Η ως τώρα κοινή αντίληψη θεωρεί την εγκυμοσύνη και τους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση ένα καθαρά γυναικείο έδαφος, όπου ο άνδρας κινείται αδέξια και αμήχανα.

Μόνο όταν το παιδί ξεπερνάει τη φάση της συμβιωτικής ζωής και ξεχωρίζει τον εαυτό του από τη μητέρα, δείχνοντας με τις κινήσεις και τις εκφράσεις του τη λαχτάρα για εξερεύνηση του περιβάλλοντος, ο πατέρας αποκτά ένα σημαντικό, χρήσιμο ρόλο στην εποικοδομητική αυτή φάση.

Όμως, σ’ αυτή την καθυστέρηση δέσμευσης με το μωρό, χάνεται ένα πολύτιμο δυναμικό αμοιβαίων αισθήσεων και συναισθημάτων, που δύσκολα μπορεί να επανακτηθεί.

Πράγματι, στην «παραδοσιακή» οικογένεια, ο πατέρας θεωρείται λιγότερο δοσμένος και κάπως απόμακρος, σε σχέση με την απόλυτη αφοσίωση της μητέρας.

Η διαφορετική συγκινησιακή συμμετοχή των δυο γονιών ξεκινάει όμως πριν τη γέννηση του παιδιού, στην εμβρυακή περίοδο.

Η μητέρα, που τόσους μήνες το μεγάλωνε στα σπλάχνα της και επικοινωνούσε μαζί του μέσω διαφόρων καναλιών (φωνής, κίνησης, ορμονών . . .), δέχεται τη γέννηση ως τη συνέχεια μιας ήδη υπάρχουσας σχέσης.

Ο πατέρας, που δε γνώρισε αυτό το βιο-ψυχικό δέσιμο, δεν μπορεί παρά να «υιοθετήσει» το μωρό, όταν η μαμά του το παρουσιάσει έξω από την αίθουσα τοκετού, και να αρχίσει να το αγαπάει.

Όταν όμως σχετίζεται τρυφερά μαζί του κατά τους μήνες κύησης με τη φωνή και το άγγιγμα του, η αμοιβαία γνωριμία και αποδοχή, μετά τον τοκετό, θα είναι πιο εύκολη και γρήγορη:

το μεν μωρό δείχνει να αναγνωρίζει την μπάσα φωνή του πατέρα και να χαλαρώνει στο άκουσμά της, ο δε μπαμπάς συμπεριφέρεται μαζί του με περισσότερη φυσικότητα και ζεστασιά.

Σήμερα η ανδρική παρουσία δίπλα στη γυναίκα σε κάθε βήμα της πορείας της γέννησης θεωρείται σημαντική.

Η αρμονία του ζευγαριού και το τρυφερό ενδιαφέρον του άνδρα ευνοούν στην έγκυο γυναίκα μια ισορροπημένη και γαλήνια ψυχοσωματική κατάσταση: όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες είναι θετικές, ικανοποιητικές, το ίδιο μας το σώμα παράγει και εισάγει στην κυκλοφορία κάποιες «ηρεμιστικές» ουσίες, τις ενδορφίνες, που αυξάνουν την αίσθηση ευεξίας.

Στη μέλλουσα μητέρα, αυτή αντανακλάται στην εγκυμοσύνη και στο έμβρυο.

Είναι πια γνωστό πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο ψυχικός παράγοντας είτε στην εξέλιξη της κύησης είτε στην υγεία του εμβρύου είτε ακόμα στο σωστό ξεκίνημα της σχέσης μητέρας – παιδιού.

Επίσης, μια ισορροπημένη, ώριμη συζυγική σχέση, που γεμίζει και ικανοποιεί τον συναισθηματικό κόσμο της μητέρας, ανατρέπει τον κίνδυνο μιας υπερβολικής επένδυσης της στο μωρό, με τις γνωστές αρνητικές συνέπειες στη σχέση τους και στο σχηματισμό του χαρακτήρα του.

Η συντροφική συμμετοχή στα μαθήματα προετοιμασίας για τον τοκετό είναι επίσης πολύτιμη, πέρα από τις πρακτικές γνώσεις που θα αποκτήσουν, για τη δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων με τα άλλα ζευγάρια και μια βαθύτερη κατανόηση αυτής της κοινής, συναρπαστικής εμπειρίας.

Τέτοιες συναντήσεις αποτελούν ένα ερέθισμα για να συνεχίζεται και να εμβαθύνεται ο διάλογος στο σπίτι, φθάνοντας την ώρα του τοκετού με περισσότερη συνείδηση και ωριμότητα.

Αυτή η τελευταία, κρίσιμη φάση της γέννησης βιώνεται από το ζευγάρι ως εξαιρετικά συγκινητική, όταν ο πατέρας, έπειτα από μια κατάλληλη προετοιμασία, παρευρίσκεται στη γέννα: η συναισθηματική του στήριξη και η ενθαρρυντική του στάση εξασκούν μια θετική επιρροή στην ψυχοσωματική κατάσταση της επίτοκης, που ευνοεί την εύκολη και ανώδυνη εξέλιξη του τοκετού.

Ο ρόλος του συντρόφου

Το να γίνει κάποιος πατέρας είναι μια τεράστια αλλαγή στη ζωή ενός άνδρα.

Ο μέλλων πατέρας μπορεί να νοιώσει:

-Ζήλια για την κυοφορούσα γυναίκα του

-Ζήλια για το μωρό που θα γεννηθεί

-Ενοχή γι’αυτά τα συναισθήματα

-Έντονη αφοσίωση στη δουλειά του

Γι’αυτό είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι συνήθως υπάρχουν δυο άνθρωποι που περιμένουν παιδί και ότι ο άνδρας περνά μια περίοδο stress.

Ο βαθμός ανάμειξης του συντρόφου στη φροντίδα της εγκύου, της μητέρας και του μωρού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως:

-Τη σχέση του με την σύντροφο του

-Την επιθυμία του για το παιδί

-Την παιδεία του

-Την πληροφόρηση του σε θέματα εγκυμοσύνης, τοκετού, λοχείας

-Την σχέση του με την οικογένεια του

Έρευνες έχουν δείξει ότι στις σημερινές κοινωνίες οι μέλλοντες μπαμπάδες επηρεάζονται από την εγκυμοσύνη της γυναίκας τους και αναπτύσσουν συμπτώματα σωματικά και ψυχολογικά.

Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι όσο η μετάβαση στην πατρότητα παραμελείται, τόσο περισσότερο, οι μέλλοντες πατεράδες υποφέρουν από «συμπτώματα συμπάθειας».

Στην Αγγλία εξετάστηκαν 221 μέλλοντες μπαμπάδες, από αυτούς το 57% ανέπτυξαν συμπτώματα όπως: ναυτία, πόνο στην οσφύ, πονόδοντο, φούσκωμα στην κοιλιά.

Όλα αυτά εξαφανίστηκαν μετά τη γέννηση του παιδιού τους.

Περίπου 25 χρόνια πριν ο άνδρας που επιθυμούσε να είναι παρών στην γέννηση του παιδιού του, θεωρούνταν φαινόμενο ή μάλλον ιδιόμορφος. Σήμερα στο δυτικό κόσμο ο άνδρας που αρνείται να είναι παρών στη γέννηση του παιδιού του αποτελεί εξαίρεση.

Για να ξεπεράσουν τους φόβους και τις ανασφάλειες τους καλό θα είναι λίγο πριν από τον τοκετό:

-Να έχουν παρακολουθήσει τις ομάδες προετοιμασίας για γονεικότητα

-Να συζητήσουν με την σύντροφο τους αν και η ίδια επιθυμεί

-Να μιλήσουν με την μαία τους

-Να μιλήσουν με άλλους πατεράδες που ήταν παρόντες στη γέννηση των παιδιών τους

-Να παρακολουθήσουν ταινίες σχετικές με τοκετούς

Κατά τον τοκετό ο σύντροφος μπορεί να αναλάβει:

-Να διασφαλίσει την ησυχία της επιτόκου

-Να επικοινωνεί με το προσωπικό του μαιευτηρίου για της ανάγκες της

-Να είναι δίπλα της και να μοιράζεται τον πόνο, τον φόβο και την αγωνία της

-Να της κάνει μασάζ

-Να την βοηθά στις θέσεις και στάσεις που την ανακουφίζουν

-Να αναπνέουν μαζί

-Να την βοηθά στο 2ο στάδιο του τοκετού με ενθαρρυντικά λόγια, και πρακτικές όπως κομπρέσες ή ότι άλλο ζητήσει

-Να υποδεχτούν μαζί το παιδί τους

-Να το καλωσορίσουν με χαμόγελα και λόγια αγάπης

-Να κόψει ο πατέρας τον ομφάλιο λώρο

-Να βοηθήσει την μητέρα στον πρώτο θηλασμό

Από την εμπειρία μας συμπερασματικά οι σύντροφοι που συμμετείχαν ενεργά στη γέννηση του παιδιού τους μας ομολόγησαν ότι:

-Η εμπειρία αυτή ήταν η πιο συγκινητική εμπειρία της ζωής τους και δεν θα την άλλαζαν με καμία άλλη

-Ένιωσαν δυνατά και θετικά συναισθήματα για την μητέρα του παιδιού τους

-Η επέμβαση τους στο γονεϊκό ρόλο έγινε ομαλά και με μεγάλη ευχαρίστηση και αγάπη

-Η συμμετοχή στο μεγάλωμα του παιδιού τους ήταν σημαντική και συνεχής.

Το αποτέλεσμα είναι συγκινητικό, ευχάριστο και γλυκό και η μουσική του Mateo Messina που το συνοδεύει κάνουν ακόμα πιο γλυκιά την αίσθηση καθώς παρακολουθούμε αυτό το σύμβολο της πατρικής αγάπης.

Απολαύστε το βίντεο!

Αν και οι άντρες δεν υφίστανται τις έντονες σωματικές αλλαγές που βιώνουν οι γυναίκες, ο ερχομός ενός παιδιού σηματοδοτεί και για αυτούς μια εντελώς νέα φάση στη ζωή τους, ιδιαίτερα αν πρόκειται για το πρώτο τους παιδί.

Πολλά πράγματα αλλάζουν και πρέπει και εκείνοι να προσαρμοστούν τόσο σε ψυχικό όσο και σε καθημερινό, πρακτικό επίπεδο.

Οι άντρες (όπως άλλωστε και οι γυναίκες) βιώνουν ένα πλήθος διαφορετικών και συχνά αντικρουόμενων συναισθημάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους.

Στην αρχή όταν πληροφορηθεί την εγκυμοσύνη, ο μελλοντικός πατέρας μπορεί να νιώσει έντονη χαρά και ευφορία, την οποία μοιράζεται με τη γυναίκα του, τους συγγενείς και τους φίλους του.

Αυτό μπορεί να ισχύει ακόμα πιο έντονα στην περίπτωση που το μωρό έρχεται μετά από πολλαπλές προσπάθειες και κόπους.

Ο πατέρας μπορεί όμως επίσης να νιώσει μούδιασμα, αμηχανία, άγχος, είτε πρόκειται για μια εγκυμοσύνη που έρχεται αναπάντεχα, σε μια δύσκολη περίοδο είτε για μια εγκυμοσύνη επιθυμητή και αναμενόμενη.

Την χαρά ή την αμηχανία ακολουθεί σχεδόν πάντα το άγχος και η αγωνία καθώς πλήθος ανησυχίες και ερωτήματα αναδύονται.

Ιδιαίτερα οι πρώτοι μήνες της εγκυμοσύνης συνιστούν συχνά μια περίοδο έντονων αμφιβολιών (ακόμα και για ανθρώπους που επιθυμούσαν από καιρό να αποκτήσουν παιδί).

«Είναι πράγματι η κατάλληλη στιγμή να αποκτήσω παιδί;», «είμαι αλήθεια έτοιμος να γίνω πατέρας;», «θα μπορέσω να αντεπεξέλθω στις καινούργιες υποχρεώσεις;», «είμαστε έτοιμοι (εγώ και η γυναίκα μου) για αυτή τη μεγάλη αλλαγή;» : είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που μπορεί να αναδυθούν την περίοδο αυτή. 



Παράλληλα με το πέρασμα των ημερών και των μηνών μπορεί να προστεθούν άγχη σχετικά με την υγεία της γυναίκας του και του μωρού, ερωτήματα για την κύηση και τον τοκετό, για τον αν το μωρό θα γεννηθεί χωρίς προβλήματα.

Τα άγχη αυτά είναι φυσιολογικά.

Πρόκειται για ερωτήματα που ταλανίζουν όλους τους μελλοντικούς γονείς γίνονται όμως έντονα και τρομακτικά όταν η κύηση είναι επαπειλούμενη.

Η μικρούλα γράφει μια έκθεση στο σχολείο με θέμα τον πατέρα...

«Ο μπαμπάς μου είναι ο πιο γλυκός…ο πιο έξυπνος… ο πιο ευγενικός μπαμπάς του κόσμου!

Όμως ο μπαμπάς μου λέει ψέματα!

Λέει ψέματα για τη δουλειά…λέει ψέματα για τα χρήματα…λέει ψέματα ότι δεν είναι κουρασμένος…λέει ψέματα ότι δεν πεινάει… λέει ψέματα ότι δε μας λείπει τίποτα… λέει ψέματα…εξαιτίας μου...

Δείτε το βίντεο:

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν ισχύει, γιατί η μητρότητα κρύβει πολλές καινούργιες εμπειρίες όσον αφορά τη φροντίδα του μωρού, που η μαμά πελαγώνει μέχρι να αποκτήσει τη σχετική εμπειρία.

Σίγουρα τους πρώτους μήνες οι μπαμπάδες μπορεί να δυσκολεύονται να περιποιηθούν το νεογέννητο μωράκι και να αισθάνονται πως είναι «εύθραυστο». Καθώς όμως προχωρούν οι μήνες καλό θα είναι οι μπαμπάδες να αναλαμβάνουν όλο και περισσότερο ενεργό ρόλο στην φροντίδα και στην περιποίηση του νηπίου ισχυροποιώντας τους δεσμούς μεταξύ τους και δίνοντας ανάσες ξεκούρασης σε εσάς.

Εάν ανήκετε στην πλειονότητα των γυναικών που παραπονιούνται ότι ο σύντροφός τους ελάχιστα ασχολείται με το μωρό σας, τότε θα πρέπει να προετοιμάσετε το σύντροφό σας για το ρόλο του.

Ο μπαμπάς αναλαμβάνει τις ευθύνες του

Φροντίστε να είναι κάποιες φορές ο μπαμπάς παρόν σε δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με τη φροντίδα και το τάισμα του μωρού. Μη δείχνετε ότι είστε εσείς η πλέον κατάλληλη να ταΐσετε ή να αλλάξετε την πάνα του μωρού σας, γιατί έτσι δεν αφήνετε στο σύντροφό σας να αναλάβει και αυτός με τη σειρά του τις ευθύνες που του αναλογούν.

Ξεκινήστε, λοιπόν, να περιγράφετε τη διαδικασία και μην περιμένετε να εκδηλώσει ο σύντροφος σας ενθουσιασμό για αυτά τα μίνι σεμινάρια βρεφικής φροντίδας αλλά σίγουρα, όταν θα έρθει η στιγμή να αναλάβει εκείνος δράση τότε κάτι θα ξέρει να κάνει.

Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο

Είναι αδύνατο ο μπαμπάς να κάνει όλα τα πράγματα που αφορούν το μωρό σας το ίδιο όπως εσείς. Ο καθένας σας είναι μοναδικός. Σταματήστε να είστε υπερπροστατευτικές με το παιδί σας και όποτε βρίσκετε κάτι αρνητικό που θα πρέπει να επισημάνετε, κάντε το εφόσον έχει να κάνει με την ασφάλεια του μωρού και όχι με το υπερβολικό άγχος σας. Αλλά πρέπει να το κάνετε με όμορφο τρόπο και χωρίς να ακυρώνετε την προσπάθειά του. Με λίγα λόγια μπορείτε να δείξετε στο μπαμπά πώς να αλλάξει τις πάνες, να ντύνει το παιδί, να το ταΐζει, να αποστειρώνει το μπιμπερό κ.α. αλλά ταυτόχρονα, να σέβεστε τον τρόπο που το κάνει και να μην αγχώνεστε ή θυμώνετε αν δεν τα κάνει ακριβώς όπως εσείς. Όπως επισημαίνει η επιστημονική κοινότητα διαρκώς, ο ρόλος του πατέρα είναι σημαντικός για την υγεία των παιδιών και της οικογένειας. Αφήστε τον λοιπόν να έχει ρόλο, στην φροντίδα και στην ανατροφή των παιδιών.

Μην είστε αυστηρή στις κρίσεις σας

Μην είστε υπερπροστατευτική με το παιδί σας όπως είπαμε, και προσπαθήστε να μην είστε αυστηρή και να κρίνετε συνεχώς τις προσπάθειες του συντρόφου σας να φροντίσει το μωρό σας. Η αρνητική κριτική αποθαρρύνει το σύντροφό σας να προσπαθήσει παραπάνω καθώς νιώθει ότι δεν είναι αυτός ο κατάλληλος για τη φροντίδα του μωρού. Μην πανικοβληθείτε, λοιπόν, αν ανακαλύψετε πως ο μπαμπάς έχει φορέσει στο μωρό την πάνα… ανάποδα! Μην πείτε τίποτα στον πατέρα που, ενώ κατόρθωσε να κάνει το παιδί να φάει τη φρουτόκρεμά του, το έντυσε σαν κρεμμύδι. Ίσως δεν είναι εύκολο να αποφύγετε τα αρνητικά σχόλια, αλλά είναι αναγκαίο να το κάνετε, προκειμένου να ενθαρρύνετε τον μπαμπά και να ενισχύσετε την προσπάθειά του.

Μην επιδιώκετε να έχετε τον απόλυτο έλεγχο σε όλα

Πρέπει να απαλλαγείτε από αισθήματα ανασφάλειας γιατί η ανάγκη σας να τα ελέγχετε όλα θα σας οδηγήσει στο να επιβάλλετε τον δικό σας τρόπο στη διευθέτηση των θεμάτων, γεγονός αδύνατο. Φροντίστε να δίνετε αρμοδιότητες στο σύντροφό σας και να δέχεστε τη βοήθεια του. Με αυτόν τον τρόπο του επιτρέπεται να έχει κίνητρα ανάληψης περισσότερων πρωτοβουλιών. Άλλωστε σύμφωνα με έρευνα οι μπαμπάδες έχουν την ικανότητα να τα καταφέρουν εξίσου καλά με τις μητέρες, αλλά χρειάζεται να εμπλέκονται σε τακτά χρονικά διαστήματα με καθημερινές δραστηριότητες φροντίδας του μωρού, προκειμένου να πυροδοτήσουν

τον εγκέφαλό τους και να συμπεριφέρονται και αυτοί μητρικά.

Μαμάδες παραδεχτείτε το... κάποια πράγματα ο μπαμπάκας τα κάνει καλύτερα...

Όταν η μαμά ξυπνάει και τρέχει μες στο άγχος να ετοιμαστεί για τη δουλεία και να φτιάξει πρωινό εμείς απολαμβάνουμε το χουζούρι μας!

http://i.imgur.com/qTYy714.jpg

Το μαγείρεμα μαζί του είναι παιχνίδι

http://i.imgur.com/qV0sSjr.jpg

Ο μπαμπάς μου δε φοβάται να με πετάξει ψηλά

http://i.imgur.com/ikXzh31.jpg

Ο μπαμπάς μου αγοράζει πιο ωραία πράγματα από τη μαμά όπως αυτοκίνητα, κινητά, i pads και laptops

http://i.imgur.com/xKsmIxn.jpg

Κάνουμε τις καλύτερες συνωμοσίες για πράγματα που ξέρουμε ότι θα μαλώσει η μαμά.

http://i.imgur.com/3qENyz7.jpg

Ο μπαμπάς μ'αφήνει να λερωθώ στο παιχνίδι και δε νοιάζεται αν θα λερωθεί και ο ίδιος.

http://i.imgur.com/b6S7nzg.jpg

Με αφήνει να κάνω τον ίδιο παιχνίδι.

http://i.imgur.com/1MOOZKg.jpg

Οι μπαμπάδες φτιάχνουν καλύτερα σάντουιτς από τη μαμά, γιατί βάζουν μέσα πολύ βούτυρο και μπέικον και σαλάμι και πάριζα καθόλου ντομάτα και μπόλικη κέτσαπ.

http://i.imgur.com/nyGWqsB.jpg

Ο μπαμπάς μου μπορεί να κουβαλάει όλα τα βάρη του σπιτιού.

http://i.imgur.com/Mhtt6Xo.jpg

Ο μπαμπάς μου είναι το καλύτερο μαξιλάρι.

http://i.imgur.com/WX9gQf4.jpg

Με αφήνει να τον κάνω πανεύκολα ότι θέλω.

http://i.imgur.com/JzqkAou.jpg

Όσο περισσότερο καθυστερεί ένας άντρας την απόκτηση παιδιών, τόσο πιθανότερο είναι να αναπτυχθούν στα σπερματοζωάριά του μεταλλάξεις που θα περάσουν στο αγέννητο παιδί του, προειδοποιούν Βρετανοί και Ισλανδοί ειδικοί.

Η καθυστερημένη πατρότητα, λένε, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γεννήσεως παιδιού με προβλήματα υγείας όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια, επειδή με το πέρασμα του χρόνου φθίνει η ποιότητα των σπερματοζωαρίων.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται γενετικές μεταλλαγές, οι οποίες κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των όρχεων να πολλαπλασιάζονται με μη φυσιολογικό τρόπο, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των μεταλλαγμένων σπερματοζωαρίων, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «New Scientist».

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει συσχετισθεί σε διάφορες μελέτες και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, την διπολική διαταραχή (παλιά λεγόταν «μανιοκατάθλιψη»), την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο στους απογόνους του.

Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας 40άρης πατέρας έχει διπλάσιες πιθανότητες να μεταδώσει στους απογόνους του νοσογόνες γενετικές μεταλλαγές, σε σύγκριση με έναν 20άρη πατέρα.

Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι το βιολογικό ρολόι κυλάει αντίστροφα και για τους άντρες.

Μελέτη σε γονείς και παιδιά

Η συσχέτιση της μεγάλης ηλικίας του πατέρα με τα προβλήματα υγείας στους απογόνους του ήταν κάτι που επί δεκαετίες υποπτεύονταν οι ειδικοί, αλλά απεδείχθη σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».

Στη μελέτη αυτή είχε αναλυθεί το DNA 78 γονέων από την Ισλανδία και των παιδιών τους.

Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα και στον αριθμό των μεταλλαγών που έφεραν τα παιδιά του και οι οποίες σχετίζονταν με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και τη σχιζοφρένεια.

Η ηλικία της μητέρας όχι μόνο δεν φάνηκε να σχετίζεται με ανάλογο κίνδυνο, αλλά η μελέτη έδειξε ότι το 97% των μεταλλαγών στο DNA των παιδιών προέρχονται από τον πατέρα.

«Η κοινωνία παραδοσιακά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην ηλικία της μητέρας, αλλά ως φαίνεται οι διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός επηρεάζονται περισσότερο από την ηλικία της μητέρας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κάρι Στέφανσον, πρόεδρος της εταιρεία deCODE Genetics, μίας κορυφαίας εταιρείας γενετικής στην Ισλανδία.

Η ανάλυση του δρ Στέφανσον και των συνεργατών τους υποδηλώνει ότι η αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί εν μέρει να εξηγείται από την ολοένα αυξανόμενη ηλικία των νέων πατέρων.

Ανάλογα ευρήματα είχε και μελέτη του δρ Άντριου Ουϊλκι, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα συσχετίζεται με το σύνδρομο Apert.

Το σύνδρομο αυτό είναι μία σπάνια ασθένεια των οστών, που μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με κεφάλι πιο μακρύ από το φυσιολογικό.

«Λάθη» στην αντιγραφή

Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες γεννιούνται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων και έτσι η αναπαραγωγική ηλικία τους εκ φύσεως έχει «ημερομηνία λήξεως» (την εμμηνόπαυση), οι άντρες παράγουν νέα σπερματοζωάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Κάθε 16 ημέρες, τα κύτταρα στους όρχεις τους πολλαπλασιάζονται και το DNA κάθε κυττάρου αντιγράφεται σε ένα νέο, το οποίο παράγει ένα νέο σπερματοζωάριο.

Ο οργανισμός έχει πολύ υψηλό ποσοστό ακρίβειας στην δημιουργία των «αντιγράφων» του DNA, αλλά αναπόφευκτα κάνει και κάποια «λάθη», με συνέπεια να δημιουργούνται σπερματοζωάρια με γενετικές μεταλλαγές.

Καθώς οι άντρες μεγαλώνουν, επέρχεται «κόπωση» της διαδικασίας της «αντιγραφής» και μειώνεται η αποδοτικότητά της, με συνέπεια τα σπερματοζωάρια να φέρουν περισσότερα «λάθη», δηλαδή γενετικές μεταλλαγές.

Και αν ένα μεταλλαγμένο σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει ένα σπερματοζωάριο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το έμβρυο να έχει προβλήματα, κατά τον δρα Ουϊλκι.

«Είναι καθαρά θέμα τύχης», τόνισε.

«Μπορεί η μεταλλαγή να μην αφορά ζωτικής σημασίας γονίδιο, αλλά μερικές φορές αφορά ένα γονίδιο που προδιαθέτει το μωρό για ορισμένα νοσήματα».

Έτσι, αν η μεταλλαγή αφορά γονίδιο που ελέγχει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αυτισμό ή σχιζοφρένεια.

Και αν αφορά ένα γονίδιο που επηρεάζει λ.χ. τον κίνδυνο για κάποια μορφή καρκίνου, το παιδί μπορεί να έχει αυξημένες πιθανότητες να τον εκδηλώσει.

Σωτήρια απόφαση

«Οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν ότι ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι όταν καθυστερούν την απόκτηση παιδιών», σχολίασε ο δρ Άλαν Πέισι, ο κορυφαίος ειδικός σε θέματα ανδρικής γονιμότητας στη Βρετανία.

«Κατανοώ γιατί πολλά ζευγάρια καθυστερούν την τεκνοποίηση, αλλά αυτό είναι κακό από βιολογικής πλευράς.»

Η συμβουλή μου προς τους άντρες είναι να κάνουν παιδιά το νωρίτερο δυνατόν και όχι να περιμένουν να φτάσουν 50 χρονών. Η απόφαση αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά για την υγεία των παιδιών τους», πρόσθεσε.

ygeia.tanea.gr

Αγαπητέ πατέρα,

Είσαι ο πρώτος άνδρας που αγάπησα ποτέ. Είσαι ο ήρωας μου.

Η αγκαλιά σου ήταν το πρώτο μέρος, όπου αισθάνθηκα τόσο ασφαλής και προστατευμένη.

Το χαμόγελο που εμφανίζεται στο πρόσωπό σου όταν με βλέπεις, με κάνει να αισθάνομαι τόσο πολύτιμη και αξιαγάπητη.

http://i.imgur.com/rfhQSd7.jpg

Σε ευχαριστώ που με ακούς.

Το να μπορώ να μοιράζομαι μαζί σου και να σου δείχνω το πόσο ευάλωτη ήμουν ήταν τόσο σημαντικό για την ανάπτυξή μου ως γυναίκα. Γνωρίζεις πάντα πότε χρειάζεται να μου συμβουλέψεις και πότε απλά να σκουπίσεις τα δάκρυά μου.

Σε ευχαριστώ που εργάστηκες σκληρά για να συντηρήσεις εμένα και την οικογένειά μας.

Αυτό μου έδωσε την αίσθηση ασφάλειας που με ώθησε στη δημιουργία μιας ικανοποιητικής βάσης για τη δική μου ζωή.

Σε ευχαριστώ που με αποδέχτηκες γι’ αυτό που είμαι.

Η αποδοχή χωρίς όρους των ταλέντων και των ιδιορρυθμιών μου με βοήθησε να μάθω ποια είμαι πραγματικά. Η τρυφερή υποστήριξή σου ήταν ο αέρας κάτω από τα φτερά μου.

Σε ευχαριστώ που μου έδειξες την πιο ευαίσθητη πλευρά σου.

Ξέρω ότι είσαι δυνατός και με προστατεύεις, αλλά μου αρέσει κι όταν μου δείχνεις τα δάκρυά σου. Όταν αποκαλύπτεις τα συναισθήματά σου, αισθάνομαι τόσο μοναδική και κοντά σου.

Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Το να σε βλέπω στα παιχνίδια μου, στις παραστάσεις, στις αποφοιτήσεις και στο σπίτι για φαγητό με έκανε να αισθάνομαι ότι αποτελώ προτεραιότητα στη ζωή σου.

Σε ευχαριστώ που μου έλεγες πάντα να πάρω ένα πουλόβερ και να είμαι προσεκτική. Ακόμα κι αν ήταν ενοχλητικό, ήξερα ότι ήταν ο τρόπος σου να πεις «Θέλω να αισθάνεσαι άνετη και ασφαλής». Και σε ευχαριστώ που «ανέκρινες» κάθε αγόρι που με πλησίαζε. Ακόμα κι αν ήταν τόσο ντροπιαστικό, ήξερα ότι ήταν ο τρόπος σου να πεις «Είσαι όλος ο κόσμος για μένα».

Σε ευχαριστώ που ήσουν ο δάσκαλός μου.

Μου δίδαξες πώς να οδηγώ ένα ποδήλατο, πώς να πετώ την μπάλα, πώς να ανοίξω έναν λογαριασμό στην τράπεζα, πώς να αλλάξω ένα λάστιχο.

Σε ευχαριστώ που δεν με «εξαπάτησες».

Η αφοσίωσή σου με βοήθησε να είμαι σε θέση να εμπιστεύομαι τους άνδρες και να συνάπτω υγιείς σχέσεις αγάπης.

Σε ευχαριστώ που είσαι ειλικρινής.

Κοιτάζω εσένα και σέβομαι την ακεραιότητά σου.

Και ο δυνατός χαρακτήρας σου με ενέπνευσε να δίνω αξία και να τιμώ τον εαυτό μου.

Σε ευχαριστώ που ήσουν ένας στοργικός ώμος για να κλάψω όταν η καρδιά μου είχε σπάσει και ένα χέρι για «κόλλα πέντε» για να γιορτάσουμε όταν πετύχαινα ένα όνειρό μου.

Σε ευχαριστώ που μου δίνεις συμβουλές όταν έχω να διαπραγματευτώ μια συμφωνία ή να υπογράψω ένα μισθωτήριο.

Η σοφία σου είναι χρυσός για μένα.

Πάνω απ’ όλα, σε ευχαριστώ μπαμπά που ήσουν εσύ.

Ξέρω ότι είσαι ο Πατέρας μου, αλλά είσαι, επίσης, και ένας άνθρωπος, που ακολουθείς το δικό σου μονοπάτι και παίρνεις τα δικά σου μαθήματα.

Ακόμα κι αν δεν έχεις κάνει όλα αυτά τα πράγματα, ξέρω ότι στην καρδιά μου ήσουν και θα είσαι ο τέλειος Πατέρας για μένα , επειδή μου δίδαξες όλα τα μαθήματα ζωής που έπρεπε να μάθω.

Ό,τι και να συμβεί, πάντα θα σ’ αγαπώ.

Και όσο χρονών κι αν είμαι, θα είμαι πάντα το μικρό σου κοριτσάκι.

http://i.imgur.com/LuNBejL.jpg

Δεν μας χαλάνε ποτέ χατήρι, είναι πάντα δίπλα μας για να μας δείξουν όσα η μαμά δεν μπορεί, μας συμβουλεύουν με έναν ξεχωριστό τρόπο και πάντα μας παρηγορούν όταν χρειαστεί.

Τελικά η κόρη για τον μπαμπά είναι ότι πιο πολύτιμο έχει και του κλέβει την καρδιά για πάντα!

Δείτε το παρακάτω συγκινητικό βίντεο που περιγράφει αυτή τη δυνατή και ιδιαίτερη σχέση!

Η καθυστερημένη πατρότητα, λένε, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γεννήσεως παιδιού με προβλήματα υγείας όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια, επειδή με το πέρασμα του χρόνου φθίνει η ποιότητα των σπερματοζωαρίων.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται γενετικές μεταλλαγές, οι οποίες κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των όρχεων να πολλαπλασιάζονται με μη φυσιολογικό τρόπο, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των μεταλλαγμένων σπερματοζωαρίων, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «New Scientist».

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει συσχετισθεί σε διάφορες μελέτες και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, την διπολική διαταραχή (παλιά λεγόταν «μανιοκατάθλιψη»), την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο στους απογόνους του.

Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας 40άρης πατέρας έχει διπλάσιες πιθανότητες να μεταδώσει στους απογόνους του νοσογόνες γενετικές μεταλλαγές, σε σύγκριση με έναν 20άρη πατέρα.

Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι το βιολογικό ρολόι κυλάει αντίστροφα και για τους άντρες.

Μελέτη σε γονείς και παιδιά

Η συσχέτιση της μεγάλης ηλικίας του πατέρα με τα προβλήματα υγείας στους απογόνους του ήταν κάτι που επί δεκαετίες υποπτεύονταν οι ειδικοί, αλλά απεδείχθη σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».

Στη μελέτη αυτή είχε αναλυθεί το DNA 78 γονέων από την Ισλανδία και των παιδιών τους.

Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα και στον αριθμό των μεταλλαγών που έφεραν τα παιδιά του και οι οποίες σχετίζονταν με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και τη σχιζοφρένεια.

Η ηλικία της μητέρας όχι μόνο δεν φάνηκε να σχετίζεται με ανάλογο κίνδυνο, αλλά η μελέτη έδειξε ότι το 97% των μεταλλαγών στο DNA των παιδιών προέρχονται από τον πατέρα.

«Η κοινωνία παραδοσιακά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην ηλικία της μητέρας, αλλά ως φαίνεται οι διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός επηρεάζονται περισσότερο από την ηλικία της μητέρας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κάρι Στέφανσον, πρόεδρος της εταιρεία deCODE Genetics, μίας κορυφαίας εταιρείας γενετικής στην Ισλανδία.

Η ανάλυση του δρ Στέφανσον και των συνεργατών τους υποδηλώνει ότι η αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί εν μέρει να εξηγείται από την ολοένα αυξανόμενη ηλικία των νέων πατέρων.

Ανάλογα ευρήματα είχε και μελέτη του δρ Άντριου Ουϊλκι, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα συσχετίζεται με το σύνδρομο Apert.

Το σύνδρομο αυτό είναι μία σπάνια ασθένεια των οστών, που μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με κεφάλι πιο μακρύ από το φυσιολογικό.

«Λάθη» στην αντιγραφή

Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες γεννιούνται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων και έτσι η αναπαραγωγική ηλικία τους εκ φύσεως έχει «ημερομηνία λήξεως» (την εμμηνόπαυση), οι άντρες παράγουν νέα σπερματοζωάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Κάθε 16 ημέρες, τα κύτταρα στους όρχεις τους πολλαπλασιάζονται και το DNA κάθε κυττάρου αντιγράφεται σε ένα νέο, το οποίο παράγει ένα νέο σπερματοζωάριο.

Ο οργανισμός έχει πολύ υψηλό ποσοστό ακρίβειας στην δημιουργία των «αντιγράφων» του DNA, αλλά αναπόφευκτα κάνει και κάποια «λάθη», με συνέπεια να δημιουργούνται σπερματοζωάρια με γενετικές μεταλλαγές.

Καθώς οι άντρες μεγαλώνουν, επέρχεται «κόπωση» της διαδικασίας της «αντιγραφής» και μειώνεται η αποδοτικότητά της, με συνέπεια τα σπερματοζωάρια να φέρουν περισσότερα «λάθη», δηλαδή γενετικές μεταλλαγές.

Και αν ένα μεταλλαγμένο σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει ένα σπερματοζωάριο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το έμβρυο να έχει προβλήματα, κατά τον δρα Ουϊλκι.

«Είναι καθαρά θέμα τύχης», τόνισε. «Μπορεί η μεταλλαγή να μην αφορά ζωτικής σημασίας γονίδιο, αλλά μερικές φορές αφορά ένα γονίδιο που προδιαθέτει το μωρό για ορισμένα νοσήματα».

Έτσι, αν η μεταλλαγή αφορά γονίδιο που ελέγχει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αυτισμό ή σχιζοφρένεια.

Και αν αφορά ένα γονίδιο που επηρεάζει λ.χ. τον κίνδυνο για κάποια μορφή καρκίνου, το παιδί μπορεί να έχει αυξημένες πιθανότητες να τον εκδηλώσει.

Σωτήρια απόφαση

«Οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν ότι ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι όταν καθυστερούν την απόκτηση παιδιών», σχολίασε ο δρ Άλαν Πέισι, ο κορυφαίος ειδικός σε θέματα ανδρικής γονιμότητας στη Βρετανία.

«Κατανοώ γιατί πολλά ζευγάρια καθυστερούν την τεκνοποίηση, αλλά αυτό είναι κακό από βιολογικής πλευράς.

»Η συμβουλή μου προς τους άντρες είναι να κάνουν παιδιά το νωρίτερο δυνατόν και όχι να περιμένουν να φτάσουν 50 χρονών. Η απόφαση αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά για την υγεία των παιδιών τους», πρόσθεσε.

Πηγή : Web Only

http://youtu.be/xPMAcXMm8p8

Μερικές από τις απαντήσεις των παιδιών στην ερώτηση τι σκέφτονται για τον μπαμπά τους.

Γιατί πολύ μικρά πράγματα μπορούν να σε κάνουν ήρωα στα μάτια των παιδιών σου!

Ένα τρυφερό βίντεο αφιερωμένο στους υπέροχους μπαμπάδες μας!