Η Lynette είχε πάει με φίλους της σε μια μικρή πόλη στη Νεβάδα για μία τελευταία εξόρμηση πριν γίνει μητέρα, χωρίς τον σύζυγό της ο οποίος προτίμησε να παραμείνει στο σπίτι τους.

Μιας και η εγκυμοσύνη της μετρούσε μόλις 30 εβδομάδες, κανείς δεν περίμενε πως τα δίδυμα που κυοφορούσε η 39χρονη θα «βιάζονταν» να έρθουν στη ζωή!

Όταν η Lynette Hales συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο να γεννήσει, και μάλιστα μακρυά από το σπίτι της, σε μια περιοχή όπου δεν υπήρχε καν νοσοκομείο, αποφάσισε μαζί με τον οικογενειακό της φίλος, Jim Gerber να επιστρέψουν στο Σολτ Λέικ, οδικώς. Μία διαδρομή δύο ολόκληρων ωρών!

Δεν κατάφεραν ποτέ όμως να φτάσουν στον προορισμό τους. Η 39χρονη γέννησε μέσα σε ένα μίνι βαν, δίπλα στον αυτοκινητόδρομο.

Το πρώτο μωρό, ο Jeffrey, ήρθε στη ζωή προτού προλάβουν να φτάσουν στο σημείο γιατροί ή οι άνδρες της τροχαίας, που είχαν στο μεταξύ ειδοποιηθεί από τους δικούς της ανθρώπους. Ο Jeffrey, ωστόσο, δεν ανέπνεε. Η 39χρονη δεν έχασε την ψυχραιμία της ούτε μια στιγμή, και κατάφερε να σώσει το νεογέννητο παιδί της, κάνοντάς του τεχνητή αναπνοή!

Ο μικρός Jeffrey που επέζησε χάρη στην ψυχραιμία της μητέρας του!!

Το δεύτερο μωρό, ο Anthony James, ήρθε στη ζωή λίγη ώρα αργότερα, με τη βοήθεια και του σερίφη που είχε φτάσει στο μεταξύ στο σημείο. Ευτυχώς, το βρέφος ανέπνεε κανονικά και δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα υγείας!

Μετά την ταλαιπωρία, που είχε ωστόσο αίσια κατάληξη, η Lynette φωτογραφίζεται ευτυχισμένη στο πλευρό του άντρα της!

Όπως τονίζει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, τα παιδιά υποφέρουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοδοτών τους και οι κοινωνίες δεν βλέπουν τι εργασία προσφέρουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλειοψηφία των εργαζόμενων παιδιών- περίπου 6,5 εκατομμύρια-είναι ηλικίας 5 έως 14 ετών και περισσότερο από το 71% είναι κορίτσια.

Οι ανήλικοι εργαζόμενοι συχνά απομονώνονται από τις οικογένειές τους και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους, οι οποίοι συχνά δεν τους πληρώνουν ενώ φύση της εργασίας καθιστά τα παιδιά ευάλωτα σε φυσική, ψυχολογική και σεξουαλική βία.

Η παιδική εργασία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων καθώς αρνείται σε αγόρια και κορίτσια το δικαίωμα στην παιδική ηλικία, την πρόσβαση στην εκπαίδευση και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον τονίζει η Οργάνωση.

Το κουτί αυτό αποτελεί παράδοση από τη δεκαετία του 1930 και έχει σχεδιαστεί για να δώσει σε όλα τα παιδιά στη Φινλανδία, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους, μία ίση ευκαιρία στο ξεκίνημα της ζωής τους.

Το πακέτο μητρότητας – το οποίο παρέχεται δωρεάν από την κυβέρνηση – είναι διαθέσιμο σε όλες τις μέλλουσες μητέρες.

Περιέχει φορμάκια, έναν υπνόσακο, τα απαραίτητα για έξω, βρεφικά προϊόντα μπάνιου, καθώς και πάνες, σεντόνια και ένα μικρό στρώμα.

Με το στρώμα στον πάτο του κουτιού, το κουτί μεταμορφώνεται στο πρώτο κρεβάτι του μωρού. Πολλά παιδιά, ανεξαρτήτως κοινωνικού υπόβαθρου, παίρνουν τον πρώτο τους υπνάκο ασφαλή, μέσα στους τέσσερις χαρτονένιους τοίχους αυτού του κουτιού.

Οι μητέρες μπορούν να επιλέξουν αν θα πάρουν το κουτί ή ένα συμβολικό ποσό, αυτή τη στιγμή ύψους 140€, το 95% όμως επιλέγουν το κουτί γιατί αξίζει πολλά περισσότερα.

Η παράδοση αυτή κρατάει από το 1938. Αρχικά, το σχέδιο εφαρμόστηκε για οικογένειες χαμηλών εισοδημάτων, αλλά αυτό άλλαξε το 1949.

«Δεν το έκαναν απλά διαθέσιμο για όλες τις μέλλουσες μητέρες, η νέα νομοθεσία όριζε πως για να πάρουν τα χρήματα ή το κουτί μητρότητας, οι μητέρες θα έπρεπε να επισκεφθούν ένα γιατρό ή μία δημοτική κλινική προγεννητικού ελέγχου πριν από τον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης τους», λέει η Heidi Liesivesi, η οποία εργάζεται στην Kela – το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Φινλανδίας.

Έτσι το κουτί παρείχε στις μητέρες όσα θα μπορούσαν να χρειαστούν για τη φροντίδα του μωρού τους, βοήθησε όμως παράλληλα να οδηγηθούν οι εγκυμονούσες στα χέρια των γιατρών και των νοσοκόμων στο εκκολαπτόμενο κράτος πρόνοιας της Φινλανδίας.

Το 1930 η Φινλανδία ήταν μία φτωχή χώρα και η βρεφική θνησιμότητα ήταν υψηλή – πέθαιναν 65 μωρά στα 1000. Τα στατιστικά όμως βελτιώθηκαν ραγδαία στις επόμενες δεκαετίες.

Η Mika Gissler, καθηγήτρια στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Πρόνοιας του Ελσίνκι, εξηγεί τους λόγους που συνέβη αυτό – ήταν το κουτί μητρότητας και η προγεννητική φροντίδα των γυναικών το 1940, όπως επίσης και το εθνικό σύστημα υγειονομικής ασφάλισης και το κεντρικό δίκτυο νοσοκομείων που αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του ’60.

Τα περιεχόμενα του κουτιού

-Στρώμα, κάλυμμα στρώματος, κατωσέντονο, παπλωματοθήκη, κουβέρτα, υπνόσακος/πάπλωμα

-Το ίδιο το κουτί που λειτουργεί και ως κρεβατάκι μωρού

-Στολή για τα χιόνια, καπέλο, γάντια με μόνωση και μποτάκια

-Λεπτό μπουφάν με κουκούλα και πλεκτό φορμάκι

-Κάλτσες και γάντια, πλεκτό καπέλο και μπαλακλάβα

-Φορμάκια, μωρουδιακά ρούχα και κολάν σε unisex χρώματα και σχέδια

-Πετσέτα μπάνιου με κουκούλα, ψαλιδάκι νυχιών, βούρτσα μαλλιών, οδοντόβουρτσα, θερμόμετρο μπάνιου, κρέμα για τις πάνες, πανάκι για πλύσιμο

-Σετ από υφασμάτινες πάνες και τετράγωνα κομμάτια μουσελίνας

-Βιβλίο με εικόνες και παιχνίδι για τα δόντια

-Μαξιλαράκια σουτιέν και προφυλακτικά

Ύστερα από 75 χρόνια, το κουτί πλέον έχει γίνει ένα καθιερωμένο κομμάτι της ιεροτελεστίας προς τη μητρότητα για τους Φινλανδούς, ενώνοντας γενιές γυναικών.

Η Reija Klemetti, 49 ετών από το Ελσίνκι, θυμάται να πηγαίνει στο ταχυδρομείο για να παραλάβει το κουτί για ένα από τα έξι της παιδιά.

«Ήταν υπέροχο και είχα ενθουσιαστεί που το έπαιρνα και ήταν σαν την πρώτη μου υπόσχεση στο μωρό», λέει. «Η μαμά μου, φίλοι και συγγενείς, όλοι ανυπομονούσαν να δουν τι περιείχε και τι χρώματα είχαν επιλέξει τη χρονιά εκείνη».

Η πεθερά της, 78 ετών, βασίστηκε πολύ στο κουτί όταν έκανε το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά της τη δεκαετία του ’60. Σε εκείνη τη φάση δεν είχε ιδέα τι θα μπορούσε να χρειαστεί, αλλά το κουτί τα περιείχε όλα.

Πιο πρόσφατα, η κόρη της Klemetti, η Solja, 23 ετών, μοιράστηκε κι αυτή τον ενθουσιασμό που είχε τότε η μητέρα της, όταν κράτησε κι αυτή στα χέρια της το «πρώτο ουσιαστικό πράγμα» πριν από το ίδιο το μωρό. Σήμερα είναι μητέρα δύο μικρών παιδιών.

«Είναι εύκολο να καταλάβεις ποια χρονιά γεννήθηκαν τα μωρά, γιατί τα ρούχα στο κουτί αλλάζουν λιγάκι κάθε χρόνο. Είναι όμορφο να συγκρίνεις και να σκέφτεσαι, «Α, αυτό το παιδί γεννήθηκε την ίδια χρονιά με το δικό μου»», αναφέρει η Titta Vayrynen, μια 35χρονη μητέρα δύο μικρών αγοριών.

Για ορισμένες οικογένειες, τα περιεχόμενα του κουτιού θα ήταν οικονομικά απρόσιτα αν δεν ήταν δωρεάν, η Vayrynen βρήκε όμως πως της εξοικονόμησε περισσότερο χρόνο από ότι χρήματα.

Εργαζόταν πολλές ώρες όσο ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί και ήταν ευχαριστημένη που δε χρειαζόταν να βγει για ψώνια και να συγκρίνει τιμές.

«Υπήρχε μία πρόσφατη έρευνα πως οι Φιλανδέζες μαμάδες ήταν οι πιο ευτυχισμένες στον κόσμο και το κουτί ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό. Μας προσέχουν πάρα πολύ, ακόμη και τώρα που έχουν γίνει κάποιες περικοπές σε δημόσιες υπηρεσίες», αναφέρει.

Όταν έκανε το δεύτερο αγόρι της, τον Ilmari, η Vayrynen επέλεξε τα χρήματα αντί το κουτί και απλά χρησιμοποίησε τα ρούχα του πρώτου της γιου, Aarni.

Ένα αγόρι μπορεί να δώσει τα ρούχα του και σε ένα κορίτσι ή και το αντίστροφο, μιας και τα χρώματα έχουν επιλεγεί επίτηδες ουδέτερα.

Βρεφική θνησιμότητα στη Φινλανδία, 1936 με 2010 για 1000 γέννες

Τα περιεχόμενα του κουτιού έχουν αλλάξει πολύ με τα χρόνια, ανταποκρινόμενα στους διαφορετικούς καιρούς.

Tις δεκαετίες ‘30 και ’40, περιείχε υφάσματα, επειδή οι μαμάδες συνήθιζαν να φτιάχνουν οι ίδιες τα ρούχα των μωρών τους.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου όμως, οι φανέλες και το βαμβάκι χρειάζονταν από το Υπουργείο Άμυνας, έτσι κάποια από τα υλικά αντικαταστάθηκαν από χάρτινα σεντόνια και υφάσματα για φάσκιωμα.

Τη δεκαετία του ’50 υπήρχε μία αύξηση στον αριθμό των έτοιμων ενδυμάτων, ενώ το ’60 και το ’70 άρχισαν να φτιάχνονται από νέα ελαστικά υφάσματα.

Το 1968 έκανε την εμφάνισή του ο υπνόσακος και τον επόμενο χρόνο εμφανίστηκαν για πρώτη φορά πάνες μιας χρήσης.

Όχι για πολύ. Στα τέλη του αιώνα επέστρεψαν οι υφασμάτινες πάνες και εγκαταλείφθηκαν οι μιας χρήσης, για λόγους περιβαλλοντικής συνείδησης.

Το κουτί μητρότητας είχε σχεδιαστεί εξ αρχής για να ενθαρρύνει τους γονείς να φροντίζουν σωστά τα παιδιά τους.

«Τα μωρά συνήθιζαν να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς τους και η σύσταση ήταν να σταματήσουν να το κάνουν αυτό», λέει ο Panu Pulma, καθηγητής Φινλανδικής και Σκανδιναβικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. «Η χρήση του κουτιού και ως κρεβάτι σήμαινε πως οι γονείς και τα μωρά άρχιζαν να κοιμούνται ξεχωριστά».

Σε κάποια φάση, σταμάτησε να περιέχει μπιμπερό και πιπίλες για να προωθήσει τον θηλασμό.

«Ένας από τους βασικούς στόχους του συστήματος ήταν να παροτρύνει τις μητέρες να θηλάσουν περισσότερο», λέει ο Pulma. «Κι αυτό συνέβη», προσθέτει.

Πιστεύει επίσης πως το βιβλίο με τις εικόνες που περιλαμβάνεται έχει θετικό αποτέλεσμα, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να χειρίζονται τα βιβλία και μια μέρα, να διαβάσουν.

Εκτός από όλα αυτά, λέει ο Pulma, το κουτί είναι ένα σύμβολο. Ένα σύμβολο για την ιδέα της ισότητας και της σπουδαιότητας των παιδιών.

Η ιστορία του πακέτου μητρότητας

1938: Εφαρμόστηκε το Φινλανδικό Σχέδιο Επιχορηγήσεων Μητρότητας – τα δύο τρίτα των εγκύων εκείνη τη χρονιά μπορούσαν να λάβουν μετρητά, το κουτί μητρότητας ή ένα συνδυασμό και των δύο. Το κουτί άρχισε να χρησιμοποιείται ως βρεφικό κρεβατάκι στα φτωχά σπίτια γιατί δεν υπήρχε πάντα καθαρό μέρος για να κοιμηθεί το μωρό

Δεκαετία 1940: Παρά τις ελλείψεις λόγω πολέμου, το πρόγραμμα συνεχίστηκε μιας και πολλοί Φιλανδοί έχασαν τα σπίτια τους λόγω βομβαρδισμών και εκκενώσεων

1942-6: Τα υφάσματα για το φάσκιωμα και τα σεντόνια της μητέρας αντικαταστάθηκαν από χαρτί

1949: Σταμάτησε να γίνεται έλεγχος εισοδήματος, το πακέτο πλέον προσφέρεται σε όλες τις Φιλανδέζες μητέρες – αρκεί να έχουν κάνει προγεννητικό έλεγχο

1957: Τα υφάσματα και τα υλικά ραπτικής αντικαταστάθηκαν πλήρως από έτοιμα ενδύματα

1969: Προστέθηκαν στο πακέτο πάνες μιας χρήσης

Δεκαετία 1970: Με όλο και περισσότερες εργαζόμενες μητέρες, τα παλιά υφάσματα αντικαταστάθηκαν από ελαστικό βαμβάκι για ευκολότερο πλύσιμο και πολύχρωμα σχέδια

2006: Επέστρεψαν οι υφασμάτινες πάνες, σταμάτησε να συμπεριλαμβάνεται μπιμπερό για να ενισχυθεί ο θηλασμός

Η 19χρονη τολμηρή μαμά όχι μόνο συνέλαβε την μικρή αλλά ενώ οι γιατροί την προειδοποιούσαν ότι θα μπορούσε να πεθάνει μαζί με το μωρό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, εκείνη αποφάσισε να ρισκάρει, το κράτησε και τελικά δικαιώθηκε!

Τελικά τον Απρίλιο η μικρή γεννήθηκε ζυγίζοντας περίπου 3 κιλά.

«Η κόρη μου είναι το δικό μου θαύμα!» εξομολογείται η τρισευτυχισμένη μαμά και προσθέτει «Όταν την κοιτάζω δεν μπορώ να πιστέψω όλα αυτά που περάσαμε. Οι γιατροί με συμβούλευαν να κάνω έκτρωση καθώς υπήρχε αυξημένος κίνδυνος προεκλαμψίας.

Επίσης στην περίπτωση που την γλίτωνα και δεν πέθαινα, το μωρό θα γεννιόταν πρόωρα, ενδεχόμενο που θα έβαζε πάλι σε κίνδυνο τη ζωή μου».

Τελικά όλα πήγαν καλά!

Όπως ανέφερε η υπεύθυνη επικοινωνίας της Ομάδας, Κατερίνα Ιωάννου «ως εθελοντές οραματιστήκαμε κάτι το οποίο θα έδινε τη δυνατότητα στους γονείς, αλλά πολύ περισσότερο στα ίδια τα παιδιά να αναδιπλώσουν τις κλίσεις και ικανότητές τους, να μάθουν αλλά παράλληλα να ψυχαγωγούνται χωρίς κανένα οικονομικό κόστος».

Κάλεσε ταυτόχρονα «όσους θέλουν τη βοήθεια μας να έλθουν κοντά μας και εμείς θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βοηθήσουμε κι να αγκαλιάσουμε μέσα από την Kids Town όλα τα παιδιά”. Ας μην ξεχνούμε ότι κάθε παιδική ψυχή έχει ανάγκη τη δική μας αγάπη και για μας η καλύτερη ανταμοιβή μας είναι τα χαμόγελα των παιδιών».

Εξάλλου σε γραπτή ανακοίνωση αναφέρεται ότι στο «Kids Town” λειτουργούν σε Παγκύπρια βάση Εργαστήρια «με μοναδική έγνοια τις ανάγκες του κάθε άπορου παιδιού και την παροχή άλλων υπηρεσιών όπως ψυχαγωγία, διδασκαλία, εκπαίδευση καθώς και οποιαδήποτε άλλη ανάγκη προκύπτει για το παιδί με εθελοντές ειδικούς στον κάθε τομέα».

Ανά το Παγκύπριο «πέραν των 286 πτυχιούχων εθελοντών προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους σε καθημερινή βάση, με αγάπη και ζήλο προς τα παιδιά. Οι υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων οδοντιατρική περίθαλψη, ιατρική κάλυψη (Παιδοχειρούργοι, Καρδιολόγοι, Λογοθεραπευτές), δωρεάν εμβολιασμό, βοήθεια στο καθημερινό διάβασμα των παιδιών από πτυχιούχους εκπαιδευτικούς και κάλυψη των σχολικών αναγκών. Ακόμα τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες, ομίλους, δημοτικά κολυμβητήρια, ποδόσφαιρο, ιππικούς ομίλους, θέατρο, μουσική, χορό και άλλα».

Σύμφωνα με τη γραπτή ανακοίνωση «η ομάδα εθελοντισμού για τα παιδιά «Kids Town” και η λειτουργία Εργαστηρίων σε όλες τις πόλεις της Κύπρου από πτυχιούχους εθελοντές, τελούν υπό την υψηλή φροντίδα της πρώτης Κυρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Άντρης Αναστασιάδη».

Την ομάδα στηρίζουν «οι Δήμοι Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, Λάρνακας, και Αραδίππου, η Ιερά Μητρόπολη Κιτίου και ο Λαογραφικός Ομιλος Λευκωσίας. Όλοι οι Δήμοι με συστατική επιστολή δηλώνουν έμπρακτα τη στήριξη αλλά και τη χορήγηση χώρων σε κάθε επαρχία για την παροχή των υπηρεσιών προς τα παιδιά».

Η Ομάδα, προστίθεται στην ανακοίνωση «βρίσκεται σε συνεργασία με κρατικούς φορείς, τα Υπουργεία Παιδείας, Εργασίας, Εσωτερικών και άλλα, με σωματεία, ιδρύματα και παρεμφερείς οργανώσεις της Κύπρου και του εξωτερικού, με κοινό αντικείμενο δράσης, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι οποιεσδήποτε ανάγκες για τα παιδιά».

Οι γονείς που επιθυμούν, μπορούν να επικοινωνήσουν στον «παγκύπριο τηλεφωνικό αριθμό 7000 1990 και στην σελίδα “Kids Town” στο facebook, έτσι ώστε τα παιδιά τους να μπορούν να λαμβάνουν τις υπηρεσίες που προσφέρει η Ομάδα. Επίσης όσοι επιθυμούν να ενισχύσουν το έργο της “Kids Town” μπορούν να προσφέρουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στον ειδικό Τραπεζικό Λογαριασμό που δημιουργήθηκε με την επωνυμία της ομάδας στην ΣΠΕ Μακράσυκας (ΙΒΑΝ CY 56007049300000000020825222). Τα χρήματα αυτά θα πηγαίνουν κατευθείαν στο ίδιο το παιδί, καλύπτοντας τις ανάγκες του, όπου καθίσταται πραγματική ανάγκη».

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή που τιτλοφορείται «Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο 2013» και η οποία φέτος είναι αφιερωμένη στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, τα παιδιά με αναπηρίες αντιμετωπίζουν τρεις με τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τα υπόλοιπα να πέσουν θύματα σωματικής και σεξουαλικής βίας, έχουν λιγότερες πιθανότητες πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας ή στην εκπαίδευση και είναι περισσότερο εκτεθειμένα στη φτώχεια.

Μάλιστα, σε πολλές χώρες τα εγκαταλείπουν ή τα κλείνουν σε ιδρύματα, υπογραμμίζεται στην έκθεση. «Καμία κατηγορία παιδιών δεν είναι τόσο παραμελημένη, σχεδόν αόρατη στους άλλους, απ' ό,τι τα παιδιά με αναπηρίες» δήλωσε στο Ανόι ο γενικός διευθυντής της Unicef, Άντονι Λέικ, πριν από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης.

Καθώς τα παιδιά αυτά δεν έχουν καμία σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και δεν ενημερώνονται για τους κινδύνους όσον αφορά στο AIDS, αντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο να υποστούν σεξουαλική κακοποίηση και να προσβληθούν από τον θανατηφόρο αυτόν ιό, επισημαίνει η έκθεση. «Τα παιδιά αυτά δεν δηλώνονται κατά τη γέννησή τους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν δεν είναι η αναπηρία τους, αλλά οι διακρίσεις εις βάρος τους. Και καμιά φορά, όπως στην περίπτωση των αλμπίνων της Τανζανίας, τα σκοτώνουν στο όνομα των δεισιδαιμονιών που συνδέονται με τη μαύρη μαγεία» τόνισε ο Λέικ.

Άνθρωποι με αλμπινισμό, μια γενετική ασθένεια με χαρακτηριστικό το λευκό χρώμα στο δέρμα και τις τρίχες των μαλλιών και ολόκληρου του σώματος, είναι θύματα διακρίσεων σε πολλές περιοχές της Αφρικής, όπου πιστεύουν ότι τα γεννητικά τους όργανα έχουν υπερφυσικές ικανότητες. Σύμφωνα με την έκθεση της Unicef, τα κορίτσια με αναπηρίες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τα αγόρια να έχουν τροφή και φροντίδα.

Κανένα αξιόπιστο στοιχείο δεν είναι σήμερα διαθέσιμο όσον αφορά στον αριθμό των παιδιών με αναπηρία στον κόσμο. Μια εκτίμηση για 93 εκατομμύρια - δηλαδή τουλάχιστον 1 στα 20 παιδιά ηλικίας 14 ετών - απέχει πολύ από την πραγματικότητα, εκτιμά η Unicef.

Ένας μπαμπάς, ενός 2χρονου κοριτσιού αποφάσισε για λίγο να μπει στη θέση του. Έτσι, κράτησε τους διαλόγους που είχε με τη μικρή του κόρη και με τη βοήθεια ενός φίλου του έκανε μικρά σκετσάκια τα οποία γύρισαν σε βίντεο και τα ανέβασαν στο YouTube με τον τίτλο "Convos With My 2-Year-Old".

Δείτε το αποτέλεσμα! Είναι ενδιαφέρον, αστείο αλλά και κατατοπιστικό.

Μέχρι στιγμής έχει ανέβει μόνον το πρώτο επεισόδιο της σειράς αλλά μέσα σε μόλις 2 μέρες μετρά περισσότερα από 1 εκατομμύρια κλικ!

Η τεχνική της τρισδιάστατης εκτύπωσης χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με σωτήριο τρόπο στην ιατρική πρακτική.

Ήδη από την ηλικία των έξι εβδομάδων, ένα αγοράκι από το Οχάιο, ο Κέιμπα Τζιονφρίντο, δυσκολευόταν να αναπνεύσει λόγω μιας εκ γενετής σπάνιας αναπνευστικής πάθησης, της τραχειοβρογχομαλακίας, από την οποία πάσχουν περίπου ένα στα 2.200 νεογέννητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η τραχεία είναι τόσο αδύνατη και μαλακή, που τα τοιχώματα του αεραγωγού υποχωρούν σε βαθμό που να αποφραχθούν. Η περίπτωση του παιδιού ήταν σοβαρή και η καρδιά του σχεδόν καθημερινά σταματούσε να χτυπά λόγω της έλλειψης οξυγόνου.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, με επικεφαλής τον καθηγητή παιδιατρικής ωτορινολαρυγγολογίας Γκλεν Γκριν και τον καθηγητή βιοιατρικής μηχανικής Σκοτ Χόλιστερ, που παρουσίασαν την περίπτωση στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", βρήκαν ένα καινοτομικό τρόπο να λύσουν το πρόβλημα.

Με τη βοήθεια ενός τρισδιάστατου εκτυπωτή, δημιούργησαν ένα πλαστικό αεραγωγό-νάρθηκα, που προσαρμόστηκε ακριβώς στον φυσικό αεραγωγό του παιδιού, κρατώντας τον έτσι συνεχώς ανοιχτό και επιτρέποντας του πλέον να αναπνέει κανονικά. Εικοσιμία μέρες μετά την επέμβαση, ο μικρός ασθενής, ο οποίος είναι πλέον 20 μηνών, δεν χρειαζόταν πια την εξωτερική αναπνευστική συσκευή του νοσοκομείου.

Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές τυπώνουν διάφορα αντικείμενα με διάφορα υλικά, προσθέτοντας διαδοχικά στρώματα το ένα πάνω στο άλλο, με βάση τις διαστάσεις και τις άλλες προδιαγραφές που δίνονται μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Έως τώρα, γίνονταν μεταμοσχεύσεις τραχειών από νεκρούς δότες ή κατασκευάζονταν τεχνητοί αεραγωγοί στο εργαστήριο με τη βοήθεια βλαστοκυττάρων, διαδικασίες που απαιτούσαν πολύ περισσότερο χρόνο, ενώ επιπλέον τα όργανα δεν εφάρμοζαν πάντα σωστά στον φυσικό αεραγωγό του ασθενούς. Για την πρωτοποριακή εκτύπωση του οργάνου δόθηκε ειδική επείγουσα έγκριση από την αρμόδια ρυθμιστική Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ.

Οι Αμερικανοί γιατροί έκαναν αρχικά μια ακριβή απεικόνιση της τραχείας και του βρόγχου του παιδιού με τη βοήθεια αξονικής τομογραφίας και, στη συνέχεια, μέσω του υπολογιστή σχεδίασαν έναν πλαστικό αεραγωγό στις κατάλληλες διαστάσεις. Τελικά, ο 3D-εκτυπωτής λέιζερ ανέλαβε να υλοποιήσει το τεχνητό όργανο, που είναι φτιαγμένο από ένα βιοδιασπώμενο υλικό από πολυεστέρα (πολυκαπρολακτόνη) και το οποίο θα έχει διαλυθεί σε τρία περίπου χρόνια. Έως τότε ελπίζεται ότι η φυσική τραχεία του Κέιμπα θα έχει δυναμώσει και δεν θα χρειάζεται πια τεχνητή υποστύλωση.

Η εκτυπωμένη τραχεία δημιουργήθηκε σε περίπου 24 ώρες και κοστίζει σχεδόν το ένα τρίτο της «χειροποίητης». Οι ίδιοι ερευνητές προγραμματίζουν την εκτύπωση άλλων οργάνων για διάφορα μέρη του σώματος (αυτιά, μύτη, οστά κ.α.). Νωρίτερα φέτος, άλλοι επιστήμονες του Ιατρικού Κολεγίου Weill του πανεπιστημίου Κορνέλ ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν ένα συνθετικό αυτί με τη βοήθεια ενός τρισδιάστατου εκτυπωτή.

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Αν και γεννήθηκε χωρίς χέρια, το 10χρονο αγόρι δεν το έβαλε κάτω. Κατάφερε να γράφει κρατώντας το μολύβι με τους αγκώνες του και να κάνει τόσο όμορφα γράμματα, ώστε να κερδίσει σε διαγωνισμό καλλιγραφίας.

Η προσπάθειά του εντυπωσίασε τους κριτές, ενώ τους παρακίνησε να διοργανώνουν νέο διαγωνισμό κάθε χρόνο για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Ο πιτσιρίκος από τη Φλόριντα ποτέ δεν έπαιρνε μέρος σε διαγωνισμούς λόγω του προβλήματός του και φυσικά η νίκη του αυτή του έδωσε χαρά. «Μου άρεσε, ήταν τόσο μεγάλη έκπληξη», είπε σε τοπική εφημερίδα.

«Κάποια μέρα θα τρέξει και θα κάνει αναρρίχηση στο βουνό», σχολίασε με συγκίνηση ο πατέρας του παιδιού, που τον στήριζε από την πρώτη στιγμή.

Όσο για το χόμπι του Nicholas; Αυτό δεν είναι άλλο από το να γράφει ιστορίες και να σχεδιάζει κόμικ!

Το κοριτσάκι αυτό έχασε τη μητέρα του στον πόλεμο. Πήγε στο ορφανοτροφείο για να μπορέσει να επιβιώσει.

Στην αυλή του ορφανοτροφείου ζωγράφισε τη μητέρα της με κιμωλία και κουλουριάστηκε στην αγκαλιά της, όπως όταν ήταν έμβρυο.

Έβγαλε τα παπούτσια της, σαν να πατούσε κάτι ιερό, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη είναι ο πιο ιερός μας τόπος.

Το μήνυμα που περνάει η φωτογραφία σε όλο τον κόσμο: Κανένα παιδί να μη βιώσει τον πόλεμο και τις απώλειες του από εδώ και πέρα.

Γράφει ο Φλάναγκαν στην επιστολή του:

Κουκλίτσα μου,

Πρόσφατα με τη μητέρα σου ψάχναμε στο Google και πριν πατήσουμε αναζήτηση εμφανίστηκε μια λίστα με τα ερωτήματα που τίθενται πιο συχνά στον κόσμο. Πρώτη ήταν η ερώτηση «Πώς να κρατήσετε το ενδιαφέρον του συντρόφου σας».

Αυτό με εξέπληξε. Διάβασα μερικά από τα αναρίθμητα άρθρα που έχουν γραφεί για το θέμα. Εξηγούσαν πώς να είναι κάποιος σέξυ και σεξουαλικά ενεργός, ποια ώρα πρέπει να του προσφέρει μια μπίρα αντί για σάντουιτς καθώς και τον τρόπο να του δίνει την αίσθηση ότι αυτός είναι πιο έξυπνος από εκείνη.

Στο σημείο αυτό εκνευρίστηκα.

Θησαυρέ μου, το βασικότερο πράγμα είναι να πιστεύεις πραγματικά βαθιά μέσα σου ότι είσαι άξια ενδιαφέροντος. Και αν μπορείς να συγκρατήσεις ότι και ο κόσμος είναι άξιος ενδιαφέροντος τότε θα έχεις κατανοήσει τα πάντα στη ζωή. Αλλά αυτά θα σου τα γράψω σε μια άλλη επιστολή.

Αν μπορείς επίσης να είσαι πεπεισμένη για την αξία σου, θα είσαι ελκυστική με την πιο σημαντική έννοια του όρου: θα είσαι ελκυστική για ένα αγόρι που θα μπορεί με τη σειρά του να ενδιαφερθεί για τους άλλους και θα ήθελε να περάσει την υπόλοιπη ζωή του στρέφοντας το ενδιαφέρον του πάνω σου.

Θησαυρέ μου, θέλω να σου μιλήσω για ένα αγόρι που δεν θα χρειάζεται να συντηρείς τεχνητά το ενδιαφέρον του γιατί θα ξέρει ότι είσαι ενδιαφέρουσα.

Δεν θα έχει σημασία αν βάζει τους αγκώνες στο τραπέζι -από τη στιγμή που θα μπορεί να παρατηρεί τον τρόπο με τον οποίο ζαρώνεις τη μύτη σου όταν χαμογελάς. Και δεν θα μπορεί να πάρει τα μάτια του από πάνω σου.

Δεν θα έχει σημασία που δεν θα ξέρει να παίζει γκολφ μαζί μου -από τη στιγμή που θα παίζει με τα παιδιά που θα του κάνεις και θα χαίρεται με το πόσο σου μοιάζουν.

Δεν θα έχει σημασία να πετάει τα λεφτά του -από τη στιγμή που θα προσέχει την καρδιά σου.

Δεν θα έχει σημασία να είναι δυνατός -από τη στιγμή που θα σου δίνει χώρο για να μπορείς να συντηρείς εσύ τη δύναμη της ψυχής σου.

Δεν θα έχει σημασία ποιο κόμμα ψηφίζει -από τη στιγμή που ξυπνάει κάθε πρωί γιατί θα σε έχει εκλέξει σε μια θέση εκτίμησης στην καρδιά του.

Δεν θα έχει σημασία το χρώμα του δέρματός του -από τη στιγμή που ζωγραφίζει τον πίνακα της κοινής σας ζωής με υπομονή, αυτοθυσία, ευαισθησία και τρυφερότητα.

Δεν θα έχει σημασία αν μεγάλωσε με την άλφα ή δείνα θρησκεία -από τη στιγμή που πιστεύει ότι κάθε στιγμή της ζωής είναι ιερή.

Γιατί, εν κατακλείδι, θησαυρέ μου, το μόνο πράγμα που χρειάζεται να κάνεις για «να συντηρήσεις το ενδιαφέρον του» είναι να είσαι ο εαυτός σου.

Ενας άνθρωπος που θα σε βρίσκει πάντα ενδιαφέρουσα,

Ο πατέρας σου