Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Σου έγραψα και Pm.

Αυτό που περνάς είναι ένα τεράστιο βουνό! Ο πόνος και η απελπισία είναι τεράστια και σε πνίγουν.

Δεν είσαι μόνη όμως. Υπάρχουν άνθρωποι τριγύρω σου, έστω και απο μακριά, που είναι διατεθειμένοι να σε ακούσουν έστω και να προσπαθήσουν να σου φωτίσουν σιγά σιγά την μαυρίλα που νιώθεις.

Όποιος δεν θέλει να το κάνει, είτε επειδή βαριέται οπως λες, είτε επειδή δεν αντέχει, δεν είναι υποχρεωμένος να συμμετέχει.

 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 8/10/2018 at 6:00 ΜΜ, ο/η misofeggaro είπε:

Σας ευχαριστώ. Σήμερα έχω ΠΗΤ. Δεν έπρεπε να είμαι εδώ τώρα. Δεν έπρεπε να κλαίω. Έπρεπε να κράταγα το μωρό μου αγκαλιά και να χάζευα από ευτυχία. Μερικές φορές γράφω εδώ ή μιλάω για όσα πέρασα και περνάω, και νιώθω ότι κούρασα, ότι ο κόσμος δεν θέλει να ακούει άλλο για την δυστυχία μου. Λες και η ατυχία είναι κολλητική! Δεν μιλάω για να κλαφτω, μιλάω για να τιμήσω το παιδί μου,να πω την εμπειρία μου,  για να πω πως δεν πρέπει να το βάζει καμία κάτω με κάθε αρνητικό τεστ, παρόλο που μοιάζει να είναι ένας μικρός θάνατος, ούτε να παραπονιομαστε για τις αδιαθεσιες και τους πόνους της εγκυμοσύνης, παρόλο που το έκανα και εγώ. Ακόμα και ο πόνος με τον οποίο γενναμε τα παιδιά μας αξίζει εκατό τοις εκατό. Και φυσικά σε καμία μας δεν αξίζει να γεννάει ένα πεθαμένο παιδί, όπως δεν αξίζει σε κανέναν γονιό να θάβει το παιδί του. Για αυτό και δεν υπάρχει καν λέξη που να μπορεί να περιγράψει έναν γονιό που έχασε το παιδί του. 

Μακάρι όλα τα παιδιά να γεννιοντουσαν γερά και μακάρι όλες οι γυναίκες να έκαναν όσα παιδιά επιθυμεί η καρδιά τους. 

Και γω κοριτσι μου τη μερα που ηταν η ΠΗΤ μολις ειχα βγει απο το χειρουργειο...Εκλαιγα και ελεγα εγω τωρα θα πρεπε να χα το μωρο μου αγκαλια και μολις βγηκα απο ενα χειρουργειο για κατι που προεκυψε μετα τη γεννα.Οσον αφορα στον κοσμο και στους φιλους στο χα γραψει και σε παραπανω σχολιο μου.Μη περιμενεις κανενας να σε καταλαβει και επισης εχει δικιο...ο κοσμος δε θελει να του χαλας τη ζαχαρενια με οτι περνας. Εχω να σου πω οτι ξεκοψα φιλια 30 ετων γι αυτο το λογο.Θα δεις μεσα απο αυτο ποιος θα ναι διπλα σου.Εγω οταν μιλουσα και μιλαω για οτι συνεβη παντα προσπαθουν ολοι να αλλαξουν κουβεντα και δεν ειναι για να μη σε φερουν σε δυσκολη θεση ,ειναι γιατι κανεις δε θελει να ακουει .Μη σε νοιαζει κοριτσι μου αυτο ομως.Εσυ κοιτα τον ευατο σου αυτη τη στιγμη.Το χεις αναγκη.Εγω ακομα δεν εχω παει στο νεκροταφειο που ναι το παιδακι μου...Το παλευω ενα χρονο.Εχω φτασει εξω και δε μπορω να μπω.

  • Sad 2

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 14 ώρες, ο/η Cecilaki είπε:

Και γω κοριτσι μου τη μερα που ηταν η ΠΗΤ μολις ειχα βγει απο το χειρουργειο...Εκλαιγα και ελεγα εγω τωρα θα πρεπε να χα το μωρο μου αγκαλια και μολις βγηκα απο ενα χειρουργειο για κατι που προεκυψε μετα τη γεννα.Οσον αφορα στον κοσμο και στους φιλους στο χα γραψει και σε παραπανω σχολιο μου.Μη περιμενεις κανενας να σε καταλαβει και επισης εχει δικιο...ο κοσμος δε θελει να του χαλας τη ζαχαρενια με οτι περνας. Εχω να σου πω οτι ξεκοψα φιλια 30 ετων γι αυτο το λογο.Θα δεις μεσα απο αυτο ποιος θα ναι διπλα σου.Εγω οταν μιλουσα και μιλαω για οτι συνεβη παντα προσπαθουν ολοι να αλλαξουν κουβεντα και δεν ειναι για να μη σε φερουν σε δυσκολη θεση ,ειναι γιατι κανεις δε θελει να ακουει .Μη σε νοιαζει κοριτσι μου αυτο ομως.Εσυ κοιτα τον ευατο σου αυτη τη στιγμη.Το χεις αναγκη.Εγω ακομα δεν εχω παει στο νεκροταφειο που ναι το παιδακι μου...Το παλευω ενα χρονο.Εχω φτασει εξω και δε μπορω να μπω.

Πόσο λυπάμαι... Και έχεις δίκιο στο οτι πολλοί σου κόβουν την κουβέντα δήθεν για να μη σε φέρουν σε δύσκολη θέση. Αυτό το "δε σε φοβάμαι, είσαι δυνατή εσύ" είναι ένα ευγενικό "δεν με νοιάζει τι περνάς" . Εγω προσωπικα και ήθελα και θέλω να μιλάω για το παιδί μου και ότι πέρασα, μπορεί να μην είχα την χαρά να το δω και να το πάρω αγκαλιά , είχα όμως όνειρα για εμάς και αυτά καταστράφηκαν για πάντα. 

Εγώ την ημέρα που το έθαψα ήμουν πολύ ψύχραιμη, ούτε ένα δάκρυ δεν κύλησε από τα μάτια μου. Βέβαια είχαν περάσει και 2 μήνες από τον τοκετό και την απώλεια και ίσως το είχα στο μυαλό μου σαν μια "τυπική διαδικασία" για να μην τρελαθώ. Την επόμενη μέρα πήγα και του μίλησα και εκεί ξέσπασα πολύ... Δεν έχω ξαναπάει, αν υποθέσουμε ότι με βλέπει ή με αισθάνεται, τότε μπορώ να του μιλήσω όπου και να βρίσκομαι. Σήμερα όμως, συμπτωματικά, είπαμε με τον μπαμπά του να πάμε να το δούμε, είναι θαμένο μαζί με την γιαγιά του και αυτή κλείνει 2 χρόνια που την χάσαμε. Μερικές μέρες πριν το χάσω, είχε δει ο σύντροφός μου την μαμά του να παίζει με τον μικρό, και αυτός να είναι μέσα σε ένα πάρκο και να γελάει. Και τελικά τους βάλαμε παρέα. Είμαι σίγουρη πως θα τον προσέχει. 
Να προσέχεις και εσύ τον εαυτο σου. Καταλαβαίνω τι περνάς. Και όταν νιώσεις δυνατή θα πας να το δεις. 

  • Sad 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Κορίτσια σας κάνω μια μεγάλη αγκαλιά. Συγχωρέστε με, δεν αλλά Δεν βρίσκω λόγια παρηγοριάς. 

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 6 ώρες, ο/η misofeggaro είπε:

Πόσο λυπάμαι... Και έχεις δίκιο στο οτι πολλοί σου κόβουν την κουβέντα δήθεν για να μη σε φέρουν σε δύσκολη θέση. Αυτό το "δε σε φοβάμαι, είσαι δυνατή εσύ" είναι ένα ευγενικό "δεν με νοιάζει τι περνάς" . Εγω προσωπικα και ήθελα και θέλω να μιλάω για το παιδί μου και ότι πέρασα, μπορεί να μην είχα την χαρά να το δω και να το πάρω αγκαλιά , είχα όμως όνειρα για εμάς και αυτά καταστράφηκαν για πάντα. 

Εγώ την ημέρα που το έθαψα ήμουν πολύ ψύχραιμη, ούτε ένα δάκρυ δεν κύλησε από τα μάτια μου. Βέβαια είχαν περάσει και 2 μήνες από τον τοκετό και την απώλεια και ίσως το είχα στο μυαλό μου σαν μια "τυπική διαδικασία" για να μην τρελαθώ. Την επόμενη μέρα πήγα και του μίλησα και εκεί ξέσπασα πολύ... Δεν έχω ξαναπάει, αν υποθέσουμε ότι με βλέπει ή με αισθάνεται, τότε μπορώ να του μιλήσω όπου και να βρίσκομαι. Σήμερα όμως, συμπτωματικά, είπαμε με τον μπαμπά του να πάμε να το δούμε, είναι θαμένο μαζί με την γιαγιά του και αυτή κλείνει 2 χρόνια που την χάσαμε. Μερικές μέρες πριν το χάσω, είχε δει ο σύντροφός μου την μαμά του να παίζει με τον μικρό, και αυτός να είναι μέσα σε ένα πάρκο και να γελάει. Και τελικά τους βάλαμε παρέα. Είμαι σίγουρη πως θα τον προσέχει. 
Να προσέχεις και εσύ τον εαυτο σου. Καταλαβαίνω τι περνάς. Και όταν νιώσεις δυνατή θα πας να το δεις. 

Και γω ηθελα και θελω να μιλαω για το μωρο μου και για οσα περασα .Οι αλλοι δεν ηθελαν να ακουνε..Εμενα οι «φιλοι» μου ειπαν ενταξει αυτα συμβαινουν...Το οτι συμβαινουν δε σημαινει οτι δεν πονανε. Αλλα ποιος νοιαζεται για τον πονο σου?Δεν εχει περασει μερα που να μη κλαψω για το παιδακι μου.Ειμαι σιγουρη οτι μας βλεπουν απο κει που ειναι και μας προσεχουν.Σου στελνω μια μεγαλη αγκαλια 

  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 4 ώρες, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Κορίτσια σας κάνω μια μεγάλη αγκαλιά. Συγχωρέστε με, δεν αλλά Δεν βρίσκω λόγια παρηγοριάς. 

Σ ευχαριστουμε για την αγκαλια.Δε βρισκεις λογια γιατι απλα δεν υπαρχουν...Εγω καθε μερα παρακαλαω να μη το ζησει καμια ξανα αυτο!!Ποτε!!Να ναι καλα ολες οι εγκυουλες και ολα τα μωρακια του κοσμου

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Ναι, σε αυτή την ζωή συμβαίνουν πολλά τραγικά πράγματα, αλλά το να τα ακούς από το να τα βιώνεις δεν έχει καμία σχέση. Όλοι μας πρέπει να έχουμε ενσυναισθση και να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους που υποφέρουν με αγάπη και θάρρος. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει..... 

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 λεπτά, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Ναι, σε αυτή την ζωή συμβαίνουν πολλά τραγικά πράγματα, αλλά το να τα ακούς από το να τα βιώνεις δεν έχει καμία σχέση. Όλοι μας πρέπει να έχουμε ενσυναισθση και να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους που υποφέρουν με αγάπη και θάρρος. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει..... 

Ετσι ειναι αλλα οι περισσοτεροι δε σκεφτονται ετσι δυστυχως.Εγω δε ζητησα απο κανεναν να με καταλαβει γιατι απλα αν δε το χεις ζησει δε μπορεις να το καταλαβεις.Αλλα περιμενα να πουν ενα λυπαμαι και αν μπορω να βοηθησω καπου ειμαι εδω.Κατι που δεν εγινε

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Τόσο απλό και παράλληλα τόσο δύσκολο να ειπωθεί? Η χαρά που μοιράζεται με τους άλλους διπλασιαζεται και η θλίψη που μοιράζεται με τους άλλους μειώνεται. Γιαυτό μοιραστείτε την, γιατί έτσι θα ελαφρύνει λίγο η καρδιά σας... Έστω και λίγο κάτι γίνεται. Μπορείτε να μιλάτε σε εμάς και όποια κοπέλα θέλει συμμετέχει,  όποια δεν μπορεί δεν χρειάζεται να μπαίνει στο τοπικ. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 11 λεπτά, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Τόσο απλό και παράλληλα τόσο δύσκολο να ειπωθεί? Η χαρά που μοιράζεται με τους άλλους διπλασιαζεται και η θλίψη που μοιράζεται με τους άλλους μειώνεται. Γιαυτό μοιραστείτε την, γιατί έτσι θα ελαφρύνει λίγο η καρδιά σας... Έστω και λίγο κάτι γίνεται. Μπορείτε να μιλάτε σε εμάς και όποια κοπέλα θέλει συμμετέχει,  όποια δεν μπορεί δεν χρειάζεται να μπαίνει στο τοπικ. 

Ειναο τοσο δυσκολο γιατι δε θελουν να τους χαλασεις τη διαθεση .Ειναι αυτο που ειπε και η misofeggaro οτι αποφευγουν λες και ειναι κολλητικο αυτο που μας συνεβη.Επισης απο τις αντιδρασεις τους καταλαβαινεις οτι ειναι σα να σου λενε οτι το παιδι σου ειναι σα να μην υπηρξε ποτε.Το παιδι μου υπηρξε.Ηταν ολοκληρωμενο παιδακι με χερακια,ποδαρακια καρδουλα που χτυπουσε δυνατα .Το οτι γεννηθηκε πολυ νωρις δε σημαινει οτι δεν υπηρξε

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Στενοχωριέμαι τόσο πολύ με όλα αυτά που διαβάζω που δεν μπορώ παρά να δώσω και εγώ μια τεράστια αγκαλια. Δυστυχως ολοι οι ανθρωποι, όλες οι γυναικες μπορούμε να βρεθούμε στην ίδια θέση. Άλλες περνάνε μικρότερα άλλες μεγαλύτερα προβλήματα. Δεν κανει διάκριση η ατυχία. Μακάρι να μην ξανασυμβεί ποτέ αυτό σε καμια και μακάρι όλες οι ταλαιπωρημένες και πληγωμένες γυναίκες να έχουν ο,τι ποθούν περισσότερο.

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 10 ώρες, ο/η Cecilaki είπε:

Ειναο τοσο δυσκολο γιατι δε θελουν να τους χαλασεις τη διαθεση .Ειναι αυτο που ειπε και η misofeggaro οτι αποφευγουν λες και ειναι κολλητικο αυτο που μας συνεβη.Επισης απο τις αντιδρασεις τους καταλαβαινεις οτι ειναι σα να σου λενε οτι το παιδι σου ειναι σα να μην υπηρξε ποτε.Το παιδι μου υπηρξε.Ηταν ολοκληρωμενο παιδακι με χερακια,ποδαρακια καρδουλα που χτυπουσε δυνατα .Το οτι γεννηθηκε πολυ νωρις δε σημαινει οτι δεν υπηρξε

Δυστυχώς κανείς δν μπορεί να σε καταλάβει παρα μόνο αν έχει περάσει την ίδια κατάσταση κ αυτό είναι λυπηρό!!Οπως λες περιμένεις απο μια φίλη ή φίλο να σου πει λυπάμαι κ ότι θες είμαι εδώ!!Κ εννοείτε ότι υπήρξαν τα παιδάκια σας κ είμαι σίγουρη ότι είναι αγγελάκια!!Είχα ρωτήσει τον πνευματικό μου στην παλίνδρομη που είχα γτ ήταν πολύ νωρίς κ είχα μόνο εμβρυικά στοιχεία αν είχε ψυχή!!Κ μου απάντησε απ την στιγμή που ενώνεται το σπερματοζωάριο κ το ωάριο δημιουρεγίτε η ζωή κ η ψυχή!!Σας εύχομαι να αποκτήσετε όσα παιδάκια επιθυμείτε κ να είστε υγιής!!!

  • Sad 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 ώρες, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Κορίτσια, σας είπαν ποτέ τους λόγους που συνέβη αυτό;

Εγω επαθα σηψαιμια.Ενα βακτηριο που εχουμε φυσιολογικα στο εντερο «εχασε» το δρομο και οηγε στο αιμα και μετα στον πλακουντα.Δεν ειχα ομως ουρολοιμωξη η κατι στην εξεταση κολπικου υγρου.Δε ξερουν πως εγινε αυτο.1/25.000 μου ειπαν.Ανεβασα ξαφνικα 39 πυρετο και εσπασαν τα νερα.Το μωρακι μου ηταν γερο απλα επρεπε να το γεννησω για να ζησω εγω.Υπηρχε κινδυνος για τη δικη μου ζωη και δε με αφησαν να το κρατησω.Οσο ηταν στην κοιλια μου δεν ανταποκρινοταν ο οργανισμος μου στα φαρμακα και θα επεφτα σε κωμα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 ώρες, ο/η marillia είπε:

Δυστυχώς κανείς δν μπορεί να σε καταλάβει παρα μόνο αν έχει περάσει την ίδια κατάσταση κ αυτό είναι λυπηρό!!Οπως λες περιμένεις απο μια φίλη ή φίλο να σου πει λυπάμαι κ ότι θες είμαι εδώ!!Κ εννοείτε ότι υπήρξαν τα παιδάκια σας κ είμαι σίγουρη ότι είναι αγγελάκια!!Είχα ρωτήσει τον πνευματικό μου στην παλίνδρομη που είχα γτ ήταν πολύ νωρίς κ είχα μόνο εμβρυικά στοιχεία αν είχε ψυχή!!Κ μου απάντησε απ την στιγμή που ενώνεται το σπερματοζωάριο κ το ωάριο δημιουρεγίτε η ζωή κ η ψυχή!!Σας εύχομαι να αποκτήσετε όσα παιδάκια επιθυμείτε κ να είστε υγιής!!!

Φυσικα και εχουν ψυχη.Το μονο που με παρηγορει ειναι οτι διαβασα πως στη βδομαδα που ημουν εγω τα μωρακια ακομα δε νιωθουν πονο.Οποτε σκεφτομαι οτι δε θα πονεσε το παιδακι μου

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 λεπτό, ο/η Cecilaki είπε:

Εγω επαθα σηψαιμια.Ενα βακτηριο που εχουμε φυσιολογικα στο εντερο «εχασε» το δρομο και οηγε στο αιμα και μετα στον πλακουντα.Δεν ειχα ομως ουρολοιμωξη η κατι στην εξεταση κολπικου υγρου.Δε ξερουν πως εγινε αυτο.1/25.000 μου ειπαν.Ανεβασα ξαφνικα 39 πυρετο και εσπασαν τα νερα.Το μωρακι μου ηταν γερο απλα επρεπε να το γεννησω για να ζησω εγω.Υπηρχε κινδυνος για τη δικη μου ζωη και δε με αφησαν να το κρατησω.Οσο ηταν στην κοιλια μου δεν ανταποκρινοταν ο οργανισμος μου στα φαρμακα και θα επεφτα σε κωμα

Η αγαπημένη μου φίλη και κουμπάρα, έπαθε ακριβώς το ίδιο 25η εβδομάδα. Λόγω μεγάλης προωρότητας ο γιατρός δεν της άφησε περιθώρια να προσπαθήσουν να σώσουν το μωρό (γιατί δεν είχε πρόβλημα το μωρό).

 

  • Sad 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Cecilaki είπε:

Φυσικα και εχουν ψυχη.Το μονο που με παρηγορει ειναι οτι διαβασα πως στη βδομαδα που ημουν εγω τα μωρακια ακομα δε νιωθουν πονο.Οποτε σκεφτομαι οτι δε θα πονεσε το παιδακι μου

Αχ αυτό με βασανίζει και εμένα, δε θέλω ούτε να πόνεσε ούτε να φοβήθηκε.... 
Αχ παιδί μου που είσαι;;; 
 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Cecilaki είπε:

Εγω επαθα σηψαιμια.Ενα βακτηριο που εχουμε φυσιολογικα στο εντερο «εχασε» το δρομο και οηγε στο αιμα και μετα στον πλακουντα.Δεν ειχα ομως ουρολοιμωξη η κατι στην εξεταση κολπικου υγρου.Δε ξερουν πως εγινε αυτο.1/25.000 μου ειπαν.Ανεβασα ξαφνικα 39 πυρετο και εσπασαν τα νερα.Το μωρακι μου ηταν γερο απλα επρεπε να το γεννησω για να ζησω εγω.Υπηρχε κινδυνος για τη δικη μου ζωη και δε με αφησαν να το κρατησω.Οσο ηταν στην κοιλια μου δεν ανταποκρινοταν ο οργανισμος μου στα φαρμακα και θα επεφτα σε κωμα

Πολύ εφιαλτικό αυτό που πέρασες! Γιατί να πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στη ζωή σου και στη ζωή του παιδιού σου; Ποιος τα γράφει αυτά τα σενάρια της ζωής μας και μας υποβάλλει σε αυτό τον απίστευτο πόνο;
Δεν είναι καλή μου μέρα σήμερα, δεν μπορώ να δω τπτ αισιόδοξα...

 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η misofeggaro είπε:

Πολύ εφιαλτικό αυτό που πέρασες! Γιατί να πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στη ζωή σου και στη ζωή του παιδιού σου; Ποιος τα γράφει αυτά τα σενάρια της ζωής μας και μας υποβάλλει σε αυτό τον απίστευτο πόνο;
Δεν είναι καλή μου μέρα σήμερα, δεν μπορώ να δω τπτ αισιόδοξα...

 

Να ουρλιαζω και να τους λεω οχι αφηστε μας να πεθανουμε και οι δυο μαζι και να μου δινουν με το ζορι το φαρμακο για να γινει προκληση τοκετου.Μπορεις να φανταστεις με τι τυψεις ζω...Οκ το ξερω οτι δεν ηταν επιλογη μου αλλα ουσιαστικα σκοτωσα το παιδι μου για να ζησω εγω.Με ρωτησε εμενα κανεις πως θα ζησω με τις τυψεις μου?Να μου λενε δεν εχεις επιλογη η κατασταση σου ειναι κρισιμη και να τους λεω δε με νοιαζει αφηστε μας ησυχους.Το αγορακι μου μεχρι και την τελευταια στιγμη ηταν ζωντανο και παλευε

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@misofeggaro θέλω εδώ και καιρό να σου γράψω, τώρα και σε εσένα @Cecilaki, όμως μερικές φορές δεν υπάρχουν λόγια. Δεν έχω περάσει η ίδια κάτι ανάλογο όμως το πέρασε η μόνη γυναίκα που ίσως θα αντάλλασσα τη θέση μου μαζί της για να απαλύνω τον πόνο της. Η αδερφή μου έχασε τα διδυμάκια της 5,5 μηνών (τα γέννησε κανονικά) λόγω επιπλοκής. Μετά έχασε τριδυμάκια 3,5 μηνών πάλι λόγω επιπλοκής. Μετά είχε άλλες δύο αποβολές λόγω χρωμοσωμιακής- ευτυχώς πιο νωρίς. Τα μωράκια αυτά ήταν όλα αποτέλεσμα εξωσωματικής. Έκανε όμως στο τέλος την κουκλίτσα μας, που ήρθε και άλλαξε τη ζωή της.  Δεν τα λέω αυτά για να σας πω ότι υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις - αυτό το ξέρετε καλά και δε σας παρηγορεί. Το λέω μόνο γιατί πρέπει να πιστεύετε ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Σας εύχομαι ολόψυχα να κρατήσετε ένα γερό μωράκι στα χέρια σας γρήγορα. Δεν θα ξεχάσετε ποτέ αυτόν τον πόνο, ούτε αυτά τα παιδάκια αλλά θα απαλυνθεί, θα γίνει πιο γλυκός και θα γίνετε ξανά ευτυχισμένες κορίτσια. Αυτό να σκέφτεστε τις δύσκολες μέρες, ότι θα έρθει σύντομα η μέρα που θα χαμογελάσετε ξανά από την καρδιά σας. Σας εύχομαι ολόψυχα αυτή η μέρα να είναι όσο πιο σύντομα γίνεται.

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Μια γνωστή μου πρόσφατα έχασε το παιδάκι της πάνω στον τοκετό. Όλοι αναρωτιόντουσαν πως μπορεί να συμβεί αυτό, γιατί συνέβει στην γέννα! Σας το γράφω και κλαίω. Δεν ήξερα τι να της πω, πως να της μιλήσω να μην την στεναχωρήσω περισσότερο. Έμαθα αργότερα ότι έπαθε ασφυξία το μωράκι της. Της έστειλα ένα μνμ μέσω fb, μπορεί να φαίνεται ψυχρό και άχαρο αλλά δεν είναι πολύ κοντινό μου πρόσωπο για να πάω να την δω ή να την πάρω τηλέφωνο.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

@Cecilaki μου μην σκέφτεσαι έτσι. Από τη στιγμή π σπασαν τα νερα δ υπήρχε επιστροφή για τ μωράκι σου. Ακόμη κ συ κ χωρίς τ μωρο δ ήταν σίγουρο ότι θα επιβιώσεις. Δεν διάλεξες τη ζωή σου αντί αυτή του παιδιού σου. Το ότι εσύ τελικά είσαι στη ζωή είναι θαύμα μετά από αυτο π έπαθες κ όχι επειδή έπρεπε να αποχωριστείς τ μωράκι σου. Είμαι σίγουρη πως τ μωρό σου δ θα ήθελε να πάθεις κάτι. Ούτε να χασει ο μπαμπάς του το μωρο ρου κ τη γυναίκα του την ίδια μέρα.

@misofeggaro δε νομίζω τ μωρο σου να πόνεσε η να φοβήθηκε. Μάλλον κοιμήθηκε στη ζεστασιά της κοιλιάς σου ακούγοντας τ πιο λατρεμένο κ γνώριμο σε αυτό ήχο. Τους χτύπους της καρδιάς σου.

 

  • Sad 2

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 16 ώρες, ο/η Diwni είπε:

@Cecilaki μου μην σκέφτεσαι έτσι. Από τη στιγμή π σπασαν τα νερα δ υπήρχε επιστροφή για τ μωράκι σου. Ακόμη κ συ κ χωρίς τ μωρο δ ήταν σίγουρο ότι θα επιβιώσεις. Δεν διάλεξες τη ζωή σου αντί αυτή του παιδιού σου. Το ότι εσύ τελικά είσαι στη ζωή είναι θαύμα μετά από αυτο π έπαθες κ όχι επειδή έπρεπε να αποχωριστείς τ μωράκι σου. Είμαι σίγουρη πως τ μωρό σου δ θα ήθελε να πάθεις κάτι. Ούτε να χασει ο μπαμπάς του το μωρο ρου κ τη γυναίκα του την ίδια μέρα.

@misofeggaro δε νομίζω τ μωρο σου να πόνεσε η να φοβήθηκε. Μάλλον κοιμήθηκε στη ζεστασιά της κοιλιάς σου ακούγοντας τ πιο λατρεμένο κ γνώριμο σε αυτό ήχο. Τους χτύπους της καρδιάς σου.

 

Συμφωνώ απόλυτα με την Diwni!!

@CecilakiΤο παιδί δεν θα ζούσε ότι και αν έκανες και αυτό πρέπει να το πάρεις απόφαση! Εσύ μπορούσες να αποφασίσεις μόνο για την δική σου επιβίωση, δυστυχώς όχι για την δική του.

Ο γιατρός μου, μου είχε ξεκαθαρίσει από τις αρχές της εγκυμοσύνης μου τότε, ότι αν κατι δεν παει καλά, εγώ ειμαι η πρώτη του προτεραιότητα για να σώσει, γιατί όσο υπάρχω μπορώ να δημιουργήσω την συνέχεια, χωρίς εμένα σταματάει η συνέχεια, κόβεται η αλυσίδα οριστικά.

@misofeggaro Πιστεύω ακράδαντα αυτό που σου γράφει η Diwni!! Δεν θα μπορούσε να το εκφράσει καλύτερα!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 λεπτά, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Συμφωνώ απόλυτα με την Diwni!!

@CecilakiΤο παιδί δεν θα ζούσε ότι και αν έκανες και αυτό πρέπει να το πάρεις απόφαση! Εσύ μπορούσες να αποφασίσεις μόνο για την δική σου επιβίωση, δυστυχώς όχι για την δική του.

Ο γιατρός μου, μου είχε ξεκαθαρίσει από τις αρχές της εγκυμοσύνης μου τότε, ότι αν κατι δεν παει καλά, εγώ ειμαι η πρώτη του προτεραιότητα για να σώσει, γιατί όσο υπάρχω μπορώ να δημιουργήσω την συνέχεια, χωρίς εμένα σταματάει η συνέχεια, κόβεται η αλυσίδα οριστικά.

@misofeggaro Πιστεύω ακράδαντα αυτό που σου γράφει η Diwni!! Δεν θα μπορούσε να το εκφράσει καλύτερα!

Το ξερω οτι για τους γιατρους προτεραιοτητα εχουν οι μαμαδες και μετα τα μωρακια αλλα δε με παρηγορει αυτο.Τρελαινομαι στην ιδεα οτι το μωρο μου ηταν γερο και ενα βακτηριο που δεν το κολλησα καν για καποιο λογο πηγε στο αιμα μου.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 11 λεπτά, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Συμφωνώ απόλυτα με την Diwni!!

@CecilakiΤο παιδί δεν θα ζούσε ότι και αν έκανες και αυτό πρέπει να το πάρεις απόφαση! Εσύ μπορούσες να αποφασίσεις μόνο για την δική σου επιβίωση, δυστυχώς όχι για την δική του.

Ο γιατρός μου, μου είχε ξεκαθαρίσει από τις αρχές της εγκυμοσύνης μου τότε, ότι αν κατι δεν παει καλά, εγώ ειμαι η πρώτη του προτεραιότητα για να σώσει, γιατί όσο υπάρχω μπορώ να δημιουργήσω την συνέχεια, χωρίς εμένα σταματάει η συνέχεια, κόβεται η αλυσίδα οριστικά.

@misofeggaro Πιστεύω ακράδαντα αυτό που σου γράφει η Diwni!! Δεν θα μπορούσε να το εκφράσει καλύτερα!

Από χθες που μου το έγραψε κλαίω από ανακούφιση.... Και την ευχαριστώ @Diwni !

@Cecilaki μου δυστυχώς έτσι είναι, και εγώ το ένιωσα αυτό, πως γενικά για τους γιατρούς το μωρό είναι σε δεύτερη μοίρα και δεν αντιμετωπίζεται όπως πρέπει παρά σαν κάτι "εφήμερο", ειδικά τους πρώτους μήνες αλλά και σε οποιαδήποτε επιπλοκή. Και αναρωτιέμαι, η ειδικότητα του γυναικολόγου μόνο την υγεία της γυναίκας έχει ως μέλημα; Το έμβρυο; Το νεογνό; Πρέπει να μας παρακολουθούν δύο γιατροί ταυτόχρονα;;

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να προσθέσετε κάποιο σχόλιο.

Δημιουργία νέου λογαριασμού

Εγγραφείτε στην κοινότητα μας. Είναι πανεύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση Τώρα

×