Ωστόσο, μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι ίσως θα έπρεπε να ξανασκεφτούμε το θέμα από άποψη υγείας των παιδιών και γενικά δημόσιας υγείας.

Οι Βρετανοί επιστήμονες αναφέρουν ότι, αν τα ρολόγια έμεναν μόνιμα στη θερινή ώρα, τα παιδιά θα είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να ασκηθούν σωματικά και γενικά να κάνουν διάφορες δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου μετά το σχολείο, επειδή ο ήλιος θα έδυε πιο αργά.

Οι ερευνητές της σχολής Υγιεινής & Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τη δρα Άννα Γκούντμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό «Journal of Behavioural Νutrition and Physical Activity», σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν 23.000 παιδιά ηλικίας πέντε έως 16 ετών από εννέα χώρες. Οι επιστήμονες βρήκαν ότι η δραστηριότητα των παιδιών είναι αυξημένη κατά 15% έως 20% σε καθημερινή βάση τις μέρες του καλοκαιριού σε σχέση με εκείνες του χειμώνα (τα παιδιά φορούσαν ειδικές ηλεκτρονικές συσκευές καταγραφής των κινήσεών τους).

Επειδή, όταν τα ρολόγια πάνε πίσω (χειμερινή ώρα), δύει πιο νωρίς και τα απογεύματα γίνονται λιγότερο φωτεινά, οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτό έχει ως συνέπεια να μη διευκολύνονται τα παιδιά μετά το σχολείο να παίζουν, να ασκούνται και γενικά να κάνουν διάφορες ψυχαγωγικές δραστητριότητες, κάτι που είναι γνωστό ότι βοηθά στη σωματική και ψυχική υγεία τους.

Με αυτό το σκεπτικό, οι Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ρολόγια θα πρέπει να ρυθμιστούν μόνιμα μια ώρα πιο μπροστά και να μην γυρίζουν πίσω κάθε Οκτώβριο, κάτι που, όπως λένε, θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Το ζήτημα αυτό έχει κατά καιρούς απασχολήσει σοβαρά μερικές χώρες, ιδαίτερα τη Βρετανία, όπου έχει συζητηθεί και στο Κοινοβούλιο, αλλά χωρίς να ληφθεί απόφαση. Στην Αυστραλία, το 2008, δημιουργήθηκε μέχρι και πολιτικό κόμμα με βασική διεκδίκηση τη μόνιμη θερινή ώρα.

«Η ύπαρξη πρόσθετου χρόνου με φως μέσα στη μέρα θα επηρέαζε κάθε παιδί σε μια χώρα, κάθε μέρα του έτους, έχοντας πολύ πιο θετικές επιπτώσεις από πολλά άλλα πιθανά μέτρα για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας» δήλωσε η κ. Γκούντμαν. Όπως είπε, η θετική επίδραση φαίνεται να είναι η ίδια τόσο για τα αγόρια, όσο και για τα κορίτσια, τόσο για τα παιδιά με κανονικό βάρος, όσο και για όσα έχουν περισσότερα κιλά από το φυσιολογικό, ανεξαρτήτως κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου της οικογένειάς τους.

Η Γκούντμαν εκτίμησε ότι σε μια χώρα, όπως η Αγγλία, υπάρχει μια ξαφνική μείωση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας κατά 5% εξαιτίας της αλλαγής της ώρας σε χειμερινής. Η συνεργάτης της στην έρευνα Άσλεϊ Κούπερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, δήλωσε ότι «η εισαγωγή μόνιμης θερινής ώρας δεν θα έλυνε το πρόβλημα της γενικά χαμηλής σωματικής δραστηριότητας, όμως πιστεύουμε ότι είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση».

Ο αντίλογος είναι ότι, αν τα ρολόγια έδειχναν μόνιμα τη θερινή ώρα, τα πρωϊνά θα ήταν πιο σκοτεινά, πράγμα που θα δυσκόλευε τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και τους εργαζόμενους στη δουλειά τους.

Η εισαγωγή του θεσμού της αλλαγής ώρας στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έγινε το 1975. Η αλλαγή γίνεται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (θερινή ώρα – μια ώρα μπροστά) και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (χειμερινή ώρα – μια ώρα πίσω), στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς. Έτσι, η θερινή ώρα στην Ελλάδα είναι τρεις ώρες μπροστά από την ώρα Γκρίνουιτς, ενώ η χειμερινή δύο ώρες μπροστά.

imerisia.gr

Μερικές από αυτές είναι μάλιστα εξαιρετικά συνηθισμένες και φαίνεται να συνδέονται άμεσα με τη σημαντική απώλεια της ακοής στη μετέπειτα ζωή.

Στο πλαίσιο της μελέτης Thousand Families Study, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα που αφορούσαν σε 1.142 παιδιά, μελετώντας την πορεία της υγείας τους από το 1947 μέχρι σήμερα.

Ποσοστό 25% των συμμετεχόντων, οι οποίοι διανύουν σήμερα την έκτη δεκαετία της ζωής τους, υποβλήθηκαν σε ωτορινολαρυγγολογικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε πως όσοι εξ αυτών είχαν αντιμετωπίσει κάποια λοίμωξη σε παιδική ηλικία ήταν πιο πιθανό να χάσουν την ακοή τους.

Συνήθεις παιδικές αρρώστιες, όπως η αμυγδαλίτιδα, η ωτίτιδα και η βρογχίτιδα μπορεί να συμβάλουν στην απώλεια ακοής στο μέλλον, σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών.

Ο Δρ Μαρκ Πιρς, επικεφαλής της σχετικής μελέτης από το Ινστιτούτο Υγείας του Πανεπιστημίου δηλώνει πως «η πρόληψη τέτοιου είδους λοιμώξεων είναι απαραίτητη προκειμένου να αποφευχθεί η αποδυνάμωση της ακοής στη μετέπειτα ζωή».

Όπως αναφέρουν ερευνητές, τα παιδιά που οι γονείς τους μιλούν δύο γλώσσες μπροστά τους από την πρώτη μέρα, βαριούνται πιο γρήγορα τις οικείες εικόνες και τείνουν να προτιμούν να παρατηρούν καινοτόμα πράγματα. Αυτό είναι ένας γνωστός δείκτης πρόβλεψης της προσχολικής ανάπτυξης, όπως οι βαθμολογίες στα διάφορα τεστ IQ.

Τα οφέλη για τα παιδιά που εκτίθενται σε δύο γλώσσες από τα πρώτα στάδια της ζωής τους, αναφέρονται σε μια μελέτη κοόρτης γεννήσεων από τη Σιγκαπούρη.

«Η μελέτη κοόρτης (κάποιες φορές χρησιμοποιείται ο όρος μελέτη σειρών από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας) είναι ένας τύπος προοπτικής μελέτης που χρησιμοποιείται στις Επιστήμες Υγείας και ιδίως στην Επιδημιολογία. Είναι ένα είδος έρευνας.

Βασική προϋπόθεση για τη διεξαγωγή μίας μελέτης κοόρτης είναι ο σαφής ορισμός των ομάδων, δηλαδή των κοορτών, των προκαθορισμένων εκείνων πληθυσμών στους οποίους είναι συγκεκριμένη η έκθεση που ελέγχεται όσον αφορά στη σχέση της με το νόσημα. Η έκθεση στους πληθυσμούς αυτούς καθορίζεται a priori.» (Πηγή: Wikipedia)

Μια ομάδα ερευνητών και κλινικών επιστημόνων βρήκε, ότι τα δίγλωσσα μωρά εμφανίζουν από νωρίς ένα γνωστικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν αφορά μια συγκεκριμένη γλώσσα.

Τα ευρήματα προέκυψαν μετά από μια μακροχρόνια μελέτη κοόρτης, σε μια από τις οποίες τα αντικείμενα μοιράζονταν κάτι κοινό για κάποιο χρονικό διάστημα.

Στην έρευνα συμμετείχαν μητέρες από τι Σιγκαπούρη και τα παιδιά τους, με τα αποτελέσματα να δείχνουν ότι τα έξι μηνών, δίγλωσσα μωρά αναγνώριζαν οικείες εικόνες πιο γρήγορα, σε σχέση με εκείνα που μεγάλωναν σε μονόγλωσσα σπίτια.

Ακόμη, παρατηρούσαν με μεγαλύτερη προσοχή καινούριες εικόνες, συγκριτικά με τα παιδιά που εκτίθεντο μόνο με μία μητρική γλώσσα.

newsbeast.gr

Τα ευρήματα, όπως αναφέρει δημοσίευμα τουScience Daily, παρουσιάστηκαν στο διαδίκτυο, στο επιστημονικό περιοδικό Child Development.

Οι ερευνητές κατάφεραν, χρησιμοποιώντας βλαστικά κύτταρα (εμβρυικά ή πολυδύναμα), να παράγουν για πρώτη φορά δισεκατομμύρια ανθρώπινα κύτταρα βήτα που παράγουν ινσουλίνη.

Η μαζική αυτή παραγωγή είναι πολύτιμη για την αναγκαία μεταμόσχευση νέων κυττάρων στο πάγκρεας. Οι πρώτες δοκιμές σε ποντίκια υπήρξαν άκρως ενθαρρυντικές, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται δοκιμές σε μεγαλύτερα ζώα (πιθήκους). Οι πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους αναμένεται να αρχίσουν σε λίγα χρόνια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Νταγκ Μέλτον (του οποίου και τα δύο παιδιά του, ηλικίας 23 και 27 ετών σήμερα, διαγνώστηκαν με διαβήτη πριν από χρόνια), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Cell» (Κύτταρο). Η διαδικασία της μετατροπής των βλαστικών κυττάρων σε παγκρεατικά είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη, αλλά αποτελεσματική.

«Είμαστε πλέον ένα μόλις προ-κλινικό βήμα πριν τη γραμμή του τερματισμού», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μέλτον, ο οποίος εδώ και 23 χρόνια έχει αφιερώσει την καριέρα του στο να βρει επιτέλους μια θεραπεία για τον παιδικό διαβήτη, από τον οποίο πάσχουν πολλά εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Η επιστημονική ανακοίνωση χαιρετίστηκε από άλλους επιστήμονες ως «εντυπωσιακό επίτευγμα», ως «μία από τις πιο σημαντικές προόδους έως σήμερα στο πεδίο των βλαστοκυττάρων» και ως «ανακάλυψη που θα αφήσει το αποτύπωμά της στην ιστορία του διαβήτη». Εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες προσπαθούσαν να δημιουργήσουν σε μεγάλες ποσότητες ανθρώπινα παγκρεατικά κύτταρα βήτα που παράγουν ινσουλίνη, αλλά χωρίς επιτυχία.

Ο διαβήτης τύπου 1 (αφορά περίπου το 10% των διαβητικών, καθώς οι περισσότεροι έχουν τον «τύπου 2») είναι μια αυτοάνοση μεταβολική διαταραχή, στην οποία ο ίδιος ο οργανισμός -για άγνωστο λόγο- καταστρέφει όλα τα παγκρεατικά ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα, με συνέπεια να μην υπάρχει η αναγκαία ινσουλίνη για να ρυθμίσει το επίπεδο της γλυκόζης (του σακχάρου) στο αίμα. Οι διαβητικοί τύπου 1 είναι υποχρεωμένοι να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης πολλές φορές τη μέρα για να ελέγχουν το επίπεδο του σακχάρου τους, αλλιώς κινδυνεύουν με σοβαρές επιπτώσεις, από τύφλωση έως απώλεια των άκρων.

Εκτιμάται ότι σε έναν ασθενή, αναφέρει το δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, χρειάζεται να μεταμοσχευθούν τουλάχιστον 150 εκατ. κύτταρα για να αποκαταστήσουν τη βλάβη, κάτι για το οποίο ανοίγει πλέον ο δρόμος χάρη στα βλαστικά κύτταρα. Έως τώρα η μεταμόσχευση κυττάρων για τον διαβήτη είναι μια πειραματική θεραπεία, κατά την οποία χρησιμοποιούνται ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα από νεκρούς και ισχυρά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (για να μην απορριφθεί το μόσχευμα ως ξένο), ενώ έχει δοκιμαστεί σε ελάχιστους ασθενείς.

Όμως η μαζική χρήση παγκρεατικών κυττάρων από βλαστοκύτταρα μπορεί να λύσει όλα αυτά τα προβλήματα στο μέλλον. Ο Μέλτον δήλωσε μάλιστα ότι η μεταμόσχευση αυτή θα μπορούσε να γίνει και σε αρκετούς διαβητικούς τύπου 2

enikos.gr

Μια ομάδα ερευνητών από την Ιαπωνία ισχυρίζεται τώρα, ότι οι μέλλουσες μαμάδες μπορούν να καταλάβουν τι φύλο είναι το μωρό που κυοφορούν… ρίχνοντας μια ματιά στις προγνώσεις για το παγκόσμιο κλίμα!

Για την ακρίβεια, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, οι αλλαγές στην παγκόσμια θερμοκρασία επηρεάζουν το φύλο των εμβρύων.

Όπως αναφέρουν στη μελέτη τους, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία στη χώρα τους γεννιούνται περισσότερα κορίτσια, απ’ ό,τι αγόρια.

«Οι πρόσφατες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία της Ιαπωνίας φαίνεται να συνδέονται με μια μείωση στα ποσοστά γεννήσεων αγοριών, καθώς επίσης και με μια εν μέρει αύξηση των αρσενικών εμβρυϊκών θανάτων» λένε οι ερευνητές από το Ινστιτούτο &K Health Institute, την Κλινική Shimizu και το πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

«Η σύλληψη αγοριών φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, σε εξωτερικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των κλιματικών αλλαγών» γράφουν στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Fertility and Sterility.

Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης δείξει ότι η αναλογία αρσενικών:θηλυκών γεννήσεων, επηρεαζόταν από παράγοντες όπως η θερμοκρασία.

Ερευνητές βρήκαν πρόσφατα, ότι γεννιούνται περισσότερα κορίτσια στις τροπικές χώρες, όμως οι πιο θερμές περίοδοι στη Βόρεια Φινλανδία οδηγούσαν σε περισσότερα αγόρια, αναφέρει το Smithsonian.

Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει ότι οι έρευνες αυτές πολλές φορές έρχονται σε αντίθεση η μία με την άλλη.

Για να καταλήξουν στα δικά τους συμπεράσματα, οι ερευνητές από την Ιαπωνία μελέτησαν αρχεία γεννήσεων και αποβολών στη χώρα τους από το 1968 μέχρι το 2012.

newsbeast.gr

Επιστήμονες από το Τμήμα Επιδημιολογίας & Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου παρακολούθησαν από τη γέννηση έως τα πρώτα σχολικά έτη 13.000 αγόρια και κορίτσια που γεννήθηκαν το 2000.

Οι γονείς τους συμπλήρωναν σε τακτά χρονικά διαστήματα ειδικά ερωτηματολόγια που κάλυπταν εξωτερικές συμπεριφορές, όπως η υπερκινητικότητα, οι εκρήξεις θυμού και η επιθετικότητα, καθώς και συναισθήματα όπως η δυστυχία, η ευσυγκινησία και το άγχος.

Το ποσοστό των μητέρων που εργάζονταν αυξήθηκε από 55% όταν τα μωρά ήταν νεογέννητα σε 60% όταν έκλεισαν τα πέντε τους χρόνια.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Επιδημιολογίας & Κοινοτικής Υγείας» (JECH), τα μικρά παιδιά όχι μόνο δεν υπέφεραν όταν εργαζόταν η μητέρα τους, αλλά ειδικά τα κορίτσια είχαν καλύτερη συμπεριφορά – ίσως επειδή η μητέρα τους ήταν το πρότυπό τους.

Τα αγόρια επίσης δεν επηρεάστηκαν, αρκεί να εργάζονταν και οι δύο γονείς. Σε περίπτωση που μόνο η μητέρα ήταν πλήρους απασχόλησης, τα αγόρια ανέπτυσσαν προβλήματα συμπεριφοράς – ίσως διότι ο ρόλος της μητέρας ως του «κουβαλητή» της οικογένειας, έπληττε το πρότυπό τους (τον πατέρα τους).

«Μερικές μελέτες έχουν υποδηλώσει πως η εργασία ή μη της μητέρας κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού, μπορεί να ασκήσει σημαντική επιρροή στην μελλοντική εξέλιξή του», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Αν ΜακΜαν.

«Στη δική μας μελέτη δεν είδαμε να επηρεάζεται η συμπεριφορά ή η κοινωνικότητα των παιδιών εξαιτίας της πλήρους ή μερικής απασχόλησης της μητέρας».

Με βάση τα στοιχεία της μελέτης, «το καλύτερο σενάριο είναι να μένουν τα παιδιά και με τους δύο γονείς, να είναι και οι δύο εργαζόμενοι, αλλά να μην κάνουν υπερωρίες, ώστε να έχουν χρόνο για τα παιδιά τους», πρόσθεσε.

Η μελέτη έδειξε ακόμη πως οι γιοι μητέρων που δεν εργάζονταν είχαν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα συμπεριφοράς – ίσως διότι στη σημερινή, δύσκολη εποχή, οι γυναίκες που δεν εργάζονται δεν νιώθουν καλά και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει και τα παιδιά τους.

Ένα άλλο εύρημα της μελέτης ήταν πως τα παιδιά των μονογονεϊκών οικογενειών, καθώς και αυτά των οικογενειών στις οποίες και οι δύο γονείς είναι άνεργοι, διέτρεχαν τον υψηλότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν συμπεριφορά προβλήματα.

Την μελέτη χρηματοδότησε το Οικονομικό & Κοινωνικό Ερευνητικό Συμβούλιο (ESRC) της Βρετανίας.

Πηγή : Web Only

Όμως μια νέα βρετανική γενετική επιστημονική έρευνα έρχεται να ταράξει τα νερά, καταλήγοντας στο «πολιτικά μη ορθό» συμπέρασμα ότι ακόμη μεγαλύτερη είναι η επίδραση των γενετικών παραγόντων και της κληρονομικότητας, όσον αφορά τις σχολικές επιδόσεις ενός παιδιού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Έβα Κράπολ του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης του King's College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το "Science", εξέτασαν σε ποιο βαθμό η απόδοση στο σχολείο μπορεί να αποδοθεί στην κληρονομικότητα κάθε παιδιού. Γι' αυτό το λόγο, μελέτησαν στοιχεία για 6.653 ζευγάρια διδύμων, μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Οι δίδυμοι ήσαν τόσο μονοζυγωτικοί, δηλαδή όμοιοι (καθώς προέρχονταν από τη γονιμοποίηση του ίδιου ωαρίου, το οποίο μετά διαχωρίστηκε σε δύο ξεχωριστά έμβρυα), όσο και διζυγωτικοί, δηλαδή διαφορετικοί (καθώς είχαν αναπτυχθεί από δύο διαφορετικά ωάρια, που είχαν γονιμοποιηθεί από δύο διαφορετικά σπερματοζωάρια). Οι δεύτεροι είναι μόνο 50% γενετικά όμοιοι, ενώ οι πρώτοι 100%.

Οι συγκριτικές μελέτες διδύμων θεωρούνται παραδοσιακά ο καλύτερος τρόπος για να διερευνηθεί σε ποιο βαθμό τα γονίδια και το περιβάλλον επηρεάζουν κάποιο χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Αν οι όμοιοι δίδυμοι μοιάζουν μεταξύ τους περισσότερο σε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, από ό,τι οι διαφορετικοί δίδυμοι, τότε οι διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες αποδίδονται περισσότερο στα γονίδια παρά στο περιβάλλον.

Όλα τα ζευγάρια διδύμων της μελέτης είχαν μεγαλώσει στο ίδιο περιβάλλον, τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο. Η σύγκριση των σχολικών επιδόσεων μεταξύ των μονοζυγωτικών (όμοιων) με τους διζυγωτικούς (διαφορετικούς) διδύμους επέτρεψε στους επιστήμονες να ξεδιαλύνουν σε ποιό βαθμό η σχολική επίδοση είναι θέμα επιρροής του περιβάλλοντος ή των γονιδίων.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τις επιδόσεις κάθε μαθητή στα διαγωνίσματα γλώσσας, μαθηματικών και άλλων επιστημονικών μαθημάτων έως την ηλικία των 16 ετών. Αντί να συσχετίσουν τις επιδόσεις μόνο με τη νοημοσύνη, αξιολόγησαν κάθε παιδί με βάση μια σειρά από ψυχολογικά και άλλα γνωρίσματα, όπως το επίπεδο νοημοσύνης του, την υγεία του, τον τύπο της προσωπικότητάς του (κίνητρα, αυτοπεποίθηση, εργατικότητα κ.α.) και τα όποια προβλήματα συμπεριφοράς του.

Το συμπέρασμα ήταν ότι οι σχολικές επιδόσεις γενικά είναι κατά τα δύο τρίτα (ποσοστό 62%) θέμα κληρονομικότητας, κάτι που είχε διαφανεί και από παλαιότερες μελέτες, ενώ άλλα επιμέρους χαρακτηριστικά, που επηρεάζουν την μάθηση, είναι ζήτημα γονιδίων σε ποσοστό 35% έως 58%. Ο δείκτης νοημοσύνης εμφανίζει την μεγαλύτερη επιρροή από την κληρονομικότητα σε σχέση με κάθε άλλο ατομικό γνώρισμα του παιδιού.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι τα 83 ατομικά γνωρίσματα που μελέτησαν (νοημοσύνη, προσωπικότητα, συμπεριφορά κ.α.), εξηγούν σε μεγάλο βαθμό (75%) το γενετικό υπόβαθρο της σχολικής επίδοσης. Όπως είπαν, τα ευρήματα δείχνουν πως η κληρονομικότητα των σχολικών επιδόσεων βασίζεται στην κληρονομικότητα μιας μεγάλης γκάμας επιμέρους ατομικών χαρακτηριστικών κάθε παιδιού και όχι μόνο στη νοημοσύνη, όπως συνήθως πιστεύεται.

Με άλλα λόγια, για να τα πάει ένα παιδί καλά στο σχολείο, οι γονείς δεν αρκεί να του έχουν κληροδοτήσει μόνο γονίδια σχετικά με την εξυπνάδα, αλλά και γονίδια σχετικά με πολλά άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία από κοινού στη συνέχεια θα καθορίσουν τις σχολικές επιδόσεις του - σε συνάρτηση πάντα με τις επιδράσεις του περιβάλλοντος, τη συγκυρία και την τύχη.

Η Έβα Κράπολ τόνισε, πως «κληρονομικότητα δεν σημαίνει ότι το κάθε τι είναι προδιαγεγραμμένο. Απλώς σημαίνει ότι τα παιδιά διαφέρουν μεταξύ τους στο κατά πόσο βρίσκουν εύκολη και ευχάριστη την μάθηση και αυτές οι διαφορές επηρεάζονται από τα γονίδια».

Γι' αυτό, όπως επεσήμαναν οι ερευνητές, «τα ευρήματα ενισχύουν την αντίληψη ότι μια πιο εξατομικευμένη προσέγγιση στην εκπαίδευση θα ήταν πιο πετυχημένη από μια προσέγγιση ίδια για όλα τα παιδιά», έτσι ώστε μέσα στην τάξη κάθε παιδί να έχει περισσότερες ευκαιρίες να εστιαστεί στις βαθύτερες κλίσεις και προτιμήσεις του. Τόνισαν επίσης ότι, σε τελευταία ανάλυση, πρέπει να είναι τα παιδιά αυτά που θα επιλέξουν και θα δημιουργήσουν τις δικές τους εμπειρίες σε σχέση με την μάθηση, ανάλογα με τις γενετικές προδιαθέσεις και τις επιρροές του περιβάλλοντος κάθε φορά.

Μελλοντικές γενετικές έρευνες θα επιδιώξουν να εντοπίσουν συγκεκριμένα γονίδια που επηρεάζουν περισσότερο τις σχολικές επιδόσεις.

imerisia.gr

Αυτό τονίζουν οι γυναικολόγοι, που θεωρούν το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών ως μία από τις κύριες αιτίες της γυναικείας υπογονιμότητας. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία το σύνδρομο πλήττει το 5-10% των γυναικών της αναπαραγωγικής ηλικίας (18-45 ετών).

«Σήμερα υπάρχει λύση, αρκεί το σύνδρομο να διαγνωστεί έγκαιρα και να μη ταλαιπωρηθεί η γυναίκα σε ατέρμονες εξετάσεις και θεραπείες που δεν έχουν σχέση με τις πολυκυστικές ωοθήκες», τονίζει ο Διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Αθήνας, τ. Επιμελητής Μαιευτικής Γυναικολογίας του Princess Royal University Hospital London κ. Στέφανος Χανδακάς και συμπληρώνει ότι «η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της νόσου βοηθά τις περισσότερες γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες, κατά 90%, να μείνουν έγκυες, εκτός εάν υπάρχουν άλλοι πιο σοβαροί παράγοντες που συμβάλουν στην υπογονιμότητα».

Έγκαιρη διάγνωση – Συμπτώματα

Η έγκαιρη διάγνωση του συνδρόμου, μπορεί να γίνει αρκεί η γυναίκα να παρατηρήσει αν έχει κάποια από τα βασικά συμπτώματα. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις τα συμπτώματα δεν είναι πάντα ιδιαίτερα εμφανή και συχνά μπορεί να είναι παραπλανητικά.

Σύμφωνα με τους γυναικολόγους τα βασικά συμπτώματα του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών είναι:

- Κύκλοι άνω των 30 ημερών και ελαφρά ακανόνιστοι

- Αυξημένη τριχοφυΐα

- Ακμή

- Λιπαρό δέρμα

- Αύξηση του σωματικού βάρους, κυρίως στην κοιλιακή χώρα

- Προβλήματα ωορρηξίας

- Αποβολές

- Τριχόπτωση

- Προβλήματα υπογονιμότητας

Οι πολυκυστικές ωοθήκες μπορούν να διαγνωστούν με υπερηχογράφημα και με ορμονικό προσδιορισμό συγκεκριμένων ορμονών μέσω μίας εξέτασης αίματος στην αρχή του κύκλου. Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν μέχρι σήμερα οι γυναίκες, που δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, είναι ότι οι περισσότεροι γιατροί στους οποίους απευθύνονται προσπαθούν να θεραπεύσουν ένα σύμπτωμα, π.χ. την ακμή ή το λιπαρό δέρμα και όχι την αιτία της πάθησης.

Αντιμετώπιση Συνδρόμου – Θεραπεία

Σήμερα, υπάρχει τρόπος θεραπείας για τις πολυκυστικές ωοθήκες, με φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Η ενδεδειγμένη θεραπεία θα αποφασιστεί σε συνεργασία με το γυναικολόγο και μετά από τη διεξαγωγή εργαστηριακών και αιματολογικών εξετάσεων. «Για τις γυναίκες που δεν επιθυμούν να μείνουν έγκυες, οι ακανόνιστες περίοδοι, η ακμή και η ανεπιθύμητη τριχοφυΐα μπορούν να αντιμετωπιστούν με ελαφρύ αντισυλληπτικό χάπι», εξηγεί ο Δρ. Χανδακάς και καταλήγει ότι «αντίθετα οι γυναίκες που προσπαθούν να επιτύχουν μία εγκυμοσύνη, θα πρέπει να υποβληθούν σε συγκεκριμένη φαρμακευτική θεραπεία την οποία θα αποφασίσουν με το γιατρός τους».

Σύμφωνα με τους γυναικολόγους οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες που προσπαθούν να επιτύχουν μια εγκυμοσύνη, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι:

Οι πολυκυστικές ωοθήκες είναι η πιο κοινή αιτία υπογονιμότητας στις γυναίκες που δεν κάνουν ωορρηξία

Πρέπει να συζητήσουν με το γιατρό τους, πριν επιχειρήσουν μία εγκυμοσύνη

Να διατηρούν ένα ιδανικό σωματικό βάρος

Ο κίνδυνος αποβολής είναι υψηλότερος σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες

Η πρόκληση ωορρηξίας σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες ενέχει κινδύνους

Οι περισσότερες γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες, κατά 90%, θα μείνουν έγκυες

Τα παιδιά που παίρνουν συχνά αντιβιοτικά πριν την ηλικία των δύο ετών, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, έως ότου γίνουν πέντε ετών, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη δείχνει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στα αντιβιοτικά (ιδίως αυτά που είναι ευρέως φάσματος) και την παχυσαρκία, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει ότι όντως τα εν λόγω φάρμακα ευθύνονται για τα παραπανίσια κιλά των μικρών παιδιών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τσαρλς Μπέιλι του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Φιλαδέλφεια και της Ιατρικής Σχολής Πέρελμαν του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA Pediatrics), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και τους «Τάιμς του Λος Άντζελες», ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 64.500 παιδιά, που αφορούσαν την περίοδο 2001 - 2013.

Οι επιστήμονες συσχέτισαν το βάρος των παιδιών με τη συχνότητα επισκέψεων των γιατρών και συνταγογράφησης αντιβιοτικών. Σχεδόν το 70% των παιδιών είχαν πάρει κάποιου είδους αντιβιοτικά προτού συμπληρώσουν τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους. Κατά μέσο όρο κάθε παιδί είχε πάρει δύο φορές αυτά τα φάρμακα. Όσο περισσότερες φορές ένα παιδί είχε πάρει αντιβιοτικά, τόσο πιθανότερο ήταν να έχει βάρος πάνω από το κανονικό τα επόμενα χρόνια.

Η αύξηση του βάρους σχετιζόταν ιδιαίτερα με τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος που καταπολεμούν μια ευρεία γκάμα παθογόνων μικροοργανισμών και όχι τόσο με τα πιο εξειδικευμένα αντιβιοτικά, που στοχεύουν σε επιμέρους κατηγορίες μικροβίων. Τα παιδιά που είχαν πάρει αντιβιοτικά τουλάχιστον τέσσερις φορές έως την ηλικία των δύο ετών, ήταν κατά μέσο όρο 11% πιθανότερο να γίνουν παχύσαρκα, σε σχέση με όσα δεν είχαν πάρει καθόλου αντιβιοτικά. Αν μία τουλάχιστον από αυτές τις φορές το αντιβιοτικό ήταν ευρέως φάσματος, τότε ο κίνδυνος αυξανόταν στο 17%.

«Εξετάζουμε την πιθανότητα τα αντιβιοτικά να συμβάλλουν πράγματι στον κίνδυνο παχυσαρκίας», δήλωσε ο Τσαρλς Μπέιλι. Αυτό μπορεί να οφείλεται, όπως είπε, στο ότι τα αντιβιοτικά σκοτώνουν μερικά χρήσιμα βακτήρια που ζουν στο στομάχι και στο έντερο, με αποτέλεσμα το σώμα να βρίσκεται πλέον σε μια μειονεκτική κατάσταση που διευκολύνει την παχυσαρκία. Προηγούμενες μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η χρήση αντιβιοτικών οδηγεί σε αύξηση του βάρους, κυρίως επειδή καταστρέφει την ποικιλία των μικροβιακών κοινοτήτων στο έντερο.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν πάντως και την πιθανότητα η αιτία της αυξημένης παχυσαρκίας των παιδιών να μην είναι μόνο τα αντιβιοτικά, αλλά και οι ίδιες οι ασθένειες για τις οποίες χρησιμοποιούνται τα φάρμακα. Άλλοι παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο, είναι ένα οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας, αν το μωρό θήλασε ή όχι, η διατροφή του νηπίου, αν είναι σωματικά δραστήριο κ.α.

Οι παιδίατροι καλούνται να συνταγογραφούν αντιβιοτικά μόνο όταν το παιδί τα χρειάζεται πραγματικά, καθώς έχει παρατηρηθεί διεθνώς μια τάση των γιατρών να δίνουν αντιβιοτικά για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, όταν εξετάζουν κάποιο παιδί που έχει πυρετό και η πρόγνωση της ασθένειας είναι αβέβαιη.

Οι μολύνσεις στα αυτιά των παιδιών είναι μια από τις συχνότερες αιτίες για τη συνταγογράφησή τους, ενώ όχι σπάνια τα αντιβιοτικά χορηγούνται στα μικρά παιδιά που έχουν πονόλαιμο ή πυρετό, με το σκεπτικό να βοηθήσουν το ανοσοποιητικό σύστημά τους που ακόμη δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως. Επίσης, οι ερευνητές συμβουλεύουν τους γονείς να μην πιέζουν εκείνοι τον γιατρό να δώσει αντιβιοτικά στο παιδί τους, ιδίως αν αυτός είναι αρνητικός.

Πρώτο Θέμα

Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60% τα παιδιά αυτά είναι κάτω των 4 ετών.

Ποιες είναι, σύμφωνα με τη μελέτη, οι τροφές που ευθύνονται περισσότερο για τέτοια περιστατικά πνιγμού;

- Οι σκληρές καραμέλες: 15,5%

- Άλλες καραμέλες: 12,8%

- Το κρέας: 12,2%, συμπεριλαμβανομένου και του hot dog

- Τα κόκαλα: 12%

- Τα φρούτα και τα λαχανικά: 9,7%

Παρόλο που μόνο 2,6% των περιστατικών που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο είχαν να κάνουν με hot dog, οι ερευνητές τόνισαν ότι το τρόφιμο αυτό ανήκει σε μία διαφορετική και πιο επικίνδυνη κατηγορία. Το hot dog είναι τροφή που μπορεί να φράξει εντελώς τους αεραγωγούς του παιδιού, με αποτέλεσμα να προκληθεί ακόμα και θάνατος.

Τι θα πρέπει, λοιπόν, να κάνουν οι γονείς για να προστατεύουν τα παιδιά; Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει να μη δίνονται σε παιδιά κάτω των 4 ετών τα εξής τρόφιμα:

- Hot dogs

- Ξηροί καρποί και σπόροι

- Μεγάλα κομμάτια κρέατος ή τυριού

- Ολόκληρες ρόγες από σταφύλι

- Σκληρές ή κολλώδεις καραμέλες

- Ποπ-κορν

- Μεγάλα κομμάτια ωμών λαχανικών

- Τσίχλα

Η νέα μελέτη που πραγματοποίησαν καταδεικνύει ότι η χαμηλή πρόσληψη σιδήρου κατά την εγκυμοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης της διαταραχής.

Στόχος της νέας μελέτης ήταν να εξερευνήσει την πιθανή σχέση μεταξύ πρόσληψης σιδήρου κατά την εγκυμοσύνη και διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το παιδί διατρέχει πενταπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσει αυτισμό εάν η μητέρα δε λάμβανε αρκετό σίδηρο (σε μορφή συμπληρώματος) και ήταν άνω των 35 ετών ή έπασχε από μεταβολικό σύνδρομο (παχυσαρκία, υπέρταση ή διαβήτη).

Οι ερευνητές σημειώνουν πως η έλλειψη σιδήρου είναι η συνηθέστερη διατροφική έλλειψη, ιδιαίτερα για τις εγκυμονούσες.

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την εγκεφαλική ανάπτυξη του εμβρύου. Συμβάλλει στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών και μυελίνης, η οποία προστατεύει το νευρικό σύστημα, ενώ είναι απαραίτητος και για την ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Οι τρεις αυτοί παράγοντες συνδέονται στενά με την εκδήλωση των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση American Journal of Epidemiology.

onmed.gr

είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα ορισμένων φθαλικών ενώσεων (ή φθαλικών εστέρων), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει το άσθμα ενός παιδιού με την προγεννητική έκθεσή του σε αυτές τις κοινές χημικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορα προϊόντα ενός νοικοκυριού, όπως πλαστικές συσκευασίες, συνθετικά αρώματα, επιστρώσεις πατωμάτων, απωθητικά εντόμων, πλαστικές κουρτίνες μπανιερών κ.α., ακόμη και σε τιμόνια ή ταμπλό αυτοκινήτων.

Οι ερευνητές των Σχολών Δημόσιας Υγείας των Πανεπιστημίων Κολούμπια και Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή επιστημών περιβαλλοντικής υγείας Ρόμπιν Γουάιατ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Environmental Health Perspectives", μελέτησαν 300 έγκυες γυναίκες και τα παιδιά τους. Τα επίπεδα τεσσάρων ύποπτων φθαλικών ενώσεων μετρήθηκαν μέσω χημικών μεταβολιτών στα ούρα. Τα δείγματα συλλέχθηκαν από τις μητέρες στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, καθώς επίσης -μετά από χρόνια- από τα παιδιά τους σε ηλικία τριών, πέντε και επτά ετών.

Οι ερευνητές συνέκριναν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος σε ένα παιδί ηλικίας πέντε έως 11 ετών, ανάλογα αν αυτό είχε γεννηθεί από μητέρα με χαμηλά ή υψηλά επίπεδα φθαλικών ενώσεων στον οργανισμό της κατά την εγκυμοσύνη της. Από τα 300 παιδιά, σχεδόν το ένα τρίτο (94) εμφάνισαν κάποια μορφή άσθματος, ενώ άλλα 60 είχαν δύσνποια και παρεμφερή συμπτώματα αλλά χωρίς διάγνωση άσθματος.

Από τις τέσσερις ενώσεις που μελετήθηκαν, δύο βρέθηκαν «ένοχες» (butylbenzyl phthalate ή BBzP και di-n-butyl phthalate ή DnBP) και δύο «αθώες» (di-2-ethylhexyl phthalate και diethyl phathalate). Οι δύο πρώτες ενώσεις αυξάνουν κατά 72% και 78% αντίστοιχα τον κίνδυνο εκδήλωσης παιδικού άσθματος.

«Όλοι, από τους γονείς έως τους δημόσιους παράγοντες, ανησυχούν για την απότομη αύξηση στον αριθμό των παιδιών που εκδηλώνουν άσθμα. Ο στόχος μας είναι να προσπαθήσουμε να φέρουμε στο φως τις αιτίες αυτής της επιδημίας, ώστε να μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα μικρά παιδιά από αυτή την εξουθενωτική κατάσταση», δήλωσε ο Γουάιατ και πρόσθεσε ότι οι δύο συγκεκριμένες χημικές ουσίες θα πρέπει πλέον να προστεθούν στον κατάλογο των γνωστών παραγόντων κινδύνου. 'Αλλοι παράγοντες κινδύνου για άσθμα είναι το κάπνισμα (ενεργητικό και παθητικό), η ρύπανση του αέρα, η παχυσαρκία, το ιστορικό αλλεργιών κ.α.

Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες φθαλικές ενώσεις (μεταξύ των οποίων και οι δύο επίμαχες) έχουν απαγορευτεί στα παιγνίδια, όχι όμως σε άλλες χρήσεις. Επιπλέον, δεν αναφέρονται πάντα στις ετικέτες με τα συστατικά ενός προϊόντος.

«Τα έμβρυα είναι υπερβολικά ευάλωτα κατά την εγκυμοσύνη. Αν και εναπόκειται στις μητέρες να κάνουν ό,τι μπορούν για να τα προστατεύσουν, στην πραγματικότητα είναι αβοήθητες στην περίπτωση των φθαλικών, όπως τα BBzP και DnBP, καθώς δεν μπορούν να τα αποφύγουν. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά, πρέπει να προστατεύουμε τις εγκύους γυναίκες», δήλωσε η βασική ερευνήτρια Ρέιτσελ Μίλερ, καθηγήτρια παιδιατρικής και περιβαλλοντικής υγείας στην Ιατρική Σχολή του Κολούμπια.

Είναι αξιοσημείωτο ότι σε όλα -πλην ενός μόνο- τα δείγματα ούρων των εγκύων και των παιδιών που αναλύθηκαν, υπήρχαν και οι τέσσερις φθαλικές ενώσεις που εξετάστηκαν, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονταν από οριακές έως μεγάλες. Είναι πάντως άγνωστο ποιά προϊόντα ήσαν αυτά που συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του επιπέδου κάποιας φθαλικής ουσίας.

Προς το παρόν, εξάλλου, οι επιστήμονες αγνοούν μέσω ποιού ακριβώς μηχανισμού οι φθαλικές ενώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο άσθματος. Η πρόκληση φλεγμονής και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να παίζουν ρόλο εν προκειμένω.

Προηγούμενες έρευνες των ίδιων επιστημόνων, το 2012 και 2013, είχαν δείξει ότι η προγεννητική έκθεση σε φθαλικές ενώσεις αυξάνει τον κίνδυνο για παιδικό έκζεμα, ενώ η έκθεση σε διφαινόλη Α (ΒΡΑ) στην αρχή της παιδικής ηλικίας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παιδικού άσθματος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ