Σύμφωνα με το CBS, οι γιατροί εφιστούν την προσοχή στους γονείς για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την αλόγιστη χρήση του Διαδικτύου και τους καλούν να κρατήσουν μακριά από τα παιδικά δωμάτια ηλεκτρονικές συσκευές όπως, κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές. Επιπλέον, συνιστούν στους γονείς να περιορίσουν στα παιδιά του τον χρόνο που αφιερώνουν στο Ιντερνετ. Οι ειδικοί προειδοποιούν για σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών - ψυχολογικές και σωματικές, όπως εκδήλωση βίαιης συμπεριφοράς, παχυσαρκία, έλλειψη ύπνου και σχολικό εκφοβισμό.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Βίκτορ Στράσμπουργκερ "εφόσον είμαστε στον 21ο αιώνα, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με το Ιντερνετ".

Η έρευνα της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας, που ρίχνει φως στον τρόπο με τον οποίο η οθόνη του υπολογιστή επηρεάζει την συμπεριφορά των παιδιών, συνιστά στους γονείς να απομακρύνουν τις συσκευές κινητών τηλεφώνων αλλά και τους υπολογιστές από το παιδικό δωμάτιο.

Οι ειδικοί θεωρούν ότι δύο ώρες την ημέρα είναι αρκετές στο Ιντερνετ δίχως να διαταράσσεται η παιδική ψυχολογία. Οι επιτρεπόμενες από τους ειδικούς ώρες περιλαμβάνουν τη χρήση του Διαδικτύου για ψυχαγωγία, όπως Facebook ,Twitter αλλά και παρακολούθηση ταινιών.

Πριν από δύο χρόνια, έρευνα που διεξήχθη στις ΗΠΑ έδειξε ότι, τα παιδιά ηλικίας 8 έως 18 ετών, παρακολουθούσαν κατά μέσο όρο επτά ώρες ψυχαγωγικό πρόγραμμα μέσω του Διαδικτύου. Σήμερα πολλά παιδιά παρακολουθούν το τηλεοπτικό πρόγραμμα μέσω Ιντερνετ, πολλά στέλνουν γραπτά μηνύματα από το δωμάτιό τους, όταν κλείνει το φως, ενώ άλλα παρακολουθούν πρόγραμμα σεξουαλικού περιεχομένου στο Ιντερνέτ , υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, η έρευνα.

"Σας διαβεβαιωθώ ότι, εάν έχεις ένα 14χρονο αγόρι σ' ένα δωμάτιο με Ιντερνετ, τότε σίγουρα έχει πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό", δηλώνει ο επικεφαλής της έρευνας.

Στην έρευνα επισημαίνεται επίσης ότι, τα τρία τέταρτα των παιδιών, ηλικίας 12 έως 17 ετών, έχουν δικό τους κινητό τηλέφωνο. Σχεδόν όλοι οι έφηβοι στέλνουν γραπτά μηνύματα και πολλά παιδιά έχουν πρόσβαση στο Ιντερνέτ μέσω του κινητού τηλεφώνου.

"Τα νεαρά άτομα περνούν τώρα περισσότερη ώρα με τα μίντια . Είναι η βασική τους δραστηριότητα μετά τον ύπνο", επισημαίνει ο Στράσμπουργκερ και προσθέτει : "Γι΄ αυτό και η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία παροτρύνει τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους να κάνουν ορθή και μετρημένη χρήση του Ιντερνετ, επιβάλλοντας κανόνες όπως την απαγόρευση χρήσης υπολογιστή στο υπνοδωμάτιο αλλά και πλαφόν χρόνου μπροστά στην οθόνη".

thebest.gr

Πολλοί βέβαια θα σκεφτούν ότι με την εξάσκηση και την εμπειρία, βελτιώνεται κανείς, και άρα ο παραπάνω ισχυρισμός δεν ισχύει. Αντίθετα, οι γονείς όταν αποκτούν το πρώτο τους παιδί... "δεν ξέρουν που παν’ τα τέσσερα".

Σύμφωνα με δημοσίευμα του The Atlantic, ανά τον κόσμο, τα παιδιά που γεννιούνται πρώτα έχουν υψηλότερο IQ, έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο και θεωρούνται πιο ολοκληρωμένα από τους γονείς τους.

Παρακάτω παρατίθενται μερικές θεωρίες, στις οποίες ανέτρεξαν οι οικονομολόγοι, και οι οποίες υποστηρίζουν ότι "τα πρωτότοκα παιδιά είναι πιο έξυπνα"...

1) Η θεωρία της διαιρεμένης προσοχής: Τα παιδιά που γεννιούνται πρώτα απολαμβάνουν περισσότερο χρόνο, προσοχή και φροντίδα από τους γονείς τους, ενώ στα επόμενα παιδιά τα τρία αυτά στοιχεία διαιρούνται ανάλογα με τον αριθμό τους.

2) Η θεωρία των κακών γονιδίων: Σύμφωνα με τα στοιχεία που δείχνουν ότι τα πρωτότοκα παιδιά έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, ορισμένοι πιστεύουν ότι τα δεύτερα και τρίτα κ.ο.κ. παιδιά παίρνουν "χαμηλότερης" ποιότητας γενετικό υλικό.

3) Η θεωρία του "δεν αντέχω άλλα παιδιά": Κάποιοι γονείς αποφασίζουν να μην κάνουν άλλο παιδί, έχοντας δυσκολευτεί στην ανατροφή ενός. Σε αυτήν την περίπτωση, η χαμηλότερη απόδοση των επόμενων παιδιών, δεν οφείλεται τόσο σε γενετικούς παράγοντες, όσο στην... επιλογή των γονιών τους.

4) Η θεωρία του "δεν έχω κάποιον να του δείξω τον τρόπο": Σύμφωνα με αυτήν την ιδέα, τα μεγαλύτερα αδέρφια ωφελούνται από το γεγονός ότι "διδάσκουν" τα μικρότερα αδέρφια τους. Η ανάπτυξη και οικοδόμηση αυτών των δεξιοτήτων διδασκαλίας, τα βοηθά να αναπτύξουν τις μαθησιακές τους ικανότητες, με αποτέλεσμα να είναι καλύτερα στο σχολείο.

5) Η θεωρία του "τεμπέλη γονιού": Η γενική ιδέα αυτής της θεωρίας είναι ότι οι γονείς "τα δίνουν όλα" στο πρώτο παιδί, λόγω του ότι αντιμετωπίζουν για πρώτη φορά αυτήν την κατάσταση, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν στην πορεία, όταν έρχονται τα επόμενα παιδιά.

Οι Hotz και Pantano κλίνουν προς την τελευταία θεωρία. Οι γονείς είναι περισσότερο πιθανό να είναι πιο αυστηροί (π.χ. σχετικά με τις ώρες που το παιδί τους θα δει τηλεόραση) και να συμμετέχουν πιο ενεργά στην ακαδημαϊκή πορεία των πρώτων τους παιδιών, όπως δείχνουν τα στοιχεία διαφόρων ερευνών.

Σύμφωνα με τους δύο επιστήμονες, οι γονείς ξεκινούν "σκληρά" και "μαλακώνουν" στην πορεία, σε μια προσπάθεια να διαμορφώσουν τη "φήμη" τους μέσα στην οικογένεια, η οποία ελπίζουν ότι "θα περάσει" από τα μεγαλύτερα στα μικρότερα αδέρφια, τα οποία –κατά συνέπεια- θα ξέρουν πώς θα πρέπει να συμπεριφερθούν στην πορεία.

Βέβαια, καταλήγει το άρθρο, η άποψή τους δε φαίνεται να συμμερίζεται καθόλου την πιο απλή άποψη, ότι οι γονείς αναγκαστικά δε μπορούν να προσφέρουν την ίδια προσοχή και φροντίδα σε όλα τους τα παιδιά -αν έχουν για παράδειγμα τέσσερα- συγκριτικά με το αν είχαν μόνο ένα. Θα ήταν εξοντωτικό.

Η μελέτη για πρώτη φορά διαπίστωσε ότι -για άγνωστο λόγο- υπάρχει σχέση ανάμεσα στο πόσο ηλιόλουστο είναι ένα μέρος και στον αριθμό των υπερκινητικών παιδιών που ζουν εκεί.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μάρτιν Αρνς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογικής ψυχιατρικής "Biological Psychiatry", ανέλυσαν στοιχεία από τις ΗΠΑ και άλλες εννέα χώρες. Διαπίστωσαν ότι ενώ υπάρχει σχέση μεταξύ ηλιοφάνειας και ΔΕΠΥ, δεν συμβαίνει το ίδιο με τον αυτισμό και την μείζονα κατάθλιψη.

Η ΔΕΠΥ είναι μια από τις πιο συχνές παιδικές διαταραχές, αλλά οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα καταλήξει στις αιτίες της. Έχουν πάντως εντοπίσει μια σειρά από παράγοντες κινδύνου, όπως γενετικούς - κληρονομικούς, την πρόωρη γέννηση του παιδιού, το μικρό βάρος κατά τη γέννησή του, την κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη της, την έκθεση σε διάφορες τοξικές ουσίες στο περιβάλλον κ.α.

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, έχουν παρορμητική και υπερκινητική συμπεριφορά και η ανάπτυξη του εγκεφάλου τους μπορεί να εμφανίζει σχετική καθυστέρηση. Το ποσοστό της ΔΕΠΥ εκτιμάται στο 5% έως 7% του παγκόσμιου πληθυσμού, εμφανίζοντας όμως μεγάλες γεωγραφικές διακυμάνσεις από περιοχή σε περιοχή, για λόγους που δεν έχουν κατανοηθεί. Η νέα μελέτη φέρνει στο φως μια από τις πιθανές αιτίες: τον βαθμό της ηλιοφάνειας.

«Η μελέτη είναι ενδιαφέρουσα, αλλά εγείρει πολλά ερωτήματα χωρίς απάντηση», σχολίασε ο υπεύθυνος του επιστημονικού περιοδικού δρ Τζον Κρίσταλ, γι' αυτό, όπως είπε, χρειάζονται περισσότερες έρευνες πάνω στο ζήτημα. Ακόμα, τόνισε ότι η μελέτη αναδεικνύει μεν μια σχέση ανάμεσα στην ηλιοφάνεια και στη ΔΕΠΥ, χωρίς όμως να αποδεικνύει ότι όντως είναι ο πολύς ήλιος αυτός που προστατεύει τα παιδιά από την υπερκινητικότητα.

Μέχρι σήμερα τα μωρά θεωρούνταν τελειόμηνα όταν γεννιούνταν μεταξύ 37 και 42 εβδομάδων.

Μάλιστα δεν θεωρούνταν πρόωρα, ακόμα και αν γεννιούνταν νωρίτερα από το «όριο» των 37 εβδομάδων.

Ωστόσο, οι Αμερικανοί γιατροί θεωρούν ότι η ιδανική εγκυμοσύνη διαρκεί άλλες δυο εβδομάδες.

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα νεογνά που γεννιούνται στις 37 εβδομάδες κινδυνεύουν περισσότερο από επιπλοκές, όπως για παράδειγμα αναπνευστικά προβλήματα, συγκριτικά με τα μωρά που γεννιούνται στις 39 εβδομάδες.

Έτσι, το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων εξέδωσε νέες οδηγίες, θέτοντας νέα χρονικά όρια για τον ορισμό μιας υγιούς εγκυμοσύνης.

Όπως υποστηρίζουν, η τελειόμηνη κύηση ξεκινά στις 39 εβδομάδες και φτάνει ως τις 40 εβδομάδες και τις έξι ημέρες.

Αντίθετα, τα μωρά που γεννιούνται από τις 37 ως τις 38 εβδομάδες και έξι ημέρες είναι πρόωρα.

Η παρατασιακή κύηση φτάνει την 41η εβδομάδα και μετά τις 42η εβδομάδες το μωρό είναι υπερώριμο.

Οι νέες οδηγίες εκτιμάται ότι βάζουν τέλος στη σύγχυση σχετικά με το χρονικό διάστημα που διαρκεί μια υγιής εγκυμοσύνη.

Σύμφωνα με κοινή έρευνα που διεξήγαγαν πέρυσι το πανεπιστήμιο Κολούμπια και το Πρεσβυτεριανό Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, τα μωρά που γεννιούνται μεταξύ 37 και 38 εβδομάδων έχουν χειρότερες επιδόσεις στο σχολείο συγκριτικά με εκείνα που γεννιούνται μια με δυο εβδομάδες αργότερα.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές συνέκριναν αρχεία γεννήσεων και αποτελέσματα διαγωνισμάτων 128.000 οκτάχρονων παιδιών που γεννήθηκαν στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90.

Όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα είχαν γεννηθεί μεταξύ 37 και 41 εβδομάδων.

Όπως προέκυψε, ο επιπλέον χρόνος στη μήτρα συνεπάγεται καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου στα μωρά και μετέπειτα καλύτερη απόδοση στα σχολικά μαθήματα.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν στις 37 εβδομάδες, είχαν 33% περισσότερες πιθανότητες για προβλήματα στην ανάγνωση και 19% περισσότερες πιθανότητες για προβλήματα κατανόησης στα μαθηματικά, συγκριτικά με τα παιδιά που γεννήθηκαν στις 41 εβδομάδες.

econews

Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 5.000 παιδιά, έδειξε πως η γυμναστική συνδέεται με καλύτερους βαθμούς στα διαγωνίσματα θεωρητικών αλλά και θετικών μαθημάτων (αγγλικά, μαθηματικά, επιστήμες).

Τα επίπεδα της σωματικής άσκησης των μαθητών αξιολογήθηκαν στην ηλικία των 11 ετών με τη χρήση ενός επιταχυνσιόμετρου, προσαρτημένου σε μια ελαστική ζώνη.

Όπως διαπιστώθηκε, τα αγόρια ασκούνταν, συντηρητικά ως έντονα, κατά μέσο όρο 29 λεπτά ημερησίως, ενώ τα κορίτσια 18 λεπτά ημερησίως.

Παράλληλα, οι επιστήμονες αξιολόγησαν και τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών σε ηλικία 11, 13 και 15 με 16 ετών.

Όπως προέκυψε, στην ηλικία των 11 ετών τα παιδιά που γυμνάζονταν περισσότερο είχαν καλύτερες επιδόσεις στα διαγωνίσματα τόσο στα θεωρητικά όσο και στα θετικά μαθήματα, ενώ η σωματική δραστηριότητα φάνηκε να βελτιώνει τους βαθμούς των κοριτσιών στις επιστήμες.

Επιπλέον οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι αποδόσεις των παιδιών που ασκούνταν σε ηλικία 11 ετών συνέχιζαν να είναι καλύτερες και τα επόμενα χρόνια, όταν τα παιδιά ήταν 13 και 16 ετών.

Σύμφωνα με την έρευνα, κάθε 17 λεπτά πρόσθετης σωματικής άσκησης στην ηλικία των 11 ετών αύξαναν τις επιδόσεις των αγοριών σε ηλικία 15 με 16 ετών. Το ίδιο ίσχυε στα κορίτσια για κάθε 12 λεπτά πρόσθετης άσκησης.

Η συνιστώμενη διάρκεια άσκησης για τα παιδιά είναι 60 λεπτά την ημέρα. Στο πλαίσιο της μελέτης οι επιστήμονες έλαβαν υπόψη τους και άλλους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τις σχολικές επιδόσεις, όπως για παράδειγμα το βάρος γέννησης, το κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη της μητέρας, την κοινωνική και οικονομική κατάσταση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη νευροεπιστήμονα Ελίζαμπεθ Μπράνον του πανεπιστημίου Ντιουκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το "Science" και το "Nature", έκαναν μαθηματικά και νοητικά τεστ με 48 νήπια ηλικίας έξι μηνών, τα οποία επανέλαβαν μετά από τρία χρόνια.

Τα παιδάκια που κατά τον έκτο μήνα της ζωής τους μπορούσαν να διακρίνουν ανάμεσα στις δέκα και στις 20 κουκίδες σε μια οθόνη υπολογιστή, ήσαν αυτά επίσης που στην ηλικία των 3,5 ετών είχαν καλύτερες επιδόσεις στις απλές πράξεις της αριθμητικής (πρόσθεση, αφαίρεση, διάκριση μεταξύ μεγαλύτερων και μικρότερων αριθμών κ.α.).

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ορισμένα νήπια έχουν μια έμφυτη ικανότητα με τους αριθμούς, κάτι που τους συνοδεύει στην υπόλοιπη ζωή τους. Μάλιστα, η ικανότητα αυτή εμφανίζεται να υπάρχει άσχετα από το δείκτη νοημοσύνης (IQ) του παιδιού και τις επιδόσεις του στα μη αριθμητικά τεστ.

Η Ελίζαμπεθ Μπράνον διευκρίνισε πάντως ότι τα νέα ευρήματα δεν αποδεικνύουν πως η δεξιότητα με τους αριθμούς είναι απολύτως έμφυτη, καθώς, όπως είπε, ήδη στον έκτο μήνα ζωής, έχουν υπάρξει άφθονες ευκαιρίες περιβαλλοντικών επιρροών πάνω στις μαθηματικές ικανότητες ενός παιδιού.

Οι επιστήμονες γενικά συμφωνούν ότι η μαθηματική ικανότητα είναι πολύπλοκη και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το πόσο ικανός στα μαθηματικά θα γίνει ένας ενήλικας, εξαρτάται π.χ. από το πόσο καλή είναι η μνήμη του, από το αν έχει καλούς δασκάλους στα μαθηματικά και, φυσικά, από το πόσο εξασκείται σε αυτά.

Εκτός από τους ανθρώπους, διάφορα ζώα (αρουραίοι, μαϊμούδες, πουλιά, ψάρια κ.α.) δείχνουν μια εγγενή ικανότητα να διακρίνουν ανάμεσα σε ομάδες αντικειμένων ανάλογα με το μέγεθός τους. Έτσι, για παράδειγμα, ορισμένα ζώα μπορούν να συσχετίσουν τον αριθμό των ήχων που ακούνε, με τον αριθμό των αντικειμένων που βλέπουν, ενώ άλλα, ακόμα και όταν έχουν πολλές επιλογές μπροστά τους, είναι σε θέση να διαλέξουν εκείνο το δοχείο που περιέχει τα περισσότερα τρόφιμα.

Αυτή η βασική έμφυτη ικανότητα αντίληψης των μεγεθών και των αριθμών θεωρείται ότι βοήθησε τους πρωτόγονους ανθρώπους να επιβιώσουν, καθώς διέκριναν αν τα ζώα που τους κυνηγούσαν, ήσαν πολλά ή λίγα.

Πρόκειται για την πρωτεΐνη που ονομάζεται Τενασίνη - C ή TNC, η οποία στο παρελθόν είχε παρατηρηθεί ότι παίζει ένα ρόλο στην επούλωση των πληγών, αλλά δεν είχε γίνει γνωστό ότι έχει και αντιμικροβιακές ιδιότητες. Η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιθανές νέες στρατηγικές πρόληψης κατά του AIDS.

Οπως αναφέρουν σε σχετική ανακοίνωση οι ερευνητές, η πρωτεΐνη TNC στο μητρικό γάλα δεσμεύει και εξουδετερώνει τον ιό HIV , πιθανώς για να προστατεύσει τα βρέφη που θα μπορούσαν αλλιώς να μολυνθούν από τις επανειλημμένες εκθέσεις στον ιό.

«Ακόμα κι αν έχουμε αντιρετροϊκά φάρμακα που μπορούν να εργαστούν για την πρόληψη της μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο παιδί, δεν είναι κάθε έγκυος γυναίκα ελεγμένη για τον ιό HIV και λιγότερο από το 60% λαμβάνει τα φάρμακα πρόληψης, ιδιαίτερα σε χώρες με λιγοστούς πόρους» δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, Σαλι Πέρμαρ, επίκουρος καθηγήτρια της Παιδιατρικής , της ανοσολογίας και της μοριακής γενετικής και της μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ. «Έτσι, εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη για εναλλακτικές στρατηγικές για την πρόληψη της μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί και για αυτό το λόγο η συγκεκριμένη έρευνα είναι τόσο σημαντική»

Σε όλο τον κόσμο το 2011 , εκτιμάται ότι περίπου 330.000 παιδιά μολύνθηκαν με τον ιό HIV από τις μητέρες τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού , ή μέσω του θηλασμού σύμφωνα με τη UNICEF. Καθώς οι διεθνείς οργανισμοί υγείας έχουν θέσει ως στόχο την εξάλειψη της μετάδοσης λοιμώξεων από τη μητέρα στο παιδί, οι ερευνητές έχουν εργαστεί για την ανάπτυξη ασφαλών και οικονομικά προσιτών εναλλακτικών λύσεων για την αντιρετροϊκή θεραπεία που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να εμποδίσουν τη μετάδοση του HIV στα βρέφη.

Η Πέρμαρ και οι συνεργάτες της επικεντρώθηκαν στο μητρικό γάλα , το οποίο έχει από καιρό αναγνωριστεί ότι έχει κάποια προστατευτική ποιότητα που αναστέλλει τη μετάδοση ασθενειών από τη μητέρα στο παιδί παρά τις πολλαπλές καθημερινές εκθέσεις για μήνες ή ακόμη και χρόνια σε παθογόνους μικροοργανισμούς.

Προγενέστερες μελέτες είχαν εντοπιστεί ορισμένες αντι-ιικές ιδιότητες στο μητρικό γάλα , αλλά η πλειοψηφία της ικανότητας του μητρικού γάλακτος να εξουδετερώνει τον HIV παρέμεινε ανεξήγητη.

Στη μελέτη τους, οι ερευνητές μελέτησαν δείγματα γάλακτος από μη μολυσμένες γυναίκες για την δραστικότητα της εξουδετέρωσης έναντι στελεχών του HIV. Χρησιμοποιώντας μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων διαχωρισμού των πρωτεϊνών , οι ερευνητές περιόρισαν τις ικανότητες του γάλακτος να ανιχνεύει και να εξουδετερώνει τον ιο, σε μία μόνο πρωτεΐνη την TNC .

Περαιτέρω ανάλυση έδειξε πώς το TNC λειτουργεί κατά του HIV, παρεμποδίζοντας την είσοδο του ιού. Η πρωτεΐνη είναι μοναδικά αποτελεσματική στη σύλληψη σωματιδίων του ιού και στην εξουδετέρωση του περιβλήματος του. Αυτές οι ιδιότητες παρέχουν ευρεία προστασία ενάντια στη μόλυνση.

Η Πέρμαρ δήλωσε επίσης ότι η TNC φαίνεται επίσης να είναι εγγενώς ασφαλή , δεδομένου ότι είναι ένα φυσικό συστατικό του μητρικού γάλακτος, και αυτό μπορεί να εξαλείψει το πρόβλημα της αντοχής του ιού HIV στα αντιρετροϊκά θεραπευτικά σχήματα που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

«Η ανακάλυψη της ανασταλτικής επίδρασης της συγκεκριμένης πρωτεΐνης ενάντια στον ιο HIV παρέχει μια πιθανή εξήγηση τουο γιατί βρέφη που θηλάζουν και έχουν γεννηθεί από οροθετικές μητέρες δεν μολύνονται πάντα» επισημαίνουν οι ερευνητές και προσθέτουν ότι η έρευνα «παρέχει επίσης υποστήριξη για την πρόκληση ανασταλτικών διαδικασιών στο μητρικό γάλα που θα μπορούσαν να είναι ακόμη πιο προστατευτικοί , όπως τα αντισώματα , που θα προστατεύουν πλήρως τα μωρά από τον ιό HIV»

«Φως» στο τι προκαλεί το γέλιο στα μωρά ρίχνει μια νέα έρευνα του πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σύμφωνα με τους ερευνητές το γέλιο των μωρών μας δείχνει πολλά για το τι αντιλαμβάνονται, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το γέλιο είναι μια μορφή επικοινωνίας για τα μωρά, σε πρώτη φάση με τους γονείς τους. Και καθώς κάθε μωρό έχει τη δική του προσωπικότητα, διαφοροποιείται και το γέλιο, αλλά και οι αιτίες που το προκαλούν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ του BBC, ακόμα και τα δίδυμα εκφράζονται διαφορετικά σε αυτόν τον τομέα.

Μάλιστα μια μητέρα αναφέρει ως παράδειγμα ότι το πρώτο χαμόγελο εμφανίστηκε στα πρόσωπα των δίδυμων μωρών της όταν αυτά αντίκρισαν το ένα το άλλο για πρώτη φορά. Στην πορεία όμως αντιλαμβάνονται τα πράγματα διαφορετικά, γι αυτό και οι αντιδράσεις τους σε ότι αφορά το γέλιο διαφοροποιούνται.

Μια λαϊκή σοφία λέει ότι "από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια". Νέα επιστημονική έρευνα από το Πανεπιστήμιο Concordia έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την ρήση, καταδεικνύοντας ότι τα βρέφη έχουν την ικανότητα να καταλαβαίνουν τα συναισθήματα των ενηλίκων, ακόμα και όταν εκείνοι προσπαθούν να τα κρύψουν.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, οι ερευνητές έδειξαν ότι τα βρέφη μπορούν να εντοπίσουν αν τα συναισθήματα ενός ατόμου είναι δικαιολογημένα, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τις εκφράσεις του προσώπου και τις κινήσεις τους.

"Οι ενήλικες συχνά, προκειμένου να προστατεύσουν τα μωρά τους, προσπαθούν να κρύψουν πίσω από ένα ψεύτικα χαρούμενο πρόσωπο, κάποιο δυσάρεστο συναίσθημα, που ακολουθεί μετά από ένα δυσάρεστο γεγονός. Αλλά τα μωρά ξέρουν την αλήθεια: μπορούν εμμέσως να καταλαβαίνουν ποια συναισθήματα δημιουργούνται και από ποια γεγονότα", ανέφερε η επικεφαλής της έρευνας Δρ. Νταιάν Πουλέν- Ντιμπουά.

Το εντυπωσιακό πείραμα

Για την πραγματοποίηση της έρευνας εξετάστηκαν 92 βρέφη, ηλικίας 15 και 18 μηνών. Τα βρέφη παρακολουθούσαν σε ένα ειδικά διαμορφωμένο εργαστήριο μια ηθοποιό που έκανε διάφορα σενάρια, στα οποία- χρησιμοποιώντας την παντομίμα- μιμούνταν ένα γεγονός και στην συνέχεια εξέφραζε το αντίστοιχο συναίσθημα στο πρόσωπό της.

Στους 18 μήνες, τα νήπια διαπιστώθηκε ότι καταλάβαιναν πότε οι εκφράσεις του προσώπου δεν ταίριαζαν με την εμπειρία που περιέγραφε η ηθοποιός. Μάλιστα εμφάνιζαν μία τάση να "τσεκάρουν" και τα πρόσωπα του ερευνητή και του φροντιστή τους, για να συγκρίνουν την αντίδραση και αυτό ένα άτομο που εμπιστεύονται.

Οι ερευνητές εξήγησαν ότι "για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στο κοινωνικό σύνολο, τα παιδιά πρέπει να αναπτύξουν την ικανότητα να κατανοούν τις συμπεριφορές των άλλων συνάγοντας τι συμβαίνει εσωτερικά για τους γύρω τους".

news.gr

Ακριβώς όπως τα μικρά παιδιά χρειάζονται θρεπτικές τροφές για να “χτίσουν” το σώμα τους, έτσι χρειάζονται και “τροφή” για το μυαλό τους. Μία έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Stanford έδειξε ότι οι γονείς μιλώντας περισσότερο στα παιδιά τους, μπορούν να τα βοηθήσουν να μάθουν να επεξεργάζονται τη γλώσσα πιο γρήγορα, γεγονός που επιταχύνει την ανάπτυξη λεξιλογίου.

Είναι γνωστό ότι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση (SES) παίζει ρόλο στην ανάπτυξη της γλώσσας. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Psychological Science, έδειξε ότι τα παιδιά που προέρχονται οικογένειες χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, είχαν φτωχότερο λεξιλόγιο και χαμηλότερες βαθμολογίες γλωσσομάθειας, συγκριτικά με τα παιδιά των υψηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να μιλούν όσο περισσότερο γίνεται στα παιδιά τους, καθώς έτσι μπορούν να γαλουχήσουν την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου και να οικοδομήσουν ένα ισχυρό θεμέλιο για την εκμάθηση της γλώσσας.

Οι ερευνητές ζήτησαν από τις μητέρες 29 παιδιών ηλικίας 19 ετών, να καταγράψουν τα παιδιά τους στην καθημερινότητά τους στο σπίτι. Κάθε παιδί ήταν εφοδιασμένο με ένα ειδικό μπλουζάκι που περιείχε μια μικρή συσκευή εγγραφής ήχου που συνέλαβε όλους τους ήχους που το παιδί άκουγε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Οι καταγραφές αναλύθηκαν από ένα ειδικό λογισμικό και μετά από 5 μήνες παρακολούθησης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που άκουγαν περισσότερες ομιλίες στο σπίτι είχαν πλουσιότερο λεξιλόγιο σε ηλικία 24 μηνών , σε σύγκριση με τα παιδιά που είχαν ακούσει λιγότερες λέξεις.

"Η απλή έκθεση των παιδιών σε ομιλίες τρίτων ή ομιλίες από την τηλεόραση, δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει την πρώιμη ανάπτυξη λεξιλογίου. Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν τη γλώσσα καλύτερα, όταν αλληλεπιδρούν με τους γύρω τους", επεσήμαναν οι επικεφαλής της μελέτης.

news.gr

Πριν από τρεις δεκαετίες, οι μαιευτήρες απέτρεπαν τις 35άρες ή 40άρες εγκύους να κάνουν αμνιοπαρακέντηση διότι ήταν «πολύ επικίνδυνη» και «υπήρχε κίνδυνος αποβολής». Το αποτέλεσμα ήταν να γεννιούνται παιδιά με σοβαρό σύνδρομο Ντάουν, το οποίο θα είχε ανιχνεύσει η εξέταση εάν οι έγκυοι την είχαν κάνει.

Σήμερα, η αντιμετώπιση των εγκύων αυτών είναι πολύ διαφορετική. Έπειτα από μια σειρά εξετάσεων, στις οποίες συνήθως συμπεριλαμβάνεται η αμνιοπαρακέντηση ή μια ανάλογη μέθοδος που λέγεται εξέταση χοριακής λάχνης, η έγκυος γνωρίζει εκ των προτέρων τι αντιμετωπίζει, γράφει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Η προγεννητική διάγνωση αποτελεί πλέον ρουτίνα στη μαιευτική παρακολούθηση και έχει κάνει άλματα προόδου από τα μέσα της δεκαετίας του ‘70 έως σήμερα, με τα σύγχρονα προγεννητικά τεστ να μπορούν πλέον να ανιχνεύσουν περισσότερες από 800 γονιδιακές διαταραχές.

Ενα νεότερο διαγνωστικό τεστ, που έχει πάρα πολύ υψηλό ποσοστό ακριβείας και είναι μη επεμβατικό, βασίζεται στην αναζήτηση θραυσμάτων γενετικού υλικού του εμβρύου στο αίμα της μητέρας. Το τεστ, που στις ΗΠΑ διατίθεται από τέσσερις εταιρείες, εντοπίζει με τέτοια ακρίβεια το σύνδρομο Ντάουν, ώστε χάνει ελάχιστα – αν όχι κανένα – κρούσματα, σύμφωνα με μελέτες που έχουν διεξαχθεί σε διάφορες χώρες.

Το νέο τεστ, που γίνεται προς το τέλος του πρώτου τριμήνου της κύησης, μπορεί να ανιχνεύσει και άλλες γενετικές ασθένειες, όπως οι έξτρα κόπιες των χρωμοσωμάτων 15 και 18 ή η έλλειψη ενός χρωμοσώματος του φύλου.

Δεν είναι ακόμα εγκεκριμένο από την αρμόδια υγειονομική αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA), ενώ το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτικής & Γυναικολογίας το συνιστά προς το παρόν μόνο για τις γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο να γεννήσουν μωρό με χρωμοσωμική ανωμαλία.

Κάθε γυναίκα όμως που είναι διατεθειμένη να το πληρώσει μόνη της μπορεί να το κάνει, εάν της το συστήσει ο μαιευτήρας της, κατά τη δρα Νταϊάνα Μπιάντσι, νεογνολόγο και γενετίστρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστώνη.

Η δρ Μπιάντσι, που είναι σύμβουλος σε μια από τις εταιρείες διάθεσης του τεστ, εκτιμά ότι σύντομα θα γίνει ρουτίνα, διότι όχι μόνο έχει «εκπληκτική ακρίβεια» στη διάγνωση των χρωμοσωμικών ανωμαλιών, αλλά φέρει και δραστικά μειωμένο κίνδυνο επιπλοκών.

Δύο από τους παράγοντες που σήμερα καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό αν μια έγκυος θα κάνει αμνιοπαρακέντηση ή εξέταση χοριακής λάχνης είναι η ηλικία της και το γενετικό ιστορικό της (όσο μεγαλύτερη είναι μια έγκυος τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να κυοφορεί έμβρυο με χρωμοσωμική ανωμαλία). Ρόλο παίζουν επίσης τα ευρήματα των μη επεμβατικών διαγνωστικών εξετάσεων, οι οποίες γίνονται κατά το πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως.

Ομως όλες αυτές οι εξετάσεις δεν είναι αλάνθαστες. Τα ποσοστά ψευδώς αρνητικών ή ψευδώς θετικών διαγνώσεων φτάνουν έως το 8%, γεγονός που σημαίνει ότι «πολλές γυναίκες ανησυχούν αδίκως, ενώ άλλες νομίζουν ότι το μωρό τους είναι υγιές αλλά αυτό γεννιέται με σύνδρομο Ντάουν», κατά τη δρα Μπιάντσι.

Η αμνιοπαρακέντηση συνήθως γίνεται μεταξύ της 15ης και 20ής εβδομάδας της κύησης και μια βελόνα εισάγεται στη μήτρα για την αφαίρεση μικρής ποσότητας από το υγρό και τα κύτταρα που περιβάλλουν το έμβρυο. Αντίστοιχα, η εξέταση χοριακής λάχνης συνήθως γίνεται την 11η εβδομάδα της κύησης με λήψη δείγματος από τον πλακούντα. Τα δείγματα στη συνέχεια αναλύονται για πιθανές γενετικές ανωμαλίες. Και οι δύο μέθοδοι φέρουν πολύ μικρό κίνδυνο αποβολής.

Το νέο τεστ γίνεται με λήψη μικρής ποσότητας αίματος από την έγκυο, διότι καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης το αίμα της περιέχει ελεύθερο DNA του αγέννητου μωρού της. Στην πραγματικότητα, γύρω στη 10η εβδομάδα της κύησης περίπου το 10-12% του ελεύθερου DNA στο αίμα της γυναίκας είναι εμβρυϊκό DNA από τον πλακούντα, κατά την δρα Μπιάντσι.

Σύμφωνα με τις έως τώρα μελέτες, η εξέταση του εμβρυϊκού DNA έχει σχεδόν μηδενικά ψευδώς αρνητικά ευρήματα όσον αφορά το σύνδρομο Ντάουν και ορισμένες άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ενώ τα ψευδώς θετικά είναι λιγότερα από 1%. Οι έγκυοι με θετικά ευρήματα σε αυτή την εξέταση παραπέμπονται για αμνιοπαρακέντηση ή εξέταση χοριακής λάχνης – και μόνο μία στις 1.000 από αυτές μαθαίνουν τελικά ότι το μωρό τους δεν είχε σύνδρομο Ντάουν.

Σύμφωνα όμως με πρόσφατο άρθρο επιστημόνων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM), το νέο τεστ έχει κάποια μειονεκτήματα καθώς δεν ανιχνεύει όλες τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ενώ είναι κατάλληλο μόνο για τις εγκύους που κυοφορούν ένα έμβρυο.

Αυξημένο κίνδυνο γέννησης μωρού με χαμηλό σωματικό βάρος έχουν οι έγκυες που εκτίθενται ακόμα και σε «ασφαλή» επίπεδα ρύπανσης του αέρα, σύμφωνα με έρευνα Ευρωπαίων επιστημόνων που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση The Lancet.

Τα οξείδια του αζώτου και τα αιωρούμενα σωματίδια από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων αυξάνουν τον κίνδυνο για χαμηλό βάρος γέννησης κατά 20%.

Ωστόσο, όπως προέκυψε από τη μελέτη, ο κίνδυνος ισχύει ακόμα και για αρκετά χαμηλότερα επίπεδα ρύπανσης από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια που έχει επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις οδηγίες για την ποιότητα του αέρα.

Επίσης, από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση ενοχοποιείται για τη γέννηση παιδιών με μικρότερη περίμετρο κεφαλιού.

Στο πλαίσιο της έρευνας οι επιστήμονες εξέτασαν στοιχεία 14 χωριστών μελετών, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 74.000 γυναίκες από 12 ευρωπαϊκές χώρες.

Οι μελέτες κατέγραφαν τα επίπεδα ρύπανσης στην περιοχή που διέμεναν οι έγκυες και το βάρος γέννησης του παιδιού τους, προσαρμόζοντας άλλους σημαντικούς παράγοντες όπως το κάπνισμα, το βάρος, η ηλικία και η κοινωνική τάξη.

Όπως διαπιστώθηκε, η αύξηση της έκθεσης των εγκύων στη σωματιδιακή ρύπανση PM 2.5 κατά πέντε μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αύξανε τις πιθανότητες γέννησης λιποβαρούς μωρού κατά 18%.

Υπό το φως νέων στοιχείων, οι επιστήμονες εντείνουν τις πιέσεις για τη λήψη μέτρων και τον περιορισμό της ρύπανσης από τα αιωρούμενα σωματίδια PM 2.5.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι το χαμηλό βάρος γέννησης στο 1/5 των λιποβαρών μωρών οφείλεται στη ρύπανση του αέρα.

Τα μωρά με χαμηλό βάρος κινδυνεύουν περισσότερο από προβλήματα υγείας όπως άσθμα και καρδιοπάθειες

Οι επιστήμονες συστήνουν στις γυναίκες να αποφεύγουν τους πολυσύχναστους δρόμους σε ώρες αιχμής, ενώ θεωρούν ότι είναι καλύτερο η κρεβατοκάμαρα να βρίσκεται στο πίσω μέρος του σπιτιού ώστε να μειώνεται η έκθεση στη ρύπανση του αέρα.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, το διάστημα 2009 – 2011 οι κάτοικοι των πόλεων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούσαν να εκτίθενται σε ποσοστό 96% σε ρύπανση του αέρα από τα αιωρούμενα σωματίδια PM2.5 και σε ποσοστό 98% σε υψηλά επίπεδα όζοντος, πάνω από τα ανώτατα όρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.