Μετάβαση σε περιεχόμενο

Εκτέλεση της Αναζήτησης

Εμφάνιση αποτελεσμάτων με ετικέτες 'σχέσεις' .

  • Αναζήτηση Με Ετικέτες

    Διαχωρισμός πολλαπλών tags με κόμμα
  • Αναζήτηση Με Συντάκτη

Τύπος Περιεχομένου


Categories

  • Ειδήσεις
    • Επίκαιρα
    • Κόσμος
    • Ελλάδα
    • Πολιτισμός
    • Εκδηλώσεις
    • Νέες Μελέτες
    • Βίντεο
    • Φωτογραφίες
  • Εγκυμοσύνη
    • Σύλληψη και γονιμότητα
    • Προετοιμασία
    • Θέματα υγείας
    • Το σώμα σας
    • Διατροφή
    • Δραστηριότητες
    • Τοκετός
    • Νέες Μελέτες
  • Βρέφη
    • Φροντίδα
    • Ανάπτυξη
    • Διατροφή
    • Υγεία
    • Δραστηριότητες
    • Θηλασμός
  • Νήπια
    • Διατροφή
    • Ανάπτυξη
    • Φροντίδα
    • Εκπαίδευση
    • Υγεία
    • Δραστηριότητες
  • Παιδιά
    • Ανάπτυξη
    • Διατροφή
    • Δραστηριότητες
    • Εκπαίδευση
    • Φροντίδα
    • Υγεία
    • Διαπαιδαγώγηση
    • Ψυχολογία
    • Νέες Μελέτες
  • Έφηβοι
    • Ψυχολογία
    • Διατροφή
    • Σχολείο
    • Σχέσεις
    • Υγεία
  • Σπίτι
    • Συνταγές
    • Δημιουργικότητα
    • Διακόσμηση
    • Κατοικίδια
    • Διατροφή
    • Ασφάλεια
    • Εργασίες
  • Γονείς
    • Μητέρα
    • Πατέρας
    • Σχέσεις
    • Γονεϊκότητα
  • Μόδα & Ομορφιά

Φόρουμ

  • Ειδήσεις
    • Νέα & Άρθρα
  • Σύλληψη και Γονιμότητα
    • Θέλω να γίνω μαμά/μπαμπάς
    • Προσπαθώ εδώ και αρκετό καιρό
    • Υϊοθεσία
  • Εγκυμοσύνη
    • Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Ανακοινώσεις Εγκυμοσύνης
    • Θέματα Υγείας - Ιατρικά
    • Διατροφή
    • Ποιές είμαστε στους ίδιους μήνες εγκυμοσύνης!
    • Πολύδημη Κύηση
    • Τοκετός και Μαιευτήριο
    • Απώλεια και Υποστήριξη
  • Βρέφη & Νήπια
    • Θηλασμός και Διατροφή του Μωρού
    • Φροντίδα & Περιποίηση του Μωρού
    • Θέματα Υγείας - Ιατρικά
    • Όνομα - Βάφτιση
    • Προσχολική ηλικία (απο 2 ετών):
  • Παιδιά &Έφηφοι
    • Σχολική ηλικία (απο 6 ετών)
    • Παιδιά Εφηβικής Ηλικίας
  • Γονείς
    • Σχέσεις, Δραστηριότητες, Ελεύθερος Χρόνος
    • Γονείς με παιδιά στην ίδια ηλικία με τα δικά μας
    • Μαμάδες από την ίδια περιοχή
    • Γονείς με παιδιά που έχουν ιδιαίτερα προβλήματα/ικανότητες
  • Διάφορα
    • Χαρίζω / Ζητάω / Ανταλλάσσω / Πουλάω
    • Βρεφικοί Σταθμοί, Νταντάδες, Παιδότοποι, Πάρτυ
    • Νομοθεσία, Ασφαλιστικά Ταμεία, Επιδόματα, Δημόσιο
    • Διάφορες συζητήσεις
    • Προτεινόμενα Sites - Χρήσιμοι Σύνδεσμοι
  • Το Mammyland
    • Mammyland Φόρουμ
    • Τα μέλη του Mammyland
  • Αρχείο
    • Ψυχολογική Υποστήριξη
    • κ. Δόβας Δημήτρης
    • κα Ζησοπούλου Αφροδίτη & κα Καρακώστα Χρύσα
    • κα. Κιλτένη Ελευθερία
    • κ. Πανουσόπουλος Ηλίας
    • κ. Χρήστος Τζορμπατζάκης
    • Κλειδωμένα Θέματα
  • Επιστημονικοί Συνεργάτες

Ημερολόγια

  • Ημερολόγιο

Εύρεση σε...

Τα αποτελέσματα να...


Ημ/νία Δημιουργίας

  • Start

    Τέλος


Τελευταία Ενημέρωση

  • Start

    Τέλος


Φιλτράρισμα με...

Έγινε μέλος

  • Start

    Τέλος


Group


Skype


MSN


AIM


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα

Βρέθηκαν 4 αποτελέσματα

  1. KONSTANTIA

    "Σαν την μάνα σου έγινες..."

    Καλημέρα σε όλες τις κοπέλες! Ο τίτλος μάλλον σας προΐδεάζει για το περιεχόμενο. Πόσες φορές δεν έχουμε πει αυτή την ατάκα - φωτιά; Και πόσο συχνά διαπιστώνουμε ότι έχουμε γίνει σαν την μάνα μας, με την υπερβολή της, τα άγχη της που ως παιδιά τα θεωρούσαμε υπερβολικά, τα χούγια της που μας ενοχλούσαν πάρα πολύ....Εγώ μεγαλώνοντας πάντως γίνομαι όχι απλά σαν την μάνα μου αλλά την ξεπερνάω κιόλας! Εσείς σε τι φάση είσαστε?
  2. Οι γονείς αποτελούν δύο από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή των παιδιών και η επιρροή τους είναι αναμφισβήτητα μεγάλη στην εξέλιξη της προσωπικότητας και της ζωής τους. Δεν χωρά αμφιβολία πως όλοι οι γονείς κάνουν όνειρα για τα παιδιά τους στα οποία τα βλέπουν να είναι υγιή, ευτυχισμένα και να διαπρέπουν επαγγελματικά. Τα όνειρα, όμως, δημιουργούν ελπίδες οι οποίες με τη σειρά τους προκαλούν προσδοκίες που μπορούν να καταντήσουν θηλιά στο λαιμό των παιδιών καθώς τα ίδια θα προσπαθούν συνεχώς να ανταποκριθούν στα υψηλά πρότυπα που έχουν θέσει οι γονείς τους. Από την εφηβεία στην ενηλικίωση, το παιδί έχει να οραματιστεί τα προσωπικά του όνειρα και να διαχειριστεί τις προσδοκίες των γονέων, τα οποία αρκετές φορές δεν συνάδουν. Όταν οι επιθυμίες των γονιών συμβαδίζουν με των παιδιών τότε το παιδί νιώθει αποδεκτό από το οικογενειακόπεριβάλλον και αισθάνεται ασφάλεια και αυτοπεποίθηση να συνεχίσει σε αυτό που θέλει. Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις οικογενειών που τα μέλη τους συγκρούονται καθώς τα όνειρα των γονέων έρχονται αντιμέτωπα με τα θέλω των παιδιών. Τότε, οι γονείς γίνονται χειριστικοί και επιβάλλουν στο παιδί τους να ζήσει μία ζωή όπως οι ίδιοι έχουν ονειρευτεί. Βασισμένοι στο πρόσχημα της γνώσης λόγω εμπειρίας, οι γονείς, εξυπηρετώντας εγωιστικά κίνητρα, δημιουργούν αισθήματα άγχους, θλίψης, πίεσης και απογοήτευσης στο παιδί το οποίο μπαίνει σε έναν φαύλο κύκλο όπου προσπαθεί να ζήσει μία ζωή βασισμένη στα θέλω των άλλων. Ως ενήλικας όμως πλέον, το άτομο αρχίζει να συνειδητοποιεί τη ζωή του και την πορεία της, με αποτέλεσμα να αντιδρά και να έχει απωθημένα τα οποία, όμως, δυσκολεύεται να εκπληρώσει λόγω χαμηλής αυτοπεποίθησης και υποτίμησης των δυνατοτήτων του. Τα συγκεκριμένα άτομα φαίνεται να είναι επιρρεπείς σε συμπτώματα κατάθλιψης, κρίσεων πανικού και διαταραχών άγχους καθώς δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το αίσθημα ανεκπλήρωτου που έχουν λόγω υπέρμετρης ανασφάλειας. Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να αποδέχονται το παιδί τους όπως ακριβώς είναι και να μην προσπαθούν να το “μεταμορφώσουν” σε μία νεότερη εκδοχή του εαυτού τους η οποία καλείται να καταφέρει σε ότι απέτυχε η παλαιότερη εκδοχή-γενιά. Αυτό δεν σημαίνει πως οι γονείς παύουν να προσπαθούν για την εξέλιξη του παιδιού τους αλλά αυτή η προσπάθεια θα είναι προσαρμοσμένη στα μέτρα της προσωπικότητας του απογόνου. Η κριτική των γονέων απέναντι στις πράξεις των παιδιών τους είναι αναμενόμενη όμως καλό θα ήταν να είναι εποικοδομητική και όχι απόλυτη και αφοριστική καθώς μέσω της υγιούς συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων πετυχαίνονται καλύτερα αποτελέσματα. Η όποια προσωπική επιλογή του παιδιού (ακόμα και αντίθετη με τις προσδοκίες των γονέων) είναι άσχετη με τα συναισθήματα που τρέφει για τους γονείς του οπότε δεν πρέπει να συγχέονται. Ο σεβασμός στα όνειρα του παιδιού υποδηλώνει και εκτίμηση της προσωπικής του αξίας από τους γονείς οπότε καλλιεργείται η ιδέα πως οι επιθυμίες του είναι σημαντικές και αξίζουν προσοχή από τους άλλους. Έχοντας πλέον αυτοπεποίθηση, πίστη στον εαυτό του και αποδοχή από την οικογένεια το παιδί ή ο ενήλικας προχωρά στη ζωή με δυνατά εφόδια δίχως δεκανίκια αλλά βασιζόμενο στις δικές του δυνάμεις. Όταν οι γονείς ωθούν τα παιδιά τους στην εξέλιξη των δυνατοτήτων τους και στην καλλιέργεια των επιθυμιών τους τότε το παιδί γίνεται ένας ευτυχισμένος, χαρούμενος και ικανός ενήλικας. Η ευτυχία έρχεται μέσα από τη δημιουργία και την επίτευξη και όχι μέσα από τη μίμηση και την καταπίεση. Πηγή: boro.gr
  3. Αυτό όμως που λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν, είναι ότι οι σχέσεις χωρίς καθόλου ή με ελάχιστο σεξ είναι στις μέρες μας μια πολύ διαδεδομένη πραγματικότητα, ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο του γάμου και της οικογένειας. Φράσεις όπως «τον αγαπάω αλλά δεν τον θέλω πια ερωτικά», «έχουμε γίνει σαν αδέρφια», «πιάνω το πόδι της και είναι σαν να πιάνω το δικό μου» δίνουν και παίρνουν σε συζητήσεις μεταξύ φίλων υπονοώντας ότι όσον αφορά το σεξ κάτι δεν πάει καλά. Η αναφορά όμως στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος – ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον του γραφείου ενός ψυχολόγου – συχνά απαιτεί χρόνο: «Έχουμε να κάνουμε σεξ πάνω από 2 χρόνια», «ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά», «πρέπει να έχουν περάσει πάνω από 5 χρόνια», «τα τελευταία 10 χρόνια δεν το έχουμε κάνει πάνω από 3 φορές» είναι μερικές από τις απαντήσεις που εισπράττω όταν – με την αμεσότητα που μου προσφέρει η επαγγελματική μου ιδιότητα – αποφασίσω να θέσω το καυτό ερώτημα, χωρίς περιστροφές. Τη στιγμή της «αποκάλυψης», η συναισθηματική διακίνηση είναι συνήθως αρκετά έντονη. Δακρυσμένα μάτια, έκφραση ντροπής, ειρωνικά χαμόγελα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς σε μια κοινωνία που πλέον μιλάει τόσο ανοιχτά για το σεξ, είναι τόσο δύσκολο κάποιος να μιλήσει για την έλλειψή του. Αυτό που ακόμα και στις πιο στενές φιλικές σχέσεις μονάχα υπονοείται ή ακούγεται με μισόλογα είναι αυτό που στο γραφείο μου ακούω όλο και πιο συχνά, όλο και πιο ξεκάθαρα: Είναι πολλά τα ζευγάρια που διατηρούνται ενωμένα χωρίς να έχουν ερωτικές σχέσεις! Κάποιοι παραδέχονται ανοιχτά ότι η σχέση τους αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και θα ήθελαν να χωρίσουν αλλά για διάφορους λόγους επιλέγουν συνειδητά να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία, ασχέτως κόστους. Κάποιοι άλλοι εκτονώνονται με εξωσυζυγικές σχέσεις, αλλά δεν χωρίζουν, γιατί μέσω της δέσμευσης διατηρούν πράγματα που θεωρούν πολύ σημαντικά. Το «μαζί», ως γνωστόν, είναι πολύ σημαντικό (ιδιαίτερα για εμάς τους Έλληνες), με την ευρύτερη οικογένεια, τα τραπεζώματα και τις οικογενειακές διακοπές να βρίσκονται μονίμως σε πρώτο πλάνο! Υπάρχουν όμως και ζευγάρια που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα στη σχέση τους πέρα από το σεξουαλικό. Κατά πόσο όμως μπορεί αυτό να είναι αλήθεια; Η δική μου άποψη είναι πως η απροθυμία να έχουμε ερωτικές επαφές με το σύντροφό μας αποτελεί συνήθως το σύμπτωμα κάποιων άλλων διαπροσωπικών δυσλειτουργιών. Όταν όμως για κάποιους λόγους επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε στα πιο ουσιαστικά προβλήματα ή απλά να τα αποσιωπούμε αυτά κάνουν την εμφάνισή τους μεταλλαγμένα. Αν για κάποιο λόγο δεν μιλάει το στόμα μας, θα μιλήσει το σώμα μας. Και το σώμα δεν λέει εύκολα ψέματα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, δεν λειτουργείς στο σεξ! Το να επιλέγουμε να βλέπουμε το πρόβλημα εκτός του πλαισίου της υπόλοιπης σχέσης μας οδηγεί σε γενικεύσεις και στερεότυπες αντιλήψεις όπως πχ ότι «μετά τα δύο χρόνια το πάθος χάνεται», «όλοι βαριούνται το σεξ με το ίδιο άτομο». Οι γενικεύσεις και οι δικαιολογίες είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μιας και όχι μόνο μας οδηγούν σε αδιέξοδο αλλά παράλληλα χρησιμεύουν σαν παραπέτασμα πίσω από το οποίο κρύβονται οι πραγματικές δυσκολίες μας. Η δική μου συμβουλή είναι να γίνει μια προσπάθεια εντοπισμού της ρίζα του προβλήματος. Μην αρκείστε στο να δίνετε στον εαυτό σας την στερεότυπη απάντηση ότι έχει περάσει ο καιρός και επήλθε κορεσμός και βαρεμάρα. Επίσης, έχετε υπόψη σας ότι η ρουτίνα και η βαρεμάρα δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν την έλλειψη σεξ. Στην πραγματικότητα η βαρεμάρα είναι συχνά ένα ασφαλές προσωπείο πίσω από το οποίο κρύβονται απογοητεύσεις και θυμοί. Εστιάστε στα συναισθήματά σας και μην αποπροσανατολίζεστε. Συχνά διαβάζω άρθρα, ιδιαίτερα σε γυναικεία περιοδικά, που προτρέπουν το ζευγάρι να φτιάξει ατμόσφαιρα ανάβοντας κεριά, χαμηλώνοντας τον φωτισμό, αρωματίζοντας το χώρο ή δίνοντας έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση και στο σέξυ ντύσιμο. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όταν υπάρχουν βαθύτερα θέματα στη σχέση, είναι απίθανο να εξαφανιστούν κοιτάζοντας τη φωτιά στο τζάκι φορώντας ζαρτιέρες. Αυτό που στην πραγματικότητα συνήθως συμβαίνει είναι οι μέθοδοι αυτοί να αποτυγχάνουν κι εμείς να καταλήγουμε να νιώθουμε ακόμα πιο απογοητευμένοι, θυμωμένοι και άδειοι. Μη χάνετε το χρόνο σας. Ανοίξτε τα κανάλια της επικοινωνίας, πείτε στο σύντροφό σας πώς νιώθετε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χωρίς να τον/την κατηγορήσετε για αυτό που συμβαίνει. Εστιάστε στις υπόλοιπες διαστάσεις της σχέσης σας. Μοιραστείτε τους προβληματισμούς και τις σκέψεις σας. Προσπαθήστε να πλησιάστε ο ένας τον άλλον ψυχικά και να κατανοήσετε ο ένας τον άλλον. Να θυμάστε ότι η σεξουαλική αποστασιοποίηση είναι αποτέλεσμα της ψυχικής απόστασης που έχει δημιουργηθεί με το σύντροφό σας και όχι το αντίστροφο! Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος protothema.gr
  4. Αυτό όμως που λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν, είναι ότι οι σχέσεις χωρίς καθόλου ή με ελάχιστο σεξ είναι στις μέρες μας μια πολύ διαδεδομένη πραγματικότητα, ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο του γάμου και της οικογένειας. Φράσεις όπως «τον αγαπάω αλλά δεν τον θέλω πια ερωτικά», «έχουμε γίνει σαν αδέρφια», «πιάνω το πόδι της και είναι σαν να πιάνω το δικό μου» δίνουν και παίρνουν σε συζητήσεις μεταξύ φίλων υπονοώντας ότι όσον αφορά το σεξ κάτι δεν πάει καλά. Η αναφορά όμως στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος – ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον του γραφείου ενός ψυχολόγου – συχνά απαιτεί χρόνο: «Έχουμε να κάνουμε σεξ πάνω από 2 χρόνια», «ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά», «πρέπει να έχουν περάσει πάνω από 5 χρόνια», «τα τελευταία 10 χρόνια δεν το έχουμε κάνει πάνω από 3 φορές» είναι μερικές από τις απαντήσεις που εισπράττω όταν – με την αμεσότητα που μου προσφέρει η επαγγελματική μου ιδιότητα – αποφασίσω να θέσω το καυτό ερώτημα, χωρίς περιστροφές. Τη στιγμή της «αποκάλυψης», η συναισθηματική διακίνηση είναι συνήθως αρκετά έντονη. Δακρυσμένα μάτια, έκφραση ντροπής, ειρωνικά χαμόγελα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς σε μια κοινωνία που πλέον μιλάει τόσο ανοιχτά για το σεξ, είναι τόσο δύσκολο κάποιος να μιλήσει για την έλλειψή του. Αυτό που ακόμα και στις πιο στενές φιλικές σχέσεις μονάχα υπονοείται ή ακούγεται με μισόλογα είναι αυτό που στο γραφείο μου ακούω όλο και πιο συχνά, όλο και πιο ξεκάθαρα: Είναι πολλά τα ζευγάρια που διατηρούνται ενωμένα χωρίς να έχουν ερωτικές σχέσεις! Κάποιοι παραδέχονται ανοιχτά ότι η σχέση τους αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και θα ήθελαν να χωρίσουν αλλά για διάφορους λόγους επιλέγουν συνειδητά να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία, ασχέτως κόστους. Κάποιοι άλλοι εκτονώνονται με εξωσυζυγικές σχέσεις, αλλά δεν χωρίζουν, γιατί μέσω της δέσμευσης διατηρούν πράγματα που θεωρούν πολύ σημαντικά. Το «μαζί», ως γνωστόν, είναι πολύ σημαντικό (ιδιαίτερα για εμάς τους Έλληνες), με την ευρύτερη οικογένεια, τα τραπεζώματα και τις οικογενειακές διακοπές να βρίσκονται μονίμως σε πρώτο πλάνο! Υπάρχουν όμως και ζευγάρια που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα στη σχέση τους πέρα από το σεξουαλικό. Κατά πόσο όμως μπορεί αυτό να είναι αλήθεια; Η δική μου άποψη είναι πως η απροθυμία να έχουμε ερωτικές επαφές με το σύντροφό μας αποτελεί συνήθως το σύμπτωμα κάποιων άλλων διαπροσωπικών δυσλειτουργιών. Όταν όμως για κάποιους λόγους επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε στα πιο ουσιαστικά προβλήματα ή απλά να τα αποσιωπούμε αυτά κάνουν την εμφάνισή τους μεταλλαγμένα. Αν για κάποιο λόγο δεν μιλάει το στόμα μας, θα μιλήσει το σώμα μας. Και το σώμα δεν λέει εύκολα ψέματα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, δεν λειτουργείς στο σεξ! Το να επιλέγουμε να βλέπουμε το πρόβλημα εκτός του πλαισίου της υπόλοιπης σχέσης μας οδηγεί σε γενικεύσεις και στερεότυπες αντιλήψεις όπως πχ ότι «μετά τα δύο χρόνια το πάθος χάνεται», «όλοι βαριούνται το σεξ με το ίδιο άτομο». Οι γενικεύσεις και οι δικαιολογίες είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μιας και όχι μόνο μας οδηγούν σε αδιέξοδο αλλά παράλληλα χρησιμεύουν σαν παραπέτασμα πίσω από το οποίο κρύβονται οι πραγματικές δυσκολίες μας. Η δική μου συμβουλή είναι να γίνει μια προσπάθεια εντοπισμού της ρίζα του προβλήματος. Μην αρκείστε στο να δίνετε στον εαυτό σας την στερεότυπη απάντηση ότι έχει περάσει ο καιρός και επήλθε κορεσμός και βαρεμάρα. Επίσης, έχετε υπόψη σας ότι η ρουτίνα και η βαρεμάρα δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν την έλλειψη σεξ. Στην πραγματικότητα η βαρεμάρα είναι συχνά ένα ασφαλές προσωπείο πίσω από το οποίο κρύβονται απογοητεύσεις και θυμοί. Εστιάστε στα συναισθήματά σας και μην αποπροσανατολίζεστε. Συχνά διαβάζω άρθρα, ιδιαίτερα σε γυναικεία περιοδικά, που προτρέπουν το ζευγάρι να φτιάξει ατμόσφαιρα ανάβοντας κεριά, χαμηλώνοντας τον φωτισμό, αρωματίζοντας το χώρο ή δίνοντας έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση και στο σέξυ ντύσιμο. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όταν υπάρχουν βαθύτερα θέματα στη σχέση, είναι απίθανο να εξαφανιστούν κοιτάζοντας τη φωτιά στο τζάκι φορώντας ζαρτιέρες. Αυτό που στην πραγματικότητα συνήθως συμβαίνει είναι οι μέθοδοι αυτοί να αποτυγχάνουν κι εμείς να καταλήγουμε να νιώθουμε ακόμα πιο απογοητευμένοι, θυμωμένοι και άδειοι. Μη χάνετε το χρόνο σας. Ανοίξτε τα κανάλια της επικοινωνίας, πείτε στο σύντροφό σας πώς νιώθετε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χωρίς να τον/την κατηγορήσετε για αυτό που συμβαίνει. Εστιάστε στις υπόλοιπες διαστάσεις της σχέσης σας. Μοιραστείτε τους προβληματισμούς και τις σκέψεις σας. Προσπαθήστε να πλησιάστε ο ένας τον άλλον ψυχικά και να κατανοήσετε ο ένας τον άλλον. Να θυμάστε ότι η σεξουαλική αποστασιοποίηση είναι αποτέλεσμα της ψυχικής απόστασης που έχει δημιουργηθεί με το σύντροφό σας και όχι το αντίστροφο! Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος protothema.gr
×