Μετάβαση σε περιεχόμενο

nat1286

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    4
  • Έγινε μέλος

  • Τελευταία επίσκεψη

Βαθμός Δημοφιλίας

2 Neutral

Σχετικά με nat1286

  • Ιδιότητα
    Newbie
  1. Το βλεπω σαν ενα κεφαλαιο νεο στη ζωη του καθε ανθρώπου. Σιγουρα ξερω πως τιποτα δεν θα είναι ίδιο- και αυτο δεν εχει απαραιτητα κακη εννοια! Σε ευχαριστώ πολύ πολυ !! : ) Και εσυ να είσαι ευτυχισμένη,να είσαι παντα μα παντα καλά!
  2. Καλή μου, χαμογέλασα τόόόόόσο με την ιστορία σου! Συμφωνω απολυτα με όλα οσα περιγραφεις. Απλα ίσως να είναι σπάνιες περιπτώσεις. Εγω στον περιγυρο και γενικα βλεπω ανθρώπους να παιρνουν την αποφαση είτε επειδη εσβησε η φλόγα και ψαχνουν κάτι νεο, είτε επειδη έτυχε, ειτε για χιλιους αλλους λαθος κατα τη γνώμη μου λογους. Φυσικά, μπορει σε ορισμενες περιπτωσεις να ειχαν ευτυχισμενη συνεχεια αλλα και για μένα το ιδανικό θα ήταν να ερχόταν μεσα απο απολυτη αγάπη και σε μια σχέση υγιη,τεσταρισμένη, όμορφη! ΄΄Θα ανακαλυψεις πτυχες του εαυτου σου κ του συντροφου σου, που δεν εβλεπες 13 χρονια...κ ειναι φοβερο αυτο!!΄'' << Το κρατάω αυτό!Κάπως με αγγιξε! Σε ευχαριστώ πολυ για την ομορφη απαντηση, σου ευχομαι να είσαι καλα και εσυ και ο συντροφος σου και το παιδάκι σου οταν με το καλο έρθει!!
  3. Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και για τα όμορφα και αισιόδοξα λόγια σου! Δεν νοιωθω τελειως ετοιμη όχι. Προσπαθώ να καταλάβω αν οποιες εγιναν μανουλες είχαν τετοιου ειδους ενδοιασμους, όχι για το αν θα ειναι καλές μαμαδες αλλα για το αν θα κοστισει στην σχέση τους. Πως γίνεται να νοιώσεις έτοιμη για κάτι που ειναι άγνωστο εως τώρα; Υπερνικάει η θέληση για το μωρό τους ενδοιασμους και με ωριμοτητα αποφασιζει κανεις οτι θα θυσιασει το οτιδηποτε για εκεινο και προχωραει στην αποφαση? Αν μιλάμε για τετοια ανιδιοτέλεια,δυστυχως δεν την εχω νοιωσει! Εκείνος θα ηθελε ενα παιδι και μπαινω σε σκέψεις και για αυτό αλλα και για τον λόγο της ηλικίας. Οπως πολυ σωστα είπες,μεγαλώνοντας γίνεται δυσκολότερο. Να είσαι πάντα καλά!!
  4. Καλησπέρα κορίτσια! Διαβάζω το σαιτ εδώ και καιρό και σήμερα θέλησα να σας μιλήσω. Παρακολουθώ τις συζητήσεις σας και αντιλαμβάνομαι πως υπάρχει ειλικρίνεια-κατανόηση μεταξύ σας και μπράβο για αυτο που έχετε δημιουργησει. Είμαι 32 ετών και έχω μια υπέροχη σχέση εδώ και 13 χρόνια. Με τον ανθρωπο μου λοιπόν νοιωθω τυχερή και ευτυχισμένη. Εχουμε αποκτήσει με τον καιρό εναν τρόπο όμορφο να λύνουμε τις διαφορές και τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται και αν μας ρωτήσει κανείς νοιώθουμε ακόμα ερωτευμένοι. Θα ήθελα πολύ μαζί του να έχω οικογένεια...κάποτε. Είμαι σίγουρη πως θα γίνει καλός πατέρας και πως με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα τα καταφέρουμε. Ο δισταγμός μου προέρχεται απο την ερώτηση: "Νοιώθει μια γυναίκα ποτε είναι ετοιμη να γινει μαμα;;''. Και προσέξτε! Εχω ακούσει πολλές φορες αυτη την ερωτηση αλλα σε σχέση με το αν μια γυναικα είναι έτοιμη για να καλύψει όλες τις ανάγκες που χρειάζεται ένα παιδι. Δεν εχω αμφιβολία πως όταν έρθει αυτη η στιγμη θα βρω ένα τρόπο να ανταπεξέλθω,ότι κ αν σημαίνει αυτό. Η ερώτηση η δική μου έρχεται σε σχέση με τον συντροφο μου και τη ζωη μας. Θα ήθελα να είχαμε κιαλλο απο αυτό που ζουμε τωρα αλλά όπως ειπα ειμαι ήδη 32 χρονων. Είναι σώστο να γίνει μαμα μια γυναίκα μετα απο ''λογικές'' και όχι συναιθηματικές διεργασίες; Δλδ. Ειμαστε καλα, θα τα καταφερουμε σαν γονεις,καποτε σιγουρα θα θέλαμε ένα παιδι, ειμαι 32 χρονων οπότε ας το κανουμε τωρα... Με τρομάζει το πόσο μπορει να αλλάξει η καθημερινότητα μας. Που δεν θα έχουμε πια χρόνο ποιοτικό ο ενας με τον άλλο. Είναι μια αλλαγή αγνωστη που δεν μπορώ να τη φανταστώ. Είναι δυνατό μια γυναικα που προοριζεται να γινει μαμα να σκέφτεται τόσο εγωιστικα; Σιγουρα δεν θα σκεφτομουν να γινω μαμα τώρα αν δεν υπήρχε το θεμα της ηλικίας. Περναμε τόσο όμορφα που θα ήθελα να το ζησω λιγάκι ακομα. Εσείς με ποιο τρόπο νοιώσατε πως ησασταν έτοιμες να αφιερωθειτε στο ρόλο της μητερας; Υπάρχει αυτο το βιολογικο ρολοι που όταν χτυπαει θελεις να γινεις μανα και όλους τους ενδοιασμους τους πετας απ'το παραθυρο; Η σχέση σας με τον συντροφο σας σε τι σημειο ήταν τότε; Μηπως εχει μεγαλη σημασια το ζευγαρι να είναι στη φάση που χορτασε την υπάρχουσα καθημερινότητα και εφόσων υπάρχει η αγαπη βάζουν μπρος για ένα παιδι; Για την αλλαγη,για την εξέλιξη, επειδη χόρτασαν ο ενας τον άλλο…; Υπαρχει τελικά καταλληλη περιοδος ή εχει να κανει αποκλειστικα και μόνο με την ωριμότητα της απόφασης αυτης; Συγγνώμη για το μεγάλο κειμενο. Ευχομαι να έγινα κατανοητη και να μην σας κουρασα.
×