Κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα για την ημέρα αυτή, τη γιορτή του βιβλίου, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο. Το 2014, υπεύθυνο είναι το Τμήμα της Ιρλανδίας. Το μήνυμα έγραψε η πολυβραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Siobhàn Parkinson. Έχει γράψει περισσότερα από 25 βιβλία, αρκετά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Την αφίσα φιλοτέχνησε η Niamh Sharkey, πολυβραβευμένη Ιρλανδή εικονογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κινούμενων σχεδίων.

Γράμμα στα παιδιά του κόσμου

Συχνά οι αναγνώστες ρωτούν τους συγγραφείς πώς γίνεται και γράφουν τις ιστορίες τους – από πού έρχονται οι ιδέες; Από τη φαντασία μου, απαντάει ο συγγραφέας. Α, μάλιστα, μπορεί να πουν οι αναγνώστες. Αλλά πού είναι η φαντασία σας, και από τι είναι φτιαγμένη, και έχουν όλοι φαντασία; Α, λέει τότε ο συγγραφέας, η φαντασία είναι μέσα στο κεφάλι μου βέβαια, και είναι φτιαγμένη από εικόνες και λέξεις, αναμνήσεις και ίχνη από άλλες ιστορίες και λέξεις, κομμάτια από πράγματα και μελωδίες και σκέψεις και πρόσωπα και τέρατα και σχήματα και λέξεις, κινήσεις και λέξεις, κύματα και αραβουργήματα και τοπία και λέξεις, αρώματα και αισθήματα και χρώματα και ρίμες και μικρούς ήχους και ξαφνικούς θορύβους και γεύσεις και εκρήξεις ενέργειας και γρίφους και αύρες και λέξεις. Και στροβιλίζονται όλα εκεί μέσα και τραγουδούν κι αλλάζουν διαρκώς σαν να τα βλέπεις από καλειδοσκόπιο και αιωρούνται και κάθονται και σκέφτονται και τσιγκλούν το κεφάλι. Βέβαια, φαντασία έχει ο καθένας, διαφορετικά δε θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε. Η φαντασία του καθενός, ωστόσο, δεν έχει μέσα της το ίδιο υλικό. Στους μάγειρες ίσως περιέχει γεύσεις κυρίως και στους ζωγράφους χρώματα και σχήματα κυρίως. Όμως η φαντασία των συγγραφέων είναι γεμάτη κυρίως από λέξεις.

Με λέξεις λειτουργεί επίσης και η φαντασία εκείνων που διαβάζουν ή ακούν ιστορίες. Η φαντασία του συγγραφέα πλάθει και ανακατεύει και φτιάχνει ιδέες και ήχους και φωνές και χαρακτήρες και γεγονότα μέσα στην ιστορία· και η ιστορία είναι φτιαγμένη από λέξεις και μόνο, στρατιές από κουλουριαστά σημαδάκια που γεμίζουν τις σελίδες. Έρχεται τότε ο αναγνώστης και τα σημαδάκια ζωντανεύουν. Μένουν στη σελίδα, εξακολουθούν να μοιάζουν με στρατιές, αλλά τρεχοβολούν και στη φαντασία του αναγνώστη και ο αναγνώστης τώρα σχηματίζει και συνδέει έτσι τις λέξεις, ώστε η ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα στο δικό του ή στο δικό της το κεφάλι, όπως έκανε κάποτε στο

κεφάλι του συγγραφέα.

Αυτός είναι ο λόγος που ο αναγνώστης είναι εξίσου σημαντικός για την ιστορία με τον συγγραφέα. Υπάρχει μόνο ένας συγγραφέας για κάθε ιστορία, υπάρχουν όμως εκατοντάδες ή χιλιάδες ή μπορεί και εκατομμύρια αναγνώστες, που διαβάζουν στη γλώσσα του συγγραφέα ή σε άλλες γλώσσες στις οποίες μπορεί να έχει μεταφραστεί. Χωρίς τον συγγραφέα η ιστορία δε θα είχε γεννηθεί ποτέ. Αλλά χωρίς τις χιλιάδες των αναγνωστών σε όλο τον

κόσμο, η ιστορία δε θα είχε ζήσει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να ζήσει.

Κάθε αναγνώστης μιας ιστορίας έχει κάτι κοινό με κάθε άλλο αναγνώστη της. Ξεχωριστά ο καθένας, αλλά και μαζί κατά κάποιον τρόπο, ξαναδημιουργούν την ιστορία του συγγραφέα στη δική τους φαντασία - μια πράξη που είναι

ταυτόχρονα ιδιωτική και δημόσια, προσωπική και κοινή, ατομική και διεθνής. Και αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι.

Συνεχίστε να διαβάζετε!

«Την ώρα που περίμενα στην κλινική για να κάνω των υπέρηχο των 12 εβδομάδων και ενώ το μυαλό μου ήταν γεμάτο από ανησυχία για το μωρό μου χτύπησε το τηλέφωνό μου και ήταν η κόρη μου. Μού είπε πως ήταν έγκυος, έκλαψα από χαρά. Ήμουν ταυτόχρονα μια μέλλουσα μαμά- ξανά- και μια μέλλουσα γιαγιά, για πρώτη φορά», λέει η Sally στη Daily Mail.

Τα νέα ήταν συγκινητικά για δύο λόγους, αφενός ήταν η ίδια η εγκυμοσύνη αφετέρου το πόσο αναπάντεχη ήταν, καθώς οι γιατροί είχαν προειδοποιήσει την 18χρονη Olivia πως δεν θα μπορέσει να συλλάβει φυσιολογικά λόγω μιας γυναικολογικής πάθησης.

Με αυτό το δεδομένο η Sally δεν ήξερε πώς να πει στην κόρη της πως η ίδια περίμενε το τέταρτο παιδί της. «Όταν της το πρωτοείπα έβαλε τα κλάματα, μετά από λίγο με συνεχάρη. Ράγισε η καρδιά μου», προσθέτει η 39χρονη.

«Δεν ήταν όλα εύκολα», αφηγείται. «Υπήρξαν στιγμές που ντράπηκα, τι θα σκεφτόταν ο κόσμος που μάνα και κόρη κυοφορούσαμε την ίδια περίοδο; Μετά δεν ήξερα πώς θα ανταπεξέλθω και στους δύο ρόλους που θα αναλάμβανα σχεδόν ταυτόχρονα, της μαμάς και της γιαγιάς. Η Olivia θα ήθελε τη βοήθειά μου και την καθοδήγησή μου αλλά πώς θα τα έκανα όλα μαζί;

Υπήρχαν και πρακτικά ζητήματα, μέναμε ακόμα στο ίδιο σπίτι, είναι πολύ δύσκολη η συμβίωση για δύο εγκυμονούσες, ειδικά προς το τέλος που είχαμε πια κουραστεί και ανυπομονούσαμε να γεννήσουμε. Ευτυχώς μια εβδομάδα πριν γεννήσω η Olivia μετακόμισε με τον άνδρα της και όλα βελτιώθηκαν μεταξύ μας».

Η Sally γέννησε τον Luca τον Ιανουάριο του 2013. Εννέα εβδομάδες αργότερα επέστρεψε στο μαιευτήριο για να δει την κόρη της να γίνεται μητέρα. Ο μικρός Morgan ήταν το πρώτο της εγγόνι.

Τα δύο αγοράκια βαφτίστηκαν την ίδια μέρα και πολλοί νομίζουν πως είναι δίδυμα, παρότι είναι στην πραγματικότητα θείος και ανιψιός.

Δείτε τις φωτογραφίες

Η 17χρονη Βρετανίδα μητέρα του, Ρόμπιν Τζέφρι, δεν είχε άλλη επιλογή από το να τον πετάξει από το παράθυρο πρώτου ορόφου, προκειμένου να τον σώσει από τη φωτιά που μαινόταν στο σπίτι της. Δευτερόλεπτα πριν τον αφήσει από τα χέρια της και χωρίς να έχει καν δει αν περνά κάποιος από τον δρόμο, φώναξε «σας παρακαλώ βοηθήστε με, πιάστε το παιδί».

Ο από Μηχανής Θεός βρέθηκε. Μια 20χρονη κοπέλα που είχε ακούσει τις φωνές, στάθηκε κάτω από το παράθυρο και είχε την ψυχραιμία να πιάσει τον Χάρλεϊ, σώζοντάς του ουσιαστικά τη ζωή...

Ο πρωτοποριακός μηχανισμός Firefly Upsee επιτρέπει στα βρέφη και στα μικρά παιδιά να σταθούν στα πόδια τους και να κάνουν κανονικά βήματα με την υποστήριξη ενός ενήλικα.

Πρόκειται για εφεύρεση της Ισραηλινής Debby Elnatan, η οποία παραδειγματίσθηκε από την περίπτωση του γιου της Rotem, που είναι και ο ίδιος ανάπηρος.

"Η ιδέα ήρθε μέσα από τον πόνο και την απελπισία μου", είπε χαρακτηριστικά για τον μηχανισμό που ουσιαστικά επιτρέπει στα παιδιά να στέκονται και να κινούνται ταυτόχρονα με τους συνοδούς τους.

Μια Ιρλανδική επιχείρηση μετέτρεψε την ιδέα της Debby Elnatan σε προϊόν, το οποίο θα μπορούσε να μεταλλάξει τις ζωές άπειρων παιδιών με κινητικά προβλήματα.

Η μουσικοθεραπεύτρια μητέρα, είχε αυτή την ιδέα καθώς έψαχνε να βρει λύση βοηθείας για τον γιο της ο οποίος έχει εγκεφαλική παράλυση.

Σχεδίασε λοιπόν το προστατευτικό υποστήριγμα που θα επέτρεπε στον Rotem να σταθεί όρθιος, και όντας δεμένος πάνω της, να μπορέσουν να κάνουν μαζί τα βήματα.

Αφού έκανε μια παγκόσμια έρευνα σχετικά με ποια εταιρεία θα μπορούσε να αναλάβει τη μαζική παραγωγή του προϊόντος 'Upsee' (βλέπω από ψηλά), η Ισραηλινή μητέρα επέλεξε την Ιρλανδική εταιρεία κατασκευής Leckey, η οποία έχει μεγάλο ιστορικό στην κατασκευή ειδών για παιδιά με αναπηρίες.

Μετά από επιτυχημένες δοκιμές σε οικογένειες στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά το 'Upsee' παρουσιάστηκε στην παγκόσμια αγορά.

"Είναι υπέροχο να βλέπεις πως το προϊόν που σκέφτηκες είναι διαθέσιμο για όλες τις οικογένειες στον κόσμο" είπε η κα. Elnatan, η οποία παραβρέθηκε στα επίσημα αποκαλυπτήρια που έγιναν στο εργοστάσιο της Leckey στο Lisburn.

"Όταν ο γιος μου ήταν 2 ετών, με ενημέρωσαν οι γιατροί πως "δεν θα μπορούσε να έχει συναίσθηση των ποδιών του".

Το Upsee λοιπόν, επιτρέπει στα βρέφη και στα μικρά παιδιά να σταθούν και να καταφέρουν εκπαιδευτικό επαναληπτικό βηματισμό με την υποστήριξη ενός ενήλικα.

Περιλαμβάνει ένα υποστήριγμα για το παιδί, το οποίο ουσιαστικά συνδέεται σε μια ζώνη που τη φοράει ο ενήλικας. Ειδικά υποβοηθήματα στα πόδια που επιτρέπουν στο γονέα και στο παιδί να περπατάνε ταυτόχρονα, αφήνοντας ελεύθερα τα χέρια για παιχνίδι και άλλες ασχολίες.

Ο μηχανισμός έχει ιδιαίτερη απήχηση στο διαδίκτυο και έχει αποσπάσει εύλογα, μόνο θετικά σχόλια. Κάπως έτσι, στις 7 Απριλίου αναμένεται να κυκλοφορήσει και στην παγκόσμια αγορά.

Η τιμή του θα είναι 500 δολάρια και θα διατίθεται μέσω του www.fireflyfriends.com.

25 παιδάκια δίνουν απαντήσεις για τον έρωτα και την αγάπη.

Έχεις Βαλεντίνο; Τι είναι αγάπη; Τι αγαπάς περισσότερο; Έχεις φιλήσει κάποιον; Τι σχήμα έχει η καρδιά; Πότε θέλεις να παντρευτείς;

Απολαύστε τις απαντήσεις και τις απίστευτες γκριμάτσες τους!

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού και έχει σοβαρότατες συνέπειες στη μετέπειτα ζωή του. Δημιουργεί δυσκολίες στις προσωπικές τους σχέσεις, δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη.

Ένα δυνατό μήνυμα στέλνει η διαφημιστική καμπάνια της Unicef για την παιδική κακοποίηση. Το συγκλονιστικό βίντεο με τίτλο "Αόρατα παιδιά" μέσα σε λίγα λεπτά περιγράφει τις τραγικές συνέπειες της κακοποίησης στην παιδική ψυχοσύνθεση.

http://youtu.be/mfg7QJoa3o4

Συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπ' όψιν παράγοντες όπως το βιοτικό επίπεδο, το εκπαιδευτικό σύστημα, την κοινωνική πρόνοια, τις σχέσεις των παιδιών με το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, ταξινομήθηκαν οι 21 πιο ανεπτυγμένες χώρες του δυτικού κόσμου: την πρώτη θέση έλαβε η Ολλανδία, ενώ η Ελλάδα κατετάγη 13η. Τι είναι όμως αυτό που κάνει τόσο ευτυχισμένα τα Ολλανδόπουλα;

Ευτυχισμένοι γονείς = ευτυχισμένα παιδιά

Οι Ολλανδοί κατέχουν την 4η θέση των πιο ευτυχισμένων ανθρώπων παγκοσμίως. Σε ένα περιβάλλον ψυχικής ευφορίας και ευτυχίας, όπου οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι, προφανώς και τα παιδιά τους είναι χαρούμενα.

Μαμάδες χωρίς κατάθλιψη

Ένα άλλο γεγονός είναι ότι στην Ολλανδία δύσκολα συναντάς μητέρες οι οποίες να υποφέρουν από κατάθλιψη. Η πληθώρα των επιλογών που προσφέρει η χώρα σε συνδυασμό με τις πολλές ελευθερίες, λειτουργούν ευεργετικά για τις γυναίκες. Έτσι, οι Ολλανδέζες νιώθουν ότι μπορούν πρακτικά να κάνουν ό,τι θέλουν, να πουν ό,τι θέλουν και να φορέσουν ό,τι θέλουν.

Η αυξημένη χρήση του ποδηλάτου μάλιστα, τις έχει απελευθερώσει από την καταπίεση της εμφάνισης, καθώς ενδιαφέρονται μόνο για πρακτικά ρούχα που δεν τις δυσκολεύουν στην ποδηλασία. Η εμφάνιση είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ελάχιστα τις Ολλανδέζες. Επίσης, ισορροπούν άψογα μεταξύ καριέρας και οικογένειας, επιλέγοντας σε ποσοστό που ξεπερνά το 60% εργασία μερικής απασχόλησης.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να μοιράζουν το χρόνο τους όπως αυτές επιθυμούν, αφού οι ώρες εργασίας τους δεν ξεπερνούν τις 25 εβδομαδιαίως. Μια ευτυχισμένη μητέρα, απαλλαγμένη από άγχος και ανασφάλειες, χωρίς εργασιακό στρες και καταπίεση, είναι σε θέση να κάνει πιο ευτυχισμένο το παιδάκι της.

Συμμετοχικοί μπαμπάδες

Όπως οι γυναίκες τους, έτσι και οι Ολλανδοί δείχνουν να προτιμούν πιο ευέλικτα ωράρια εργασίας ώστε να περνούν πιο πολύ χρόνο με τα παιδιά τους. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, έχει θεσπιστεί η "ημέρα του μπαμπά" (papa dag), μια ημέρα μέσα στην εβδομάδα κατά την οποία ο μπαμπάς έχει φροντίσει να πάρει άδεια, συμπυκνώνοντας το χρόνο του κατάλληλα και την οποία αφιερώνει εξ’ ολοκλήρου στα παιδιά του.

Ελάχιστες σχολικές υποχρεώσεις

Το ολλανδικό εκπαιδευτικό μοντέλο βασίζεται στο δικαίωμα του παιδιού να έχει ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι. Έτσι, μέχρι τα 10 τους χρόνια, τα Ολλανδόπουλα έχουν από ελάχιστες έως καθόλου εργασίες για το σπίτι, με το σύνολο της μαθησιακής διαδικασίας να επιτυγχάνεται εντός σχολείου.

Παράλληλα, το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια δε στηρίζεται σε μεμονωμένες εξετάσεις που αγχώνουν και εξουθενώνουν το παιδί, αλλά αντίθετα το κατευθύνει στη σωστή επιλογή, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις δεξιότητές του από την ηλικία των 12 ετών.

Οικογενειακό πρόγευμα

Στην Ολλανδία αποτελεί κανόνα η οικογένεια να παίρνει μαζί, στο ίδιο τραπέζι, το πρωινό. Έτσι, όχι μόνο ξεκινά η ημέρα με το σωστό τρόπο, αλλά τα μέλη της οικογένειας έρχονται κοντά, βελτιώνονται οι σχέσεις και νιώθουν όλοι καλύτερα. Η σημασία του πρωινού στην ευτυχία του παιδιού έχει να κάνει και με το γεγονός ότι αυτό πάντα περιλαμβάνει σοκολάτα: νιφάδες σοκολάτας σε φέτα ψωμιού ή σοκολατούχο γάλα.

Ημέρα της γιαγιάς

Οι γιαγιάδες στην Ολλανδία απολαμβάνουν το προνόμιο να περνούν μία ολόκληρη μέρα την εβδομάδα με τα εγγόνια τους (oma day). Η "ημέρα της γιαγιάς" αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους γονείς να οργανώσουν το πρόγραμμά τους και να φροντίσουν για τις επαγγελματικές και όποιες άλλες υποχρεώσεις. Για τα παιδιά τα οφέλη είναι εξίσου σημαντικά, καθώς μαθαίνουν την αξία της οικογένειας και περνούν ποιοτικό χρόνο με άτομα που τα αγαπούν πραγματικά και τα κάνουν να νιώθουν ξεχωριστά.

Δημοκρατική οικογένεια

Στην Ολλανδία τα παιδιά έχουν άποψη και βήμα λόγου από μικρή ηλικία. Η γνώμη τους μετράει και οι γονείς έχουν μάθει να τα ακούν και να τα λαμβάνουν υπόψη. Έτσι τα παιδιά ωριμάζουν σωστά, μαθαίνουν και τα ίδια να σέβονται τις απόψεις των άλλων και διαμορφώνουν ισορροπημένη προσωπικότητα.

news.gr

Πώς θα σας φαινόταν αν υπήρχε ένα νοσοκομείο για παιδιά, όπου το άγχος και ο φόβος των ιατρικών εξετάσεων θα μετατρέπονταν, τουλάχιστον προσωρινά, σε χαμόγελο;

Στη Νέα Υόρκη η διοίκηση του παιδιατρικού νοσοκομείου Presbyterian Morgan Stanley αποφάσισε να απαλύνει τον πόνο και την αγωνία των παιδιών κάνοντάς τα για λίγο «πρωταγωνιστές» ενός παραμυθιού. Ετσι, μετέτρεψαν τον θάλαμο του αξονικού τομογράφου σε ένα πειρατικό καράβι. Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της εξέτασης εστιάζουν στο χώρο, όπου είναι «ντυμένος» με τους αγαπημένους τους ήρωες, με αποτέλεσμα να ξεχνούν το φόβο.

Σύμφωνα με το viralnova.com, οι γοργόνες και οι πειρατές που βρίσκονται «ανάμεσα» στα παιδιά., κάνει την ατμόσφαιρα να είναι παραμυθένια.

iefimerida.gr

Το παγωτό είναι κρύο, η γεύση κάποιων τροφίμων κάθε άλλο παρά ευχάριστη είναι, ενώ αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη, είναι ο εαυτός σου. Πώς τα μαθαίνει κανείς αυτά;...

Εξερευνώντας τον κόσμο και προσφέροντας ξεκαρδιστικές εικόνες με τις αντιδράσεις του, ως μωρό βέβαια.

Ποτέ δεν παύει να προκαλεί γέλιο ένα μωρό, που κοιτάζει τα πάντα γύρω του με ορθάνοιχτα μάτια και ανακαλύπτει με τους... πειραματισμούς του, αυτόν τον περίεργο κόσμο στον οποίο έφτασε πριν λίγο.

Γι'αυτό το BuzzFeed μάζεψε σε ένα βίντεο, μπόμπιρες με απολαυστικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια των «εξερευνήσεών» τους.

iefimerida.gr

Το νεογέννητο κοριτσάκι αγκαλιάζει το πρόσωπο της μαμάς του και δε θέλει να την αποχωριστεί από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ζωής του. Απολαύστε το θαύμα της ζωής!

Ο Owen Howkins που είναι μόλις επτά ετών, πάσχει από το σύνδρομο Schwartz-Jampel, μια κατάσταση που αφήνει τους μύες σε μια μόνιμη κατάσταση έντασης.

Ο νεαρός είπε ότι η ζωή του άλλαξε όταν οι γονείς του του επέτρεψαν να κρατήσει τον Haatchi, ένα σκύλο με τρία πόδια ο οποίος επέζησε από το χτύπημα ενός τρένου όταν κακοποιοί το είχαν δέσει πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή!

«Πριν από την άφιξή του, ο Όουεν δεν ήθελε να βγαίνει καθόλου έξω - ήταν σχεδόν αγοραφοβικός,» δήλωσε η μητέρα του παιδιού.

«Ο Όουεν φοβόταν τους ξένους αλλά τώρα θέλει να μιλάει σε όλους γιατί ο Haatchi θέλει να είναι έξω όλη την ώρα και να παίζει. Η διαφορά που βλέπουμε απλά δεν περιγράφεται με λέξεις!»

Η ιστορία τους έχει γίνει τώρα βιβλίο, ενώ Haatchi θα λάβει ένα βραβείο από το Διεθνές Ταμείο για την καλή μεταχείριση των ζώων από τη Βουλή των Λόρδων την ερχόμενη εβδομάδα.

«Νιώθω πολύ χαρούμενος», λέει ο Όουεν. «Άλλαξε τη ζωή μου. Δεν φοβάμαι τους ξένους τώρα ».

Δείτε το βίντεο

newsbomb.gr

Δείτε 22 υπέροχες φωτογραφίες ανεκτίμητης αξίας που μιλούν από μόνες τους…

otherside.gr