Μάλιστα, προειδοποίησε τους Γερμανούς που πρόκειται να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία, αλλά ακόμη και στη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί.

Σύμφωνα με την υπηρεσία, πολλά προϊόντα είναι τοξικά, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος έκρηξης, η οποία, όταν πρόκειται για μικρά παιδιά, μπορεί να αποβεί ακόμη και μοιραία.

Από τα 50 παιχνίδια που ελέγχθηκαν, μεταξύ των οποίων φουσκωτά ζωάκια και στρώματα θαλάσσης που κοστίζουν κάτω των 10 ευρώ, τα 20 δεν πληρούσαν τους βασικούς όρους ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να αποσυρθούν άμεσα από τα ράφια των καταστημάτων. Επιπλέον, έξι φουσκωτά καθίσματα για βρέφη και μικρά παιδιά αποδείχθηκε ότι ήταν εξαιρετικά ασταθή και υπήρχε ο κίνδυνος να ανατραπούν.

«Οι γονείς έχουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος θανάτου για βρέφη. Για αυτό και θα πρέπει αυτού του είδους τα καθίσματα να απαγορευθούν πλήρως» δήλωσε η ειδικός της TÜV, Κριστιάνε Ρέκτερ και επισήμανε ότι αυτά τα παιχνίδια περιλαμβάνουν συχνά βαλβίδες τις οποίες τα παιδιά μπορούν να αποσπάσουν και να καταπιούν.

Άλλα παιχνίδια περιείχαν επικίνδυνες τοξικές ουσίες, σύμφωνα με την ίδια.

Η υπηρεσία συμβουλεύει τους γονείς να διαβάζουν προσεκτικά τις οδηγίες των προϊόντων, να τα αγοράζουν μόνο σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων με προδιαγραφές ποιότητας και, σε κάθε περίπτωση, να αποφεύγουν προϊόντα με έντονη μυρωδιά χημικών.

Η Caroline, η Darcy, η Alexis και η Elisha γεννήθηκαν πρόωρα στην 30η εβδομάδα της κύησης στο νοσοκομείο του Rotherham.

Έχοντας προσπαθήσει για πάνω από μια δεκαετία να αποκτήσουν παιδί, το ζευγάρι είχε χάσει κάθε ελπίδα να γίνουν γονείς και είχαν σχεδόν αποδεχτεί το γεγονός ότι θα έμεναν άτεκνοι.

Όμως αποφάσισαν να δοκιμάσουν την εξωσωματική γονιμοποίηση… και τα κατάφεραν με την πρώτη φορά!

Οι τετράδυμες βέβαια, δεν είναι μοναδικές μόνο γι’ αυτό, αλλά και γιατί προήλθαν από ένα έμβρυο, το οποίο διαχωρίστηκε σε τρία και μετά ένα από αυτά διαχωρίστηκε επίσης.

Οι πιθανότητες να γεννηθούν τέσσερα μωρά από ένα μόνο έμβρυο δεν είχαν υπολογιστεί ποτέ. «Άλλοι μας ανέφεραν ότι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό ήταν μία στα 2 εκατομμύρια και κάποιοι μέχρι και μία στα 70 εκατομμύρια, όμως στην πραγματικότητα δε γνωρίζουν ακριβώς καθώς αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά» είπε ο πανευτυχής πατέρας.

«Είμαστε οι πρώτοι άνθρωποι που τους συνέβη αυτό και ακόμη και μερικοί γιατροί δυσκολεύονταν να το πιστέψουν» πρόσθεσε.

«Περιμένεις σχεδόν μια δεκαετία για να αποκτήσεις ένα μωρό και εντελώς ξαφνικά αποκτάς τέσσερα με τη μία» είπε η Christine και συνέχισε: «Είμαστε τόσο τυχεροί».

Η επαναστατική μέθοδος μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την επιτυχία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και έτσι τα ζευγάρια που κάνουν εξωσωματική, θα αποκτούν υγιή παιδιά πιο εύκολα. Πάντως θα χρειασθούν περισσότερες κλινικές δοκιμές προτού η τεχνική εφαρμοστεί ευρέως.

Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια νέα σύγχρονη μέθοδο ανάλυσης όλων των χρωμοσωμάτων του εμβρύου που είχε γονιμοποιηθεί εξωσωματικά, προτού αυτό εμφυτευθεί στην μήτρα της μητέρας. Έτσι, ο έλεγχος του DΝΑ για χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου δεν περιορίστηκε στην οπτική εξέταση τυχόν προβλημάτων που θα απέτρεπαν μια φυσιολογική εξέλιξη της κύησης.

Το αγοράκι, ο Κόνορ Λέβι, γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια και η νέα μέθοδος ελέγχου αναπτύχθηκε από ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον ειδικό σε θέματα γονιμότητας Ντάγκαν Γουέλς του Κέντρου Βιοιατρικών Ερευνών του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκανε τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στο Λονδίνο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και τις βρετανικές Guardian και Independent.

Οι γιατροί έχουν έως τώρα δοκιμάσει την τεχνική στα έμβρυα επτά γυναικών ηλικίας 35 έως 39 ετών, μια από τις οποίες είναι η πρώτη που γέννησε πρόσφατα. Μια δεύτερη αμερικανίδα που έχει μείνει έγκυος με την ίδια μέθοδο, πρόκειται να γεννήσει σύντομα.

Οι γενετικές ανωμαλίες αποτελούν ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που εμποδίζουν την επιτυχή εμφύτευση του εμβρύου στην μήτρα της μητέρας μετά την εξvσωματική γονιμοποίηση του ωαρίου και η κυριότερη αιτία που περίπου το 70% έως 80% των εμβρύων της εξωσωματικής τελικά αποτυγχάνουν να εξελιχτούν σε κανονικές υγιείς γεννήσεις.

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος μπορεί να βελτιώσει κατά το ένα τρίτο περίπου την επιτυχία των εξωσωματικών και να μειώσει στο μισό τις αποβολές, σύμφωνα με τους βρετανούς ερευνητές. Η νέα τεχνική που λέγεται «αλληλούχιση (ανάγνωση γονιδιώματος) επόμενης γενιάς», χρησιμοποιεί δείγματα DNA που λαμβάνονται από ένα μόνο κύτταρο του εμβρύου, όταν αυτό είναι ακόμα πέντε ημερών. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να επιλεγεί το έμβρυο με τις καλύτερες πιθανότητες για την επιτυχή κυοφορία ενός υγιούς παιδιού.

Οι πιθανότητες ενός εμβρύου να έχει χρωμοσωμικό πρόβλημα αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία πρωτίστως της μητέρας και δευτερευόντως του πατέρα. Για τις γυναίκες 20-30 ετών η πιθανότητα αυτή είναι γύρω στο 10%, όμως για τις γυναίκες 40-50 ετών η πιθανότητα γενετικού ελαττώματος είναι πάνω από 75%, μεταδίδει το ΑΠΕ.

Τις περισσότερες φορές τα έμβρυα με τα προβληματικά χρωμοσώματα δεν καταφέρνουν να εμφυτευθούν σωστά στην μήτρα. Αλλά κι αν εμφυτευθούν είναι στη συνέχεια πολύ πιθανό να αποβληθούν ή να οδηγήσουν στη γέννηση παιδιού με προβλήματα όπως το σύνδρομο Ντάουν.

Προς το παρόν, πάντως, ο νέου τύπου προεμφυτευτικός γενετικός έλεγχος είναι ακόμα σχετικά ακριβός και έξω από τις οικονομικές δυνατότητες αρκετών ζευγαριών. Όμως η τεχνολογία αλληλούχισης (ανάγνωσης) του γονιδιώματος συνεχώς εξελίσσεται και το κόστος της συνεχώς πέφτει.

Οι ερευνητές προβλέπουν ότι σε μια πενταετία η νέα μέθοδος προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου θα αποτελεί πλέον την καθιερωμένη διαδικασία στις κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής διεθνώς.

Η 34χρονη Άννα, στη Βρετανία, κατάφερε να αποκτήσει τη μικρή της κόρη μετά από δέκα εξωσωματικές θεραπείες και αφού πούλησε ότι είχε και δεν είχε.

Η ίδια δηλώνει ότι κάθε φορά που μια εξωσωματική δεν πετύχαινε, δεν έχανε την ελπίδα της και προσπαθούσε συνεχώς για να μπορέσει να κρατήσει στην αγκαλιά της ένα μωρό.

Όλα ξεκίνησαν το 2003 όταν η 24χρονη τότε Άννα έκανε την πρώτη εξωσωματική με τον προηγούμενο φίλο της. Γνώριζε ότι οι σάλπιγγες της είχαν πρόβλημα και ότι θα έπρεπε να υποβληθεί σε ειδική θεραπεία, κάτι που όμως απέτυχε.

Η Άννα έκανε άλλες πέντε απόπειρες εξωσωματικής γονιμοποίησης μεταξύ Νοεμβρίου 2005 και Απριλίου 2007.Οι γιατροί δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε αφού τα ωάρια ήταν υγιή.

Πήγε σε μια κορυφαία κλινική του Νότιγχαμ αλλά κι εκεί δεν τα κατάφερε. Κατέφυγε ακόμα και σε βελονισμό αλλά μάταια. Στην ένατη εξωσωματική το 2008 κατάφερε να μείνει έγκυος αλλά έχασε το παιδί όταν ήταν 11 εβδομάδων. Τότε αποφάσισε να χωρίσει με τον πρώην σύντροφο της.

Λίγο καιρό αργότερα γνωρίστηκε με τον σύζυγο της Φιλ με τον οποίο αποφάσισαν να παντρευτούν τον Ιούνιο του 2011 και να ξοδέψουν όλα τα χρήματα του γάμου σε μια ακόμα προσπάθεια για να αποκτήσουν ένα παιδί.

Και τα κατάφεραν.

Σύμφωνα με έναν από τους θεράποντες γιατρούς της, η Άννα είχε κάποια φυσικά «φονικά» κύτταρα που «σκότωναν» οτιδήποτε ξένο έμπαινε στον οργανισμό της, ακόμα και τα ωάρια. Έτσι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν στεροειδή και κατάφεραν να βοηθήσουν την Άννα να μείνει έγκυος.

Ενώ τα αλλά παιδάκια σε αυτή την ηλικία μπουσουλούν και προσπαθούν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα η μικρή του βίντεο βουτά στην πισίνα και κολυμπά σαν επαγγελματίας κολυμβήτρια.

Μακροβούτια, ελεύθερο, ύπτιο και πρόσθιο, όλα τα έχει το μενού της 16 μηνών κολυμβήτριας που κρατά την αναπνοή της, βάζει το κεφάλι της στο νερό και ξεκινά την... προπόνηση στην πισίνα του σπιτιού της.

Η κυρία Μπάρμπιερ ήθελε η κόρη της να μάθει κολύμπι πριν πάει για τις σύντομες διακοπές της και έτσι την έγραψε στο γειτονικό κολυμβητήριο.

Δεν είχε ιδέα πόσο πολύ φοβόταν η κόρη της το νερό. «Ούρλιαζε και έκλαιγε και αρνιόταν πεισματικά να μπει στον χώρο της πισίνας», λέει η νεαρή μητέρα στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Της είπα ορθά - κοφτά ότι πλήρωσα τα μαθήματα και εννοώ να τα κάνει και γύρισα την πλάτη μου για να πάω να καθήσω στις κερκίδες».

Η μικρή την ακολούθησε φωνάζοντας «σε μισώ», αλλά ο δάσκαλος της κολύμβησης, εξοικειωμένος προφανώς με παιδιά που τρέμουν το νερό, την έπεισε να μπει. Σήμερα, οκτώ χρόνια αργότερα, είναι μια δεινή, πανευτυχής κολυμβήτρια.

Το κολύμπι είναι κάτι που όλα τα παιδιά πρέπει να ξέρουν, ακόμα κι αν δεν πηγαίνουν ποτέ στην παραλία, διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσουν στο νερό. «Παγίδες» νερού υπάρχουν παντού – όχι μόνο στις παραλίες και τις δημόσιες ή ιδιωτικές πισίνες, αλλά σε λίμνες, σιντριβάνια, ποτάμια, τεχνητές λιμνούλες και υδάτινα πάρκα αναψυχής.

Ένα μικρό παιδί μπορεί να πνιγεί σε 60 εκατοστά νερού. Σύμφωνα με την Επιτροπή Ασφαλείας Καταναλωτικών Προϊόντων των ΗΠΑ, την περίοδο 2004-2006 σαράντα εφτά μικρά παιδιά έχασαν τη ζωή τους στη χώρα από ατυχήματα σε φουσκωτές πισίνες. Ένα μικρό παιδί που σκύβει πάνω από μια πλαστική πισίνα μπορεί εύκολα να πέσει με το κεφάλι και να μην προλάβει να σηκωθεί αρκετά γρήγορα.

Αναρίθμητα παιδιά δεν ξέρουν να κολυμπούν, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό εξηγεί γιατί ο πνιγμός αποτελεί τη δεύτερη κυριότερη αιτία θανάτου μεταξύ παιδιών, εφήβων και νέων ηλικίας 1-19 ετών. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον τέσσερα στα δέκα παιδιά δεν ξέρουν να κολυμπούν – με τα ποσοστά στις μειονότητες να φτάνουν έως και το 70%.

Από 1 έτους

Πριν από τέσσερα χρόνια η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής αναθεώρησε τις συστάσεις της για το θέμα, συνιστώντας να μαθαίνουν κανονικό κολύμπι όλα τα παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω και ενθαρρύνοντας πλέον τους γονείς να προτρέπουν τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών να εξοικειωθούν με το νερό, διότι μελέτες έχουν δείξει πως διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο πνιγμού εάν πηγαίνουν από μικρή ηλικία στο κολυμβητήριο.

Επιπλέον, όταν εξοικειώνονται από μωρά με το νερό, τους είναι πολύ πιο εύκολο να μάθουν κανονικό κολύμπι όταν φτάσουν στα 4 τους χρόνια.

Γιατί, όμως, φοβούνται πολλά παιδιά το νερό; Το πρόβλημα συχνά οφείλεται στους ενηλίκους που δεν ξέρουν να κολυμπούν επειδή οι ίδιοι φοβούνται το νερό και έμμεσα ή άμεσα μεταδίδουν τον φόβο τους στα παιδιά τους.

Επιπλέον, οι γονείς δεν είναι πάντοτε οι καλύτεροι δάσκαλοι κολύμβησης για τα παιδιά τους, διότι πολλοί επιλέγουν να αγνοούν τους φόβους τους και προσπαθούν να τα εξαναγκάσουν να μπουν στο νερό, γεγονός που επιτείνει το πρόβλημα.

Προσπαθήστε, λοιπόν, να βρείτε τα μαθήματα κολύμβησης που ταιριάζουν καλύτερα στο παιδί σας. Αν φοβάται πολύ ή νιώθει νευρικό γύρω από το νερό, μπορεί να μην κατορθώσει να αποδώσει σε μια μεγάλη τάξη, αλλά να τα πάει καλά με έναν δάσκαλο που θα μαθαίνει κολύμπι σε λίγα παιδιά ή και θα του κάνει ιδιαίτερα μαθήματα, τουλάχιστον τις δυο - τρεις πρώτες φορές.

Φροντίστε επίσης να μιλήσετε εκ των προτέρων στον δάσκαλο για τους φόβους του παιδιού, καθώς και να κάθεστε σε σημείο όπου εκείνο θα σας βλέπει ενόσω κάνει μάθημα για να νιώθει ασφαλές.

Δεν αποκτά «ανοσία»

Τα μαθήματα κολύμβησης στα παιδιά συνήθως αρχίζουν με την εξοικείωσή τους με το νερό. Μαθαίνουν να βρέχουν το πρόσωπό τους, να κάνουν μπουρμπουλήθρες στο νερό καθώς και να παίρνουν ανάσες. Στη συνέχεια μαθαίνουν να επιπλέουν και να αναπνέουν ήρεμα όταν κάνουν απλές κινήσεις με τα χεράκια τους.

Όσο καλό κολύμπι κι αν μάθει ένα παιδί, όμως, ποτέ δεν αποκτά «ανοσία» στον πνιγμό, προειδοποιεί ο δρ Τζέφρι Βάις, κύριος συγγραφέας των αναθεωρημένων οδηγιών της ΑΑΡ και παιδίατρος στο Νοσοκομείο Παίδων του Φίνιξ στην Αριζόνα. Και συνιστά στους γονείς να έχουν τα παιδιά υπό συνεχή και στενή επίβλεψη όταν βρίσκονται μέσα ή γύρω από το νερό – κάτι που ισχύει ακόμα και για τα μεγαλύτερα παιδιά του Δημοτικού.

Πρέπει επίσης να τους μάθουν να μην κολυμπούν ποτέ μόνα – ένας κανόνας που πρέπει να συνοδεύει ακόμα και τους εφήβους και τους ενηλίκους – καθώς και να μη βουλιάζουν «για πλάκα» τα άλλα παιδιά, ούτε να φέρονται παρορμητικά μέσα στο νερό.

Απαραίτητο είναι ακόμα, σύμφωνα με την ΑΑΡ, οι ενήλικοι που προσέχουν τα παιδιά στο νερό να ξέρουν καρδιοπνευμονική ανάνηψη (ένα παιδί μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του μέσα σε μόλις μισό λεπτό αν βουλιάξει στο νερό).

Το πρόβλημα της αυτό δεν την εμποδίζει από το να είναι… παιδί – θαύμα, αφού ζωγραφίζει και οι γνώστες της συγκεκριμένης τέχνης παρομοιάζουν τα έργα της με αυτά του Μονέ!!!

Παρά το νεαρό της ηλικίας της έχει βρει το στυλ της. Τα έργα της είναι αφαιρετικά και ακολουθεί την τάση του ιμπρεσιονισμού παρόλο που δεν ξέρει καν τι σημαίνει αυτό ακόμα!

Έχει ήδη καταφέρει να πουλήσει δύο πίνακες της σε ιδιώτη έναντι 1.500 ευρώ τον καθένα, ενώ θα κάνει σε λίγο καιρό την πρώτη της έκθεση στο Λονδίνο.

Όπως λέει η μητέρα της «Όταν διαγνώστηκε με αυτισμό, το κλειδί για να είναι καλά ήταν να βρει κάτι που να αγαπήσει. Αρχικά την πήγα στην παιδική χαρά, αλλά ήταν μια καταστροφή το εγχείρημά μου, αφού είχε πολύ φασαρία και την άγχωνε…».

Τελικά, βρήκε αυτό που αγαπάει και όπως μπορείτε να δείτε στα έργα της τα καταφέρνει πολύ καλά μαγεύοντας τους ανθρώπους της τέχνης.

Μετά το δημόσιο διάλογο που τάραξε τα νερά στη Βρετανία, η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε να δώσει το «πράσινο φως». Απομένει ο καθορισμός ενός ειδικού ρυθμιστικού πλαισίου ώστε η επαναστατική τεχνική εξωσωματικής γονιμοποίησης που επιτρέπει τη χρήση DNA τριών διαφορετικών ανθρώπων προκειμένου να γεννηθεί ένα παιδί να μπορεί να ξεκινήσει στα επόμενα δύο χρόνια.

Στόχος της νέας μεθόδου είναι η πρόληψη κληρονομικών ασθενειών. Ειδικότερα, η διαδικασία αυτή αποτρέπει τη μεταφορά δυσλειτουργικού μιτοχονδριακού DNA από τη μητέρα στο έμβρυο, εξαλείφοντας τον κίνδυνο να παρουσιάσει το παιδί σοβαρές παθήσεις - όπως εγκεφαλικές διαταραχές, ηπατική ανεπάρκεια, μυϊκή ατροφία, τυφλότητα και καρδιακή ανεπάρκεια.

Οι επικριτές της μεθόδου υποστηρίζουν ωστόσο ότι η εφαρμογή μιας τέτοιας τεχνικής είναι επικίνδυνη και θα έθετε σε κίνδυνο τον ηθικό κώδικα της Βρετανίας, καθώς ανοίγεται ο δρόμος για μια μόνιμη και άνευ επιστροφής γενετική τροποποίηση, η οποία θα περάσει στις επόμενες γενιές.

Το επίτευγμα μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μια νέα εποχή στο πεδίο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αν και εκτιμάται από τους ειδικούς ότι θα χρειαστούν χρόνια, έως ότου η νέα μέθοδος εφαρμοστεί ευρέως.

Η πιλοτική εφαρμογή της μεθόδου, προκειμένου να ελεγχθεί η ασφάλειά της, έγινε από ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου και του νοσοκομείου Χάμερσμιθ, με επικεφαλής τον καθηγητή Γουόλτζιτ Ντίλο και με χρηματοδότηση από το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας και το Εθνικό Ινστιτούτο Ερευνών Υγείας της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν».

Η ορμόνη που χρησιμοποιήθηκε για την ενεργοποίηση των ωοθηκών και την ωρίμανση των ωαρίων είναι η κισπεπτίνη, η οποία ωθεί το σώμα της γυναίκας να παράγει τις αναγκαίες αναπαραγωγικές ορμόνες. Η κισπεπτίνη είναι λιγότερο ισχυρή από πλευράς επιπτώσεων στον οργανισμό, σε σχέση με την ευρέως χρησιμοποιούμενη σήμερα ορμόνη «ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη» (HCG).

Οι γιατροί ελπίζουν ότι η νέα μέθοδος θα απαλλάξει τις γυναίκες από τον κίνδυνο και τις παρενέργειες που επιφέρει σε μερικές η υπερδιέγερση των ωοθηκών από τα έως σήμερα χρησιμοποιούμενα ορμονικά σκευάσματα.

Ιδιαίτερα κινδυνεύει το 5% έως 10% των γυναικών που πάσχουν από το λεγόμενο πολυκυστικό σύνδρομο ωοθηκών, ενώ το 1% των γυναικών που κάνουν εξωσωματική, εμφανίζουν μια σοβαρή επιπλοκή, το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών, με συνέπεια οι ωοθήκες τους να παράγουν υπεβολική ποσότητα ωαρίων μετά την χορήγηση των ορμονών στο πλαίσιο της θεραπείας για υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Το εν λόγω σύνδρομο επιφέρει διάφορα ενοχλητικά συμπτώματα (εμετοί, ναυτία, φουσκώματα κ.α.), ενώ σε λίγες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο της γυναίκας.

«Δείξαμε ότι η κισπεπτίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά σε ασθενείς που κάνουν θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, ώστε να ενεργοποιηθεί με πιο φυσικό τρόπο η απελευθέρωση των αναπαραγωγικών ορμονών και να γεννηθεί ένα υγιές μωρό. Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι πολύ ενθαρρυντικά» δήλωσε ο Ντίλο και πρόσθεσε ότι στο μέλλον η κισπεπτίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλες τις εξωσωματικές θεραπείες ως μια πιο φυσική εναλλακτική λύση.

Η πιλοτική βρετανική έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν σε ενδοκρινολογικό συνέδριο στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ, αφορούσε 30 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε η ορμόνη κισπεπτίνη και από αυτές οι 29 είχαν παραγωγή ωαρίων. Στις 28 περιπτώσεις αναπτύχθηκε έμβρυο εξωσωματικά και οι 11 γυναίκες είχαν μείνει έγκυες 12 ημέρες μετά τη μεταφορά του εμβρύου στην μήτρα τους. Το πρώτο από αυτά τα μωρά, ο υγιέστατος Χιθ, ήδη γεννήθηκε από την 34χρονη Σούζι Κιντ και είναι σχεδόν δύο μηνών.

Οι Βρετανοί γιατροί ήδη προγραμματίζουν μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή της νέας μεθόδου, ενώ επεσήμαναν ότι προς το παρόν είναι πρόωρο να συστήσουν την χορήγηση κισπεπτίνης ως διαδικασία ρουτίνας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάθε λεπτό, 8 άνθρωποι εγκαταλείπουν τις εστίες τους για να γλυτώσουν από πόλεμο, διώξεις ή φυσικές καταστροφές.

Τα παιδιά είναι τα αθώα θύματα των συγκρούσεων και ιδιαίτερα τα παιδιά πρόσφυγες φέρουν το πλήρες φορτίο της αστάθειας και της ταλαιπωρίας που προκαλείται από τις συγκρούσεις, που συχνά συμπεριλαμβάνει το χωρισμό τους από τις οικογένειές τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Μεταξύ των προσφύγων, τα παιδιά είναι τα πιο ευάλωτα - όχι μόνο επειδή είναι ξεριζωμένα από τις εστίες τους, αλλά πολλά από αυτά συχνά αναγκάζονται να τις εγκαταλείψουν με ελάχιστα ή και καθόλου υπάρχοντα και επιπλέον διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο από τις ασθένειες, τη βία, την εκμετάλλευση και την παραμέληση.

Μόνο στη Συρία η συνεχιζόμενη εμφύλια σύρραξη έχει οδηγήσει 1,4 εκατομμύρια πρόσφυγες έξω από τη χώρα, μεγάλο μέρος των οποίων είναι παιδιά.

Η UNICEF συνεργάζεται σε παγκόσμιο επίπεδο με την UNHCR και άλλους εταίρους για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες τα προσφυγόπουλα και τα εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα, τόσο με άμεσες, όσο και με μακροπρόθεσμες σωτήριες παρεμβάσεις, για την υγεία, τη διατροφή, την παροχή νερού και υγιεινής, την εκπαίδευση και την προστασία των παιδιών.

Η UNICEF και οι συνεργάτες της υποστηρίζουν επίσης τις κοινότητες υποδοχής, οι οποίες αισθάνονται την επιπρόσθετη πίεση στους περιορισμένους τους πόρους.

Η UNICEF δεν παραλείπει να τονίζει προς κάθε κατεύθυνση πως σε εμπόλεμες καταστάσεις όλα τα μέρη πρέπει να κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των παιδιών και την προστασία των δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανόμενων των παιδιών προσφύγων.

Η φυσική ορμόνη κισπεπτίνη μειώνει τον κίνδυνο του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών

Λονδίνο

Για πρώτη φορά παγκοσμίως μια γυναίκα στη Βρετανία έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι με χρήση μιας ασφαλέστερης μεθόδου εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF).

Άκρως φυσική διέγερση ωοθηκών

Ο μικρούλης Χιθ, που σήμερα έχει ηλικία σχεδόν οκτώ εβδομάδων, συνελήφθη με χρήση μιας φυσικής ορμόνης η οποία χορηγήθηκε στη μητέρα του προκειμένου να διεγείρει τις ωοθήκες της.

Ειδικοί στο Νοσοκομείο Χάμερσμιθ και στο Imperial College του Λονδίνου αναφέρουν ότι η θεραπεία με την ορμόνη κισπεπτίνη που εφήρμοσαν θα μπορούσε να βοηθήσει και πολλές άλλες γυναίκες με προβλήματα γονιμότητας.

Με τη νέα μέθοδο αποφεύγεται μια σχετικώς σπάνια αλλά εν δυνάμει θανατηφόρα επιπλοκή η οποία συνδέεται με τη συμβατική IVF. Πρόκειται για το σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών το οποίο εμφανίζεται σε ήπια μορφή σε ποσοστό περίπου 5% των γυναικών που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση και σε σοβαρή μορφή στο 1% αυτής της ομάδας γυναικών– οι γυναίκες με σοβαρή μορφή του συνδρόμου παρουσιάζουν πολλά συμπτώματα και χρειάζεται να νοσηλευθούν από δύο ως και έξι εβδομάδες. Οι γυναίκες υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου είναι το 5%-10% που παρουσιάζουν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Όταν μια γυναίκα εμφανίζει το σύνδρομο, οι ωοθήκες της αντί να παράγουν λίγα ωάρια, όπως επιθυμούν οι ειδικοί, παράγουν πολύ μεγάλο αριθμό ωαρίων ως απόκριση στα ισχυρά φάρμακα που εκείνη λαμβάνει.

Ασφαλέστερη η κισπεπτίνη

Τώρα οι βρετανοί ειδικοί σημειώνουν ότι με τη χρήση της κισπεπτίνης η IVF γίνεται ασφαλέστερη, χωρίς κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών. Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον καθηγητή Ουαλτζίτ Ντίλο από το Imperial College και τον δρα Τζέφρι Τριου που είναι επικεφαλής κλινικής IVF στο Νοσοκομείο Χάμερσμιθ έχουν ήδη διεξαγάγει τις πρώτες κλινικές δοκιμές της νέας μεθόδου.

Τα πρώιμα αποτελέσματα σε 30 γυναίκες δείχνουν ότι η κισπεπτίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διέγερση των ωοθηκών με πιο ήπιο και φυσικό τρόπο σε σύγκριση με τα υπάρχοντα φάρμακα. Η συγκεκριμένη ορμόνη παράγεται φυσικά από τον οργανισμό και σπρώχνει το σώμα να εκλύσει τις ορμόνες της αναπαραγωγής. Η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) που σήμερα χρησιμοποιείται ως θεραπεία για την παραγωγή ωαρίων είναι επίσης φυσική, αλλά παράγεται μόνο από τις εγκυμονούσες. Παράλληλα η επίδρασή της μπορεί κάποιες φορές να είναι πολύ ισχυρή.

Τα αποτελέσματα της δοκιμής

Από τη μέχρι στιγμής δοκιμή προέκυψε ότι η κισπεπτίνη ήταν αποτελεσματική σε 29 από τις 30 συμμετέχουσες – μάλιστα οι 28 εξ αυτών ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν τα ωάριά τους στο πλαίσιο της εξωσωματικής γονιμοποίησης και 11 είχαν θετικό τεστ εγκυμοσύνης 12 ημέρες μετά τη μεταφορά του εμβρύου στη μήτρα.

Ως τώρα πάντως μόνο ένα παιδί, ο Χιθ, έχει γεννηθεί με εφαρμογή της καινούργιας τεχνικής. Η 34χρονη μητέρα του Σούζι Κιντ δήλωσε εκστασιασμένη που επιλέχθηκε για να συμμετάσχει στην κλινική δοκιμή. «Εχουμε ήδη έναν γιο, τον Λόχλαν, που γεννήθηκε μέσω IVF σε κλινική του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Βρετανίας και δεν πίστευα ότι θα ήμαστε τόσο τυχεροί ξανά. Αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη» είπε η κυρία Κιντ.

Από την πλευρά του ο δρ Τριου ανέφερε ότι «είμαστε ενθουσιασμένοι που αυτή η μελέτη οδήγησε στη γέννηση ενός υγιούς παιδιού. Αν καταφέρουμε να εκμηδενίσουμε τον κίνδυνο του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών με τη χρήση της φυσικής ορμόνης κισπεπτίνης, ελπίζουμε ότι θα βοηθήσουμε πολύ περισσότερες γυναίκες και θα κάνουμε τη θεραπεία πιο ασφαλή».

Σύσσωμη η οικογένεια Κιντ

Προς μεγαλύτερου εύρους δοκιμές

Η συγκεκριμένη μικρού εύρους δοκιμή αναμένεται να ολοκληρωθεί αυτό το καλοκαίρι και στη συνέχεια οι ειδικοί σχεδιάζουν να ξεκινήσουν μεγαλύτερου εύρους δοκιμές σε γυναίκες υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου.

Σημειώνεται ότι τα αποτελέσματα της δοκιμής παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Ενδοκρινολογίας στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, οι εργασίες του οποίου ολοκληρώνονται σήμερα.

Πηγή: Το Βήμα Online

Την ίδια εμπειρία θα ήθελαν μάλλον να νιώσουν και οι περισσότεροι μπαμπάδες που μπορούν να ψηλαφίσουν τις κινήσεις του μωρού αλλά μόνο ακουμπώντας στην κοιλιά της μαμάς.

Οι δύο γονείς θα μπορούν πλέον να μοιράζονται την εμπειρία και να νιώθουν με τον ίδιο τρόπο τα σκιρτήματα του αγέννητου παιδιού τους χάρη στη δουλειά μιας ομάδας Αμερικανών επιστημόνων, οι οποίοι ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή ζώνη που επιτρέπει και στους μπαμπάδες να νιώσουν το μωρό να κλωτσά.

Η ζώνη αποτελεί το προϊόν της συνεργασίας των εταιρειών Huggies και Ogilvy & Mather Argentina.

Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται να φορούν μία τέτοια ζώνη τόσο η μέλλουσα μαμά όσο και ο μέλλων μπαμπάς. Οι δύο ζώνες συνδέονται και έτσι ο άνδρας μπορεί να νιώσει τις κινήσεις του παιδιού όπως ακριβώς τις νιώθει και η μαμά.

Το βίντεο καταγράφει και τις αντιδράσεις των μπαμπάδων που συγκινούνται και ξεσπούν σε δάκρυα καθώς νιώθουν το μωρό να κινείται.

Παραμένει άγνωστο το εάν οι ζώνες αυτές θα τεθούν σε μαζική παραγωγή στο προσεχές μέλλον.

Δείτε το βίντεο