Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Σεν Λιούις της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας Άμπερ Κούπερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», μελέτησαν στοιχεία για περίπου 31.600 άτομα, μεταξύ των οποίων 1.442 γυναίκες σε εμμηνόπαυση, με μέση ηλικία 61 ετών.

Είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει σε μεγάλη κλίμακα την πιθανή σχέση μεταξύ εμμηνόπαυσης και χημικών. Στο παρελθόν είχαν γίνει μικρότερες έρευνες για λιγότερες χημικές ουσίες.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα από το αίμα και τα ούρα των συμμετεχόντων, ψάχνοντας την παρουσία 111 χημικών ουσιών που είναι ύποπτες ότι παρεμβαίνουν στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των ορμονών εντός του σώματος. Από τα 111 χημικά, 15 εντοπίστηκαν να έχουν μεγαλύτερη από τα άλλα συσχέτιση με την πρόωρη εμμηνόπαυση: Εννέα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), τρία εντομοκτόνα, δύο φθαλικές ενώσεις και ένα τοξικό φουράνιο.

Όπως είπε η Άμπερ Κούπερ, τα ευρήματα της νέας μελέτης δείχνουν ότι «τα χημικά που συνδέονται με την πρόωρη εμμηνόπαυση, μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρη διακοπή λειτουργίας των ωοθηκών, πράγμα που ως κοινωνία θα έπρεπε να μας ανησυχεί».

Η πρόωρη εμμηνόπαυση όχι μόνο επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα του γυναικείου πληθυσμού, αλλά, επίσης, σχετίζεται πιθανώς με την πρόωρη εμφάνιση προβλημάτων υγείας, όπως καρδιοπάθειας, οστεοπόρωσης, κ.α. Άλλα προβλήματα που έχουν συσχετιστεί με ορισμένα από τα ίδια χημικά, περιλαμβάνουν τον καρκίνο, το μεταβολικό σύνδρομο και -στα κορίτσια- την πρόωρη εμφάνιση της εφηβείας.

«Η έκθεση σε πολλά από αυτά τα χημικά είναι πέρα από τον έλεγχό μας, επειδή βρίσκονται στο χώμα, στο νερό και στον αέρα. Μπορούμε, όμως, να μάθουμε περισσότερα πράγματα γι” αυτές τις ουσίες και την καθημερινή έκθεσή μας σε αυτές, αποκτώντας μεγαλύτερη επίγνωση για τα πλαστικά και για τα άλλα οικιακά προϊόντα που χρησιμοποιούμε», δήλωσε η Άμπερ Κούπερ.

Για παράδειγμα, όταν γίνεται χρήση φούρνου μικροκυμάτων για το ζέσταμα του φαγητού, οι ερευνητές συνιστούν να χρησιμοποιούνται γυάλινα ή χάρτινα δοχεία αντί για πλαστικά. Επίσης, συμβουλεύουν τους καταναλωτές να μαθαίνουν περισσότερα πράγματα για τα συστατικά που υπάρχουν σε διάφορα καλλυντικά, προϊόντα περιποίησης, συσκευασίας, κ.α.

Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση:

http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.011605

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Απάντηση στο ερώτημα του αν όντως υπάρχει αυτό που λέμε αγάπη επιχείρησαν να δώσουν ερευνητές (οικονομολόγοι), οι οποίοι σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, υποστηρίζουν πως αρκεί να απαντήσει κανείς σε δύο απλές ερωτήσεις για να… προβλέψει τις πιθανότητες να… χωρίσει από το/τη σύντροφό του στο μέλλον.

Κι αυτές δεν είναι άλλες από τις εξής: «Πόσο ευτυχισμένος είσαι μέσα στο γάμο σου, σε σχέση με το πόσο ευτυχισμένος θα ήσουν εκτός αυτού;» και «Πώς πιστεύεις ότι απάντησε ο/η σύντροφός σου στο προηγούμενο ερώτημα;».

Πίσω στη δεκαετία του 1980, μια ομάδα επιστημόνων έθεσε αυτά τα δύο ερωτήματα σε 4.242 ζευγάρια, τα οποία επανέλαβε ξανά περίπου έξι χρόνια μετά.

Οι οικονομολόγοι Leora Friedberg και Steven Stern από το πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, ανέλυσαν τα δεδομένα και βρήκαν –όπως ήταν αναμενόμενο- ότι οι άνθρωποι που πίστευαν ότι δε θα ήταν σε χειρότερη κατάσταση αν ήταν single απ’ ό,τι αν παρέμεναν παντρεμένοι, τελικά είχαν περισσότερες πιθανότητες να καταλήξουν single.

Όμως, οι άνθρωποι που υπερεκτίμησαν το πόσο ευτυχισμένοι ήταν οι σύντροφοί τους μέσα στη σχέση τους, είχαν ακόμη περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν μόνοι έξι χρόνια μετά.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, μόνο το 40,9% των ζευγαριών κατάφερε να απαντήσει με ακρίβεια πώς θα απαντούσε ο/η σύντροφός του στα παραπάνω ερωτήματα.

Αυτό σημαίνει, ότι σχεδόν το 60% των ζευγαριών είχαν ατελή πληροφόρηση ο ένας για τον άλλον και σχεδόν το ένα τέταρτο εξ αυτών είχε «σοβαρές διαφορές» στα γενικότερα επίπεδα ευτυχίας.

Οι γυναίκες έτειναν να πιστεύουν ότι οι άντρες τους θα ήταν χειρότερα χωρίς αυτές, απ’ ό,τι πίστευαν οι ίδιοι οι σύζυγοι για τον εαυτό τους, ενώ οι άντρες είχαν την ακριβώς αντίθετη άποψη.

Σε γενικές γραμμές, περίπου το 7% των ζευγαριών του δείγματος που μελετήθηκε, είχε πάρει διαζύγιο όταν διενεργήθηκε το δεύτερο στάδιο της έρευνας.

Ανάμεσα σε αυτούς που αξιολόγησαν σωστά το πόσο δυστυχισμένος μπορεί να ήταν ο σύντροφός τους σε περίπτωση χωρισμού, το ποσοστό διαζυγίου ήταν λιγότερο από 6%.

Από τους άντρες που υπερεκτίμησαν το πόσο δυστυχισμένες θα έκανε ένα διαζύγιο τις γυναίκες τους, το 13% κατέληξε single, με το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες να είναι 14,5%.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η υπερεκτίμηση του πόσο ευτυχισμένος είναι ο άλλος επηρεάζει τα ζευγάρια στο να καταφέρουν να επιλύουν τις συγκρούσεις και τις διαφορές τους μέσα από τη διαπραγμάτευση.

Σύμφωνα με τη θεωρία της διαπραγμάτευσης, όσο περισσότερο ο ένας σύζυγος παραγνωρίζει την ευτυχία του/της συντρόφου του, τόσο πιο πιθανό είναι να διαπραγματευτεί «πολύ σκληρά» και να καταλήξει να κάνει κάποιο λάθος.

«Για παράδειγμα, αν πιστεύω ότι η σύζυγός μου είναι πολύ ευτυχισμένη στο γάμο μας, μπορεί να την πιέσω να κάνει περισσότερες δουλειές του σπιτιού ή να συνεισφέρει περισσότερο οικονομικά στο οικογενειακό εισόδημα» εξήγησε ο καθηγητής Stern. «Αν όμως, εν αγνοία μου, εκείνη είναι χλιαρή απέναντι στο γάμο, ή αν ενδιαφέρεται γι’ αυτή κάποιος πολύ εμφανίσιμος τύπος, τότε μπορεί να αποφασίσει τελικά ότι ένα διαζύγιο μπορεί να είναι μια καλύτερη επιλογή για τον εαυτό της».

Σε αυτό το σενάριο, ένα πολύ σκληρό παζάρι, με βάση την εσφαλμένη εκτίμηση της ευτυχίας ενός εταίρου, θα οδηγήσει σε διαζύγιο που διαφορετικά θα μπορούσε να μην έχει συμβεί.

«Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι δεν είναι τόσο σκληροί διαπραγματευτές, όσο θα μπορούσαν να είναι και στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να περιλάβουμε την έννοια της φροντίδας στο μοντέλο για να έχει νόημα» πρόσθεσε η καθηγήτρια Friedberg. «Η ιδέα της αγάπης εδώ, είναι ότι αποκομίζεις κάποιο βαθμό ευτυχίας από το/τη σύντροφό σου απλά όντας ευτυχισμένος. Για παράδειγμα, μπορεί να συμφωνήσω να κάνω περισσότερες δουλειές του σπιτιού, κάτι που μπορεί να μειώσει σε κάποιο βαθμό την προσωπική μου ευτυχία, όμως αυτό το αναπληρώνω από το αίσθημα ευτυχίας που αποκομίζω, γνωρίζοντας ότι θα ωφεληθεί από αυτό ο/η σύντροφός μου».

Τα ευρήματα αυτά, καταλήγουν οι ερευνητές, αποκαλύπτουν πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζει κανείς πόσο πρόθυμος είναι ο/η σύντροφός του να φύγει από τη σχέση προτού επιλέξει για ποια πράγματα θα συγκρουστεί μαζί του/της.

Newsbeast.gr

Το νέο εμβόλιο θα προστατεύει από εννέα υπότυπους του ιού και θα προσφέρει μεγαλύτερη κάλυψη από τα εμβόλια που κυκλοφορούν σήμερα. Μέχρι να κυκλοφορήσει το νέο εμβόλιο, στην Ελλάδα τα κορίτσια και για πρώτη φορά και οι ομοφυλόφιλοι άντρες ηλικίας μέχρι 26 ετών έχουν τη δυνατότητα να εμβολιάζονται δωρεάν με τα υπάρχοντα εμβόλια.

Να σημειωθεί ότι ο ιός HPV εκτός από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας ενοχοποιείται για το 80-85% των περιστατικών καρκίνου του πρωκτού και το 45% του καρκίνου του πέους.

Στην Ελλάδα, με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών του 2015, αυξάνεται η εμβολιαστική κάλυψη κατά του ιού HPV. Με βάση το νέο Εθνικό Πρόγραμμα, που ισχύει από τις 22 Ιανουαρίου ο εμβολιασμός συστήνεται σε ακόμα μικρότερη ηλικία στους έφηβους, που είναι τα 11 έτη. Από τα 11 έως τα 15 έτη το εμβόλιο θα γίνεται σε δύο δόσεις με μεσοδιάστημα 6 μηνών.

Για τις ηλικίες μετά τα 15 έτη χορηγούνται τρεις δόσεις του εμβολίου. Το εμβόλιο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016 θα χορηγείται στις γυναίκες 18-26 ετών δωρεάν, επομένως θα πρέπει να εμβολιαστούν όλες οι γυναίκες που θέλουν να κάνουν χρήση της δωρεάν χορήγησής του. Μετά το 2016 το εμβόλιο θα χορηγείται δωρεάν μόνο στις ηλικίες 11 με 18.

«Μέχρι σήμερα ο εμβολιασμός κατά του ιού HPV αφορούσε μόνο τα κορίτσια, ενώ για πρώτη φορά το εμβόλιο αποζημιώνεται δωρεάν και στους ομοφυλόφιλους άνδρες κάτω των 26 ετών. Αυτή η ένταξη δείχνει την μελλοντική πρόθεση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών να συμπεριλάβει και τα αγόρια στο Εθνικό Πρόγραμμα, αφού ο ιός ΗPV και οι επιπτώσεις του δεν αφορούν μόνο τον γυναικείο πληθυσμό, αλλά και τον αντρικό, καθώς νοσήματα σχετιζόμενα με τον HPV εμφανίζονται και στους άνδρες π.χ. γεννητικά κονδυλώματα, καρκίνος πέους, καρκίνος πρωκτού, αλλά και ορισμένες μορφές του καρκίνου του στοματοφάρυγγα, της στοματικής κοιλότητας και λάρυγγα, που έχουν υπερδιπλάσια συχνότητα στους άνδρες», επισήμανε ο καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας στο ΑΠΘ, Θεόδωρος Αγοραστός, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, με αφορμή το 2ο HPV Σεμινάριο που θα πραγματοποιηθεί στις 31 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη.

Πρόληψη με HPV DNA test

Σύμφωνα με μεγάλες διεθνείς μελέτες αλλά και όπως προκύπτει από τη μοναδική πολυκεντρική ελληνική μελέτη το HPV DNA test υπερέχει έναντι του τεστ Παπανικολάου, ως μεθόδου πληθυσμιακού ελέγχου για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Όπως ανέφερε ο κ Αγοραστός η ελληνική μελέτη έδειξε ότι η ευαισθησία του τεστ Παπανικολάου για την αναγνώριση των προκαρκινικών αλλοιώσεων στο τράχηλο μήτρας είναι 53% (όσο περίπου και στις διεθνείς μελέτες), ενώ η αντίστοιχη ευαισθησία του HPV DNA test είναι 100% (επίσης ανάλογη ή ελαφρώς υψηλότερη αυτής των διεθνών μελετών). Παράλληλα, φάνηκε ότι με την εφαρμοζόμενη αυτή μέθοδο η ταυτόχρονη ανίχνευση των πλέον επικίνδυνων τύπων 16 και 18 του ιού μπορεί να υποκαταστήσει σε αξιοπιστία την κυτταρολογία στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η αναγνώριση των γυναικών με προκαρκινική αλλοίωση μεταξύ αυτών που είναι απλώς θετικές σε ογκογόνους τύπους του ιού.

Η μελέτη διενεργήθηκε κατά τα τελευταία 3 χρόνια σε Πανεπιστημιακές Κλινικές και Εργαστήρια της Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Λάρισας και Αλεξανδρούπολης, Κλινικές και Εργαστήρια του Ε.Σ.Υ. και Κέντρο Οικογενειακού Προγραμματισμού της Θεσσαλονίκης από το 2012 έως το 2014 και αφορούσε περί τις 4.000 γυναίκες,

«Σύμφωνα με τις μεγάλες διεθνείς μελέτες ένα αρνητικό HPV DNA test προσφέρει διπλάσια περίπου εξασφάλιση στην γυναίκα, δεν υπάρχει στον τράχηλό της προκαρκινική αλλοίωση και μάλιστα για διπλάσιο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με το τεστ Παπανικολάου. Παράλληλα πιστοποιήθηκε ότι η αναγνώριση γυναικών με προκαρκινικές αλλοιώσεις ή διηθητικό καρκίνο τραχήλου μήτρας με εφαρμογή του HPV DNA test γίνεται περίπου 2-3 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι αν εφαρμοσθεί για τον ίδιο λόγο το τεστ Παπανικολάου.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν την βάση επί της οποίας στηριζόμενες ανάλογες διεθνείς στατιστικές και οικονομικές μελέτες απέδειξαν τη σαφή βελτίωση της σχέσης κόστους-οφέλους υπέρ της εφαρμογής του HPV DNA test, αντί του επί 60 περίπου χρόνια εφαρμοζόμενου τεστ Παπανικολάου. Για τους λόγους αυτούς, επίκειται η αλλαγή του μοντέλου δευτερογενούς πρόληψης του καρκίνου του τραχήλου διεθνώς, μετά δε από πολύ πρόσφατες δημοσιεύσεις των συμπερασμάτων όλων των συναφών Επιστημονικών Εταιρειών και Σωμάτων στις ΗΠΑ, επίκειται και εκεί η αλλαγή του από τριετίας εφαρμοζόμενου «διπλού τεστ» (Pap test + HPV DNA test) υπέρ της εφαρμογής μόνο του δεύτερου» ανέφερε ο κύριος Αγοραστός και κατέληξε.

Η εναλλακτική λύση της διενέργειας του HPV DNA test μέσω λήψης του κυτταρικού υλικού από τον κόλπο και τράχηλο από την ίδια τη γυναίκα (αυτολήψη – self sampling) κερδίζει διαρκώς έδαφος διεθνώς. Στόχος είναι τόσο οι γυναίκες, που παρ’ όλο που ζουν σε προηγμένα κράτη δεν υποβάλλονται τακτικά σε προληπτικό έλεγχο, όσο και οι γυναίκες που ζουν σε αναπτυσσόμενα ή υπανάπτυκτα κράτη, όπου δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ένα οργανωμένο σύστημα προληπτικού ελέγχου.

Η έναρξη εφαρμογής στο πλαίσιο πιλοτικών προγραμμάτων του HPV DNA testing μέσω self-sampling στην Ελλάδα – στην οποία το ποσοστό τακτικής διενέργειας τεστ Παπανικολάου δεν υπερβαίνει το 30% – δείχνει μέχρι στιγμής την πολύ μεγάλη αποδοχή της μεθόδου από πλευράς των γυναικών, την σαφή προτίμηση αυτής της μεθόδου σε σύγκριση με τις μεθόδους που απαιτούν την προσέλευση σε Ιατρεία, Κέντρα Υγείας ή Νοσοκομεία.

enikos.gr

Η ωκυτοκίνη εκλύεται στον οργανισμό σε διαφορετικές περιστάσεις. Υψηλές ποσότητές της εκλύονται όταν ερωτευόμαστε, όταν έχουμε οργασμό, όταν οι γυναίκες γεννούν ή θηλάζουν καθώς έτσι δένονται με το μωρό τους.

Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες η ωκυτοκίνη δρα ακόμη και «πυροσβεστικά» στα προβλήματα των σχέσεων κάνοντας, εκτός των άλλων, τους παντρεμένους άνδρες να κρατούν αποστάσεις από άλλες γυναίκες εκτός της συζύγου τους.

Τώρα όμως η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» δείχνει ότι άτομα που έλαβαν ωκυτοκίνη έλεγαν πιο ακραία ψέματα χωρίς δισταγμό σε σύγκριση με άλλα που έλαβαν εικονική ορμόνη.

«Προκειμένου να προστατεύσουν την ομάδα τους οι άνθρωποι μπορεί να φερθούν ανήθικα παρακάμπτοντας την αλήθεια» αναφέρει η ερευνητική ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν οι Σαούλ Σάλβι από το Ben-Gurion και Κάρστεν ντε Ντρου από το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ, και προσθέτει: «Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, οι τάσεις αυτές φαίνεται να συνδέονται με την ωκυτοκίνη, ένα νευροπεπτίδιο που είναι γνωστό ότι προάγει τους δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων και τη συνεργασία».

Δεν έχει πολύ καιρό που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο, κι όμως ο 23χρονος Βρετανός James Roberts εφηύρε μια συσκευή, η οποία θα μπορούσε να σώσει χιλιάδες ζωές.

Ο νεαρός εφευρέτης δημιούργησε μια φουσκωτή θερμοκοιτίδα, το κόστος της οποίας ανέρχεται μόλις στα 395 δολάρια και θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στις πιο φτωχές χώρες, όπου είναι πιο δύσκολο να αποκτηθεί μια κανονική μονάδα καθώς το κόστος της αγγίζει τα 48.000 δολάρια.

Μια μέρα, θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί και ως μια φορητή συσκευή από διασώστες ή ακόμη και ως μια λύση έκτακτης ανάγκης στα νοσοκομεία, αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline.

O James αποφοίτησε το περασμένο καλοκαίρι από το πανεπιστήμιο Loughborough και πρόσφατα βραβεύθηκε για το σχέδιό του με το διεθνές βραβείο James Dyson Award.

Ο 23χρονος νεαρός αποφάσισε να πουλήσει το αυτοκίνητό του για να χρηματοδοτήσει το φιλόδοξο σχέδιό του και να κατασκευάσει το πρωτότυπό του. Ξεχώρισε ανάμεσα σε 18 υποψηφίους από διαφορετικές χώρες.

Ο James σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που κέρδισε από τη βράβευσή του (47.500 δολάρια) για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών για τη συσκευή του -που ονόμασε «Mom»- η οποία ελπίζει ότι θα καταφέρει να περάσει τα «τεστ» και να υιοθετηθεί από τα νοσοκομεία της πατρίδας του και του εξωτερικού.

Η μελέτη διαπίστωσε, επίσης, ότι τα κορίτσια «κολλάνε» περισσότερες ώρες, σε σχέση με τα αγόρια, μπροστά σε κάποια οθόνη. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το μέγιστο των δύο ωρών τη μέρα μπροστά σε μια οθόνη, που εδώ και χρόνια αποτελεί τη σύσταση των ειδικών, στην εποχή μας πολύ εύκολα καταστρατηγείται από τα παιδιά, ιδίως από τα κορίτσια.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, με επικεφαλής τον Στέφεν Χιούτον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας «BMC Public Health», μελέτησαν 2.620 παιδιά ηλικίας οκτώ έως 16 ετών από δημοτικά και γυμνάσια.

Ερωτηματολόγιο

Τα παιδιά κλήθηκαν να απαντήσουν πόσες ώρες μέσα στην ημέρα χρησιμοποιούν τις διάφορες συσκευές (τηλεόραση, φορητός υπολογιστής, ταμπλέτα, κονσόλα παιγνιδιών, iPod κ.α.), πριν το σχολείο, στη διάρκεια του σχολείου και μετά από αυτό.

Σχεδόν δύο στα τρία παιδιά (ποσοστό 63%) ξεπερνούν τη σύσταση να μην βρίσκονται μπροστά σε μια οθόνη για πάνω από δύο ώρες. Οι παραβάσεις του δίωρου διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία: αφορούν το 45% των παιδιών οκτώ ετών και το 80% των παιδιών 14 έως 15 ετών, πράγμα που δείχνει ότι, όσο μεγαλώνει ένα παιδί, τόσο περισσότερο «κολλάει» στις οθόνες των διαφόρων συσκευών.

Η πιο δημοφιλής οθόνη είναι της τηλεόρασης (90% των παιδιών) και ακολουθούν από απόσταση, αλλά πολύ κοντά μεταξύ τους, ο φορητός υπολογιστής (59%), ο υπολογιστής-ταμπλέτα (58%) και το κινητό τηλέφωνο (57%).

Τα αγόρια

Τα αγόρια είναι πιο πιθανό από ό,τι τα κορίτσια να υπερβούν το όριο του δίωρου, όταν παίζουν βιντεοπαιγνίδια, αλλά τα κορίτσια είναι πιθανότερο σε σχέση με τα αγόρια να περνούν πάνω από δύο ώρες μπροστά από κάποια οθόνη, ασχολούμενες με τα κοινωνικά δίκτυα ή βλέποντας ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Στην ηλικία των 15 ετών, ένα κορίτσι είναι 15 φορές πιο πιθανό να ξεπερνά το συνιστώμενο δίωρο παρακολούθησης σε μια οθόνη, σε σχέση με ένα κορίτσι οκτώ ετών, και επτά φορές πιο πιθανό σε σχέση με ένα 15χρονο αγόρι.

Όπως είπε ο Στέφεν Χιούτον, μετά την ευρεία εξάπλωση των φορητών συσκευών τα τελευταία χρόνια, είναι μάλλον μη ρεαλιστικό να επιμένει κανείς στη σύσταση για δίωρη παρακολούθηση μέσα στην ημέρα. Έτσι, οι σχετικές οδηγίες θα έπρεπε μάλλον να αναθεωρηθούν, καθώς υιοθετήθηκαν σε μια παλαιότερη εποχή, όταν δεν υπήρχαν ούτε ταμπλέτες, ούτε «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα.

Συνήθως ως ορόσημο θεωρείται η σύσταση από το 2001 της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής ότι τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν πρέπει να εκτίθενται καθόλου σε οθόνες, ενώ αυτά άνω των δύο ετών να μην ξεπερνούν τις δύο ώρες. Οι συστάσεις αυτές είχαν λάβει κυρίως υπόψη την χρήση τηλεοράσεων και κονσολών για βιντεοπαιγνίδια, αλλά όχι άλλων ηλεκτρονικών συσκευών.

Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, η παρατεταμένη χρήση οθονών σχετίζεται με διάφορα σωματικά και ψυχικά προβλήματα, όπως με αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και άγχους στους εφήβους.

Το ξέρατε όμως, ότι τα πολλά καρτούν κάνουν κακό στα παιδιά; Και όμως, κάποιες πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι τα κινούμενα σχέδια επηρεάζουν αρνητικά τη διαδικασία της μάθησης. Όσο περίεργο και αν σας φαίνεται,σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες τα κινούμενα σχέδια που έχουν γρήγορες εναλλαγές εικόνων, είναι ακατάλληλα για τη μαθησιακή λειτουργία.

Όπως διαπίστωσαν, τα παιδιά που τα παρακολουθούν,συνηθίζουν στη γρήγορη ταχύτητα, πράγμα που δυσκολεύει την ικανότητά τους να συγκεντρώνονται και συνεπώς να μαθαίνουν.

Όσο λοιπόν και αν λατρεύει το παιδί σας τα κινούμενα σχέδια και σας παρακαλάει να τα απολαύσει στον υπολογιστή ή στην τηλεόραση, μην επαναπαύεστε και ενδίδετε πάντα με μέτρο! Μην ξεχνάτε ότι πάντα μία καλή εναλλακτική είναι τα βιβλία ακόμα και αυτά που είναι εικονογραφημένα!

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του πανεπιστημιακού νοσοκομείου παίδων Σεν-Ζυστίν, με επικεφαλής τις δρες Καρολάϊν Φιτζπάτρικ και Λίντα Παγκάνι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο διεθνές ιατρικό περιοδικό «International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity», κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έκθεση των παιδιών στην τηλεόραση κατά την προσχολική ηλικία αποτελεί βασικό παράγοντα συσσώρευσης λίπους και αύξησης του πάχους στο δημοτικό.

Εκτός όμως από τις συνέπειες για το πάχος, υπάρχουν επιπτώσεις στην μυϊκή ικανότητα και στις αθλητικές επιδόσεις των παιδιών. Για παράδειγμα, κάθε παραπάνω ώρα παρακολούθησης τηλεόρασης μέσα στην εβδομάδα από ένα παιδί ηλικίας περίπου 2,5 ετών, σχετίζεται με μια μείωση κατά περίπου ένα τρίτο του εκατοστού στην απόσταση που μπορεί να κάνει άλμα εις μήκος ένα παιδί του δημοτικού.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, όσο πιο δύσκολα τα καταφέρνει ένα παιδί στα σπορ στο σχολείο, τόσο αυτή η αρνητική προδιάθεση θα τον επηρεάζει στην ενήλικη ζωή του σε σχέση με τις κάθε είδους σωματικές δραστηριότητες, τι οποίες θα τείνει συνεχώς να αποφεύγει.

«Το συμπέρασμα είναι ότι η παρακολούθηση πολλής τηλεόρασης δεν είναι καλό πράγμα», δήλωσε η Παγκάνι.

iatropedia.gr

Σύμφωνα με τις μετρήσεις των Βρετανών ερευνητών, στα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου εντοπίζονται διπλάσια σε αριθμό αλλά και πιο επικίνδυνα βακτήρια, από όσα υπάρχουν σε μία μέση τουαλέτα.

Πιο συγκεκριμένα ενώ εντοπίστηκαν 100 βακτήρια ανά τετραγωνικό εκατοστό παιδικού καθίσματος, μία τουαλέτα φιλοξενεί μόλις 50.

Μάλιστα άμεσα στα βακτήρια που εντοπίστηκαν στα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου συγκαταλέγονται και ορισμένα εξαιρετικά επικίνδυνα, υπεύθυνα για σοβαρές ασθένειες μεταξύ των οποίων το E.Coli και σαλμονέλα.

Ωστόσο, τα επίφοβα αποτελέσματα δε σταμάτησαν εδώ.

Στην αποκάλυψη ότι υπάρχουν 700, κατά μέσο όρο, διαφορετικά είδη βακτηρίων ανά τετραγωνική ίντσα τιμονιού, οδηγήθηκαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Queen Mary στο Λονδίνο, έπειτα από έρευνα που πραγματοποίησαν σε ικανοποιητικό δείγμα αυτοκινήτων.

Το πορτμπαγκάζ αποτέλεσε το επόμενο αντικείμενο μελέτης. Εκεί «κατασκηνώνουν» περίπου 1.000 διαφορετικά είδη βακτηρίων,

Η συχνή τοπική καθαριότητα του αυτοκινήτου, το εξωτερικό και εσωτερικό πλύσιμο και η προσωπική μας σωστή υγιεινή αποτελούν τα σημεία κλειδιά για τη βελτίωση της κατάστασης

Πηγές: healthpro.gr-neolaia.gr

Περισσότερο εκτεθειμένα είναι παιδιά και έφηβοι από τους ενήλικες, στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία ραδιοσυχνοτήτων (RF / EMF), που εκπέμπουν οι συσκευές Wi-Fi, αλλά και τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις, οι φούρνοι μικροκυμάτων, τα κινητά τηλέφωνα. Μάλιστα οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα σημερινά όρια είναι ανεπαρκή και πρέπει να αναθεωρηθούν.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Microscopy and Ultrastructure και αναπαρήγαγε το Forbes:

- Τα παιδιά απορροφούν μεγαλύτερη ποσότητα ακτινοβολίας μικροκυμάτων από τους ενήλικες, καθώς τα κρανία των παιδιών είναι λεπτότερα από των ενηλίκων και αποθηκεύουν περισσότερη ακτινοβολία στον εγκεφαλικό ιστό.

- Τα έμβρυα είναι ακόμα πιο ευάλωτα από τα παιδιά.

- Οι έφηβες και οι γυναίκες δεν θα πρέπει να τοποθετούν το κινητό τους κοντά στο στήθος τους ή στο κεφάλι τους.

- Στο κινητό θα πρέπει να υπάρχουν προειδοποιήσεις για τους κινδύνους από την υπερέκθεση στην ακτινοβολία

- Οι κυβερνήσεις έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις, όμως το μεγαλύτερο μέρος του κοινού τις αγνοεί.

- Οι τρέχουσες τιμές στα όρια έκθεσης είναι ανεπαρκείς και πρέπει να αναθεωρηθούν.

- Οι ασύρματες συσκευές είναι ραδιοπομποί, όχι παιχνίδια. Η πώληση τους στα καταστήματα παιχνιδιών θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, ακόμη και να απαγορευτεί.

Στην έρευνα γίνεται επίκληση μελετών οι οποίες προειδοποιούν για κινδύνους στην υγεία που προκύπτουν από την έκθεση σε ραδιοσυχνότητες / EMF και οι οποίες συνδέονται με καρκίνους του εγκεφάλου και στους σιελογόνους αδένες, με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων, και με καρκίνο του μαστού.

Επιπλέον γίνεται αναφορά και σε άρθρο του περασμένου Αυγούστου στο networkworld.com με τίτλο «Το Wi-Fi μας σκοτώνει αργά;». Εκεί, ο συντάκτης του άρθρου αναρωτιέται αν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που είναι χρήσιμα για την πρόοδο και την επικοινωνία είναι ασφαλή για την υγεία. Διερωτάται μάλιστα αν, όταν σε 50-100 χρόνια κοιτάξουμε πίσω θα θυμόμαστε ότι το Wi-Fi και τα κινητά τηλέφωνα ήταν υπεύθυνοι για την μεγαλύτερη κρίση της υγείας στην ανθρώπινη ιστορία.

iefimerida.gr

Οι Αμερικανοί μαιευτήρες-γυναικολόγοι προωθούν την αλλαγή του ορισμού της γέννησης που γίνεται «στην ώρα της», προκειμένου να διακρίνουν μεταξύ διαφορετικών περιπτώσεων, ανάλογα με την ακριβή διάρκεια του εγκυμοσύνης.

Έτσι ένα μωρό που γεννιέται μεταξύ της 37ης και της 39ης εβδομάδας της κύησης, θα θεωρείται πια «πρόωρα κανονικό». Έως τώρα «κανονική» θεωρείτο γενικά η γέννα μεταξύ της 37ης και της 42ης εβδομάδας της κύησης, χωρίς να γίνεται κάποια περαιτέρω διάκριση.

Η ειδική επιτροπή μαιευτικής πρακτικής του Αμερικανικού Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, εισηγείται τις αλλαγές με το σκεπτικό ότι, σύμφωνα με πολυετή εμπειρία, «έχει πλέον αναγνωριστεί ότι τα νεογέννητα μεταξύ της 37ης και της 42ης εβδομάδας δεν είναι όλα ίδια», όπως δήλωσε ο πρόεδρος της επιτροπής δρ Τζέφρι Έκερ, γυναικολόγος του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης.

Τα μωρά που γεννιούνται μεταξύ της 39ης και της 41ης εβδομάδας θα θεωρούνται πλέον ότι γεννήθηκαν «απολύτως στην ώρα» τους, όσα γεννήθηκαν μεταξύ της 41ης και της 42ης εβδομάδας, θα θεωρούνται «καθυστερημένα κανονικά», ενώ οι γεννήσεις μετά την 42η εβδομάδα θα θεωρούνται «μετά την ώρα τους». Σχετική ανακοίνωση έγινε και στο μαιευτικό-γυναικολογικό περιοδικό «Obstetrics and Gynecology».

Όλο και περισσότερες έρευνες κατά τα τελευταία χρόνια έχουν διαπιστώσει ότι τα μωρά που γεννιούνται πριν την 39η εβδομάδα, δεν είναι το ίδιο ανεπτυγμένα με αυτά που γεννιούνται αργότερα. Μεταξύ άλλων, τα τελευταία εμφανίζουν λιγότερα προβλήματα αναπνοής, ακοής και μάθησης.

Ο εγκέφαλος του εμβρύου μεγαλώνει περίπου κατά το ένα τρίτο μεταξύ της 35ης και της 39ης εβδομάδας της κύησης, ενώ ένα στρώμα λίπους που κρατά ζεστό το σώμα του, προστίθεται κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

Η νέα ταξινόμηση των τοκετών ελπίζεται ότι θα μειώσει τον αριθμό των εγκύων που καταφεύγουν σε καισαρική για να γεννήσουν, παρ’ όλο που δεν υπάρχουν ιατρικοί λόγοι για κάτι τέτοιο. Το Κολλέγιο των Αμερικανών γυναικολόγων συστήνει να μη γίνονται καισαρικές πριν την 39η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Εννοείται ότι εξαίρεση πρέπει να γίνεται, όταν ιατρικοί λόγοι επιβάλλουν ένα πρόωρο τοκετό με ή χωρίς καισαρική.

ygeianews.gr

Η έρευνα, συνεχίζοντας προηγούμενες μελέτες χρησιμοποιεί τη βάση δεδομένων τους αναλύοντας τα εγκεφαλογραφήματα 232 παιδιών ηλικίας 6 έως 18 ετών.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ο φλοιός – το εξωτερικό στρώμα του εγκεφάλου – αλλάζει σε πάχος. Σε προηγούμενη ανάλυση δεδομένων MRI είχε ανακαλυφθεί ότι η πύκνωση ή η αραίωση του φλοιού, σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, αντανακλούσε την εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης, προβλήματα προσοχής, επιθετικότητας και θέματα ελέγχου της συμπεριφοράς, ακόμη και σε υγιή παιδιά, σε εκείνα δηλαδή που δεν είχαν διαγνωστεί με κάποια διαταραχή ή ψυχική ασθένεια. Με αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές ήθελαν να δουν το κατά πόσο μια θετική δραστηριότητα, όπως η μουσική εκπαίδευση, θα επηρέαζε τους δείκτες στον φλοιό.

Η μελέτη υποστηρίζει το “The Vermont Family Based Approach”, ένα μοντέλο που που δημιούργησε ο James Hudziak, βασικός συντάκτης της μελέτης, για να αποδείξει ότι το σύνολο του περιβάλλοντος ενός νεαρού ατόμου – οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι φίλοι, τα κατοικίδια ζώα, οι εξωσχολικές δραστηριότητες – συμβάλλουν στην ψυχολογική υγεία του. «Η μουσική είναι ένα κρίσιμο συστατικό στο μοντέλο μου», λέει ο Hudziak.

Οι συγγραφείς βρήκαν αποτελέσματα τα οποία επιβεβαίωσαν τις υποθέσεις τους. Όταν παίζει κανείς μουσική, μεταβάλλονται οι κινητικές περιοχές του εγκεφάλου, επειδή η δραστηριότητα αυτή απαιτεί τον έλεγχο και τον συντονισμό των κινήσεων. Ακόμη πιο σημαντικό για τον Hudziak ήταν οι αλλαγές στις περιοχές ρύθμισης της συμπεριφοράς του εγκεφάλου. Για παράδειγμα, η μελέτη της μουσικής επηρεάζει το πάχος στο τμήμα του φλοιού που σχετίζεται με την «εκτελεστική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της εργασιακής μνήμης, τον έλεγχο προσοχής, καθώς και την οργάνωση και τον προγραμματισμό για το μέλλον», γράφουν οι συγγραφείς.

Το μουσικό υπόβαθρο ενός παιδιού φαίνεται να συσχετίζεται με την πυκνότητα του φλοιού σε «σημεία του εγκεφάλου που παίζουν καθοριστικό ρόλο στον έλεγχο της αναστολής, καθώς και στις πτυχές της επεξεργασίας του συναισθήματος».

Τα ευρήματα ενισχύουν την υπόθεση του Hudziak ότι η εκμάθηση βιολιού μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να παλέψει ψυχολογικές διαταραχές, ακόμη καλύτερα και από ένα μπουκάλι χάπια. «Αντιμετωπίζουμε θέματα που προκύπτουν από αρνητικά πράγματα, αλλά ποτέ δεν προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε θετικά πράγματα ως θεραπεία», λέει ο Hudziak.

Μια τέτοιου είδους προσέγγιση μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο να επιτευχθεί. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, η έρευνα από το Υπουργείο Παιδείας των ΗΠΑ δείχνει ότι τα 3/4 των Αμερικανών μαθητών Γυμνασίου “σπάνια ή ποτέ” κάνουν εξωσχολικές δραστηριότητες στη μουσική ή τις τέχνες.

«Αυτές οι στατιστικές, όταν λαμβάνονται υπόψιν στο πλαίσιο των παρόντων αποτελεσμάτων νευροαπεικόνισης», γράφουν οι συγγραφείς, «υπογραμμίζουν τη ζωτική σημασία εξεύρεσης νέων και καινοτόμων τρόπων να κάνουν τη μουσική εκπαίδευση ευρύτερα διαθέσιμη στους νέους, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία».