Οι γυναίκες που θηλάζουν τα μωρά τους επί ένα εξάμηνο, αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του ενδομητρίου, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική μελέτη. Η μεγαλύτερη χρονική περίοδος θηλασμού φαίνεται να μειώνει περαιτέρω τον κίνδυνο, αν και το όφελος δεν είναι μεγάλο μετά τους εννέα μήνες θηλασμού.
 
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Σούζαν Τζόρνταν του ιατρικού ερευνητικού ινστιτούτου QIMR Berghofer Medical Research Institute στο Μπρισμπέιν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μαιευτικής και γυναικολογίας «Obstetrics and Gynecology», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) στοιχεία από 17 επιδημιολογικές έρευνες από διάφορες χώρες. Συνολικά αναλύθηκαν ιατρικά δεδομένα για πάνω από 26.000 γυναίκες που είχαν κάνει παιδί, από τις οποίες περίπου 9.000 είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο του ενδομητρίου.
 
Διαπιστώθηκε ότι ο θηλασμός σχετίζεται με κατά μέσο όρο 11% μικρότερο κίνδυνο της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου, σε σχέση με τις γυναίκες που απέκτησαν παιδί, αλλά ποτέ δεν το θήλασαν. «Ο καρκίνος της μήτρας γίνεται συχνότερος και πρέπει να βρούμε τρόπους να τον προλάβουμε. Η νέα μελέτη μπορεί από μόνη της να μην πείσει τις γυναίκες να θηλάζουν, όμως συνεισφέρει στη γενικότερη εικόνα για τα οφέλη στην υγεία που προκύπτουν από τον θηλασμό», δήλωσε η Τζόρνταν.
 
Σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι ο τέταρτος συχνότερος καρκίνος μεταξύ των γυναικών στις ανεπτυγμένες χώρες. Ο συγκεκριμένος καρκίνος επηρεάζεται από το επίπεδο των οιστρογόνων και οι εν λόγω θηλυκές ορμόνες μειώνονται στη διάρκεια του θηλασμού.
 
Είναι αξιοσημείωτο, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, ότι η μείωση του κινδύνου για καρκίνο της μήτρας χάρη στο θηλασμό είναι 28% στις γυναίκες που γεννήθηκαν μετά το 1950, αλλά αμελητέα σε όσες γεννήθηκαν πριν το 1950, πράγμα που πιθανώς αντανακλά τις διαφορές στις πρακτικές θηλασμού από τις γυναίκες διαφορετικών γενεών. Οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι απλώς και μόνο επειδή μια γυναίκα δεν θέλει ή δεν μπορεί να θηλάσει, δεν σημαίνει ότι θα αναπτύξει καρκίνο της μήτρας.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ 

Μπορεί να προκαλέσει από μια ενοχλητικά δυσφορία μέχρι ανυπόφορους πόνους που σας εμποδίζουν να κινηθείτε σε μεγαλύτερη ακτίνα από αυτή του κρεβατιού. Και δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτιέμαι πως γίνεται εν έτει 2017 να πονάμε ακόμα από την περίοδο. 

Τις περισσότερες φορές καταφεύγουμε στην εύκολη λύση: Κάποιο αναλγητικό χάπι που, λίγο- πολύ, σταματάει τις κράμπες και μας επιτρέπει να συνεχίσουμε την ημέρα και τη ζωή μας. Μήπως όμως υπάρχει πιο φυσικός τρόπος να πονάμε λιγότερο; 

Σύμφωνα με τα άκρως ενδιαφέροντα ευρήματα νέας έρευνας η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό, Journal of Endocrinology, η βιταμίνη D, η οποία έχει άμεση σχέση με την έκθεση μας στον ήλιο, έχει δραστικά οφέλη στην καταπολέμηση των πόνων της περιόδου. 

Μάλιστα, υποστηρίζει ότι όταν ο οργανισμός συγκεντρώνει αρκετά αποθέματα βιταμίνης D βελτιώνονται τα συμπτώματα της περιόδου καθώς επίσης, καθώς επίσης και αυτά παθήσεων όπως οι χρόνιοι πόνοι πλάτης και η αρθρίτιδα. Η επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Monica Levy Andersen, διαπίστωσε ότι υψηλά επίπεδα βιταμίνης D μπορεί να επηρεάσουν θετικά τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού, αλλάζοντας την αίσθηση του πόνου.  

Αν σας ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, να σας πούμε πως υπάρχει και δεύτερη έρευνα που κάνει λόγο για το φαινόμενο «Βιταμίνη D ενάντια στις κράμπες». Δημοσιεύτηκε στο Internal Medicine journal και ισχυρίζεται πως οι γυναίκες που υπέφεραν από οξείς πόνους στην περίοδό τους, ανέφεραν μεγάλη διαφορά όταν δοκίμασαν να πάρουν βιταμίνης D 5 μέρες πριν την έναρξη της περιόδου τους.

Σε αυτό το σημείο να πούμε πως, σε αντίθεση με τις γυναίκες των παραπάνω ερευνών (οι οποίες διεξήχθησαν στο μουντό και στερημένο από ήλιο Ηνωμένο Βασίλειο), είμαστε ιδιαίτερα τυχερές αφού για να ενισχύσετε τα επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό σας, χρειάζεται να κοιμόμαστε αρκετές ώρες και να φροντίζουμε να μας βλέπει ο ήλιος (ευκαιρία ψάχναμε).

If all else fails βέβαια (που λέμε και στο χωριό μου), μη ξεχνάτε πως υπάρχει πάντα και η λύση της παραδοσιακής θερμοφόρας. 

ΠΗΓΗ

Το πλύσιμο των χεριών με κρύο νερό απομακρύνει την ίδια ποσότητα μικροβίων όσο και το πλύσιμο με ζεστό νερό, σύμφωνα με μια νέα μικρή αμερικανική έρευνα.
   
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντόναλντ Σάφνερ του Πανεπιστημίου Rutgers του Νιού Τζέρσι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Journal of Food Protection", έκαναν δοκιμές με 21 εθελοντές, τα χέρια των οποίων τοποθετήθηκαν μεγάλες ποσότητες αβλαβών βακτηρίων Escherichia coli.
   
Οι συμμετέχοντες έπλεναν τα χέρια τους με νερό σε διάφορες θερμοκρασίες (15, 26 και 38 βαθμών Κελσίου) και με διαφορετικές ποσότητες σαπουνιού (μισού, ενός και δύο ml). Διαπιστώθηκε ότι το ζεστό και το κρύο νερό έχουν ουσιαστικά την ίδια αποτελεσματικότητα κατά των μικροβίων.
   
Επίσης, δεν φαίνεται να υπάρχει διαφορά ανάλογα με το πόσο σαπούνι χρησιμοποιείται, ενώ ακόμη κι ένα πλύσιμο χεριών διάρκειας δέκα δευτερολέπτων είναι αρκούντως αποτελεσματικό.
   
«Η μελέτη μας δείχνει ότι όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, η θερμοκρασία του χρησιμοποιούμενου νερού δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο» δήλωσε ο Σάφνερ.

Αλλη μία μελέτη αναδεικνύει τις πιθανές συνέπειες του καπνίσματος για την υγεία, καθώς δείχνει ότι μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο ήπαρ του εμβρύου μέσα στην μήτρα της εγκύου.

Οι επιστήμονες από τη Βρετανία (μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας) ανέπτυξαν ηπατικό ιστό με τη βοήθεια πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το «κοκτέιλ» των περίπου 7.000 χημικών ουσιών που περιέχει το τσιγάρο, είναι ιδιαίτερα βλαπτικό για τα βλαστικά εμβρυικά κύτταρα που αναπτύσσονται και γίνονται ηπατικά κύτταρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντέιηβιντ Χέι του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό τοξικολογίας «Archives of Toxicology», σύμφωνα με το BBC. Στην έρευνα συμμετείχε ο ελληνικής καταγωγής δρ Παναγιώτης Φίλης του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία.

Η μελέτη δείχνει ότι η νικοτίνη, οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και οι άλλες ουσίες του τσιγάρου επιδρούν στην ηπατική ανάπτυξη του εμβρύου διαφορετικά στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια, αλλά βλαβερά και στα δύο φύλα, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ 

Πλέον οι επιστήμονες έχουν την απάντηση αναφορικά με το πόσο θα πρέπει να κινούνται καθημερινά τα άτομα που λόγω δουλειάς κάθονται σε μια καρέκλα αρκετές ώρες σε ημερήσια βάση.

Η έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο The Lancet, υποδεικνύει την ιδανική συνταγή για να προστατεύουμε την υγεία μας ενάντια στη ζημιά που προκαλεί η καθιστική ζωή μιας δουλειάς γραφείου. Βάσει αυτής της συνταγής, η λύση δεν είναι να γυμναζόμαστε για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάθε μέρα αλλά να γυμναζόμαστε ανάλογα με τις ώρες που καθόμαστε.

Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που εργάζονται ένα τυπικό 8ωρο ημερησίως, πρέπει να αφιερώνουν τουλάχιστον μία ώρα κάθε μέρα στο να κινούν το σώμα τους. Για αυτούς που κάθονται κατά μέσο όρο 6 ώρες την ημέρα, ο χρόνος κίνησης μειώνεται στο μισάωρο.

Επίσης, η έρευνα τονίζει πως η άσκηση δε χρειάζεται να γίνεται συνεχόμενα ή έντονα. Μπορεί να είναι χωρισμένη σε μικρά χρονικά διαστήματα μέσα στην ημέρα και μπορεί να είναι τόσο απλή όσο το χαλαρό περπάτημα.

Περισσότερες ώρες από παλιά

Η ερευνητική ομάδα που διεξήγαγε τη μελέτη, ανέλυσε στοιχεία από ένα δειγματολόγιο 100 ενήλικων ατόμων άνω των 45 ετών από τη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Χρησιμοποιώντας παλιότερα στοιχεία, οι επιστήμονες εξέτασαν τα αποτελέσματα 16 δημοσιευμένων ερευνών και τα χρησιμοποίησαν για να καθορίσουν πόση άσκηση χρειάζεται για να εξισορροπήσει τις ώρες καθισιού.

Το τελικό αποτέλεσμα που έβγαλαν, όπως το είδαμε παραπάνω, περιλαμβάνει περισσότερες ώρες άσκησης από όσες προτείνονταν στο παρελθόν, παραμένει όμως εφικτό καθώς η προτεινόμενη άσκηση μπορεί εύκολα να πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Αφήστε τις δικαιολογίες…

Μην αρχίσετε λοιπόν τις δικαιολογίες περί δύσκολου ωραρίου στη δουλειά, φορτωμένου προγράμματος και εξάντλησης. Οι επιλογές που έχετε για να ασκείστε μόλις μία ώρα κάθε μέρα είναι δεκάδες. Ακόμη κι αν επιλέξετε απλά να περπατήσετε για 10 λεπτά ή να πάτε με τα πόδια μέχρι το γραφείο, το σώμα σας θα σας ευγνωμονεί.

Πηγή: styletalk.gr

Η εν λόγω έρευνα διαφέρει σε σχέση με όσες έχουν γίνει μέχρι σήμερα διότι μελέτησε 12.000 παιδιά που βρίσκονταν στην ηλικία των 12 ετών δηλαδή αρκετά μεγαλύτερα από όσα μέχρι σήμερα έχουν μελετηθεί.

Η Δρ.Elizabeth Harvey διαπίστωσε ότι μπορεί να υπάρχουν ορισμένες διαφορές στη συμπεριφορά όταν τα παιδιά είναι περίπου 3 ή 4 ετών, αλλά οι διαφορές αυτές μοιάζουν να εξαφανίζονται πριν καν τα παιδιά μπουν στην εφηβεία.

Επίσης, οι όποιες διαφορές είχαν παρατηρηθεί σε άλλες μελέτες στην ακαδημαϊκή επίδοση των παιδιών, εξαφανίστηκαν από την ηλικία των 10 ετών.

Ωστόσο, στην έρευνα παρατηρήθηκαν και δύο άλλοι βασικοί τομείς:

α) πόσο σύντομα μια μητέρα επιστρέφει στην εργασία της μετά τη γέννηση του παιδιού της και

β) οι ώρες που απουσιάζει η μητέρα στην εργασία της μέσα την εβδομάδα.

Η Δρ. Harvey διαπίστωσε λοιπόν ότι όσο πιο μικρό είναι το παιδί όταν η μητέρα επιστρέφει στην εργασία μετά τον τοκετό, τόσο πιο πιθανό είναι ανεπιθύμητες συμπεριφορές και αναπτυξιακά προβλήματα να ανακύψουν.

Ομοίως, όσο περισσότερες ώρες την εβδομάδα απουσιάζει η μητέρα τόσες περισσότερες οι πιθανότητες για διάφορα προβλήματα.

Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει η έρευνα, όποτε κι αν αποφασίσει η μητέρα να επιστρέψει στη δουλειά της, αυτό που έχει βαρύνουσα σημασία είναι να υπάρχουν για το μωρό οι συνθήκες ασφάλειας που ένιωθε όσο ήταν εκείνη εκεί, π.χ. αφήνοντάς το στους παππούδες του ή σε πρόσωπα με τα οποία έχει εξοικειωθεί.

Πηγή: govastileto.gr

Μια τεράστια -κατά λάθος- ανακάλυψη έκαναν επιστήμονες σχετικά με την καταπολέμηση του καρκίνου.

Το μητρικό γάλα περιέχει μια ουσία που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα. Οι δοκιμές σε ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης έδωσαν ήδη πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα και οι ερευνητές πιστεύουν ότι ένα σύμπλοκο μόριο του μητρικό γάλακτος που ονομάζεται HAMLET, θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση του καρκίνου του εντέρου και του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Λένε μάλιστα ότι επιτίθεται σε καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τα υγιή κύτταρα αβλαβή.Η καθηγήτρια Catharina Svanborg, η οποία έκανε την αρχική ανακάλυψη, δήλωσε την Παρασκευή «Υπάρχει κάτι μαγικό στην ικανότητα του Hamlet να στοχεύει τα καρκινικά κύτταρα και να τα σκοτώνει».

Το μητρικό γάλα περιέχει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται άλφα-λακταλβουμίνη, η οποία μετασχηματίζεται σε παράγοντα καταπολέμησης του καρκίνου όταν βρίσκεται στο έντερο.

Η καθηγήτρια Svanborg, ανοσολόγος στο Πανεπιστήμιο Lund της Σουηδίας, έκανε την τυχαία ανακάλυψη ότι η ουσία σκοτώνει κύτταρα όγκου κατά την έρευνά της πάνω σε αντιβιοτικά.

«Ψάχναμε για νέους αντιμικροβιακούς παράγοντες και το πρώτο μητρικό γάλα είναι μια πολύ καλή πηγή. Κατά τη διάρκεια ενός πειράματος χρειαζόμασταν ανθρώπινα κύτταρα και βακτήρια και επιλέξαμε καρκινικά κύτταρα για πρακτικούς λόγους. Με έκπληξη, όταν προσθέσαμε αυτή την ένωση γάλακτος, τα νεοπλασματικά κύτταρα πέθαναν. Ήταν μια απολύτως απόκοσμη ανακάλυψη».

Η ουσία προσβάλλει τα καρκινικά κύτταρα με πολλούς τρόπους - ξεφεύγοντας πρώτα από την εξωτερική άμυνα του κυττάρου, στοχεύοντας στη συνέχεια στα μιτοχόνδρια και στον πυρήνα του. Οι ενέργειες αυτές διακόπτουν την πηγή ενέργειας του κυττάρου και «προγραμματίζουν» την αυτοκτονία, σε μια διαδικασία που ονομάζεται απόπτωση.

Οι πρώτες δοκιμές σε ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης δείχνουν ότι αυτοί που εγχύθηκαν με Hamlet είχαν νεκρά καρκινικά κύτταρα στα ούρα τους μέσα σε λίγες μέρες.

Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους άνδρες, το άγχος των οποίων συνήθως ελάχιστα επηρεάζεται από το αν ζουν σε φτωχότερη ή σε πλουσιότερη περιοχή.

Αυτό είναι το μάλλον απρόσμενο συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, με επικεφαλής την Ολίβια Ρέμες, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "BMJ Open", ανέλυσαν τις απαντήσεις που έδωσαν περίπου 21.000 άνθρωποι σε σχετικά ερωτηματολόγια.

Στόχος των επιστημόνων ήταν να δουν σε ποιo βαθμό το περιβάλλον διαβίωσης επηρεάζει τις αγχώδεις διαταραχές, οι οποίες είναι πολύ κοινές στις ανεπτυγμένες χώρες και συχνά εκδηλώνονται με υπερβολική ανησυχία, φόβους και τάση αποφυγής στρεσογόνων καταστάσεων (π.χ. των κοινωνικών εκδηλώσεων). Στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμάται ότι κάθε έτος πάνω από 60 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από αγχώδεις διαταραχές.

Από τους 21.000 ανθρώπους που μελετήθηκαν, μόνο το 2,5% των γυναικών και το 1,8% των ανδρών βρέθηκαν να έχουν γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (την πιο σοβαρή περίπτωση). Διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που έμεναν σε φτωχικές και υποβαθμισμένες περιοχές, είχαν κατά μέσο όρο τουλάχιστον 60% μεγαλύτερη πιθανότητα να πάσχουν από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή - κάτι που συνέβαινε στους άνδρες.

«Οι αγχώδεις διαταραχές μπορεί να αποβούν ιδιαίτερα προβληματικές, επηρεάζοντας τη ζωή, την εργασία και τις σχέσεις των ανθρώπων, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάθλιψης, κατάχρησης ουσιών και άλλων σοβαρών ιατρικών παθήσεων», δήλωσε η Ρέμες.

«Η μελέτη μας δείχνει», πρόσθεσε, «ότι πολλές γυναίκες πρέπει όχι μόνο να αντεπεξέλθουν στις συνέπειες της ζωής μέσα στη φτώχεια, αλλά είναι επίσης πολύ πιο ευάλωτες στο άγχος. Πρακτικά, αυτό σημαίνει, δεδομένου του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που ζουν στη φτώχεια παγκοσμίως, ότι πολλά εκατομμύρια γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο αγχώδους διαταραχής».

Μία αιτία που πιθανώς συμβαίνει αυτό, είναι ότι οι γυναίκες μένουν στο σπίτι περισσότερο από τους άνδρες και είναι «χρεωμένες» τις δουλειές του νοικοκυριού, πράγμα που αυξάνει το στρες τους, όταν ζουν σε ένα περιβάλλον γεμάτο στερήσεις. Από την άλλη, σύμφωνα με τους ερευνητές, αν και οι άνδρες φαίνονται λιγότερο ευάλωτοι στο περιβαλλοντικό στρες, ρέπουν περισσότερο στο αλκοόλ και στην κατάχρηση άλλων ουσιών.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Χάρβαρντ, Νέας Υόρκης, Πίτσμπουργκ και Μπαφαλο, με επικεφαλής τη Ντανιέλ Σμιθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα ελέγχου του καπνίσματος "Tobacco Control", ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 93.000 γυναίκες.

Σε σχέση με τις μη καπνίστριες, οι καπνίστριες - νυν και πρώην- είχαν κατά μέσο όρο 14% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων να «πιάσουν» παιδί, καθώς και 26% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν εμμηνόπαυση πρόωρα πριν τα 50 τους.

Η μέση ηλικία έναρξης της εμμηνόπαυσης είναι σημαντικά μικρότερη μεταξύ των καπνιστριών. Στις «βαριές» καπνίστριες (που καπνίζουν πάνω από ένα πακέτο τη μέρα μετά τα 15 τους), η εμμηνόπαυση εμφανίζεται περίπου 22 μήνες νωρίτερα.

Αλλά και οι παθητικές καπνίστριες, που δεν ήσαν ενεργές καπνίστριες οι ίδιες, αλλά για πολλά χρόνια ζούσαν σε σπίτι με καπνιστές, είχαν 18% μεγαλύτερη πιθανότητα για προβλήματα γονιμότητας, ενώ η εμμηνόπαυσή τους εμφανιζόταν έως 13 μήνες νωρίτερα.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει την πρόωρη εμμηνόπαυση με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Οι τοξίνες του καπνού επιδρούν αρνητικά στην αναπαραγωγική ικανότητα της γυναίκας και διαταράσσουν την ορμονική ισορροπία της. «Όλες οι γυναίκες πρέπει να προστατεύονται από το ενεργητικό και από το παθητικό κάπνισμα», συμπεραίνουν οι ερευνητές.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Η μελέτη συνδέει πέντε κατηγορίες αντιβιοτικών (μακρολίδες, κινολόνες, τετρακυκλίνες, σουλφοναμίδες και μετρονιδαζόλη) με αυξημένο κίνδυνο αποβολής, κάτι που δεν ισχύει για την ερυθρομυκίνη και τη νιτροφουραντοΐνη.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, με επικεφαλής την Επιδημιολόγο και ειδική στη Βιοστατιστική Δρ Ανίκ Μπεράρντ, ανέλυσαν στοιχεία για 8.700 αποβολές γυναικών 15 έως 45 ετών, που συνέβησαν κατά μέσο όρο την 14η εβδομάδα της κύησης.

Διαπιστώθηκε ότι ορισμένα αντιβιοτικά σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο αποβολής κατά 60% έως 100%. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος φαίνεται να αφορά τις γυναίκες που παίρνουν αντιβιοτικά, χωρίς να γνωρίζουν ακόμη ότι είναι έγκυες. Πολλοί γιατροί δεν θα συνταγογραφούσαν αντιβιοτικά, αν γνώριζαν ότι η γυναίκα είναι έγκυος. 

Σχεδόν μία στις τέσσερις κυήσεις καταλήγει σε αποβολή για διάφορους λόγους. Οι γυναίκες που αποβάλλουν, είναι πιθανότερο να είναι μεγαλύτερης ηλικίας, να ζουν μόνες τους και να έχουν άλλα προβλήματα υγείας. Για τις γυναίκες έως 30 ετών ο κίνδυνος αποβολής είναι γύρω στο 10%, ενώ για εκείνες άνω των 45 ετών φθάνει το 50%.

Για έναν ενήλικο το να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο, φαίνεται εύκολη υπόθεση. Ελέγχει την κίνηση των οχημάτων, υπολογίζει πόσο χρόνο θα χρειασθεί να διασχίσει τον δρόμο και κινείται με τη σωστή ταχύτητα για να προλάβει. Όμως τα πράγματα δεν είναι το ίδιο απλά για τα παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να κάνουν εξίσου καλούς υπολογισμούς, ούτε έχουν τις ίδιες αντιδράσεις.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζόντι Πλάμερτ του Τμήματος Ψυχολογικών και Εγκεφαλικών Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό πειραματικής ψυχολογίας «Journal of Experimental Psychology: Human Perception and Performance», μελέτησαν παιδιά ηλικίας 6 έως 14 ετών, που κλήθηκαν να διασχίσουν σε υπολογιστή έναν ρεαλιστικά προσομοιωμένο, σχετικά στενό δρόμο με πολλή όμως κυκλοφορία, στον οποίο περνούσαν αυτοκίνητα ανά δύο έως πέντε δευτερόλεπτα.

Τα πειράματα στο περιβάλλον της εικονικής πραγματικότητας, όπου κάθε παιδί έπρεπε να περάσει απέναντι 20 φορές, έδειξαν ότι για ένα μέσο εξάχρονο παιδί το ποσοστό ατυχημάτων από αυτοκίνητα έφθανε το 8%, στα οκτάχρονα το 6%, στα δεκάχρονα το 5%, στα 12χρονα το 2%, ενώ ουσιαστικά μηδενιζόταν μόνο για τα παιδιά 14 ετών και πάνω.

Το συμπέρασμα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι ότι έως την ηλικία των 14 ετών δεν μπορεί κανείς να εμπιστευθεί απολύτως ένα παιδί ότι όντως είναι ικανό να περάσει απέναντι με ασφάλεια. Το πρόβλημα δεν είναι η ταχύτητα των παιδιών, καθώς διαπιστώθηκε ότι ένας εξάχρονος μπορεί να διασχίσει έναν δρόμο σχεδόν εξίσου γρήγορα με έναν μεγάλο. Όμως τα παιδιά είτε βιάζονται να περάσουν, είτε αργούν να ξεκινήσουν τη διάσχιση, με αποτέλεσμα μερικές φορές να τους χτυπάει το διερχόμενο όχημα.

«Ορισμένοι άνθρωποι νομίζουν ότι τα παιδιά είναι σε θέση να λειτουργήσουν όπως οι ενήλικες, όταν διασχίζουν ένα δρόμο. Όμως η μελέτη μας δείχνει ότι δεν αυτό δεν ισχύει κατ’ ανάγκη σε πολυσύχναστους δρόμους, όπου η κυκλοφορία δεν σταματά» δήλωσε η Πλάμερτ.

Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να λαμβάνουν τις δέουσες προφυλάξεις, καθώς το παιδί τους ίσως δεν μπορέσει να εντοπίσει το κατάλληλο κενό στην κυκλοφορία για να προλάβει να διασχίσει το δρόμο.

Είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη διαπιστώνει κάτι τέτοιο για τις φορητές συσκευές, ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η πολλή οθόνη τηλέορασης μπορεί να καθυστερήσει το πότε θα μιλήσει ένα παιδί.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Τζούλια Μα του Πανεπιστημίου του Τορόντο, που έκανε τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο των Παιδιατρικών Ακαδημαϊκών Εταιρειών στο Σαν Φρανσίσκο, μελέτησαν 1.077 παιδιά ηλικίας έξι μηνών έως δύο ετών.

Εωσότου γίνουν 18 μηνών, ένα στα πέντε παιδιά (20%) χρησιμοποιούσε κάποια οθόνη κατά μέσο όρο σχεδόν μισή ώρα καθημερινά, ενώ το 70% των παιδιών έως 18 μηνών δεν είχαν χρησιμοποιήσει ποτέ φορητή συσκευή.

Για κάθε αύξηση 30 λεπτών στην καθημερινή χρήση κάποιας οθόνης, ο κίνδυνος καθυστέρησης στην έναρξη της ομιλίας αυξανόταν κατά σχεδόν 50%. Η χρήση οθονών δεν φάνηκε να καθυστερεί τις μη λεκτικές μορφές επικοινωνίας του παιδιού, μέσω κινήσεων και χειρονομιών.

Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι καθώς ολοένα περισσότερα παιδάκια καταλήγουν με μια φορητή συσκευή στα χέρια τους πριν καν αρχίσουν να μιλάνε, αυτό μπορεί να έχει συνέπειες. Όπως είπαν, τα νέα ευρήματα συνηγορούν υπέρ του να αποθαρρυνθεί η χρήση κάθε είδους οθονών από παιδιά κάτω του ενάμισι έτους.