Μπορεί όταν οι γονείς μιλάνε στο μωρό τους τραγουδιστά και «μωρουδίστικα» να κερδίζουν την προσοχή του, όμως ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης του παιδιού είναι να του απευθύνονται ως ενήλικα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το λεξιλόγιο και τη δομή των προτάσεων, υποστηρίζουν ψυχολόγοι.

«Δεν συνδέεται με το πόσο πολύ του μιλάτε, αλλά με το τί του λέτε. Ο λόγος πρέπει να είναι πλούσιος και σύνθετος», εξηγεί η Έρικα Χοφ, ψυχολόγος στο πανεπιστήμιο Florida Atlantic.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το να μιλάμε στα μωρά έχει τόσο μεγάλη σημασία, ώστε τα παιδιά που προέρχονται από λιγότερο προνομιακό κοινωνικό περιβάλλον, όπου ο λόγος δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένος τείνουν να έχουν χειρότερες σχολικές επιδόσεις.

Οι επιδόσεις στις τυποποιημένες γλωσσικές ασκήσεις στις οποίες υποβάλλονται παιδιά από γονείς χαμηλού εισοδήματος και περιορισμένης μόρφωσης μόλις φθάσουν στην ηλικία των πέντε ετών, είναι αντίστοιχες τρίχρονων προνομιούχων παιδιών.

Αυτές οι διαφορές μπορούν να εντοπιστούν και στον εγκέφαλο, υποστηρίζει η νευρολόγος και παιδίατρος του πανεπιστημίου Columbia Κίμπερλι Νομπλ.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς τα πρώτα χρόνια της ζωής. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών, το παιδί έχει σχηματίσει ένα τρισεκατομμύριο νευρικές συνδέσεις, οι σύνδεσμοι μεταξύ των κυττάρων που ευθύνονται για όλες τις εγκεφαλικές λειτουργίες: από την απομνημόνευση των στίχων ενός τραγουδιού μέχρι την κίνηση να πιάσεις ένα ξύλο.

Η Νομπλ και οι συνεργάτες της σύγκριναν τους εγκεφάλους παιδιών χαμηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου με εκείνους παιδιών από γονείς με μεγάλη ακαδημαϊκή μόρφωση και υψηλόμισθους. Ενώ δεν εντόπισαν διαφορές στα γνωστικά συστήματα που συνδέονται με τις κοινωνικές δεξιότητες και τη μνήμη, οι μεγαλύτερες ανισότητες βρίσκονταν στις εγκεφαλικές δομές που συνδέονται με την ανάπτυξη της γλωσσικής ικανότητας.

Η Αν Φέρναλντ, ψυχολόγος του πανεπιστημίου Stanford, διαπίστωσε ότι οι διαφορές στις γλωσσικές ικανότητες μπορεί να παρατηρηθούν ήδη από την ηλικία των 18 μηνών. Μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού, το χάσμα (μεταξύ των δύο κατηγοριών) έχει διευρυνθεί ήδη κατά έξι μήνες.

Η Φέρναλτ και οι συνεργάτες της κατέγραψαν τα καθημερινά ακούσματα μίας ομάδας ισπανόφωνων παιδιών από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά δεν κέρδιζαν τίποτα από το να ακούν απλώς τους γονείς ή εκείνους που τα φρόντιζαν να μιλούν μεταξύ τους, αλλά το αληθινό κέρδος παρατηρούνταν όταν οι γονείς απευθύνονταν στα παιδιά τους.

Η Φέρναλντ είπε στους δημοσιογράφους ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς χαμηλού εισοδήματος να μάθουν να μιλούν στα παιδιά τους και πρόσθεσε ότι «υπάρχουν πολλές απόψεις για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να μιλάμε στα παιδιά μας, σε κάποιους πολιτισμούς δεν πρέπει».

Ένα πιλοτικό πρόγραμμα που εφαρμόζει η ίδια στο Σαν Χοσέ, σύμφωνα με το οποίο οι λατινοαμερικάνες μητέρες μαθαίνουν να μιλούν στα παιδιά τους, έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα. «Μέχρι τα δύο τους χρόνια, τα παιδιά από μητέρες που ασχολούνται περισσότερο αναπτύσσουν πλουσιότερο λεξιλόγιο και επεξεργάζονται πιο αποτελεσματικά τον προφορικό λόγο», δήλωσε, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.

Από την πλευρά της η Χοφ επισημαίνει ότι ενώ οι ισπανόφωνοι γονείς μπορεί να θέλουν να προετοιμάσουν τα παιδιά τους για το σχολείο μιλώντας τους στα αγγλικά, είναι συνήθως προτιμότερο να τους μιλούν στη μητρική τους γλώσσα.

Μία μελέτη που πρόκειται να παρουσιάσει η ίδια σήμερα δείχνει ότι όταν οι ίδιοι οι γονείς δεν γνωρίζουν πολύ καλά μία δεύτερη γλώσσα, δεν μπορούν και να την διδάξουν στα παιδιά τους. Αντίθετα, καταλήγουν να περιορίζουν τη συνολική γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών τους, αφού δεν καταφέρνουν να τα εκθέσουν στη χρήση πιο σύνθετου λόγου.

Οι γονείς που επιθυμούν να αποκτήσουν τα παιδιά τους δίγλωσση εκπαίδευση, πρέπει να γνωρίζουν ότι «η εκμάθηση δύο γλωσσών είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν γίνεται εύκολα. Δεν μαθαίνει κάποιος το ίδιο γρήγορα δύο γλώσσες όσο μαθαίνει μία», επισημαίνει η Χοφ.

newsbeast.gr

Όταν το μωρό βρίσκεται στην αγκαλιά της μητέρας, οι σωματικές αντιδράσεις κατά κάποιο τρόπο μεταφέρονται στο παιδί, υποστηρίζουν οι ερευνητές. Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν τους παλμούς της καρδιάς και τις αντιδράσεις των μωρών όταν οι μητέρες τους αντιμετώπιζαν μια κατάσταση έντονου στρες.

Στη μελέτη συμμετείχαν 69 γυναίκες και τα μωρά τους, ηλικίας 12-14 μηνών. Οι αυξημένοι παλμοί της καρδιάς των μωρών ήταν ενδεικτικοί της εκδήλωσης του στρες από τη μητέρα. Μάλιστα, όσο πιο έντονο ήταν το στρες της μητέρας, τόσο περισσότεροι ήταν και οι παλμοί της καρδιάς του μωρού.

Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι πώς ακριβώς εντοπίζουν τα μωρά το στρες της μητέρας τους, αποδίδουν όμως τα αποτελέσματα σε ένα συνδυασμό της μυρωδιάς, της έντασης της φωνής και των εκφράσεων του προσώπου.

Στη μελέτη συμμετείχαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια UCSF και τα ευρήματα δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science.

onmed.gr

Αυτό το μήνυμα στέλνει στους απανταχού γονείς μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, που διαπίστωσε πως η υπερβολική καθαριότητα βλάπτει τη ικανότητα αυτοΐασης του δέρματος.

Τα φυσιολογικά βακτήρια που ζουν στο δέρμα, ανακάλυψαν οι επιστήμονες, πυροδοτούν μια διαδικασία που καταλήγει τελικά να εμποδίζει τη φλεγμονή όταν τραυματιζόμαστε.

Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα, οι ειδικοί εντόπισαν ένα κοινό γένος βακτηρίων, τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος μπλοκάρει ένα σημαντικό βήμα στην αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στη φλεγμονή.

Πιο συγκεκριμένα, παράγει ένα μόριο ονόματι λιποτειχοϊκό οξύ (LΤΑ), το οποίο επενεργεί στα κερατινοκύτταρα, τα βασικά είδη κυττάρων που απαντώνται στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος, διατηρώντας τα υπό έλεγχο και αποτρέποντάς τα από το να πυροδοτήσουν κάποια επιθετική φλεγμονική αντίδραση.

Παρανοϊκοί γονείς

Τα πορίσματα των Αμερικανών επιστημόνων συνάδουν με την επονομαζόμενη «υπόθεση της υγιεινής», σύμφωνα με την οποία η μειωμένη έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες κατά την παιδική ηλικία συντελεί σε μεγαλύτερη αλλεργική ευαισθητοποίηση.

«Οι γονείς έχουν γίνει τόσο παρανοϊκοί όσον αφορά τον “κίνδυνο” του να παίζουν τα παιδιά τους έξω και να βρωμίζουν, με αποτέλεσμα τα σημερινά παιδιά να μην απολαμβάνουν μια φυσιολογική παιδική ηλικία», δήλωσε η Μάργκαρετ Μόρισεϊ, εκπρόσωπος της οργάνωσης γονέων Ρarents Οutloud.

«Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους γονείς γι΄ αυτό διότι βομβαρδίζονται συνεχώς με διαφημίσεις που τους λένε πως πρέπει να αγοράζουν αντιβακτηριδιακά προϊόντα για να κρατούν τα παιδιά τους καθαρά και υγιή. Ελπίζουμε, όμως, πως έρευνες όπως αυτή θα βοηθήσουν τους γονείς να συνειδητοποιήσουν πως είναι φυσικό και υγιές για ένα παιδί να παίζει έξω, να λερώνεται, ακόμα και να γεμίζει λάσπες, και πως αυτό δεν βλάπτει την υγεία του».

ygeia.tanea.gr

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που παραπονιούνται για τις περιορισμένες διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών τους και για την άρνησή τους να δοκιμάσουν και να εντάξουν νέα τρόφιμα στο διαιτολόγιό τους, με τα φρούτα και τα λαχανικά να αποτελούν τα τρόφιμα εκείνα για τα οποία το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο έντονο.

Σύμφωνα με πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταναλώνουν περισσότερο υγιεινά τρόφιμα είναι να αυξήσουμε την εμπλοκή τους στην παρασκευή των γευμάτων τους.

Συγκεκριμένα, στη μελέτη συμπεριλήφθησαν μαθητές από 151 σχολεία στην Αλμπέρτα και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρχε μια γενικότερη καλύτερη προτίμηση για τα φρούτα σε σχέση με τα λαχανικά, ενώ τα παιδιά που έπαιρναν μέρος στην παρασκευή γευμάτων είχαν σαφώς μεγαλύτερη προτίμηση και για τα δύο.

Τόσο οι γονείς όσο και το σχολείο θα μπορούσαν από κοινού να αυξήσουν την εξοικείωση των παιδιών με τα τρόφιμα και με το χώρο της κουζίνας, καθώς φαίνεται να αποτελεί μια αποτελεσματικότατη μέθοδο για να πειστούν να εντάξουν περισσότερο υγιεινά τρόφιμα στη διατροφή τους.

neadiatrofis.gr

Μήπως το μωρό θα πάρει τα γαλάζια μάτια της μαμάς ή θα αποκτήσει το ύψος και τα λακκάκια του μπαμπά;

Οι έγκυες γυναίκες συνηθίζουν να «πλάθουν» την επιθυμητή εικόνα του μωρού τους, αλλά όσο αυτό «κοιμάται» μέσα στη μήτρα… ο γενετικός κώδικας διαμορφώνεται με απρόβλεπτο τρόπο! Παρ’ όλα αυτά, οι γενετιστές αποδεικνύουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερους «κανόνες» που φέρουν τον όρο: κληρονομικότητα…

Μπλε, καστανά, μαύρα μάτια ανάλογα με τα γονίδια

Ακόμα και εάν οι δυο γονείς έχουν καστανά μάτια, το παιδί μπορεί να γεννηθεί με μπλε ή πράσινα μάτια, καθώς το χρώμα τους καθορίζεται από μια σειρά γονιδίων. Σύμφωνα με τη γενετίστρια Kate Garber του “Emory University School of Medicine”, ένα γονίδιο ίσως οδηγηθεί προς τα «μπλε», ενώ ένα άλλο προς τα «καστανά». «Η διαδικασία μοιάζει με πολλές στρώσεις μπογιάς, ξεχωριστών χρωμάτων, που ακουμπούν τυχαία η μια πάνω στην άλλη. Παράλληλα, υπάρχουν και τα γονίδια που ελέγχουν την πυκνότητα του χρώματος και δημιουργούν π.χ. τα ανοιχτόχρωμα καστανά μάτια», συνεχίζει η ίδια. Αυτό σημαίνει, ότι δεν παίζουν ρόλο μόνο τα υπερισχύοντα γονίδια, αλλά και τα δευτερεύοντα, καθώς είναι ικανά να αλλάξουν τον τόνο του χρώματος, αρκεί, βέβαια, να υπάρχουν στην οικογένεια άτομα με μάτια διαφορετικού χρώματος.

Τεστ DNA αποκαλύπτει εάν θα αποκτήσετε μωρό με κόκκινα μαλλιά

Ένα απλό τεστ DNA αποκαλύπτει, εάν ένα μωρό φέρει το γονίδιο των κόκκινων μαλλιών, ακόμα και εάν κανένας από τους γονείς δεν είναι κοκκινομάλλης! Οι επιστήμονες του BritainsDNA ισχυρίζονται ότι περίπου τέσσερα στα δέκα άτομα «κουβαλούν» μια παραλλαγή του γονιδίου των κόκκινων μαλλιών, αλλά είναι ξανθοί, μελαχρινοί ή καστανοί. Χιλιάδες ζευγάρια θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν, εάν θα γεννήσουν κοκκινομάλλικα παιδιά, κάνοντας το τεστ DNA στην έκθεση "Who Do You Think You Are?" στο Λονδίνο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Ιρλανδία το 40% των πολιτών αποτελούν «φορείς» του γονιδίου… με μόνο το 10% αυτών να έχει κόκκινες τρίχες, ενώ στη Σκωτία το 13% έχει κόκκινα μαλλιά, όταν πάνω από το 30% των πολιτών μεταφέρουν το γονίδιο από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, τα ποσοστά πέφτουν στην ηπειρωτική Ευρώπη, με τους κοκκινομάλληδες να φτάνουν το 1,3% και στην Αγγλία το 6%. Με άλλα λόγια, στο συνολικό πληθυσμό μόνο 1 στους 200 έχει κόκκινα μαλλιά, ποσοστό που οδηγεί στα 40 εκατ. άτομα παγκοσμίως.

«Ένα τεστ μέσα από δείγμα σάλιου είναι ικανό να προσδιορίσει τη «βαθύτερη» κληρονομικότητα από γενιές σε γενιές. Το μωρό μπορεί να μεταφέρει μια από τις τρεις παραλλαγές του γονιδίου MC1R που μπορούν να μετατρέψουν το μωρό σε κοκκινομάλλικο από το πουθενά», δηλώνει ο Dr Jim Wilson, επικεφαλής του BritainsDNA.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, περίπου ένα στα τέσσερα από τα παιδιά των γονιών – «φορέων» του γονιδίου θα γεννηθούν με κόκκινα μαλλιά, ενώ τα μισά θα κληρονομήσουν τη γενετική παραλλαγή του γονιδίου. Πρόσφατες έρευνες στη Βρετανία δείχνουν ότι εκατομμύρια Άγγλοι φέρουν «σιωπηλά» γονίδια που οδηγούν προς τα φυσικά κόκκινα μαλλιά.

Πάντως, όπως αναφέρει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Yale, δρ. Douglas Bras, το χρώμα των μαλλιών χαρίζει καλύτερες ενδείξεις για τους πιθανούς κινδύνους υγείας σε σχέση με το χρώμα του δέρματος. Πιο συγκεκριμένα, όσοι έχουν φυσικά κόκκινα μαλλιά, έχουν αυξημένη ευαισθησία στον πόνο και μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος, νόσο του Parkinson (90% περισσότερες πιθανότητες) και σύνδρομο Tourette.

Το ύψος του παιδιού και ο μέσος όρος των γονιών

Για να βρείτε στο περίπου το ύψος ενός παιδιού, σκεφτείτε το μέσο όρο ύψους των γονιών και στη συνέχεια, εάν είναι αγόρι προσθέστε 5 εκατ., ενώ εάν είναι κορίτσι αφαιρέστε τα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ψηλά ζευγάρια κάνουν ψηλά παιδιά! Παρ’ όλα αυτά, το ύψος δεν καθορίζεται μόνο από ένα γονίδιο, αλλά εξαρτάται και από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως είναι η διατροφή. Σύμφωνα με την Joann Boughman, πρόεδρο του “Society of Human Genetics”: «Υπάρχουν περιπτώσεις που από δυο γονείς μετρίου αναστήματος να γεννηθεί ένα παιδί υπερβολικά κοντό ή με ύψος μπασκετμπολίστα. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν ακολουθείται μια δεδομένη φόρμουλα».

Λακκάκια, φακίδες, σχισμή στο πηγούνι κ.α…

Εάν ο σύντροφός σας έχει λακκάκια ή σχισμή στο πηγούνι, τότε είναι πολύ πιθανό να τα έχει και το μωρό σας! Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, τέτοιες λεπτομέρειες, όπως είναι π.χ. οι φακίδες ή οι φύτρες και τα έντονα φρύδια «περνούν» στο παιδί, αρκεί να τα έχει ένας από τους δυο γονείς ή δυο-τρία μέλη της ευρύτερης οικογένειάς σας. Ωστόσο, σε περίπτωση που διαθέτετε πολλά τέτοια στοιχεία στο πρόσωπό σας, δεν μπορείτε να γνωρίζετε ποια από αυτά θα μεταφερθούν στο παιδί σας.

Το βάρος του παιδιού… δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων!

Η αλήθεια είναι ότι εάν ένα ζευγάρι είναι υπέρβαρο, τότε υπάρχει η προδιάθεση για να γεννηθούν παιδιά με περισσότερα κιλά. Σύμφωνα με την Kate Garber του “Emory University School of Medicine”, έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα γονίδιο που προκαλεί την αύξηση βάρους, καθώς οι γονείς με πολλά κιλά κάνουν μωρά 3-4 κιλά πιο βαριά, χωρίς βέβαια να θεωρείται υπέρβαρο το παιδί. Ωστόσο, αυτό που «κινεί» το βάρος του είναι η υγιεινή διατροφή και η άσκηση που θα συνηθίσει να κάνει σαν παιδί δημοτικού, και όχι μόνο!

flowmagazine.gr

Ξεχάστε τη βιταμίνη C ­– Μεγάλη μετα-ανάλυση μελετών εξέτασε την αποτελεσματικότητα που έχουν διαφορετικά «γιατροσόφια» ενάντια στους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα

Η καλύτερη «ασπίδα» ενάντια στο κρυολόγημα είναι τα συμπληρώματα ψευδαργύρου, σύμφωνα με νέα μελέτη

Τώρα που ο χειμώνας φαίνεται να δείχνει τα δόντια του και οι ιώσεις βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, μάλλον η ακόλουθη είδηση θα σας φανεί ιδιαιτέρως χρήσιμη: ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά ανακάλυψαν ότι ο ψευδάργυρος αποτελεί το καλύτερο συμπλήρωμα για την πρόληψη του κρυολογήματος, ενώ η «πολυδιαφημισμένη» βιταμίνη C είναι απλώς... πεταμένα λεφτά.

Γιατροσόφια χωρίς οφέλη

Τα ευρήματα αυτά που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο της Καναδικής Ιατρικής Εταιρείας προέκυψαν από μετα-ανάλυση 67 προηγούμενων μελετών οι οποίες εξέταζαν την αποτελεσματικότητα που έχουν διαφορετικά «γιατροσόφια» ενάντια στο κρυολόγημα. Οπως προέκυψε, παραδοσιακά «γιατρικά» όπως η εχινάκεια, το τζίνσενγκ, οι εντριβές με ειδικά προϊόντα που βοηθούν την αναπνοή, καθώς και τα αντιβηχικά σιρόπια, δεν φάνηκε να έχουν σαφή οφέλη, ενώ τα αντιβιοτικά έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό.

Σύμφωνα με την ανάλυση των μελετών, μόνο η λήψη συμπληρωμάτων ψευδαργύρου δρούσε προληπτικά ενάντια στα κρυολογήματα. Φάρμακα όπως η ιβουπροφαΐνη και η παρακεταμόλη βρέθηκε να βοηθούν στη μείωση του πυρετού, ενώ η κατανάλωση μελιού ήταν ευεργετική στην ανακούφιση του πονόλαιμου.

Συχνό πλύσιμο χεριών εναντίον μετάδοσης

Το συχνό πλύσιμο των χεριών ήταν επίσης αποτελεσματικό ενάντια στην εξάπλωση των ιώσεων. «Για την πρόληψη του κοινού κρυολογήματος φαίνεται ότι τα μόνα που βοηθούν είναι το πλύσιμο των χεριών και πιθανώς η χρήση συμπληρωμάτων ψευδαργύρου» ανέφερε ο δρ Μάικλ Αλαν του Τμήματος Οικογενειακής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα.

Τουλάχιστον δύο από τις δοκιμές έδειξαν ότι παιδιά που λάμβαναν 10 ως 15 mg ψευδαργύρου καθημερινά εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά κρυολογημάτων και είχαν λιγότερες απουσίες στο σχολείο εξαιτίας κρυολογήματος.

Παρότι οι μελέτες αυτές είχαν διεξαχθεί σε παιδιά, οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι «δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο ο ψευδάργυρος θα είναι αποτελεσματικός μόνο στα παιδιά και όχι και στους ενηλίκους».

Το κοινό κρυολόγημα πλήττει τους ενηλίκους σχεδόν 2-3 φορές τον χρόνο και τα παιδιά κάτω των δύο ετών περί τις έξι φορές ετησίως. Τα συμπτώματα - όπως ο πονόλαιμος, η καταρροή ή αντιθέτως η βουλωμένη μύτη, ο βήχας και η κακουχία - είναι συνήθως εντονότερα τις τρεις πρώτες ημέρες, ενώ μπορεί να διαρκέσουν ως και 10 ημέρες (κάποιες φορές ακόμη και επί τρεις εβδομάδες).

Δεν βοηθούν τα αντιβιοτικά

Μόνο ένα στα 20 κρυολογήματα προκαλείται από βακτήρια, ενώ η πλειονότητα οφείλεται σε κάποιον ιό ο οποίος δεν αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά.

Από τη δεκαετία του 1970 η βιταμίνη C θεωρήθηκε η καλύτερη προληπτική στρατηγική ενάντια στο κρυολόγημα εξαιτίας μελετών του νομπελίστα Λάινους Πόλινγκ που έδειχναν ότι η συγκεκριμένη βιταμίνη μπορεί να αποτελέσει «ασπίδα» ενάντια στις ιώσεις αλλά και να μετριάσει τα συμπτώματά τους. Η βιταμίνη C είναι αντιοξειδωτική και έτσι εξουδετερώνει τις αρνητικές επιδράσεις των ελευθέρων ριζών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

«Αποκαθήλωση» της βιταμίνης C

Ωστόσο πρόσφατη ανασκόπηση της Cochrane Collaboration, ενός ανεξάρτητου οργανισμού που αναλύει στοιχεία ιατρικών μελετών, έδειξε ότι η τακτική κατανάλωση συμπληρωμάτων βιταμίνης C δεν έχει επίδραση στη συχνότητα εμφάνισης του κοινού κρυολογήματος, παρότι μπορεί να συντομεύσει τη διάρκεια της νόσου.

Σημειώνεται ότι η λήψη μεγάλων δόσεων βιταμίνης C μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία, διάρροια και κράμπες στο στομάχι.

Η μετα-ανάλυση διέλυσε και άλλους παραδοσιακούς «μύθους» σχετικά με το κρυολόγημα. Οπως έδειξε, ο ρόλος του τζίνσενγκ στην πρόληψη του κοινού κρυολογήματος είναι αμφισβητήσιμος. «Παράλληλα οι μελέτες που έδειχναν ότι η άσκηση, το σκόρδο και η ομοιοπαθητική βοηθούν στην πρόληψη του κρυολογήματος δεν αποδείχθηκε ότι έχουν βάση, ενώ σε ό,τι αφορούσε τη βιταμίνη D και την εχινάκεια δεν φάνηκε να έχουν κανένα προληπτικό όφελος» σημείωσε ο δρ Αλαν.

Ούτε τα προϊόντα για εντριβές βοηθούν

Αλλά και σε ό,τι αφορά προϊόντα για εντριβές που περιέχουν καμφορά, μενθόλη και έλαιο ευκαλύπτου, ούτε αυτά αποδείχθηκε να ωφελούν, ενώ παράλληλα οδηγούσαν σε αύξηση του κινδύνου εμφάνισης εξανθήματος και αισθήματος καύσου.

Οι ερευνητές υπογράμμισαν επίσης ότι υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις σχετικά με το ότι τα προβιοτικά βοηθούν στην πρόληψη του κρυολογήματος, παρότι δεν έχουν εξαχθεί σαφή στοιχεία σχετικά με το ποιοι ακριβώς συνδυασμοί μικροοργανισμών είναι οι πιο ωφέλιμοι.

Δημοσιεύτηκε στο helios plus στις 4 Φεβρουαρίου 2014

tovima.gr

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας την δομή του εγκεφάλου ποντικιών - και εκτιμούν πως το εύρημά τους εξηγεί γιατί τα παιδιά παχύσαρκων γονέων έχουν πάρα πολλές πιθανότητες να γίνουν εξαιρετικά παχύσαρκα μεγαλώνοντας.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η διατροφή της εγκύου επηρεάζει την μελλοντική σιλουέτα του παιδιού της μέσω αλλαγών που επιφέρει στο DNA του.

Η παρούσα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Cell», υποδηλώνει ότι η κακή διατροφή της εγκύου προκαλεί τελικά αλλαγές και στην δομή του εγκεφάλου του εμβρύου.

Όπως γράφουν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τάμας Χόργουαθ, καθηγητή Νευροβιολογίας και Μαιευτικής, Γυναικολογίας & Αναπαραγωγικών Επιστημών, τα πειράματά τους έδειξαν ότι οι απόγονοι ποντικιών που τρέφονταν με πολλά λιπαρά είχαν αλλοιωμένο υποθάλαμο.

Ο υποθάλαμος είναι το τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει τον μεταβολισμό.

Τα ποντικάκια με τον αλλοιωμένο εγκέφαλο είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα και να εκδηλώσουν μεγαλώνοντας τύπου 2 διαβήτη, σε σύγκριση με εκείνα που είχαν γεννηθεί από μητέρες που τρέφονταν υγιεινά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

«Οι συσχετίσεις αυτές ίσως οφείλονται στο ότι “μαθαίνει” ο εγκέφαλος πως θα μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με αφθονία τροφής», εκτίμησε ο δρ Χάργουαθ.

«Όποια κι αν είναι η αιτία, η διατροφή της εγκύου ασκεί τεράστια επίδραση στο μελλοντικό βάρος και υγεία του παιδιού της και πρέπει να την μελετήσουμε περαιτέρω σε ζώα και ανθρώπους», πρόσθεσε.

Και επισήμανε ότι η υγιεινή διατροφή κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να είναι το κλειδί για να «σπάσει» ο κύκλος της παχυσαρκίας στα παιδιά παχύσαρκων γονέων.

Με την έξαρση όμως των κοινωνικών μέσω δικτύωσης, οι φωτογραφίες των παιδιών σας μπορούν εύκολα να παρθούν από αγνώστους, χωρίς την άδεια σας, για διαφήμιση. Ακόμα χειρότερα όμως, τις φωτογραφίες μπορούν να εκμεταλλευτούν πορνογραφικές ιστοσελίδες αλλά και άνθρωποι που κάνουν cyberbulling.

Ένα παράδειγμα, αποτελεί η διάσημη μαμά και μπλόγκερ Χέδερ Σπορ, που επικοινώνησε με την αστυνομία για μια απλή και αθώα φωτογραφία του παιδιού της, που βρήκε σε μια ιστοσελίδα με τίτλο «άσεμνες φωτογραφίες παιδιών». Η αστυνομία της απάντησε με ένα γράμμα πως «Δυστυχώς, αθώες φωτογραφίες παιδιών, είναι πολύ ελκυστικές για μερικούς ανθρώπους».

Σύμφωνα με μια πρόσφατη Αμερικάνικη έρευνα, το 73% των παιδιών στις Ευρωπαϊκές χώρες, «υπάρχουν» στο ίντερνετ μέχρι την ηλικία των δυο! Αυτό περιλαμβάνει φωτογραφίες υπερηχογραφήματος της εγκυμοσύνης σε ποσοστό 33%, διευθύνσεις e-mail με ποσοστό 7% και καθημερινές φωτογραφίες που αναρτώνται από τους γονείς.

Ωστόσο, οι φωτογραφίες δεν αναρτώνται μόνο από γονείς. Από τις μαμάδες που συμμετείχαν στην έρευνα, μόνο το 33% ανεβάζει φωτογραφίες των νεογέννητων τους ή των μωρών τους. Το υπόλοιπο ποσοστό συμπληρώνεται από συγγενείς και οικογενειακούς φίλους που έχουν την ελευθερία να μοιράζονται τις φωτογραφίες online.

Γενικά, μια φωτογραφία μπορεί να θεωρηθεί «αθώα» από τους γονείς αλλά για κάποιους άλλους είναι υλικό εκμετάλλευσης.

Πώς να προστατέψετε τις ηλεκτρονικές σας φωτογραφίες.

Δείτε παρακάτω τι μπορείτε να κάνετε για να προστατέψετε την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια των φωτογραφιών που αναρτείτε στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης.

-Διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου του κάθε κοινωνικού δικτύου που αναρτείτε φωτογραφίες στο μέρος που αφορά τις φωτογραφίες και την εκτύπωσή τους. Διαφορετικά μπορεί ακούσια να δώσετε άδεια σε άλλες ιστοσελίδες ή χρήστες να πάρουν τις φωτογραφίες σας.

-Ελέγξτε τις ρυθμίσεις ασφάλειας των φωτογραφιών. Ο καλύτερος τρόπος για να τις προστατέψετε, είναι να μειώσετε αυτούς που επιτρέπεται να τις δουν. Επίσης, μερικές ιστοσελίδες έχουν την επιλογή να κρατάτε τις φωτογραφίες σας «κρυφές» από τις μηχανές αναζήτησης.

-Τοποθετήστε το δικό σας copyright κάτω από κάθε φωτογραφία, δηλαδή μια ηλεκτρονική σας υπογραφή όπως μια λέξη ή ένα logo. Επίσης μπορείτε να κατοχυρώσετε το σήμα σας διεθνώς με απλές διαδικασίες μέσω εταιρειών.

-Αποφύγετε να βάζετε λεπτομέρειες του παιδιού σας κάτω από κάθε φωτογραφία, όπως ονοματεπώνυμα, σχολεία ή γεωγραφικές τοποθεσίες.

trelokouneli.gr

Φαίνεται λοιπόν ότι η κατάσταση απλουστεύεται καθώς επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, ανακάλυψαν μια μέθοδο για τη μέτρηση των επιπέδων βιταμινών σε ένα παιδί, αξιοποιώντας κάτι που τα παιδιά παράγουν ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και τι είναι αυτό; Μα φυσικά τα δάκρυα!

Σύμφωνα με τους ερευνητές η διαδικασία είναι πάρα πολύ απλή. Τοποθετείται μια μικρή απορροφητική λωρίδα κάτω από το κάτω βλέφαρο του παιδιού, και όταν κλάψει συλλέγεται όλο το ρευστό υλικό που χρειάζεται.

Με τον τρόπο αυτό, σύμφωνα πάντα με την ερευνητική ομάδα, μπορούν να μετρηθούν τα επίπεδα πολύ σημαντικών βιταμινών, όπως A, C, D, E και K, καθώς και όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Πρόκειται για μια εύκολη, ανώδυνη και ανέξοδη μέθοδο, που θα είναι σε θέση να εντοπίσει πιθανές ελλείψεις από πολύ νωρίς.

neadiatrofis.gr

Για πολλά χρόνια υπήρχε η άποψη ότι τα μωρά γεννιούνται χωρίς συνείδηση ηθικής και πως ήταν δουλειά της κοινωνίας να τους διδάξει τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό.

Ωστόσο, μελέτες σε πολύ μικρά μωρά δείχνουν ότι ίσως είναι... πιο καλά από ό,τι πιστεύαμε αρχικά.

Για παράδειγμα, τα μωρά φαίνεται ότι συμπάσχουν με τον πόσο των άλλων: κλαίνε όταν ακούσουν το κλάμα άλλων μωρών και χαϊδεύουν ή προσφέρουν τα παιχνίδια τους σε εκείνους που μοιάζουν αναστατωμένοι για κάποιο λόγο.

Τα μικρά παιδιά προσφέρουν ακόμη αυθόρμητα τη βοήθειά τους σε κάποιον, όταν δουν ότι τη χρειάζεται. Ερευνητές έστησαν μια σειρά «σεναρίων», κατά τα οποία κάποιος προσπαθούσε να ανοίξει μια ντουλάπα με τα χέρια του γεμάτα πράγματα, ή πάσχιζε να πιάσει ένα μανταλάκι που του είχε πέσει. Στο πείραμα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας 1 έτους, τα οποία έσπευσαν να προσφέρουν τη βοήθειά τους, μερικές φορές «υπερπηδώντας» σημαντικά εμπόδια μέχρι να τους φτάσουν.

Και δεν είναι απλά το γεγονός ότι στα παιδιά τούς αρέσει να σηκώνουν πράγματα που πέφτουν κάτω, αναφέρει δημοσίευμα στον Guardian.

Κι αυτό αποδείχτηκε από το γεγονός ότι όταν κάποιος έριχνε επίτηδες κάτι κάτω, και όχι κατά λάθος, τα παιδιά δεν έσπευδαν να τον βοηθήσουν.

Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα μικρά παιδιά μπορεί να έχουν φυσικές κλίσεις και ικανότητες, προκειμένου να αξιολογούν τις προθέσεις εκείνων που βρίσκονται γύρω τους και να αποφασίζουν αν θα τους βοηθήσουν να πετύχουν το στόχο τους, όταν μοιάζουν να πασχίζουν να καταφέρουν κάτι.

Εκείνοι που συμμετείχαν στο πείραμα ήταν άγνωστοι στα παιδιά, παρόλ’ αυτά εκείνα προθυμοποιήθηκαν να τους βοηθήσουν αυθόρμητα, χωρίς να τους παροτρύνει κάποιος (οι γονείς τους) γι΄αυτό, ή να τους προσφερθεί κάποια ανταμοιβή.

Οι ερευνητές ερμηνεύουν αυτή τη συμπεριφορά, ως απόδειξη ότι τα βασικά στοιχεία της ενσυναίσθησης, της συμπόνιας και του αλτρουισμού μπορεί «να υπάρχουν ήδη εκεί», ίσως ακόμη και από τη γέννησή τους.

Ωστόσο, το να συνειδητοποιεί κανείς την προσπάθεια που καταβάλλει κάποιος, δε σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να διαχωρίσει το καλό και το κακό, προσθέτει το δημοσίευμα.

Έτσι, προκειμένου να κατανοήσουν τις «ρίζες» αυτής της «ηθικής αξιολόγησης», ερευνητές από τα πανεπιστήμια Yale και British Columbia, έδειξαν σε μικρά παιδιά μια οθόνη με μαριονέτες οι οποίες είτε προσπαθούσαν να βοηθήσουν, είτε να εμποδίσουν η μία την άλλη.

Για παράδειγμα, μία προσπαθούσε να ανέβει σε ένα λόφο και η άλλη είτε την έσπρωχνε προς τα κάτω, είτε τη βοηθούσε να ανέβει.

Έχοντας την επιλογή να παίξουν το ίδιο παιχνίδι στη συνέχεια, τα παιδιά επέλεγαν το ρόλο «εκείνου που βοηθούσε» και όχι «εκείνου που εμπόδιζε».

Αυτό δείχνει ότι τα μωρά, από την ηλικία των 6 μηνών ακόμη, μπορούν να κάνουν κρίνουν την «καλή» και «κακή» συμπεριφορά.

Και όπως και οι περισσότεροι ενήλικες, δείχνουν μια προτίμηση στο «καλό».

Επιπλέον, τα μωρά δείχνουν να πιστεύουν ότι η «κακή συμπεριφορά» θα έπρεπε να τιμωρείται.

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα μωρά δεν επιλέγουν απλά την «καλή κούκλα» από την «κακή», αλλά με τη συμπεριφορά τους προχωρούν ακόμη παραπέρα. Χαμογελούν τη στιγμή που η «καλή» σπεύδει να βοηθήσει, και «κουνούν τα κεφάλια τους στεναχωρημένα, όταν στη μέση μπαίνει η κακιά», ενώ μερικές φορές δίνουν στην «κακιά» και ένα μικρό χτύπημα προτού επιλέξουν να παίξουν με την «καλή».

Οι περισσότερες μελέτες έχουν γίνει με μωρά από 8 μηνών και πάνω, ωστόσο αντίστοιχα ευρήματα έχουν διαπιστωθεί και σε μωρά ηλικίας μόλις 3 μηνών!

Θεωρείται απίθανο να έχουν μάθει την έννοια της καλής συμπεριφοράς και της τιμωρίας της κακής συμπεριφοράς σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακόμη κι αν αυτού του είδους η αξιολόγηση μπορούσε να διδαχθεί τόσο σύντομα, πολλά από τα μωρά που συμμετείχαν στις έρευνες δεν είχαν αδέρφια, με αποτέλεσμα να μην έχουν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν επεισόδια που θα «διαμόρφωναν την ηθική συμπεριφορά».

Η ηθική συμπεριφορά των ενηλίκων είναι φυσικά πιο περίπλοκη, ωστόσο αυτές οι μελέτες υποδηλώνουν ότι ίσως οι συναισθηματικές ρίζες της «καλοσύνης» να ενυπάρχουν στον άνθρωπο από τη στιγμή της σύλληψής του.

Πηγή: http://www.newsbeast.gr/

Σύμφωνα με τη μελέτη της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Έξετερ, τα παιδιά με ΔΕΠΥ ήσαν αναλογικά περισσότερα στις οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μια φτωχή οικογένεια χωρίς δικό της σπίτι έχει περίπου τριπλάσιες πιθανότητες για υπερκινητικό παιδί σε σύγκριση με μια πιο ευκατάσταστη οικογένεια που ζούσε σε ιδιόκτητη κατοικία.

Οι γυναίκες με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν διπλάσια πιθανότητα να έχουν υπερκινητικό παιδί σε σχέση με τις μητέρες που είναι απόφοιτες πανεπιστημίου. Οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι πιθανότερο να έχουν παιδί με ΔΕΠΥ σε σχέση με τις οικογένειες με δύο γονείς.

Επίσης, οι πιθανότητες μιας πολύ νεαρής μητέρας να γεννήσει παιδί με ΔΕΠΥ, είναι σημαντικά υψηλότερες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζίνι Ράσελ, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 19.500 παιδιά που είχαν γεννηθεί μεταξύ 2000 – 2002. Η μελέτη τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Journal of Child Psychology and Psychiatry».

«Υπάρχει μια γενετική - κληρονομική διάσταση στο Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, όμως η νέα μελέτη παρέχει ισχυρές ενδείξεις πως το ΔΕΠΥ επίσης σχετίζεται με ένα μειονεκτικό κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο», δήλωσε η Τζίνι Ράσελ. «Είναι σημαντικό να ανακαλύψουμε περισσότερα για τις αιτίες αυτής της διαταραχής, ώστε να μπορέσουμε να φροντίσουμε καλύτερα για την πρόληψή της και να εστιάσουμε πιο αποτελεσματικά τη θεραπεία της», πρόσθεσε η βρετανή ερευνήτρια.

Τα ευρήματα της νέας έρευνας επιβεβαιώνουν παρεμφερείς μελέτες που έχουν διενεργηθεί σε Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ και Αυστραλία.

Newsroom Enet με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή περιβαλλοντικής υγείας Τζον Μίκερ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής "JAMA Pediatrics" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, συνέκριναν δύο ομάδες γυναικών, μία από 130 μητέρες που γέννησαν πρόωρα (πριν την 37η εβδομάδα της κύησης) και μία από 350 που γέννησαν στην ώρα τους (39 εβδομάδες κύησης).

Οι επιστήμονες, μέσω της ανάλυσης δειγμάτων ούρων των γυναικών, αναζήτησαν ίχνη φθαλικών, όπως π.χ. της ουσίας DEHP, που διασπάται σε υποπροϊόντα μέσα στο ανθρώπινο σώμα (MEHP και MECPP).

Οι εν λόγω ουσίες ήταν πολύ πιο άφθονες στις γυναίκες που είχαν κάνει πρόωρο τοκετό.

Κάθε φθαλική ουσία που εξετάστηκε, εκτιμάται ότι συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρης γέννας σε ποσοστό 16% έως 65%.

Οι φθαλικές ουσίες, που μιμούνται τις ορμόνες, προκαλώντας έτσι ορμονικές διαταραχές, χρησιμοποιούνται σε διάφορα προϊόντα για να τα κάνουν πιο εύκαμπτα και ανθεκτικά, όπως σε πλαστικές συσκευασίες τροφίμων και ποτών, πλαστικούς σωλήνες, πλαστικές κουρτίνες για ντουζιέρες, αλλά και σε είδη προσωπικής υγιεινής και σε καλλυντικά, όπως σαπούνια, σαμπουάν, σπρέι μαλλιών, αρώματα, αποσμητικά κ.α.

Όπως είπε ο Μίκερ, «οι πρόωροι τοκετοί αποτελούν ένα πραγματικό πρόβλημα δημόσιας υγείας» και πρόσθεσε πως η νέα μελέτη ρίχνει φως στους περιβαλλοντικούς παράγοντες που παίζουν ρόλο και πιθανώς εξηγούν γιατί οι πρόωροι τοκετοί έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες για λόγους που σε μεγάλο βαθμό παραμένουν άγνωστοι (π.χ. στις ΗΠΑ σχεδόν ένα στα οκτώ μωρά γεννιέται πια πρόωρα).

Παλαιότερη μελέτη είχε επίσης συσχετίσει τις φθαλικές ουσίες με τοκετούς μικρότερης διάρκειας, καθώς και με τη γέννηση μωρών μικρότερου βάρους.

Σύμφωνα με τον αμερικανό επιστήμονα, οι περισσότερες φθαλικές ουσίες εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό είτε από το στόμα μέσω της κατανάλωσης τροφίμων-ποτών, είτε από το δέρμα μέσω επαφής.

Άλλοι ειδικοί, στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, όπως η καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Σάνα Σουάν, επεσήμαναν πως «υπάρχουν πλέον πολλές προειδοποιητικές ενδείξεις ότι οι γυναίκες θα πρέπει να αποφεύγουν τις φθαλικές ουσίες όσο μπορούν, αν και αυτό είναι γενικά δύσκολο. Η έκθεση σε αυτές τις ουσίες είναι σε μεγάλο βαθμό αφανής και δεν έχουμε επίγνωση γι’ αυτήν. Δεν ξέρουμε πώς να την αποφύγουμε».

Άλλοι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν ένα πρόωρο τοκετό, είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ από την έγκυο, οι λοιμώξεις, το στρες, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, η τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής κ.α.

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ