Σύμφωνα με νέα δεδομένα του εθνικού κέντρου στατιστικών υγείας των ΗΠΑ, οι ελεύθεροι και οι παντρεμένοι άνδρες είναι πιο πιθανό να επισκέπτονται τακτικά τον ιατρό τους για τον έλεγχο της υγείας τους, σε σύγκριση με τους άνδρες που συζούν με τη σύντροφό τους.

Πιο συγκεκριμένα, όσοι συζούν έχουν μικρότερη πιθανότητα να έχουν κάνει προληπτικούς ελέγχους, όπως είναι ο έλεγχος της χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης μέσα στο τελευταίο έτος. Τα αποτελέσματα αυτά μάλιστα, ισχύουν για τους άνδρες όλων των ηλικιών.

Οι ερευνητές δηλώνουν έκπληκτοι από τα ευρήματα αυτά και δυσκολεύονται να τα εξηγήσουν. Τονίζουν, όμως, πως δίνουν σαφώς ένα μήνυμα στις συντρόφους των ανδρών που διατηρούν μια σχέση συμβίωσης, σχετικά με το πιο ενεργό ρόλο που θα μπορούσαν να αναλάβουν στις αποφάσεις περί πρόληψης και φροντίδας της υγείας.

Ο τρόπος με τον οποίο οι συντροφικές σχέσεις επηρεάζουν την ανδρική υγεία έχει μελετηθεί στο παρελθόν. Τα ευρήματα δείχνουν πως ιδιαίτερα οι άνδρες που είναι παντρεμένοι ή έχουν αφοσιωμένες συντρόφους, φροντίζουν περισσότερο την υγεία τους και υιοθετούν πιο υγιεινό τρόπο ζωής.

Ο παράγοντας-κλειδί φαίνεται να είναι η δέσμευση σε μια μακροχρόνια σχέση που έχει σαν αποτέλεσμα το αμοιβαίο ενδιαφέρον, όχι μόνο εξαιτίας της αγάπης που μοιράζονται, αλλά και της σημαντικότητας που έχει ο ένας για το μέλλον του άλλου. Με αυτή τη λογική επίσης, φροντίζει ο καθένας τη δική του υγεία γιατί είναι σημαντική για τον άλλον.

Οι ειδικοί, ωστόσο, τονίζουν ότι οι σχέσεις που έχουν σοβαρά προβλήματα έχουν αρνητική επίδραση στην υγεία. Οι άνδρες συνήθως αφήνουν τις γυναίκες τους να κανονίσουν τα ιατρικά ραντεβού και να προγραμματίσουν τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν. Οι γυναίκες από την άλλη, φαίνεται να μην εξαρτώνται τόσο από τους άνδρες για τη φροντίδα της δικής τους υγείας. Όσες μάλιστα δεν έχουν κάποια σχέση, στρέφονται στην οικογένεια τους για υποστήριξη.

Οι άνδρες είναι πολύ δύσκολο να αναζητήσουν άλλες πηγές υποστήριξης. Για τη νέα μελέτη οι ερευνητές εξέτασαν τα δεδομένα 3 ομάδων ανδρών ηλικίας 18-64 . Οι ομάδες ήταν αυτή των παντρεμένων, αυτή των ελεύθερων και αυτή των ανδρών που συζούσαν με σύντροφο. Τ

ο 71% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι μέσα στο χρόνο επισκέφτηκε τουλάχιστον μια φορά τον ιατρό του. Για τους παντρεμένους το ποσοστό ανέβαινε στο 76%, για τους ελευθέρους έφτανε στο 65% και για όσους συζούσαν έπεφτε στο 60%. Παράλληλα, βρέθηκε πως μόνο το 50% των ανδρών που συζούσαν είχε υποβληθεί σε προληπτικό έλεγχο της χοληστερόλης και του διαβήτη μέσα στους τελευταίους 12 μήνες.

Τα ευρήματα της μελέτης δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη κάποιας σύνδεσης ανάμεσα στο γάμο και τις επισκέψεις στο ιατρό. Παράλληλα, δεν εξετάστηκε εάν οι άνδρες που έκαναν τακτικό έλεγχο ένιωθαν πράγματι υγιείς. Σε καμιά περίπτωση δηλαδή, οι ερευνητές δεν καταλήγουν στο ότι η ζωή και η υγεία των ανδρών θα είναι οπωσδήποτε καλύτερη μετά το γάμο. Αναγνωρίζουν, όμως, την ανάγκη των ελεύθερων ανδρών να αναζητήσουν υποστηρικτικά κοινωνικά δίκτυα.

Αυτή είναι η πρώτη έρευνα που αναλύει τον κίνδυνο σε ολόκληρο τον πληθυσμό, και χρησιμοποιεί στοιχεία για τις συνήθειες στο κάπνισμα τα οποία λαμβάνονται απευθείας από τις γιαγιάδες κατά το χρόνο που ήταν έγκυες.

Οι επιστήμονες διερεύνησαν κατά πόσο το κάπνισμα από τις γιαγιάδες, ενώ ήταν έγκυες με τις κόρες τους, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άσθματος στα εγγόνια τους. Τα δεδομένα ελήφθησαν από το Σουηδικό Μητρώο και περιελάμβαναν 44.853 γιαγιάδες από το 1982 έως το 1986.
.
Η μελέτη έδειξε ότι αν η γιαγιά δεν είχε κόψει το τσιγάρο όσο ήταν έγκυος, τότε όχι απλώς τα παιδιά της, αλλά και τα εγγόνια της έχουν πιθανότητα αυξημένη κατά 10% έως 22% να εμφανίσουν άσθμα.
.
Όπως είπαν οι ερευνητές, αποδεικνύεται πως το κάπνισμα μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο άσθματος όχι μόνο στην αμέσως επόμενη γενεά, αλλά και στην μεθεπόμενη.
.
Έχει παρατηρηθεί διεθνώς μια ταχεία έξαρση του άσθματος κατά τα τελευταία 50 χρόνια, κυρίως εξαιτίας της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Μεταξύ άλλων, ο καπνός μπορεί να επηρεάσει τη δραστηριότητα των γονιδίων και έτσι να επιδράσει στις κατοπινές γενεές.
.
Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ και από το www.eurekalert.org

Με το «πράσινο φως» που δόθηκε στο πρωτοποριακό σχέδιο δέκα Βρετανίδες θα έχουν την ευκαιρία να ανοίξουν το δρόμο πιθανώς για χιλιάδες γυναίκες να κάνουν πραγματικότητά το όνειρο της μητρότητας.

Αν όλα πάνε καλά το πρώτο μωρό από μεταμόσχευση μήτρας μπορεί να γεννηθεί το 2017 και λίγο αργότερα στην επέμβαση αυτή να έχουν πρόσβαση πολλές γυναίκες που αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να κάνουν παιδιά.

Ο επικεφαλής του πρότζεκτ Richard Smith από το Imperial College London, λέει πως η επέμβαση αυτή χαρίζει «ακτίνα φωτός» σε 50.000 γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης που γεννήθηκαν χωρίς μήτρα ή υποβλήθηκαν σε υστερεκτομή λόγω ασθενειών.

Ο Smith που αφιέρωσε 19 χρόνια στην έρευνα και την τελειοποίηση της τεχνικής του δήλωσε: «Όταν δούμε τη μητέρα να κρατά το πρώτο μωρό θα είναι μια αξιοσημείωτη στιγμή».

«Θα είναι ένα υπέροχο δώρο να κυοφορήσω το δικό μου παιδί», δήλωσε στη Daily Mail η υποψήφια για μεταμόσχευση Sophie Lewis.

«Είναι σαν την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς. Δεν θα σώσει ζωές αλλά θα αλλάξει ζωές και μοιάζει να είμαστε σε μια στιγμή- ορόσημο στην ιστορία. Αν εφαρμοστεί, θα φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις γυναίκες που έχουν προβλήματα στη μήτρα», λέει από την πλευρά του ο καθηγητής Allan Pacey, ειδικός σε θέματα γονιμότητας.

Ο βρετανικός Οργανισμός Μεταμοσχέυσεων πήρε την άδεια της επιτροπής βιοηθικής στο Royal Free Hospital του Λονδίνου για να γίνουν δέκα τέτοιες μεταμοσχεύσεις.

Οι επεμβάσεις θα γίνουν σε γυναίκες που γεννήθηκαν χωρίς μήτρα ή υποβλήθηκαν σε υστερεκτομή.

Περισσότερες από εκατό γυναίκες έχουν ήδη χαρακτηριστεί κατάλληλες και ελπίζουν να ακολουθήσουν τα βήματα των τεσσάρων Σουηδέζων που ήδη γέννησαν μετά τις πρώτες επιτυχημένες μεταμοσχεύσεις μήτρας.

Οι γυναίκες θα επιλεγούν σε διάστημα 3-4 μηνών, θα είναι ηλικίας από 24 έως 38 ετών, υγιείς και με σχέσεις μεγάλης διάρκειας. Σε κάποιες περιπτώσεις θα εξεταστούν και οι περιπτώσεις γυναικών στα 40

Οι μήτρες θα προέλθουν από δωρήτριες που έμειναν εγκεφαλικά νεκρές ύστερα από τροχαία, καρδιακή ανακοπή ή άλλη ασθένεια. Η επέμβαση αφαίρεσής της διαρκεί τρεις ώρες και άλλες έξι η διαδικασία τοποθέτησής της στο σώμα της λήπτριας.

Στη συνέχεια θα χρειαστεί αναμονή ενός έτους πριν γίνει γονιμοποίηση ωαρίου- πιθανότατα με εξωσωματική γονιμοποίηση- και εφόσον προκύψει εγκυμοσύνη το μωρό θα γεννηθεί με καισαρική τομή για να μην περάσει η μήτρα το σοκ του τοκετού.

Η λήπτρια θα παίρνει ανοσοκατασταλτικά και η μήτρα στη συνέχεια θα αφαιρεθεί για να περιοριστεί η έκθεση της γυναίκας σε φάρμακα.

Πριν υλοποιηθεί το πρόγραμμα στη Σουηδία έγιναν άλλες δύο απόπειρες. Επτά από τις εννέα μεταμοσχεύσεις που έγιναν στο πλαίσιο προγράμματος του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ ήταν επιτυχημένες. Τέσσερις από τις γυναίκες αυτές γέννησαν ήδη παιδιά ενώ η 5η εγκυμονεί.

Ο Smith αναγνωρίζει πως η μεταμόσχευση ενέχει και κινδύνους αλλά αναγνωρίζει επίσης πως κάποιες γυναίκες δοκιμάζονται τόσο από την αδυναμία τους να τεκνοποιήσουν που πιστεύουν πως αξίζει να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό.

                                                                                                                                                                               Πηγή newsbeast.gr

Στην αλλεργία, όπως ακριβώς περιγράφει και η ετυμολογία της ίδιας της λέξης "άλλο+ έργο", το σώμα αντιλαμβάνεται τις πρωτεΐνες του περιβάλλοντος ως "περίεργες" και οδηγείται σε μία παθολογική ανοσολογική αντίδραση.

Επιστήμονες από το Swiss Institute of Allergy and Asthma Research (SIAF) στο Davos, από το πανεπιστήμιο του Τόκιο, το RIKEN Research Institute στη Yokohoma, και από το πανεπιστήμιο του Stanford ανακάλυψαν πρόσφατα ένα μηχανισμό που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για ένα νέο τρόπο αντιμετώπισης των αλλεργιών.

Τα μαστοκύτταρα παίζουν ένα ρόλο κλειδί στις αλλεργικές αντιδράσεις. Έτσι σαν αντίδραση σε ένα αλλεργιογόνο απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες ουσιών ξεκινώντας μία αλλεργική αντίδραση. Ο κος. Hideaki Morita και η ομάδα του ανακάλυψαν ότι τα μαστοκύτταρα δεν είναι μόνο οι "κακοί τύποι" , αλλά έχουν και μία "καλή πλευρά" ( βλ. φωτο) . 

Απελευθερώνουν interleukin-2 η οποία προκαλεί την παραγωγή συγκεκριμένων κυττάρων που ονομάζονται Τ ρυθμιστικά (Treg). Τα Treg μπορούν να καταστείλουν την αλλεργική φλεγμονή στους αεραγωγούς στην ανωτέρω μελέτη και συνεπώς η όλη διαδικασία να αποτελέσει την αρχή μιας νέας θεραπείας.

Η μελέτη που αναφέρεται είναι η :
Morita et al., 2015, Immunity 43, 175–186 July 21, 2015 ª2015 Elsevier Inc.
http://dx.doi.org/10.1016/j.immuni.2015.06.021

πηγή: allergikos.gr

Όσο αυξάνει το μέγεθος της φούστας με το πέρασμα του χρόνου λόγω περισσότερου πάχους στην κοιλιά (και όχι κατ’ ανάγκη στο υπόλοιπο σώμα), τόσο αυξάνει ο σχετικός κίνδυνος.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Open», σύμφωνα με το BBC, ανέφεραν ότι οι γυναίκες που ανεβαίνουν ένα νούμερο φούστας ανά δεκαετία μετά τα 25 τους, αντιμετωπίζουν κατά μέσο όρο 33% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η παρακολούθηση του νούμερου της φούστας που φορά μια γυναίκα, αποτελεί ένα απλό τρόπο για να ελέγχει διαχρονικά το πάχος της. Η παχυσαρκία αποτελεί γνωστό παράγοντα κινδύνου για καρκίνο, ιδίως αν το πάχος είναι συσσωρευμένο στην περιφέρεια.

Η τριετής μελέτη αφορούσε πάνω από 90.000 γυναίκες άνω των 50 ετών, από τις οποίες σχεδόν οι 1.100 εμφάνισαν καρκίνο του μαστού σε αυτό το διάστημα, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Αν μεταξύ της ηλικίας των 25 ετών και της εποχής της εμμηνόπαυσης, μια γυναίκα είχε ανέβει ένα νούμερο φούστας ανά δεκαετία (π.χ. από 40 σε 42), τότε ο μέσος κίνδυνος για καρκίνο του μαστού ήταν 33%, ενώ αν στο μεταξύ είχε ανέβει δύο νούμερα ανά δεκαετία (από 40 σε 44), τότε ο κίνδυνος ήταν 77%. Η μελέτη έδειξε ότι οι τρεις στις τέσσερις γυναίκες ανέβηκαν νούμερο φούστας, καθώς μεγάλωναν.

Οι ερευνητές πάντως επεσήμαναν ότι η συσχέτιση μεγέθους φούστας και καρκίνου πρέπει να επιβεβαιωθεί και από άλλες μελέτες, ενώ αναγνώρισαν ότι η μελέτη τους βασίστηκε στο κατά πόσο οι γυναίκες που συμμετείχαν, ήσαν σε θέση να θυμούνται σωστά ποιό νούμερο φούστας φορούσαν πριν από δεκαετίες.

Περίπου το 40% των καρκίνων του μαστού, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι δυνατό να αποφευχθούν με τις κατάλληλες αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως τον έλεγχο του βάρους και τη σωματική άσκηση.

Η ορμονική θεραπεία για υποβοήθηση της αναπαραγωγής, το οικογενειακό ιστορικό και η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών είναι μεταξύ των παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, ενώ αντίθετα οι εγκυμοσύνες δρουν προστατευτικά.

Το μέγεθος της περιφέρειας (που εξαρτάται από τη συσσώρευση τοπικού λίπους) έχει συσχετιστεί στο παρελθόν και με άλλες μορφές καρκίνου, όπως παγκρέατος, μήτρας και ωοθηκών.

Αν και ο ακριβής βιολογικός μηχανισμός δεν έχει κατανοηθεί πλήρως, οι επιστήμονες θεωρούν ότι το λίπος της μέσης είναι μεταβολικά πιο ενεργό από ό,τι το λίπος σε άλλες περιοχές.

Αυτό το "δραστήριο" λίπος ενισχύει τα επίπεδα των θηλυκών ορμονών οιστρογόνων, που αποτελούν «καύσιμα» για την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Μια έρευνα που διεξάχθηκε από την American Psychological Association διαπίστωσε ότι το σχολείο και οι φίλοι, είναι οι μεγαλύτερες πηγές άγχους για τα μικρά σας. Η έρευνα έδειξε επίσης, ότι το 72% των παιδιών έχουν αρνητικές συμπεριφορές που συνδέονται με το στρες και το 62% έχουν σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με αυτό, όπως πονοκεφάλους και στομαχόπονους.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι τα μεγαλύτερα επίπεδα άγχους βρέθηκαν σε μαθητές γυμνασίου. Τι οδηγεί όμως τα παιδιά σας σε όλη αυτή την ένταση; Αν διαβάσετε το παρακάτω άρθρο, θα σας λυθούν όλες οι απορίες.

Πριν τριάντα χρόνια το νηπιαγωγείο περιελάμβανε μόνο ζωγραφιές και τραγούδια. Σήμερα τα νηπιαγωγεία έχουν εργασίες και πολλά από αυτά είναι ξενόγλωσσα. Αυτό ακούγεται πολύ καλό για τα μικρά σας, αλλά μπορεί να τα αγχώσει, διότι αναγκάζονται να αναπτυχθούν ταχύτερα. Επίσης, μια έκθεση από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια διαπίστωσε, ότι ο χρόνος που δαπανάται στα νηπιαγωγεία για τη μάθηση, έχει αυξηθεί κατά 25% από το 1998, ενώ ο χρόνος που δαπανάται για την τέχνη, τη μουσική, και τη φυσική αγωγή έχει μειωθεί δραματικά.

Και το στρες για τα μικρά σας μόλις άρχισε, διότι με το που θα πάνε δημοτικό αρχίζουν να νιώθουν άγχος για τις επιδόσεις τους και τον έλεγχο. Αρκετά παιδιά μπορεί να έχουν προβλήματα στον ύπνο, κλάματα και απροθυμία να πάνε σχολείο, λόγω του στρες που νιώθουν. Οι δραστηριότητες όπως τα σπορ, η τέχνη ή η μουσική μπορούν να ανακουφίσουν τα μικρά σας από την ένταση.

Ένα άλλο γεγονός που μπορεί να αγχώσει τα μικρά σας, είναι η πρόωρη έκθεση τους στη τηλεόραση. Χάρη στην συνεχή ενημέρωση που υπάρχει στα μέσα ενημέρωσης, τα παιδιά εκτίθενται σε τρομακτικές εικόνες σε πολύ πιο μικρή ηλικία, από ό,τι θα έπρεπε. Γι αυτό και πρέπει να φιλτράρετε πάντα τη ροή των πληροφοριών και να κοιτάτε το περιεχόμενο που παρακολουθούν τα παιδιά σας. Επίσης, σχεδόν 3 στα 4 παιδιά ηλικίας 6 έως 17 ετών έχουν πλέον μια ηλεκτρονική συσκευή στο υπνοδωμάτιο τους, με αποτέλεσμα να μη κοιμούνται αρκετά. Και φυσικά η έλλειψη ύπνου δημιουργεί εκνευρισμό και επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη και τη κρίση.

Η οικογενειακή κατάσταση αποτελεί ακόμα έναν παράγοντα που ενδέχεται να στρεσάρει τα μικρά σας, εφόσον δεν επικρατεί ηρεμία. Τα ποσοστά των διαζυγίων έχει αυξηθεί αρκετά κατά τη τελευταία δεκαετία, έτσι περίπου 1,5 εκατομμύρια παιδιά στην Αμερική κάθε χρόνο ζουν με χωρισμένους γονείς. Από μόνο του αυτό το γεγονός μπορεί να τα αγχώσει αρκετά. Ωστόσο, αν είστε ήρεμοι, θα νιώθουν και τα μικρά σας πιο όμορφα και θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το διαζύγιο με λιγότερο στρες.

Εν κατακλείδι, στη σημερινή εποχή το άγχος το βιώνουμε όλοι, έτσι και τα παιδιά, και ως ένα βαθμό είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα. Αλλά, αν παρατηρήσετε, ότι αναστατώνει τη ζωή τους, τότε καλό είναι να μιλήσετε με ένα ειδικό, ώστε να σας δώσει τις κατάλληλες συμβουλές.

Οι ανοικτοί ορίζοντες όπως λένε οι οφθαλμίατροι χρόνια τώρα καταπολεμούν την εμφάνιση μυωπίας καθώς τα μάτια εκπαιδεύονται στο να εστιάζουν μακριά.

Μια νέα μελέτη που έγινε με τη σύμπραξη Κινέζων και Αυστραλών επιστημόνων σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου έδειξε ότι τα παιδάκια που παίζουν σε ανοικτούς χώρους παρουσιάζουν μυωπία σε μικρότερο ποσοστό από τα παιδιά που παίζουν σε κλειστούς χώρους.

Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες παρακολούθησαν τα παιδάκια από 12 Δημοτικά Σχολεία με μέση ηλικία τα 6,6 έτη. Στα μισά έβαλαν υποχρεωτικό παιχνίδια κάθε μέρα για 40 λεπτά σε ανοιχτούς χώρους και τα υπόλοιπα τα άφησαν όπως ήταν σε κλειστούς.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), όταν ξεκίνησαν μόνο το 2% των παιδιών είχε μυωπία και στις δύο ομάδες. Έπειτα από τρία χρόνια από τα παιδιά που έπαιζαν σε ανοικτό χώρο είχαν μυωπία το 30% ενώ από αυτά που έπαιζαν σε κλειστό χώρο το 40%.

Ο επικεφαλής της μελέτης τον δρα Μινγκουάνγκ Χε από του Πανεπιστήμιο «Σαν Γιατ-σεν» της Γκουανγκτσού, επισημαίνει ότι οι δραστηριότητες σε ανοικτούς χώρους βοηθούν τα μάτια να εξασκηθούν στις μακρινές αποστάσεις, ενώ αντίθετα όσο πιο κλεισμένα είναι τα παιδιά τόσο πιο «τεμπέλικο» γίνεται το μάτι καθώς εστιάζει πολύ γρήγορα σε αυτό που ψάχνει. Προτρέπει μάλιστα του γονείς να βγάζουν τα παιδιά στο ύπαιθρο τακτικά καθώς όπως λέει, η μυωπία έχει αυξητικές τάσεις σε πολλές χώρες.

Πηγή:naftemporiki.gr

Τα παιδιά «κληρονομούν» την εμμονή με την τεχνολογία από τους γονείς τους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ψυχική τους υγεία και οι σχολικές τους επιδόσεις.

Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες πρέπει να λειτουργούν - σύμφωνα με τους ειδικούς - ως πρότυπα για τα νεότερα μέλη της οικογένειας, διασφαλίζοντας το γεγονός ότι η τεχνολογία δεν επηρεάζει την επικοινωνία μεταξύ τους.

Οι γονείς είναι σημαντικό να ελέγχουν τον τρόπο που οι ίδιοι χρησιμοποιούν το κινητό τους, καθώς και τον χρόνο που δαπανούν στην οθόνη του τηλεφώνου ενώ τα παιδιά τους είναι παρόντα, έτσι ώστε να καταφέρουν να αποτελέσουν το καλό παράδειγμα γι’ αυτά.

Χρειάζεται, δηλαδή, να πειθαρχήσουν τον εαυτό τους και να μην επιτρέπουν τη διακοπή των οικογενειακών συζητήσεων, γιατί κάτι τέτοιο στέλνει το μήνυμα στα παιδιά ότι το σπουδαίο πράγμα στο σπίτι είναι το να κοιτάνε μια οθόνη, ακόμα και αν υπάρχει εκεί γύρω κάποιος ο οποίος θα ήθελε να τους μιλήσει και να επικοινωνήσει μαζί τους.

Επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι την ηλικία των 7 ετών, τα παιδιά έχουν παρακολουθήσει προγράμματα μπροστά σε οθόνες για ψυχαγωγικούς λόγους για σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο, επί 24ώρου βάσεως. Μέχρι την ηλικία των 18, ο χρόνος αυτός αγγίζει τα… 3 χρόνια!

Πηγή: vita.gr

Ερευνητές του πανεπιστημίου Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Θίοντορ Γκάρλαντ υποστηρίζουν ότι τα παιδιά που αθλούνται συστηματικά στα σχολικά χρόνια τους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ασκούνται ως ενήλικες, γεγονός που αναμένεται να τους χαρίσει ευεξία και υγεία.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν αφού διεξήγαγαν πειράματα σε αρσενικά ποντίκια, τα μισά από τα οποία τα τάισαν επιλεκτικά, ώστε να τρέχουν πολύ, ενώ τα υπόλοιπα αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.

Μισοί από τους ποντικούς που ήταν δρομείς και μισοί από την ομάδα ελέγχου είχαν πρόσβαση στον τροχό όταν ήταν 24 ημερών, ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν.

Εκείνοι που είχαν πρόσβαση, έτρεχαν στον τροχό καθημερινά για 21 ημέρες,

Μετά το πέρας των τριών εβδομάδων, οι ερευνητές απέσυραν τους τροχούς για επτά εβδομάδες και στη συνέχεια έδωσαν πρόσβαση για δύο εβδομάδες σε όλους τους ποντικούς, που συμμετείχαν στην έρευνα.

Όπως διαπίστωσαν τα ποντίκια που είχαν μάθει από μικρά να τρέχουν στο τροχό, έδειχναν προτίμηση στον τροχό και είχαν αυξημένες επιδόσεις.

Σημειώνεται ότι μια εβδομάδα ζωής στους ποντικούς ισοδυναμεί με περίπου 9 μήνες στους ανθρώπους.

Διαβήτης τύπου 2, λοιπόν, εμφανίσθηκε σε ένα κορίτσι πριν συμπληρώσει την ηλικία των 3 ετών στις ΗΠΑ.

Η παρουσίαση του περιστατικού προκάλεσε αίσθηση στο 51ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Διαβητολογικής Εταιρείας που γίνετε στη Στοκχόλμη, καθώς έδειξε ότι ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα για την υγεία των παχύσαρκων παιδιών.

«Ο έγκαιρος εντοπισμός των μικρών αυτών ασθενών που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, η έγκαιρη διάγνωση και η πρώιμη θεραπεία τους είναι σημαντικοί παράγοντες για την μερική αναστροφή της νόσου», επισημαίνουν οι επικεφαλής της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Χιούστον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

«Σας παρουσιάζουμε μια περίπτωση πρόωρης εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 σε παιδί 3 ετών που μας επισκέφθηκε για την αξιολόγηση της παχυσαρκίας. Είχε συμπτώματα, όπως πολυουρία και πολυδιψία. Το ιατρικό ιστορικό της ασθενούς ήταν μέτριο και οι γονείς της δεν είχαν ιστορικό διαβήτη. Η επανεξέταση του περιστατικού αποκάλυψε πολύ φτωχή διατροφή σε θρεπτικά συστατικά και διατροφικές συνήθειες που συνδεόταν με ανεξέλεγκτη κατανάλωση θερμίδων και λίπους» επισημαίνει ο διαβητολόγος Μ. Γιάφι που παρουσίασε το περιστατικό.

Στις εξετάσεις που έγιναν στο παιδί καταγράφηκε γλυκόζη νηστείας 230 mg/dl και φυσιολογικές τιμές λιπιδίων στο αίμα. Το ήπαρ ήταν φυσιολογικό και οι νοσοποιητικοί δείκτες για διαβήτη τύπου 1 (νεανικός διαβήτης) ήταν αρνητικοί. Με βάση τα συμπτώματα, τα ευρήματα της παχυσαρκίας και τα εργαστηριακά αποτελέσματα η διάγνωση του διαβήτη τύπου 2 ήταν παραπάνω από ξεκάθαρη.

Η μικρή ασθενής ξεκίνησε άμεσα αντιδιαβητική φαρμακευτική αγωγή και η οικογένεια υπεβλήθη σε εντατική ενημέρωση με στόχο την αλλαγή της καθημερινής διατροφικής της συμπεριφοράς.

«Ζητήσαμε από την οικογένεια να αλλάξει τον τρόπο ζωής της με έλεγχο των μερίδων φαγητού, ώστε να μειωθεί η συνολική πρόσληψη θερμίδων και να αυξηθεί η φυσική δραστηριότητα. Η ασθενής εμφάνισε σημαντική βελτίωση στη μείωση του βάρους, η οποία με τη σειρά της οδήγησε σε ομαλοποίηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα. Η θεραπεία μειώθηκε σταδιακά κατά 50% και στη συνέχεια σταμάτησε.

Έξι μήνες μετά τη διάγνωση, η ασθενής ήταν κατά 75% πιο κοντά στο φυσιολογικό της βάρος και είχε φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα» τόνισαν οι γιατροί που παρουσίασαν το περιστατικό και επισήμαναν ότι το συμπέρασμα είναι αισιόδοξο: Η αντιστροφή του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά είναι δυνατή, αν γίνει έγκαιρη εξέταση των παχύσαρκων παιδιών, πρώιμη διάγνωση της νόσου, κατάλληλη θεραπεία και τροποποίηση του τρόπου ζωής.

Παρότι το περιστατικό χαρακτηρίζεται σπάνιο, οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρεθούν μπροστά σε ανάλογα περιστατικά στο μέλλον, ως αποτέλεσμα του δυτικού τρόπου ζωής που ευνοεί την υπερκατανάλωση φθηνών παχυντικών τροφών για παιδιά και περιορισμό της σωματικής τους δραστηριότητας.

Η έκθεση του ΟΑΣΑ εξετάζει της συνέπειες των υπολογιστών στα αποτελέσματα διεθνών μαθητικών εξετάσεων, όπως οι εξετάσεις Pisa που διεξάγονται σε περισσότερες από 70 χώρες και η ανάλυση δείχνει ότι «ακόμα και χώρες που επενδύουν πολλά στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην εκπαίδευση δεν έχουν δει αισθητή βελτίωση των επιδόσεων στην ανάγνωση κειμένου, τα μαθηματικά και την επιστήμη».

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του Οργανισμού, η «συχνή χρήση» υπολογιστών στο σχολείο δεν δείχνει να βελτιώνει ούτε τις ψηφιακές επιδόσεις, οι οποίες μετρήθηκαν με τεστ στα οποία οι μαθητές έπρεπε να χρησιμοποιήσουν ποντίκι και πληκτρολόγιο για να διαβάσουν και να επεξεργαστούν κείμενο, να δημιουργήσουν πίνακες με δεδομένα και να κάνουν πράξεις σε μια αριθμομηχανή στην οθόνη.

«Τα εκπαιδευτικά συστήματα με τις καλύτερες επιδόσεις, όπως αυτά στην Ανατολική Ασία, είναι πιο επιφυλακτικά στη χρήση της τεχνολογίας στην σχολική αίθουσα» δήλωσε στο BBC ο Αντρέας Σλάιχερ, διευθυντής Εκπαίδευσης στον ΟΑΣΑ, ο οποίος έκανε λόγο για «φρούδες ελπίδες» όσον αφορά την τεχνολογία στα σχολεία και πρόσθεσε: «Οι μαθητές που χρησιμοποιούν ταμπλέτες και υπολογιστές πολύ συχνά τείνουν να έχουν χειρότερες επιδόσεις σε σχέση με όσους κάνουν μέτρια χρήση».

«Ένα από τα πιο απογοητευτικά ευρήματα», πρόσθεσε, «είναι ότι το κοινωνικο-οικονομικό χάσμα μεταξύ των μαθητών δεν περιορίζεται από την τεχνολογία, αλλά αντίθετα ενδέχεται να μεγαλώνει» και τόνισε ότι οι μαθητές τείνουν να αντιγράφουν από το Διαδίκτυο τις σχολικές εργασίες τους και η προσοχή τους μπορεί να διασπάται από τους υπολογιστές.

Μεταξύ των επτά χωρών με την υψηλότερη χρήση του Διαδικτύου στα σχολεία, οι τρεις (Σουηδία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία) παρουσίασαν «σημαντική επιδείνωση» στην ικανότητα ανάγνωσης. Σε ακόμα τρεις από τις επτά χώρες (Ισπανία, Νορβηγία, Δανία»), οι επιδόσεις έμειναν στάσιμες την τελευταία δεκαετία.

Η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στις 31 χώρες που κάλυψε η σύγκριση, περιλαμβάνεται όμως σε πίνακα του ΟΑΣΑ για τη χρήση υπολογιστών στα σχολεία. Παρουσιάζει χαμηλές επιδόσεις με 8,2 μαθητές ανά υπολογιστή (συγκριτικά με 0,9 στην πρώτη Αυστραλία) και χρήση υπολογιστών στο σχολείο από το 65,9% των μαθητών (συγκριτικά με 95% στην Ολλανδία).

Πηγή: in.gr

Όπως εξηγούν οι ερευνητές αυτό συμβαίνει διότι τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας είναι πιο υπερπροστατευτικοί με τα δευτερότοκα παιδιά τους ή το μοναχοπαίδι τους, καθώς θεωρούν ότι έχουν ανάγκη περισσότερο από την προστασία και τη φροντίδα τους, συγκριτικά με τα πρωτότοκα.

«Βλέπουν πάντα το μικρότερο παιδί τους ως “μωρό”, ακόμη κι αν έχει ενηλικιωθεί», τονίζουν.

Στο πείραμα που διεξήγαγαν κάλεσαν μητέρες να σημειώσουν με μια γραμμή στον τοίχο το ύψος των παιδιών τους, ηλικίας δυο έως έξι ετών.

Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι οι μητέρες υποτίμησαν το ύψος του πιο μικρού στην ηλικία παιδιού τους με μέσο όρο κατά 7,5 εκατοστά. Κάτι αντίστοιχο δεν καταγράφηκε, όταν τους ζητήθηκε να σημειώσουν το ύψος του μεγάλου τους παιδιού.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό βιολογίας «Current Βiology».