Μετάβαση σε περιεχόμενο

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 05/09/13 in all areas

  1. 20 points
    Αγαπητά μου κορίτσια.. Σκέφτηκα να γράψω σε εσάς αυτό το κείμενο αφού δυστυχώς δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί οι άνθρωποι από το οικείο μου περιβάλλον με τους οποίους θα μπορούσα να μοιραστώ (χωρίς να γίνω γραφική) τη λαχτάρα της απόκτησης ενός παιδιού....... Τι και αν ζουμε στο 2017;;; Η υπογονιμότητα δυστυχώς αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ταμπού... Θέμα για το οποίο όσο προοδευτική και μορφωμένη να είναι μια γυναίκα, της είναι τόσο -μα τόσο- δύσκολο να μιλήσει ανοιχτά στον κοινωνικό περίγυρο.. Και στα αλήθεια είναι τόσο επώδυνο να ξεστομίσει τη φράση "Δυσκολεύομαι να γίνω μητέρα.. Δεν ξέρω ποτέ και ΑΝ θα τα καταφέρω...". Ακόμη και όταν όλοι τριγύρω το υποψιάζονται πως θες και δε μπορείς, εσύ προτιμάς να κάνεις μπροστά τους την άνετη, την αισιόδοξη, τη χαλαρή υπομένοντας τον Γολγοθά σου αθόρυβα και σιωπηλά χωρίς κανένας να μπορεί να υποψιαστεί όλα αυτά που βιώνεις.... Τους τελευταίους 26 μήνες η ζωή μας με τον άντρα μου έχει μετατραπεί σε μια διαρκή μάχη για την απόκτηση παιδιού.. Τους πρώτους 6-7 προσπαθούσαμε φυσιολογικά. Έπειτα διαγνώστηκε πρόβλημα ανδρικής υπογονιμοτητας και ο αντρουλης μου αποφάσισε να κάνει μια επέμβαση η οποία θα βελτίωνε αισθητά την κατάσταση και θα μας έδινε την ευκαιρία να κάνουμε πραγματικότητα το όνειρο μας... Πέρασαν άλλοι 10 μήνες μήνες χωρίς εγκυμοσύνη αν και οι εξετάσεις του ήταν πλέον καλές.. Είπαμε τότε λοιπόν να μην αφήνουμε το χρόνο να κυλάει.. Θα κάναμε μια εξωσωματική.. (ΜΙΑ!) και θα γινόμασταν επιτέλους γονείς...Εξάλλου με είχαν παραπέμψει να κάνω όλες (πίστευα!) τις απαραίτητες εξετάσεις και δεν είχε εντοπιστεί το παραμικρό πρόβλημα... Και όπως χαρακτηριστικά μας έλεγε τόσο ο γυναικολόγος μου, όσο και ο εξωσωματικός που επιλέξαμε να μας κάνει τη διαδικασία "Σφαίρα θα πήγαινε το θέμα"!!! Πήγαμε λοιπόν στην προσπάθεια το Μάρτη με το ηθικό ακμαίο και την αισιοδοξία να περισσεύει..!!! Δυστυχώς όμως ο Θεός και η τύχη είχαν τελείως διαφορετικά σχέδια για εμάς.... Έπρεπε μάλλον για κάποιο λόγο να συνεχίσουμε να τιμωρούμαστε.. Η προσπάθεια εληξε άδοξα καθώς τα μοναδικά δυο έμβρυα που προέκυψαν επιβίωσαν μόνο 2 εικοσιτετράωρα στο εργαστήριο και έτσι η εμβρυομεταφορά που είχε προγραμματιστεί για την τρίτη μέρα ματαιώθηκε.. Από τότε έχω κάνει 3 προσπάθειες για φυσικό κύκλο (γονιμοποίηση που φυσικού μηνιαίου ωαρίου) που όμως απέτυχαν... Οι αποτυχίες αυτές δυστυχώς παραμένουν ανεξήγητες αφού οι τιμές στις ορμονολογικές εξετάσεις που κάνω κάθε μήνα παραμένουν σε φυσιολογικά επίπεδα και αυτό είναι το χειρότερο.. όταν δε βρίσκεται ο εχθρός δεν ξέρεις με τι έχεις να παλέψεις.. Το χαμηλό απόθεμα ωαρίων το οποίο εντοπίστηκε μετά την προσπάθεια του Μαρτίου είναι υποτίθεται το μόνο ζήτημα και αφού οι φυσικοί κύκλοι δεν απέδωσαν πρέπει να αλλάξουμε γραμμή πλεύσης.. Έτσι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε επόμενη προσπάθεια το Σεπτέμβρη με άλλη αγωγή, διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε αρχικά και θεωρητικά πιο κατάλληλη... Και κάπου εδώ είναι η στιγμή που η αισιοδοξία την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και τα θετικά προαισθήματα πάνε περίπατο... Κάπου εδώ, η πίστη και η εμπιστοσύνη στους γιατρούς που μετά από τόση έρευνα έχεις επιλέξει εξανεμίζονται γιατι συνειδητοποιείς πως όσο καλοί γνώστες του αντικειμένου και αν είναι, πάντα υπάρχει περίπτωση να κάνουν κάποιο μικρο ή μεγάλο λάθος (όπως η παράλειψη ελέγχου του αποθέματος των ωαρίων στην περίπτωση μας που είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί λάθος αγωγή). Κάπου εδώ το "όταν θα κάνουμε μωρό.." γίνεται "ΑΝ κάποια στιγμή κάνουμε μωρό.." Κάπου εδώ βλεπεις έγκυο και την κοιτάς με δέος γιατί κατάφερε αυτο που εσύ δε μπορείς με τίποτα να καταφέρεις.... Και είναι δύσκολες όλες αυτές οι στιγμές γιατί έχουν δάκρυα και πόνο..... Πόνο που έχεις φτάσει στο σημείο να θεωρείς φυσικό σου χώρο τις αίθουσες χειρουργείων και γνώριμή αμφίεση τα πράσινα αποστειρωμένα πλαστικά ρούχα... που σου εχει γίνει η διαδικασία της ωοληψίας πιο οικεία από τεστ Παπ... που έχεις ακούσει τόσες πολλές φορές τη φράση "Δυστυχώς δεν υπήρξε γονιμοποίηση".......... Και που συνεχώς παρατηρείς γύρω σου φουσκωμένες κοιλίες και νεαρά ζευγάρια με τα μωρά τους... Ξέρετε κάτι όμως;;;;;; Όσο πόνο και αν έχει, εγώ θα τον περάσω....... Γιατί είμαι διατεθειμένη να δωσω τα πάντα για να έχω κάποια στιγμή και εγώ ένα τόσο δα πλασματακι να με φωνάζει" μανούλα".. Και πιστεύω ακράδαντα αυτό που διάβασα κάπου σήμερα.. "τα παιδιά που γεννιούνται μετά από τέτοιες διαδικασίες είναι παιδιά που προέκυψαν μετά από πολύ ισχυρή θέληση και ξεκάθαρη επιλογή". Για αυτό, το λέω σε όλα τα κορίτσια που υποφέρουν όσο και εγώ.. Να μην το βάζετε κάτω.... Παλέψτε το με όλες σας τις δυνάμεις..... Και δε μπορεί.... Ο Θεός κάποια στιγμή από εκεί πάνω θα δει όλους τους κόπους μας και θα αποφασίσει να μας βοηθήσει για να κατακτήσουμε το όνειρο μας..!!!!!
  2. 18 points
    Αγαπητά μου κορίτσια καλήσπερα.. Καποιες από εσάς ίσως με ξέρετε από παλαιότερα καθώς είμαι μέλος στο Φόρουμ λίγο περισσότερο από ενάμιση χρονο... Και τι δεν εχω μοιραστει μαζί σας όλον αυτό τον καιρο!!! Σας έχω περιγράψει βήμα προς βήμα τις περιπέτειες όλου αυτού του διαστήματος και τα πολλα εμποδια που βρέθηκαν στο δρόμο μου στη διαδρομή προς το όνειρο.. Μια αγωνιωδης μαχη που διήρκησε πάνω από 2 χρόνια... Για την ακριβεια 27,5 μηνες..!!! Προσπάθεια στην αρχή με φυσιολογικο τρόπο, επειτα ατελείωτες επισκέψεις σε γιατρούς, ατέρμονες εξετάσεις, τονους βιταμινες, αποτυχημένη εξωσωματικη με φάρμακα, αποπειρες γονιμοποιησης του φυσικού ωαρίου που δεν απεδωσαν... Πόνος, κλάμα, απελπισία, αδιέξοδο..!!! Και όμως σήμερα σας γράφω για να σας αφηγηθω ο,τι πιο σημαντικό συνέβη ως τωρα στη ζωη μου.. Πριν απο 2 μηνες και εντελώς απρόσμενα αντικρυσα για πρώτη φορά το δικό μου θετικό τεστ εγκυμοσύνης...!!! Το ξέρω πως μοιάζει απίστευτο και όμως συνέβη!!! Επιτέλους, μετά από όλα αυτά τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες.. μετά από όλα αυτά τα δάκρια και τον διαρκη αυτον αγώνα, ο Θεός στον οποίο δεν έπαψα ποτέ να προσεύχομαι έκανε και για εμάς το θαύμα του και μας έστειλε το μωρό μας εντελώς φυσιολογικά... (όχι οτι αν μας το ειχε στειλει με εξωσωματικη θα άλλαζε κάτι..!!!). Έτσι λοιπόν σημερα κλείνω τον τρίτο μήνα και αρχίζω να διανύω τον 4ο.. !!! Βλέπω την κοιλιά μου ελαφρώς φουσκωμενη σαν εχω φάει 3-4 πιάτα φαΐ και ακόμη δεν το πιστεύω...!!!! Τις πρωτες εβδομαδες ειχα υπεβολικο στρες για το αν θα βγουν καλοι οι υπερηχοι, αν θα αναπτυχθει το εμβρυο και αν θα χτυπαει η καρδια... Κανονικά θα έπρεπε να πετάω και όμως.. με ειχε κυριεύσει ο φόβος και δεν επετρεπα στον εαυτό μου να χαρεί..!!! . Ειναι που οταν σου ερχεται ξαφνικα αυτο που παντα ηθελες, τρεμεις μη γινει κάτι και χαθει!!! Σε αυτη τη φαση είμαι πολύ καλύτερα.. Προσπαθώ να εκλογικευσω τους φόβους και τις ανησυχίες μου.. Νομίζω πραγματι πως εδώ και λίγο καιρο τα εχω καταφέρει..!!! Τωρα περιμένω με αγωνία και τεράστια ανυπομονησία την αυχενικη διαφάνεια την αλλη Πέμπτη που θα είμαι 13 εβδομάδων και 1 μέρα!!! Εύχομαι ολόψυχα και στα δικά σας σε όλες εσάς που προσπαθείτε και αγωνιατε όσο αγωνιούσα και εγω!!! Και θα θελα να ξέρετε πως αργά ή γρήγορα θα στειλει και σε εσας γραμμα ο "πελαργός"... Αρκεί να έχετε τη δύναμη και την αντοχή να τον περιμένετε στωικά όσο χρειαστεί!!! Το ξέρω πως δεν είναι εύκολο.. Εξαλλου θυμάμαι ένα προς ένα όλα τα δάκρια που έριξα για να φτάσω ως εδώ... Όμως σας το υπογράφω πως όταν θα ακούσετε για πρώτη φορά την καρδια του μωρού σας στον υπέρηχο, θα τα αφήσετε όλα πισω και τα σιγουρευτείτε πως τελικά άξιζε τον κόπο!!!!
  3. 15 points
    Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα! Ανοίγω αυτό το θέμα καθώς θέλω να μοιραστώ μαζί σας την δική μου ιστορία. Προσπαθουσαμε για καιρό χωρίς αποτέλεσμα,όταν έκανα εξετάσεις ανακάλυψα πολυκυστικες, ακολούθησα θεραπεία και πάλι δεν υπήρξε εγκυμοσύνη. Όταν τελικά έκανε και ο άντρας μου εξετάσεις διαγνώστηκε με πλήρη αζωοσπερμια, τα αίτια ήταν γενετικα (χρωμοσωμικη ανωμαλία) και η θεραπεία δύσκολη και με μικρές πιθανότητες να βρεθεί στην βιοψια κατάλληλο σπέρμα για να προχωρήσουμε σε εξωσωματική μικρογονιμοποιηση. Εκτός από τη λύση της βιοψιας έμενε ο δοτης και η υιοθεσία. Επιλέξαμε να συνεχίσουμε κάνοντας σπερματεγχυση με σπέρμα δοτη. Για την ακρίβεια την απόφαση την πήρε ο σύντροφος μου. Ήμουν τυχερή και όλα πήγαν καλά από την πρώτη προσπάθεια και αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στις αρχές της εγκυμοσύνης μου. Δε μετανιώνω στιγμή για την επιλογή αυτή και θαυμάζω λίγο παραπάνω τον καλό μου για την απόφαση του αυτή! Ξέρω καλά πως κάτι τέτοιο αποτελεί θέμα ταμπού, δεν το έχουμε μοιραστεί με κανέναν φίλο ή συγγενή και ούτε σκοπεύω να το κάνω. Πριν κάποια χρόνια ούτε καν θα περνούσε από το μυαλό μου αλλά από τη στιγμή που η λύση του δοτη ήταν για μας σχεδόν μονόδρομος δε διστασα στιγμή!
  4. 14 points
    Για να λύσουμε το πρόβλημα με τους ενοχλητικούς που γράφονται στο φόρουμ είτε για να τρολάρουν είτε για να ποστάρουν ένα διαφημιστικο μήνυμα, στο εξής για ΟΛΕΣ τις νέες εγγραφές ισχύουν τα εξής: Θα μπορούν να δημοσιεύσουν εως 6 μηνύματα ανά ημέρα Όλα τα μηνύματά τους θα πρέπει να εγκρίνονται πρώτα από κάποιον συντονιστή Δεν θα μπορούν να στέλνουν προσωπικά μηνύματα Δεν θα μπορούν να δημοσιεύουν links Δεν θα μπορούν να επεξεργαστούν το προφίλ τους, όπως πχ να έχουν υπογραφή κλπ. Στις 20 εγκεκριμένες δημοσιεύσεις, όλοι οι περιορισμοί παύουν να ισχύουν. Μπορεί να είναι λίγο αυστηροί αυτοί οι κανόνες για τα νέα μας μέλη, όμως δυστυχώς δεν γίνεται διαφορετικά. Προέχει η ομαλή λειτουργία του φόρουμ.
  5. 13 points
    Κοριτσια γραφω μεσα απο το μαιευτηριο..γεννησα χτες το φευτερο παιδι μου..κοιυαζω το πυρεξ κ το ποσο μικροσκοπικο ειναι αυτο το πλασμα...οι σκεψεις ειναι ιδιες με την πρωτη μου γεννα...δεν ειμαι μια συνηθισμενη μαμα..δεν ξεχασα..επαψα να ποναω με οσα περασα μα δεν ξεχασα...στην ιδια κλινικη περασα δυσκολα..εδω οι σπερματεγχυσεις εδω οι αιματολογικες εδω οι ορμονες οι αποξεσεις οι ωπληψιες οι εμβριομεταφορες..εδω εκλαψαν κ τα δυο μου παιδια..κοιταζωωτην ανεμελια των 2 κυριων διπλα μου κ τη ζηλευω...εμεις..οι αλλες οι υπογονιμες ,ειμαστε μια κατηγορια απο μονρς μας..αλλος αγωνας..αλλα συναισθηματα..η κοιλια μου ακομα μελανη απο τις ινοχεπ( κ εψβ κ συνεχεια) ομως το μωρο εκει διπλα μου..τετοιες ωρες σκεφτομαι αυτες στο ισογειο..στη μοναδα εξωσωματικης..χτες πηγε κατω ο αντρας μου με το μωρο..ηταν γεματο ζευγαρια..τους ειπε αυτο ειναι το δικο.μας απο δω θα βγει κ το δικο σας..εδω ειμαδταν κ τοτε κ πριν 9 μηνες.. Για αυτο μπηκα σημερα..παρα τον.πονο της καισαρικης τομης την κουραση την αυπνια το πεδιμο ορμονων μπηκα να πω ναι ειναι δυσκολος ο δρομος της μητροτητας..ναι ειναι για λιγες...αυτες αντεχουν...ομως η ιδια η μητροτητα ειναι για ολες! Σφιξτε τα δοντια κοριτσια κ σθνεχιστε..οτι ζουμε ειναι παρασιμο θεου για τη μητροτητα...απο τα βαθη της κατδιας μου καλη επιτυχια!!!!
  6. 12 points
    Λοιπόν κορίτσια μου, είπα να σας πω τα νέα μου σε ξεχωριστό ποστ. Κάποιες μπορεί να έχετε διαβάσει σε άλλες συζητήσεις, ότι είχα πολλές μέρες καθυστέρηση (συγκεκριμένα 23). Την τέταρτη μέρα έκανα τεστ και ήταν αρνητικό, την έβδομη μέρα έκανα χοριακή και αυτή αρνητική, μόλις 4,15. Οι μέρες περνούσαν, πήρα και αγωγή για να έρθει περίοδος και τίποτα....ώσπου το Σάββατο λέω δεν κάνω άλλο ένα τεστ...και το έκανα και αυτή τη φορά στη στιγμή βγήκε θετικό. Σήμερα έκανα και την χοριακή μου και έδειξε 22500. Ξεκίνησε το ταξίδι μου λοιπόν.... Εύχομαι σε όλες να πραγματοποιήσετε το όνειρο σας και σύντομα να κρατάτε όλες ένα θετικό τεστ....και όσες είναι έγκυες να έχουν μια καλή εγκυμοσύνη και ένα γερό μωρό! Σας ευχαριστώ πολύ για την στήριξη όλους αυτούς τους μήνες!
  7. 12 points
    Μετά από πολύ καιρό σας γράφω, δυστυχώς έχω κάποιο πρόβλημα με το κινητό. Όσες με γνωρίζουν ξέρουν την δικιά μου ιστορία.. Προσπαθούσαμε για 1,5 χρόνο για παιδάκι.. Λίγο πριν κάνουμε το σπερμοδιαγραμμα μαθαίνω ότι είμαι εγκυος παρόλα αυτό κάνουμε και βλέπουμε αποτέλεσματα ολίγο ασθενές σπέρμα.. Κι όμως εγώ ήμουν έγκυος... Σε ένα πλασματακι φτυστό ο άντρας μου... Η εγκυμοσύνη ήταν πολύ καλή και μέχρι τελευταία στιγμή πηγαίναμε για φυσιολογικό τοκετό πητ8/11 αλλά τελικά ήρθε στις 9/11 με καισαρική ( πέφτανε τα αιμοπετάλια μου) Εύχομαι σε όλες τις κοπελες που ήταν δίπλα μου, που προσπαθούν το καινούριο έτος να τους φέρει μόνο χαρές και τα όμορφα νέα που τόσο επιθυμούν
  8. 11 points
    Επειδή το mammyland έχει δημιουργηθεί για να συζητάμε τους προβληματισμους μας γύρω από το θέμα της κατάκτησης του στόχου της μητρότητας (αλλα και ό,τι άλλο περιλαμβάνει), και επειδη τα αγχη και οι στεναχωριες που αντιμετωτιζουμε στην καθημερινοτητα μας ειναι ηδη παρα πολλα, θεωρώ πως είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να εμφανίζονται εδώ φαντασιοπληκτα ατομα με ψεύτικα προφίλ και να μας εμπαιζουν γραφοντας φανταστικές ιστορίες.. Εγω το εχω ξαναπει.. ο,τι περιεργο δω... καταγγελια στη διαχείριση χωρίς δεύτερη σκέψη..!!! Και πλεον φαινονται απο χιλιομετρα οι τρολιες!!! Ευτυχώς οι διαχειριστές παρακολουθούν και βαζουν τα πράγματα στη θεση τους.. Πολλές φορές μαλιστα δρουν πριν πούμε εμεις το οτιδήποτε.. Μπραβο είστε οι καλύτεροι!
  9. 11 points
    Καλησπερα σε ολες σας! Το Σαββατο το πρωι ηρθε στον κοσμο ο αγγελος της ζωης μου, ενα αγορακι 2800 με καισαρικη τομη! Δεν θελω να σας περιγραψω τι περασα επι 25 ωρες γιατι αυτο ηταν το μελανο κομματι της ολης διαδικασιας και δεν θελω να τρομαξω οσες ακομα δεν εχουν φτασει στον τοκετο. Θα ηθελα μονο να μοιραστω μαζι σας την ασυλληπτη χαρα που βιωσα οταν μετα απο τοσες ωρες ταλαιπωριας ακουσα το κλαμα του να διαπερνα τους αχαρους ηχους του χειρουργειου, οταν τον φιλησα για πρωτη φορα χωρις να ειμαι σε θεση καν να δω καλα το προσωπακι του.....Για πρωτη φορα ενιωσα τοση ευλογια και ολα οσα περασα μεχρι να φτασω εκει τα ειχα ξεχασει! Οι μερες στο νοσοκομειο περασαν και τωρα ειμαστε στο σπιτι και απολαμβανουμε με τον αντρα μου την αγκαλια του και την μυρωδια του! Ευχομαι σε οσες εισαστε σε αναμονη να βιωσετε το συντομοτερο τα ιδια και καλυτερα συναισθηματα με τα δικα μου!!!! Καλες Γιορτες με Υγεια, Χαρα, Ευτυχια και πολλα μπεμπακια!!!!!!!!
  10. 10 points
    Πόσες φορές έκανα τις ίδιες σκέψεις; πόσες φορές άκουγα από μανούλες ότι τ σπίτι τους είναι άνω κάτω κ υπάρχουν παντού πεταμένα παιχνίδια κ παραπονιοντουσαν ενώ για μένα κάτι τ οποίο παρακαλουσα; ένα σπίτι γεμάτο παιδιά κ ένα σαλόνι γεμάτο παιχνιδια! Αυτή τη στιγμή που σ γράφω μετσ απο 26 μηνες προσπαθειων, ενα σωρο εξετάσεων κ γιατρων, αρκετων πηφαινε ελα στη Θεσσαλονίκη γτ ειμαδυε απο επαρχία, κρατάω στην αγκαλιά μ την μόλις 2 μηνών κόρη μου. Έχω κάνα 2 παιχνιδακια στον καναπέ κ ενώ απολαμβάνω την κάθε στιγμή έχω κ μια γλυκιά αναμονή για τ επόμενο χρόνο π θα φύγει τ τραπεζάκι από τ σαλόνι κ θα γεμίσει τ πατωμα από παιχνίδια κ μαξιλάρια. Ξέρω ότι ο άντρας σ δ θέλει προς τ παρόν να τ συζητάει. Για τους άντρες είναι αλλιώς. Κπ στιγμή είχα διαβάσει σε μια συνέντευξη μιας ηθοποιού, δ θυμάμαι πια, ότι το ότι δ απέκτησε ποτέ παιδί ήταν γι αυτή σαν αναπηρία. Μου έχουν μείνει αυτά τα λόγια. Για τη γυναίκα π θέλει να γίνει μανούλα δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ αυτός ο πόθος. Δώσε στον άντρα σ λίγο χρόνο. Μόλις τον δεις κ χαλαρωνει βγείτε έξω, πιείτε κανα δύο κρασακια η ποτάκια να χαλαρώσει , γυρίστε σπίτι κ Αφού κάνετε αγαπούλες πες του αυτά ακριβώς π είπες κ σε μας. Αν δ θέλει να μπείτε σε διαδικασίες κτλ υπάρχει πάντα κ η υιοθεσία. Μανούλα δ σε κάνει ο τρόπος με τ οποίο θα αποκτήσεις ένα παιδί άλλα τ ίδιο τ παιδί. Δε ξετω τι νσ σ ευχηθω π να μην το εχειε ακουσει ηδη. Ενα μονο πραγνα να σ πω.Μην εγκαταλείπεις τ όνειρο σου είναι σαν να εγκαταλείπεις τ μελλοντικό σ παιδάκι. Μιλά ανοιχτά κ ειλικρινά με τ αντρουλη σου. Κρατήθειτε από τ χέρι κ θα τη βρείτε την ακρη.
  11. 10 points
    Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Ωστόσο, επειδή έχει παραγίνει αυτό με τα fake νέα μέλη που συνέχεια έχουν τα ...γνωστά προβλήματα, ετοιμάζουμε κάποιους κανόνες που θα ισχύσουν για όλες τις νέες εγγραφές, με στόχο να μην μπορούν να δημοσιεύσουν τα ενοχλητικά τους μηνύματα.
  12. 10 points
    Κορίτσια γύρισα....είδαμε σάκο... Έχω μείνει παγωτό....είμαι έγκυος!!!
  13. 10 points
    Κοριτσιαααααααα κλαιω!!!!Απο χαρα!!!!Το μωρο μου...ειναι εκει και χτυπαει η καρδια του!!!!Το αιμα και τα καφε υγρα δε ξερει απο τι ειναι.Στον υπερηχο φαινονται ολα καλα.Μου δωσε προγεστερονη ξανα και σπιτι!!!!Απο τη δουλεια μολις τους εστειλα το χαρτι της αδειας με πηραν να μου πουν οτι δε θα μοφ ανανεωσοφν το συμβολαιο οποτε απο αυγουστο ειμαι επισημως ανεργη αλλα τι να κανουμε...προεχει το νινι.Μακαρι να πανε ολα καλα.Εχω συγκρατημενη χαρα γιατι ακομα ειμαστε επικινδυνα αλλα τουλαχιστον το νινι μας ειναι καλα!!!Και μαλιστα ειναι μεγαλο νινι!!!1.2!!!ουαου
  14. 10 points
    Ειναι μεγάλο το θέμα και πολυ παλιό! Απο παντα ετσι ήμασταν ... άνθρωπος ο καθένας διαφορετικός! Θα σας πω λοιπον κι εγω ! Ειμαι άτομο που εξωτερικεύεται οχι μόνο πισω απο την ανωνυμία μου εδω αλλα παντου!!!!! αυτο ειναι και το καλυτερο ! Δεν ειμαςτε εδω να κριθούμε κ να κρίνουμε ανθρώπους ! Κανεις δε μπορει παρα μονο ο θεός ! Πειτε την αλήθεια σας χωρις καχυποψία ! Ξέρετε πόσοι απο αυτούς που ρωτούν είχαν το ιδιο θέμα πριν αποκτήσουν ; στην πρόσφατη ιστορια μου το κατάλαβα κι αυτο .... ΠΑΡΑ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ!! ενας ένας και μια μια μου έλεγαν μην αγχωνεσε θα αποκτήσεις παιδάκι .... ειχα το ιδιο συμβάν κι εγω ( χημηλοφωνα μου εξιστορούσαν) και συνέχιζαν οχι για παρηγοριά απλα να ξέρεις δεν εισαι μόνη! τι πιο όμορφο ολοι να λέμε τις αλήθειες μας; εγω προσωπικά κρατάω αυτο και εχω ήρεμη την ψυχή μου ! Ειμαι αληθινή και βοηθάει δοκιμάστε το !😘🙏
  15. 10 points
    Καλησπέρα σε όλες τις μανούλες και wanna be μανούλες!! Ειμαι παλαιο μελος αλλα ειχα χαθει για πολυ καιρο λογω καταστασεων!!! Ειχα αναφερει πως προσπαθουσαμε για μωρακι αλλα τελικα λογω αποστασης το αφησαμε! Σταματησα και εγω, λοιπον, να το σκεφτομαι και λεω οταν και αν θελει θα ρθει! Καπως ετσι φτασαμε στα Χριστουγεννα του 2016 και το βραδυ της Πρωτοχρονιας ενιωσα ενα απιστευτο πραγμα, σαν κατι να με διαπερασε και ενα συναισθημα που μου ελεγε οτι κατι πολυ καλο ερχεται φετος!! Ετσι κι εγινε!! Με τελευταια περιοδο 28/12/2016, τελη Ιανουριου '17 αρχισα να υποψιαζομαι οτι κατι γινεται!!! Και ναι, ο σπορακος μας ειχε πιαστει!!! 😍 Περασαμε διαφορα ολους αυτους τους μηνες αποκολλησεις κτλ, αλλα το πλασματακι μας ειναι πολυ δυνατο!! Και καπου εδω εχω φτασει να διανυω τον 6ο μηνα και να νιωθω τον μπεμπακο μου να με κλωτσαει!!! Σιγουρα, οσες το εχετε ζησει ξερετε πολυ καλα το συναισθημα! Τοσους μηνες ηθελα να το μοιραστω και δυσταζα γτ ελεγα, σιγα η πρωτη ειμαι που νιωθω ετσι? Αλλα βρε κοριτσια θεωρω οτι αυτη η ευτυχια πρεπει να μοιραζετε και ευχομαι να την νιωσουν ολες οι κοπελες που το επιθυμουν!!! Συγνωμη για το μεγαλο κειμενο!!!
  16. 9 points
    Κοριτσακια μου βγηκεεεεεεεεεε ναι ναι ναι ναι επιτελουςςςςςςςςςς θετικοοοοοοοοοοο κλαιω απο τη στιγμη που την πηρα στα χερια μου!!!!
  17. 9 points
    γεια σας! αποφασισα να γραψω, υστερα απο πολυ καιρο που διαβαζω το φορουμ σας, γιατι θα ηθελα με την δικη μου μικρη περιπετεια να παρουν ελπιδα οσες υποψηφιες μανουλες δυσκολευονται να κανουν παιδακι ειτε γιατι ειναι ατυχες ειτε γιατι υποφερουν εξαιτιας καποιου γυναικολογικου προβληματος... Παντρευτηκαμε λοιπον πριν απο 8 χρονια και μετα απο ενα χρονο γαμου αρχισαμε προσπαθειες για παιδακι... νεοτατοι μολις 31 ετων κι εγω και ο ανδρας μου. Περασε ενας χρονος προσπαθειων και εγκυμοσυνη πουθενα! Ειχαμε αρχισει ν απογοητευομαστε οποτε καναμε διαφορες εξετασεις. Ο ανδρας μου ολα καλα. Εγω ειχα προβλημα, και συγκεκριμμενα πολυκυστικες ωοθηκες! Γι αυτο ειχα ανεκαθεν αστατο κυκλο. Κι οπως μου ειχε πει ακομψα ενας γυναικολογος, τις πιο πολλες φορες που ειχα περιοδο ηταν ψευδοπεριοδος , δηλαδη δεν εκανα καν ωορηξια πολλε φορες και γι αυτο μου ερχοταν μια περιοδος λιγων ημερων με σχετικα λιγο αιμα.... Εννοειται οτι χαλαστηκα ψυχολογικα, ενιωσα κατι σαν "αχρηστη" , στειρα . Και το χειροτερο ηταν οτι ο καθενας γυναικολογος ειχε να προτεινει αλλη λυση πανω στο προβλημα μας! Αλλος μου μιλησε για ντριλινκ, αλλος για χαπια ωορηξιας με ορμονες και ενεσεις, αλλος για ενα χαπι γκλουκοφαζ (το δινουν σε διαβητικους). Γιατι πηγαμε σε τρεις διαφορετικους γυναικολογους, κι ελατε στη θεση μας οταν ο καθενας ελεγε και κατι αλλο! Ξεκινησαμε θεραπεια με χαπια ορμονων... δεν ηρθε εγκυμοσυνη κι οποτε αλλοι εξι μηνες χαμενοι! Μετα διαβασαμε πολλα βιβλια κυριως αγγλικα στο ιντερνετ μπας και βγαλουμε μια ακρη μονοι μας αφου ειπαμε οι γνωμες των γιατρων ηταν διαφορετικες ως προς τη λυση στο προβλημα μου. καταληξαμε να δοκιμασουμε το γλουκοφαζ (παρολο που συνηθως οι γυναικες με πολυκυστικες που εχουν αυτο που λενε ινσουλινοαντοχη και διαταρασει τον κυκλο τους ειναι παχουλες και τριχωτες, κι εγω ποτε δεν υπηρξα κατι απο τα δυο). Εντουτις με αυτο το χαπι ειδαμε κανονικη ωορηξια αμεσως απο τον πρωτο μου κυκλο! Κι εμεινα εγκυος με την πρωτη προσπαθεια! Η χαρα μας μεγαλη, αλλα δυστυχως η "καλη" μας τυχη ειχε αλλα σχεδια. Εχασα το παιδακι απο παλινδρομη κυηση την πεμπτη εβδομαδα... Και ο τοτε γυναικολογος μας, μας ελεγε οτι η φυση προνοει και τα προβληματικα εμβρυα τα αποβαλει ο οργανισμος απο μονος του. Οταν λοιπον, επαθα αποβολη πηγαμε σε μαιευτηριο, εκανα αποξεση, και στειλαμε για ειδικες εξετασεις τον καρυοτυπο του εμβρυου μας... δεν ειχε προβλημα κανενα, ηταν υγιεστατο. Εννοειται οτι εκλαψα πολυ, και φυσικα αλλαξα γυναικολογο. Με ενοχλεισαι ο τροπος του, η βεβαιoτητα του οτι ειχε προβλημα το εμβρυο και γι αυτο επαθα την παλινδρομη ενω εκ των υστερων αποδειχτηκε λαθος. Ο καινουργιος γιατρος μου μιλησε για θρομβοφιλια. Εκανα καποιες εξετασεις πανακριβες που δεν καλυπτονται απο τα ταμεια.... και ειχα οντως θρομβοφιλια. Γι αυτο χαθηκε η πρωτη μου εγκυμοσυνη. Οποτε οταν μετα απο αλλους 6 μηνες εμεινα παλι εγκυος με την πρωτη προσπαθεια αμεσως αρχισα ενεσεις καθε μερα! Εγω που ετρεμα την ιδεα να παω να μου παρουν αιμα, τρυπαγα την κοιλια μου μονη μου καθε μερα! Δυστυχως ομως, γι αλλη μια φορα: την 12η εβδομαδα καναμε την αυχενικη διαφανεια! μεγαλη πιθανοτητα για συνδρομο νταουν. την επομενη κι ολας μερα, με χωσαν για αμνυοπαρακεντηση (θεε μου αυτο με πονεσε πολυ!) κι ακομα περισσοτερο πονεσα με τ αποτελεσμα. το παιδι μου ειχε συνδρομο νταουν... κι εγω μετα απο δυο μερες μπηκα μεσα για αναγκαστικη ιατρικη εκτρωση. Το χειροτερο απο ολα ηταν οτι επρεπε να βαλω την υπογραφη μου για να γινει αυτο... Πλεον η ψυχολογια μου ηταν στα ταρταρα.... Δεν ηθελα να βλεπω εγκυο μπροστα μου! ενοιωθα καταραμενη, αδικημενη, ημουν πολυ χαλια ασχετα αν προσπαθουσα σε οσους ξερανε πχ στους γονεις και στα πεθερικα να δειχνω οτι δεν τρεχει τιποτα. Εννοειται ο ανδρας μου μονο με καταλαβαινε. Ζουσαμε καθε μερα μαζι, δε μπορουσα να του κρυφτω, αλλα σιχαινομουν να νιωθω οτι με λυπουνται. Ειχα ολη αυτη την ασχημη τυχη πανω μου, γιατι να "επρεπε" να δινω εξηγησεις τι μου συνεβη η πως νοιωθω ακριβως? Σας παρακαλω, οσες εχετε πολυκυστικες ωοθηκες, μην απογοητευεστε γιατι υπαρχουν λυσεις. Ξερω οτι μπορει να λενε ακομα και οι γιατροι αλλα ο ενας αλλα ο αλλος. Και οσες εχετε χασει τοσο αδικα εμβρυακια σε εγκυμοσυνες σας... δεν ειστε οι μονες. Δυστυχως η φυση ειναι αδικη πολλες φορες, η ιδια η ζωη ειναι γεματη αδικιες. Πλεον εχω δυο υγιεστατα παιδακια, ενα κοριτσακι κι ενα αγορακι. Υστερα απο δυο σχετικα ευκολες εγκυμοσυνες (γραφω σχετικα ευκολες γιατι και στις δυο εγκυμοσυνες εκανα ενεσεις καθε μερα...και στους τελευταιους μηνες οταν η κοιλια μου ειχε παρει διαστασεις θριαμβου, δεν ηταν καθολου ευκολο!)
  18. 9 points
    Έχουμε παρατηρήσει ότι έχει αρχίσει και γίνεται υπερβολική χρήση των παραθέσεων στις συζητήσεις σε βαθμό που αρχίζει να γίνεται πολύ δύσκολο να τις παρακολουθήσεις. Το κακό είναι ότι γίνονται παραθέσεις εντελώς άσκοπα και χωρίς κανένα λόγο. Για παράδειγμα ανοίγει μία κοπέλα μία νέα συζήτηση με ένα σχετικά μεγάλο κείμενο, και η πρώτη απάντηση έχει παράθεση ολόκληρο το κείμενο και από κάτω μία μονολεκτική απάντηση! Πραγματικά δεν υπάρχει κανένα νόημα σε αυτό. αν θέλουμε να απαντήσουμε σε δημοσίευση, που είναι αμέσως πριν τη δική μας, η παράθεση είναι εντελώς περιττή. όταν κάνουμε παράθεση δεν "παίρνουμε" ολόκληρο το post, όταν ουσιαστικά επιθυμούμε να σχολιάσουμε μόνον ένα συγκεκριμένο σημείο του ή όταν θέλουμε να συμφωνήσουμε, διαφωνήσουμε ή να επικροτήσουμε τις απόψεις που αναφέρονται. παραθέτοντας ολόκληρο το post έχει σαν αποτέλεσμα να κουράζονται οι αναγνώστες υποχρεούμενοι να ξαναδιαβάσουν ένα πρόσφατο post το οποίο μερικές φορές, βρίσκεται ακριβώς από πάνω. το πρόβλημα επιδεινώνεται στις παραθέσεις post με φωτογραφίες. Για όλα τα παραπάνω, καλό θα είναι όταν επιθυμούμε πριν κάνουμε παράθεση ένα συγκεκριμένο post (ιδιαιτέρως στα μακροσκελή), 1. να βεβαιωνόμαστε ότι η παράθεση είναι απαραίτητη (όχι όπως το παράδειγμα που αναφέραμε στην αρχή) 2. να διαγράφουμε τα σημεία που δεν θέλουμε να σχολιάσουμε και να μένουν αυτούσια αυτά που μας κίνησαν το ενδιαφέρον. Καλές παραθέσεις...
  19. 9 points
    Για σένα που θέλεις να γίνεις μανούλα... Είμαι εκεί ψηλά..και σε βλέπω πόσο στεναχωριέσαι που δεν έρχομαι στην αγκαλιά σου... Περιμένω πότε θα είσαι έτοιμη ξέρεις μανούλα...μην κλαις..και μην αγχώνεσαι σε παρακαλώ... Οταν θα ηρεμήσεις και πάψεις να αγωνιάς για τον ερχομό μου... το σώμα σου θα είναι ποιο φιλόξενο για μένα...οι χτύποι της καρδιάς σου θα κάνουν το σώμα σου ποιο ήρεμο και ζεστο... Η χημική αντίδραση που θα έχει ο οργανισμός σου θα είναι σαν μου ανοίγουν διάπλατα την πόρτα να περάσω... γιατί τώρα με την αγωνία σου και το άγχος σου για να με δεις...το σώμα σου σε προδίδει...και μένα με φοβίζει... Η ηρεμία σου και η γαλήνη μέσα σου θα μου ετοιμάσουν την ποιο γλυκιά και τρυφερή φωλιά για να κουρνιάσω .... Γιαυτό μην κλαις μαμά...ξέρω πόσο θες να έρθω κοντά σου...και εγώ το ίδιο θέλω...και εγώ εσένα περιμένω... φτάνει να σκουπίσεις τα δάκρυα σου και με την διάθεση και το χαμόγελό σου να μου κλείσεις το μάτι για να καταλάβω... πως είσαι εδώ για μένα και εγώ για σένα , να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή... Αφιερωμένο σε όλες εσας που λαχταράτε μήνα με το μήνα να δείτε εκείνη την διπλή γραμμούλα... Καλή δύναμη σε όλες σας και μην ξεχνάτε ...πως οι σκέψεις μας και το άγχος μας πολλές φορές δεν αφήνουν το σώμα μας να προετοιμαστεί κατάλληλα για μια εγκυμοσύνη. Το λέω σαν παθούσα φυσικά. Όταν απέκτησα την ηρεμία μου απέκτησα και τα αγγελούδια μου. Με πολύ αγάπη Ντέμι
  20. 9 points
    Καλημέρα, κορίτσια !!! μετά από καιρό σας γράφω, δυστυχώς το κινητό μου έχει πάθει κάτι και δεν μπορώ να γράψω ... αλλά σας διαβάζω αγωνιώ με τις αγωνίες σας και χαίρομαι με τις χαρές σας.. :-) Για μένα για όσες δεν ξέρουνε είμαι πολύ καλά η εγκυμοσηνη μου δόξα το θεό πάει πολύ καλά, περιμένουμε αγοράκι σήμερα είμαι 26 εβδομάδων. Εύχομαι σε όλα τα κορίτσια σύντομα να έρθει αυτό το 'ΘΑYΜΑ ' , απολαύστε τις στιγμές σας μην φορτώνεται τον οργανισμός σας με άγχος και στεναχώρια...
  21. 9 points
    Αχ κορίτσια μου γλυκά πόσες μας πόσες φορές και από πόσους άκουσα όλα τα παραπάνω! άντε τι περιμένετε, άντε κάντε ένα παιδί, άντε να παίρνετε σειρά... Λες κ τ παιδί τ κάνεις παραγγελία! Μακάρι το εύχομαι από την ψυχή μ καθε ζευγάρι που προσπαθεί για παιδί να τ πιάνει τ ίδια κιόλας στιγμή... Για πολλούς όμως δεν είναι τόσο απλό. Στην αρχή με έπαιρνε από κάτω, στεναχωριομουν, θυμωνα... Έπειτα απαντούσα. Η καλύτερη απάντηση που έδωσα σε κάποιον περιεργο : έχω κάνει μια αίτηση εκει πάνω ( δείχνοντας τον ουρανό) αλλά δεν... Μήπως έχεις κάνα μέσον να τ σπρώξουμε λίγο?? Μπροστά στη μισή μ υπηρεσία! Με Τουλ καμιά δεκαριά άτομα μπροστά. Περιττό να σ πω ότι κατάπιε τη γλώσσα του κ ότι κ όλοι οι υπόλοιποι τα χασαν. Όχι κύριε! Δε ντρέπομαι εγώ για την κατάσταση μου! Εγώ δίνω τ αγώνα μ κ είμαι περήφανη για μένα κ γ άντρα μ που τ παλεύουμε μαζί. Όλη η ντροπή είναι δική σου π σώνει κ ντε θες να μπεις στο κρεβάτι μου. Γτ κακά τα ψέματα κορίτσια αυτό θέλουν να κανουν. Έχεις σχέση? Άντε δ θα συζησετε? Συζεις? Άντε γτ δ παντρεύεστε,τι σε έχει έτσι? Παντρεύεσαι? Άντε πότε θα κάνεις παιδί. Κανείς τ πρωτο? Μη σ πω είσαι ακόμη έγκυος στο πρώτο κ σε ρωτάνε ποτέ με τ καλό τ δεύτερο. Ήρθα εγώ να σε ρωτήσω πόσες επαφές έχεις με τ άντρα σου κτλ? Με τ που παντρεύεσαι όλοι σε κοιτάνε στην κοιλιά! Παίρνεις κάνα κιλό?? Α είσαι έγκυος? Όχι είπα σε μια κοιτώντας της κ γω στην κοιλιά. Είσαι εσύ? Ούτε εγώ μ λέει! Α νόμιζα της απάντησα! Κ στην τελική δεν είναι ντροπή! Δυναμη ψυχής είναι! Εκτιμας ακόμη περισσότερο τ σύντροφό σου π σου κρατάει τ χέρι. Και γω προσωπικα εκανα πολύ καλες φίλες από δω μέσα. Ακόμη κ τώρα που έχω τη μπέμπα στην κοιλιά μ κ με ρωτάνε πως ανακοίνωσα τ εγκυμοσύνη μ στον άντρα μ δεν παραλείπω κανένα κομμάτι. Ούτε ότι τ παλεύαμε, ούτε τι εξετάσεις καναμε κ φυσικά τ γεγονός ότι φθάσαμε ένα βήμα πριν την εξωσωματική. Αυτή είναι η ιστορία τ παιδιού μου κ τη λέω ολόκληρη! Ξέρετε πόσοι μας εκμυστηρεύτηκαν ότι τ παλεύαν κ εκείνοι καιρό? Κ ακόμη πόσες κοπέλες με πλησίασαν λέγοντας μ ότι προσπαθούν κ αυτοί? Νιώθουν ότι μπορούν να μ μιλήσουν πιο άνετα εφόσον τα πέρασα κ με ικανοποιεί πάρα πολυ τ γεγονός ότι με εμπιστευονται κ επιτέλους μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματα τους. Ααα σκεφτείτε ότι απλοι γνωστοι που απλά ξέρουν ότι έχουμε μερικά χρόνια παντρεμένοι όταν με βλέπουν με ρωτάνε το δεύτερο ε? Όχι τ πρώτο τους απαντάω! Κορίτσια υπομονή! Τπτ από αυτά δ θα δει σημασία όταν κρατάτε στα χέρια σας τ μωράκι σας! Γτ σίγουρα θα γίνει κ αυτό! Ότι καλύτερο σας εύχομαι!
  22. 9 points
    Πόσο πολύ μπορώ να σε καταλάβω... Νιώθω τον πόνο, την απογοήτευση και τη στεναχώρια σου κοριτσι μου.... Εξάλλου την ίδια μάχη δίνω και εγω... Προσπαθώ να μαζέψω ένα ένα τα ωάρια μου με φυσικό κύκλο και να τα γονιμοποιησω εφόσον η προσπάθεια με φάρμακα απέβη άκαρπη στην περίπτωση μου. Συχνα λυγιζω και επειτα σκεφτομαι πως ολες εμεις που προσπαθουμε πρέπει να κάνουμε κουράγιο και να ειμαστε δυνατές γιατι δυστυχως για εμας η απόκτηση παιδιου είναι μια Οδύσσεια που δεν ξέρουμε ποτε θα τελειώσει.. Μονο με δυναμη ψυχης θα μπορεσουμε να φτάσουμε στο στοχο μας. Το παρακατω post είναι ένα μήνυμα προς όλα τα κορίτσια που αγωνίζονται όπως εμείς..
  23. 9 points
    Κοριτσια γεννησα ενα παιδαρο ... χιχιχι... Εκανα καισαρικη λογω ισχιακης προβολης κ αρων αρων γτ ειχα αιμα ο μπεμπακος δε κρατιοταν ..ηθελε να βγει.. ολα καλα καταταλλα... με το καλο κ εσεις να γεννησετε...
  24. 8 points
    Καλημέρα σας. Διάβασα προσεκτικά τις απαντήσεις όλων. Δυστυχώς εμείς δεν μπορούμε να σου δώσουμε την απάντηση που μόνο η καρδιά σου και η λογική σου μπορούν να δώσουν, όμως θα σου μιλήσω σαν μια γυναίκα που εχει βρεθεί στην θέση σου πριν 15 χρόνια και δυστυχώς δεν ένιωσα την αγάπη του παιδιού. Ένιωθα ανήμπορη, εγκλωβισμένη, είχα μία "σχέση" μόλις 3 μηνών και ήμουν 21.. Όταν το έμαθε έβαλε τα κλάματα, ήταν φαντάρος και ο ίδιος πολύ εγκλωβισμένος. Πήρα μια δύσκολη απόφαση, αλλά πιό δύσκολο είναι το τώρα. Τώρα παλεύω να φέρω στον κόσμο το παιδί μου και δεν μπορώ. Αμέτρητες φορές γυρίζω τον χρόνο πίσω για την ελπίδα που πέταξα τότε. Θα ειχα ενα παιδι 14 ετών και αν μη τι άλλο θα είχα μεγαλώσει μαζί του. Κάθε φορά που μου γνωστοποιούν ότι ήταν άκαρπη και αυτή η προσπάθεια, χάνομαι στο παρελθόν μου. Δεν ξέρω ακόμα ποιό θα ήταν το σωστό. Ξέρω όμως πως όσα σκεπτόμουν τότε, ήταν λόγω των φόβων μου, για την κριτική, για την μοναξιά, για την επιβίωση- γιατί κι εγώ δεν θα είχα βοήθεια- έτσι πίστευα. Όταν το είπα στην μητερα μου μετα από 2 χρόνια- λόγω των γυναικολογικών μου προβλημάτων- έκλαιγε! "θα το μεγάλωνα εγώ" μου είπε! Λύγισα.. Ακόμα το ίδιο μου λεει! Μην φοβάσαι να αντικρίσεις το μέλλον σου γλυκειά μου. Σκέψου πως εσύ του έδωσες την ελπίδα, εσύ και μόνον εσύ θα γίνεις ο κριτής του. Τα λόγια σου με πήγαν πίσω... όμως η ζωή είναι μπροστά! Αντλήσου με δύναμη και πίστη στον εαυτό σου! Και να θυμάσαι πως η σωστή απόφαση είναι η ΔΙΚΗ σου απόφαση!
  25. 8 points
    Κοριτσια ειμαι ιασω... γενναω... το ποκυ ως αυριο πρωι... ειχα αιμα κ πολλες συσπασεις.. αναμενω με ρομπιτσα...
×