Ο χρόνος που περνάει ένα μωρό μπροστά από οθόνες, ηλεκτρονικές εφαρμογές και tablets έχει αυξηθεί ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Πού πήγαν τα τουβλάκια, και όλα εκείνα τα παιχνίδια που διεγείρουν και καλλιεργούν την φαντασία ενός παιδιού, ώστε να κινηθεί και να ανακαλύψει μόνο του τον κόσμο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του; Η λύση μοιάζει πλέον εύκολη, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρείες παιχνιδιών προωθούν παιχνίδια που απευθύνονται σε πολύ μικρές ηλικίες. Το “δέλεαρ” είναι ο συνδυασμός ψηφιακής ψυχαγωγίας και μάθησης. Έτσι, οι γονείς πείθονται ότι το παιδί τους θα γίνει πιο έξυπνο, αγοράζοντας ένα εξίσου “ευφυές” παιχνίδι.

Μία ηλεκτρονική οθόνη θεωρείται, “ο μαγικός κόσμος για τα βρέφη”. Κρατάει αμείωτη την προσοχή ενός παιδιού, που μπορεί να είναι ακόμη και λιγότερο από δύο ετών, μέσα από ζωηρά χρώματα και ένα πεδίο διάδρασης.

Αυτή η διάδραση όμως, είναι μάλλον εικονική, καθώς το παιδί συνηθίζει να παρατηρεί χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Όλο και πληθαίνουν, οι έρευνες που υποστηρίζουν πως μέχρι και το δεύτερο έτος της ηλικίας, η κατανόηση του κόσμου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βασίζεται στην άμεση τοποχρονική επαφή με τα υλικά αντικείμενα και τις ενέργειες που αναπτύσσονται με αυτά, στο άμεσο χωροχρονικό περιβάλλον. Επομένως, η ανάπτυξη του παιδιού μέσα από tablet και οθόνες γίνεται επιβραδυντικά.

Ένα από τα παιχνίδια με οθόνες ειδικές για μωρά, είναι το “New-born-to- Toddler Apptivity Seat” για iPad της Fischer Price που κυκλοφορεί στην Αμερική, και έχει προκαλέσει πλήθος αρνητικών σχολίων με σκοπό την κατάργησή του.

Το συγκεκριμένο κάθισμα είναι φουσκωτό και έχει θήκη για iPad ακριβώς, μπροστά από το πρόσωπο του μωρού, εμποδίζοντας τη θέαση του υπόλοιπου κόσμου. Μπορεί ένα τέτοιο κάθισμα να θεωρείται εκπαιδευτικό, ο χρόνος όμως, που αφιερώνεται από ένα μωρό σε αυτά τα παιχνίδια, σύμφωνα με στοιχεία από μελέτες, θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής. Ας σκεφτούμε μόνο πως το μωρό αντί να μπουσουλάει, καθηλώνεται μπροστά από μία οθόνη ακινητοποιώντας το σώμα του.

Η τεχνολογία δεν ταιριάζει στα βρέφη

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων εδώ και χρόνια, διατυπώνει τις συνέπειες που έχουν οι οθόνες και το περιεχόμενο τους στην υγεία και την ανάπτυξη ενός βρέφους. Η Ακαδημία συμβουλεύει επίσης, τους γονείς που έχουν παιδιά, κάτω των δύο χρονών, να μην τα αφήνουν να βλέπουν τηλεόραση, τονίζοντας ότι οι συνέπειες από αυτή την έκθεση είναι περισσότερο αρνητικές παρά θετικές. Ας σκεφτούμε μόνο, πώς είναι η εικόνα ενός μωρού μπροστά από μία οθόνη. Οι λέξεις που έρχονται πρώτες στο μυαλό για να περιγράψουν την εικόνα είναι μόνιμη προσήλωση, απάθεια, ησυχία.

Σκοπός δεν είναι το παιδί να μένει ήσυχο μέσα σε ένα περιβάλλον εικονικής ασφάλειας. Η παιδική ανάπτυξη συνδυάζει όλες τις αισθήσεις, και προκύπτει από δραστηριότητες που εγγυώνται την εξερεύνηση του κόσμου μέσα από την κίνηση και την ενεργητικότητα. Η καλλιέργεια του μυαλού δεν προέρχεται από μία οθόνη που ζητάει από το παιδί μόνο να κουνάει το χέρι του και να παρατηρεί. Για να γίνει ολοκληρωμένα, έχει ανάγκη από ενεργό συμμετοχή και αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.

Τα ερεθίσματα στα μωρά δίνονται από το σπίτι, από τους γονείς με κουκλοθέατρο, ζωάκια και ήρωες που ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις και τις βασικές εκφράσεις του ανθρώπινου προσώπου, όπως είναι το χαμόγελο. Εάν ένα μωρό δεν “κοπιάσει” για να ξεκαρδιστεί, να κλάψει, να θυμώσει, δεν αναπτύσσεται με ισορροπία. Η εύκολη λύση θα είναι πάντα εκεί, θα βρίσκεται στις επιταγές του ψηφιακού κόσμου. Το ερώτημα είναι εάν οι γονείς θέλουν να μυήσουν τα παιδιά τους σε δραστηριότητες, που είναι ήδη γνωστές, δεν απαιτούν ενεργοποίηση του νου και εγρήγορση σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους.

Παρακάτω, μπορούμε να παρακολουθήσουμε τις αντιδράσεις κάποιων παιδιών όταν γεύονται για πρώτη φορά το λεμόνι. Δεν πρόκειται σίγουρα για παιχνίδι, αλλά ενεργοποιεί μία από τις βασικές αισθήσεις σε ένα πραγματικό περιβάλλον με αληθινά ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο.

Η γυναίκα είπε ότι περίμενε ένα αγόρι. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της εξέτασης με υπερήχους που είχε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια της παιδικής εργασίας, γυναικολόγοι λένε ότι η γυναίκα θα γεννήσει ένα κοριτσάκι. Ωστόσο, το φύλο του παιδιού παρέμεινε άγνωστο μετά τη γέννηση.Τοπικά μέσα ενημέρωσης δεν ανέφεραν λεπτομέρειες της ανωμαλίας του εμβρύου.

Από τοπικούς γιατρούς συνιστάται ότι η γυναίκα θα πρέπει να πάει το μωρό στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, Μπακού. Ο Γενετιστής Seher Ismailova στην Κεντρική Κλινική Νοσοκομείου Μπακού, δήλωσε ότι ένα τέτοιο φαινόμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο και εμφανίζεται μία φορά σε κάθε 2.000 νεογνά. "Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ανωμαλία αφαιρείται μέσω της χειρουργικής επέμβασης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, φαίνεται να είναι πολύπλοκο δεδομένου ότι το φύλο του μωρού δεν έχει καθοριστεί," είπε ο γιατρός.

Το φύλο του μωρού θα αποκαλυφθεί ως αποτέλεσμα της γενετικής τεχνογνωσίας, ιδίως μετά την ανάλυση των χρωμοσωμάτων του. Όσο για το ελάττωμα του μωρού, γιατροί υποθέτουν ότι συνδέεται με το γεγονός ότι η μητέρα του μωρού έπαιρνε ορμονικά φάρμακα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η επιρροή των κληρονομικούς παράγοντες είναι επίσης δυνατή.

Το συγκρότημα με το όνομα "VazquezSounds" αποτελείται από μια παρέα μεξικανών παιδιών.

Στις 10 Νοεμβρίου ανέβασαν στο Youtube μια διασκευή του τραγουδιού «Rolling In The Deep» και τα views πήραν φωτιά!

Ήδη το έχουν παρακολουθήσει 128.018.881 χρήστες!

Δείτε το βίντεο και ακούστε την απίστευτη φωνή της πιτσιρίκας, ονόματι Angie.

Φαίνεται αδύνατο και απάνθρωπο να υπάρξει εργαζόμενος που να καταφέρει να αντεπεξέλθει στα απαιτούμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις κι όμως την απάντηση τη δίνει το ίδιο το video, καθώς ήδη υπάρχουν δισεκατομμύρια άνθρωποι που ανταποκρίνονται επιμελώς στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Οι μαμάδες! Μόνο μία μαμά μπορεί να αφοσιωθεί 24 ώρες το 24ωρο στο παιδί της, χωρίς διαλείμματα και διακοπές, με διαρκή επαγρύπνηση και μηδενικό μισθό.

Το συγκεκριμένο video, δημιούργημα της Cardstore.com, είναι ένα ελάχιστο δείγμα εκτίμησης στις μητέρες ανά τον κόσμο που αποφάσισαν να ασχοληθούν αποκλειστικά με τα παιδιά τους και να μην βγουν στην αγορά εργασίας.

Και μπορεί να προκαλεί τρυφερά χαμόγελα η συνειδητοποίηση ότι πράγματι ο ρόλος της μαμάς είναι δυσκολότερος από οποιαδήποτε δουλειά στον κόσμο, αλλά το περιοδικό ΤΙΜΕ δεν μπορεί παρά να δημοσιεύσει την ένστασή του, η οποία έγκειται στο γεγονός πως πέρα από τις μητέρες, υπάρχουν παγκοσμίως κι 189.000 μπαμπάδες που έχουν αναλάβει την αποκλειστική φροντίδα των παιδιών ενώ οι σύζυγοί τους εργάζονται.

Ωστόσο, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα, ο αριθμός των γυναικών που αποφασίζουν να μείνουν σπίτι και να αφοσιωθούν στον μητρικό τους ρόλο έχει αυξηθεί κατά 29%, καθώς η ανεργία είναι ένα φαινόμενο που πλήττει κυρίως τις γυναίκες, ενώ υπάρχει μία στροφή στην παράδοση που θέλει τη γυναίκα στο σπίτι με πρωταρχικό ρόλο τη μητρότητα.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα υγείας των εφήβων Journal of Adolescent Health, ανέλυσαν ιατρικά αρχεία άνω του μισού εκατομμυρίου παιδιών ηλικίας έξι έως 17 ετών.

Όπως διαπίστωσαν, οι πιθανότητες ένα παιδί να προσφύγει σε γιατρό λόγω ψυχολογικών προβλημάτων είναι έως 20% μεγαλύτερη μετά από μία οικογενειακή μετακόμιση - κάτι π.χ. που συμβαίνει συχνά σε περιπτώσεις που οι γονείς είναι στρατιωτικοί.

Η ανάλυση έδειξε ότι το σοβαρότερο πρόβλημα έχουν τα παιδιά στην εφηβική ηλικία (12 έως 17 ετών), στα οποία είναι αυξημένη κατά 19% έως 20% η πιθανότητα να επισκεφθούν ψυχολόγο ή ψυχίατρο μέσα το επόμενο έτος μετά την μετακόμιση. Ο αυξημένος κίνδυνος μετά από μία μετακόμιση είναι πολύ λιγότερος (γύρω στο 3%) για τα μικρότερα παιδιά ηλικίας έξι έως 11 ετών.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η μετακόμιση επηρεάζει αρνητικά κυρίως τους εφήβους, επειδή βρίσκονται σε μια κρίσιμη ηλικία που αναζητούν την ένταξή τους σε μία ομάδα, ώστε να διαμορφώσουν μια δική τους ταυτότητα, έξω από την οικογένειά τους. Όταν οι παρέες στο σχολείο και στη γειτονιά διακόπτονται λόγω της μετακόμισης, τότε μπορεί ο έφηβος να εμφανίσει ψυχικά προβλήματα, που απαιτούν ιατρική βοήθεια.

Οι ερευνητές επεσήμαναν πως έχει μεγάλη σημασία η κατάλληλη προετοιμασία των εφήβων πριν από μια μελλοντική μετακόμιση, ώστε να νιώσουν πιο έτοιμοι από ψυχολογική πλευρά για τις αλλαγές στη ζωή τους. "Η αλλαγή δημιουργεί στρες και οι γονείς οφείλουν να μιλήσουν στα παιδιά τους για την επερχόμενη μεταβατική περίοδο", όπως αναφέρουν.

Πηγή: ΑΠΕ

Είναι μία εικόνα που μπορεί να σοκάρει ή να προκαλέσει φόβο και ερωτηματικά, όμως μου φαίνεται πραγματικά εξωπραγματικό ότι υπάρχουν αδιάφοροι άνθρωποι που δεν συγκινούνται και δεν αντιδρούν μπροστά σε ένα τέτοιο θέαμα!

Μάλιστα, έπρεπε να γίνει και σχετικό πείραμα από μεγάλη εταιρία παραγωγής για να διαπιστωθεί το λυπηρό αποτέλεσμα:

Τελικά οι ενήλικες δεν είναι και πολύ ευσυγκίνητοι και ακόμη χειρότερα δεν αναγνωρίζουμε και ως δική μας ευθύνη να προστατέψουμε το παιδί του άλλου που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι το δικό μας παιδί.

Το πείραμα έγινε στην Αγγλία και το σενάριο ήθελε δύο μικρά κοριτσάκια να περιπλανώνται χαμένα έξω από ένα εμπορικό κέντρο για να καταγραφούν οι αντιδράσεις των περαστικών. Το αποτέλεσμα ήταν σοκαριστικό...

Σχεδόν 616 άνθρωποι προσπέρασαν τα παιδιά χωρίς να δώσουν καμία σημασία.

Τα κορίτσια, η Ούμα 7 ετών και η Μάγια 5 ετών, για μία ώρα περίπου περιφέρονταν στο εμπορικό κέντρο μόνα τους και αναζητούσαν βοήθεια καθώς έψαχναν τη μαμά τους. Φυσικά τα παιδιά είχαν κάμερες επάνω τους και η μητέρα τους βρισκόταν κρυμμένη με την παραγωγή.

Δείτε το βίντεο:

newsbomb.gr

Το παιδί πρέπει να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα του:

• Πρέπει να παρέχεται ειδική προστασία από το νόμο όσο και από άλλα μέσα, που εξασφαλίζουν ελευθερία και αξιοπρέπεια.
  
• Το παιδί πρέπει να έχει όνομα και μια εθνικότητα μόλις γεννηθεί.
  
• Το παιδί πρέπει να συμπεριληφθεί στην κοινωνική ασφάλιση και να είναι σε θέση να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί με τρόπο υγιή.
  
• Στο παιδί που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από σωματική, διανοητική και κοινωνική πλευρά, πρέπει να του παρέχονται θεραπευτικές δυνατότητες.
  
• Το κάθε παιδί πρέπει να μεγαλώνει υπό την προστασία και την ευθύνη των γονιών του.
  
• H εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν.
  
• Το παιδί είναι το πρώτο που θα δεχθεί προστασία από τους ανθρώπους.
  
• Δεν πρέπει να παραμελείται από τους γονείς τους και να εργάζεται από μικρή ηλικία.
  

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ UNICEF

Δικαιώματα επιβίωσης:

Καλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης , στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες.

Δικαιώματα προστασίας:

Απαιτούν τα παιδιά να προφυλάσσονται από κάθε είδους κακοποίηση, αμέλεια και εκμετάλλευση. Καλύπτουν θέματα όπως ειδική φροντίδα για προσφυγόπουλα, βασανιστήρια, κακοποίηση στο σωφρονιστικό σύστημα, ανάμειξη σε εμπόλεμες διαμάχες, εργασία ανηλίκων, χρήση ναρκωτικών και σεξουαλική εκμετάλλευση.

Πρέπει να διαμορφωθεί μία κοινωνία ελεύθερη από τη βία και τις διακρίσεις σε όλα τα επίπεδα που εκτιμά τη ζωή και τη συνεισφορά των παιδιών και των γυναικών.

Η φροντίδα για τα μικρά παιδιά είναι πιο πολύ αναγκαία εκεί ακριβώς που είναι πιο δύσκολο να εξασφαλισθεί – σε χώρες βυθισμένες σε ατέρμονη φτώχεια, στη βία και καταστροφικές επιδημίες.

Το 2008, οι 5 αιτίες-δολοφόνοι παιδιών ήταν: συνθήκες πριν και μετά τη γέννα 20% αναπνευστικές λοιμώξεις 18%, διαρροϊκές ασθένειες 17%, ασθένειες προλαμβανόμενες με εμβολιασμό και ελονοσία 7%.

Περίπου 20 εκατομμύρια παιδιά είναι εκτοπισμένα από συρράξεις.

Επίσης είναι αξιοσημείωτο ότι παιδιά κακοποιημένων (από συντρόφους τους) γυναικών κινδυνεύουν 6 φορές περισσότερο να πεθάνουν πριν φθάσουν την ηλικία των 5 ετών.

Στατιστικά στοιχεία που σοκάρουν:

Κάθε χρόνο 13 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν σε όλο τον κόσμο, θύματα της φτώχειας, των επιδημιών, του πολέμου.

45% των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε χρόνων στις αναπτυσσόμενες χώρες -εκτός της Κίνας - ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.

Περίπου 100 εκατομμύρια παιδιά ζουν εγκαταλελειμμένα από την οικογένειά τους στους δρόμους, κερδίζοντας το ψωμί τους με ανθυγιεινές εργασίες.

Περίπου 120 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 6 έως 11 χρόνων δεν πηγαίνουν σχολείο.

Περισσότερα από 250 εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να εργαστούν για να ζήσουν και, σε πολλές περιπτώσεις, για να συντηρήσουν και την οικογένειά τους, συχνά σε μη ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

Πολλά παιδιά για λόγους επιβίωσης φτάνουν και ως την πορνεία.

''Ευυπόληπτοι'' πολίτες του αναπτυγμένου δυτικού κόσμου εξαγοράζουν για ανήθικους σκοπούς μικρά παιδιά του δρόμου ή διαφθείρουν παιδιά από το οικογενειακό ή φιλικό τους περιβάλλον.

Όλοι μας, ο καθένας από τη δική του θέση μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά, να έχουν ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης, να ζουν με ασφάλεια, σε ένα υγιές και χαρούμενο περιβάλλον. Σε περίπτωση που δούμε να καταπατούνται τα δικαιώματά τους, πρέπει να απευθυνόμαστε στις αρμόδιες αρχές ή στις αντίστοιχες παιδικές οργανώσεις.

Γ. Ρίτσος - «Για το παιδί»:

«Τα παιδιά θέλουν παπούτσια/ τα παιδιά θέλουν ψωμί/ θέλουνε και φάρμακα/ δούλεψε και συ/ Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε/ το παιδί: ζωή./ Τίποτ’ άλλο, Ζωή./ Ζύμωνε στη σκάφη/ πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί/ ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή/για το παιδί./ Ζύμωνε το χώμα/ με το δάκρυ δάκρυ/ φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί/ να πετάει τη νύχτα/ και να κελαηδεί/ για το παιδί./ Τούτη είναι η ζωή μας/ τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο/ γέλα κλάψε, πες ό,τι θες/ Το παιδί ζωή: ζωή/ τίποτ’ άλλο.»!

Αλλαγές στον θεσμό της υιοθεσίας τροχοδρομεί το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σύμφωνα με την Υπουργό, Ζέτα Αιμιλιανίδου, η οποία μιλούσε στο πλαίσιο δημόσιας διαβούλευσης για το θέμα, στην Κύπρο θεσμικά η υιοθεσία πλαισιώνεται και κατοχυρώνεται από συγκεκριμένες νομικές διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται στην παιδική προστασία και στη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο αυτές οι παράμετροι πρέπει να εφαρμόζονται.

Οι εκάστοτε νομικές διατάξεις θεσμοθετούν ρητά πως η υιοθεσία πραγματοποιείται μόνο εφόσον αυτό είναι προς το συμφέρον του παιδιού και για την πραγματοποίησή της απαιτείται η διενέργεια επισταμένης μελέτης καταλληλότητας από εξειδικευμένους λειτουργούς, εξήγησε.

Χρειάζεται εκσυγχρονισμός

Η δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Εργασίας επικεντρώνεται στην ανάγκη για ανανεωμένη ρύθμιση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών για τις υιοθεσίες. Περιλαμβάνει, επίσης, την ανάδειξη σύγχρονων τεκμηριωμένων επιστημονικών προσεγγίσεων στο θέμα της υιοθεσίας. Όλη αυτή η δημόσια διαδικασία θα κατατείνει στον εμπλουτισμό του αρχικού νομοσχεδίου με τίτλο «Ο περί Υιοθεσίας Νόμος του 2013».

Ο απώτερος στόχος είναι, η εκσυγχρονισμένη νομοθεσία να αποτελεί ένα πλήρες νομοθετικό πλαίσιο με ισχυρή κοινωνική απήχηση, για να διασφαλίζει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του παιδιού. Σήμερα στην Κύπρο οι διαδικασίες γίνονται στη βάση του περί Υιοθεσίας Νόμου του 1995, ο οποίος ρυθμίζει τις εθνικές υιοθεσίες, και στη βάση του περί της Σύμβασης για την Προστασία των Παιδιών και για τη Συνεργασία αναφορικά με Διακρατική Υιοθεσία (κυρωτικού) Νόμου του 1994, που αφορά τις διακρατικές υιοθεσίες.

Τέσσερις προτεινόμενες αλλαγές

Η Υπουργός Εργασίας αναφέρθηκε σε τέσσερα σημεία, για τα οποία προτείνονται νομοθετικές αλλαγές:

1. Ο τομέας της ιδιωτικής τοποθέτησης.

2. Ο καθορισμός ορίων ανώτατης ηλικίας για τους υποψήφιους υιοθετούντες γονείς.

3. Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της υιοθεσίας προς το παιδί, τους υποψήφιους υιοθετούντες, τους υιοθετούντες και τους γονείς/κηδεμόνες του παιδιού προς υιοθεσία.

4. Ο καθορισμός κριτηρίων διαπίστευσης μη κυβερνητικών οργανισμών, που εμπλέκονται στη διαδικασία διακρατικών υιοθεσιών.

«Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν σήμερα είναι αν πρέπει, ως Πολιτεία, να προχωρήσουμε στην τροποποίηση του ισχύοντος Νόμου, ώστε η υιοθεσία να είναι μόνο κρατική υπόθεση, με την τοποθέτηση του υποψήφιου παιδιού στην οικογένεια μόνο από το κράτος, με συνεπακόλουθο να εκλείψει εντελώς η ιδιωτική τοποθέτηση», ανέφερε η κ. Αιμιλιανίδου. Όπως είπε, στην Κύπρο πραγματοποιούνται κατά μέσον όρο μόνο τέσσερις υιοθεσίες από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ενώ με την ιδιωτική τοποθέτηση οι υιοθεσίες ανέρχονται γύρω στις 40.

Ασφαλιστικές δικλίδες

Σύμφωνα με τη Ζέτα Αιμιλιανίδου, το ζήτημα της υιοθεσίας είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και το ζητούμενο δεν είναι η σύνταξη μιας ιδεατής νομοθεσίας, που δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη. Όπως είπε, έχει διαμορφώσει την κατηγορηματική θέση ότι οποιεσδήποτε αποφάσεις για το παιδί και τα δικαιώματά του θα πρέπει να λαμβάνονται από μια ομάδα με πολλά στελέχη και πολλές ειδικότητες.

Πρέπει να βρεθούν ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε αφενός η Πολιτεία να ελέγχει αποτελεσματικά τη διαδικασία και, αφετέρου, τα παιδιά να βρίσκουν ανάδοχες οικογένειες και να μη μένουν σε ιδρύματα ώς τα 18 τους, τόνισε. Γι’ αυτό και θέση της Υπουργού είναι πως θα πρέπει να διατηρηθεί το δικαίωμα της πρωτοβουλίας για υιοθεσία και σε ενδιαφερόμενους γονείς και όχι μόνο από το κράτος.

Τα δικαιώματα του παιδιού

Η Υπουργός Εργασίας δήλωσε πως λαμβάνονται υπόψη διάφοροι προβληματισμοί, ως απότοκο της διαβούλευσης, και στόχος είναι η εξεύρεση λύσεων και διαδικασιών, που θα έχουν στόχο πρωτίστως τη διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού στη διαδικασία της υιοθεσίας, όπως αναφέρεται και στο άρθρο 21 της Σύμβασης των ΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ο νέος νόμος, τόνισε, θα ανταποκρίνεται στα πραγματικά δικαιώματα των παιδιών και η Πολιτεία θα είναι σε θέση να τον εφαρμόσει.

Πρόσθεσε πως η υιοθεσία δεν θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως απλώς η πάση θυσία ικανοποίηση της επιθυμίας ενός άτεκνου ζευγαριού να αποκτήσει παιδί, αλλά κυρίως ως η ευτυχής σύμπτωση αυτής της επιθυμίας με την πραγματική ανάγκη ενός παιδιού να αποκτήσει ένα νέο και σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. Ο θεσμός της υιοθεσίας, πρόσθεσε η κ. Αιμιλιανίδου, αφορά όλο το κοινωνικό σύνολο, λόγω της κοινωνικής του διάστασης.

Τι είναι η υιοθεσία

Σύμφωνα την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η υιοθεσία είναι μία νομική πράξη, που καθιστά ένα παιδί που δεν μπορεί να ζήσει με τη φυσική του οικογένεια, μόνιμο μέλος της οικογένειας που το υιοθετεί ως να έχει γεννηθεί σε αυτήν. Οι γονείς που υιοθετούν το παιδί γίνονται οι νέοι γονείς και δεν διαφέρουν νομικά από τους φυσικούς γονείς. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των φυσικών γονιών έναντι του προς υιοθεσία παιδιού μεταβιβάζονται στους υιοθετούντες γονείς, αμέσως μετά την έκδοση του διατάγματος υιοθεσίας από το Δικαστήριο.

Η πράξη αυτή είναι αμετάκλητη. Για υιοθεσία παιδιού που βρίσκεται στην Κύπρο υποβάλλεται αίτηση στο Οικογενειακό Δικαστήριο, το οποίο αποφασίζει με βάση έκθεση κοινωνική μελέτης που κατατίθεται από τον Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών. Για υιοθεσία παιδιού από χώρα του εξωτερικού, η αίτηση υποβάλλεται στη Διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, που είναι η Κεντρική Αρχή Υιοθεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Σάρνι Κάισερ ανέφερε ότι οι γυναίκες όταν μαθαίνουν ότι είναι έγκυες θα πρέπει να βγάζουν μια φωτογραφία με το μπικίνι τους, την οποία θα κοιτάζουν καθόλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να τους υπενθυμίζει ότι ο στόχος τους θα πρέπει να είναι να ξαναμπουν σε αυτό.

Η Κάισερ, η οποία είναι έγκυος στο πέμπο της παιδί και όταν εγκυμονούσε το δεύτερο παιδί της, πήρε υπερβολικά πολλά κιλά τα οποία κατάφερε να χάσει μόνο αφότου γέννησε το τέταρτο, ισχυρίζεται ότι οι γυναίκες όταν μένουν έγκυες μπαίνουν στον πειρασμό να αφήσουν τον εαυτό τους.

Η άποψη αυτή της γυμνάστριας στο επάγγελμα Κάισερ προκάλεσε την κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την ίδια να αντικρούει λέγοντας πως αυτό που προτείνει είναι μόνο ένας από τους τρόπους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γυναίκες για να χάσουν βάρος. Η κάθε νέα μαμά θέλει, μετά τη γέννα, πίσω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού της. Για μένα είναι αυτή με το μπικίνι», συμπληρώνει.

Η Κάισερ, η οποία είναι υπέρμαχος της διατήρησης υγιεινών διατροφικών συνηθειών και της γυμναστικής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, πάντως, δείχνει να επιμένει παρά τα σχόλια και να προσθέτει πως αισθάνεται καλύτερα ως γυναίκα τώρα. Με αγαπάω περισσότερο και αγαπάω και τον άνδρα μου περισσότερο», τονίζει.

H Kάσερ πριν την εγκυμοσύνη της

Εγκυος στο πέμπτο της παιδί

Εγκυος στο δεύτερο παιδί της,όταν είχε πάρε πάρα πολλά κιλά τα οποία δεν μπορούσε να χάσει:

Όπως αναφέρει τα παιδιά στο νηπιαγωγείο έχουν ευφυΐα που χτυπάει κόκκινο αγγίζοντας το 98%! Η συνεχής εκπαίδευση όμως που βασίζεται σε συγκεκριμένα πρότυπα έχει ως αποτέλεσμα να τον ρίχνει, φτάνοντάς τον στο 50%.

Για όλα φταίει, σύμφωνα με εκείνον, το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο έχει ως βάση μία καταστροφική μεθοδολογία. Ο Σερ Κεν Ρόμπινσον, όμως, με το παρακάτω βίντεο που θα παρακολουθήσετε, κάνει μία διασκεδαστική κι πολύ συγκινητική πρόταση ώστε να δημιουργηθεί ένα σύστημα εκπαίδευσης που γαλουχεί τη δημιουργικότητα. Συμφωνείτε μαζί του;

Δείτε το βίντεο:

Η 20χρονη Sophie Aldridge δεν είχε καταλάβει ότι ήταν έγκυος τους τελευταίους σχεδόν εννέα μήνες, αφού δεν είχε πάρει κιλά, δεν είχε συμπτώματα και συνέχιζε να διασκεδάζει και να πηγαίνει σε πάρτι με τους φίλους της.

“Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται πραγματικά χαζό σε μερικούς ανθρώπους, αλλά ειλικρινά δεν είχα ιδέα ότι ήμουν έγκυος. Δεν είχα κανένα σύμπτωμα. Ποτέ δεν είχα πρωινή ναυτία, δεν πήρα καθόλου βάρος, είχα κανονική έμμηνο ρύση και ποτέ δεν θέλησα κάτι περίεργο να φάω”, λέει η κοπέλα.

Και συνεχίζει: “Φορούσα κοντά μπλουζάκια και μίνι φούστες. Δεν ένιωσα ποτέ το μωρό να κουνιέται ή να κλωτσά. Επειδή δεν είχα αντιληφθεί την εγκυμοσύνη, συνέχιζα να βγαίνω με τους φίλους μου και να καταναλώνω αλκοόλ. Έτσι, το να γεννήσω, με τον τρόπο που έγινε, ήταν πολύ τρομακτικό. Ήταν ένα μεγάλο σοκ για όλους, όταν ξαφνικά γύρισα σπίτι με ένα μωρό”.

Η Sophie εξηγεί ότι τίποτα δεν φαινόταν να πηγαίνει στραβά, μέχρι τον προηγούμενο Νοέμβρη, που ξύπνησε μέσα στη νύκτα με έντονους πόνους στην πλάτη. Νόμιζε ότι ήταν πόνοι περιόδου. Το επόμενο πρωί, η μητέρα της την πήγε στο νοσοκομείο, όπου της χορηγήθηκε παυσίπονη ένεση και πήρε εξιτήριο, αφού οι γιατροί δεν κατάλαβαν τι πραγματικά συνέβαινε.

Λίγες ώρες αργότερα ο πόνος έγινε τόσο δυνατός που κάλεσε ασθενοφόρο. Κατά τη μεταφορά της είπε στον τραυματιοφορέα ότι ένιωθε βρεγμένη και γρήγορα αυτός κατάλαβε ότι είχαν σπάσει τα νερά της.

“Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, που δεν είχα τον χρόνο να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε. Γέννησα μέσα σε μόλις μισή ώρα”.

Χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τίποτα για το αγοράκι που ήρθε στον κόσμο, τον Thomas, η οικογένεια και οι φίλοι της κοπέλας έτρεξαν για να αγοράσουν όλα τα απαραίτητα.

“Όταν γέννησα δεν είχα αγοράσει ούτε μία πάνα. Πόσο μάλλον ρούχα, ή καρότσι ή κούνια. Όταν γύρισα σπίτι από το νοσοκομείο οι φίλοι μου και η οικογένειά μου είχαν μαζέψει όλα χρειαζόμουν εγώ και ο Thomas. Το βρήκα πολύ ευγενικό”.

Σήμερα λέει ότι είναι ευτυχισμένη και ότι δεν θα άλλαζε τίποτα από όσα πέρασε.

“Κατά κάποιο τρόπο είμαι τόσο χαρούμενη που συνέβησαν όλα αυτά. Δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο τον Thomas. Μου αρέσει να τον φωνάζω το 'μικρό θαύμα μου'”.

Η 27χρονη Ντάνα Χένρι είχε ένα θρόμβο στην περιοχή των ωοθηκών ο οποίος της προκάλεσε πρόβλημα στην κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει.

Όταν έγινε αυτό, ο μικρός Ρίλεϊ είχε την ευφυΐα να σχηματίσει τον αριθμό 999 που είναι το νούμερο για τα έκτακτα περιστατικά της Βρετανίας λέγοντας ότι «η μαμά είναι στο πάτωμα, κοιμήθηκε»

Η υπηρεσία κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και έστειλε αμέσως ασθενοφόρο στο σπίτι τους το οποίο μετέφερε τη γυναίκα στο νοσοκομείο.

Η Ντάνα τον χαρακτηρίζει πλέον «ο μικρός ήρωας της μαμάς» καθώς οι γιατροί που την εξέτασαν της είπαν ότι αν έμενε για πολύ ώρα ακόμα αβοήθητη, τότε θα έμπαινε σε μεγάλο κίνδυνο η ζωή της.

Οι γονείς του Ρίλεϊ είπαν στο BBC ότι έχουν εξηγήσει στα δυο τους παιδιά ότι «αν η μαμά και ο μπαμπάς φαίνονται να κοιμούνται και δεν μπορείτε να μας ξυπνήσετε, να καλέσετε στο τηλέφωνο το 999».

«Είχαμε πει στα παιδιά τι πρέπει να κάνουν αν συνέβαινε κάτι σε εμάς, αλλά είναι πολύ μικρά και δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα τα κατάφερναν στην πράξη. Κάποια στιγμή άκουσα τον ήχο από το περιπολικό, και σύρθηκα προς την πόρτα, αλλά εκεί κατέρρευσα ξανά. Είμαι πολύ περήφανη για τον Ρίλευ», δήλωσε στο BBC η Ντάνα Χένρι.

Οι γιατροί, εντυπωσιασμένοι από την κίνηση του 2χρονου αγοριού του χάρισαν ένα αρκουδάκι με στολή γιατρού αλλά και ένα πιστοποιητικό – έπαινο.