στον οργανισμό επίσης τριών παιδιών με το σύνδρομο Wiskott-Aldrich. Όπως είδαν, συμπτώματα της ασθένειας όπως οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις και το έκζεμα παρουσίασαν σημαντική ύφεση ή εξαφανίστηκαν στους 20 ως 32 μήνες από την εφαρμογή της θεραπείας. Και σε αυτήν την περίπτωση αναλύσεις έχουν μέχρι στιγμής δείξει ότι η μέθοδος ήταν ασφαλής και δεν αύξανε τον κίνδυνο λευχαιμίας.

Ο δρ Αγιούτι δεν παρέλειψε επίσης να τονίσει όπως και η συνάδελφός του ότι απαιτούνται τώρα μακροπρόθεσμες αναλύσεις αλλά και διεξαγωγή δοκιμών σε μεγαλύτερους αριθμούς ασθενών ώστε να επιβεβαιωθεί τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η ασφάλεια της μεθόδου.

Πηγή: tovima.gr

Η γεννητικότητα ανά γυναίκα σε 28 ευρωπαϊκές χώρες μειωνόταν ταχύτερα κατά μέσο όρο όσο αυξανόταν το ποσοστό της ανεργίας, ανακοίνωσε το Ινστιτούτο.

Η οικονομική κρίση, η οποία άρχισε το 2008, έβαλε τέλος σε μια άνοδο του ρυθμού γεννήσεων που παρατηρούνταν σε ευρωπαϊκή κλίμακα, αναφέρει η Μιχαέλα Κράιενφελντ που συνυπογράφει την έρευνα.

Η τάση επηρέασε περισσότερο νοτιοευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία και η Κροατία, καθώς και την Ουγγαρία, την Ιρλανδία και τη Λετονία.

Κυρίως νέοι κάτω των 25 ετών αποφεύγουν να αποκτήσουν παιδιά όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξανόμενη ανεργία και η τάση παρατηρείται εντονότερα στους νέους ανθρώπους που πρόκειται να αποκτήσουν το πρώτο παιδί τους, διαπίστωσε το ινστιτούτο.

Σύμφωνα με το ινστιτούτο, ένα από τα μεγαλύτερα ανοικτά ζητήματα στη δημογραφική έρευνα είναι η επίδραση που έχουν οι οικονομικές συνθήκες στην αναπαραγωγή. Η μελέτη του απέδειξε ότι στην Ευρώπη σήμερα το ποσοστό της ανεργίας σε μια χώρα επηρεάζει την προθυμία των ανθρώπων να αποκτήσουν παιδιά, αναφέρει η Κράιενφελντ.

Αν η ανεργία αυξηθεί κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, η γεννητικότητα ανά γυναίκα στις ηλικίες 20 ως 24 ετών μειώνεται κατά 0,1 σε όλη την ήπειρο και κατά 0,3 στη Νότια Ευρώπη, προσθέτει.

Το ινστιτούτο τεκμηρίωσε μια ιδιαίτερα ισχυρή αλλαγή κατεύθυνσης στην Ισπανία. Η γεννητικότητα εκεί ήταν 1,24 παιδί ανά γυναίκα στην αρχή της χιλιετίας και αυξανόταν κάθε χρόνο, φθάνοντας το 1,47 το 2008, αλλά το 2009 μειώθηκε στο 1,4 καθώς η ανεργία αυξήθηκε από 8,3 σε 11,3%. Το 2011, οι γεννήσεις είχαν μειωθεί σε 1,36 ανά γυναίκα.

Στην Τσεχική Δημοκρατία, την Πολωνία, τη Βρετανία και την Ιταλία, η οικονομική κρίση απλώς σταμάτησε την άνοδο του ρυθμού των γεννήσεων. Στη Ρωσία και τη Λιθουανία η κρίση είχε μικρή ή καθόλου επίδραση στις γεννήσεις.

Στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, η κρίση είχε μικρές επιπτώσεις στο ρυθμό των γεννήσεων, αλλά η ανεργία στις χώρες αυτές αυξήθηκε λιγότερο ή καθόλου και στη Γερμανία μειώθηκε.

Το ινστιτούτο ερευνά αν η κρίση έχει μια συνεχή επίδραση στο ρυθμό των γεννήσεων. Μέχρι στιγμής έχει αναλύσει μόνο δεδομένα για το 2001 ως το 2010 και μέρος του 2011.

Περισσότερα από 80 χρόνια έχουν περάσει από τις πρώτες παρατηρήσεις ειδικών, ότι τα βρέφη που γεννιούνται την άνοιξη, έχουν καλύτερη υγεία στην ενήλικο ζωή τους. Επιπλέον, αυτά που γεννιούνται το χειμώνα εκδηλώνουν καθυστερημένη ανάπτυξη, ψυχολογικά (και ψυχοπαθολογικά) προβλήματα, αλλά και μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Ουδείς όμως δεν γνώριζε για ποιους λόγους υπάρχει αυτός ο συσχετισμός.

Τον γρίφο επιχείρησε να λύσει η Τζάνετ Κιουρί, καθηγήτρια οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πρίνσταουν του Νιού Τζέρσι, η οποία χρησιμοποίησε όλες τις βιοστατιστικές πληροφορίες που ήταν καταγεγραμμένες για τις γεννήσεις που έγιναν στις ΗΠΑ από το 1994 έως το 2006.

Όπως προέκυψε από την επεξεργασία των δεδομένων, τα παιδιά που γεννιούνται χειμώνα (η σύλληψή τους έχει γίνει Μάιο), έχουν 13% μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννηθούν πρόωρα.

Λόγω μάλιστα αυτής της προωρότητας του τοκετού, γεννιούνται με χαμηλό βάρος (ελλιποβαρή), κάτι που σαν ντόμινο προκαλεί μία σωρεία προβλημάτων υγείας: αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, μειωμένη όραση και ακοή, καθυστερημένη ανάπτυξη των γνωσιακών λειτουργιών και γενικά της αντίληψης.

Η καλύτερη εποχή για να συλλάβει μία γυναίκα είναι το καλοκαίρι και ειδικά οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος, υπογραμμίζουν οι ειδικοί στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

Κι αυτό διότι σύμφωνα με τα βιοστατιστικά, όσες μένουν έγκυες αυτούς τους μήνες, παίρνουν περισσότερα κιλά κατά την κύηση και γεννούν επίσης βρέφος βαρύτερο κατά 8 γραμμάρια κατά μέσο όρο, από αυτές που έχουν συλλάβει τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.

«Μπορεί να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά ακόμη και με μερικές ημέρες μετά τα συλλάβει η μητέρα, μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην υγεία του παιδιού, κάτι που θα έχει να αντιμετωπίζει σε όλη του τη ζωή. Εκτός από τους μήνες της σύλληψης, αυτή η έρευνα καταδεικνύει και τη σημαντικότητα που έχει το βάρος με το οποίο θα γεννηθεί ένα βρέφος», εξηγεί ο Χαγρίβ Σιμχάν, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος στην Ιατρική Σχολή της Πενσυλβάνια.

Ένας γιατρός που άκουγε mp3 συνθέσεις του Μότσαρτ στα ακουστικά του, μπήκε να εξετάσει ένα ανήσυχο νεογέννητο στη θερμοκοιτίδα.

Ο γιατρός έβγαλε τα ακουστικά αλλά η μουσική συνέχιζε να παίζει. Καθώς εξέταζε το μωρό, διαπίστωσε ότι όχι μόνο ηρεμούσε, αλλά ύστερα από λίγο θέλησε και να τραφεί. Το τυχαίο αυτό γεγονός ήταν η σπίθα για τους γιατρούς να αρχίζουν να ερευνούν το θέμα.

Ο δρ Ντροντ Μαντέλ και η ομάδα του ασχολήθηκαν με πρόωρα μωρά που είχαν γεννηθεί μέχρι και 6 βδομάδες νωρίτερα. Μέσα στα αυτάκια ή τις θερμοκοιτίδες τοποθετήθηκαν ειδικά ακουστικά που έπαιζαν συνέχεια Μότσαρτ αλλά και Μπαχ.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα νεογνά όταν άκουγαν Μότσαρτ, άλλαζε θετικά ο μεταβολισμός τους κάθε μισή ώρα κατά 9,7%, έτρωγαν πιο εύκολα, και είχαν πολύ καλή διάθεση. Όταν η μουσική ήταν συνθέσεις του Μπαχ, ο ρυθμός του μεταβολισμού, έπεφτε στο 4,5%, ενώ όταν δεν άκουγαν καμία μελωδία στη θερμοκοιτίδα ο μεταβολισμός τους δεν άλλαζε καθόλου.

Όπως τόνισε ο ίδιος ο γιατρός: “η μουσική του Μότσαρτ βοηθάει απίστευτα τα πρόωρα νεογνά να αυξήσουν το βάρος τους με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Το βλέπαμε και δεν το πιστεύαμε. Το αποτέλεσμα είναι σαφέστατα θετικό και ήδη στις θερμοκοιτίδες, έχουμε τοποθετήσει μικρά ηχεία που παίζουν συνέχεια Μότσαρτ”.

Πάντως, τα οφέλη της μουσικής του Μότσαρτ δεν ισχύουν μόνο για τα νεογέννητα. Μια άλλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ έχει πρόσφατα αποκαλύψει ότι ακούγοντας Μότσαρτ μπορεί να έχει θετική επίδραση στους χρόνους αντίδρασης των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την ηλικία.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο Μότσαρτ ξεκινάει πάντα ήρεμα και ήσυχα και επιταχύνει. Στην ομάδα που μελέτησαν οι συμμετέχοντες που άκουγαν Μότσαρτ, έφερναν εις πέρας την ίδια εργασία γρηγορότερα από εκείνους που δεν άκουγαν.

Το 10% των γυναικών κάτω των 30 και το 60% που διανύουν την τρίτη δεκαετία της ζωής τους, έχει εκτιμηθεί ότι δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδί μετά την υποβολή τους σε χημειοθεραπεία.

Αλλά ένα νέο πειραματικό φάρμακο με την κωδική ονομασία AS 101, μπορεί να προστατεύσει τις ωοθήκες από τη ζημιά που προκαλεί η χημειοθεραπεία.

Το φάρμακο έχει δοκιμαστεί σε ποντίκια στο νοσοκομείο του Ισραήλ, Tel Hashomer και στο πανεπιστήμιο του Bar-Ilan και τα αποτελέσματα είναι πολύ ελπιδοφόρα.

Οι ειδικοί ελπίζουν ότι σύντομα θα μπορέσουν να μεταφέρουν τη θεραπεία και σε ανθρώπινα κύτταρα.

Μεγάλο ποσοστό γυναικών επιλέγουν να καταψύξουν τα ωάρια τους όταν μαθαίνουν ότι πάσχουν από καρκίνο. Ωστόσο τα ποσοστά επιτυχίας εγκυμοσύνης από κατεψυγμένα ωάρια, φτάνουν μόλις το 2%.

Ο Δρ Anthea Martin, του Cancer Research στη Βρετανία δήλωσε ότι τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά ενώ τόνισε ότι η υπογονιμότητα σε ασθενείς με καρκίνο είναι μια καταστροφική συνέπεια την οποία ίσως καταφέρουν να αντιμετωπίσουν.

Σε μακροχρόνια έρευνα οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 11,000 μωρά ζητώντας από τους γονείς τους να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν στον τρόπο με τον οποίο ανέπνεαν κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τα ερωτηματολόγια συμπληρώνονταν όταν τα βρέφη ήταν 6, 18, 30, 42, 57 και 69 μηνών αντίστοιχα. Τα ερωτηματολόγια που αφορούσαν στη συμπεριφορά τους συμπληρώνονταν όταν εκείνα έφταναν στην ηλικία των τεσσάρων και επτά χρόνων.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα:

Το 45% των μωρών δεν είχε κανένα πρόβλημα στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Το 55% όμως παρουσίασε προβλήματα διατάραξης ύπνου.

Ύστερα από συνυπολογισμό 15 άλλων παραγόντων που συνδέονται με προβλήματα συμπεριφοράς, όπως το χαμηλό βάρος γέννησης ή η εκπαίδευση της μητέρας, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα μωρά με άπνοια στον ύπνο είχαν 40 έως 100% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς στην ηλικία των 7 χρόνων.

Τα μωρά που παρουσίαζαν προβλήματα με την αναπνοή τους κατά τη διάρκεια του ύπνου είχαν υψηλότερο κίνδυνο αύξησης της υπερκινητικότητας, της επιθετικότητας , του άγχους και της κατάθλιψης , καθώς επίσης παρατηρήθηκε και δυσκολία στη συνύπαρξη με άλλους συνομήλικους.

Οι επιστήμονες έχουν πολλές θεωρίες αναφορικά με το γιατί η διατάραξη ύπνου των μωρών (που οφείλεται στην κακή αναπνοή ή την άπνοια ) καθορίζει τα προβλήματα της συμπεριφοράς τους αργότερα.

Η επικρατέστερη όμως είναι ότι η νηπιακή και η παιδική ηλικία ενός ατόμου είναι η βασική περίοδος της ανάπτυξης του εγκεφάλου και τυχόν αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να μειώσουν το οξυγόνο που χρειάζεται ο εγκέφαλος για αυτή του τη λειτουργία.

Και αυτό, διότι το γάλα είναι πλούσιο σε βιταμίνη D η οποία, εκτός από γερά οστά, φαίνεται ότι προσφέρει προστασία από καρκίνο, διαβήτη και καρδιοπάθειες.

Μέχρι σήμερα, οι ειδικοί συνιστούσαν 200 μονάδες βιταμίνης D (αντιστοιχεί σε περίπου δύο ποτήρια γάλα) για παιδιά και ενηλίκους έως 50 ετών, 400 μονάδες βιταμίνης D για ενηλίκους 51-70 ετών και 600 μονάδες βιταμίνης D για τους ηλικιωμένους άνω των 71 ετών.

Ολοένα περισσότερες μελέτες, ωστόσο, δείχνουν πως αυτή η βιταμίνη δεν είναι απαραίτητη στον οργανισμό μόνο για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών, αλλά μπορεί παράλληλα να βοηθήσει στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πρόσφατες έρευνες στις ΗΠΑ έδειξαν πως η βιταμίνη D περιορίζει έως και κατά 50% τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και περισσότερο από 66% τον κίνδυνο ανάπτυξης επικίνδυνων όγκων στο έντερο. Άλλη έρευνα του Νοσοκομείου St Μary΄s στο Μάντσεστερ έδειξε πως η λήψη επαρκούς ποσότητας βιταμίνης D σε παιδική ηλικία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 έως και κατά 30%.

Αναθεωρώντας λοιπόν τις οδηγίες της, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων συνιστά για τα παιδιά και τους εφήβους 400 μονάδες βιταμίνης D ημερησίως. Και επειδή η ποσότητα αυτή είναι δύσκολο να προσληφθεί μέσω της διατροφής (και της έκθεσης στο ηλιακό φως, είναι και αυτή απαραίτητη για την παραγωγή της βιταμίνης D από τον οργανισμό), συμβουλεύουν τους γονείς να δίνουν στα παιδιά τους συμπληρώματα, αρχίζοντας μάλιστα τη χορήγησή τους αμέσως μετά τη γέννηση.

Οι μητέρες

Το σκεπτικό των Αμερικανών παιδιάτρων είναι πως πολλές μητέρες παρουσιάζουν έλλειψη βιταμίνης D, δεν μπορούν λοιπόν να «μεταβιβάσουν» στα παιδιά τους αρκετή ποσότητα μέσω του θηλασμού.

Από την άλλη, το βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι εμπλουτισμένο με βιταμίνη D, οι ειδικοί όμως συνιστούν θηλασμό τουλάχιστον για το πρώτο έτος ζωής του βρέφους.

Επιπλέον, επιχειρηματολογούν οι Αμερικανοί ειδικοί, πόσα παιδιά και έφηβοι θα δεχθούν να πίνουν τέσσερα ποτήρια γάλα ημερησίως;

«Δεν είναι κακό να δίνουμε μια πολυβιταμίνη», δήλωσε ο Φρανκ Γκριρ, επικεφαλής της επιτροπής της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων για τη διατροφή. Στην πραγματικότητα, προσέθεσε, η πολυβιταμίνη είναι η μόνη λύση για πολλά παιδιά.

Για την ιστορία πάντως, πολλά μέλη της επιτροπής διατηρούν ή διατηρούσαν σχέσεις με παρασκευαστές βρεφικού γάλακτος και συμπληρωμάτων διατροφής.

Βιταμίνη D: Για γερά κόκαλα και όχι μόνο

● Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη στον οργανισμό για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου, με άλλα λόγια για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών.

● Νέες μελέτες δείχνουν ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, διαβήτη και καρδιοπαθειών.

● Πλούσια σε βιταμίνη D είναι το εμπλουτισμένο γάλα και τα δημητριακά, το μουρουνέλαιο και τα λιπαρά ψάρια όπως ο τόνος, το σκουμπρί και οι σαρδέλες.

● Η πρόσληψή της μέσω της διατροφής δεν είναι αρκετή. Δεν είναι τυχαίο ότι η βιταμίνη D ονομάζεται και βιταμίνη του ήλιου, αφού για την παραγωγή της απαιτείται παράλληλα έκθεση του δέρματος στο ηλιακό φως, τουλάχιστον 10-15 λεπτά δύο φορές την εβδομάδα.

● Η έλλειψη βιταμίνης βιταμίνης D προκαλεί ραχίτιδα στα παιδιά και οστεοπόρωση στους ενηλίκους.

Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και περισσότεροι ερευνητές πιστεύουν πως η σειρά με την οποία έχει γεννηθεί κάποιος στην οικογένεια παίζει σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και στην υγεία, αλλά ακόμη και στην επιτυχημένη ή όχι επαγγελματική πορεία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου Μπράντεϊς στη Μασαχουσέτη έδειξε ότι το να έχει κανείς μικρότερο αδελφό μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά 3% έως 5,9%, ενώ εάν έχει μικρότερη αδελφή η αύξηση είναι κατά 3,8%.Κι αυτό γιατί τα πρωτότοκα παιδιά αισθάνονται στρες με την άφιξη ενός μικρότερου παιδιού στο σπίτι, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διεκδικούν την προσοχή των γονιών τους.

Για τους περισσότερους, πάντως, αποτελεί μεγάλη έκπληξη η επιστημονική διαπίστωση ότι τα αδέλφια μας - η σχέση μαζί τους αλλά και η σειρά γέννησης - μπορεί να είναι υπεύθυνα τόσο για την οικονομική μας σταθερότητα όσο και για το αν ο γάμος μας θα κρατήσει πολλά χρόνια.

Σε έρευνα που έκανε η ψυχολόγος Κάθριν Σάλμον βρήκε ότι 80% των μεσαίων παιδιών παραμένουν πιστά στους συντρόφους τους. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα πρωτότοκα είναι 65% και για τα μικρότερα αδέλφια 53%.

Πρώτα και καλύτερα;

Πολλοί είναι οι ερευνητές οι οποίοι έχουν ασχοληθεί με το φαινόμενο «πρώτο παιδί»: η πλειονότητα των νικητών του βραβείου Νομπέλ είναι πρωτότοκα παιδιά, ενώ στα διάσημα πρώτα παιδιά συγκαταλέγονται τόσο η Βασίλισσα Ελισάβετ όσο και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Έτσι, αρκετές είναι οι μελέτες που έχουν γίνει με αντικείμενο την εξυπνάδα, την επιτυχία αλλά και την υγεία των πρωτότοκων παιδιών. Νορβηγοί επιστήμονες έδειξαν ότι τα παιδιά που έρχονται πρώτα στην οικογένεια είναι γενικά πιο έξυπνα από τα μικρότερα αδέλφια τους. Μάλιστα, το IQ είναι κατά μέσο όρο τρεις μονάδες υψηλότερο από αυτό των αδελφών τους, οι οποίοι έρχονται δεύτεροι στη σειρά.

Είναι όμως και πιο επιτυχημένα, αυτό τουλάχιστον δείχνει μια παλαιότερη έρευνα του 2010, σύμφωνα με την οποία 43% όσων κατέχουν θέση στο διοικητικό συμβούλιο εταιρειών είναι πρωτότοκα, ενώ αντίθετα μόλις 23% είναι τα μικρότερα αδέλφια στην οικογένεια.

Το να είναι κανείς πρωτότοκος έχει, όμως, και τα αρνητικά του. Σύμφωνα με αποτελέσματα του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη, οι πρωτότοκοι άνδρες παθαίνουν συχνότερα καρκίνο των όρχεων απ’ ό,τι τα μικρότερα αδέλφια τους.

Τα παιδιά – «σάντουιτς»

Μπορεί να θεωρούνται οι επαναστάτες της οικογένειας, ωστόσο τα δεύτερα – μεσαία παιδιά αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης: τα μεγάλα αδέλφια παίρνουν όλη τη δόξα και την προσοχή, τα μικρότερα συγχωρούνται πολύ εύκολα για τις αταξίες, ενώ τα μεσαία αγωνίζονται να κερδίσουν λίγη από την προσοχή των γονέων. Αλλωστε, σύμφωνα με τα ευρήματα έρευνας του Πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν, οι γονείς περνούν 10% λιγότερο χρόνο με τα μεσαία παιδιά και ξοδεύουν λιγότερα χρήματα γι’ αυτά, κάτι που μπορεί να τα κάνει να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Τα μεσαία παιδιά έχουν, όμως, και πλεονεκτήματα. Πρόσφατα, έρευνα που πραγματοποίησαν αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα των οικονομικών, έδειξε ότι 65% των μεσαίων παιδιών βάζουν χρήματα στην άκρη.

Παράλληλα, παρά τα όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, τα μεσαία παιδιά έχουν τη δυνατότητα να γίνουν πολύ πετυχημένοι επιχειρηματίες. Κι αυτό γιατί, εξηγούν οι ειδικοί, η σειρά γέννησής τους τους μαθαίνει να περιμένουν με υπομονή την προσοχή των γονέων, κάτι που τους γεμίζει με μεγάλα αποθέματα επιμονής.

Οι βενιαµίν

Μένουν για πάντα τα «μικρά» της οικογένειας, αλλά σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό έχει πολλές αρνητικές επιπτώσεις. «Είναι τα παιδιά που πολλές φορές δεν τα παίρνουν σοβαρά, τους φέρονται απελπιστικά χαϊδευτικά, υπερπροστατευτικά και με επιείκεια. Αυτό, βέβαια, έχει ως συνέπεια στις ενήλικες σχέσεις τους - είτε αυτές είναι φιλικές είτε συντροφικές - να απαιτούν την ίδια επιείκεια και φροντίδα», σημειώνει η κοινωνική λειτουργός Δήμητρα Θεοφίλη.

Τα στερνοπούλια πάντως, σύμφωνα με μελέτες, είναι κι αυτά που τραυματίζονται πιο συχνά. Μια πρόσφατη έρευνα στα νοσοκομεία της Ιερουσαλήμ έδειξε ότι τα τελευταία παιδιά της οικογένειας επισκέπτονταν τα νοσοκομεία εξαιτίας τραυματισμών κατά 50% συχνότερα από τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Κι αυτό γιατί είναι πιο πρόθυμα να παίρνουν ρίσκα. Παράλληλα, οι βενιαμίν είναι και τα παιδιά που εμβολιάζονται λιγότερο από τα αδέλφια τους, αφού συχνά οι γονείς έχουν να μοιράσουν τον χρόνο τους σε πολλές υποχρεώσεις και έτσι ξεχνούν τα παιδικά εμβόλια.

Η µάχη στο τραπέζι

Τα παιδιά κάθονται γύρω από το οικογενειακό τραπέζι για να σερβιριστεί το γεύμα. Μόλις η μητέρα αφήνει και το τελευταίο πιάτο, ξεκινά η μάχη. Τα αδέλφια αρχίζουν να μαλώνουν για το ποιο θα πάρει το πιάτο με το περισσότερο φαγητό, ποιο θα κάτσει στην ίδια θέση με την προηγούμενη ημέρα ή ποιο θα φάει γρηγορότερα για να μπορεί να παίξει μετά.

Σε αρκετές οικογένειες οι σκηνές αυτές είναι καθημερινές. Αυτό όμως που οι περισσότεροι δεν έχουν σκεφτεί ποτέ είναι πως η αδελφική αντιπαλότητα ακόμη και στο οικογενειακό τραπέζι παίζει ρόλο στη διαμόρφωση τους προσωπικότητας αλλά και των συμπεριφορών που θα έχουν τα παιδιά ως ενήλικες πια. «Πολλοί θεωρούν ότι τα οικογενειακά γεύματα είναι συνδεδεμένα με στιγμές αρμονίας και οικογενειακής θαλπωρής. Για αρκετές οικογένειες, ωστόσο, τα γεύματα αυτά είναι ένα πεδίο μάχης, όπου κυριαρχούν οι καβγάδες - κυρίως μεταξύ των αδελφών -, η επίδειξη εξουσίας και δύναμης, βάσει της ηλικίας ή του φύλου», εξηγεί η κ. Θεοφίλη.

Οταν το οικογενειακό τραπέζι στρώνεται στο σπίτι της Ιωάννας Παπαγιάννη ξεκινούν και οι μάχες - άλλοτε μικρής και άλλοτε μεγάλης έντασης - μεταξύ των τριών παιδιών της. «Και συνήθως οι καβγάδες ξεκινούν με το που θα εμφανιστεί στο τραπέζι το γλυκό. «Γιατί παίρνω μικρότερο κομμάτι;» ή «Γιατί η αδελφή μου πήρε περισσότερη σοκολάτα ή καραμέλες από εμένα;» ακούμε συχνά από τα παιδιά», λέει η Ιωάννα, η οποία προσθέτει πως αυτοί οι καβγάδες συνεχίζονται και στο παιχνίδι.

Γιατί, όμως, αυτή η διεκδίκηση και ο καβγάς γίνονται με αφορμή το οικογενειακό τραπέζι; Οπως εξηγούν οι κοινωνιολόγοι, αυτό συμβαίνει ενδεχομένως επειδή όλα τα μέλη της οικογένειας είναι διαθέσιμα και άρα υπάρχει διαθέσιμος χώρος και χρόνος για καβγά. «Οι καβγάδες αυτοί δυστυχώς έχουν αντίκτυπο και στην ενήλικη ζωή, σε πολλούς τομείς. Καταρχήν μπορεί να δημιουργηθεί μια αρρωστημένη, λανθασμένη σχέση με το φαγητό και ως συνέπεια να εμφανιστούν διατροφικές διαταραχές». Έτσι, είναι συνηθισμένο κάποιος στην ενήλικη ζωή του να τρώει πιο γρήγορα το φαγητό ή να μην καταναλώνει συγκεκριμένες τροφές ως αποτέλεσμα τραυματικών παιδικών εμπειριών στο οικογενειακό τραπέζι.

Πηγή: tanea.gr

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Αμάντα Σάκερ του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό «Archives of Disease in Childhood», μελέτησαν περίπου 34.000 άτομα, γεννημένα είτε το 1958 είτε το 1970 και συσχέτισαν το κοινωνικό «στάτους» αυτών των ανθρώπων σε ηλικία 33 ή 34 ετών, με εκείνο των γονέων τους.

Η μελέτη έδειξε ότι όσοι είχαν θηλάσει, ήταν πιθανότερο ως ενήλικοι να έχουν αναρριχηθεί ψηλότερα στην κοινωνική κλίμακα σε σχέση με τους γονείς τους. Ως βασικό κριτήριο για αυτή την άνοδο, θεωρήθηκε ένα επάγγελμα με μεγαλύτερη κοινωνική αίγλη και υψηλότερα εισοδήματα. Σύμφωνα με τη στατιστική ανάλυση, ο θηλασμός αυξάνει την πιθανότητα κοινωνικής ανόδου κατά 24%, ενώ παράλληλα μειώνει την πιθανότητα κοινωνικής καθόδου κατά 20%.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο θηλασμός βελτιώνει τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών, αυξάνοντας έτσι τις νοητικές ικανότητές τους, οι οποίες, με τη σειρά τους, τους δίνουν περισσότερες ευκαιρίες διάκρισης στην κοινωνία. Επιπλέον, τα παιδιά που έχουν θηλάσει, εμφανίζουν λιγότερα σημάδια συναισθηματικού στρες, κάτι που επίσης βοηθά στην κοινωνική ανέλιξή τους, όταν μεγαλώσουν.

Προηγούμενες έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ορισμένες θρεπτικές ουσίες (όπως τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) στο μητρικό γάλα βοηθούν στην εγκεφαλική - νοητική ανάπτυξη του νεογέννητου. Αλλά και η στενή επαφή μητέρας - παιδιού χάρη στο θηλασμό επίσης συνδέεται με μειωμένο στρες για το παιδί.

«Ίσως ο συνδυασμός της φυσικής επαφής και των κατάλληλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζονται για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, συμβάλλουν στις καλύτερες νευρογνωσιακές επιδόσεις των ενηλίκων που είχαν θηλάσει», όπως ανέφεραν οι βρετανοί ερευνητές. Επισήμαναν ακόμα πως τα κοινωνικά και ψυχολογικά οφέλη του θηλασμού μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερα για τα πιο ευάλωτα παιδιά, που γεννήθηκαν πρόωρα ή είχαν χαμηλό βάρος κατά τη γέννησή τους.

Εξάλλου η μελέτη διαπίστωσε ότι πολύ λιγότερα παιδιά (το ένα τρίτο περίπου) θηλάστηκαν το 1970 σε σχέση με το 1958 (τα δύο τρίτα), τουλάχιστον στη Βρετανία όπου πραγματοποιήθηκε η έρευνα.