Μάλιστα, η ασπιρίνη φαίνεται να ενισχύει την πιθανότητα ομαλής διεκπεραίωσης της εγκυμοσύνης σε γυναίκες με υψηλά επίπεδα φλεγμονής που έχουν ιστορικό αποβολής.

Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Παιδικής Υγείας και Ανθρώπινης Ανάπτυξης, με επικεφαλής την Δρ Λιντσεϊ Στζααρντα, αξιολόγησαν στοιχεία για πάνω από 1.200 γυναίκες, 18-40 ετών, με ιστορικό αποβολής. Όλες είχαν προσπαθήσει να κυοφορήσουν και πάλι και το 55% είχαν καταφέρει τελικά να αποκτήσουν παιδί.

Οι επιστήμονες έλεγξαν τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) στο αίμα των γυναικών, καθώς αποτελεί δείκτη φλεγμονής στον οργανισμό. Εν συνεχεία οι συμμετέχουσες με τυχαία επιλογή πήραν είτε 81 mg ασπιρίνης σε καθημερινή βάση, είτε εικονικό σκεύασμα. Η ασπιρίνη πιστεύεται ότι αλληλεπιδρά με την CRP.

Οι γυναίκες που είχαν χαμηλά έως ενδιάμεσα επίπεδα CRP στο αίμα δεν είχαν σημαντικές διαφορές ως προς τα ποσοστά γεννήσεων. Όμως, στην ομάδα με υψηλή CRP, το ποσοστό ζώντων γεννήσεων ήταν 44% σε όσες γυναίκες πήραν εικονικό σκεύασμα και 59% σε εκείνες που έπαιρναν καθημερινά χαμηλής δόσης ασπιρίνη.

Η ασπιρίνη επίσης μείωσε τα επίπεδα της CRP στην ομάδα των γυναικών με υψηλά επίπεδα στο αίμα τους, όταν εκείνες ελέγχθηκαν στην 8η, 20η και 36η εβδομάδα της κύησης.

«Αν και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, το θέμα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος για να δούμε πως η φλεγμονή επηρεάζει την πιθανότητα μια γυναίκα να μείνει έγκυος και να διεκπεραιώσει ομαλά την κυοφορία», εξηγεί η Δρ Στζααρντα.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Human Reproduction ερευνητές των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ μελέτησαν στοιχεία που αφορούσαν συνολικά 501 ζευγάρι από το Μίσιγκαν και το Τέξας, που είχαν λάβει μέρος σε μελέτη την περίοδο 2005-2009, ενώ προσπαθούσαν να τεκνοποιήσουν. Εξαιρέθηκαν τα υπογόνιμα ζευγάρια και η ηλικία των γυναικών ήταν μεταξύ 18 και 40 ετών και των ανδρών άνω των 18 ετών.

Οι επιστήμονες ρώτησαν κάθε συμμετέχοντα για τον τρόπο ζωής του, τις συνήθειές του, το ιατρικό και αναπαραγωγικό ιστορικό του. Τα ζευγάρια τηρούσαν επίσης καθημερινό ημερολόγιο με τις ερωτικές συνευρέσεις τους, ενώ οι γυναίκες κατέγραφαν την εμμηνορρυσία τους και τα αποτελέσματα των τεστ κυήσεως. 

Νοσηλευτικό προσωπικό ζύγιζε κάθε συμμετέχοντα και μετρούσε επίσης το ανάστημα και την αναλογία μέσης-ισχίων. 

Βάσει των μετρήσεων τα παχύσαρκα ζευγάρια χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: σε αυτά με Δείκτη Μάζας Σώματος 30 έως 34,9 και σε αυτά με ΔΜΣ από 35 και άνω. 

Συνολικά, το 27% των γυναικών και το 41% των ανδρών ήταν παχύσαρκοι, ενώ η πλειοψηφία ανδρών και γυναικών εμπλέκονταν σε σωματική δραστηριότητα λιγότερο από μια φορά την εβδομάδα. 

Τα ζευγάρια με τον υψηλότερο ΔΜΣ (35 και άνω) χρειάστηκαν 55% περισσότερο χρόνο για να συλλάβουν, συγκριτικά με τα ζευγάρια που είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος. 

Όταν οι ειδικοί συνεκτίμησαν παράγοντες που επηρεάζουν τη γονιμότητα, όπως η ηλικία, το κάπνισμα, η γυμναστική, τα επίπεδα της χοληστερόλης, τα παχύσαρκα ζευγάρια χρειάζονταν 59% περισσότερο χρόνο για να συλλάβουν. 

Επίσης, η μεγάλη περίμετρος μέσης στις γυναίκες συσχετίστηκε με περισσότερο χρόνο για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Κάτι που όμως δεν ίσχυε όταν συνεκτιμήθηκαν και άλλες παράμετροι. 

Αν και η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η παχυσαρκία μειώνει την πιθανότητα τεκνοποίησης, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι «εφόσον χρειάζονται δύο για να γίνει ένα παιδί, επίσης αυτοί οι δύο πρέπει να έχουν και φυσιολογικό σωματικό βάρος και κατά συνέπεια είναι κάτι που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον οικογενειακό προγραμματισμό». 

Πηγή: health.in.gr

«Οι ψηφιακές οθόνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής των παιδιών και των εφήβων και, αναλόγως με τον επιστήμονα που ρωτάει κανείς, είτε συμβάλλουν στη δημιουργία της γενιάς των “ψηφιακών αυτοχθόνων” (digital natives) είτε είναι ένας μπαμπούλας που προδιαθέτει τους νέους σε όλων των ειδών τις υστερήσεις» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Andrew Przybylski, πειραματικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Παράθεση

 

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι ο μπαμπούλας δεν ισχύει, διότι η μέτρια χρήση οθονών από τους νέους δεν έχει ανιχνεύσιμη συσχέτιση με την ευεξία και η αυξημένη χρήση έχει απλώς μια μέτρια συσχέτιση με αυτήν».

 

Οπως αποκαλύπτουν στην επιθεώρηση «Psychological Science» ο δρ Przybylski και η συνάδελφός του δρ Netta Weinstein, λέκτορας Κοινωνικής και Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, υπάρχει τεράστιο χάσμα μεταξύ όσων πιστεύει ο κόσμος για τις επιδράσεις των οθονών στους εφήβους και όσων έχει δείξει η επιστημονική έρευνα.

«Οταν εξετάσαμε την υπάρχουσα βιβλιογραφία ως επιστήμονες και γονείς, ανακαλύψαμε ένα πεδίο πλούσιο σε απόψεις αλλά φτωχό σε επιστημονικά δεδομένα» δήλωσε ο δρ Przybylski. Και πρόσθεσε: «Μας εξέπληξε πόσο φτωχή σχέση έχουν με την επιστημονική βιβλιογραφία όσα συνιστώνται από επίσημους φορείς».

Για να καλύψουν αυτό το κενό, οι δύο επιστήμονες αποφάσισαν να αναλύσουν δεδομένα για τη χρήση ψηφιακών μέσων από ένα μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα βρετανών εφήβων.

Το δείγμα τους αποτελούνταν από 120.115 νέους ηλικίας 15 ετών, οι οποίοι είχαν συμπληρώσει αναλυτικά ερωτηματολόγια για τις ψηφιακές δραστηριότητές τους – από τις ώρες που έβλεπαν τηλεόραση και σέρφαραν στο Ιντερνετ έως τις ώρες που έπαιζαν παιχνίδια σε κονσόλες και κομπιούτερ και μιλούσαν στο Viber ή έγραφαν μηνύματα στο κινητό.

Επιπλέον, συμπλήρωσαν ένα ειδικό ερωτηματολόγιο που μέτρησε την ευτυχία τους, την ικανοποίησή τους από τη ζωή, καθώς και την ψυχολογική και την κοινωνική λειτουργικότητά τους. 

Σχεδόν όλοι οι έφηβοι (το 99,9%) δήλωσαν ότι σε καθημερινή βάση ασχολούνταν με τουλάχιστον ένα είδος ψηφιακής τεχνολογίας, καθώς και ότι το Σαββατοκύριακο ασχολούνταν περισσότερο απ’ ό,τι τις καθημερινές. Το ψηφιακό μέσον που χρησιμοποιούσαν περισσότερο ήταν τα κινητά τηλέφωνα και ακολούθως η τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια και τα κομπιούτερ με τα τάμπλετ.

Οπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσο περισσότερο ασχολούνταν οι νέοι με τα ψηφιακά μέσα τόσο αυξανόταν η ευεξία τους, αλλά έως ένα συγκεκριμένο όριο. Υστερα από αυτό, η ευεξία τους μειωνόταν, δίχως όμως να φθάσει σε καταστροφικά επίπεδα.

Ποιο ήταν λοιπόν αυτό το όριο; Τις καθημερινές, η ενασχόληση έως 1 ώρα και 40 λεπτά με τα βιντεοπαιχνίδια, έως 1 ώρα και 57 λεπτά με το κινητό, έως 3 ώρες και 41 λεπτά με την τηλεόραση και έως 4 ώρες και 17 λεπτά με τα κομπιούτερ!

Για τα Σαββατοκύριακα, τα αντίστοιχα όρια ήταν ακόμα υψηλότερα.

Τα ευρήματα αυτά, που παρέμειναν ισχυρά όταν οι επιστήμονες έλαβαν υπ’ όψιν και άλλους παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το φύλο, υποδηλώνουν ότι «οι δυνητικές επιδράσεις της χρήσης ψηφιακών μέσων στην ευεξία παρουσιάζουν διακυμάνσεις αναλόγως με το είδος του μέσου και τη διάρκεια χρήσης, αλλά οπωσδήποτε είναι θετικές για τους νέους όταν δεν γίνεται κατάχρηση» τόνισε ο δρ Przybylski.

Και συνέχισε: «Εχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι οι γονείς δίνουν μάχη για να περιορίσουν τις ώρες χρήσης των ψηφιακών μέσων, φοβούμενοι ότι η υπερβολική χρήση πλήττει τις κοινωνικές δεξιότητες και την ευτυχία των παιδιών τους, αλλά η μελέτη μάς έδειξε ότι η μέτρια χρήση είναι δυνητικά ωφέλιμη».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Δύο βελονισμοί την εβδομάδα επί δύο εβδομάδες είναι αρκετοί για να ανακουφίσουν τα μωρά που κλαίνε υπερβολικά εξαιτίας κολικών, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα.
   
Η εναλλακτική θεραπεία δοκιμάσθηκε σε 147 -κατά τα άλλα υγιή- μωρά ηλικίας δύο έως οκτώ εβδομάδων, τα οποία έκλαιγαν πάνω από τρεις ώρες τη μέρα για περισσότερες από τρεις συνεχόμενες μέρες. Το πρόβλημα αυτό αφορά περίπου ένα στα πέντε μωρά και αποτελεί πηγή πόνου για τα μωρά και στρες για τους γονείς τους.
   
Οι ερευνητές, με επικεφαλής δρα Κάϊζα Λάντγκρεν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της πόλης Λουντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα βελονισμού στην ιατρική "Acupuncture in Medicine", δοκίμασαν δύο διαφορετικά είδη βελονισμού σε δύο ομάδες μωρών, ενώ σε μια τρίτη ομάδα δεν έγινε καθόλου βελονισμός για λόγους σύγκρισης.
   
Οι επιστήμονες -όλοι ειδικευμένοι στο βελονισμό με μέση εμπειρία 20 ετών- διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός (και στις δύο μορφές του) μπορεί να ανακουφίσει τους πόνους, να αποκαταστήσει την ομαλή λειτουργία του εντέρου και να ηρεμήσει το μωρό.
   
Τα μωρά φάνηκαν να ανέχονται αρκετά καλά τις βελόνες του βελονισμού και έκλαψαν για λιγότερο από ένα λεπτό στο ένα τρίτο των θεραπειών και για πάνω από ένα λεπτό μόνο στο ένα δέκατο των περιπτώσεων.
   
Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι «για τα μωρά που συνεχίζουν να κλαίνε για πάνω από τρεις ώρες τη μέρα επί μέρες, ο βελονισμός μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή».

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Saint Petersburg της Ρωσίας, εξακρίβωσαν ότι το αγκάλιασμα του μωρού από την αριστερή πλευρά βοηθάει στη δημιουργία αλληλεπίδρασης μεταξύ της μητέρας και του βρέφους, καθώς επιτρέπει στη μητέρα να αναγνωρίζει τη συμπεριφορά του παιδιού, όπως για παράδειγμα εάν κλαίει, εάν γελάει ή χασμουριέται, και να ανταποκρίνεται ανάλογα.

Και αυτό συμβαίνει γιατί με αυτή τη στάση, αποστέλλονται «μηνύματα» στη δεξιά πλευρά του εγκεφάλου της μητέρας, που κινητοποιεί τα συναισθήματα. Συγκεκριμένα, ευθύνεται για την αναγνώριση προσώπων, για την επίγνωση όσων βλέπουμε και για το άκουσμα μουσικής.

Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό για μία μητέρα να κρατάει το μωρό της από την αριστερή πλευρά, λένε οι επιστήμονες, καθώς με αυτό τον τρόπο αναγνωρίζει τις εκφράσεις και διερμηνεύει τις ανάγκες του παιδιού.

Τα παιδιά περνάνε περισσότερο χρόνο από ποτέ μπροστά σε οθόνες και αυτό μπορεί να επηρεάζει την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν συναισθήματα, σύμφωνα με μια νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες.

Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Computers in Human Behavior, βρήκε ότι τα παιδιά που απείχαν πέντε μέρες από την έκθεση στην τεχνολογία είχαν σημαντική βελτίωση στο να αναγνωρίζουν ανθρώπινα συναισθήματα, από ότι τα παιδιά που είχαν τακτική πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα, τηλεοράσεις και υπολογιστές.

Οι ερευνητές μελέτησαν δύο ομάδες παιδιών 12 ετών σε ένα δημόσιο σχολείο της Καλιφόρνια. Η μια ομάδα των παιδιών συμμετείχε σε μια εκπαιδευτική κατασκήνωση, όπου τα παιδιά δεν είχαν πρόσβαση σε ηλεκτρονικές συσκευές. Η άλλη ομάδα δεν δέχθηκε κάποια παρέμβαση και τα παιδιά συνέχισαν να έχουν τη ίδια πρόσβαση σε ηλεκτρονικές συσκευές. Στην αρχή και το τέλος της περιόδου μελέτης, ζητήθηκε και στις δύο ομάδες των παιδιών να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα σε εικόνες από 50 πρόσωπα.

Οι μαθητές που συμμετείχαν στην κατασκήνωση είχαν σημαντικά υψηλότερα σκορ στην αναγνώριση εκφράσεων του προσώπου, από ότι οι μαθητές που συνέχισαν να έχουν πρόσβαση σε οθόνες. "Είμαι πολύ ευχαριστημένη που έχουμε αποτέλεσμα μέσα σε πέντε μέρες", δηλώνει η Patricia Greenfield, επικεφαλής της μελέτης και διδάκτωρ Ψυχολογίας.

Ο ειδικοί επισημαίνουν ότι ως άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι να μαθαίνουμε μέσα από την αλληλεπίδραση με τους άλλους. Για παράδειγμα, το βρέφος μαθαίνει να αναγνωρίζει συναισθήματα και να διαμορφώνει σχέσεις μέσα από την αρχική συναλλαγή με την μητέρα.

Η υπερβολική έκθεση στα ηλεκτρονικά μέσα μπορεί να υπονομεύσει αυτό τον φυσικό τρόπο μάθησης και να μειώσει της διαπροσωπικές ικανότητες του παιδιού. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο στόχος δεν είναι να δαιμονοποιήσουμε τα ηλεκτρονικά μέσα, αλλά να τα κάνουμε ένα λειτουργικό μέρος της ζωής μας.

Η συμβουλή των ειδικών είναι να επιτρέπουμε στα παιδιά να αξιοποιούν τα μέσα με πρόγραμμα και πλάνο. Γονείς και παιδιά θα πρέπει να συνεργαστούν, προκειμένου να καταλήξουν και να συμφωνήσουν στο πόσες ώρες και με πιο τρόπο τα παιδιά θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά μέσα.

Πηγή: http://kontasou.com/

Η μελέτη καταδεικνύει ότι πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες παίζουν ρόλο ώστε να γίνουν υπέρβαρα τα παιδιά και σε μεγάλο βαθμό αμφισβητεί την εδραιωμένη πεποίθηση ότι η παχυσαρκία οφείλεται μόνο στη μεγάλη ποσότητα φαγητού και στην έλλειψη σωματικής άσκησης.

Ωστόσο, ο ακανόνιστος ύπνος και η έλλειψη πρωινού είναι επιβαρυντικοί παράγοντες, καθώς αυξάνουν την όρεξη και την τάση, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, για κατανάλωση τροφίμων και ποτών ανθυγιεινών, με πολλές θερμίδες.

H έλλειψη πρωινού είναι ένας ακόμη επιβαρυντικός παράγοντας για τα παιδιά ώστε να αποκτήσουν περιττό βάρος, σύμφωνα με την έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ιβόν Κέλι του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Pediatrics» της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν παιδιά που γεννήθηκαν από 19.244 οικογένειες.

Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύει η Guardian, στοιχεία όπως ο τόπος γέννησης της μητέρας, το αν είναι καπνίστρια ή όχι παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόβλεψη αν ένα παιδί θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο.

Ωστόσο, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ποσότητα των ζαχαρούχων ποτών που καταναλώνει ένα παιδί ή οι ώρες που παρακολουθεί τηλεόραση δεν είναι ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες για το αν θα αποκτήσει «νοσηρό βάρος».

Παράθεση

 

«Έχουμε επιστήσει την προσοχή στη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας από την παιδική ηλικία. Όσο νωρίτερα αναλάβουμε δράση τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες πρόληψης και αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι επηρεάζει, διά βίου, αρνητικά την υγεία μας.

Απαιτείται ένας συνδυασμός μέτρων, που περιλαμβάνουν υποστήριξη για τους γονείς πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη, και η εκπαίδευση των οικογενειών όσον αφορά τη σημασία ποy να διάγουν μια υγιή ζωή» επισημαίνουν οι επιστήμονες.

 

Αυτό, αν ασκούνται σωματικά, τρεις έως πέντε φορές την εβδομάδα. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια νέα ιρανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ούρμια, με επικεφαλής τον Μπεζάντ Χατζιζαντέχ Μαλέκι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Reproduction" (Αναπαραγωγή), μελέτησαν 280 άνδρες ηλικίας 25 έως 40 ετών, που χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες.

Οι συμμετέχοντες επί έξι μήνες έκαναν σωματική άσκηση διαφορετικής έντασης (μέτρια, έντονη ή με διακοπές) ή δεν ασκούνταν καθόλου. Δείγματα σπέρματος ελήφθησαν και αναλύθηκαν πριν και μετά το πρόγραμμα της άσκησης.

Διαπιστώθηκε ότι γενικά όσοι ασκούνταν, είχαν καλύτερο σπέρμα σε σχέση με όσους δεν ασκούνταν. Όμως όσοι ασκούνταν με μέτρια ένταση αλλά σε συνεχή βάση (μισή ώρα «διάδρομο» στο γυμναστήριο τουλάχιστον μέρα παρά μέρα), βελτίωσαν το σπέρμα τους περισσότερο σε σχέση με όσους ασκούνταν είτε πολύ εντατικά (πάνω από μια ώρα), είτε με διαλείμματα.

Σε σχέση με όσους δεν ασκούνταν καθόλου, όσοι έκαναν μέτριας έντασης άσκηση, είχαν κατά μέσο όρο 8,3% μεγαλύτερο όγκο σπέρματος, 12,4% μεγαλύτερη κινητικότητα σπερματοζωαρίων, 17,1% υγιέστερο σχήμα και μορφολογία σπερματοζωαρίων, 14,1% μεγαλύτερη συγκέντρωση σπερματοζωαρίων και 21,% περισσότερα κύτταρα σπερματοζωαρίων.

Αν όμως κάποιος σταματήσει να ασκείται, τα οφέλη σύντομα εξαφανίζονται.

Μία εβδομάδα μετά τη διακοπή της άσκησης, η ποσότητα, το σχήμα και συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων είχαν επιστρέψει στα αρχικά επίπεδά τους πριν την άσκηση, ενώ το ίδιο συνέβη μετά από 30 μέρες όσον αφορά την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η άσκηση είναι μια απλή, φθηνή και αποτελεσματική στρατηγική για τη βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος στους άνδρες με καθιστική ζωή» δήλωσε ο Μαλέκι.

Πρόσθεσε όμως ότι «ο λόγος που μερικοί άνδρες αδυνατούν να αποκτήσουν παιδιά, δεν έχει να κάνει απλώς με την ποιότητα του σπέρματός τους. Τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας μπορεί να είναι πολύπλοκα και η αλλαγή στον τρόπο ζωής τους δεν είναι πάντα εύκολο να τα λύσει».

Περίπου ένα στα τρία ζευγάρια δυσκολεύονται να «πιάσουν» παιδί λόγω κακής ποιότητας του σπέρματος.

Η βασική διέξοδος είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση, αλλά και πάλι υπάρχει στη συνέχεια αυξημένος κίνδυνος αποβολής, γέννησης παιδιού με ελαττώματα ή με καρκίνο.

Οι γιατροί συμβουλεύουν τους άνδρες, που θέλουν να αυξήσουν τις πιθανότητες γονιμότητας, να συνδυάσουν υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση, μείωση του αλκοόλ και διακοπή του καπνίσματος.

Από την άλλη όμως, η έντονη άσκηση, όπως το τρέξιμο και η ποδηλασία μεγάλων αποστάσεων, μπορεί να έχει τελικά αρνητικό παρά θετικό αποτέλεσμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διεθνής ομάδα ερευνητών μελέτησε τις συμπεριφορές πάνω από 140 παιδιών στις ΗΠΑ, ηλικίας 2,5 ετών χρησιμοποιώντας δύο μεθόδους.

Αρχικά τα παιδιά παρακολουθούν έναν χαρακτήρα, τη Σάλυ να κρύβει έναν βόλο σε ένα από τα δύο κουτιά που υπάρχουν, χωρίς να γνωρίζει ότι μετά ο βόλος θα μεταφερθεί στο άλλο κουτί. Στη συνέχεια οι ερευνητές ρωτούν τα παιδιά πού θα ψάξει η Σάλυ για τον βόλο.

Τα μικρά παιδιά να δείχνουν το καινούργιο κουτί γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι η Σάλυ δεν γνωρίζει ότι άλλαξε κουτί, αλλά τα μεγαλύτερα παιδιά (4 ετών) καταλαβαίνουν ότι η Σάλυ δεν γνωρίζει και δείχνουν ότι θα ψάξει στο κουτί που τον τοποθέτησε αρχικά.

Στη συνέχεια οι ερευνητές άλλαξαν λίγο την ιστορία και χρησιμοποίησαν την Έμα και ένα μήλο, αλλά αυτή τη φορά το μήλο μεταφέρθηκε σε ένα μυστικό μέρος. Σε αυτή την πιο απλοποιημένη ιστορία ακόμα και τα μικρά παιδιά μπορούν να πουν ότι η Έμα θα έψαχνε εκεί όπου είχε αρχικά τοποθετήσει το μήλο.

Έτσι γίνεται σαφές ότι και τα πολύ μικρά παιδιά αναγνωρίζουν το ψέμα ή πότε κάποιος προσπαθεί να τα κοροϊδέψει ή προσποιείται.

Ο 'Αγιος Βασίλης ξεσκονίζει το θρυλικό έλκηθρο του για να αρχίσει τα πήγαινε-έλα στα σπίτια των ανθρώπων για άλλη μια χρονιά. 
Μήπως, όμως, φέτος θα έπρεπε να βρει κλειστές πόρτες ή μάλλον κλειστές καμινάδες.

Βρετανοί επιστήμονες, που βάλθηκαν να χαλάσουν τη μαγεία των παιδιών (και όχι μόνο), προειδοποιούν τους γονείς ότι, αναπαράγοντας το ψέμα με τον 'Αγιο Βασίλη που φέρνει τα δώρα, αυτό που πετυχαίνουν τελικά, είναι να χαλάνε σε βάθος χρόνου τη σχέση τους με τα παιδιά τους, καθώς το εν λόγω αθώο ψεματάκι μπορεί να κάνει τη ζημιά του, υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη των μικρών στους μεγάλους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχολογίας Κρίστοφερ Μπόιλ του Πανεπιστημίου του Έξετερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους περιοδικό ψυχιατρικής "The Lancet Psychiatry", επισημαίνουν ότι συχνά το ψέμα περί ύπαρξης 'Αγιου Βασίλη δεν είναι παρά μια ενδόμυχη επιθυμία των ίδιων των γονιών να ξαναγίνουν παιδιά, γυρνώντας σε μια προ πολλού χαμένη εποχή αθωότητας.

Παράθεση

Όμως, όπως θέτουν το ερώτημα οι ψυχολόγοι, «αν οι γονείς είναι ικανοί να ψεύδονται για κάτι τόσο ξεχωριστό και μαγικό, μπορούν μετά να τους εμπιστεύονται τα παιδιά τους ότι αποτελούν θεματοφύλακες της σοφίας και της αλήθειας;».

Επιπλέον, επισημαίνουν ότι, αν το καλοσκεφτεί κανείς ως ενήλικος πλέον, η ιδέα ότι κάπου στον Βόρειο Πόλο υπάρχει μια παντογνώστρια «μυστική υπηρεσία» στην υπηρεσία του Αγίου Βασίλη, που παρακολουθεί κάθε παιδί και ξέρει αν είναι φρόνιμο ή άτακτο (ώστε να του φέρει ή όχι δώρο), είναι τελικά μάλλον τρομακτική. 

Ιδίως όταν ορισμένοι γονείς σκοπίμως εμπλέκουν τον 'Αγιο Βασίλη για να πειθαρχήσουν ή να τιμωρήσουν το παιδί τους («δεν είσαι καλό παιδί, γι'αυτό μην περιμένεις παιχνίδι από τον 'Αη Βασίλη»).

«Η ηθικότητα του να κάνουμε τα παιδιά να πιστεύουν σε τέτοιους μύθους, πρέπει να τεθεί εν αμφιβόλω» σύμφωνα με τον δρα Μπόιλ.

«Όλα τα παιδιά τελικά θα μάθουν ότι συστηματικά και επί χρόνια εξαπατήθηκαν και αυτό μπορεί να τα κάνει να αναρωτιούνται ποια άλλα ψέματα τους έχουν πει» τόνισε. 

Πρόσθεσε, πάντως, ότι μερικά ψεματάκια είναι χρήσιμα για τα παιδάκια, όπως π.χ. ότι το αγαπημένο ζωάκι τους που μόλις πέθανε, θα πάει σε κάποιο παράδεισο.

Γιατί όμως αυτή η ιστορία με τον 'Αγιο Βασίλη έχει επικρατήσει για τα καλά, σε τόσο μεγάλο μέρος της Γης και για τόσα χρόνια;

Κατ' αρχήν, επειδή οι άνθρωποι έχουν την έμφυτη τάση να συμμορφώνονται με τις παραδόσεις, ακόμη και όταν αυτές είναι εξόφθαλμα παράλογες, απαντούν οι επιστήμονες. 

Δεύτερον, επειδή όλοι οι άνθρωποι, μικροί και (κυρίως) μεγάλοι, θέλουν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα. 
Τι καλύτερο από μια γλυκιά αυταπάτη;

Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Οι γυναίκες που γεννάνε το τελευταίο παιδί τους μετά την ηλικία των 35 ετών, έχουν πιο «κοφτερό» μυαλό και καλύτερη μνήμη μετά τα 60 τους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που διαπίστωσε μια τέτοια σχέση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Ροξάνα Καρίμ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας "Journal of American Geriatrics Society", μελέτησαν 830 γυναίκες με μέση ηλικία 60 ετών.

Οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε μια σειρά από τεστ για την μνήμη τους, την ικανότητα συγκέντρωσης, την ταχύτητας σκέψης, αντίληψης, σχεδιασμού κ.α. Τα αποτελέσματα των τεστ συσχετίσθηκαν με το πότε κάθε γυναίκα είχε αποκτήσει παιδιά και άλλους παράγοντες.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι μετά την εμμηνόπαυση οι γυναίκες έχουν πιο «φρέσκο» νου, όταν έκαναν το τελευταίο παιδί τους μετά τα 35, όταν έκαναν το πρώτο παιδί τους μετά τα 24, όταν έπαιρναν ορμονικά αντισυλληπτικά για πάνω από δέκα χρόνια και όταν είχαν την πρώτη περίοδό τους πριν τα 13 τους.

Παράθεση

«Με βάση τα ευρήματα αυτά, ασφαλώς δεν συνιστούμε στις γυναίκες να περιμένουν έως τα 35 για να γεννήσουν το τελευταίο παιδί τους, αλλά η μελέτη μας παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι υπάρχει θετική σχέση ανάμεσα στην ηλικία της τελευταίας εγκυμοσύνης και στη νοητική κατάσταση αργότερα στη ζωή», δήλωσε η Καρίμ.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι πολλές γυναίκες εμφανίζουν έκπτωση των γνωσιακών και μνημονικών λειτουργιών τους μετά την εμμηνόπαυση. Η νέα μελέτη δείχνει ότι ορισμένοι παράγοντες μπορούν να αντισταθμίσουν αυτά τα προβλήματα, σε ένα βαθμό τουλάχιστον.

Έτσι, όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα ανάμεσα στην πρώτη και στην τελευταία περίοδο, δηλαδή όσο είναι μεγαλύτερη η αναπαραγωγική ζωή, τόσο φαίνεται να υπάρχει θετική ορμονική επίδραση στο νου (γι' αυτό, άλλωστε, βοηθάνε και τα ορμονικά αντισυλληπτικά).

Επίσης, οι γυναίκες που έχουν γεννήσει δύο παιδιά, έχουν καλύτερες γνωσιακές και μνημονικές ικανότητες στην τρίτη ηλικία.

Ο μηχανισμός αυτός πρόωρου τοκετού ήταν άγνωστός μέχρι σήμερα, αλλά μπορεί να ευθύνεται για αρκετές περιπτώσεις πρόωρης γέννησης μωρών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Λίντια Σουκ του Νοσοκομείου Παίδων Nationwide, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», δήλωσαν ότι διατροφικές και άλλες παρεμβάσεις μπορεί να αποτρέψουν ορισμένες πρόωρες γέννες στο μέλλον.

Οι πιο αυθόρμητοι πρόωροι τοκετοί δεν έχουν εύκολα ανιχνεύσιμες αιτίες, όπως κάποια λοίμωξη ή φλεγμονή. Οι γιατροί συχνά δεν γνωρίζουν γιατί οι συσπάσεις της μήτρας αρχίζουν τόσο νωρίς ή γιατί τα «νερά σπάνε» προτού το έμβρυο έχει πλήρως αναπτυχθεί.

Περίπου ένα στα δέκα μωρά γεννιέται πρόωρα, δηλαδή πριν την 37η εβδομάδα της κύησης, πράγμα που αυξάνει την πιθανότητα να εμφανίσει προβλήματα υγείας στο μέλλον.

Οι ερευνητές, που μελέτησαν πάνω από 100 πρόωρες κυήσεις, βρήκαν σε αρκετές περιπτώσεις ότι το αμνιακό υγρό περιέχει εναποθέσεις ασβεστίου, με συνέπεια οι εμβρυικές μεμβράνες να είναι λιγότερο ελαστικές και πιο εύκολο να σπάσουν.

Πολλά ανθρώπινα υγρά, όπως το σάλιο και το αίμα, μπορούν να παράγουν ασβεστοπρωτεϊνικά σωματίδια, τα οποία, όταν επικάθονται πάνω σε μαλακούς ιστούς, μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα ασβεστοποίησης, με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να δημιουργούνται αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά, αθηροσκλήρωση και ρήξη ανευρύσματος.

Η νέα μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι παρόμοια σωματίδια είναι δυνατό να παραχθούν και από το αμνιακό υγρό, με συνέπεια να αυξάνεται η πιθανότητα πρόωρης ρήξης της μεμβράνης (του αμνιακού σάκου) που συγκρατεί τα υγρά αυτά.

Η διαπίστωση αυτή, κατά τους ερευνητές, μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα μέθοδο έγκαιρης διάγνωσης ορισμένων τουλάχιστον πρόωρων τοκετών. Στις περιπτώσεις αυτές, η έγκυος πιθανώς θα πρέπει να ακολουθεί διατροφικές οδηγίες ανάλογες με αυτές που μειώνουν την πιθανότητα ασβεστοποίησης στις αρτηρίες, με στόχο να μην δημιουργούνται μεγάλες ποσότητες εναποθέσεων ασβεστίου στον αμνιακό σάκο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ