Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Καλησπέρα σας!Πραγματικα δεν ξερω που να απευθυνθω!Εχω ενα μωρακι 11 μηνων.Το προβλημα ειναι οτι δεν ειμαι εγω καλα!!Εχω απιστευτα νευρα κ καθολου υπομονη!Παντα ειχα καποια νευρα λογω καποιων καταστασεων που εχω περασει αλλα τωρα νομιζω οτι εχει ξεφυγει τελειως η κατασταση.Νευριαζω με το παραμικρο δεν εχω υπομονη με το μωρο μου κ τσακωνομαι ολη την ωρα με τον αντρα μου!Εκει που παω να νιωσω λιγο καλυτερα ολο κατι γινεται που θα με ταραξει!Για παραδειγμα τωρα εχουμε ερθει διακοπες το μωρο δειχνει να θελει πιο πολυ τον μπαμπα του κ μ εχει επηρεασει αρνητικα γιατι νιωθω οτι τα κανω ολα λαθος!Να σημειωσω οτι καποιες φορες εχω φωναξει στο μωρο πανω στα νευρα μου κ μετα νιωθω τυψεις!Υπαρχει περιπτωση να με απορριπτει το ιδιο μου το παιδι;;;Ξυπναει αναζηταει τον μπαμπα του,φωναζει μονο μπαμπα μπαμπα!Εγω ειμαι δεν ειμαι στον χωρο ειναι σαν να μην τον νοιαζει.Μηπως ειναι ιδεα μου δεν μπορω να καταλαβω!Περνανε τετοιες φασεις γενικα τα μωρα;Νιωθω απαισια με ολο αυτο κ μεγαλη απορριψη!Δεν ξερω τι να κανω!!!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 21 λεπτά, ο/η Maraki87 είπε:

Καλησπέρα σας!Πραγματικα δεν ξερω που να απευθυνθω!Εχω ενα μωρακι 11 μηνων.Το προβλημα ειναι οτι δεν ειμαι εγω καλα!!Εχω απιστευτα νευρα κ καθολου υπομονη!Παντα ειχα καποια νευρα λογω καποιων καταστασεων που εχω περασει αλλα τωρα νομιζω οτι εχει ξεφυγει τελειως η κατασταση.Νευριαζω με το παραμικρο δεν εχω υπομονη με το μωρο μου κ τσακωνομαι ολη την ωρα με τον αντρα μου!Εκει που παω να νιωσω λιγο καλυτερα ολο κατι γινεται που θα με ταραξει!Για παραδειγμα τωρα εχουμε ερθει διακοπες το μωρο δειχνει να θελει πιο πολυ τον μπαμπα του κ μ εχει επηρεασει αρνητικα γιατι νιωθω οτι τα κανω ολα λαθος!Να σημειωσω οτι καποιες φορες εχω φωναξει στο μωρο πανω στα νευρα μου κ μετα νιωθω τυψεις!Υπαρχει περιπτωση να με απορριπτει το ιδιο μου το παιδι;;;Ξυπναει αναζηταει τον μπαμπα του,φωναζει μονο μπαμπα μπαμπα!Εγω ειμαι δεν ειμαι στον χωρο ειναι σαν να μην τον νοιαζει.Μηπως ειναι ιδεα μου δεν μπορω να καταλαβω!Περνανε τετοιες φασεις γενικα τα μωρα;Νιωθω απαισια με ολο αυτο κ μεγαλη απορριψη!Δεν ξερω τι να κανω!!!

Κοριτσι μου καταρχήν να σου ζήσει το μωράκι σου...

πριν πω οτιδήποτε να σε ρωτήσω θελω κατι. Γενικά εχεις βοήθεια έστω απο τον άντρα σου ή τα κανείς ολα μονή σου?????

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Καλησπέρα @Maraki87! Να σου ζήσει το παιδάκι σου!! Να το χαίρεσαι! Και το εννοώ με όλη τη σημασία της λέξης! Να το χαίρεσαι που ζητάει τον μπαμπά του, να το χαίρεσαι σε κάθε φάση που περνάει. Χρειάζεσαι υπομονή! Εγώ δεν έχω μεγάλη εμπειρία με παιδιά καθώς έχω μόνο μια κορούλα 2 χρονών. Όμως το θυμάμαι χαρακτηριστικά πως πέρασα παρόμοια φάση πέρυσι το καλοκαίρι στις διακοπες μας. Με είχε εντελώς γραμμένη.. εντελώς δεδομένη και δεν μου έδεινε καμία σημασία. Ήθελε όλη την ώρα τον μπαμπά της! Αλλά δεν το έπαιρνα προσωπικά. Μου φαινόταν λογικό να τον θέλει μιας και δεν δούλευε και είχαν επιτέλους χρόνο οι 2 τους. 

Κοίτα να χαλαρώσεις και να απολαύσεις τις διακοπές σου και το γεγονός ότι είστε οι 3 σας κάπου! Επισης εισαι η μαμα του και αυτο δεν αλλαζει με τιποτα. Προσπαθησε να του δειχνεις την καλυτερη πλευρα του εαυτου σου και ψάξε να βρεις τι ακριβώς είναι αυτό που σου δημιουργεί τα νεύρα..

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Καλησπέρα σας,

Οπωσδήποτε ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει εντελώς τη ζωή του ζευγαριού. Αυτό είναι μια αλήθεια που πρέπει να ξέρουν όλα τα ζευγάρια πριν πάρουν την απόφαση να δημιουργήσουν οικογένεια. Είναι πολύ σημαντικό σε αυτή τη φάση να έχετε δίπλα το συζηγό σας, να συζητάτε μαζί του τα προβλήματα χωρίς φωνές μπροστά στο παιδί. 

Να έχετε επίσης κατά νου, πως τα προβλήματα στην οικογένεια είναι κοινά, δεν είναι ατομικά και λύνονται μόνο με διάλογο.

Τέλος, ο δεσμός μεταξύ μητέρας και παιδιού είναι μοναδικός και αδιαίρετος. Το παιδί αποκλείεται να απορρίψει μια μητέρα που του δείχνει αγάπη.

Ολα αυτά και πολλά περισσότερα μπορείτε να τα συζητήσετε με κάποιον ειδικό ψυχολόγο, ο οποίος θα σας βοηθήσει πολύ.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Mama2015 είπε:

Κοριτσι μου καταρχήν να σου ζήσει το μωράκι σου...

πριν πω οτιδήποτε να σε ρωτήσω θελω κατι. Γενικά εχεις βοήθεια έστω απο τον άντρα σου ή τα κανείς ολα μονή σου?????

Ευχαριστω πολυ!Γενικα ο αντρας μου ναι με βοηθαει πολυ οταν γυρναει απο τη δουλεια!!Δεν εχω αλλη βοηθεια ομως κ ισως γ αυτο μου φαινεται πολυ δυσκολο!Εχω περασει κ δυσαρεστες καταστασεις γενικα στο παρελθον συν οτι εχω χασει κ τον πατερα μου το μονο στηριγμα που ειχα!Το παιδακι μου το λατρευω κ τον αντρα μου επισης...με τον εαυτο μου δεν τα εχω καλα!Νομιζω οτι εχουν σπασει τα νευρα μου οσο δεν παει!Παραλογιζομαι κ το καταλαβαινω αλλα δεν το ελεγχω καθολου πλεον!Ψυχολογο εχω προσπαθησει χωρις αποτελεσμα κ ψυχιατρο δεν θελω γιατι ειμαι κατα των χαπιων!

 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας!!Οπως εγραψα κ πιο πανω ισως φταινε καποιες καταστασεις που εχω περασει στο παρελθον!!Μου εχει στοιχισει κ ο χαμος του πατερα μου!Ειναι κατι που δεν μπορω να ξεπερασω!Δεν το λεω σε κανεναν προσπαθω να συνεχισω τη ζωη μου αλλα αυτο υπαρχει κ με τρωει σχεδον καθημερινα!Εχασα το στηριγμα μου κ νιωθω τελειως μονη παρολο που ο αντρας μου με βοηθαει απεριοριστα!!Δεν ξερω τι φταιει πλεον..ισως το οτι δεν εχω βοηθεια απο τη μαμα μου οπως εχουν σχεδον ολοι γυρω μου!Νομιζω οτι τα κανω ολα λαθος με το παιδι ισως δεν ασχολουμαι οσο πρεπει;δεν ξερω πραγματικα!Σιγουρα οι τσακωμοι μπροστα στο παιδι δεν βοηθανε κ γ αυτο φοβαμαι μηπως εχει αρχισει κ καταλαβαινει κ δεν με θελει γ αυτο το λογο!Δεν γινεται καθε μερα αυτο φυσικα αλλα σιγουρα 3-4 φορες εχω κανει εκρηξεις μπροστα στο παιδι κ μετα ειμαι να σκασω!Ισως οντως απολαμβανει το χρονο του με το μπαμπα του κ εγω το εχω παρει τελειως στραβα.

Υ.Γ δεν ξερω αν απανταω σωστα κ αν θα φανει η απαντηση γιατι εχω μπερδευτει λιγο δεν το εχω χρησιμοποιησει πολυ το φορουμ!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

μια χρα φαινεται η απαντηση κοπελα μου

αν ολο το θεμα ειναι με το παμπα σου τοτε πρεπει να προσπαθησεις σε καποιο δικο σου η ακομη και σε ειδικο να σε βοηθησει να το ξεπερασεις ολο αυτο

το παιδι το θηλαζεις; ρωταω απλα θελω να δω κατι για τη ψυχολογια

επισης ο παμπας δουλευει πολλες ωρες;

και εγω το πανθαινω καμια φορα να φωναζω συνεχεια και ο μικρος μετα να θελει το παμπα του ενω οταν ειμαστε ηρεμοι ολο σε μενα πανω ειναι αλλα εμενα τωρα ειναι τεσσερα και αρχισαμε τωρα ολα αυτα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

4 μηνων εννοεις;;Οχι δεν θηλαζω κ ο αντρας μου δουλευει νορμαλ ωρες δηλαδη το απογευμα ειναι σπιτι.Μαλλον τωρα στις διακοπες θελει να ειναι πανω του!Παντα οταν ερχεται σπιτι πεταει απο τη χαρα του κ το θεωρουσα φυσιολογικο!Απλα τωρα στις διακοπες ολο αυτο με χαλαει που δεν μου δινει σημασια το παιδι.Ξυπναει φωναζει μπαμπα,φευγει για λιγο τον ψαχνει παντου κ νιωθω οτι μαζι μου καθεται με το ζορι!Ισως ολα αυτα ειναι φυσιολογικα απλα εμενα με επηρεαζει αρνητικα με την κακη ψυχολογια που ηδη εχω.Ηρθα διακοπες να ξεκουραστω κ περναω χαλια κ να σας πω την αληθεια ετσι οπως ειναι τα πραγματα φοβαμαι να τον παρω αγκαλια να τον ταισω κτλ γιατι φοβαμαι οτι με απορριπτει!Ξερω οτι δεν ισχυει αλλα δυστυχως ετσι νιωθω!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

οχι ο δικος μου ειναι τεσσαρων χρονων 

κοιτα η μαμα ειναι λογικο να εχει και αλλες υποοχρεωσεις και αγχη μεγαλωνοντας ενα παιδι και ο παμπας να μπορει να του αφιερωθει πιο πολυ ειδικα τωρα που κανει διακοοπες 

απλα μηπως ολα αυτα ειναι ορμονες; μηπως σε επηρεασε η γεννα; μιλα με καποιο

ολα αυτα ππου νιωθεις τα λες στον αντρα σου;

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Νομίζω ότι η χαμός του μπαμπά σου σε συνδυασμό με το αλαλούμ των ορμονών σε έχει ρίξει πάρα πολυ. 

Άποψη μου είναι οτι πρέπει να σε βοηθήσει ένας επαγγελματίας του χώρου ακόμα και αν χρειαστεί ψυχίατρος και χάπια, γιατί όχι;; Εγώ έχω πάρει για ενα διάστημα και με βοήθησαν απίστευτα!

Μην το αφήσεις όμως κορίτσι μου και σου κάνει χειρότερο κακό, πάνω απο όλα για σένα!

Το μωρό σου δεν ειναι οτι δεν σε αγαπάει ή δεν σε θέλει, προφανώς όμως νιώθει περισσότερη ασφάλεια με τον μπαμπά του που είναι πιο ήρεμος.

Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου και βοήθησε τον εαυτό σου με οποιο τρόπο μπορείς, ώστε να ξαναβρείς τον παλιό καλό σου εαυτό.

Επίσης θα σου πω, ότι μπορεί ο ψυχολόγος που επέλεξες να μην σου ταιριάζει, αυτό δεν σημαίνει οτι δεν υπάρχει κάποιος άλλος της ειδικότητας να σε βοηθήσει.

 

 

 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@ΜΑΡΑΚΙ εχεις δικιο για τον ψυχιατρο-ψυχολογο!Για χαπια δεν ξερω δεν ειμαι υπερ γενικα γιατι αν θελησω ενα 2ο παιδακι τι γινεται στην περιπτωση αυτη;;Πρεπει να διαχειριστω εγω σωστα αυτη την αδιαφορια που βιωνω τωρα στις διακοπες κ που περναω απαισια!Στενοχωριεμαι κ κλαιω οταν δεν με βλεπουν!Εχω φτασει σε σημειο να μη θελω να παρω αγκαλια το μωρο γιατι φοβαμαι..ερχεται κ ουτε μου κανει γελακια ουτε χαρουλες ουτε τπτ!Πραγματικα δεν ξερω τι φταιει!Ισως να θελει κατι καινουριο να με βαρεθηκα ολη μερα;Τι να πω...

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@asda καλησπερα κ παλι!Οταν λες σε ειχε τελειως γραμμενη;;Σε εβλεπε κ υπηρχες δεν υπηρχες ηταν το ιδιο;Δεν ερχοταν απο μονη της πχ στην αγκαλια σου δεν σου εκανε χαρες κτλ;Κ ποτε αλλαξε ολο αυτο;;Δυστυχως δεν μπορω να χαρω τις διακοπες μου!!Πλεον φοβαμαι κ να τον παρω αγκαλια κ να τον ταισω κ ολα!😔

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

κοριτσακι μου νομιζω το παιδακι καταλαμβαινει ολο το αρνητικο που εκπεμπεις και γιαυτο σου το βγαζει και δε χαιρεται οταν σε βλεπει

διακοπες εισαι με την οικογενεια σου προσπαθησε να βρεις τον εαυτο σου

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 12 ώρες, ο/η Maraki87 είπε:

@asda καλησπερα κ παλι!Οταν λες σε ειχε τελειως γραμμενη;;Σε εβλεπε κ υπηρχες δεν υπηρχες ηταν το ιδιο;Δεν ερχοταν απο μονη της πχ στην αγκαλια σου δεν σου εκανε χαρες κτλ;Κ ποτε αλλαξε ολο αυτο;;Δυστυχως δεν μπορω να χαρω τις διακοπες μου!!Πλεον φοβαμαι κ να τον παρω αγκαλια κ να τον ταισω κ ολα!😔

Καλησπέρα! Ναι με έβλεπε και υπήρχα δεν υπήρχα ήταν το ίδιο. Δεν μου έκανε χαρές, στη θάλασσα ήθελε να παίζει με τα κουβαδακια με τον μπαμπά της, όταν καθόμασταν να φάμε ήθελε να την ταΐζει ο μπαμπάς της, τα μεσημέρια όταν την έβαζα για ύπνο έκλαιγε μέχρι να έρθει ο άντρας μου και την έπαιρνε ο ύπνος πάνω του. Βέβαια οι διακοπές μας κράτησαν μια βδομάδα οπότε μετά όταν ήρθαμε πίσω και πήγε ο άντρας μου για δουλειά κόπηκαν αυτά αναγκαστικά. Δεν ξέρω γιατί, όμως εγώ δεν στεναχωριομουν. Ένα τσιμπηματακι στον εγωισμό μου το ένιωσα αλλά μέχρι εκεί.. 

Απλά θυμάμαι ότι ο άντρας μου της έλεγε πχ "πήγαινε φώναξε τη μαμά να δείξεις τι κάναμε" Ή "δώσε και λίγο γιαουρτάκι στη μαμα" Ή "ελάτε να κάνουμε όλοι μια μεγάλη αγκαλια" και κάπως έτσι σε κάθε τι που κάνανε οι δύο τους με συμπεριλαμβαναν κι εμένα μέσα και κάπως άρχισε να μου δίνει σημασία. Μην νιώθεις ανασφάλεια γιατί το παιδί το καταλαβαίνει. Βρες κάτι που του αρέσει, και κάντε το οι 2 σας. Δείξε του ότι μαζί σου μπορεί να περνάει Καλά!! Και θα ανταποκριθεί! Απλά αν είναι κάτι άλλο που σε κάνει να νιώθεις άσχημα και αυτο με το παιδί είναι η αφορμή να εκδηλωθεί, βρες το και δούλεψε το να λυθεί. Μην σε κατατρώει. Είναι κρίμα να μην ευχαριστιέσαι το πρώτο σας καλοκαίρι μαζί.. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 22 ώρες, ο/η Maraki87 είπε:

@ΜΑΡΑΚΙ εχεις δικιο για τον ψυχιατρο-ψυχολογο!Για χαπια δεν ξερω δεν ειμαι υπερ γενικα γιατι αν θελησω ενα 2ο παιδακι τι γινεται στην περιπτωση αυτη;;Πρεπει να διαχειριστω εγω σωστα αυτη την αδιαφορια που βιωνω τωρα στις διακοπες κ που περναω απαισια!Στενοχωριεμαι κ κλαιω οταν δεν με βλεπουν!Εχω φτασει σε σημειο να μη θελω να παρω αγκαλια το μωρο γιατι φοβαμαι..ερχεται κ ουτε μου κανει γελακια ουτε χαρουλες ουτε τπτ!Πραγματικα δεν ξερω τι φταιει!Ισως να θελει κατι καινουριο να με βαρεθηκα ολη μερα;Τι να πω...

Kαλησπερα  κορίτσι μου να σου ζήσει το μωράκι Σου!να φροντίσεις να περάσετε σουπερ και οι 3 στις διακοπές!σκέψου ότι ο αντρουληςσου θέλει να σε βλέπει χαρούμενη οπότε καλό θα ήταν να χαλαρώσεις και να απολαύσεις αυτές τις λίγες μέρες που δίνονται μιας και η καθημερινότητα φθείρει την κατάσταση!Όσο για ειδικό έχω να σου προτείνω σύμβουλο ψυχικής υγείας οικονομικό και μάλιστα κατοικον είτε στο γραφείο της  Αθήνα !!εάν θέλεις τηλ εποικοιν. στείλε π.μ Καλή Συνέχεια!!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

  • Απαντήσεις

    • Έχω οωθηλακια το μεγαλύτερο είναι 16mm το μικρότερο 9,9.. δλδ μπορεί να αυξηθεί μέχρι την ωοληψια; Αχ δν θέλω να παω κ να μου πουν δν πήραμε τπτ.. εντωμεταξύ καταλαβαίνω τις οωθηκες μ οτι είναι γεμάτες όλα φαίνονται νορμαλ αλλά δν ανεβαίνει η ρημάδα !! Θα σας πω αύριο έχω πάλι αίματα και υπέρηχο! Ελπίζω να έχει ανεβεί κ αλλο!! 
    • Χοριακη μπορείς να κάνεις κ μεσημέρι? Η οποιαδήποτε ώρα της ημέρας?
    • Καλησπερα και καλη επιτυχια! Μηπως ειναι πολυ μικρα ακομη τα ωοθηλακια? Βεβαια το ενδομητριο σου ειναι καλο σε παχος.  Δεν ξερω δυστυχως να σε βοηθησω.  Ευχομαι ολα να πανε καλα στο τελος.  Πες μας τα νεα σου. 
    • Κοριτσι μου καλός ήρθες και σου εύχομαι να μην ξανά δεις τη συχαμενη για τους επόμενους 9 μήνες τουλάχιστον!! Είναι πολύ πιθανό και εγώ είχα τσιμοιματακια αλλά δεν είναι λίγο Νόρις σε πόσες μέρες περιμένεις!?  Εχεις σταθερό κύκλο!?  Η ενδομητριωση που κολλάει!????? 
    • Κορίτσι μου να πάρεις αναρρωτική θα έλεγα Γιατί ή δουλειά σου είναι πολύ κουραστική..  Κ εγώ φτιάχνω νύχια σε σπίτια κ έχω πολύ απόσταση 40 λεπτά με το αμάξι για να πάω κ τα έχω σταματήσει δεν μπορώ με τόση ζέστη.. Γιατί λέω αν πάω κάτι.. Δεν γυρνάει πίσω..Μου λείπουν τα λεφτά.. Κ βαριέμαι στο σπίτι αλλά την κάνω τη θυσία αξίζει πραγματικά.. Μόλις περάσει κ το πρώτο τρίμηνο θα έχω περισσότερη όρεξη για μια βόλτα ένα καφέ θα είναι όλα καλύτερα.. έχεις φουσκώσει @Viktwria? Εχωωεγω πρηστεί Αλλά Στα κιλά μου είμαι ακόμα.. Αλλά κάτω από την κοιλιά εκεί που είναι το μπεμπέ είμαι πρησμένη 😊😊😊😊❤❤🤣
  • Νέες συζητήσεις

×