Πολλά είδη ζώων μπορούν να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά μεταξύ τους, ωστόσο οι άνθρωποι έχουν το «μοναδικό προνόμιο» των γλωσσικών ικανοτήτων.

Οι ερευνητές αναρωτιούνται εδώ και πολλά χρόνια, πώς ο άνθρωπος είναι σε θέση να το κάνει αυτό και σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη στις ΗΠΑ, τα ηχητικά μοτίβα των ανθρώπινων γλωσσών αποτελούν «προϊόντα» ενός έμφυτου βιολογικού ενστίκτου… κάτι σαν το κελάηδισμα των πουλιών.

Οι αμερικανοί ερευνητές αναφέρουν ότι τα μωρά γεννιούνται με βασική γνώση της γλώσσας, κάτι που ρίχνει φως στο κατά πόσο η φύση ή η ανατροφή ευθύνεται για την ομιλία στους ανθρώπους.

Παρότι οι γλώσσες σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου διαφέρουν σε πολλά επίπεδα, μοιράζονται ορισμένες κοινές πτυχές, οι οποίες μπορεί να προκύψουν από τις γλωσσικές αρχές που είναι ενεργές σε όλους τους ανθρώπινους εγκεφάλους, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

«Τα αποτελέσματα της μελέτης μας υποδηλώνουν ότι τα ηχητικά μοτίβα των γλωσσών των ανθρώπων είναι ‘προϊόν’ ενός εσωτερικού, βιολογικού ενστίκτου» ανέφερε στη Daily Mail ο καθηγητής Iris Berent από το πανεπιστήμιο Northeastern στη Βοστόνη των ΗΠΑ.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με βασικές γνώσεις των ηχητικών μοτίβων των γλωσσών που χρησιμοποιούν.

Τα αποτελέσματα της μελέτης τους δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό PNAS.

Πηγή newsbeast.gr

Νέα έρευνα περιέλαβε 76 παιδιά, ηλικίας 7 έως 9 ετών. Στις συγκεκριμένες ηλικίες μπορεί να εντοπιστούν με αξιοπιστία τα χαρακτηριστικά και τα συμπτώματα που σχετίζονται με το άγχος, σύμφωνα με τους ερευνητές του Stanford University School of Medicine.

Οι γονείς έδωσαν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα άγχους των παιδιών τους και τα παιδιά υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία για να διαπιστωθεί η δομή και ηλειτουργία του εγκεφάλου τους.

Οι ερευνητές εστίασαν στην αμυγδαλή, το κέντρο φόβου ενός ανθρώπου, και ανακάλυψαν ότι παιδιά με υψηλά επίπεδα άγχους είχαν μεγαλύτερη αμυγδαλή σε σύγκριση με παιδιά που εμφάνιζαν χαμηλά επίπεδα άγχους.

Η συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου, σημειώνουν οι ερευνητές, είχε περισσότερες συνδέσεις με άλλες περιοχές που εμπλέκονται στην προσοχή και την αντίληψη συναισθημάτων.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν επίσης τρόπο να προβλέψουν τα επίπεδα άγχους των παιδιών με βάση το μέγεθος της αμυγδαλής και το επίπεδα σύνδεσής της με άλλες περιοχές του εγκεφάλου, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ''Biological Psychiatry.''

Ο ερευνητής, Dr. Shaozheng Qin, δήλωσε ότι προκαλεί κατάπληξη ότι αλλαγές στη δομή και τη συνδεσιμότητα της αμυγδαλής ήταν τόσο σημαντικές σε παιδιά με υψηλότερα επίπεδα άγχους, δεδομένης της μικρής ηλικίας των παιδιών και του γεγονότος ότι τα επίπεδα άγχους τους ήταν πολύ χαμηλά για να παρατηρηθούν κλινικά.

Η έρευνα αποτελεί σημαντική εξέλιξη στον εντοπισμό μικρών παιδιών που αντιμετωπίζουν κίνδυνο αγχωδών διαταραχών και βελτιώνει την κατανόηση του τρόπου που εμφανίζεται το άγχος στους ανθρώπους, σύμφωνα με τον Qin.

Ενώ η έρευνα ανακάλυψε σχέση μεταξύ των επιπέδων άγχους και της δομής και συνδεσιμότητας της αμυγδαλής στα παιδιά, δεν απέδειξε αιτιατή σχέση.

iatronet.gr

Στο ζωικό βασίλειο οι μπαμπάδες είναι κάτι ασυνήθιστο. Μόλις το 6% των ειδών θηλαστικών οι πατέρες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκτροφή των απογόνων. Σε αυτά τα είδη, η πατρική φροντίδα περιλαμβάνει συχνά τις ίδιες συμπεριφορές, όπως η μητρική φροντίδα.

Αλλά πώς πατρότητα αλλάζουν τον εγκέφαλο ενός άνδρα; Η επιστήμη πρόσφατα μελέτησε τους νευρικούς και ορμονικούς τους μηχανισμούς της πατρικής φροντίδας, αλλά μέχρι στιγμής τα στοιχεία δείχνουν ότι οι εγκέφαλοι των μητέρων και των πατέρων χρησιμοποιούν ένα παρόμοια νευρικό κύκλωμα για τη φροντίδα των παιδιών τους. Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες υποβάλλονται επίσης σε παρόμοιες ορμονικές αλλαγές που συνδέονται με τον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά τους.

Αυτοί είναι πέντε τρόποι με τους οποίους ο ανδρικός εγκέφαλος αλλάζει κατά την πατρότητα.

Ο εγκέφαλος του μπαμπά μοιάζει με της μαμάς

Η φροντίδα του παιδιού αναμορφώνει τον εγκέφαλο του μπαμπά, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει τα ίδια μοτίβα γνωστικής και συναισθηματικής εμπλοκής που εμφανίζονται στις μητέρες. Σε πρόσφατη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν την εγκεφαλική δραστηριότητα 89 νέων γονιών, μητέρες, πατέρες και ομοφυλόφιλα ζευγάρια με παιδί χωρίς γυναίκα στην οικογένεια. Και οι τρεις ομάδες γονέων έδειξαν την ίδια ακριβώς ενεργοποίηση των δικτύων του εγκεφάλου που συνδέονται με την συναισθηματική επεξεργασία και την κοινωνική κατανόηση, σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στις 27 Μαΐου στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Ειδικότερα, οι ομοφυλόφιλοι πατέρες που ήταν πρωτογενείς φροντιστές των παιδιών τους απέδειξαν ότι η ενεργοποίηση της συναισθηματικής επεξεργασίας εμφανίζεται στον κύριο φροντιστή του παιδιού ανεξαρτήτως φύλου.

Οι μπαμπάδες βιώνουν ορμονικές αλλαγές

Η εγκυμοσύνη, ο τοκετός και ο θηλασμός μπορούν να προκαλέσουν ορμονικές αλλαγές στις μητέρες. Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνδρες υφίστανται επίσης ορμονικές αλλαγές, όταν γίνουν πατέρες. Μελέτες σε ζώα και ανθρώπους δείχνουν ότι οι νέοι μπαμπάδες βιώνουν μια αύξηση των οιστρογόνων ορμονών, της ωκυτοκίνης, της προλακτίνης και των γλυκοκορτικοειδών, σύμφωνα με μια πρόσφατη ανασκόπηση των μελετών από την ψυχολόγο Elizabeth Gould και των συνεργατών της από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Ενα φύσημα ωκυτοκίνη «δένει» τον μπαμπά με το μωρό

Μπορεί οι μπαμπάδες που συμμετέχουν στη φροντίδα των παιδιών να εμφανίζουν μια αύξηση στα επίπεδα της ωκυτοκίνης, όμως αυτό λειτουργεί και αντίστροφα. Σε μια πρόσφατη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η εισπνοή μίας δόσης ωκυτοκίνης που εκπνέουν οι γονείς στα μωρά καθώς παίζουν μαζί τους, εκείνα ανταποκρίνονται περισσότερο.

Νέοι νευρώνες στον εγκέφαλο του μπαμπά

Η πατρότητα επηρεάζει επίσης τους μπαμπάδες σε νευρωνικό επίπεδο. Η γέννηση ενός παιδιού φαίνεται να οδηγεί στην ανάπτυξη νέων νευρώνων στον εγκέφαλο των πατέρων. Οι ερευνητές λένε ότι οι νέοι νευρώνες μπορεί να αναπτυχθούν ως απάντηση σε αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν περιβαλλοντικό πλούτο, δηλαδή, στη νέα διάσταση που φέρνει ένα παιδί στη ζωή του μπαμπά.

Οι μπαμπάδες είναι ευαίσθητοι στις φωνές των παιδιών τους

Αν και είναι γενικά αποδεκτό ότι ένα «μητρικό ένστικτο» κάνει τις μαμάδες απίστευτα καλές στο να ξεχωρίζουν τη φωνή των παιδιών τους, μια πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι, στην πραγματικότητα, οι μπαμπάδες είναι εξίσου καλοί όσο και οι μαμάδες. Σε έρευνα που έγινε σε 27 πατέρες και 29 μητέρες έβαλαν τους εθελοντές να ξεχωρίσουν τη φωνή των μωρών τους ανάμεσα σε πέντε βρέφη. Κατά μέσο όρο, οι γονείς ήταν σε θέση να ανιχνεύσουν τα μωρά τους κατά 90% ανεξαρτήτως φύλου.

Πηγή iefimerida.gr

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι γονείς που, στην προσπάθειά τους να κάνουν τη ζωή τους κάπως ευκολότερη, επιλέγουν να πουν μερικά… ψεματάκια στα παιδιά τους!

Σύμφωνα όμως με ερευνητές από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, τα παιδιά δεν ξεγελιούνται εύκολα και μπορούν να αντιληφθούν αυτήν την τακτική.

Μάλιστα, γνωρίζουν πότε οι γονείς τους ή οι καθηγητές τους συγκρατούν εσκεμμένα πληροφορίες από τα ίδια.

Όπως αναφέρει η έρευνα, μόλις αντιληφθούν ότι «κάτι πάει στραβά», θα προσπαθήσουν να γεμίσουν τα κενά στην πληροφόρηση από μόνα τους.

«Το να καθορίσουμε ποιον μπορούμε να εμπιστευόμαστε είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα, που μαθαίνει κανείς σε πολύ μικρή ηλικία, καθώς η γνώση μας για τον κόσμο προέρχεται από άλλους ανθρώπους» εξηγεί η επικεφαλής της μελέτης Hyowon Gweon στη MailOnline.

«Όταν κάποιος μας παρέχει μια πληροφορία, αυτό που μαθαίνουμε δεν είναι μόνο αυτό που μας μεταφέρει, αλλά και κάτι για το ίδιο το άτομο. Αν η πληροφορία είναι ακριβής και ολοκληρωμένη, τότε μπορεί να εμπιστευτούμε ξανά αυτό το άτομο στο μέλλον. Αν όμως μας μεταφέρει κάτι λάθος ή αποκρύψει μέρος της πληροφορίας που θα ήταν σημαντικό να γνωρίζουμε, τότε δεν θα κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη μας. Αντίθετα, θα γίνουμε περισσότεροι σκεπτικοί τόσο για το ίδιο το άτομο, όσο και γι’ αυτά που μας λέει και θα αναζητήσουμε πληροφόρηση και από άλλες πηγές» πρόσθεσε η ίδια.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cognition.

«Χτίστηκε» επάνω σε μία μελέτη του 2011, στην οποία οι ερευνητές μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά συμπεριφέρονται όταν ένας δάσκαλος εξηγεί μόνο μία λειτουργία ενός παιχνιδιού, το οποίο μπορεί να κάνει τέσσερα διαφορετικά πράγματα.

«Τα παιδιά μπορούν να αξιολογήσουν τους άλλους βασιζόμενα στο ποιος τους παρέχει επαρκή πληροφόρηση ή όχι, για την εξαγωγή κάποιου συμπεράσματος. Ακόμη, μπορούν ν να προσαρμόσουν τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουν κάτι από ένα δάσκαλο, ανάλογα με το αν αυτός έχει διαπράξει κάποια “αμαρτία παράλειψης” ή όχι» κατέληξε η Dr. Gweon.

Πηγή newsbeast.gr

Αλλά μια νέα έρευνα που έγινε σε έξι ευρωπαϊκές χώρες έρχεται να αποδείξει ότι αυτή η μέθοδος είναι μάλλον λανθασμένη.

Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Σπουδών επάνω στην Πρόληψη, εξέτασαν τις περιπτώσεις σχεδόν 8.000 παιδιών και εφήβων ηλικίας από 11 έως 19 ετών, τους οποίους ρώτησαν σχετικά με την συμπεριφορά των γονιών τους απέναντί τους.

Οι επιστήμονες ξεχώρισαν τέσσερα σχετικά μοντέλα, βάσει των απαντήσεων των παιδιών:

To μοντέλο "κύρους", το οποίο περιλαμβάνει εκείνους τους γονείς που δίνουν σαφείς κανόνες και με αγάπη και ευελιξία, συνομιλούν με τα παιδιά, όταν ζητούν τη συμμόρφωσή τους, προσπαθώντας να τους πείσουν με λογικά επιχειρήματα.

Το "αυταρχικό" μοντέλο συμπίπτει με το προηγούμενο στο ότι και τα δύο απαιτούν και τον έλεγχο, αλλά διαφέρει στο ότι οι γονείς εμφανίζουν λιγότερη αγάπη και στοργή προς το παιδί.

Εν τω μεταξύ, οι γονείς που εμπίπτουν στους "αμελείς" και "επιεικείς" χαρακτηρίζονται από χαμηλό επίπεδο του ελέγχου των παιδιών, σύμφωνα με τους ερευνητές. Αλλά οι μεν πρώτοι είναι "πολύ στοργικοί και οι δεύτεροι είναι "πολύ συναισθηματικοί".

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το μοντέλο "κύρους" και το μοντέλο της "επιείκειας" είναι εκείνα που λειτουργούν καλύτερα, τόσο για την πρόληψη της κατάχρησης ουσιών (ναρκωτικά, τσιγάρο, αλκοόλ κλπ) όσο και στη διακοπή κακής/απαράδεκτης/ασύμβατης συμπεριφοράς από πλευράς των παιδιών.

Μάλιστα, οι ερευνητές επισήμαναν ότι το πολύ "αυταρχικό" μοντέλο μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα άκαρπο, επειδή τα παιδιά τείνουν να αντιδρούν αρνητικά σε αυτό που δεν κατανοούν, έστω και αν είναι για το καλό τους.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Drug and Alcohol Dependence.

Οι ερευνητές μελέτησαν 50 βρέφη που γεννήθηκαν στο Λονδίνο τον Μάιο και 50 μωρά που γεννήθηκαν το Νοέμβριο. Μέσω δειγμάτων αίματος και ομφάλιου λώρου κατέγραψαν τα επίπεδα της βιταμίνης D καθώς και ένα συγκεκριμένο τύπο κυττάρων του ανοσοποιητικού γνωστά ως αυτοδραστικά, (Τ-cells). Διαπίστωσαν ότι τα μωρά που γεννήθηκαν τον μήνα Μάιο είχαν επίπεδα βιταμίνης D, που ήταν κατά 20% χαμηλότερα από το εκείνα σε βρέφη που γεννήθηκαν το Νοέμβριο. Η σύνδεση μεταξύ της βιταμίνης D και των διαταραχών του ανοσοποιητικού εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε πληθυσμιακές μελέτες που έδειξαν οι άνθρωποι που ζούσαν πιο μακριά από τον ισημερινό, σε χώρους με μικρότερη έκθεση στο φως του ήλιου, είχαν υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Μήνας γέννησης και υγεία

Η αλήθεια είναι πως αν και δύσκολο να πιστοποιηθούν αυτά τα συμπεράσματα, πολλοί ειδικοί πιστεύουν πως ο μήνας γεννήσεως επηρεάζει τα πάντα – από την ευφυΐα έως το προσδόκιμο επιβίωσης.

Οι έως τώρα μελέτες υποδηλώνουν πως οι παρατηρούμενες διαφορές σχετίζονται πρωτίστως με την έκθεση της μητέρας στον ήλιο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο ήλιος διεγείρει την παραγωγή βιταμίνης D από τον οργανισμό της μητέρας – και η έλλειψη αυτής της βιταμίνης μπορεί να έχει μόνιμες συνέπειες για το αγέννητο παιδί της.

Προγενέστερες μελέτες, έχουν συσχετίσει τη γέννηση κατά τους ανοιξιάτικους μήνες με πιο ευπαθή υγεία – με νοσήματα όπως το άσθμα, ο αυτισμός, και το Άλτσχαϊμερ. Επιπλέον, τα «παιδιά της άνοιξης» ενδέχεται να έχουν και χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης απ’ ό,τι συνομήλικοί τους που έχουν γεννηθεί άλλες εποχές. Τους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο, φτάνουν στα υψηλότερα επίπεδά τους η «κακή» (LDL) χοληστερόλη (χοληστερίνη) και τα τριγλυκερίδιά μας, ενώ στα χαμηλότερά τους βρίσκονται το καλοκαίρι, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Το χειμώνα είναι επίσης πιο έντονη η ουλίτιδα (ίσως λόγω πιο αδύναμου ανοσοποιητικού), ενώ τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο είναι υψηλότερη η συγκέντρωση σπερματοζωαρίων (και χαμηλότερη τον Σεπτέμβριο) σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Fertility and Sterility». Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο και Αύγουστο εμφανίζεται συχνότερα ο ιός του έρπη, σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό «Journal of Interdisciplinary Cycle Research». Οι μειωμένοι αμυντικοί μηχανισμοί μπορεί να είναι η αιτία για το εύρημα της άνοιξης, ενώ η έκθεση στον ήλιο τον Αύγουστο επίσης μπορεί να εξασθενήσει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο Μάρτιος φαίνεται πως είναι ο ασφαλέστερος μήνας για σοβαρή χειρουργική επέμβαση, καθώς μελέτες έδειξαν πως οι πιθανότητες ταχείας ανάρρωσης είναι αυξημένες κατά τους ανοιξιάτικους μήνες. Ανάλογα ευρήματα είχαν και μελέτες με άλλες επεμβάσεις. Οι επιστήμονες από τις Η. Π. Α που τις πραγματοποίησαν αποδίδουν την εποχιακή διακύμανση στην επιτυχία των εγχειρήσεων σε παράγοντες, όπως η κατάθλιψη και ο τρόπος ζωής.

Η άνοιξη είναι επίσης η εποχή που κορυφώνονται οι αθροιστικές κεφαλαλγίες, με μία ακόμα κορύφωση τον Σεπτέμβριο. Οι πονοκέφαλοι αυτοί είναι πιθανώς οι πιο δυνατοί απ’ όλους, σύμφωνα με νευρολόγους από το Κέντρο Ουώλτον, του Λίβερπουλ, οι οποίοι αποδίδουν την εποχιακή διακύμανση στην εμφάνισή τους στο βιολογικό ρολόι του οργανισμού και τις ορμονικές διακυμάνσεις.

Η καλύτερη κατανόηση των συνθηκών που οδηγούν σε πρόωρο τοκετό είναι σημαντική στην προσπάθεια για την επιβίωση και τη μακροπρόθεσμη βελτίωση της υγείας των νεογνών.

Στο πλαίσιο αυτό, μελέτη του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας επιβεβαίωσε για πρώτη φορά ότι οι γυναίκες με κακής ποιότητας διατροφή πριν μείνουν έγκυες έχουν περίπου 50% μεγαλύτερες πιθανότητες για πρόωρο τοκετό σε σχέση με εκείνες που ακολουθούν υγιεινή διατροφή.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ερευνών του Πανεπιστημίου Robinson της Αδελαΐδας εξέτασαν τις διατροφικές συνήθειες σε περισσότερες από 300 γυναίκες της Νότιας Αυστραλίας για να κατανοήσουν καλύτερα τις διατροφικές τους συνήθειες πριν από την εγκυμοσύνη.

Είναι η πρώτη μελέτη που αξιολόγησε τη διατροφή των γυναικών πριν από τη σύλληψη καθώς και την επίδραση της διατροφικής συμπεριφοράς στην επακόλουθη γέννηση.

Τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στο περιοδικό The Journal of Nutrition, δείχνουν ότι οι γυναίκες, οι οποίες πριν μείνουν έγκυες, ακολουθούσαν συστηματικά μια δίαιτα πλούσια σε πρωτεΐνες (άπαχο κρέας, κοτόπουλο και ψάρι) καθώς και φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως και λαχανικά, είχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού.

Αντίθετα, εκείνες που είχαν συστηματική κατανάλωση τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και σάκχαρα (π.χ. πατατάκια, κέικ, μπισκότα και άλλα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και ζάχαρη) καθώς και συχνή κατανάλωση φαγητού απ’ έξω είχαν περίπου 50% περισσότερες πιθανότητες για πρόωρο τοκετό.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι είναι σημαντικό για τις γυναίκες να διατηρούν μια υγιεινή διατροφή τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να συμβάλλουν στα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για τη μητέρα και το μωρό.

neadiatrofis.gr

Νέα έρευνα, υποδεικνύει ότι παιδιά διαζευγμένων γονέων μπορεί ενδεχομένως να έχουν μεγαλύτερη τάση για αύξηση του βάρους τους σε σχέση με παιδιά που μεγαλώνουν σε ασφαλές περιβάλλον.

Οι ερευνητές της νέας έρευνας- περιλαμβανομένης της Anna Biehl, του Norwegian Institute of Public Health στη Νορβηγία- θέλησαν να διαπιστώσουν αν το οικογενειακό περιβάλλον ενός παιδιού επηρεάζει το βάρος τους.

Οι ερευνητές εξέτασαν 3.166 παιδιά από 127 σχολεία στη Νορβηγία. Τα παιδιά είχαν μέση ηλικία τα 8,3 έτη.

Νοσηλεύτριες στα σχολεία μέτρησαν το ύψος των παιδιών, το βάρος τους και την περιφέρεια μέσης, για να καθορίσουν αν ήταν γενικά υπέρβαρα ή παχύσαρκα.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές χώρισαν τα παιδιά σε ομάδες με βάση την οικογενειακή κατάσταση των γονέων τους που περιλάμβανε παντρεμένους, ανθρώπους που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ, χωρισμένους, εργένηδες, ανθρώπους που συζούσαν και διαζευγμένους.

Από τα παιδιά, ποσοστό 19% ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα και 8,9% είχαν παχυσαρκία στην κοιλιά. Περισσότερα κορίτσια ήταν γενικά υπέρβαρα ή παχύσαρκα σε σχέση με τα αγόρια αλλά δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στα φύλα όσον αφορά την κοιλιακή παχυσαρκία.

Γενικά, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι παιδιά των οποίων οι γονείς είχαν χωρίσει είχαν 54% περισσότερες πιθανότητες να είναι πιο υπέρβαρα ή παχύσαρκα και 89% περισσότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα στην κοιλιά, σε σύγκριση με παιδιά γονέων που ήταν ακόμα παντρεμένοι.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα ίσχυαν ακόμα και όταν έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες, όπως την εκπαίδευση της μητέρας, τον τόπο διαμονής και την εθνικότητα.

Τα ευρήματα ήταν περισσότερο τονισμένα σε αγόρια των οποίων οι γονείς ήταν διαζευγμένοι. Τα συγκεκριμένα αγόρια είχαν 63% περισσότερες πιθανότητες να είναι γενικά υπέρβαρα ή παχύσαρκα και 104% περισσότερες να έχουν παχυσαρκία στην κοιλιά σε σχέση με αγόρια των οποίων οι γονείς ήταν παντρεμένοι.

Παρόμοια τάση φάνηκε σε κορίτσια, αλλά οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι δεν είναι στατιστικά σημαντική.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι εστιάζοντας σε κοινωνικές αλλαγές, η έρευνα προσθέτει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με δυνητικά ευάλωτες ομάδες που βρίσκονται σε κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας.

Αν και η ερευνητική ομάδα δεν γνωρίζει ακριβώς γιατί τα παιδιά διαζευγμένων γονέων φαίνεται να έχουν υψηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας, υποθέτουν ότι οι διαζευγμένοι γονείς μπορεί ενδεχομένως να περνούν λιγότερο χρόνο μαγειρεύοντας, να επιλέγουν περισσότερο ανθυγιεινές τροφές ή να έχουν χαμηλότερο εισόδημα.

Επιπλέον, σημειώνουν ότι ένα διαζύγιο μπορεί ενδεχομένως να διαταράσσει τις σχέσεις παιδιού- γονέος. Μπορεί να δημιουργεί συνεχόμενες διαμάχες μεταξύ γονέων ή να οδηγήσει σε μετακόμιση, γεγονός που σημαίνει ότι το παιδί μπορεί να πρέπει να αρχίσει νέες σχέσεις.

Τέτοιο συναισθηματικό στρες μπορεί ενδεχομένως να έχει επίδραση στη διατροφική συμπεριφορά και τη σωματική δραστηριότητα, εξηγώντας έτσι την εμφάνιση και διατήρηση της παχυσαρκίας και του αυξημένου βάρους στην παιδική ηλικία.

‘Οσον αφορά το ότι τα αγόρια επηρεάζονται περισσότερο από το διαζύγιο των γονέων, οι ερευνητές υποθέτουν ότι τα αγόρια είναι πιο ευάλωτα.

Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα σημειώνει ότι τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνευτούν με προσοχή, καθώς ο αριθμός των παιδιών με διαζευγμένου γονείς ήταν σχετικά χαμηλός.

Η έρευνα δεν μπορεί να εντοπίσει αιτιατή σχέση, δήλωσαν οι ερευνητές οι οποίοι δεν μπορούσαν να καθορίσουν αν η εμφάνιση παχυσαρκίας άρχισε πριν το διαζύγιο ή αν η επίδραση στο βάρος των παιδιών έπρεπε να αποδοθεί κυρίως στις συζυγικές διαμάχες ή το διαζύγιο.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ''BMJ Open''.

iatronet.gr

Αν το παιδί έρθει από πολύ μικρό σε επαφή με τα λαχανικά είναι πολύ πιθανό να τα βάλει και μάλιστα ευχάριστα στη διατροφή του.

Αποτελεί ένα από τους διατροφικούς πονοκεφάλους για πολλούς γονείς τα παιδιά των οποίων αποφεύγουν την κατανάλωση λαχανικών. Ομάδα ειδικών υποστηρίζει ότι το μυστικό για να βάλουν τα παιδιά τα λαχανικά στο πιάτο τους (και να τα φάνε) είναι να έχουν έρθει σε επαφή με αυτά πριν συμπληρώσουν τα δύο έτη ζωής.

Νωρίς και επίμονα

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Βρετανία επενέβησαν στη διατροφή 332 παιδιών ηλικίας 4-38 μηνών από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Δανία.

Οι ερευνητές προσέθεσαν στη διατροφή των παιδιών ένα πουρέ αγκινάρας. Οι ερευνητές επέμειναν στο να τοποθετούν τον πουρέ στο πιάτο των παιδιών που αρχικά δεν τον έτρωγαν. Σε αυτά τα παιδιά οι ερευνητές έβαλαν 5-10 φορές μπροστά τους τον πουρέ αγκινάρας.

Το 20% των παιδιών δέχτηκε με ευχαρίστηση τον πουρέ και τον έτρωγε όλο ενώ το 40% των παιδιών μπορεί να μην «καθάριζε» το πιάτο του με τον πουρέ αλλά αποδείχτηκε στην πορεία πώς όταν υπήρχε αγκινάρα στο φαγητό τους την έτρωγαν με ευχαρίστηση.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μικρότερης ηλικίας παιδιά που έπαιρναν μέρος στη μελέτη έτρωγαν περισσότερο τον πουρέ από τα μεγαλύτερα. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όσο πιο μικρό είναι το παιδί τόσο πιο ανοιχτό είναι στο να δοκιμάζει νέες εμπειρίες και γεύσεις ενώ μετά την ηλικία των δύο ετών τα παιδιά αρχίζουν να αντιδρούν στην εκμάθηση νέων πραγμάτων και αρχίζουν να απορρίπτουν τροφές ακόμη και κάποιες που μέχρι τότε τις έτρωγαν ευχάριστα.

Τα τρικ

Η νέα μελέτη ανάμεσα στα άλλα έδειξε ότι δεν είναι απαραίτητο οι γονείς να αναζητούν να «μασκαρεύουν» με κάποιο τρόπο τα λαχανικά στο φαγητό των παιδιών για να τα φάνε αφού οι ερευνητές κατά βάση έδιναν στα παιδιά τον πουρέ σκέτο.

Σε κάποιες περιπτώσεις προσέθεταν σε αυτόν λίγη ζάχαρη ή λάδι λαχανικών που είναι ένα μικρό τρικ αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μασκάρεμα. Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PLoS ONE».

Πηγή: tovima.gr

Πιο αναλυτικά, η έρευνα έδειξε ότι οι μπαμπάδες που αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην ανατροφή των παιδιών τους, έχουν μια σειρά εγκεφαλικών αλλαγών με αποτέλεσμα να έχουν πιο έκδηλη την μητρότητα στην συμπεριφορά τους.

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που τεκμηριώνει κάτι τέτοιο, ακόμη και στην περίπτωση των ομοφυλόφιλων ανδρών, που έχουν υιοθετήσει παιδί. Πάντως, η έρευνα επιβεβαιώνει ότι γενικότερα στον ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχουν νευρωνικά δίκτυα που ενεργοποιούνται, όταν κανείς αναλαμβάνει τις ευθύνες της ανατροφής, γεγονός που επιβεβαιώνει την «πλαστικότητά» του.

Οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους 89 γονιών -ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων- που είχαν γίνει για πρώτη φορά γονείς. Βιντεοσκόπησαν τις καθημερινές δραστηριότητες των γονιών με τα παιδιά τους στο σπίτι και, στη συνέχεια, ζήτησαν από τους γονείς να παρακολουθήσουν τις βιντεοταινίες στο εργαστήριο, ενώ παρακολουθούσαν την εγκεφαλική τους λειτουργία μέσω μαγνητικής απεικόνισης.

Η μελέτη έδειξε σαφείς αλλαγές στον εγκέφαλο τόσο των μαμάδων που είχαν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού, όσο και των μπαμπάδων που είχαν υποστηρικτικό ρόλο. Οι γυναίκες που μεγαλώνουν ένα παιδί, εμφανίζουν πενταπλάσια δραστηριότητα από ό,τι οι πατέρες στην περιοχή της αμυγδαλής του εγκεφάλου τους, εκεί όπου γίνεται η επεξεργασία των συναισθημάτων και ιδίως του φόβου.

«Οι γυναίκες είναι αυτές που ανησυχούν περισσότερο. Είναι πολύ πιο προετοιμασμένες από την εγκυμοσύνη και την ανατροφή του παιδιού να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση για το παραμικρό σήμα κινδύνου εκ μέρους του παιδιού», εξηγεί η Δρ Φέλντμαν, επικεφαλής του τμήματος Μελέτης του Παιδιού του Πανεπιστημίου Γέιλ.

Από την άλλη, οι πατέρες εμφανίζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου, στην άνω κροταφική αύλακα, η οποία εμπλέκεται σε λογικές δραστηριότητες σχετικές με την κοινωνική αλληλεπίδραση (π.χ. την ερμηνεία των εκφράσεων του προσώπου του βρέφους). «Στους πατέρες, η ανατροφή του παιδιού καθοδηγείται περισσότερο από την κατανόηση και την ενσυναίσθηση με λογικό τρόπο», συμπληρώνει η ερευνήτρια. Όταν όμως είναι ο άνδρας αυτός που αναλαμβάνει τον βασικό ρόλο της ανατροφής (όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών που έχουν υιοθετήσει παιδί), τότε, όπως δείχνει η έρευνα, ενεργοποιούνται ταυτόχρονα και οι δύο περιοχές του εγκεφάλου, η «πατρική» και η «μητρική».

«Οι εγκέφαλοι των πατεράδων είναι πολύ εύπλαστοι. Όταν υπάρχουν δύο πατεράδες, τότε οι εγκέφαλοί τους πρέπει να ενεργοποιήσουν και τα δύο δίκτυα, το νοητικό και το συναισθηματικό, για να είναι σωστοί γονείς. Έτσι, έχουν τις νοητικές δομές του πατέρα, όμως η αμυγδαλή τους είναι ευαίσθητη ανησυχώντας για το παιδί, όπως μια μητέρα», σημειώνει η Δρ Φέλντμαν.

Ο βαθμός σύνδεσης ανάμεσα στην «πατρική» και στην «μητρική» περιοχή του εγκεφάλου σε όλους τους πατέρες (ομοφυλόφιλους και μη) εξαρτάται από το πόσο χρόνο αφιερώνουν για τη φροντίδα του παιδιού. «Όσο περισσότερο οι πατέρες εμπλέκονται ενεργά στην ανατροφή, τόσο περισσότερο το 'πατρικό' εγκεφαλικό δίκτυό τους θα ενεργοποιήσει το 'μητρικό' δίκτυο», καταλήγει η Δρ Φέλντμαν.

star.gr

Οι πατεράδες που αφιερώνουν περισσότερη ώρα για την φροντίδα και ανατροφή των παιδιών τους, εμφανίζουν μια σειρά από αλλαγές στον εγκέφαλό τους, ο οποίος γίνεται πιο «μητρικός» (π.χ. πιο επιρρεπής σε φοβίες μήπως το παιδί πάθει κάτι), σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-ισραηλινή επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη δείχνει επίσης για πρώτη φορά ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει ακόμη και στους εγκεφάλους των γκέι γονιών, οι οποίοι έχουν υιοθετήσει κάποιο παιδί, κάτι που αναμένεται να παίξει ρόλο στον δημόσιο διάλογο γύρω από το αν τα ζευγάρια των γκέι ανδρών επιτρέπεται να υιοθετούν παιδιά - ένα επίμαχο θέμα διεθνώς. Σε κάθε περίπτωση, η έρευνα επιβεβαιώνει ότι γενικότερα στον ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχουν νευρωνικά δίκτυα που ενεργοποιούνται, όταν κανείς αναλαμβάνει τις ευθύνες της ανατροφής, γεγονός που επιβεβαιώνει την «πλαστικότητά» του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ρουθ Φέλντμαν του Τμήματος Ψυχολογίας του ισραηλινού πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν και του Τμήματος Μελέτης του Παιδιού του αμερικανικού Πανεπιστημίου Γιέηλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, μελέτησαν τους εγκεφάλους 89 γονιών -ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων- που είχαν γίνει για πρώτη φορά γονείς. Οι ερευνητές βιντεοσκόπησαν τις καθημερινές δραστηριότητες των γονιών με τα παιδιά τους στο σπίτι και, στη συνέχεια, ζήτησαν από τους γονείς να παρακολουθήσουν τις βιντεοταινίες στο εργαστήριο, ενώ παρακολουθούσαν τον εγκέφαλό τους σε μηχανήματα μαγνητικής απεικόνισης.

Η μελέτη έδειξε σαφείς αλλαγές στον εγκέφαλο τόσο των μαμάδων που είχαν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού, όσο και των μπαμπάδων που είχαν υποστηριστικό ρόλο. Οι γυναίκες που μεγαλώνουν ένα παιδί, εμφανίζουν πολύ πιο έντονη δραστηριότητα (πενταπλάσια) από ό,τι οι πατέρες στην περιοχή της αμυγδαλής του εγκεφάλου τους, εκεί όπου γίνεται η επεξεργασία των συναισθημάτων και ιδίως του φόβου.

«Οι γυναίκες είναι αυτές που ανησυχούν περισσότερο. Είναι πολύ πιο προετοιμασμένες από την εγκυμοσύνη και την ανατροφή του παιδιού να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση για το παραμικρό σήμα κινδύνου εκ μέρους του παιδιού», δήλωσε η Φέλντμαν.

Από την άλλη, οι πατέρες εμφανίζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου, στην άνω κροταφική αύλακα, η οποία εμπλέκεται σε λογικές δραστηριότητες σχετικές με την κοινωνική αλληλεπίδραση (π.χ. το ‘διάβασμα' των εκφράσεων του προσώπου του μωρού). «Στους πατέρες, η ανατροφή του παιδιού καθοδηγείται περισσότερο από την κατανόηση και την ενσυναίσθηση με λογικό τρόπο», ανέφερε η αμερικανο-ισραηλινή ερευνήτρια.

Όταν όμως είναι ο άνδρας αυτός που αναλαμβάνει τον βασικό ρόλο της ανατροφής (όπως συμβαίνει στην περίπτωση των γκέι ζευγαριών όπου και οι δύο «πατέρες» έχουν υιοθετήσει παιδί), τότε, όπως δείχνει η έρευνα, ενεργοποιούνται ταυτόχρονα και οι δύο περιοχές του εγκεφάλου τους, η «πατρική» και η «μητρική».

«Οι εγκέφαλοι των πατεράδων είναι πολύ εύπλαστοι. Όταν υπάρχουν δύο πατεράδες, τότε οι εγκέφαλοί τους πρέπει να ενεργοποιήσουν και τα δύο δίκτυα, το νοητικό και το συναισθηματικό, για να είναι σωστοί γονείς. Έτσι, έχουν τις νοητικές δομές του πατέρα, όμως η αμυγδαλή τους είναι ευαίσθητη ανησυχώντας για το παιδί, όπως μια μητέρα», δήλωσε η Φέλντμαν.

Ο βαθμός σύνδεσης ανάμεσα στην «πατρική» και στην «μητρική» περιοχή του εγκεφάλου σε όλους τους πατέρες (γκέι και μη) εξαρτάται από το πόσο χρόνο αφιερώνουν για τη φροντίδα του παιδιού. «Όσο περισσότερο οι πατέρες εμπλέκονται ενεργά στην ανατροφή, τόσο περισσότερο το ‘πατρικό' εγκεφαλικό δίκτυό τους θα ενεργοποιήσει το ‘μητρικό' δίκτυο», τόνισε η Φέλντμαν.

agelioforos.gr

Νέα Βρετανική έρευνα αναζητά απαντήσεις μέσα από τη μελέτη περισσότερων από 2.500 παιδιών, ηλικίας 11 έως 12 χρονών, που κάνουν μάθημα σε 160 Λύκεια των προαστίων στο Λονδίνο.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έρευνα στον κόσμο όσον αφορά τα κινητά τηλέφωνα, η οποία θα ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια, φέρνοντας στο «φως» την ακριβή επιρροή της τεχνολογίας στις δεξιότητες σκέψης, μνήμης και συγκέντρωσης των παιδιών. Αξίζει να αναφερθεί ότι τα παιδιά 11- 12 ετών που έχουν κινητό στο Ηνωμένο Βασίλειο φτάνουν το 70%, ενώ το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 90% όσον αφορά την ηλικία των 14.

«Η επιστήμη μέχρι σήμερα δεν έχει αποδείξει τη συσχέτιση της χρήσης κινητών και της έκθεσης σε ραδιοκύματα με τον καρκίνο του εγκεφάλου στους ενήλικες. Τουλάχιστον, όσον αφορά τα 10 χρόνια χρήσης τους», δηλώνει ο Paul Elliott, διευθυντής του Κέντρου για το Περιβάλλον και την Υγεία του Imperial College του Λονδίνου.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της τεχνολογίας στα παιδιά συνοδεύεται από λιγότερο σαφή στοιχεία, παρά το γεγονός ότι ο κίνδυνος διπλασιάζεται, καθώς ο εγκέφαλός τους βρίσκεται ακόμα υπό ανάπτυξη. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την έρευνα ως μια «υψίστης σημασίας» μελέτη και συμβουλεύει την περιορισμένη επικοινωνία των παιδιών κάτω των 16 ετών μέσω κινητού και την απαραίτητη χρήση των hands-free.

Με επικεφαλείς τους ειδικούς του Imperial College του Λονδίνου, παιδιά και γονείς θα απαντήσουν ερωτηματολόγια σχετικά με τον τρόπο χρήσης των κινητών και των άλλων ασύρματων συσκευών, όπως είναι τα tablets. Παράλληλα, θα αναλυθούν τα δεδομένα εταιρειών κινητής τηλεφωνίας των οικογενειών, ώστε να επιβεβαιωθούν τα υπάρχοντα στοιχεία.

«Το γεγονός ότι τα κινητά βρίσκονται στο επίκεντρο της ζωής μας σαν μια νέα τεχνολογία, μετατρέπει τη μελέτη σε ακόμα πιο σημαντική. Τα αποδεικτικά στοιχεία που θα αναδειχθούν, θα ενημερώσουν γονείς και παιδιά, ώστε να κάνουν συνειδητές επιλογές και να αλλάξουν «πολιτική» μέσα στην οικογένεια», εξηγεί η δρ. Mirreille Toledano, επικεφαλής της έρευνας.

flowmagazine.gr