Η συμπεριφορά αυτή βασίζεται στη θεωρία ότι η γλώσσα που μιλάμε εξελίχθηκε από χειρονομίες και γκριμάτσες και τα παιδάκια συνηθίζουν να βγάζουν τη γλώσσα τους όταν σκέφτονται και αναρωτιούνται κυρίως μέχρι την ηλικία των 6 ετών.

Στην έρευνα συμμετείχαν 14 παιδάκια ηλικίας 4 χρονών και οι ερευνητές παρατήρησαν τη συμπεριφορά τους την ώρα που εκτελούσαν διάφορες διαδικασίες κατά τις οποίες χρειαζόταν συγκέντρωση.

Η πρώτη διαδικασία απαιτούσε λεπτή κινητικότητα, η δεύτερη επικοινωνία, η τρίτη αφορούσε την κατανόηση μιας ιστορίας και η τελευταία την ικανότητα των παιδιών να ανακαλούν λεπτομέρειες από μια μικρή ιστορία που άκουγαν.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι σχεδόν όλα τα παιδιά σε όλες τις παραπάνω διαδικασίες έβγαζαν την γλώσσα τους έξω κάποια διαστήματα και ιδιαίτερα όταν έπρεπε να σκεφτούν περισσότερο.

Τα παιδιά μάλιστα προς έκπληξη των ερευνητών έβγαζαν περισσότερο τη γλώσσα τους έξω κατά τη δεύτερη διαδικασία παίζοντας το παρακάτω παιχνίδι: Όταν ο ενήλικος χτυπούσε με το χέρι του το τραπέζι έπρεπε και εκείνα να κάνουν το ίδιο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της έρευνας το αποτέλεσμα αυτό έχει νόημα στο πλαίσιο της εξελικτικής ιστορίας της γλώσσας. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «Το παιχνίδι στο τραπέζι περιλαμβάνει γρήγορα ανταπόκριση, κίνηση με τα χέρια και δομικούς κανόνες- στοιχεία θεμελιώδη για ένα σύστημα επικοινωνίας και βασικά στοιχεία της γλώσσας…

δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Cognition and Emotion, αναφέρει ότι το χιούμορ επιδρά θετικά στην εκπαίδευση και μάθηση των παιδιών.

Όπως αναφέρει η naftemporiki.gr, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το χιούμορ και τα θετικά συναισθήματα αποδεσμεύουν ντοπαμίνη και ενδομορφίνη, δύο ορμόνες που βοηθούν στη μάθηση.

Όπως λένε οι επιστήμονες, όσο πιο θετικά συναισθήματα έχει ένα παιδί τόσο καλύτερα αποδίδει και στο παιχνίδι και στο σχολείο.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα μωρά ηλικίας 18 μηνών μαθαίνουν ευκολότερα όταν ασχοληθούν με παιχνίδια που τους προκαλούν γέλια καθώς, τα θετικά συναισθήματα έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τη δημιουργική επίλυση προβλημάτων και διευκολύνουν τη γνωστική ευελιξία. Το γέλιο είναι διεγερτικό μάθησης για τα παιδιά.

Η ηλικία που μια γυναίκα θα γίνει μητέρα για πρώτη φορά, καθώς και το πόσα παιδιά συνολικά θα γεννήσει, εξαρτάται και από τα γονίδιά της, πέρα από άλλους παράγοντες που ασφαλώς παίζουν ρόλο, συνήθως ακόμη μεγαλύτερο, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Γκρόνιγκεν, με επικεφαλής την καθηγήτρια Μελίντα Μιλς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», ανέλυσαν τα γονιδιώματα 6.700 γυναικών για να προσδιορίσουν τον βαθμό στον οποίο υπάρχει γενετικό υπόβαθρο στο πότε γεννιέται το πρώτο παιδί και πόσο μεγάλη θα είναι τελικά η οικογένεια μιας γυναίκας.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μερικές γυναίκες έχουν γενετική προδιάθεση να αποκτήσουν παιδί νωρίτερα στη ζωή τους από ό,τι άλλες και μάλιστα αυτή η τάση (που στην ουσία συνιστά ένα συγκριτικό αναπαραγωγικό πλεονέκτημα) κληροδοτείται στις κόρες τους.

Από την άλλη, η έρευνα διαπίστωσε ότι κοινωνικοί, οικονομικοί και άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες (περισσότερα χρόνια εκπαίδευσης, καριέρα, οικονομικές δυσκολίες, ανεξάρτητη ζωή κ.α.) παίζουν καθοριστικό ρόλο, με συνέπεια πολλές γυναίκες που γεννήθηκαν στον 20ό αιώνα, παρόλο που διαθέτουν αυτή τη γενετική τάση, τελικά καθυστερούν την μητρότητα.

Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι τα γονίδια καθορίζουν σε ποσοστό 15% περίπου τις διαφορές μεταξύ των γυναικών, όσον αφορά την ηλικία γέννησης του πρώτου παιδιού τους. Επίσης, τα γονίδια εκτιμάται ότι επηρεάζουν σε ποσοστό 10% κατά μέσο όρο το πόσα παιδιά θα γεννήσει μια γυναίκα. Υπάρχει μάλιστα μια επικάλυψη ανάμεσα σε αυτές τις δύο γενετικές επιρροές, με αποτέλεσμα, όσες γυναίκες γεννούν παιδιά νωρίτερα, να αποκτούν συνήθως και περισσότερα παιδιά.

Όπως είπε η Μιλς, «από εξελικτική και γενετική άποψη, οι νεότερες γενιές γυναικών έχουν την τάση σήμερα να αποκτούν παιδιά σε νεαρότερη ηλικία από ό,τι οι γυναίκες στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, αυτό που παρατηρούμε στην πραγματικότητα, είναι ότι συμβαίνει το αντίθετο. Κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες στις σύγχρονες κοινωνίες επηρεάζουν τις γυναίκες, με αποτέλεσμα αυτές να καθυστερούν να ξεκινήσουν την οικογένειά τους, αν και γνωρίζουν πως υπάρχει κίνδυνος να μην μπορέσουν τελικά να γεννήσουν, αν καθυστερήσουν πάρα πολύ».

Πηγή:protothema.gr

Σε ποσοστό 10-15% οι γονείς στην Ελλάδα εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στον εμβολιασμό των παιδιών τους, γεγονός που αποδίδεται στην οικονομική κρίση, στην παραπληροφόρηση από το Διαδίκτυο, αλλά και στην πανδημία της γρίπης, σύμφωνα με στοιχεία της ενημερωτικής εκστρατείας της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας.

Τα εμβόλια θεωρούνται ως μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις στη δημόσια υγεία, καθώς έχουν συμβάλει στη μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας του παιδικού πληθυσμού αλλά και την εξάλειψη διαφόρων ασθενειών.

«Οι γονείς φοβούνται ότι τα εμβόλια είναι επικίνδυνα και ότι ορισμένα από αυτά προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Όλα αυτά τα μαθαίνουν είτε στόμα με στόμα, είτε μέσω όσων βλέπουν κάνοντας αναζήτηση στο Διαδίκτυο. Ένα ποσοστό των γονιών, που ευτυχώς δεν είναι ακόμη πολύ μεγάλο, είναι 10-15%, είναι αυτό που φοβάται και είναι κυρίως οι μητέρες ηλικίας κάτω των 35 ετών. Αυτές είναι και οι γυναίκες οι οποίες ψάχνουν στο Διαδίκτυο. Οι μεγαλύτερες δεν ψάχνονται, αλλά ακολουθούν τις οδηγίες του παιδίατρου», αναφέρει στο ΑΜΠΕ ο καθηγητής Παιδιατρικής και πρόεδρος Παγκόσμιας Παιδιατρικής Εταιρείας και της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, με αφορμή την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ενημερωτικής εκστρατείας το 53ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Αλλά και οι παιδίατροι, όπως επισημαίνει ο κ. Κωνσταντόπουλος, δηλώνουν ότι σε ποσοστό 10-15%, οι γονείς προβληματίζονται και αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, κυρίως με το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του τριπλού εμβολίου κατά της ιλαράς, ερυθράς και παρωτίτιδας και του εμβολίου κατά του ροταϊού (ο οποίος προκαλεί διάρροιες).

«Οι γονείς συσχετίζουν το εμβόλιο κατά της ιλαράς με τον αυτισμό, το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με λιποθυμίες και σπασμούς και πάει λέγοντας. Ένα άλλο ενδιαφέρον εύρημα της εκστρατείας ήταν ότι όταν ο παιδίατρος προσπαθούσε να εξηγήσει στους γονείς, επί 15 και πλέον λεπτά, πώς έχουν τα εμβόλια, τους έπειθε και εμβολίαζαν τα παιδιά τους. Αν ο παιδίατρος τους έλεγε ψάξτε στο Διαδίκτυο, δείτε, πάρτε πληροφορίες, αρνούνταν να κάνουν τα εμβόλια. Συνεπώς καταλήξαμε ότι θα πρέπει πρώτα ο παιδίατρος να αφιερώσει χρόνο και να πείσει τους γονείς. Δεύτερον θα πρέπει να έρθουμε κοντά στους γονείς να τους ενημερώσουμε και να τους επιστήσουμε την προσοχή. Τονίζουμε ότι οι πληροφορίες που δίνονται από το διαδίκτυο, όπου ο καθένας γράφει ό,τι θέλει, στο ιατρικό κομμάτι είναι σκουπίδια. Υπάρχουν 12-14 επιστημονικές ιστοσελίδες απ” όπου παίρνουμε πληροφορίες εμείς οι γιατροί και μπορούμε να πούμε στους γονείς να ενημερώνονται από εκεί», προσθέτει ο κ. Κωνσταντόπουλος.

Γιατί δεν βλάπτουν τα εμβόλια

Ο καθηγητής εξηγεί ότι το αντιεμβολιαστικό κίνημα δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αλλά παρατηρείται παγκοσμίως, ενώ στην Αμερική υπάρχει εδώ και 20 χρόνια ισχυρό αντιεμβολιαστικό λόμπι και σε ποσοστό 30-40% οι γονείς είναι αντίθετοι με τον εμβολιασμό.

«Στην Ελλάδα από το 2009 και μετά οι γονείς άρχισαν να φοβούνται τα εμβόλια γιατί λόγω της πανδημίας της γρίπης βγήκαν και μίλησαν κατά των εμβολίων γιατροί που δεν ήταν ειδικοί ή που δεν είχαν σωστή ενημέρωση. Αυτό προέκυψε επειδή στη δεκαετία του ΄70 το εμβόλιο της γρίπης είχε τρομερές παρενέργειες, έκανε εγκεφαλοπάθειες και σπασμούς και οι γιατροί είχαν μείνει σε εκείνες τις γνώσεις. Τώρα όμως τα εμβόλια είναι τελείως καθαρά. Το ίδιο συμβαίνει και με το εμβόλιο κατά του κοκκύτη.

»Όταν κάναμε το εμβόλιο κατά του κοκκύτη πριν το ΄92 σε όλα τα παιδιά χορηγούσαμε όλο το μικρόβιο, 3000 διαφορετικές ουσίες οι οποίες προστάτευαν από τον κοκκύτη αλλά ορισμένες από αυτές φέρνανε 40 πυρετό, κάνανε σπασμούς και είχανε ορισμένες παρενέργειες. Τώρα, η βιοτεχνολογία έχει προχωρήσει και για τη γρίπη και για τον κοκκύτη και δεν χρησιμοποιούμε όλο το μικρόβιο. Για μεν τη γρίπη χρησιμοποιούμε τρεις ουσίες αντί για όλο το μικρόβιο και για τον κοκκύτη αντί για 3000 ουσίες χρησιμοποιούμε τέσσερις ή πέντε. Αυτά τα στοιχεία που δίνουμε τώρα προστατεύουν από τον κοκκύτη, προστατεύουν από τη γρίπη και δεν κάνουν παρενέργειες. Πάντως, είμαστε σε καλό δρόμο και αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα βρισκόμαστε περίπου στο επίπεδο της εμβολιαστικής κάλυψης που ήμασταν το 2009. Για ορισμένα εμβόλια πχ διφθερίτιδα- τέτανο- κοκκύτη, η κάλυψη φτάνει το 95%, για ορισμένα όπως ερυθρά- ιλαρά – παρωτίτιδα, είμαστε στο 80% και πρέπει να ανέβει λίγο και για το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είμαστε στο 50-60% και πρέπει να ανέβει η κάλυψη», συμπληρώνει ο κ. Κωνσταντόπουλος.

Οι απόψεις των παιδιάτρων για το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών

Σύμφωνα με μελέτη της Γ΄ Παιδιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ, για τις απόψεις των παιδιάτρων για το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 και παρουσιάστηκε στο συνέδριο, στη συντριπτική πλειονότητα οι παιδίατροι ενημερώνονται για τις νέες εξελίξεις από το Διαδίκτυο και έχουν ποικίλες απόψεις για τις τροποποιήσεις, ενώ ανησυχητικό είναι το ποσοστό των γονέων που είναι επιφυλακτικοί στον εμβολιασμό.

Συγκεκριμένα από τη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 118 παιδίατροι, 91 ειδικοί και 27 ειδικευόμενοι, προκύπτει ότι σε ποσοστό 96% είναι ήδη ενήμεροι για το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, με το Διαδίκτυο (58%) να αποτελεί την κύρια πηγή πληροφόρησής τους. Κύρια κριτήρια κατά την άποψη των παιδιάτρων για την αναθεώρηση του Προγράμματος είναι η εξοικονόμηση χρημάτων (26%), τα επιδημιολογικά δεδομένα της χώρας (25%) και τα ανωτέρω σε συνδυασμό (20%).

Ως σημαντικότερη αλλαγή (53%) αναφέρεται η μία δόση μετά τον πρώτο χρόνο του εμβολίου έναντι του μηνιγγιτιδοκόκκου C, για την οποία συμφωνούν 49% των ερωτηθέντων, ενώ διαφωνούν 34%. Την απόφαση για μη εισαγωγή του νέου εμβολίου έναντι του μινιγγιτιδοκόκκου της ομάδας Β έκριναν ως σωστή 18% των ερωτηθέντων, ενώ 65% δήλωσαν αντίθετοι. Οι παιδίατροι, τέλος, δηλώνουν ότι ποσοστό 41% των γονέων είναι αρχικά επιφυλακτικοί στον εμβολιασμό των παιδιών τους.

Πηγή naftemporiki.gr

Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί βάζουν τα παιδιά στο παιδικό κάθισμα με λάθος τρόπο, εκθέτοντάς τα άθελά τους σε κίνδυνο.

Σχεδόν το 75% των γονιών δεν ακολουθούν μια από τις πιο βασικές οδηγίες σχετικά με την ασφάλεια του παιδιού στο αυτοκίνητο: δεν το βάζουν σε ειδικό καρεκλάκι που κοιτάζει προς τα πίσω έως την ηλικία των 2 ετών.

Αυτό διαπίστωσε έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Academic Pediatrics. Η πλειοψηφία των γονιών τοποθετούν το παιδικό καθισματάκι έτσι ώστε το παιδί να κοιτάζει προς τα εμπρός πολύ νωρίτερα από τα 2 έτη, ηλικία μέχρι την οποία οι ειδικοί συνιστούν να κοιτάζει προς τα πίσω. Μάλιστα, ένα ποσοστό 25% γυρίζει το κάθισμα μπροστά πριν καν το μωρό φτάσει στην ηλικία του ενός έτους.

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες για αυτό το λάθος είναι σύμφωνα με την Dr. Michelle Macy, παιδίατρο και ειδικευμένη γιατρό σε επείγοντα περιστατικά στο University of Michigan’s C.S. Mott Children’s Hospital είναι ότι πολλοί θεωρούν ότι το παιδί νιώθει «άβολα» όταν κοιτάζει πίσω ή ότι θέλουν να βλέπουν το πρόσωπό του ρίχνοντας μια ματιά στον καθρέφτη όταν οδηγούν.

Όμως υπάρχουν πολύ σημαντικοί λόγοι το παιδικό κάθισμα να παραμένει σε θέση ώστε το παιδί να κοιτάζει πίσω.

Στη Σουηδία, οι περισσότεροι γονείς αφήνουν τα παιδιά σ” αυτή τη θέση μέχρι να κλείσουν τα 4 και στη χώρα αυτή η παιδική θνησιμότητα που συνδέεται με τροχαία ατυχήματα είναι η χαμηλότερη στον κόσμο.

Η οδηγία να μετακινούνται τα παιδιά στο αυτοκίνητο σε καθίσματα που κοιτάζουν προς τα πίσω έως την ηλικία των 2 ετών ισχύει από το 2011 (μέχρι τότε το όριο ήταν το ένα έτος). Το κάθισμα με φορά προς τα πίσω προστατεύει καλύτερα το μικρό παιδί γιατί υποστηρίζει το κεφάλι, τον αυχένα και την σπονδυλική στήλη σε περίπτωση σύγκρουσης, κατανέμοντας την δύναμη της πρόσκρουσης ισορροπημένα σε ολόκληρο το σώμα του.

Έρευνα του 2007 έδειξε ότι παιδιά κάτω των 2 ετών έχουν 75% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν ή να τραυματιστούν σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, εάν τοποθετούνται σε κάθισμα με φορά προς τα πίσω.

Σημειώνεται ότι τα τροχαία παραμένουν η κύρια αιτία θανάτου των παιδιών, καθώς πολλά από αυτά δεν είναι δεμένα σύμφωνα με τους κανόνες ασφαλείας.

Πηγή: onmed.gr

Ομάδα από το London School of Economics, διαπίστωσε πως ο χρόνος που δαπανούν οι μαθητές στο smartphone τους κατά τη διάρκεια του σχολείου, ισοδυναμεί με μια επιπλέον ώρα μαθήματος τη μέρα, ή αλλιώς πέντε ημέρες επιπλέον γνώσης τον χρόνο.

Οι ερευνητές μελέτησαν περισσότερους από 160.000 μαθητές στην ηλικία των 16 ετών. Όσοι πέταξαν το κινητό τους ανέβασαν τις επιδόσεις τους κατά 6,4%, ενώ οι μαθητές που έδιναν εισαγωγικές αύξησαν τις επιδόσεις τους κατά 14%.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα κινητά νέας γενιάς, αποσπούν την προσοχή των παιδιών, δεν τα αφήνουν να συγκεντρωθούν, ενώ τα ερεθίσματα που δέχονται είναι άπειρα και ο εγκέφαλος τους, αδυνατεί να τα επεξεργαστεί όλα, συγχρόνως με τα μαθήματα τους.

πηγή: InVitro

Σύμφωνα με τη Eurostat, οι Ελληνίδες κατατάσσονται μεταξύ των γυναικών που γίνονται μαμάδες σε μεγαλύτερη ηλικία, σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ειδικότερα, οι μεγαλύτερες σε ηλικία μαμάδες στην ΕΕ είναι οι Ιταλίδες, καθώς αποκτούν το πρώτο τους παιδί, κατά μέσο όρο, σε ηλικία 30,6 ετών. Ακολουθούν οι Ισπανίδες (30,4 ετών), οι κάτοικοι Λουξεμβούργοι (30 ετών) και οι Ελληνίδες (29,9 ετών).

Αντίθετα, σε πολύ μικρότερη ηλικία αποκτούν το πρώτο τους παιδί οι γυναίκες στη Βουλγαρία (25,7 ετών). Ακολουθούν η Ρουμανία (25,8 ετών), η Λετονία (26,1 ετών), η Εσθονία (26,5 ετών), η Σλοβακία (26,9 ετών), η Πολωνία και η Λιθουανία (26,7 ετών).

Στην ΕΕ ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που αποκτούν το πρώτο τους παιδί είναι τα 28,7 χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2013, το 51,2% των γυναικών στην ΕΕ γέννησαν το πρώτο τους παιδί σε ηλικία μεταξύ 20 και 29 ετών, ενώ το 40,6% έγιναν μαμάδες μεταξύ 30 και 39 ετών.

Σε ό,τι αφορά τις Ελληνίδες, το 51,9% απέκτησαν το πρώτο τους παιδί μεταξύ 30 και 39 ετών. Το 40,8% των Ελληνίδων έγιναν μαμάδες σε ηλικία μεταξύ 20 και 29 ετών, το 4,1% έγιναν μαμάδες μετά τα 40 χρόνια, ενώ το ποσοστό των μαμάδων κάτω των 20 ετών ήταν 3,2%. Επιπλέον, το 2013, το 50,6% των Ελληνίδων είχαν ένα παιδί, το 36,8% δύο παιδιά, το 9,3% τρία παιδιά και το 5,6% τέσσερα ή περισσότερα παιδιά. Σημειώνεται ότι το 2013 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 47.674 γεννήσεις.

protothema.gr

Ωστόσο μια νέα μελέτη έδειξε ότι οι γονείς που μιλούν στο παιδί αργά, χρησιμοποιώντας μωρουδιακές λέξεις, και μια τραγουδιστή φωνή, στην πραγματικότητα δεν βοηθούν το παιδί στην ομιλία του.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι γονείς πρέπει να μιλούν στα παιδιά με σαφήνεια και να τους μιλούν όσο περισσότερο γίνεται , από πολύ μικρή ηλικία, καθώς αυτό διευρύνει το λεξιλόγιο τους.

Τα ευρήματα της έρευνας που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Psychological Science» διαπίστωσαν ότι οι μητέρες μιλούν λιγότερο καθαρά στα παιδιά τους από ό, τι στους ενήλικες. Οι ερευνητές κατέγραψαν 22 μητέρες από την Ιαπωνία να μιλούν στα παιδιά τους (ηλικίας 18 έως 24 μήνες) και σε έναν ειδικό.

Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων από το Εργαστήριο Γλωσσικής ανάπτυξης στο RIKEN Science Institute στο Τόκιο, στη συνέχεια πέρασε πέντε χρόνια σχολιάζοντας τις 14 ώρες ομιλίας, επισημαίνοντας συγκεκριμένες πτυχές της ομιλίας, συμπεριλαμβανομένων των απαρχών και των άκρων των συμφώνων, των φωνήεντων και των φράσεων. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εφάρμοσαν μια τεχνική που έχει αναπτυχθεί για τη μέτρηση της ακουστικής ομοιότητας μεταξύ δύο συλλαβών, όπως του «πα» και του «μπα» ή του «πο» και του «μπο». Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά: οι μητέρες μιλούσαν λιγότερο καθαρά όταν μιλούσαν στο παιδί τους από ό, τι στον ειδικό.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα ευρήματα αυτά δεν παρέχουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο σχετικά με το αν οι γονείς μιλούν περισσότερο ή λιγότερο στο παιδί τους , μπορεί να ενίσχυσει την εκμάθηση της γλώσσας. Αλλά αυτά τα ευρήματα μπορούν να ρίξουν φως στο γιατί τα παιδιά φαίνεται να μαθαίνουν καλύτερα και ευκολότερα χαρακτηριστικούς ήχους της γλώσσας συγκριτικά με τους ενήλικες.

Πηγή: www.news.gr

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης μέτρησαν τις ορμόνες του άγχους σε γυναίκες που σκόπευαν να αποκτήσουν παιδί με φυσιολογικό τρόπο και διαπίστωσαν ότι όσες είχαν περισσότερο άγχος, μείωναν τις πιθανότητες επίτευξης της κύησης. Η μελέτη έγινε σε δείγμα 274 υγιών γυναικών, 18-40 ετών, που σκόπευαν να αποκτήσουν οικογένεια.

Η ηλικία, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και το αλκοόλ είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την επιτυχία κύησης αλλά η επίδραση του άγχους είναι λιγότερο ξεκάθαρη. Δείκτες δύο ορμονών του στρες, η αδρεναλίνη και η κορτισόλη, συνδέονται με το χρόνιο άγχος και μπορούν να μετρηθούν μέσω δειγμάτων σιέλου.

Οι γυναίκες λοιπόν με τα υψηλότερα επίπεδα της α-αμυλάσης (δείκτης των επιπέδων της αδρεναλίνης) είχαν περίπου 12% λιγότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυες κατά την διάρκεια των γόνιμων ημερών, συγκριτικά με τις γυναίκες που είχαν χαμηλότερα επίπεδα του εν λόγω δείκτη. Καμιά διαφορά δεν παρατηρήθηκε ως προς τα επίπεδα της κορτισόλης. Ανέκδοτες αναφορές έχουν εδώ και καιρό δείξει ότι υπάρχει σχέση μεταξύ άγχους και υπογονιμότητας, αλλά τα άμεσα αποδεικτικά στοιχεία είναι ακόμη ελάχιστα.

Η Δρ Σεσίλια Πίπερ από την Εθνική Περιγεννητική Επιδημιολογική Μονάδα του βρετανικού πανεπιστημίου εξηγεί ότι η μελέτη τους είναι η πρώτη που στοχεύει στην καλύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την κύηση σε φυσιολογικές υγιείς γυναίκες. «Τα στοιχεία μας υποστηρίζουν την θεωρητική εικασία ότι τα ζευγάρια που σκοπεύουν να γίνουν γονείς, θα πρέπει να είναι ήρεμα όταν προσπαθούν να πετύχουν τον στόχο της κύησης. Μάλιστα ορισμένες τεχνικές χαλάρωσης μπορεί να είναι επιβοηθητικές, όπως η γιόγκα και ο διαλογισμός», σημειώνει η ερευνήτρια.

Πηγή:Μητρικός Θηλασμός

Οι έφηβοι, των οποίων οι γονείς έχουν χωρίσει ή ζουν σε διάσταση, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης διαφόρων ψυχοσωματικών προβλημάτων, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα, η οποία μάλλον επιβεβαιώνει το αναμενόμενο. H μελέτη δείχνει ότι τα προβλήματα των παιδιών μετριάζονται πάντως, όταν την επιμέλειά τους, μετά τη διάλυση της οικογένειας, έχουν και οι δύο γονείς και όχι μόνο ένας από τους δύο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάλιν Μπέργκστρομ του Ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας «Journal of Epidemiology and Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 150.000 εφήβους 12 έως 15 ετών.

Οι επιστήμονες συσχέτισαν την συχνότητα και την ένταση εμφάνισης μιας σειράς ψυχοσωματικών προβλημάτων (δυσκολία συγκέντρωσης, αϋπνία, πονοκέφαλοι, στομαχόπονοι, άγχος, λύπη, ζαλάδες, ανορεξία κ.α.) με την οικογενειακή κατάσταση κάθε παιδιού. Σημασία δόθηκε στο κατά πόσο ένα παιδί μπορούσε να μιλήσει άνετα και στους δύο γονείς του μετά τον χωρισμό τους και αν είχε αρκετά χρήματα από αυτούς.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι, μετά τον χωρισμό των γονιών, τα κορίτσια αναφέρουν περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα από ό,τι τα αγόρια, ανεξαρτήτως ηλικίας, αν και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, γενικότερα τα κορίτσια εκδηλώνουν περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα, άσχετα με την οικογενειακή κατάστασή τους.

Τα πιο έντονα ψυχοσωματικά προβλήματα εκδηλώνουν τα παιδιά – ιδίως τα κορίτσια- που, μετά τη διάλυση της οικογένειας, ζουν σχεδόν αποκλειστικά με τον ένα μόνο γονέα, ενώ τα λιγότερα όσα παιδιά μοιράζουν σχεδόν ισομερώς τον χρόνο τους ανάμεσα στους δύο χωρισμένους γονείς τους. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αν και στα παιδιά μπορεί να προκαλεί στρες το να ζουν σε δύο σπίτια εναλλάξ, από την άλλη αυτό συχνά αντισταθμίζεται από το θετικό γεγονός ότι έτσι καταφέρνουν να διατηρούν στενή επαφή και με τους δύο γονείς τους.

Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, τα διαζύγια έχουν αυξηθεί σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες χώρες, με τις όποιες αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό για τα παιδιά. Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι τα παιδιά διαλυμένων οικογενειών είναι πιο επιρρεπή σε συναισθηματικά προβλήματα και σε διαταραχές συμπεριφοράς, σε σχέση με όσα μεγαλώνουν σε μια «δεμένη» οικογένεια.

Πηγή:protothema.gr

Αν ένας μαθητής δεν κάθεται στο παραδοσιακό θρανίο του, αλλά χρησιμοποιεί ένα ειδικά σχεδιασμένο γραφείο για ορθίους, τότε μπορεί να συγκεντρωθεί και να προσέξει καλύτερα στο μάθημα, σημειώνοντας έτσι καλύτερες σχολικές επιδόσεις. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης, η οποία εισηγείται τη σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών θρανίων με άλλα που θα έχουν ειδική εργονομία.

Τα ειδικά υπερυψωμένα θρανία διαθέτουν ένα απομακρυσμένο κάθισμα, για την περίπτωση που ο μαθητής θέλει να ξεκουρασθεί, αλλά έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να τον ενθαρρύνουν να παραμένει όρθιος για αρκετή ώρα. Ο μαθητής επιλέγει αν θα κάτσει ή θα μείνει όρθιος, ανάλογα με τη διάθεσή του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ειδικό στην εργονομία αναπληρωτή καθηγητή Μαρκ Μπέντεν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Α&Μ του Τέξας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για θέματα υγείας στην εκπαίδευση International Journal of Health Promotion, πειραματίσθηκαν με περίπου 300 μαθητές διαφόρων τάξεων του δημοτικού επί ένα σχολικό έτος. Οι μαθητές είχαν χωρισθεί σε δύο ομάδες καθιστών και ορθίων.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η διευθέτηση για «μάθημα στα όρθια» βελτίωσε κατά μέσο όρο 12% την προσοχή μιας τάξης, σε σχέση με τις παραδοσιακές τάξεις. Αυτό, κατά τους ερευνητές, ισοδυναμεί με περίπου επτά λεπτά πρόσθετο χρόνο μάθησης ανά σχολική ώρα.

Η βελτίωση της προσοχής και επίδοσης των ορθίων μαθητών μετρήθηκε με διάφορες παραμέτρους, όπως το πόσο γρήγορα και πετυχημένα απαντούσαν σε μια ερώτηση του δασκάλου, πόσο σήκωναν το χέρι τους, πόσο έδειχναν γενικότερη διάθεση συμμετοχής και πόσο λιγότερο «πετάγονταν» σε άσχετη στιγμή, παρενοχλώντας το μάθημα.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι, πέρα από τα εκπαιδευτικά οφέλη, τα γραφεία για ορθίους καταπολεμούν την παχυσαρκία και μετριάζουν το στρες που δέχεται η σπονδυλική στήλη στη μέση λόγω του συνεχούς καθισιού στα συμβατικά θρανεία. Επιπλέον, τα παιδιά, που συνήθως είναι υπερκινητικά, μπορούν να «ξεδώσουν» καλύτερα σε τάξεις όπου δεν είναι υποχρεωμένα να παραμένουν καθισμένα, αλλά μπορούν να σπάσουν την μονοτονία με το να σταθούν όρθια.

Προηγούμενες μελέτες της ίδιας ερευνητικής ομάδας έχουν δείξει ότι, χάρη στα γραφεία για ορθίους, οι μαθητές «καίνε» 15% περισσότερες θερμίδες σε σχέση με τους συμμαθητές τους που κάθονται στα παραδοσιακά θρανία, ποσοστό που αυξάνεται στο 25%, αν ένας μαθητής είναι παχύσαρκος.

Τα γραφεία για ορθίους είναι μια τάση που ήδη κερδίζει έδαφος στον επχειρηματικό και επαγγελματικό κόσμο, όπου, σύμφωνα με άλλες μελέτες, φαίνεται να αυξάνει την παραγωγικότητα.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Η διαπίστωση αυτή κάνει τους ειδικούς να ζητούν την χορήγηση παυσίπονων στα βρέφη όπως γίνεται και με τα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά που υποβάλλονται σε επέμβαση.

Ο εγκέφαλος των βρεφών αντιδρά στο ερέθισμα του πόνου με τρόπο παρόμοιο με αυτόν των ενηλίκων, ανακάλυψαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, παρατηρώντας ότι 18 από τις 20 περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούντο στους ενήλικες όταν ένιωθαν πόνο ήταν ενεργές και στα μωρά. Στο πλαίσιο μελέτης περιορισμένης κλίμακας, η Ρεμπέκα Σλέιτερ και η ομάδα της από το Τμήμα Παιδιατρικής της Οξφόρδης έθεσαν βρέφη μίας έως έξι ημερών σε μαγνητικό τομογράφο και σκάναραν τον εγκέφαλό τους ενώ αυτά κοιμόνταν.

Κατά την διάρκεια της σάρωσης, προκάλεσαν στο πέλμα τους μια αίσθηση παρόμοια με το «τσίμπημα» ενός μολυβιού. Οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν ότι ο εγκέφαλος των βρεφών αντέδρασε στο ερέθισμα όπως αντέδρασαν ενήλικα άτομα σε αντίστοιχο ερέθισμα αλλά τέσσερεις φορές πιο ισχυρό, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό eLife. Είναι ενδεικτικό ότι οι ενήλικες δεν τράβηξαν το πόδι τους ως ανακλαστική κίνηση, αντιθέτως τα μωρά το έκαναν.

Όπως λέει χαρακτηριστικά η Ρ. Σλέιτερ, «η μελέτη έδειξε ότι τα βρέφη όχι μόνο αισθάνονται πόνο αλλά ενδεχομένως να είναι πιο ευαίσθητα σε αυτόν απ’ ότι οι ενήλικες. Αν θα χορηγούσαμε παυσίπονο σε ένα παιδί μεγαλύτερης ηλικίας που θα υποβαλλόταν σε μια επέμβαση, τότε θα πρέπει να εξετάσουμε την χορήγηση παυσίπονου και σε ένα βρέφος» υποστηρίζει (βλ. σχετικό βίντεο

Οι επιστήμονες ευελπιστούν κάποια μέρα να μπορούν να αναπτύξουν συστήματα ανίχνευσης της «υπογραφής του πόνου» στα βρέφη προκειμένου να δοκιμάσουν διαφορετικούς τρόπους για την ανακούφισή του. Τα πρότυπα εγκεφαλικής λειτουργίας, επισημαίνουν, ίσως να αποβούν το πλέον αξιόπιστο υποκατάστατο για την μέτρηση του πόνου αντί των εκφράσεων του προσώπου και την αύξηση του καρδιακού ρυθμού.

Πηγή:iatropedia.gr