Βασικό στοιχείο της ταινίας είναι «το δώρο» που προσφέρει μέσα από την καρδιά του ο άνδρας στην αγαπημένη του, μια κίνηση που τελικά θα αποβεί μοιραία…

Δείτε το βίντεο:

https://youtu.be/eOFeSM1E2F0

Αλλά με κάποιο τρόπο οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες, πάντα καταφέρνουμε να βρίσκουμε ο ένας τον άλλον.

Πιθανόν να είναι αυτό το αλάνθαστο βλέμμα εξάντλησης αλλά και της αποφασιστικότητας που έχουμε όλοι μας.

‘Ο, τι και να είναι, είναι μέρος της οικογένειας μας για 20 χρόνια.

Ακόμα και μετά από τόσα χρόνια, σταματάω πολλές φορές και σκέφτομαι, “Πώς στο καλό τα κατάφερα και έφτασα εδώ;”.

Όταν ο γιος μου διαγνώστηκε εν τέλει με αυτισμό και επιληψία, πολλά χρόνια πριν, δεν ήξερα κανένα άλλο παιδί σαν αυτόν.

Αυτό συνέβαινε πίσω στα σκοτεινά χρόνια, πριν το διαδίκτυο!

Δεν υπήρχαν ιστοσελίδες ή blogs για να πάρω πληροφορίες. Υπήρχαν τόσα πολλά που δεν ήξερα και τόσα που ήθελα να μάθω.

Θα μπορούσα να έχω συμβουλές από κάποιον πιο σοφό και έμπειρο.

Τώρα είμαι αυτή η μαμά.

Αυτή με τα πολλά… χιλιόμετρα πάνω της.

Δεν υπάρχει κάποιο “εγχειρίδιο” για να ακολουθήσετε, ώστε να μεγαλώστε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, αλλά υπάρχουν κάποια σημεία, τα οποία θα ήθελα να γνωρίζω όταν ξεκίνησα αυτό το ταξίδι.

1. Είστε ο/η καλύτερος/η ειδικός του παιδιού σας.

Κανένας άλλος δεν είναι . Ούτε ο γιατρός, ούτε ο δάσκαλος, ούτε ο νευρολόγος του και σίγουρα όχι η θεία Καίτη που μεγάλωσε δέκα παιδιά μόνη της! Ακούστε τί έχουν να σας πουν όλοι αυτοί με σεβασμό, αλλά να θυμάστε ότι είναι ειδικοί στη δική τους “σφαίρα”, όχι στη δική σας. Όλοι αυτοί (θεραπευτές, οικογένεια, φίλοι), πηγαίνουν σπίτι τους στο τέλος της μέρας. Εσείς είστε αυτός/ή που βρίσκεστε μέσα στην κατάσταση όλη την ώρα και γνωρίζετε το παιδί σας καλύτερα από τον καθένα.

2. Είστε γονέας ενός παιδιού, δεν θεραπεύετε ένα σύμπλεγμα “συμπτωμάτων”.

Όταν το παιδί σας λάβει την διάγνωση, θα ακούσετε ένα σωρό πράγματα που δεν μπορεί να κάνει. Μην ξεχνάτε όμως ότι πίσω από την ταμπέλα “ειδικές ανάγκες”, βρίσκεται το ίδιο υπέροχο παιδί που είχατε πριν την διάγνωση, το οποίο χρειάζεται καθοδήγηση και αγάπη. Λέγεται συχνά στην κοινότητα ατόμων αυτισμό και των γονέων τους ότι “Αν έχεις γνωρίσει ένα άτομο με αυτισμό, τότε έχεις γνωρίσει ΈΝΑ άτομο με αυτισμό”. Το παιδί σας είναι μοναδικό. Εννοείται ότι θα ψάξετε και θα ψάχνετε συνέχεια για νέες θεραπείες, αλλά μην ξεχάσετε να απολαύσετε τον χρόνο μαζί του τώρα, γιατί δεν θα είναι παιδί για πάντα. Μην αφήσετε τους φόβους σας για το μέλλον να επισκιάσουν και να καταπνίξουν τις ευχάριστες στιγμές του τώρα.

3. Οι άνθρωποι θα κοιτάζουν και θα “καρφώνουν”.

Θα σας κατατρώει στην αρχή. Είναι φυσικό να νιώθετε άβολα, αγανακτισμένος/η, ακόμα και ταπεινωμένος/η. Είναι επίσης φυσικό ένστικτο των ανθρώπων να κοιτούν οτιδήποτε είναι εκτός των συνηθισμένων. Η ιδιόμορφη συμπεριφορά του παιδιού σας δημόσια θα τραβήξει προσοχή. Και τί με αυτό; Σταματήστε να σας νοιάζει τόσο πολύ. Ποιός νοιάζεται τί σκέφτεται ένας άγνωστος; Και σας εγγυούμαι το εξής: Θα μάθετε να μην κρίνεις ΠΟΤΕ, μα ποτέ, τα παιδιά άλλων γονέων που συμπεριφέρονται “περίεργα” δημόσια. Εν τέλει, θα μάθετε να χειρίζεστε τις ακατάλληλες ερωτήσεις των ανθρώπων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς αιφνιδιάστηκα όταν σε μία κοινωνική συνάντηση πριν από πολλά χρόνια με ρώτησε απότομα ένας συγγενής “Υπάρχει ελπίδα για τον γιο σου;”. Μερικές φορές οι άνθρωποι θα υποθέσουν ότι δεν προσπαθείτε αρκετά. Ή θα σας προσφέρουν δικές τους συμβουλές ή θα σας αποκαλύψουν την τελευταία θαυματουργή θεραπεία. Το χειρότερο, θα τα κάνουν όλα αυτά, με το παιδί σας να είναι μπροστά και να ακούει. Μην τους αφήνετε. Και μην το κάνετε και εσείς. Το παιδί σας μπορεί (ακόμα) να μην έχει αναπτύξει τον λόγο του, αλλά τα αυτιά του δουλεύουν εξαιρετικά.

4. Προσέχετε τον εαυτό σας.

Αλήθεια. Δεν λέω να πάτε ένα εξωτικό ταξίδι στις Μπαχάμες. Μία πρόσφατη έρευνα βρήκε ότι οι μητέρες παιδιών με αυτισμό έχουν επίπεδα άγχους παρόμοια με τους στρατιώτες στο πεδίο μάχης. Ξέρω ότι θα κάνατε τα πάντα για το παιδί σας, αλλά είστε και εσείς σημαντικός/ή και δεν κάνετε σε κανέναν καλό αν σε είστε υγιής και δυνατός/ή. Σωματικά και ψυχικά. Τα φάρμακα (σ.μτφ. η ψυχοθεραπεία και οι υποστηρικτικοί μηχανισμοί) υπάρχουν για κάποιο λόγο. Όχι για το παιδί σας. Για εσάς. Μην φοβάστε να ζητήσετε βοήθεια, αν την χρειάζεστε, Γιατί, όπως όλοι οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες ξέρουν, πρέπει να ζήσουμε για πάντα…

5. Θα γνωρίσετε κάποια από τα καλύτερα άτομα, που ποτέ δεν θέλατε να ξέρετε.

Οι άλλοι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες, όχι μόνο θα επιβεβαιώσουν τα οποιαδήποτε συναισθήματά σας και θα σας στηρίξουν, αλλά θα είναι και η καλύτερη πηγή πληροφοριών. Είναι οι μοναδικοί, που πραγματικά σας καταλαβαίνουν. Αγκαλιάστε τους σαν συνταξιδιώτες – είναι η σανίδα σωτηρίας σας. Ειδικά κάποιο σοφοί και πιο… ιδιαίτεροι. Η αίσθηση του χιούμορ τους θα σας σώσει.

6. Εσείς και ο/η σύντροφός σου ή σύζυγος σου ή σημαντικός/η άλλος/η σας είστε ομάδα.

Το παιδί σας δεν έχει κανέναν άλλο να το αγαπάει περισσότερο. Δεν χωράει αμφιβολία, ότι το να μεγαλώνετε ένα παιδί με αναπηρία είναι αγχογόνο, αλλά είναι επιτακτική ανάγκη να δουλεύετε μαζί με τον/ην σύντροφό σας. Τα συναισθήματα μπορούν να κορυφωθούν, μπορεί να αντιδράσετε διαφορετικά στην διάγνωση ή να διαφωνήσετε σε μία θεραπεία. Μην εστιάζετε σε αυτά που θα μπορούσατε να έχετε, αλλά σε αυτά που έχετε μαζί. “Ελέγχετε” πώς είναι ο άλλος συχνά και συνεχίστε να μιλάτε για το πώς νιώθετε και πώς βιώνετε την κατάσταση.

7. Επικεντρωθείτε στα άλλα παιδιά σας.

Όταν ένα παιδί διαγνωστεί με σημαντικό αναπτυξιακό πρόβλημα, επηρεάζει την ζωή κάθε ατόμου στην οικογένεια. Μπορεί να χρειάζεται τεράστια προσαρμογή από τα αδέλφια. Βρείτε τρόπου, ώστε τακτικά να τους δίνετε την αμέριστη προσοχή σας. Επιτρέψτε τους να εκφράσουν πλήρως όλα τα τους τα συναισθήματα με δικά τους λόγια.

8. Θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σας πουν ότι ο αυτισμός είναι δώρο.

Ή ότι ο Θεός, σε επέλεξε να είσαι γονέας παιδιού με ειδικές ανάγκες για κάποιο λόγο. Μην τους πιστεύετε. Δεν είστε μοναδικοί, ούτε επιλεχθήκατε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι γίνεστε δυνατότεροι για να αντιμετωπίσετε τις προκλήσεις και απλά κάνετε ότι θα έκανε και οποιοσδήποτε καλός γονέας: δίνετε στο παιδί σας οτιδήποτε χρειάζεται για να “ανθίσει”. Ο γιος μου έχει πολλές δυνατότητας και πολλά πλεονεκτήματα. Είναι ζεστός, αστείος και με κατανόηση, έχει φανταστική μνήμη και είναι εξαιρετικός με τα video games. Αλλά δεν θα σας πω ψέματα. Τα πρώτα χρόνια ήταν τρομακτικά και σκληρά. Φτάνει τα 20 τώρα. Η αναπηρία του δεν είναι δώρο. Δώρο είναι η χαρά που μας δίνει ο ίδιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του.

9. Γιορτάστε τα επιτεύγματα του παιδιού σας, άσχετα με το πόσο διαφορετικά ή πιο “αργά” είναι σε σχέση με αυτά των αδελφών του, των συνομηλίκων του, των συγγενών του και των δικών σας παιδικών μνημών ή των ονείρων και των προσδοκιών που είχατε πριν το παιδί σας γεννηθεί. Θα υπάρχουν πολλά επιτεύγματα. Περιμέναμε για πολλά χρόνια να ακούσουμε την πρώτη πρόταση του γιου μας και ήταν ένα διαμάντι: “Μαμά, αγκάλιασε με!”. Το παιδί σας θα σας εκπλήσσει και θα σας χαροποιεί και ποτέ δεν θα πάρετε αυτά τα δύσκολα (για να τα πετύχει κανείς) αναπτυξιακά στάδια ως δεδομένα.

10. Θα μάθετε με απόλυτη σιγουριά, τι έχει περισσότερη σημασία στη ζωή.

Το να είστε γονείς ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες θα σας μάθει υπομονή. Ταπεινότητα. Αποφασιστικότητα. Ελαστικότητα. Αποδοχή. Θα αγαπάτε το πολύτιμο, όμορφο παιδί σας πολύ περισσότερο από όσο είχατε ποτέ φανταστεί.

Η αρχική ανάρτηση βρίσκεται στο Kveller.com και είναι μέρος άρθρων για τον Εβραϊκό Μήνα Ευαισθητοποίησης στην αναπηρία.

Από την Liane Kupferberg Carter

Πηγή: huffingtonpost.com

Γράφει η Αλεξάνδρα Κακουδάκη, ψυχολόγος /www.autismosirakleio.gr/

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε ρωτώντας την προτίμηση 2000 ατόμων για το φύλο των παιδιών τους.

Αν και οι ερευνητές περίμεναν ότι οι ερωτηθέντες δεν θα έδειχναν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση, διαπίστωσαν ότι υπάρχει σημαντική τάση στην προτίμηση φύλου των μελλοντικών απογόνων.

Συγκεκριμένα, οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν στις ακόλουθες ερωτήσεις:

Τι φύλο θα προτιμούσατε να είναι το πρωτότοκο παιδί σας (ή θέλατε, εάν ήδη έχετε παιδιά);

Εάν είχατε περισσότερα από ένα παιδιά θα προτιμούσατε η πλειοψηφία να είναι αγόρια ή κορίτσια;

Εάν είχατε μόνο ένα παιδί, τι φύλου θα προτιμούσατε να είναι;

Πώς όμως εξηγείται η προτίμηση στο φύλο του παιδιού;

Η προτίμηση των ανδρών στους γιους εξηγείται με όρους εξέλιξης. Οι άνδρες έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να διαιωνίσουν τα οικογενειακά γονίδια, εφόσον μπορούν να αποκτήσουν πολλά περισσότερα παιδιά από ό,τι μια γυναίκα.

Σε ό,τι αφορά την προτίμηση των γυναικών στα κορίτσια, οι εξηγήσεις μπορεί να είναι πολλές.

Ίσως να προέρχεται από την επιθυμία τους να μοιραστούν την εμπειρία της μητρότητας, ή να θεωρούν ότι θα υπάρχει ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό δέσιμο μητέρας-κόρης.

Ακόμη, θα μπορούσε να πηγάζει από την υπερηφάνεια που αισθάνονται για την κοινωνική και οικονομική τους ανέλιξη, με αποτέλεσμα να θέλουν να μοιραστούν με τις κόρες τους τα αγαθά που έχουν αποκτήσει.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχει η τάση στους γονείς να αντλούν ικανοποίηση από τις επιτυχίες τους μέσω της επιτυχίας των παιδιών τους. Συνήθως για τους άνδρες αυτό περνά μέσα από τους γιους τους, ενώ για τις γυναίκες μέσα από τις κόρες τους.

Η μελέτη δεν επεκτάθηκε στο να ερευνήσει το κατά πόσο οι γονείς θα ήταν διατεθειμένοι να προβούν σε επιλογή φύλου του παιδιού τους. Ωστόσο, σε άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Canadian Medical Association Journal , υποστηρίζεται ότι θα ήταν σωστό οι γονείς να μην ενημερώνονται για το φύλο του παιδιού πριν από την 30η εβδομάδα της κύησης, όπου πλέον η έκτρωση δεν είναι εφικτή. Αυτό θα μπορούσε να αποτρέψει τις εκτρώσεις κοριτσιών που γίνονται σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία.

Πλέον, οι γονείς μπορούν να ξέρουν το φύλο του παιδιού τους από την 7η εβδομάδα της κύησης, κάνοντας ειδικές αιματολογικές εξετάσεις.

healthland.time.com

Η νέα διαφημιστική ταινία της Kissan είναι ένα ενδιαφέρον βίντεο που δίνει… στους γονείς μια νέα ιδέα πως να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους.

Στο σημερινό πολυάσχολο κόσμο, οι γονείς δυσκολεύονται να περνούν το χρόνο τους με τα παιδιά τους.

Το βίντεο αναδεικνύει το πιο σύνηθες σενάριο της σημερινής…

Αν η χαρά έχει χαθεί από την καρδιά σας ή από την οικογένειά σας, τότε δεν υπάρχει αγάπη.

Αν η χαρά αυξάνεται, η αγάπη επίσης αυξάνεται, επειδή το αποτέλεσμα της αγάπης είναι η χαρά.

Πρέπει να αυξήσετε την αγάπη σας και τότε η χαρά αυξάνεται από μόνη της σαν το άρωμα της αγάπης.

Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται να προσπαθήσετε να αυξήσετε ή να μειώσετε την αγάπη.

Το μυστικό για να έχετε αγάπη στη ζωή σας είναι να απομακρύνετε τα εμπόδια από τη φύση σας και η αγάπη θα κυλήσει μέσα σας.

Τα εμπόδια της αγάπης είναι η άσχημη ομιλία και οι σκέψεις, τα αρνητικά συναισθήματα, η χειριστικότητα, οι αυταπάτες και οι πλάνες.

Αν απομακρύνετε αυτά τα εμπόδια από τον νου, τα συναισθήματα και τις πράξεις σας, θα δείτε ότι η αγάπη θα αυξάνεται μέσα σας.

Όταν ένα ποτάμι ή ένα ρυάκι δεν κυλάει επειδή εμποδίζεται από σκουπίδια, για να κάνετε να αρχίσει να κυλάει αυξάνετε το νερό στο ρυάκι;

Όχι, απλώς απομακρύνετε τα σκουπίδια από το ρεύμα και το νερό κυλάει.

Αν απομακρύνετε τα εμπόδια στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα και στο νου σας, η αγάπη κυλάει και η χαρά αυξάνεται εξαιτίας της αγάπης.

Αν έχετε χαρά…το σπίτι σας είναι χαρούμενο, τα παιδιά είναι χαρούμενα... ακόμα και τα έπιπλα είναι χαρούμενα.

Όταν δεν έχετε χαρά, οι πίνακες στους τοίχους σας φαίνονται διαφορετικοί, επειδή είναι φορτωμένοι με τις δικές σας άσχημες εκπορεύσεις.

Αν υπάρχει αγάπη, τα πάντα γύρω σας θα είναι χαρούμενα.

Αυτή η μικρού μήκους ταινία δημιουργήθηκε από τους σπουδαστές Κολλεγίου Ringling και μέσα από μια ιστορία που ο πιο άτυχος άντρας συναντά την πιο τυχερή γυναίκα μας υπενθυμίζει πως όταν έχουμε βρει τον κατάλληλο άνθρωπο στη ζωή μας μπορούμε μαζί του να κάνουμε τα πάντα!

Δείτε το βίντεο...

Αυτό όμως που λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν, είναι ότι οι σχέσεις χωρίς καθόλου ή με ελάχιστο σεξ είναι στις μέρες μας μια πολύ διαδεδομένη πραγματικότητα, ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο του γάμου και της οικογένειας.

Φράσεις όπως «τον αγαπάω αλλά δεν τον θέλω πια ερωτικά», «έχουμε γίνει σαν αδέρφια», «πιάνω το πόδι της και είναι σαν να πιάνω το δικό μου» δίνουν και παίρνουν σε συζητήσεις μεταξύ φίλων υπονοώντας ότι όσον αφορά το σεξ κάτι δεν πάει καλά.

Η αναφορά όμως στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος – ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον του γραφείου ενός ψυχολόγου – συχνά απαιτεί χρόνο: «Έχουμε να κάνουμε σεξ πάνω από 2 χρόνια», «ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά», «πρέπει να έχουν περάσει πάνω από 5 χρόνια», «τα τελευταία 10 χρόνια δεν το έχουμε κάνει πάνω από 3 φορές» είναι μερικές από τις απαντήσεις που εισπράττω όταν – με την αμεσότητα που μου προσφέρει η επαγγελματική μου ιδιότητα – αποφασίσω να θέσω το καυτό ερώτημα, χωρίς περιστροφές.

Τη στιγμή της «αποκάλυψης», η συναισθηματική διακίνηση είναι συνήθως αρκετά έντονη.

Δακρυσμένα μάτια, έκφραση ντροπής, ειρωνικά χαμόγελα.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς σε μια κοινωνία που πλέον μιλάει τόσο ανοιχτά για το σεξ, είναι τόσο δύσκολο κάποιος να μιλήσει για την έλλειψή του.

Αυτό που ακόμα και στις πιο στενές φιλικές σχέσεις μονάχα υπονοείται ή ακούγεται με μισόλογα είναι αυτό που στο γραφείο μου ακούω όλο και πιο συχνά, όλο και πιο ξεκάθαρα:

Είναι πολλά τα ζευγάρια που διατηρούνται ενωμένα χωρίς να έχουν ερωτικές σχέσεις!

Κάποιοι παραδέχονται ανοιχτά ότι η σχέση τους αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και θα ήθελαν να χωρίσουν αλλά για διάφορους λόγους επιλέγουν συνειδητά να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία, ασχέτως κόστους.

Κάποιοι άλλοι εκτονώνονται με εξωσυζυγικές σχέσεις, αλλά δεν χωρίζουν, γιατί μέσω της δέσμευσης διατηρούν πράγματα που θεωρούν πολύ σημαντικά.

Το «μαζί», ως γνωστόν, είναι πολύ σημαντικό (ιδιαίτερα για εμάς τους Έλληνες), με την ευρύτερη οικογένεια, τα τραπεζώματα και τις οικογενειακές διακοπές να βρίσκονται μονίμως σε πρώτο πλάνο!

Υπάρχουν όμως και ζευγάρια που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα στη σχέση τους πέρα από το σεξουαλικό.

Κατά πόσο όμως μπορεί αυτό να είναι αλήθεια;

Η δική μου άποψη είναι πως η απροθυμία να έχουμε ερωτικές επαφές με το σύντροφό μας αποτελεί συνήθως το σύμπτωμα κάποιων άλλων διαπροσωπικών δυσλειτουργιών.

Όταν όμως για κάποιους λόγους επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε στα πιο ουσιαστικά προβλήματα ή απλά να τα αποσιωπούμε αυτά κάνουν την εμφάνισή τους μεταλλαγμένα.

Αν για κάποιο λόγο δεν μιλάει το στόμα μας, θα μιλήσει το σώμα μας.

Και το σώμα δεν λέει εύκολα ψέματα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, δεν λειτουργείς στο σεξ!

Το να επιλέγουμε να βλέπουμε το πρόβλημα εκτός του πλαισίου της υπόλοιπης σχέσης μας οδηγεί σε γενικεύσεις και στερεότυπες αντιλήψεις όπως πχ ότι «μετά τα δύο χρόνια το πάθος χάνεται», «όλοι βαριούνται το σεξ με το ίδιο άτομο».

Οι γενικεύσεις και οι δικαιολογίες είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μιας και όχι μόνο μας οδηγούν σε αδιέξοδο αλλά παράλληλα χρησιμεύουν σαν παραπέτασμα πίσω από το οποίο κρύβονται οι πραγματικές δυσκολίες μας.

Η δική μου συμβουλή είναι να γίνει μια προσπάθεια εντοπισμού της ρίζα του προβλήματος.

Μην αρκείστε στο να δίνετε στον εαυτό σας την στερεότυπη απάντηση ότι έχει περάσει ο καιρός και επήλθε κορεσμός και βαρεμάρα.

Επίσης, έχετε υπόψη σας ότι η ρουτίνα και η βαρεμάρα δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν την έλλειψη σεξ.

Στην πραγματικότητα η βαρεμάρα είναι συχνά ένα ασφαλές προσωπείο πίσω από το οποίο κρύβονται απογοητεύσεις και θυμοί

Εστιάστε στα συναισθήματά σας και μην αποπροσανατολίζεστε.

Συχνά διαβάζω άρθρα, ιδιαίτερα σε γυναικεία περιοδικά, που προτρέπουν το ζευγάρι να φτιάξει ατμόσφαιρα ανάβοντας κεριά, χαμηλώνοντας τον φωτισμό, αρωματίζοντας το χώρο ή δίνοντας έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση και στο σέξι ντύσιμο.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όταν υπάρχουν βαθύτερα θέματα στη σχέση, είναι απίθανο να εξαφανιστούν κοιτάζοντας τη φωτιά στο τζάκι φορώντας ζαρτιέρες.

Αυτό που στην πραγματικότητα συνήθως συμβαίνει είναι οι μέθοδοι αυτοί να αποτυγχάνουν κι εμείς να καταλήγουμε να νιώθουμε ακόμα πιο απογοητευμένοι, θυμωμένοι και άδειοι.

Μη χάνετε το χρόνο σας.

Ανοίξτε τα κανάλια της επικοινωνίας, πείτε στο σύντροφό σας πώς νιώθετε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χωρίς να τον/την κατηγορήσετε για αυτό που συμβαίνει.

Εστιάστε στις υπόλοιπες διαστάσεις της σχέσης σας.

Μοιραστείτε τους προβληματισμούς και τις σκέψεις σας.

Προσπαθήστε να πλησιάστε ο ένας τον άλλον ψυχικά και να κατανοήσετε ο ένας τον άλλον.

Να θυμάστε ότι η σεξουαλική αποστασιοποίηση είναι αποτέλεσμα της ψυχικής απόστασης που έχει δημιουργηθεί με το σύντροφό σας και όχι το αντίστροφο!

Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο

Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος

protothema.gr

Αυτό όμως που λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν, είναι ότι οι σχέσεις χωρίς καθόλου ή με ελάχιστο σεξ είναι στις μέρες μας μια πολύ διαδεδομένη πραγματικότητα, ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο του γάμου και της οικογένειας.

Φράσεις όπως «τον αγαπάω αλλά δεν τον θέλω πια ερωτικά», «έχουμε γίνει σαν αδέρφια», «πιάνω το πόδι της και είναι σαν να πιάνω το δικό μου» δίνουν και παίρνουν σε συζητήσεις μεταξύ φίλων υπονοώντας ότι όσον αφορά το σεξ κάτι δεν πάει καλά.

Η αναφορά όμως στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος – ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον του γραφείου ενός ψυχολόγου – συχνά απαιτεί χρόνο: «Έχουμε να κάνουμε σεξ πάνω από 2 χρόνια», «ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά», «πρέπει να έχουν περάσει πάνω από 5 χρόνια», «τα τελευταία 10 χρόνια δεν το έχουμε κάνει πάνω από 3 φορές» είναι μερικές από τις απαντήσεις που εισπράττω όταν – με την αμεσότητα που μου προσφέρει η επαγγελματική μου ιδιότητα – αποφασίσω να θέσω το καυτό ερώτημα, χωρίς περιστροφές.

Τη στιγμή της «αποκάλυψης», η συναισθηματική διακίνηση είναι συνήθως αρκετά έντονη. Δακρυσμένα μάτια, έκφραση ντροπής, ειρωνικά χαμόγελα.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς σε μια κοινωνία που πλέον μιλάει τόσο ανοιχτά για το σεξ, είναι τόσο δύσκολο κάποιος να μιλήσει για την έλλειψή του.

Αυτό που ακόμα και στις πιο στενές φιλικές σχέσεις μονάχα υπονοείται ή ακούγεται με μισόλογα είναι αυτό που στο γραφείο μου ακούω όλο και πιο συχνά, όλο και πιο ξεκάθαρα:

Είναι πολλά τα ζευγάρια που διατηρούνται ενωμένα χωρίς να έχουν ερωτικές σχέσεις!

Κάποιοι παραδέχονται ανοιχτά ότι η σχέση τους αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και θα ήθελαν να χωρίσουν αλλά για διάφορους λόγους επιλέγουν συνειδητά να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία, ασχέτως κόστους.

Κάποιοι άλλοι εκτονώνονται με εξωσυζυγικές σχέσεις, αλλά δεν χωρίζουν, γιατί μέσω της δέσμευσης διατηρούν πράγματα που θεωρούν πολύ σημαντικά.

Το «μαζί», ως γνωστόν, είναι πολύ σημαντικό (ιδιαίτερα για εμάς τους Έλληνες), με την ευρύτερη οικογένεια, τα τραπεζώματα και τις οικογενειακές διακοπές να βρίσκονται μονίμως σε πρώτο πλάνο!

Υπάρχουν όμως και ζευγάρια που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα στη σχέση τους πέρα από το σεξουαλικό.

Κατά πόσο όμως μπορεί αυτό να είναι αλήθεια;

Η δική μου άποψη είναι πως η απροθυμία να έχουμε ερωτικές επαφές με το σύντροφό μας αποτελεί συνήθως το σύμπτωμα κάποιων άλλων διαπροσωπικών δυσλειτουργιών.

Όταν όμως για κάποιους λόγους επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε στα πιο ουσιαστικά προβλήματα ή απλά να τα αποσιωπούμε αυτά κάνουν την εμφάνισή τους μεταλλαγμένα.

Αν για κάποιο λόγο δεν μιλάει το στόμα μας, θα μιλήσει το σώμα μας. Και το σώμα δεν λέει εύκολα ψέματα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, δεν λειτουργείς στο σεξ!

Το να επιλέγουμε να βλέπουμε το πρόβλημα εκτός του πλαισίου της υπόλοιπης σχέσης μας οδηγεί σε γενικεύσεις και στερεότυπες αντιλήψεις όπως πχ ότι «μετά τα δύο χρόνια το πάθος χάνεται», «όλοι βαριούνται το σεξ με το ίδιο άτομο».

Οι γενικεύσεις και οι δικαιολογίες είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μιας και όχι μόνο μας οδηγούν σε αδιέξοδο αλλά παράλληλα χρησιμεύουν σαν παραπέτασμα πίσω από το οποίο κρύβονται οι πραγματικές δυσκολίες μας.

Η δική μου συμβουλή είναι να γίνει μια προσπάθεια εντοπισμού της ρίζα του προβλήματος.

Μην αρκείστε στο να δίνετε στον εαυτό σας την στερεότυπη απάντηση ότι έχει περάσει ο καιρός και επήλθε κορεσμός και βαρεμάρα.

Επίσης, έχετε υπόψη σας ότι η ρουτίνα και η βαρεμάρα δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν την έλλειψη σεξ.

Στην πραγματικότητα η βαρεμάρα είναι συχνά ένα ασφαλές προσωπείο πίσω από το οποίο κρύβονται απογοητεύσεις και θυμοί.

Εστιάστε στα συναισθήματά σας και μην αποπροσανατολίζεστε.

Συχνά διαβάζω άρθρα, ιδιαίτερα σε γυναικεία περιοδικά, που προτρέπουν το ζευγάρι να φτιάξει ατμόσφαιρα ανάβοντας κεριά, χαμηλώνοντας τον φωτισμό, αρωματίζοντας το χώρο ή δίνοντας έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση και στο σέξι ντύσιμο.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όταν υπάρχουν βαθύτερα θέματα στη σχέση, είναι απίθανο να εξαφανιστούν κοιτάζοντας τη φωτιά στο τζάκι φορώντας ζαρτιέρες.

Αυτό που στην πραγματικότητα συνήθως συμβαίνει είναι οι μέθοδοι αυτοί να αποτυγχάνουν κι εμείς να καταλήγουμε να νιώθουμε ακόμα πιο απογοητευμένοι, θυμωμένοι και άδειοι.

Μη χάνετε το χρόνο σας.

Ανοίξτε τα κανάλια της επικοινωνίας, πείτε στο σύντροφό σας πώς νιώθετε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χωρίς να τον/την κατηγορήσετε για αυτό που συμβαίνει.

Εστιάστε στις υπόλοιπες διαστάσεις της σχέσης σας.

Μοιραστείτε τους προβληματισμούς και τις σκέψεις σας.

Προσπαθήστε να πλησιάστε ο ένας τον άλλον ψυχικά και να κατανοήσετε ο ένας τον άλλον.

Να θυμάστε ότι η σεξουαλική αποστασιοποίηση είναι αποτέλεσμα της ψυχικής απόστασης που έχει δημιουργηθεί με το σύντροφό σας και όχι το αντίστροφο!

Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο

Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος

protothema.gr

Η αποδοχή ξεκινάει από μέσα μας

Η αντίληψη ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον άλλο, είτε σύντροφος είναι, είτε φίλος, είναι η αιτία για τα περισσότερα προβλήματα στις σύγχρονες σχέσεις. Αυτή η αντίληψη μάλιστα, πηγάζει από την αλαζονεία ότι «εμείς» γνωρίζουμε καλύτερα, προκαλώντας –άθελά μας πολλές φορές- στον άλλο συναισθήματα ανασφάλειας και επιθετικότητας.

Εάν σας ενοχλεί κάτι στον άλλο, δείτε πρώτα σε εσάς τους ίδιους τι μπορεί να φταίει για την αδυναμία σας να τον αποδεχτείτε και μάθετε να ζείτε με πράγματα που δεν σας ευχαριστούν πάντα, όπως κάνει και ο άλλος που βρίσκεται απέναντί σας. Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε ακόμα εσείς.

Η πολλή αγάπη βλάπτει

Η οικογένεια, που αυτή τη στιγμή στηρίζει τους νέους από τις επιπτώσεις της κρίσης, ευθύνεται εν μέρει για την ανικανότητα των νέων να αντιμετωπίζουν οι ίδιοι, με τις δικές τους δυνάμεις τα προβλήματα της καθημερινότητας. Είναι συχνό και παγκόσμιο το φαινόμενο οι γονείς να αμφισβητούν την ικανότητα των παιδιών τους να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής, γι’ αυτό και παρουσιάζουν υπερπροστατευτικές συμπεριφορές, που οδηγούν σε ανώριμους και φοβικούς ενήλικες.

Οι γονείς, δεν πρέπει να αφαιρούν το δικαίωμα από τα παιδιά τους να «σπάσουν τα μούτρα» τους, να ξεπεράσουν μόνα τους προβλήματά τους και να νιώσουν την ικανοποίηση ότι τα κατάφεραν! Επιπλέον, τα ανεκπλήρωτα όνειρα των γονιών αναθρέφουν καταπιεσμένους και καταθλιπτικούς ενήλικες και έναν αέναο φαύλο κύκλο προβληματικής ανατροφής.

Τα ετερώνυμα δεν έλκονται για πάντα

Μπορεί να σας γοητεύει κάποιος που μοιάζει τελείως διαφορετικός από εσάς αλλά δεν θα σας γοητεύει για πολύ. Οι έρευνες και η πείρα ζωής έχουν δείξει πως σύντροφοι που έχουν κοινά στοιχεία, χαρακτηριστικά και συνήθειες, διάγουν μια κοινή ζωή πιο ικανοποιητική και ευτυχισμένη.

Αν και όταν δυο σύντροφοι μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η σχέση μοιάζει περισσότερο φιλική παρά ερωτική, ιδανική είναι μια μέση λύση. Η ιδανική συνταγή προτείνει ένα σύντροφο με διαφορετικά ενδιαφέροντα σε βαθμό που να σας ανοίγει τους ορίζοντες, αλλά όχι να μοιάζει ξένος σε σχέση με εσάς.

Οι φίλοι «μετράνε»

Όσο σημαντικό είναι να μην καπνίζετε και να μην τρώτε burgers όλη μέρα, τόσο σημαντικό είναι, για την υγεία σας, να έχετε φίλους. Για την ακρίβεια, όσο περισσότερους και όσο καλύτερους φίλους έχετε, στους οποίους νιώθετε ότι μπορείτε να στηριχτείτε τόσο περισσότερο θα ζήσετε.

Έρευνα αμερικανικού Πανεπιστημίου, που συνέδεσε ευθέως τη σχέση συνολικής υγείας και ανθρωπίνων σχέσεων έδειξε πως όσοι είχαν ενεργή κοινωνική ζωή είχαν 50% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν, από οιαδήποτε ασθένεια, συγκριτικά με όσους διήγαν μια πιο μοναχική ζωή. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως μικρή κοινωνική αλληλεπίδραση έχει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα που έχει το κάπνισμα 15 τσιγάρων την ημέρα.

Μόνο η αγάπη μένει

Οι περισσότεροι είμαστε ανώριμοι στον έρωτα και θεωρούμε πως ο πραγματικός έρωτας δεν αναλώνεται ποτέ σε τσακωμούς και διαφωνίες. Η πραγματικότητα όμως, από την οποία δεν ξεφεύγει κανείς, δείχνει άλλα και εμείς αντί να την αντιμετωπίσουμε, απλά γυρίζουμε πλευρό και… χωρίζουμε.

Αν οι νέοι είχαν την πείρα ζωής των μεγαλύτερων, θα γνώριζαν πως οι μικρές εντάσεις μέσα στη σχέση, αν παραμένουν φυσικά ελεγχόμενες, κάνουν πολύ περισσότερο καλό, από το κακό που θεωρούνται ότι προκαλούν. Επιπλέον, όλοι γνωρίζουν πως το ερωτικό πάθος ξεθυμαίνει με τον καιρό, αλλά λίγοι αναγνωρίζουν πως αυτό που έπεται είναι πολύ καλύτερο. Η αληθινή αγάπη, μένει όταν έχουμε μάθει τις ατέλειες και τα μειονεκτήματα του άλλου και επιλέγουμε συνειδητά πια να περάσουμε τη ζωή μας μαζί του.

clickatlife.gr

1.Tους αφιερώνετε ουσιαστικό χρόνο. Δεν έχει σημασία η ποσότητα αλλά η ποιότητα.

2.Τα ακούτε με προσοχή όταν θέλουν κάτι να σας πουν και είστε ανοιχτοί στην επικοινωνία μαζί τους.

3.Βάζετε στην άκρη την κούραση σας και ασχολείστε μαζί τους.

4.Τους προσφέρετε πράγματα που έχουν ανάγκη.

5.Τους προσφέρετε πράγματα που τους αρέσουν και τους ευχαριστούν

6.Νιώθει ότι το επιδοκιμάζετε και το αποδέχεστε

7.Δείχνετε την αγάπη σας.Τα χαϊδεύετε, τα αγκαλιάζετε και τα φιλάτε, τα επαινείτε και τους προσφέρετε λόγια αγάπης.

8.Είστε δίκαιοι και συνεπείς απέναντί του στα ζητήματα πειθαρχίας

9.Η αγάπης σας υπάρχει πάντα και είναι αδιαπραγμάτευτη και άνευ όρων.

Καθημερινά μπορείτε να κάνετε πράγματα για να βελτιώσετε τις σχέσεις σας και την επικοινωνία με το παιδί σας.

Και αν νομίζετε ότι έχετε κάνει λάθη μην απογοητεύεστε...ποτέ δεν είναι αργά να τα διορθώσετε.

Πάντα να προσπαθείτε να γίνεστε καλύτερος γονιός και να αγαπάτε το παιδί σας με όλη σας την ψυχή.

Και το πιο σημαντικό είναι ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθετε στα παιδιά σας να αγαπούν και εκείνα τους άλλους ανθρώπους.

Όλες οι μαμάδες ξέρουν πως ο ερχομός του μωρού έχει αλλάξει την καθημερινότητά τους σε πολλούς τομείς.

Μια σημαντική αλλαγή, που έχει επέλθει είναι στη σχέση που έχουν με το σύντροφό τους και μπαμπά του παιδιού τους αλλά και στο επίπεδο επικοινωνίας που πλέον …δεν έχουν.

Τα νεύρα και των δύο πλευρών είναι τεταμένα και η υπομονή της μαμάς μέρα με τη μέρα τελειώνει.

Είναι, όμως λογικό.

Ξαφνικά οι ανάγκες του μωρού επισκιάζουν κάθε άλλη ανάγκη κι επιθυμία της μαμάς.

Η μαμά πλέον είναι απίστευτα κουρασμένη όλη την ημέρα, άυπνη, και οι ορμόνες της είναι εξαγριωμένες.

Διαβάστε τους λόγους για τους οποίους δημιουργούνται συνήθως εντάσεις ανάμεσα στους γονείς

Κάθε τι μικρό και ασήμαντο αποτελεί αφορμή για καβγά

Δεν υπάρχει λογική στους καβγάδες των μαμάδων με τους μπαμπάδες.

Οι αφορμές για καβγά είναι τα μικροπράγματα της καθημερινότητας.

Ποιος θα αλλάξει την πάνα, γιατί κάποιος από τους δυο δεν κατάλαβε έγκαιρα ότι το μωρό πεινάει και τώρα πώς θα ηρεμήσει...

Οι καβγάδες στο ζευγάρι είναι ανούσιοι και δημιουργούνται εξαιτίας του καθημερινού άγχους και της κούρασης των γονέων και ιδιαίτερα της μαμάς.

Ποιος δουλεύει πιο σκληρά

Οι γυναίκες νιώθουν μονίμως πως οι άντρες τους δεν τους βοηθούν και οι άντρες παραπονιούνται λέγοντας πως ο, τι και να κάνουν φαντάζει λίγο στις νέες μαμάδες.

Οι νέοι γονείς «ανταγωνίζονται» νομίζοντας ότι κάποιος θα βγει νικητής για το ποιος είναι ο περισσότερο κουρασμένος.

Οι υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί δραματικά και οι εργασιακές απαιτήσεις δεν τους αφήνουν πολύ χρόνο για να ικανοποιήσουν τις καθημερινές ανάγκες που έχει η οικογένεια.

Γιατί δε μιλάς;

Οι καβγάδες ξεκινούν, γιατί τα ζευγάρια και ειδικά οι μαμάδες σταματούν (λόγω κούρασης και έλλειψης χρόνου) να μοιράζονται τους προβληματισμούς τους με το σύντροφο τους.

Ενώ πριν τα μοιράζονταν όλα τώρα δεν επικοινωνούν .

Οι μαμάδες περιμένουν να τις καταλάβουν πόσο κουρασμένες και εξαντλημένες είναι ,ενώ οι μπαμπάδες απορούν με τις συναισθηματικές εκρήξεις που έχουν.

Πόσο κοιμήθηκε ο ένας και πόσο ο άλλος…

Ένας ακόμα λόγος διαμάχης είναι ποιος από τους δυο κοιμάται πλέον περισσότερες ώρες.

Οι ώρες ύπνου για τους νέους γονείς είναι ελάχιστες.

Ποιος ξυπνά για να δώσει τα πρωινό γάλα στο παιδί;

Το σαββατοκύριακο όλοι έχουν το δικαίωμα για λίγη παραπάνω ξεκούραση και τότε… οι καβγάδες ξεκινούν με θέμα αυτή τη φορά τον ύπνο και ποιος θα κοιμηθεί μια ώρα περισσότερο.

Πως πρέπει να ταΐζουμε το μωρό μας;

Οι γυναίκες κινούνται με βάση το μητρικό ένστικτο σε θέματα που αφορούν το τάισμα ή την φροντίδα του μωρού τους.

Πολλές φορές το μωρό μπορεί να έχει ενοχλήσεις που να το εμποδίζουν να πιει το γάλα του ή να το δυσκολεύουν στον ύπνο του (π.χ κολικοί, αλλεργίες κ.α).

Οι μαμάδες δεν αγχώνονται τόσο πολύ και επιδεικνύουν αξιοζήλευτη ψυχραιμία και υπομονή σε αυτές τις καταστάσεις.

Σε αυτό το σημείο οι νέοι γονείς συγκρούονται μεταξύ τους.

Οι μπαμπάδες είναι περισσότερο αγχωμένοι , φτιάχνουν σενάρια φαντασίας για το τι συμβαίνει στο μωρό τους και καυγαδίζουν για κάτι το οποίο χρειάζεται ψυχραιμία και όχι εντάσεις.

Τι θα φάμε εμείς

Οι καβγάδες δεν αφορούν μόνο τις υποχρεώσεις που έχουν οι γονείς προς το παιδί αλλά και για το πώς θα αντεπεξέλθουν σε όλα τα υπόλοιπα.

Οι μπαμπάδες (λογικό είναι και αυτό) έρχονται κουρασμένοι από τις πολλές ώρες εργασίας και επιθυμούν να ξεκουραστούν και να φάνε φαγητό.

Οι μαμάδες ωστόσο πολλές φορές δεν έχουν καταφέρει να μαγειρέψουν και ο τσακωμός πάλι αρχίζει..

zougla.gr

Η νέα μόδα φαίνεται πως είναι οι επίδοξοι γαμπροί να τοποθετούν μια κάμερα πάνω στο κουτί που περιέχει το δαχτυλίδι αρραβώνων ώστε να καταγράψουν την πρώτη στιγμή, τις πρώτες αντιδράσεις σε μια πολύ σημαντική στιγμή.

Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.

http://youtu.be/Z-PiNq0KePc

Πηγή: iefimerida.gr