Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 6.000 οικογένειες, διαπίστωσαν πως το άγχος κατά την κύηση αύξανε κατά 60% τον κίνδυνο άσθματος στο παιδί, καθώς και ότι το 16% των παιδιών με άσθμα που μελέτησαν είχαν μητέρες οι οποίες έπασχαν από έντονο στρες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Ο καθηγητής Τζον Χέντερσον, που ηγήθηκε της μελέτης, εκτιμά ότι η συσχέτιση οφείλεται στο κύμα των ορμονών που εκ φύσεως παράγεται στον οργανισμό όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση στρες και το οποίο πιθανώς επηρεάζει το αναπτυσσόμενο έμβρυο και το ανοσοποιητικό του σύστημα με τρόπους που εκδηλώνονται χρόνια αργότερα.

Οι έγκυες θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ήρεμες μέχρι να γεννήσουν.

ξεχωρίσουν τους ήχους της μητρικής γλώσσας τους από τους ήχους μιας ξένης γλώσσας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που δείχνει ότι τα έμβρυα αρχίζουν να «απορροφούν» τη γλώσσα ενώ ακόμα βρίσκονται στην μήτρα, πολύ νωρίτερα από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχολογίας Κριστίν Μουν του Λουθηρανικού Πανεπιστημίου του Ειρηνικού, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής “Acta Paediatrica”, μελέτησαν 40 νήπια, αγόρια και κορίτσια, ηλικίας περίπου 30 ωρών, τόσο από τις ΗΠΑ, όσο και από τη Σουηδία. Τα μωρά, ενόσω βρίσκονταν στο μαιευτήριο, άκουγαν διάφορες ηχογραφημένες φωνές τόσο στη μητρική γλώσσα τους, όσο και σε άλλες ξένες γλώσσες.

Οι επιστήμονες αξιολογούσαν το ενδιαφέρον και την εξοικείωση των νηπίων με τους ήχους ανάλογα με το πόση ώρα αυτά ρουφούσαν την πιπίλα τους, η οποία ήταν συνδεδεμένη με ένα υπολογιστή που κατέγραφε τις αντιδράσεις των μωρών. Η χρονική διάρκεια βυζάγματος της πιπίλας αποτελούσε το μέτρο που έδειχνε σε ποιο βαθμό ένα νήπιο είχε ήδη έρθει σε επαφή ή όχι, ήδη από τη μήτρα, με τις διάφορες γλώσσες. Αν προτιμούσε να ακούει κάποιες φωνές, αντί να ρουφά την πιπίλα του, αυτό εκλαμβανόταν ως ενδιαφέρον και εξοικείωση με τη συγκεκριμένη γλώσσα.

Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Σουηδία, αποδείχτηκε ότι τα νήπια αμέσως μετά τη γέννησή τους θήλαζαν την πιπίλα τους περισσότερη ώρα, όταν άκουγαν ξένες γλώσσες, πέρα από τα αμερικανικά ή τα σουηδικά αντίστοιχα.

Οι μηχανισμοί του εγκεφάλου για την ακοή αναπτύσσονται κατά την 30ή εβδομάδα της κύησης και η νέα μελέτη δείχνει ότι τα αγέννητα μωρά ακούνε την ομιλία της μητέρας τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων περίπου δέκα εβδομάδων της εγκυμοσύνης. Έτσι, μόλις γεννιούνται, δείχνουν (με τον τρόπο τους!) τι έχουν ήδη μάθει. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νήπια ακούνε κυρίως τα φωνήεντα και με αυτά εξοικειώνονται περισσότερο.

Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει ότι τα νεογέννητα είναι έτοιμα να μάθουν και αρχίζουν να διακρίνουν την μητρική τους γλώσσα από τις υπόλοιπες κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, όμως δεν υπήρχαν στοιχεία που να δείχνουν ότι η εκμάθηση της μητρικής γλώσσας ξεκινάει ήδη από τη μήτρα, κάτι που η νέα μελέτη υποδηλώνει.

«Είναι η πρώτη έρευνα που δείχνει ότι τα έμβρυα μαθαίνουν, προτού γεννηθούν, τους ιδιαίτερους ήχους της μητρικής γλώσσας. Έτσι, η μελέτη μας μετατοπίζει την μετρήσιμη αναγνώριση των ήχων της γλώσσας από τους έξι περίπου μήνες της ζωής του μωρού στο προγεννητικό στάδιο», δήλωσε η Μουν.

Αντιθέτως, η έκθεση των παιδιών στα αντιβιοτικά που πήραν οι μητέρες κατά τη διάρκεια της κύησης δεν σχετίστηκαν με την δερματική πάθηση.

Η ανασκόπηση υποστηρίζει την ιδέα ότι τα αντιβιοτικά καταστρέφουν τα εντερικά μικρόβια που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος μετά την γέννηση.

Σύμφωνα με την «υπόθεση της υγιεινής» τα βρέφη και τα παιδιά των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα δεν εκτίθεται σε αρκετές προκλήσεις επειδή ζουν σε ένα πολύ καθαρό περιβάλλον μετέπειτα στη ζωή τους μπορεί να είναι επιρρεπή σε ανοσολογικές υπεραντιδράσεις, όπως αλλεργίες και άσθμα.

Το έκζεμα λοιπόν είναι η συχνότερη δερματική πάθηση, ειδικά μεταξύ των παιδιών, αφού το 10-20% των παιδιών παρουσιάζει συμπτώματα κάποια στιγμή ενώ πάνω από τα μισά συνεχίζουν να έχουν την πάθηση και μετά την ενηλικίωση.

Σε πολλές περιπτώσεις οι ασθενείς αναγκάζονται να κάνουν θεραπεία με στεροειδή φάρμακα για την αντιμετώπιση του.

Η Δρ Τερεσα Τσακοκ και οι συνεργάτες της στο Νοσοκομείο Guy's and St Thomas' του Λονδίνου μελέτησαν τα αποτελέσματα 20 ερευνών για τη χρήση των αντιβιοτικών, είτε προγεννητικά, είτε στο πρώτο έτος ζωής, σε σχέση πάντα με τα μετέπειτα δερματικά προβλήματα.

Δεν εντόπισαν σχέση μεταξύ προγεννητικής έκθεσης στα αντιβιοτικά και εκζέματος, αλλά η έκθεση στα φάρμακα αυτά το πρώτο έτος ζωής αύξανε τον κίνδυνο της νόσου κατά 40%.

Όσα περισσότερα αντιβιοτικά είχε πάρει ένα βρέφος, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος. Με κάθε επιπλέον κύκλο αντιβιοτικών, ο κίνδυνος εκζέματος αυξανόταν κατά 7%. Τα ευρέως φάσματος αντιβιοτικά, όπως η αμοξυκιλλίνη, είχαν την ισχυρότερη επίπτωση.

Πηγή: health.in.gr

Αυτό διαπίστωσε μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που ανέλυσε στοιχεία από πολλές χώρες, κυρίως αναπτυσσόμενες. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται από επιστήμονες μια τόσο άμεση συσχέτιση ανάμεσα στις συνθήκες υγιεινής του σπιτιού και στο ύψος των παιδιών που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης.

Οι ερευνητές της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Άλαν Ντάνγκουρ, που -σε συνεργασία με τη διεθνή οργάνωση WaterAid- έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην ιατρική επιθεώρηση «Cochrane Review», σύμφωνα με το BBC μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν σχεδόν 10.000 παιδιά σε χώρες χαμηλού και μέσου εισοδήματος, όπως το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, η Αιθιοπία, η Νιγηρία, η Χιλή, η Ν. Αφρική, το Νεπάλ, η Κένυα, η Καμπότζη και άλλες.

Η έρευνα ανέδειξε μια άλλη πιο αφανή πτυχή της σωστής υγιεινής, πέρα από την καταπολέμηση των ασθενειών και των πρόωρων θανάτων από διάφορες λοιμώξεις, καθώς δείχνει ότι η αδυναμία πρόσβασης σε καθαρό νερό και σε είδη υγιεινής (σαπούνι κλπ) αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για την ανάπτυξη και ειδικότερα για το ύψος του παιδιού, αν και όχι σε μεγάλο βαθμό.

Όπως δήλωσε ο Άλαν Ντάνγκουρ, πρώτη φορά αποδεικνύεται με στοιχεία πως όταν ένα παιδί πίνει βρώμικο νερό και δεν έχει σαπούνι να πλυθεί, τότε αμέσως μετά τη γέννησή του αρρωσταίνει κατ’ επανάληψη (διάρροια κ.α.), με συνέπεια να εμποδίζεται η σωστή ανάπτυξη του σώματός του.

«Μισό εκατοστό (ύψους) παραπάνω μπορεί να μην ακούγεται πολύ, όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, αυτό ισοδυναμεί με βελτίωση της ανάπτυξης σε ποσοστό περίπου 15%, που είναι αρκετά σημαντικό», πρόσθεσε ο Βρετανός ερευνητής.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 165 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο εκτιμάται ότι δεν παίρνουν το ύψος που θα μπορούσαν, εξαιτίας ανακοπής της ανάπτυξής τους κυρίως λόγω κακής σωματικής υγιεινής και υποσιτισμού (η ανεπάρκεια της τροφής αποτελεί αιτία για 3,1 εκατ. θανάτους ετησίως, σχεδόν το 50% των συνολικών θανάτων των παιδιών κάτω των πέντε ετών).

Οι άνθρωποι έγιναν μονογαμικοί για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από το να χάσουν τη ζωή τους από τα άλλα αρσενικά που τα περιτριγυρίζουν και τελικά αυτό φάνηκε να έχει ακόμα πιο καλό αποτέλεσμα: έκανε τα παιδιά έξυπνα, λένε οι επιστήμονες.

Μια ομάδα από το Λονδίνο, το Μάντσεστερ, την Οξφόρδη και το Όκλαντ μελέτησε τις συνήθειες ζευγαρώματος των πιθήκων και ανακάλυψε ότι οι μητέρες καθυστερούν να ζευγαρώσουν, όταν μεγαλώνουν τα παιδιά τους.

Στις μη-μονογαμικές κοινωνίες, τα αντίπαλα αρσενικά προσπαθούν να σκοτώσουν τα παιδιά προκειμένου να κάνουν το θηλυκό να ζευγαρώσει πιο άμεσα.

Ωστόσο, σε κοινωνίες όπου ο σύντροφος είναι ένας και μένει μαζί τους, τα αρσενικά είναι πιο πιθανό να φροντίσουν τα παιδιά τους και να θέλουν να τα προστατεύσουν, πράγμα που οδηγεί σε πιο έξυπνα και πιο καλοαναθρεμμένα παιδιά.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό αποτελεί «απόδειξη» ότι η προστασία των απογόνων είναι ο κύριος λόγος για να είναι μονογαμικός και ο άνθρωπος.

Μια ομάδα από το University College του Λονδίνου, συνεργάστηκε με ερευνητές από τα πανεπιστήμια του Μάντσεστερ, της Οξφόρδης και του Όκλαντ για να συγκεντρωθούν τα δεδομένα σε 230 είδη.

Δημιούργησαν ένα οικογενειακό δέντρο προκειμένου να ανακαλύψουν αν οι διαφορετικές συμπεριφορές έχουν εξελιχθεί μαζί μέσα στα χρόνια, και αν ναι, ποια από αυτές εξελίχθηκε πρώτα.

Αυτό τους επέτρεψε να καθορίσουν το χρονοδιάγραμμα του «γνωρίσματος της εξέλιξης».

Ανακάλυψαν ότι τα υψηλά επίπεδα των αρσενικών που σκοτώνουν τα παιδιά τους οδήγησε τις ομάδες να στραφούν από το πολυγαμικό σύστημα ζευγαρώματος στο μονογαμικό.

Στη συνέχεια, όταν η μονογαμική κοινότητα ιδρύθηκε, οι πατέρες και οι μητέρες άρχισαν να μοιράζονται τα καθήκοντα φροντίδας και όχι τις γυναίκες τους, οι οποίες είχαν αφιερωθεί στην ανατροφή των μικρών.

Μετά την εμφάνιση της μονογαμίας, τα αρσενικά είναι πολύ πιο πιθανό να φροντίσουν και να ασχοληθούν με τα παιδιά τους. Με το να μένουν μαζί, το αρσενικό προσφέρει προστασία στο παιδί.

Μπορεί επίσης να μοιραστεί το βάρος της φροντίδας των παιδιών και αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη του ευφυών παιδιών, σύμφωνα με την ίδια μελέτη.

Είναι η πρώτη έρευνα που αποκαλύπτει αυτή την εξελικτική πορεία, την οποία οι συγγραφείς λένε ότι έχουν «πειστικά» αποδείξει.

Ο Dr Kit Opie, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, έγραψε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences: «Είναι η πρώτη φορά που οι θεωρίες για την εξέλιξη της μονογαμίας ελέγχθηκαν τόσο συστηματικά, μελέτη που έδειξε ότι τελικά η παιδοκτονία είναι ο οδηγός της μονογαμίας. Πλέον δεν μπορεί να λεχθεί κάτι άλλο πάνω στην προέλευση της μονογαμίας στα θηλαστικά».

Ο παρατεταμένος θηλασμός βοηθά τη νοημοσύνη του μωρού!

Ο θηλασμός του μωρού, που διαρκεί αρκετό καιρό, φαίνεται να βελτιώνει τη νοημοσύνη του παιδιού αργότερα στη ζωή του.

Συγκεκριμένα, αυξάνει τις γλωσσικές επιδόσεις του στην ηλικία των τριών ετών, καθώς επίσης τη λεκτική και τη μη λεκτική νοημοσύνη του στην ηλικία των επτά ετών, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει τα οφέλη του θηλασμού, μεταξύ άλλων, και στο επίπεδο του εγκεφάλου και του νου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Μάντι Μπέλφορτ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστόνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό "JAMA Pediatrics" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, δήλωσαν ότι τα στοιχεία, που αφορούσαν περίπου 1.300 παιδιά, δείχνουν πως ο παρατεταμένος θηλασμός του βρέφους σχετίζεται με αυξημένο δείκτη νοημοσύνης στην προσχολική και σχολική ηλικία.

Για κάθε πρόσθετο μήνα θηλασμού, υπήρχε μια περαιτέρω βελτίωση στην επίδοση τόσο των τρίχρονων, όσο και των επτάχρονων παιδιών στα γλωσσικά τεστ, καθώς επίσης στα τεστ λεκτικής και μη λεκτικής νοημοσύνης. Από την άλλη, πάντως, δεν φάνηκε να υπάρχει κάποια ανάλογη βελτίωση στα τεστ κινητικών ικανοτήτων, μνήμης και δεξιότητας στο σχέδιο.

Όπως είπαν οι ερευνητές, η νέα μελέτη ενισχύει την πεποίθηση των επιστημόνων πως το μωρό πρέπει να διατρέφεται αποκλειστικά μέσω του θηλασμού τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του, ενώ ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για άλλους έξι μήνες, σε συνδυασμό με το συνθετικό βρεφικό γάλα.

Στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, ο ελληνικής καταγωγής γιατρός Δημήτρης Χρηστάκης του Ινστιτούτου Ερευνών του Νοσοκομείου Παίδων του Σιάτλ επισημαίνει πως, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, ο θηλασμός του μωρού επί ένα έτος αναμένεται να αυξήσει τον δείκτη νοημοσύνης του παιδιού κατά περίπου τέσσερις μονάδες.

Σήμερα, το πρόβλημα, ιδίως στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι ότι οι περισσότερες μητέρες ξεκινούν μεν τον θηλασμό, όμως τον διακόπτουν σχετικά γρήγορα. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ περίπου το 70% των γυναικών θηλάζουν το βρέφος τους, όμως μετά από έξι μήνες μόνο οι μισές (35%) συνεχίζουν.

Όπως αναφέρει ο Δ. Χρηστάκης, οι χώροι εργασίας πρέπει να διευκολύνουν τις θηλάζουσες μητέρες, ενώ ο δημόσιος θηλασμός πρέπει να αποστιγματιστεί, με τις κατάλληλες καμπάνιες ενημέρωσης του κοινού.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι η γλυκιά γεύση της ζάχαρης μας ευχαριστεί τόσο πολύ, αφού αποτελεί έναν απλό υδατάνθρακα και είναι γνωστό ότι οι υδατάνθρακες είναι πηγή ενέργειας για τον οργανισμό.

Η γλυκιά γεύση της ζάχαρης είναι ιδιαίτερα αγαπητή στα παιδιά. Πολλές όμως είναι οι ανησυχίες που βαραίνουν τις μητέρες σχετικά με τη σύνδεσή της κατά καιρούς με την υπερκινητικότητα.

Τι λέει όμως η επιστήμη για αυτό;

Eίναι γεγονός ότι πολλές μελέτες διερεύνησαν την πιθανή σχέση ανάμεσα στη ζάχαρη και τη συμπεριφορά των παιδιών, από την εκδήλωση υπερκινητικότητας μέχρι και την επιθετική συμπεριφορά, ενώ μελετήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης να σχετίζεται με την εγκληματικότητα των ενηλίκων. Παρόλα αυτά, καμία έρευνα δεν κατάφερε να συσχετίσει την κατανάλωση ζάχαρης με τις αλλαγές αυτές στη συμπεριφορά των φυσιολογικών παιδιών.

Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ο Οργανισμός Γεωργίας και Τροφίμων του Ο.Η.Ε. και ο Αμερικάνικος Διαιτολογικός Σύλλογος, «η ζάχαρη δεν μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά των παιδιών με οποιοδήποτε τρόπο».

Μάλιστα, σε μια σειρά μελετών που έγιναν σε παιδιά με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας και Έλλειψης Προσοχής, φάνηκε ότι η κατανάλωση ζάχαρης δεν προκάλεσε διαταραγμένη συμπεριφορά και υπερκινητικότητα.

Τόσο σε βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις, όσο και σε μετα-αναλύσεις που δημοσιεύτηκαν εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στην κατανάλωση ζάχαρης και οποιαδήποτε διαταραχή στη συμπεριφορά τόσο των υγιών παιδιών, όσο και αυτών με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας και Έλλειψης Προσοχής.

Τα ευρήματα των παλαιότερων μελετών επιβεβαιώθηκαν σε πρόσφατη μετα-ανάλυση η οποία αξιολόγησε τα αποτελέσματα των καλύτερα σχεδιασμένων μελετών που εξέταζαν την επίδραση της ζάχαρης στη συμπεριφορά των παιδιών.

Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε στο Critical Reviews in Food Science and Nutrition τον Ιούλιο του 2013, βρήκε ότι η κατανάλωση ζάχαρης δεν επιδρά αρνητικά στη συμπεριφορά των παιδιών.

Τι είναι η ζάχαρη:

Η ζάχαρη είναι ένας απλός υδατάνθρακας, που με τη σειρά του αποτελείται από δύο μικρότερα μόρια: ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης. Όλοι οι υδατάνθρακες, τόσο οι απλοί (όπως η ζάχαρη αλλά και η λακτόζη που βρίσκεται στο γάλα και το γιαούρτι) όσο και οι σύνθετοι (όπως είναι το άμυλο που βρίσκεται στα δημητριακά, τις πατάτες και το ρύζι), αποτελούνται από διάφορους συνδυασμούς και ποσότητες των τριών πολύ μικρών μορίων (γλυκόζη, φρουκτόζη, γαλακτόζη).

Οι υδατάνθρακες είναι η μία από τις βασικές κατηγορίες θρεπτικών συστατικών (οι άλλες δύο είναι οι πρωτεΐνες και τα λίπη) και με δεδομένο ότι ανάλογα με το είδος τους, προσφέρουν εκτός από ενέργεια και άλλα μικροθρεπτικά συστατικά, είναι απαραίτητοι όχι μόνο για την επιβίωσή μας αλλά και την ομαλή ανάπτυξη και διατήρηση της υγείας μας.

Το αυξημένο βάρος του μωρού αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που απαιτείται καισαρική.

Η μελέτη των ειδικών δείχνει επίσης ότι η άσκηση μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης ενός τύπου διαβήτη που επηρεάζει μόνο έγκυες γυναίκες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή στερούνται κάποια προστατευτικά βακτήρια που θα μπορούσαν να βοηθήσουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα να ''ωριμάσει'' και να αποτρέψει μια σειρά από παθήσεις ή προβλήματα υγείας, όπως είναι οι λοιμώξεις και το άσθμα.

Επιπλέον είναι πιο επιρρεπή στην παιδική παχυσαρκία και την ανάπτυξη διαβήτη.

Στη μελέτη συμμετείχαν 510 έγκυες γυναίκες που έκαναν καθιστική ζωή. Οι γυναίκες της μίας ομάδας έκαναν 55 λεπτά αερόβιας άσκησης και ασκήσεις ευλυγισίας, τρεις ημέρες την εβδομάδα, κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών της κύησης, ενώ οι υπόλοιπες δεν ασκούνταν.

Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι εκείνες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα άσκησης, εμφάνισαν μείωση των πιθανοτήτων να γεννήσουν ένα μωρό βάρους άνω των 4kg κατά 58 % , και ο αριθμός των αναμενόμενων καισαρικών τομών μειώθηκε κατά 34%.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό 'British Journal of Sports Medicine.

Συγκεκριμένα οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ Γκορντον Χαρολντ, ανέλυσαν τα αποτελέσματα τριών ερευνών από τη Νέα Ζηλανδία, τη Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ. Σε αυτές τις έρευνες οι γυναίκες που συμμετείχαν ερωτήθηκαν εάν κάπνιζαν ή όχι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Όταν τα παιδιά τους έφτασαν στην ηλικία των τεσσάρων μέχρι δέκα ετών, οι γονείς και οι δάσκαλοι τους έδωσαν πληροφορίες για τη συμπεριφορά τους και κυρίως για το αν συμμετείχαν σε φασαρίες και καβγάδες. Στην ανάλυση των στοιχείων συγκρίθηκαν επίσης τα παιδιά που είχαν μεγαλώσει με βιολογικούς γονείς ή με θετούς, ώστε να συμπεράνουν αν οι γενετικές παράμετροι και το γονεϊκό στυλ ανατροφής και αν επηρέαζαν τη σχέση μητρικού καπνίσματος και συμπεριφοράς.

Τα παιδιά που σημείωσαν το υψηλότερο σκορ, ήταν αυτά που είχαν τα περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς.

Στις μελέτες που οι μητέρες είχαν μεγαλώσει τα βιολογικά τους παιδιά, εκείνες που δεν κάπνιζαν κατά την κύηση είχαν παιδιά με σκορ περίπου 99, συγκριτικά με σκορ 104 μεταξύ των παιδιών των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν 10 ή περισσότερα τσιγάρα την ημέρα κατά την εγκυμοσύνη. Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και στα παιδιά που είχαν μεγαλώσει με θετούς γονείς, όταν οι ερευνητές αναζήτησαν και ρώτησαν τις βιολογικές μητέρες για το κάπνισμα κατά την κύηση.

Ωστόσο η μελέτη δε μπορεί να αποδείξει ότι το κάπνισμα κατά την κύηση είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για τα προβλήματα συμπεριφοράς, δείχνει ότι η προγεννητική περίοδος έχει μια διαρκή επιρροή στην μετέπειτα ζωή του ατόμου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κάπνισμα μπορεί όντως να επηρεάσει τη συμπεριφορά του παιδιού, αφού παλαιότερες μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι μητέρες που καπνίζουν τείνουν να γεννούν μικρότερα παιδιά ή τα οποία έχουν εξασθενημένη εγκεφαλική ανάπτυξη.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο JAMA Psychiatry.

Ένα πρωτοποριακό ερευνητικό έργο υπό τη χορηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδειξε ότι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας κοινών τροφίμων όπως οι τηγανητές πατάτες - ή ακόμα και το φρυγανισμένο ψωμί - κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα υγείας στο νεογέννητο μωρό.

Με χρηματική υποστήριξη 13.6 εκατ. ευρώ μέσω ΕΕ, το έργο NewGeneris αποκάλυψε σαφείς σχέσεις μεταξύ της κατανάλωσης, από τη μητέρα, ενός χημικού που ονομάζεται ακρυλαμίδιο και το οποίο βρίσκεται σε καθημερινές τροφές όπως οι τηγανητές πατάτες, τα πατατάκια, τα δημητριακά, τα μπισκότα και ο καφές, και του βάρους γέννησης και της περιμέτρου κεφαλής του μωρού. Είναι η πρώτη μελέτη του είδους που επικεντρώνεται στα επίπεδα ακρυλαμιδίου σε νεογνά.

Μετά από εκτενή έρευνα σε 1.100 ζεύγη μητέρας-παιδιού από τη Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ελλάδα, τη Νορβηγία και την Ισπανία, οι ερευνητές του NewGeneris αποκάλυψαν ότι τα παιδιά των μητέρων με υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ακρυλαμιδίου ήταν έως και 132 γραμμάρια ελαφρύτερα από αυτά που γεννήθηκαν από μητέρες με χαμηλή πρόσληψη ακρυλαμιδίου, ενώ η διάμετρος κεφαλής τους ήταν έως και 0,33εκ μικρότερη.

Το χαμηλό βάρος γέννησης έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, ενώ σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη μεταγενέστερη εκδήλωση δυσλειτουργιών μεταξύ των οποίων καρδιοαγγειακές παθήσεις, διαβήτης τύπου 2 και οστεοπόρωση. Η μικρότερη περίμετρος κεφαλιού έχει συσχετιστεί με καθυστερημένη ανάπτυξη του νευρικού συστήματος.

Ενώ οι ερευνητές του έργου NewGeneris έχουν από καιρό καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ακρυλαμίδιο μπορεί να διαπεράσει τον πλακούντα και να επηρεάσει το έμβρυο, αυτή είναι η πρώτη φορά που επισημαίνονται συγκεκριμένες επιδράσεις της ουσίας αυτής.

Το ακρυλαμίδιο είναι ένα χημικό συστατικό που παράγεται κατά το μαγείρεμα, σε υψηλές θερμοκρασίες (ψήσιμο ή τηγάνισμα), τροφών που είναι πλούσιες σε άμυλο. Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία και όσο περισσότερος ο χρόνος μαγειρέματος, τόσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα ακρυλαμιδίου. Όταν το ψωμί φρυγανιστεί υπερβολικά θα περιέχει περισσότερο ακρυλαμίδιο απ' ότι όταν φρυγανιστεί ελαφριά.

Σε συνέχεια των ευρημάτων αυτών, σύμφωνα με τους ερευνητές του NewGeneris, οι ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει τώρα να προσανατολισθούν στον περιορισμό των επιτρεπτών επιπέδων ακρυλαμιδίου στα επεξεργασμένα τρόφιμα και να συμβουλέψουν τις έγκυες γυναίκες να ελαττώσουν την κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε ακρυλαμίδιο.

Αυτό το μεγάλο βήμα στην έρευνα γύρω από το ακρυλαμίδιο είναι ένα από τα πρώτα αποτελέσματα έως τώρα στο πλαίσιο του έργου NewGeneris. Υπό τον συντονισμό του Πανεπιστημίου του Maastricht στην Ολλανδία και με τη συμβολή 25 ερευνητικών ινστιτούτων από 16 κράτη-μέλη της ΕΕ, το πρόγραμμα NewGeneris ξεκίνησε το 2006 με σκοπό να διερευνήσει τον αντίκτυπο που έχει στα βρέφη η έκθεση της μητέρας, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε ευρύ φάσμα τοξικών χημικών που είτε προκαλούν καρκινογένεση είτε βλάπτουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Για να το πετύχει αυτό, η ομάδα του NewGeneris επικεντρώθηκε στους «βιοδείκτες», τις χημικές ή βιολογικές αλλαγές στα ανθρώπινα υγρά ή τους ιστούς που φανερώνουν την έκθεση ή τις πρώιμες επιδράσεις της έκθεσης σε τοξίνες, χωρίς να απαιτείται αναμονή για εκδήλωση μετέπειτα πάθησης. Στη περίπτωση του NewGeneris, εξετάστηκαν οι βιοδείκτες στο αίμα ομφάλιου λώρου που είχε συλλεχθεί κατά τον τοκετό.

Οι δείκτες έκθεσης της μητέρας και του παιδιού στις διάφορες τοξίνες αντιπαραβλήθηκαν στη συνέχεια με λεπτομερή ερωτηματολόγια διατροφής τα οποία είχαν συμπληρώσει οι μητέρες και με στοιχεία της μεταγενέστερης ανάπτυξης των βρεφών.

Εκτός του ακρυλαμιδίου, οι ερευνητές του NewGeneris μελέτησαν περίπου δώδεκα τοξίνες που βρέθηκαν σε επεξεργασμένα τρόφιμα, αέρα επιμολυσμένο με καπνό, νερό και μολυσμένες τροφές και αλκοόλ.

Παρόλο που το έργο ολοκληρώθηκε επισήμως το 2011, ο τεράστιος όγκος πληροφοριών που συλλέχθηκαν μελετάται ακόμα. Ένα άλλο εύρημα φανερώνει ότι, με δεδομένη την όμοια έκθεση σε καρκινογενείς ουσίες στη μήτρα, τα αγόρια έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν λευχαιμία σε σύγκριση με τα κορίτσια.

Εν αναμονή της δημοσίευσης περισσότερων ευρημάτων τους επόμενους μήνες, το έργο του NewGeneris μπορεί να αποτελέσει σημαντικό σταθμό στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις επιπτώσεις διάφορων κοινών χημικών ουσιών στην υγεία των νεογέννητων και στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε, ως κοινωνία, τη γνώση αυτή για τη βελτίωση της υγείας του ανθρώπου.

Αυτό οφείλεται στην αύξηση των ποσοστών της παιδικής παχυσαρκίας, λένε οι επιστήμονες, αλλά και στην κατανάλωση αλατιού μέσω της διατροφής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 19,2% των αγοριών 8-17 ετών, στις ΗΠΑ, έχει υψηλή αρτηριακή πίεση, σύμφωνα με εθνικά στοιχεία που αφορούσαν την περίοδο 1999-2008. Το ποσοστό ήταν 15,8% την περίοδο 1988-1994. Το ποσοστό των κοριτσιών με υπέρταση επίσης αυξήθηκε στο 12,6%, συγκριτικά με το 8,2% του παρελθόντος.

Επίσης προκύπτει ότι τα παιδιά με την υψηλότερη πρόσληψη αλατιού (πάνω από 3.450 mg καθημερινά) έχουν 36% περισσότερες πιθανότητες να έχουν αυξημένη αρτηριακή πίεση, συγκριτικά με τα παιδιά που έχουν την χαμηλότερη πρόσληψη αλατιού (λιγότερο από 2.300 mg).

Ο αυξημένος κίνδυνος της υπέρτασης στα παιδιά σχετίστηκε επίσης με το αυξημένο σωματικό βάρος, την μεγαλύτερη περίμετρο μέσης και την κατανάλωση περισσότερου νατρίου από τις συνιστώμενες δοσολογίες.

«Λόγω των αλλαγών στην διατροφική αλυσίδα και της αυξημένης κατανάλωσης κατεργασμένων τροφίμων, η διατροφική πρόσληψη νατρίου έχει αυξηθεί όχι μόνο στα παιδιά αλλά και τους ενήλικες, στις ΗΠΑ», εξηγεί η επικεφαλής γιατρός της έρευνας, Δρ Φαλκνερ.

Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες, φυσιολογική για τους ενήλικες θεωρείται η αρτηριακή πίεση που δεν υπερβαίνει τα 120/80 mm Hg. Ωστόσο, στα παιδιά ποικίλει το φυσιολογικό όριο ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και το ύψος.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Hypertension.

Πηγή: Το Πρώτο Θέμα

Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά μπορούν να κάνουν το παιδί να χαμογελάσει και να περάσει όμορφα, ωστόσο τίποτα από αυτά δεν σημαίνει πραγματική ευτυχία για το παιδί.

Ένα στοργικό χάδι, ένα μπράβο, μια αγκαλιά, μια κοινή δραστηριότητα, η αγάπη, είναι αυτά που ζητούν για την ευτυχία.

Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ένα παιδί ευτυχισμένο αλλά και να τον μετατρέψουν σ’ έναν ευτυχή ενήλικα στο μέλλον;

Η αλήθεια είναι πως οι ειδικοί έχουν ασχοληθεί περισσότερο με τα «αρνητικά» συναισθήματα πάρα με το τι προκαλεί σ’ ένα άτομο «θετικά» συναισθήματα , αν και δεν είναι ωραίο να βάζουμε ταμπέλες.

Μια πολύ πρόσφατη έρευνα που μελέτησε την παιδική ευημερία και παρουσιάστηκε στο Γραφείο Ερευνών της UNICEF, διαπίστωσε ότι αν και η Ελλάδα καταλαμβάνει την 25η θέση στο συγκεντρωτικό πίνακα κατάταξης της παιδικής ευημερίας και την 23η θέση στη σχετική παιδική φτώχεια (από 29 χώρες), σκαρφαλώνει στην 5η θέση στο συγκεντρωτικό πίνακα ικανοποίησης.

Όταν ζητήθηκε από τα Ελληνόπουλα να βαθμολογήσουν την ικανοποίηση από την ποιότητα ζωής τους από το 1 μέχρι το 10, το 90% των παιδιών την βαθμολόγησαν από 6 και πάνω.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως τα υλικά αγαθά δεν φέρνουν την ευτυχία. Αυτό που έχει σημασία είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό το εύρημα έρχεται να συμπληρώσει τη θεωρία του John Bowlby, ο οποίος τόνισε ότι η σχέση γονιού-παιδιού έχει τεράστια επιρροή στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης του παιδιού, στην άποψή του για τον κόσμο και αποτελεί το σημείο εκκίνησης για την ευτυχία.

Τα παιδιά που διαμορφώνουν από νωρίς μια καλή σχέση με τους γονείς τους, τείνουν να αναπτύσσουν πιο καλές και θετικές σχέσεις με τους φίλους, με τους ερωτικούς συντρόφους και με τα δικά τους τα παιδιά στο μέλλον.

Ένας ακόμη παράγοντας που φαίνεται να επηρεάζει την ευτυχία είναι η πίστη στον εαυτό μας.

Όταν τα μικρά σας νιώθουν πως τα πάνε καλά σ’ ένα τομέα, τότε νιώθουν πώς είναι σημαντικά και προσφέρουν. Ωστόσο τα παιδιά δεν θα πρέπει να εγκλωβίζονται στην ικανοποίηση στόχων που νιώθουν ότι η ευτυχία τους έχει άμεση εξάρτηση από την απόκτησή τους. Για παράδειγμα, ένα παιδί που απολαμβάνει να παίζει ποδόσφαιρο για το παιχνίδι, είναι πιο πιθανό να νιώθει ευτυχισμένο από την εμπειρία του παιχνιδιού, παρά από ένα παιδί που νιώθει ευτυχισμένο μόνο όταν κερδίζει.

Η αποδοχή επίσης παίζει μεγάλο ρόλο.

Τα μικρά νιώθουν ασφάλεια και σιγουριά όταν τα αποδέχεστε όπως είναι. Η αυστηρή κριτική και οι ταμπέλες δεν βοηθούν. Η θετική προσέγγιση των γονιών και η αισιοδοξία για το μέλλον θα βοηθήσουν τα παιδιά να αποκτήσουν την πολυπόθητη ευτυχία.

Τι κάνει επομένως τα παιδιά ευτυχισμένα;

Τα απλά πράγματα που δεν εξαργυρώνονται με χρήματα.

Ένα στοργικό χάδι, ένα μπράβο, μια αγκαλιά, μια κοινή δραστηριότητα, η αγάπη, είναι αυτά που ζητούν για την ευτυχία.

Πηγή: hamomilaki.blogspot.gr