γνωσιακό, το συναισθηματικό και κινητικό σύστημα. Αυτή η προσέγγιση ξεκινάει από πολύ νωρίς στη ζωή μας και αποτυπώνεται σε όλες τις εκφάνσεις της προσωπικής και κοινωνικής δράσης μας όντας ακόμη μωρά.

Σκεφτείτε απλά το πώς η μουσική επηρεάζει εσάς προσωπικά - πώς δηλαδή μία γρήγορη μελωδία ή ένα ισχυρό ‘beat’ σας βοηθάει να ανεβάσετε τους προσωπικούς σας παραγωγικούς ρυθμούς. Ή ακόμη και το πώς μία ήσυχη μελωδία σας βοηθάει να χαλαρώσετε και να κοιμηθείτε. Ένα μωρό δεν διαφέρει σε τίποτα σε σύγκριση με εσάς σε αυτό το σημείο, αφου όλοι μας από πολύ μικροί αρχίζουμε αποδεδειγμένα να έχουμε μια άμεση βιολογική και συναισθηματική σχέση με τη μουσική.

Καταρχήν, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το νανουρίσμα και κάθε είδους μουσική αλληλεπίδραση στην πρώιμη βρεφική ηλικία έχει ερευνητικά αποδειχθεί ότι συντελεί στη σαφή βιολογική ανάπτυξη των μωρών. Η μουσική χρησιμοποιείται μερικές φορές και ως θεραπεία, κυρίως σε πρόωρα νεογνά, καθώς ερευνητικά δεδομένα έχουν παρουσιάσει ότι η παθητική μουσική ακρόαση βοηθάει τα μωρά στο να αποκτήσουν και να βελτιώσουν προσωπικό τους βάρος μέσω της σωστότερης και πιο οργανωμένης πρόσληψης φαγητού.

Επίσης, η πρώιμη μουσική αλληλεπίδραση βοηθάει και στην ψυχολογική σύνδεση μεταξύ γονέα και μωρού. Σκεφτείτε τη χαρά που μοιράζεστε με το μωρό σας όταν και οι δύο κινήστε και συντονίζεστε στους ρυθμούς ενός γρήγορου κομματιού. Το ίδιο ισχύει και για τις πιο απαλές μελωδίες, οι οποίες βοηθούν στην δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος και τόνωσης της ψυχολογικής ευστάθειας του μωρού.

Πολλοί ρωτάνε αν τελικά η πρώιμη μουσική παρέμβαση μπορεί να κάνει ένα μωρό πιο έξυπνο. Η επιστήμη ακόμη δεν έχει αποφανθεί ξεκάθαρα για κάτι τέτοιο, αν και μερικά στοιχεία τείνουν στο να ενισχύσουν αυτήν την άποψη που προτείνει οτι μέσω της πρώιμη επαφής με τη μουσική, τα παιδιά γίνονται αργότερα στη ζωή τους πιο αποτελεσματικά στο να διαχειρίζονται μαθηματικές πληροφορίες και να αναλύουν χωροταξικά δεδομένα.Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένας μεγάλος όγκος ερευνητικών αποτελεσμάτων που δείχνει ότι η μελέτη και η ενασχόληση με τη μουσική στις πρώιμες ηλικίες επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη του εγκεφαλικού φλοιού, του λιμβικού συστήματος και του εγκεφαλικού στελέχος.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρώτα από όλα, η πρώιμη αλλά και η γενικότερη μουσική ενασχόληση, θα πρέπει να ειναι ένα ευχάριστο γεγονός, που απλά θα παρουσιάζει την ακουστική περιπέτεια στις αισθήσεις του μωρού, μαθαίνοντάς του νέους ήχους, νέους ρυθμούς και νέα συναισθήματα. Η μουσική είναι ένα βασικό συστατικό της ζωής μας από την αρχή μέχρι το τέλος της, και θα πρέπει να τη διαχειριζόμαστε όπως το φαγητό και τον ύπνο.

iatronet.gr

Το νέο τεστ ανιχνεύει την παρουσία ορισμένων μορίων στα ούρα και οι ερευνητές θεωρούν ότι όταν αρχίσει να εφαρμόζεται, θα βοηθήσει στη μείωση των επιπλοκών της κύησης και του τοκετού.

Παράλληλα, όμως, όσο πιο πρόωρος είναι ένας τοκετός, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα κατοπινών μεταβολικών, καρδιαγγειακών και άλλων διαταραχών για ένα παιδί.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Λήδα Χατζή του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και τον Χέκτορ Κέουν της Ιατρικής Σχολής του Imperial, ανέλυσαν δείγματα ούρων από 438 εγκύους και βρήκαν ότι τα αυξημένα επίπεδα μερικών ουσιών (ιδίως του αμινοξέος λυσίνη) σχετίζονται με αυθόρμητο πρόωρο τοκετό. Επίσης, το αυξημένο επίπεδο μιας γλυκοπρωτεΐνης τείνει να εμφανίζεται σε εκείνες τις εγκύους, στις οποίες πρέπει να προκληθεί πρόωρος τοκετός.

Ακόμη, τα μειωμένα επίπεδα μιας τρίτης ομάδας μορίων σχετίζονται με ανεπαρκή ανάπτυξη του εμβρύου, ενώ οι έγκυες με μειωμένα επίπεδα αυτών των ουσιών εμφανίζουν επίσης αυξημένο κίνδυνο διαβήτη.

Όπως δημοσιεύεται στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMC Medicine», η έγινε στο πλαίσιο της ευρύτερης έρευνας ενός μεγάλου δείγματος μητέρων και παιδιών με την ονομασία «Ρέα», που ξεκίνησε στην Κρήτη το 2007.

«Αν και ξέραμε ότι ο μεταβολισμός της μητέρας αλλάζει σημαντικά για να βοηθήσει στην παροχή θρεπτικών ουσιών στο αναπτυσσόμενο έμβρυο, εκπλαγήκαμε που είδαμε, τόσο νωρίς στη διάρκεια της κύησης, να υπάρχει σχέση ανάμεσα στο χαμηλό βάρος του μωρού κατά τη γέννηση και σε μερικά προϊόντα μεταβολισμού, τα οποία είναι δυνατό να ανιχνεύσουμε εύκολα σε ένα δείγμα ούρων της μητέρας. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι θα ήταν δυνατό να βελτιώσουμε τον εντοπισμό εκείνων των γυναικών που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να γεννήσουν μικρότερα μωρά ή πρόωρα, χρησιμοποιώντας μια μη επεμβατική τεχνολογία ανάλυσης του μεταβολισμού ήδη από την αρχή της εγκυμοσύνης», σημειώνει ο δρ Κέουν.

Πάντως, πρέπει να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες, προτού το διαγνωστικό τεστ είναι έτοιμο για ευρεία κλινική χρήση.

onmed.gr

Ο πρώτος που προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα αυτό ήταν ο Sigmund Freud. Ο Freud μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες επεξήγησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θυμόμαστε τα πρώτα χρόνια της ζωής μας επειδή εκείνες οι εμπειρίες είναι τρομακτικές για ένα πλασματάκι που μόλις έχει γεννηθεί και ο εγκέφαλος του αν και τις καταγράφει, τις καταχωνιάζει και δεν τις ανασύρει ποτέ.

Αργότερα και όταν η ιατρική προχώρησε οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ανατομικός είναι ο λόγος που δεν θυμόμαστε την πρώιμη παιδική μας ηλικία καθώς το νευρικό σύστημα ενός μωρού δεν είναι ακόμη πλήρως αναπτυγμένο για να μπορεί να δέχεται και να αφομοιώνει μνήμες και ερεθίσματα.

Τα μέρη του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη συνειδητή μνήμη, όπως ο Ιππόκαμπος και ο Προμετωπιαίος λωβός, δεν είναι επαρκώς ανεπτυγμένα πριν το 3ο ή 4ο έτος.

Η τελευταία επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Child Development έγινε πριν από 3 χρόνια. Εκατόν πενήντα παιδιά από 3 μέχρι 13 ετών έπρεπε να περιγράψουν τις 3 παλαιότερες αναμνήσεις που είχαν στο μυαλό τους. Στη συνέχεια οι γονείς επιβεβαίωσαν τα γεγονότα. Πέρασαν 2 χρόνια και τα ίδια παιδιά που είχαν μεγαλώσει κλήθηκαν πάλι να απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα. Οι απαντήσεις τους όμως διέφεραν από τις αρχικές.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι τα μικρότερα από τα παιδιά (που τώρα είχαν γίνει 5 ετών) μπορούσαν με μεγαλύτερη ευκολία από τα μεγαλύτερα να ανακαλέσουν τις αναμνήσεις τους από την πρώιμη παιδική ηλικία. Όσο μεγαλύτερα ήταν τα παιδιά τόσο πιο δύσκολα θυμόνταν. Το συμπέρασμα ήταν ότι η μνήμη είναι κάτι το ζωντανό που αλλάζει και αυξάνεται όσο το παιδί μεγαλώνει.

Οι επιστήμονες επίσης συμφώνησαν ότι αν και δεν θυμούνται την πρώιμη ηλικία τους, τα παιδιά την έχουν καταγεγραμμένη σε ασυνείδητο επίπεδο.

Πηγή: news247.gr

Τα μωρά που μεγαλώνουν μέσα στις εκδηλώσεις αγάπης και τρυφερότητας της μητέρας τους, απολαμβάνοντας συχνές αγκαλιές, φιλιά και ζεστά λόγια, είναι λιγότερο πιθανό να έχουν άγχος και έλλειψη αυτοπεποίθησης αργότερα στην ενήλικη ζωή τους και πιο πιθανό να αναπτύξουν μια αποτελεσματική κοινωνική ζωή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, υπό την Τζοάνα Μασέλκο, σε εργασία που παρουσίασαν στο Journal of Epidemiology and Community Health (Περιοδικό Επιδημιολογίας και Υγείας της Κοινότητας), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το BBC, βασίστηκαν σε μια παλαιά έρευνά τους, στη δεκαετία του 1960, που είχε μελετήσει τη συναισθηματική αλληλεπίδραση άνω των 1.000 ζευγών μητέρων-οκτάμηνων νηπίων.

Οι ίδιοι επιστήμονες, μετά από 34 χρόνια, αναζήτησαν και βρήκαν περισσότερα από τα μισά εκείνα παιδιά (περίπου 500), που πια είναι ενήλικες, και αξιολόγησαν ποια ήταν η επίδραση που είχε στην κατοπινή ζωή τους η περισσότερη ή λιγότερη μητρική αγάπη της νηπιακής ηλικίας τους.

Μέχρι τώρα, οι ψυχολόγοι πίστευαν ότι οι στενοί δεσμοί αγάπης μητέρας-νηπίου κάνουν τα παιδιά -και αργότερα τους ενήλικες- πιο ανθεκτικούς στις δυσκολίες της μετέπειτα ζωής, όμως οι έρευνές τους είχαν βασιστεί κυρίως σε αναμνήσεις, καλές ή κακές, και συνεπώς ήσαν πιθανώς προκατειλημμένες σε ένα βαθμό.

Αυτή τη φορά όμως, οι επιστήμονες συνέδεσαν την τότε έρευνά τους με μια νέα σύγχρονη έρευνα, αποκτώντας μια πιο αντικειμενική αξιολόγηση για τη σχέση μητέρας-παιδιού.

Το κεντρικό συμπέρασμα ήταν ότι το υψηλό επίπεδο στοργής και τρυφερότητας που είχαν δείξει οι μητέρες στα οκτάμηνά νήπιά τους, σχετίζεται με λιγότερα συμπτώματα στρες στα ενήλικα πια παιδιά τους, μετά από 30 χρόνια. Η διαπίστωση αυτή ισχύει ανεξάρτητα από το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο των μητέρων και των παιδιών, αν είναι δηλαδή πλούσια ή φτωχά. Ακόμα και αν μεσολάβησε ενδο-οικογενειακή σύγκρουση στο μεταξύ, η προστατευτική επίδραση της μητρικής αγάπης στην ψυχική κατάσταση του παιδιού (ενήλικα πια) δεν φαίνεται να εξαφανίστηκε.

Από την άλλη όμως, οι ερευνητές παραδέχτηκαν ότι δεν διαπίστωσαν κάποια σχέση ανάμεσα στο χαμηλό επίπεδο στοργής μιας μητέρας και σε αυξημένο κατοπινό στρες του παιδιού τους. Περιέργως, όσοι στερήθηκαν σε σημαντικό βαθμό την μητρική αγάπη, δεν φαίνεται να τα πηγαίνουν χειρότερα σε σχέση με όσους γνώρισαν την μητρική ζεστασιά σε μέσο βαθμό.

Εξάλλου, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι μητέρες πρέπει να ξέρουν πότε να σταματούν την έκφραση των συναισθημάτων τους για να μην το παρακάνουν και γίνουν υπερ-προστατευτικές και παρεμβατικές στη ζωή του παιδιού τους.

Υψηλά επίπεδα, χαμηλά αποτελέσματα

Όπως ανέφεραν οι ειδικοί, η παρουσία υψηλών επιπέδων μιτοχονδριακού DNA σε έμβρυα πρώιμου σταδίου αποτελεί σημάδι αποτυχίας εμφύτευσης του εμβρύου και επίτευξης εγκυμοσύνης. Μάλιστα, οι ερευνητές εντόπισαν ένα κατώφλι στην ποσότητα του μιτοχονδριακού DNA που πρέπει να έχουν τα έμβρυα. Όταν αυτό το κατώφλι ξεπεραστεί, τότε δεν είναι συνετό να γίνεται εμφύτευση του εμβρύου, σημειώνουν οι επιστήμονες, επικεφαλής των οποίων ήταν η δρ Ελπίδα Φραγκούλη από το Τμήμα Μαιευτικής και Γυναικολογίας Nuffield του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και το Reprogenetics UK, μια ομάδα ειδικών στην αντιμετώπιση της υπογονιμότητας.

Κάθε χρόνο εκατομμύρια ζευγάρια παγκοσμίως υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση, ωστόσο πολλά από αυτά δεν καταφέρνουν να αποκτήσουν παιδί, συχνά επειδή το έμβρυο δεν εμφυτεύεται στη μήτρα. Αυτό μπορεί να συμβεί επειδή το έμβρυο φέρει γενετικά ελαττώματα, ωστόσο μπορεί επίσης να συμβεί ακόμη και αν φαίνεται υγιές με βάση τα υπάρχοντα τεστ. Εκτιμάται ότι το νέο εύρημα θα μπορούσε να δώσει μια εξήγηση για περίπου μία στις τρεις αποτυχίες εμφύτευσης του εμβρύου στη μήτρα.

Νέος ανεξάρτητος βιοδείκτης

Όπως ανέφερε η δρ Φραγκούλη, η καινούργια ανακάλυψη φαίνεται ότι μπορεί να προσφέρει στους ειδικούς έναν νέο ανεξάρτητο βιοδείκτη της βιωσιμότητας των εμβρύων, βοηθώντας έτσι στην επιλογή των καλύτερων εμβρύων για εμφύτευση στη μήτρα. Η ειδικός προσέθεσε ότι οι περισσότερες κλινικές IVF εμφανίζουν ποσοστά επιτυχίας της τάξεως του 20%-30%. Το ποσοστό αυτό, όπως είπε, μπορεί να ανέβει στο 40% μετά την εφαρμογή προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου του ωαρίου ή του εμβρύου για ύπαρξη χρωμοσωμικών ανωμαλιών οι οποίες αποτελούν κύρια αιτία αποβολών αλλά και γέννησης παιδιών με σύνδρομα όπως το Down. «Πιστεύουμε ότι προσθέτοντας και τον νέο βιοδείκτη στη διαδικασία μπορούμε να αυξήσουμε τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης και γέννησης παιδιού στο 50% ή και 60%. Πρόκειται για μια πολύ εύκολη διαδικασία που διαρκεί περί τις δύο ώρες και παρότι δεν έχει ακόμη αποφασιστεί η τιμή της, αναμένεται να είναι πολύ φθηνή» σημείωσε η ερευνήτρια.

Συμπλήρωσε ότι σε κάποιες χώρες όπως στη Βρετανία και στην Ισπανία η τεχνική εφαρμόζεται ήδη στο πλαίσιο του ελέγχου των εμβρύων προκειμένου να συλλεγούν σε ερευνητικό πλαίσιο στοιχεία ώστε να φθάσει η στιγμή της εμπορικής ανάπτυξης ενός τεστ.

«Κλειδί» ποσότητα του μιτοχονδριακού DNA

Η δρ Φραγκούλη εξήγησε ότι η ερευνητική ομάδα διερεύνησε αν η ποσότητα του μιτοχονδριακού DNA στα έμβρυα πρώιμου σταδίου επηρεάζει την πιθανότητα εμφύτευσής τους μετά τη μεταφορά στη μήτρα. Το μιτοχονδριακό DNA είναι γενετικό υλικό το οποίο εντοπίζεται στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων, τα μιτοχόνδρια, τα οποία στο έμβρυο «συνεισφέρει» η μητέρα.

Η διεθνής ομάδα με επικεφαλής τη δρα Φραγκούλη έλαβε βιοψίες από 392 έμβρυα τα οποία βρίσκονταν στο στάδιο των πέντε ημερών, όταν τα επίπεδα μιτοχονδριακού DNA αρχίζουν να ανεβαίνουν. Τα δείγματα ελήφθησαν από οκτώ κλινικές. Παράλληλα οι ειδικοί μελέτησαν 87 γυναίκες με μέση ηλικία τα 38 έτη στις οποίες έμβρυα εμφυτεύθηκαν στη μήτρα στο πλαίσιο εξωσωματικής γονιμοποίησης, γεγονός που οδήγησε σε 44 εγκυμοσύνες και σε περίπου αντίστοιχες αποτυχίες εμφύτευσης του εμβρύου στη μήτρα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα έμβρυα που έφεραν γενετικές ανωμαλίες ή ανήκαν σε πιο μεγάλες σε ηλικία γυναίκες (κυρίως άνω των 40 ετών) παρουσίαζαν υψηλά επίπεδα μιτοχονδριακού DNA. Την ίδια στιγμή τα υγιή έμβρυα τα οποία ήταν ικανά να εμφυτευθούν με επιτυχία στη μήτρα έτειναν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα μιτοχονδριακού DNA.

Το κατώφλι

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι μέσα από τη μελέτη εξήχθη ένα κατώφλι της ποσότητας μιτοχονδριακού DNA κάτω από το οποίο η επιτυχία της εμφύτευσης ήταν σίγουρη. Όπως φάνηκε το 30% των υγιών, σύμφωνα με τις υπόλοιπες μετρήσεις, εμβρύων που τελικώς δεν κατάφεραν να εμφυτευθούν στη μήτρα είχαν ποσότητα μιτοχονδριακού DNA πάνω από αυτό το κατώφλι ενώ το 100% των εμβρύων που εμφυτεύθηκαν με επιτυχία είχαν ποσότητες μιτοχονδριακού DNA κάτω από το κατώφλι.

Κατά την δρα Φραγκούλη, παρότι δεν είναι σαφές για ποιον λόγο τα υψηλά επίπεδα μιτοχονδριακού DNA επιδρούν αρνητικά στην εμφύτευση του εμβρύου, φαίνεται να αποτελούν σημάδι σχετικά με το ότι το έμβρυο βρίσκεται υπό συνθήκες στρες. «Τα υψηλά επίπεδα μιτοχονδριακού DNA μαρτυρούν ότι μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με το έμβρυο, όχι απαραίτητα στα χρωμοσώματά του, και έτσι χρειάζεται παραπάνω ενέργεια για να διορθωθεί το πρόβλημα, το οποίο όμως δεν διορθώνεται» κατέληξε η ειδικός.

Στοιχεία σχετικά με την εξέταση δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί σε κάποιο επιστημονικό έντυπο αλλά παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ΕSHRE) στο Μόναχο το οποίο έλαβε χώρα από τις 29 Ιουνίου ως τις 2 Ιουλίου.

Πηγή: tovima.gr/Θεοδώρα Τσώλη

Ερευνητές από τον Καναδά βρήκαν ότι όταν οι γονείς κινούνται σε συγχρονισμό με τα παιδιά τους, αυτό μπορεί να τα βοηθήσει να αποκτήσουν πιο αλτρουιστική συμπεριφορά.

Οι χορευτικές κινήσεις υπό τους ήχους μουσικής με ένα μωρό 14 μηνών ενθαρρύνει το παιδί να αναπτύξει αλτρουιστική συμπεριφορά, υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο McMaster στο Οντάριο του Καναδά.

Η Laura Cirelli επικεφαλής της μελέτης, η οποία θα δημοσιευτεί στο Journal of Developmental Science δήλωσε στη Daily Mail: «Η κίνηση αποτελεί ένα θεμελιώδες μέρος της μουσικής που επηρεάζει την κοινωνική συμπεριφορά από πολύ νεαρή ηλικία».

Η ίδια και οι συνεργάτες από το τμήμα Ψυχολογίας Νευροεπιστημών και Συμπεριφοράς του πανεπιστημίου έδειξαν με την έρευνά τους, ότι τα μωρά 14 μηνών είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν έναν ενήλικα έχοντας βιώσει την εμπειρία της συγχρονισμένης κίνησης μαζί του υπό τους ήχους μιας μουσικής.

Η Cirelli και η διδακτορική φοιτήτρια Kate Einarson έκαναν ένα πείραμα με 68 μωρά, πολλά από τα οποία δε μπορούσαν ακόμη να περπατήσουν. Οι ερευνήτριες ήθελαν να διαπιστώσουν αν η ρυθμική κίνηση με κάποιο άλλο άτομο, ακούγοντας κάποια μουσική, αύξανε τις πιθανότητες να τα κάνει να του προσφέρουν τη βοήθειά τους.

Στο πλαίσιο του πειράματος υποκρίθηκαν ότι τους έπεσε ένας μαρκαδόρος στο πάτωμα, για να δουν αν τα μωρά θα το σήκωναν και θα τους το έδιναν πίσω –σημάδι αλτρουισμού από την πλευρά των μωρών.

Αυτό που διαπίστωσαν οι ερευνήτριες ήταν, ότι οι πιθανότητες ένα μωρό να σηκώσει το αντικείμενο που έπεσε και να το δώσει στον ερευνητή ήταν μεγαλύτερες όταν αυτό είχε «χορέψει» στον ίδιο ρυθμό με αυτόν, σε σχέση με όσα κινήθηκαν σε διαφορετικό ρυθμό.

Τα ευρήματα αυτά δείχνουν, καταλήγει το δημοσίευμα, ότι όταν τραγουδάμε, χτυπάμε παλαμάκια, κουνιόμαστε ή χορεύουμε στο ρυθμό της μουσικής μαζί με τα μωρά μας, αυτές οι κοινές εμπειρίες συγχρονισμένης κίνησης βοηθούν στο σχηματισμό κοινωνικών δεσμών ανάμεσα στα μωρά και τους ενήλικες.

Οι γονείς θα πρέπει να διαβάζουν στα παιδιά τους συχνά και να αρχίζουν πολύ πριν τα παιδιά πάνε σχολείο, σύμφωνα με νέα ανακοίνωση της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων.

Η ανακοίνωση, από την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων, συνιστά οι παιδίατροι να συμβουλεύον τους γονείς να διαβάζουν τακτικά στα παιδιά τους αρχίζοντας από τη βρεφική ηλικία και συνεχίζοντας τουλάχιστον μέχρι το παιδί να πάει στον παιδικό σταθμό.

Το διάβασμα στα παιδιά σε μικρή ηλικία ενισχύει το δεσμό γονέως- παιδιού και ενθαρρύνει την ανάπτυξη πρώιμων ικανοτήτων αλφαβητισμού που χρειάζονται στο σχολείο.

Η Ακαδημία επίσης συνιστά οι παιδίατροι να παρέχουν βιβλία σε παιδιά χαμηλού εισοδήματος, που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο να έχουν χαμηλές ικανότητες στο διάβασμα.

Το να διαβάζετε τακτικά σε μικρά παιδιά ενισχύει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη σχέση γονέως-παιδιού σε ζωτικής σημασίας περίοδο στην ανάπτυξη του παιδιού, που με τη σειρά της ‘’χτίζει’’ γλώσσα, αλφαβητισμό και κοινωνικο- συναισθηματικές ικανότητες που διαρκούν μια ζωή, αναφέρει η ανακοίνωση.

iatronet

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, η δραστηριότητα αυτή βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν το λεξιλόγιό τους και να καλλιεργήσουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής τους.

Τα οφέλη αυτής της πρακτικής είναι εμφανή στη μετέπειτα ζωή τους, όταν ξεκινούν να πηγαίνουν στο νηπιαγωγείο ή το σχολείο.

Για τα πολύ μικρά παιδιά, η Ακαδημία προτείνει βιβλία με χρώματα και εικόνες και βιβλία που συνοδεύονται από ήχους και τραγούδια.

Η πρωτοβουλία των γονέων για τέτοιου είδους ενασχόληση με το παιδί μπορεί να προβλέψει με σχετική ακρίβεια την επιτυχία ένταξης του παιδιού στο νηπιαγωγείο καθώς και την πορεία του στο σχολείο.

onmed.gr

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση International Journal of Sports Medicine δείχνει ότι όσα παιδιά γεννιούνται το φθινόπωρο και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο, τρέχουν κατά 10% πιο γρήγορα, πηδούν κατά 12% ψηλότερα και είναι κατά 15% πιο δυνατά από ένα παιδί ίδιας ηλικίας που γεννήθηκε τον Απρίλιο, το Μάιο ή τον Ιούνιο.

Οι ερευνητικές δοκιμές έδειξαν επίσης ότι τα παιδιά που είχαν γεννηθεί τον Οκτώβριο ήταν πιο δυνατά από όλα τα άλλα παιδιά, εκτός από αυτά που γεννήθηκαν το Σεπτέμβριο και το Νοέμβριο. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η παράδοξη συσχέτιση οφείλεται πιθανών στα αυξημένα επίπεδα της βιταμίνης D που παράγεται από την έκθεση στον ήλιο, και οι μητέρες που γεννάνε τότε έχουν εκτεθεί περισσότερο από εκείνες που ήταν έγκυες κατά την διάρκεια του χειμώνα. Για να καταλήξουν στο συμπέρασμα, οι ερευνητές μελέτησαν 8.000 παιδιά και κατέγραψαν πληροφορίες για τη φυσική τους κατάσταση και τη μυϊκή τους δύναμη.

koolnews.gr

Σύμφωνα με νέα έρευνα από τα πανεπιστήμια του Μιζούρι και της Γιούτα στις ΗΠΑ, όταν τα αντρόγυνα μοιράζονται τις οικιακές εργασίες είναι πιο ευτυχισμένοι.

Και με το μοίρασμα οι επιστήμονες που συνέταξαν τη συγκεκριμένη μελέτη δεν εννοούν απλό διαχωρισμό των υποχρεώσεων αλλά να συμμετέχουν κυριολεκτικά και οι δύο σε κάθε δουλειά.

«Βρήκαμε ότι όταν οι δύο σύζυγοι έκαναν μαζί τις δουλειές, οι γυναίκες ήταν πιο ικανοποιημένες από τους συζύγους τους με το μοίρασμα» ανέφερε η καθηγήτρια Erin Holmes από το πανεπιστήμιο Brigham Young.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Family Issues» μελέτησε πώς 160 ζευγάρια μοιράζονταν τις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των παιδιών, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν τι συμβάλλει στην ισότητα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι, αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline.

Η ποιότητα της σχέσης του πατέρα με τα παιδιά του ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας, ακολουθούμενος από τη θέληση των αντρών να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού βοηθώντας τις γυναίκες τους.

«Για τις γυναίκες όταν ο σύζυγος έχει καλή σχέση με τα παιδιά του, σημαίνει ότι και οι ίδιοι οι γονείς έχουν καλή σχέση» πρόσθεσε η Holmes.

Η πλειοψηφία των ζευγαριών που συμμετείχε στην έρευνα ήταν ηλικίας από 25 έως 30 χρονών και όλοι είχαν τουλάχιστον ένα παιδί μέχρι 5 ετών.

«Αυτό το στάδιο ζωής, όταν τα ζευγάρια έχουν μικρά παιδιά, είναι πολύ δύσκολο για τα ζευγάρια» είπε ακόμη.

Κατά μέσο όρο οι πατεράδες κάνουν διπλάσιες δουλειές στο σπίτι μετά τον ερχομό ενός παιδιού, όμως οι μανάδες επωμίζονται περίπου πέντε φορές περισσότερες υποχρεώσεις.

«Έτσι όταν οι γυναίκες σύζυγοι αισθάνονται καλά με το μοίρασμα του φόρτου των εργασιών, και οι δύο σύζυγοι αναφέρουν καλύτερη ποιότητα στη σχέση τους» ανέφερε η καθηγήτρια.

Με άλλα λόγια, καταλήγει το δημοσίευμα, τα ζευγάρια που καθαρίζουν μαζί… μένουν και για πάντα μαζί!

σύμφωνα με τα ευρήματα μια μελέτης που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Adolescence Health.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της συχνότητας των οικογενειακών γευμάτων και της επίδρασής της στην ψυχική υγεία εφήβων ηλικίας από 11 έως 15 ετών σε ένα δείγμα 26.069 συμμετεχόντων. Προσδιορίστηκε λοιπόν μια θετική επίδραση στην ψυχική υγεία μεταξύ εκείνων που είχαν τακτικά οικογενειακά γεύματα, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Τα οικογενειακά γεύματα είναι το κλειδί για την ύπαρξη σχέσεων αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της οικογένειας. Μάλιστα φαίνεται να δίνουν στους εφήβους τη δυνατότητα να εκφράσουν τυχόν προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν, ενώ παράλληλα τους καλλιεργούν την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου και ότι αξίζουν, συναισθήματα που αποτελούν τη βάση για την καλή ψυχική υγεία.

Πέρα από την προαγωγή της ψυχικής υγείας, η επίδραση των οικογενειακών γευμάτων έχει διερευνηθεί αναφορικά και με άλλες πτυχές της ανθρώπινης υγείας. Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις έδειξαν ότι η συμμετοχή των εφήβων στα οικογενειακά γεύματα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των διατροφικών διαταραχών, της παχυσαρκίας και της ανεπαρκούς διατροφής.

Εν κατακλείδι, τα οικογενειακά γεύματα πέρα από την κοινωνική διάστασή τους, η οποία προάγει την ψυχική υγεία των εφήβων, αποτελούν και τη βάση για την έκθεση και εκπαίδευση των νέων ατόμων σε υγιεινές διατροφικές συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν να τους προστατεύσουν από ποικίλες παθολογικές καταστάσεις τόσο άμεσες όσο και μακροπρόθεσμες.

Γι’ αυτό και ειδικοί από τις ΗΠΑ σπεύδουν να ενημερώσουν όσους θέλουν να γίνουν γονείς, να προχωρήσουν σε σύλληψη τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο.

Περισσότερα από 80 χρόνια έχουν περάσει από τις πρώτες παρατηρήσεις ειδικών, ότι τα βρέφη που γεννιούνται την άνοιξη, έχουν καλύτερη υγεία στην ενήλικο ζωή τους. Επιπλέον, αυτά που γεννιούνται το χειμώνα εκδηλώνουν καθυστερημένη ανάπτυξη, ψυχολογικά (και ψυχοπαθολογικά) προβλήματα, αλλά και μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Ουδείς όμως δεν γνώριζε για ποιους λόγους υπάρχει αυτός ο συσχετισμός.

Τον γρίφο επιχείρησε να λύσει η Τζάνετ Κιουρί, καθηγήτρια οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πρίνσταουν του Νιού Τζέρσι, η οποία χρησιμοποίησε όλες τις βιοστατιστικές πληροφορίες που ήταν καταγεγραμμένες για τις γεννήσεις που έγιναν στις ΗΠΑ από το 1994 έως το 2006.

Όπως προέκυψε από την επεξεργασία των δεδομένων, τα παιδιά που γεννιούνται χειμώνα (η σύλληψή τους έχει γίνει Μάιο), έχουν 13% μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννηθούν πρόωρα.

Λόγω μάλιστα αυτής της προωρότητας του τοκετού, γεννιούνται με χαμηλό βάρος (ελλιποβαρή), κάτι που σαν ντόμινο προκαλεί μία σωρεία προβλημάτων υγείας: αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, μειωμένη όραση και ακοή, καθυστερημένη ανάπτυξη των γνωσιακών λειτουργιών και γενικά της αντίληψης.

Η καλύτερη εποχή για να συλλάβει μία γυναίκα είναι το καλοκαίρι και ειδικά οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος, υπογραμμίζουν οι ειδικοί στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

Κι αυτό διότι σύμφωνα με τα βιοστατιστικά, όσες μένουν έγκυες αυτούς τους μήνες, παίρνουν περισσότερα κιλά κατά την κύηση και γεννούν επίσης βρέφος βαρύτερο κατά 8 γραμμάρια κατά μέσο όρο, από αυτές που έχουν συλλάβει τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.

«Μπορεί να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά ακόμη και με μερικές ημέρες μετά τα συλλάβει η μητέρα, μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην υγεία του παιδιού, κάτι που θα έχει να αντιμετωπίζει σε όλη του τη ζωή. Εκτός από τους μήνες της σύλληψης, αυτή η έρευνα καταδεικνύει και τη σημαντικότητα που έχει το βάρος με το οποίο θα γεννηθεί ένα βρέφος», εξηγεί ο Χαγρίβ Σιμχάν, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος στην Ιατρική Σχολή της Πενσυλβάνια.